BUITENLAND. ALGEMEEN OVERZICHT. 13 Maart. Een offer aan de opportuniteit. Wij hebben «stèren met een enkel woord gewag gemaakt ran het ontslag van den Pruisischen minister van eeredien3t en onderwijs, den heer von Goszler. Dat is een gewichtig, wij zouden het op zijn Duitsch een cultuurhistorisch, feit kunnen noemen. Niet omdat met dezen man weder een van de oude Bismarck's garde is verwijderd , maar omdat hij in zijn soort een tweede Bismarck, in de goede beteekenis van het woord: de hervormer van het onderwijs, is geweest. Het Pruissische volk niet alleen, maar ook het geheele Duitsche volk is dezen man op het gebied van onderwijs en kunst veel verschuldigd. Gedurende de tien jaren van zijn ministerschap heeft hij met onbekrompen hand, met groote onpartijdigheid, vaak met veel tact de moeilijke , dubbele taak, die op zijne schouders rustte met steeds klimmende belangstelling behartigd. Hij was geroepen om de laatste helft van den cultuurstrijd uit te maken en deed dit met die gemoedelijkheid, en dien tact, waardoor hij nog bij vriend en vijand gewaardeerd wordt. De bladen van elke richting brengen op dit oogenblik hulde aan zijne groote verdiensten en zijne groote bekwaamheden , die hij ten nutte van zijn land zoo zegenrijk heeft aangewend. Reeds lang was het gerucht van zijn aftreden in omloop, en zijne vrienden hadden reeds vroeger de vervulling er van verwacht en gehoopt. Men herinnert zich, hoe de keizer hem bij de eerste samenkomst van de commissie voor hooger onderwijs in het afgeloopen jaar, eene dubbelzinnige hulde bracht, hem prees als een uitstekend minister, als de man op de rechte plaats, doch hem ten slotte zijn portret vereerde met het eigenhandig onderschrift: „zoo beveel ik; zoo wil ik !" Van dat oogenblik was zijn stelsel veroordeeld. In plaats van als een man van karakter en positie toen reeds dadelijk de teugels van het bewind neer te leggen en dus glorierijk zijn onafhankelijkheid te toonen , heeft hij zich blootgesteld aan de critiek van een Windthorst, die niet alleen eischte, dat de staat de rente van het ingehouden kapitaal der Roomsck- Katholieke geestelijkheid zou uitbetalen, maar ook het geheele kapitaal in handen der bisschoppen zou geven, waariu wederom von Goszler, op bevel des keizers moest toegeven. Later moesten op aandringen van Windthorst weder concessiën gedaan worden ten behoeve van de volksschool. Doch toen scheen het den gemoedelijken dienaar te eng te zijn gewor- 'a mo6Bt biezen tusschen toegeven of aftreden. Het: sic volo ! van den keizer besliste. Zonderling samentreffend is het, dat Windthorst, die thans ernstig ongesteld is , met alleen dit offer nog mag beleven , maar ook, dat op denzelfden dag, d,\t keizer Wilhelm zijp getrouwen minister het ontslag gaf, hij persoonlijk een bezoek aan de woning van Windthorst bracht, om naar diens toestand te vernemen, terwijl de keizerin den zieke frissche bloemen zond. In de plaats van von Goslzer is nu benoemd graaf van Zedlitz-Trütschler, de gouverneur van Posen, een conservatief, oud-officier , wel een bekwaam ambtenaar, maar overigens een onbekende grootheid op onderwijsgebied. De rijksdag nam den post voor den bouw van twee pantserschepen aan en daarmede de marine-begrooting. Naar het schijnt zal van de candidatuur van Bismarck voor Geestemunde niets terecht komen. Het bliikt nu, dat een nationaal-liberale leider in dat district de candidatuur op eigen hand heeft gesteld, zelfs zonder prins Bismarck daarover te raadplegen. De prins-regent van Beieren heeft eergisteren zijn 70sten verjaardag gevierd ouder groote deelneming der bevolking. De Fransche kamer heeft weder duchtig aan het protectionisme geofferd. Zij heeft het bagatel van elf millioen aan de landbouwers en suikerfabrikanten geschonken door ontheffing van accijnsen gedurende de campanje. Het baatte niets, of de afgevaardigde Demay der kamer waarschuwde: „Pas op dat gij den landbouw niet te veel beschermt ! Indien gij door uwe zucht naar protectie den prijs der levensmiddelen in de steden met 25 pet. doet stijgen, dan zullen de werklieden eene daaraan geëvenredigde verhooging van loon eischen; werkstakingen zullen" ontstaan, en de arbeid zal zich verplaatsen naar het buitenland. Dat zullen de gevolgen zijn van uwe buitensporige protectie." Diezelfde afgevaardigde stelde toen voor een som van 8 millioen aan te wenden tot betaling van 3 maanden huishuur van alle werklieden en beambten , die wegens den strengen winter een maand of langer zonder arbeid zijn gebleven. Dit voorstel weid verworpen. De heer Sardou heeft in een gemotiveerd schrijven aan de commissie uit de kamer tot onderzoek van de afschaffing der tooneelcensuur geweigerd voor haar te verschijnen. De nieuwe vereeniging der anti-Parnellisten, onder Maccarthy , de Irish national federation, heeft eergisteren op plechtige wijze haar eerste zitting te Dublin geopend. Na een rede van den voorzitter voerden echter Sexton en Davitt heftig tegen Parnell uit. Kenmerkend is, dat bijna alle lersche bisschoppen in brieven Parnell verloochenen en aan de nieuwe vereeniging hun zegen schonken. Bij de beraadslagingen der centrale sectie uit de Belgische kamer heeft de heer Janson, het hoofd der progressisten, de voorstellen der regeering omtrent de grondwetsherziening goedgekeurd. Desgelijks deed de heer Buis, het hoofd der linkerzijde, uitgezonderd ten aanzien der voorgestelde proportioneele afvaardigiig. De Oongo-regeering heeft de begrooting voor den Congo-staat voor 1891 vastgesteld. De uitgaven en inkomsten worden op 4,554,931 francs genaamd, zoodat het financieel evenwicht hersteld is. De inkomsten bestaan uit een uitkeering van 2,000,000 fr. toegestaan door den Belgischen staat; 374,471 fr., het overschot vau de vorige uitkeering, dat nog niet geheel is gebruikt ; 1,000,000 fr. zijnde de bijdrage van koning Leopold en de opbrengst der belastingen, ten bedrage van 1,180,0(50 fr. De eigenlijke inkomsten van den Congo-staat bedragen dus niet veel meer dan een vierde deel der uitgaven, en dan nog zijn daarbij de opbrengsten begrepen van de invoerrechten, ofschoon de besluiten der Brusselsche conferentie nog niet door alle parlementen zijn bekrachtigd. --- Feuilleton. DE ERFGENAME. ROMAN VAN W.C. NORRIS. 21 Laura stond er op hem naar het station te wengen. Wellicht koesterde zij nog tot het laatst de stille hoop, dat hij 'van plan veranderen en bij haar blijven zou. (Een brief aan den advocaat deed zeker dezelfde uitwerking ala een bezoek van Fred). Maar «aar zij deze gedachten voor zich hield en p red geen voorstelling van haar angst en verdriet had , kwam in de verste verte de gedachte niet bij hem op van zijne reis af te zien. Hij had liever thuis van haar afscheid genomen ; hij hield er niet van op het perron in het bijzijn van nieuwsgierige menseben afscheid te nemen. Maar daar zij blijkbaar op gesteld was , zoolang mogelijk _an zijn gezelschap te genieten , wilde hij haar flOg niet meer verdriet doen, maar schikte ch zwijgend naar hare wenschen. De trein BJ kwam aanstoomen, Fred drukte Laura's hand en sprong in een rookcoupe', van waar uit hij haar nog een afscheidsgroet toewenkte. Toen hij haar met door tranen verduisterde oogen vcor zich zag staan , maar zij toch haar best deed om te glimlachen, werd hij zich volkomen bewust, dat zij , alhoewel ook een weinig dwaas, toch eene betooverende vrouw was. Welke man zou ook anders denken, wanneer eene vrouw hem onder tranen toelacht! Maar mrs. Fenton was niet zoo dwaas , als Fred meende. En toen zij nu het perron verliet, bedacht zij, dat zij toch volstrekt geen reden tot weenen had. Nog gisteren was haar wensch , Fred's vrouw te worden , een schoone droom geweest; doch nu was zij de verwezenlijking daarvan zoo nabij gekomen , dat slechts een geheel onvoorziene omstandigheid die verijdelen kon. Het geluk, dat haar jarenlang zoo vijandig gezind was geweest, scheen haar eindelijk goedgunstig te zijn. Zij geloofde niet, dat het van langen duur zou zijn, maar zij was ook met een korten, gelukkigen iijd tevreden. Slechts eenige maanden volkomen gelukkig' Hij moet mij slechts toebehooren, slechts mijn eigen zijn - dan moge er komen , wat er wil! zeide zij zacht bij zich zelf. „Wel geeft hij nog met veel om mij , maar toch reeds een weinig , en met der tijd zal hij wel wam. worden. Ik moest meer dan onhandig zijn indien liet anders uitviel." Neerslachtigheid was bij haar nooit van langen duur. Zij ging aan het strand zitten , wierp kiezelsteenen in de zee en in een ommezien was hare vrees voor eene catastrophe, waaraan zij eenigen tijd gehoor had gegeven, verdwenen. Zij begon luchtkasteelen te bouwen, wat veel verstandiger is dan alles donker in te zien. In haar geest zag zij zich aan Fred's arm onder den lachenden hemel van Italië wandelen en van de heerlijke natuur geni< ten, waarover zij zooveel gelezen en die zij nog nooit gezien had. Zij stelde zich voor, hoe zij hare nieuwe woning in Londen zou inrichten , met welke menschen zij zou omgaan en welk een gastvrij huis zij zouden hebben. Als de koningin van alle partijen, als de gelukkige echtgenoote van een beminden man — welk een zonnig leven wachtte haar! En in al deze droomen was steeds de gelukkigste gedachte : „Op deze wijze krijgt hij het geld. Het behoort voortaan hem en niet mij. Ik zal mij nooit weer ongelukkig gevoelen en gewetenswroeging hebben dat ik hem beroofd heb." Het was reeds avond , toen zij opstond en den terugweg aannam. Deze leidde door een soort vau park, waarin een kapel speelde, terwijl de aantrekkelijke persoonlijkheden, die zij in haar brief aan Fred geschilderd had, in grooten getale op en neer wandelden. Hare blikken rustti'ii niet vriendelijke belangstelling op hen want er konden onder hen vele minuemleu' lijn , met wie zij zich door algemeene nienschelijke banden verbonden gevoelde Maar deze zachte, welwillende stemming week voor een ander gevoel, toen Laura's oog plotseling op een alleenstaanden man viel. Hij was een dik, ineengedrongen mannetje met een donker, alledaagsch gezicht en iemand van ongeveer vijftig jaar. Hij droeg een licht geruit zomercostuum en rookte een lange sigaar. Zijn blik ontmoette dien van mrs. Fenton. Zij deed als had zij den vreemde niet gemerkt en ging kalm verder. Haar gelaat drukte toorn noch schrik uit; het bleef volkomen kalm, maar al het bloed was er uit geweken Toen zij de eerste straat insloeg, begon zij haar stap te verhaasten en eerst voor het hek van baar tuintje bleef zij staan en keek voorzichtig om Zij had zich niet vergist De man in het hch e costuum was haar gevolgd om te zien, welk huis _j biimengin/ S bevredigd *„*, k^ zelfs in l„i- i f- , ] en waB dus in staat, woonZtl t,ebte °°»enblik . haar teg«.: woordjghenl van geest te bewaren. Zoodra sn nare kamer was binnengetreden, schelde a« liaar kamermeisje en beval deze dadelijk hare koffers te pakken. ..Wij vertrekken met den nachttrein naar Parijs," zeide zij. „Geef dit geld aan onzen huwheer en laat hy u eene quitanhe geven Zij gaf hare bevelen zoo bedaard mogelijk. Geen beven van de stem verried hare innerlijke ontroering. En toch klopte haar hart zoo onstuimig , dat het haar bijna den adem benam. -Hij heeft mij natuurlijk herkend ," dacht zij. „Morgen vroeg komt hij zeker hier en roept mij ter verantwoording, omdat ik van hem weggeloopen ben. Welk eene fatale ontmoeting! Hij mag mij niet vinden —ik zou verloren zijn, indien dat gebeurde. Groote God, als hij van avond eens hier kwam! Maar neen, dat zal hij niet wagen. En als hij dan morgen komt, hoort hij, dat ik vertrokken ben. O, welk een geluk is het, dat Fred nu niet hier is! Indien hij mijn wensch vervuld had en hier was gebleven, zou niets mij meer voor de schipbreuk hebben kunnen behoeden. Maar ik heb nu hoop, dat ik , • ondanks alles , aan de schipbreuk ontkomen kan." Den halven nacht liep zij rusteloos in hare kamer op en neer, en eerst toen zij iv de coupe zat en Dawlish achter zich had begon zij kalmer te worden en ruimer adem te halen. Twaalfde Hoofdstuk. Mr Breffit wreef zich vergenoegd de handen, toen bred hem zijne verloving meedeelde „Dat is zulk eene verstandige daad, als ik die van u, mijn waarde Musgrave, eerlijk gezegd , niet had verwacht. Van barte gelukgewenscht! Ik weet niet, of gij mij gelooven zult, maar ik kan het op den bijbel bezweren, dat ik in hetzelfde oogenblik, dat ik uwe nicht leerde kennen, tegen mijzelf zeide : Nu is Fred den weg zonneklaar aangewezen. Maar de mensch is 7.ulk een wonderlijk wezen, dat ik bang was?, dat gij de zaak niet in het juiste licht zoudt zien." .Bij mij is die verstandige gedachte dus veel later opgekomen," antwoordde Fred. „Maar ik ben overtuigd, dat niemand deze bewering zal gelooven." Mr. Breffit lachte. „De hoofdzaak is, dat mrs. Fenton u gelooft, en dat schijnt immers het geval te zijn. Maar anderen zullen u ook gelooven. Waarom zou men met eene vrouw als mrs. Fenton niet ter wille van baar zelf trouwen ? Zij is een betooverend wezen en ," voegde hij er met overtuiging bij , „geheel anders dan alle vrouwen , die ik ken." Dat mrs. Fenton den lof, anders dan andere vrouwen te zijn, verdiende , gaf Fred toe , toen hij thuiskwam en den volgenden brief van Laura vond : „Grand Hotel Parijs. Geliefde Fred 1 Wat zult ge wel zeggen, wanneer gij hoort, dat ik Dawlish verlaten heb en naar Parijsvertrokken ben! Daar gij een man zijt, zult gij zeker niet kunnen begrijpen, hoe men een plaats, alleen omdat een enkel mensch die verlaten heeft, onverdragelijk kan vinden. En toch kan zoo iets zeer goed voorkomen , wat gij kunt opmaken uit het feit, 'bit toen gij een paar uur weg waart, ik in allerijl mijn goed begon in te pakken. Ik kon eenvoudig niet blijven , zonder u , Fred. Het liefst ware ik je naar Londen gevolgd , doch ik schaamde mij. Wat zouden wij bovendien in dit jaargetijde in Londen beginnen ? Daar ik Parijs nog niet ken , en dacht, dat het wellicht een genoegen voor je zou zijn , eene onbeschaafde wilde alle bezienswaardigheden van deze wereldstad te laten zien , besloot ik mijne schreden hierheen te richten. Ik verwacht je hier, mijn Fred. Niet waar, gij laat mij niet lang alleen ? De reis naar Parijs is voor je immers niet veel verder dan naar Devonshire. Indien je volstrekt niet kunt komen , zal ik mijn best doen , niet al te bedroefd te zijn , doch moet ik je bekennen , dat ik mij zelff daarin niet al te veel vertrouw en uw antwoord dus met angst tegemoet zie. Uwe altijd getrouwe Laura." Fred haastte zich, haar gerust te etelleu. Hij zond baar een telegram, waarin hij haar zijne spoedige komst te Parijs meldde Hoewel hem Laura's inval, om plotseling zulk eene reis te aanvaarden , niet bijzonder in verrukking bracht, twijfelde hij toch geenszins aan de reden, die zij hem daarvoor opgaf. Overigens vond hij het aangenamer, als hij geheel oprecht zou zijn, haar naar een wereldstad dan naar een eenzaam badplaatsje te volgen. Hij was niet verliefd genoeg om voortdurend aan roeitochtjes in den maneschijn genoegen te vinden. Reeds werden de regenachtige herfstdagen veelvuldiger , en het vooruitzicht deze steeds in Laura's klein huisje door te brengen en met haar betuigingen van liefde te wisselen, had weinig aanlokkelijks voor hem. Hoeveel genoegen mrs. Fenton ook in een idyllisch leven had gevonden, verschilden Fred's wenschen ditmaal hemelsbreed van de hare en hij was geen huichelaar genoeg, om haar dit niet te laten blijken. Hij vond zijne nicht reeds geheel gewend te Parijs. Zij bewoonde eenige zeer elegante vertrekken in het Grand Hotel en scheen zich daarin zeer behagelijk te gevoelen. Laura s begroeting was zoo hartstochtelijk en teeder, als had zij Fred sinds jaren niet gezien. (Wordt vervolgd.) --- BINNENLAND. LEEUWARDEN, 13 Maart. Voor het in de volgende maand alhier te houden examen voor de acte als onderwijzer hebben zich aangemeld 91 sollicitanten , als: 47 alleen voor onderwijzer en 16 alleen voor onderwijzeres, 11 voor onderwijzer en 5 voor onderwijzeres, allen mede voor de vrije en orde-oefeningen der gymnastiek, 4 voor onderwijzeres en voor laatstgenoemd vak en de nuttige handwerken voor meisjes en 8 als onderwijzeres en voor laatstgemeld vak. Als deskundigen , om de examen-commissie bij te staan, zijn uitgenoodigd de heeren: A. Verdenius, hoofd van de openbare school te Drachten (beneden-buurt); J. P. Hofstede, hoofd van de openbare school te Gorredijk, voor taal en lezen; I. Visser, hoofd van een der openbare scholen te Leeuwarden, voor rekenen; H. Rozenheek, leeraar aan de rijks hoogere burgerschool te Heerenveen, voor teekenen; H. Dijkstra, hoofd van de openbare school te Warga, voor paedagogiek en zang; P. Oosterlee, id. van de christelijke nationale school te Franeker, voor aardrijkskunde ; E. H. Boddé, hoofd van een der openbare scholen te Leeuwarden, voor geschiedenis ;H.J. B. Biekart, leeraar aan de rijks hoogere burgerschool te Heerenveen, en H. van Vreeningen, onderwijzer te Franeker , voor gymnastiek; G. E. Feringa, hoofd van de openbare school te Herbaijum, voor natuurkennis , en de dames T. Heeringa, onderwijzeres in de handwerken aan een der openbare scholen te Franeker, en T. Mantingh, hoofd van de bijzondere bewaarschool te Heerenveen , voor nuttige handwerken. — Woensdag j.l. had hier het toelatingsexamen voor de Rijks-normaallessen plaats. Toegelaten zijn: voor de le klasse Martha Draisma , Grietje Hempenius en Nikolaas Johan Knapper ; voor de 2e klasse Egberta Cornelia Proost; voor de 3e klasse Aaltje Oosterling. — Volgens bericht van 4 Maart, te Harlingen ontvangen, meldt de Deensche consul te Hernösand, dat de opening der scheepvaart daar zeer vroeg mag worden verwacht. De buitenhaven was open, doch de rivier had nog zeer veel ijs. Indien deze maand niet opnieuw de koude invalt, dan zouden in het midden of althans einde April de havens van Hernösand-district, vooral de laag gelegene , weder open zijn. — Door de Volkspartij is voor het district Leeuwarden het volgende gros van candidaten voor de Tweede Kamer opgemaakt: de heeren mr. P. J. Troelstra te Leeuwarden, A. Rauwerda te Stiens, D. de Clercq te Haarlem , Gerhard en van der Goes te Amsterdam; voor het district Harlingen is tot candidaat gesteld de heer O. Stellingwerf; voor het district Franeker de heer dr. V. Bruinsma. — De 2de luitenant L. C. J. P. de Bourbon , van het le regiment infanterie alhier, is overgeplaatst bij het 8e regiment infanterie te Deventer. — Op de voordracht van tijdelijk assistent gemeente-architect te Harlingen zijn geplaatst de heeren: D. Monsma te Harlingen, H. Feddema te Leeuwarden en A. Gerbranda te Arum. — De afdeeling van den Raad van State voor de geschillen van bestuur behandelde eergisteren het beroep van den Gemeenteraad van Wijmbritseradeel tegen een besluit van Ged. Staten van Friesland, van 20 November 1890, no. 58 , 3de afd. S., waarbij goedkeuring is onthouden aan het besluit van dien Raad van 20 Augustus te voren tot opheffing der openbare school te Hommerts. Tot dit besluit was de Gemeenteraad, blijkens het over deze zaak door den staatsraad mr. de Vries uitgebracht rapport, geleid door de omstandigheden , dat de openbare school slechts door een klein aantal leerlingen werd bezocht, en het gebruik maken van het bijzonder onderwijs in de gemeente toenam. Ged. Staten wezen er op, dat verscheidene ouders den wensch hadden kenbaar gemaakt, voor hunne kinderen van het openbaar onderwijs gebruik te maken, en dat bij opheffing der bedoelde school voor dezen geen andere gelegenheid daartoe bestond dan door het bezoeken van de set.ooi te Heeg, waartoe de kinderen een te verren afstand zouden moeten afleggen, en die des winters langs een moeilijk begaanbaren weg zoude te bereiken zijn. Een der ingezetenen van Wijmbritseradeel, als belanghebbende ter vergadering tegenwoordig, verdedigde het besluit van den Gemeenteraad. De koninklijke beslissing op dit beroep volgt later. — Naar aanleiding van de brochure van den heer de Stuers over de landsgebouwen heelt de Minister van binnenlandsche zaken eene circulaire aan de hoofden der afdeelingeu van zijn departement gericht, waarbij de Minister zijne afkeuring uitspreekt over de wijze , waarop door den heer de Stuers gebruik is gemaakt van stukken, hem alleen als ambtenaar ten dienste staande. — Door het R. K. kerkbestuur te Raalte is gisteren aanbesteed het bouwen eener R. K. kerk met toren , catechismuskerk, noodkerk enz. De laagste inschrijver was de heer J. Dijkstra te Bolsward voor f 132,000 ; de hoogste de heer J. Witteveen te Deventer voor f 153,000. — De uitbetaling der daggelden aan het «verkliedenpersoneel der Staatsspoorwegen, hetgeen tot heden tweemaal 'smaands plaats had, zal met ingang van 1 April a.s. wekelijks geschieden. (Avdp.) — Bij koninklijk besluit van 6 Maart (Staatsblad no. 71) is ingetrokken het koninklijk besluit van 2 Nov. 1889 (Staatsblad no. 167), houdende verbod van uitvoer uit de gemeente Goes van varkens en van vleesch, mest en afval dier dieren. Sedert December 1889 is iv die gemeente geen geval van trichinenziekte onder de varkens waargenomen en blijkt die ziekte dus geweken te zijn. — Ook bij het gastmaal ten Hove aan de jongere helft der leden van de Tweede Kamer, dat gisteren plaats had, werden de genoodigden vóór den aanvang van het diner aan H. M. de Koningin-Regentes voorgesteld. Na afloop vereenigden zij zich in een aangrenzend salon, waar H. M. zich met ieder hunner onderhield. Zeven leden hadden kennis gegeven verhinderd te zijn aan het diner deel te nemen, met name de heeren Zaaijer, Kerdijk baron d'Olne (wegens ongesteldheid), Heldt, Ukma, van Vlijmen (wegens ziekte in zijn gezin) en D Nieuwenhuis. De heer Walter kon niet ge'noodigd worden, daar hij wegens zijn benoeming tot kantonrechter ophield lid der Kamer te zijn. _- De Minister van binnenlandsche zaken heeft den Commissarissen des Konings in de provinciën verzocht, voortaan , zoodra te hunner kennis komt dat er plan bestaat inrichtingen die gevaar, hinder of schade kunnen veroorzaken, op te richten in de nabijheid van onder hun beheer gestelde gebouwen, hem daarvan onmiddellijk bericht te zenden , opdat er van wege zijn departement, zoo noodig, de maatregelen kunnen worden genomen, voorzien bij de wet van 2 Juni 1875 (Staatsblad no. 95). —• De tractementsverhoogingen voor de post- en telegraaf-ambtenaren zullen, naar de _V. it*. C. nader verneemt, stellig op 1 April a.s. ingaan, gelijk trouwe_3 van den beginne af het voornemen was. — De Burgemeester van Amsterdam brengt ter kennis der ingezetenen , dat hem door de gezondheidscommissie is medegedeeld , dat, volgens bericht van de inspecteurs voor de keuring van voedingsmiddelen, zich in die gemeente van andere plaatsen in ons land ingevoerde blikken geconserveerde postelein in den kleinhandel bevinden, waarvan de inhoud in zoo ruime mate opgeloste verbindingen van zware metalen bevat, dat tegen het gebruik van geconserveerde postelein in blikken, ter voorkoming van schadelijke gevolgen , moet worden gewaarschuwd. — Naar men verneemt, is de schildwacht, die vervolgd werd ter zake van mishandeling van een burger (verwonding met de bajonet vóór het hoofdwachtgebouw aan het Buitenhof te 's Gravenhage) door den Krijgsraad met strafbaar verklaard en van rechtsvervolging ontslagen. Het vonnis van den Krijgsraad is gegrond op art. 41 van het Strafwetboek, waarbij bepaald wordt, dat niet strafbaar is de overschrijding van de grenzen van noodzakelijke verdediging, indien zij het gevolg is geweest van eene hevige gemoedsbeweging, door de aanranding veroorzaakt. Het toebrengen van twee hevige vuistslagen door den burger aan den soldaat werd als voldoende oorzaak voor het bestaan van dien toestand aangenomen. — Het maximum-bedrag der postwissels voor Paramaribo en Nieuw-Nickerie (Suriname) en Willemstad (Curacao) is van ƒ 150 tot ƒ250 verhoogd. De afmetingen, die monsters of stalen van koopwaren niet mogen te boven gaan , zijn, in het verkeer van Nederland met zijne koloniën in Oost- en West-Indië, doch alleen voor de verzendingen langs den rechtstreekschen zeeweg (per zeepost) nader vastgesteld op .30 centimeter in de lengte, 20 in de breedte en 10 in de hoogte. (St.-Ct.) — Het stoomschip Merapi, van Java naar Rotterdam , vertrok 12 dezer van Colombo; Prinses Amalia, van Batavia naar Amsterdam , arriveerde 12 dezer te Genua; Prins Willem 11, van Suriname , arriveerde 12 dezer te Amsterdam; Veendam, van deN. A. S. M., van New-York naar Rotterdam , arriveerde 12 dezer te Rotterdam. — In de maand Mei a.s. zal bij de directie der marine te Hellevoetsluis een vergelijkend examen plaats hebben van jongelingen, die als machinist-leerling 2de klasse wenschen te worden aangenomen. De Staats-Courant van 11 dezer vermeldt verdere bijzonderheden. — De fourier J. M. H. L., van het 3e bataljon mariniers te Rotterdam, is door den Krijgsraad in het le militair arrondissement te 'sHage veroordeeld tot eene militaire gevangenisstraf van 1 jaar en 6 maanden, met ontzegging van het recht om bij de gewapende macht of als militair geëmployeerde te dienen voor den tijd van 6 maanden , en zulks wegens verduistering van gelden , welke hem als dienstdoend sergeant-majoor waren toevertrouwd. — In den avond van 7 dezer zijn in een woning te Maassluis, uit een gesloten secretaire , onder verzwarende omstandigheden ontvreemd : 1 bankbiljet van ƒ 40, 4 muntbiljetten van ƒlO , 16 rijksdaalders en ruim ƒ2O aan guldens en pasmunt, alles geborgen in een houten laadje. De commissaris van politie te Maassluis verzoekt inbeslagneming en bericht. — De opbrengst der Rijksmiddelen in Februari 1891 was: directe belastingen ƒ 1,850,976.77 Va ; rechten op den invoer ƒ 560,613.23 V, ; accijnzen ƒ2,970,583.91; waarborg en belasting der gouden en zilveren werken ƒ 19,831.27 Vs; indirecte belastingen ƒ 1,711,885.02; domeinen ƒ 111,206 05 y,; poster, ƒ533,879.14; rijkstelegr. ƒ 106,420.23 V 3; staatsloterij ƒ 168,792,74y_ ; acten voor de jacht en visscherij ƒ122.50; loodsgelden ƒ 82,768.98V3 ; totaal ƒ 8,117,079.90 V. , tegen ƒ 7,542,499.88V3 in Februari 1890. — Bij de uitgevers Gebr. E. _ M. Cohen te Arnhem en Nijmegen zijn verschenen de 26e en 27e aflevering van het werk: „Stanley in Afrika's donkere wildernissen." Hiermede is het eerste deel van deze fraaie uitgave compleet. — Het post-stoomschip Friesland , van de Red-Star-Line, 28 Februari van Antwerpen vertrokken , arriveerde 11 dezer te New-York. Een Russisch officier , de Winter , heeft, zooals men zich herinneren zal, de reis van St. Petersburg naar Parijs te voet afgelegd. Een Franschman , Sylvain Domon, uit Arcachon, wil nu geheel wat anders ondernemen, namelijk de reis van Parijs naar Moscou op stelten dotn. Hij zal morgen uit Parijs gaan en denkt den 25 of 26 April te Moscou te komen. Hij zelf heeft zijne stelten vervaardigd, waaraan hij twee kleine riemen verbonden heeft om die aan zijne voeten en beenen vast te maken. Voor alle zekerheid neemt hij nog een paar stelten op reis mede. Sylvain Domon was te Arcachon sinds geruimen tijd bekend als een voorbeeldelooze steltenlooper. ---