Oproeping onder de wapenen. De BURGEMEESTER van Leeuwarden ; Gezien de missive van den Heer Commnsarn der Koningin in Friesland, d.d. 7 Moi 1892, Ie afd. M. en S., no. 591, houdende oproeping ra werkelijken dienst van Verlofgangers der Nationale Militie; Roept bij deze op do Milioien-Verlofgangora der lichting 1890, SIKKE ANJEMA, JACOBUS JULIANUS de JAGER, ROMMERÏ RATSMA en ZACHARIAS SMIT, allen behoorende tot het 2e Regiment Vesting-Artillerie, om zich op Vrijdag den 3 Juni 1892 bij hun korps in werkelijken dienst te begeven en daartoe op dien dag des namiddags 4 uur tegenwoordig to zijn in da Kazerne te Naarden. Hjj brengt voorts in herinnering: 1. dat de Verlofgangors, die onder de wapenen moeten komen, behooren voorzien te zijn van al de voorwerpen van kleedintr en uitrusting, door hen bij vertrok met groot verlof medegenomen ; 2. dat zij dio wegons ziekte aan de oprosping ni6t kunnen voldoen , niet voor diligent zullen worden gehouden, maar in den regel verplicht zullon zijn, zich na hua herstel onmiddelljjk bij hun korps te vervoegen; 3. dat bij eventueele verhindering daarvan behoort te worden kennis gegeven door inlevering van een geneeskundig atlost ter Secretarie der Gemeente, Militiebureau, waar de Zakboekjes éen a twee dagen vóór het vertrek naar het korps ter afteekening moeten worden aangeboden en waar, voor zoover daartoe termen bestaan, daggeld en reisbiljetten worden verstrekt; 4. dat voor deze opkomst geen gebruik kan worden gemaakt van den in de Zakboekjes voorkom enden reis wijzer met vervoerbewijzen, zijnde deze alleen bestemd om te worden gebruikt bij opkomst onder de wapenep met spoed- Leeuwarden, 11 Mei 1892. De Burgemeester voornoemd, vak HARINXMA. --- STATEN-GENERAAL. TWEEDE KAMER. 's GRAVENHAGE, 11 Mei. Bij de heden voortgezette discussie over de eonolusiën in zako het jacht-adies, ontwikkelde de heer de Kantor twee hoofdpunten: 1. de schade, door het wild teweeg gebracht zou weinig beteekenen, en 2. in olk geval is art. 26 de veiligheidsklep. Spr. verklaart, dat de schade niet precies ia aan te geven, maar dat er schade is, is zeker; cijfers zijn eist op te geven; tal van feiten, die hem uit gesprekken en brieven zijn bekend gewerden, deelt hij mede. Vervolgens zet hij uiteen, dat art. 26 geen veiligheidsklep is. In verschillende gemeenten baat de speciale vergunning nietd, en vooral ala da bargomeej&ar zalf jager ia, dan is het bijiu onmogelijk vergunning te krijgen, dikwijls onraadzaam zolfs vorguuning te vragun. De heer Rutgers erkent overigens, dat art. 26 onvoldoende is eu hij wil er uitbreiding aan geven; doch dit zal, vreest spr., ook niet baten, tenzij wordt verboden aan burgemeesters jagers om te ad viseer en. Do schade en ellende, die de jachtwet veroorzaakt, is groot in sommige deelen des lands; die schade dragen menschen, dio het niot kunnen lijden; geen enkol algemeen belang wettigt dit. Spr. meent, dat daarin afdoende verandering moet worden gebracht. Hij wil geen afschaffing van de jacht cf de jachtwet, alleeu wijziging van de wet. Zoo heeft hij dit steeds gewen Echt. Hij wil vrijheid van eigendom, behoud van art. 641 B. W. en hot recht van toeëigening van het wild onbeperkt, n.l. uit zijn aard onbeperkt, als men op ean minder krass i wjjze de beperking inkleedt en formuleert. W e wild wil laten voorttelen op eigen teneiu, meet daarin vrij zijn, behoudens mogelijke beperking van zijn eigensdomsrecht en voorts volkomen vrijheid om op zijn eigen terrein het wild te bemachtigen, behoudens de zorg voor de veiligheid. In dat verband kan de wapenwet worden ingevuld, met toekenning van ports tfarmes, waarvan de baten komen voor de gemeentekas. En als dau srt. 611 vtraoherpt wordt en strafbepalingen tegen wilddiefetal worden gemaakt, dan zal men geen anarchistische toestanden verkrijgen, zooals de heer Ruys vreesde. Het blijkt dus, dat spr. volstrekt geeu radicale afschaffing wil, ncnar behoorlijke reglementatie. En nu de heerlijke rechten. Zij kunnen zier zeker niet onbeperkt behouden werden. Maar da heer Levy is to radicaal in dit opzioht; hij wil afschaffing, omdat er goon rochlsgrond zou bestaan voor die jachtrechten. Het heilig recht van eigen dom staat bij spr. op den voorgrond ; op dien conservatieven bodem staat hij nog. Geen eigendomsontzetting zonder schadeloosstelling. Dus onteigening ? Ja , maar zonder kosten voor den Staat, naar 't oordeel van mr. Sickesz, n.l. tegen gelijktjjdigo oonvorsio van grondrente door her. die thans nog aan heerlijke pachtrechten onderworpen zijn. Den tegenwoordigen Min. van Justitie bohooft spr. niet te vragen of hij „iets voelt" voor do beuwaren, 't Werd reeds herinnerd, datdo heer Smidt in 1876 het vooretel-Gratama c.s. heoft gesteund. Is de Min. bij die toenmalige opinio gebleven en zal hjj daarvan weldra djon blijkon door eon voorstel tot wijziging van do jachtwet? De heer Pamcombo Sanders is 't in zoover met de commissie eens, dat jicht en visscherij afzonderlijk geregeld moeten worden. Minder is hij 't eens met de conolmie der meerderheid, bouwel de toelichting van don heor do Kanter hem wel eenigszins heeft bevredigd. Do conclusie heeft eon zeker dualistisch karakter ten aanzien der heerlijke- rechten. Wij zouden hier een soort van tweeërlei recht krijgen voor de verschillende wildsoorten. Spr. wil o.k wel uitspraken da wensohelijkh'id der herziening van de jachtwet, maar niet van dat twee-ledig recept. Er moet wezen ren verpliohte of geforceerde afkoop met schadeloosstelling, gelijk de commissio wil. Hij acht ook wel het souverein besluit van 1815 onwettig, maar de later Rovolgdo grondwet heeft het bostaan der heerlijke jachtreebtm ondersteld, en ook de wet van 1857 deelt opdierech ten. Er moet dus thans Bc"iad9ler>-«t"l)i»£r bij af koop plaats hebben. Naar weikon pi ijs? Dez,. moot gebaseerd zijn op de waarde van het jacht recht, ho welk onder do eg. insoliedo foadseu moet worden gerangschikt. Ten aanzien van art. 6tl B. W. kan do Kamer den Minister niet zulk eene bepaald omschreven opdracht geven als de commissie wil. De eigo naar van den grond mag Diot in alle gevallen het recht hebben zich van 't wild machtig te maken, dat zich toevallig op zijn grond bevindt. Spr. hecht nog oonigezins aan een natuurrecht in doze. Het juiste beginsel in dezo ware de pacht aan de gonioe-ute of de provincie to geven, met verpachting onder da bolanghebbendon. Spr. zal stemmen tegen de conclusie van de meerderheid. Hij wil alleen uitspraak in 't algemeen , dat herziening van de jachtwet wenschelijk is, zonder in bijzonderheden to tredeD. Nadat de heer van der Kaay, op do gronden door den heer do Kanter aangegeven , de conclusie de? meerderheid had verdedigd, bestreed de heer Reekers hot onboperkt tooëigoningsrecht, terwijl de heer de Beaufort, de conclusie der meerderheid bestrijdende, betoogde, dat de Minister nuttiger zijn tijd kan besteden dan dien aan jachtwetswijziging te wijden. De heer A. van Dedem bestreed ook de conclusie der meerderheid. Morgen voortzetting. (Zie telegr.) --- LEEUWARDEN, 12 Mei. Onder voorzitting van den heer J. E. G. Noordendorp werd hier Donderdag avond j.l. de achtste winteravondbijeenkomst gehonden van de afdeoling Leeuwarden der Maatschappij tot bevordering der bouwkunst. Door den voorzitter werd medegedeeld, dat het rapport der jury van beoordeeling der ingokomen 'ontwerpen op do uitgeschreven prijsvraag vooreen post- en telegraaf kantoor met directeurswoning voor eene plattelandsgemeente ingekomen en daaruit gebleken was, dat met den eersten prijs was bekroond de heer S. B. Gelders te Leeuwarden, voor het ontwerp met het motto „Influenza", en de premie wa« toegekend aan den heer R. A. de Groot, bouwkundige te Bergum, voor het ontwerp met het motto „Concours", terwijl van denzelfden inzender het ontwerp met het motto „Post" loffelijk was vermeld. Het rapport, dat eene critiek bevatte van ieder der 15 ingekomen ontwerpen in het bijzonder, werd daarna in zijn geheel voorgelezen. Een woord van dank on hulde werd gebracht aan de leden van de jury, de hee-on C. H. Peters, Rijksbouwkuudige , G. Brouwer en J. van Nieukerken , architecten te 's Gravenhage , voor de uitnemende wijze, waarop zij de beoordcoliag hadden geregeld en volbracht. Aan do orda werd nu gesteld do behandeling van hot vraagpunt, luidende: „Houten parketvloeren komen meer en meer in gebruik. Wat dient in 't oog gehouden te woriea bij hei aanbrengen dier vloeren en watbij het onderhoud in dagelijks druk bezochte lokalen ?" Namens de daartoe benoemde oommissie word rapport uitgebracht door den heer Baron. Na eene beschrijving van de wijze van bevestiging dier vloeren en het aanbrengen daarvan te hebben gegeven, werd als de beste wijze voor bet onderhoud het wrijven met was aanbevolen. Uit de discussie bleek, dat tegen het afnemen met water, mede door de commissie aanbevolen , groot bezwaar bestond; de gladheid werd daardoor wel weggenomen en het boenen met was bevorderde die, de deugdelijkheid leed er echter onsier , 't geen met voorbeelden werd gestaafd. Daarna werd het volgende vraagpunt behandeld : „Welke resultaten zijn bekend omtrent het gebruik van zink, hier te lande vervaardigd ? Is dit zink evengood als het van ouds bekende meik Vieille Montagne of andore buitenlandsche merken?" Bij monde van dea heer N. van der Hoef werd, namens de commissie, een uitvoerig rapport uitgebracht , waarvan de conclusie was, dat het inlandsen fabrikaat niet bij het buitenlandsche behoefde achter te staan. Eindelijk werd in behandeling gebracht de vraag: „Welke ondervinding heeft men in de practijk opgedaan bij het gebruik maken van geheel of gedeeltelijk gecreosoteerd hout vcor fundeeringen boven den waterstand, schoeiingen duo dalven enz ? Rapporteur was de heer T. A. Oostenbrug , die, namens do commissie, een gunstig oordeel uitsprak, maar tevens mededeelde, dat, vooral bij walbeschoeiingen, voor zooverre men had kunnen nagaan, gecreosoteerd hout bij herstellingen sterk door verrotting aangetast was bevonden. Bijzonder werd nadruk gelogd op de noodzakelijkheid, om bij hot croosotoeren aan de fabriek streng en aanhoudend tor zicht door vertrouwde personen te doen houden. Gedurende de pauze werden do tentoongestelde ontwerpen op de uitgeschreven prijsvraag bezichtigd en met de uitspraak der jury vergeleken. Ten slotte werd tot de uitreiking der prijzen overgegaan. Het ge-chioddo door den voorzitter met een barlolijken gelukwensoh aan de prijswinnaars. Door don voorzitter werd voorts medegedeeld, dat da teontoonstelling dor ontworpen voor het publiek op nador to bepalen dag en plaats zou word 'n opengesteld. — Thani is verschonen het verslag van het Schoolfonds voor schipperskinderen in Friesland , over 1891. Hot bestuur laat oen enkel woord over doelen inrichting van het Schoolfonds voorafgaan. In Frisland zijn p. m. 900 schipperskinderen van geregeld onderwijs verstoken , daar de ouders hun huisgezin aan boord hebben en te arm zijn ora hunno kindoren aan wal uit to besteden. Opdat deze kinderen ten minste 2 of 3 jaar geregeld onderwijs ontvangen , helpt de Voreeniging de ouders in de uitbesteding en betaalt ïfi voor elk kind f I.— kostgeld per week, terwjjl de ouders het ontbrekende (p m. 50 a 70 et.) aanvullm. Verlangt een schipper hulp, dan meldt hij zich aan bij eon correspondent, die den directeur adviseert en de noodige inliohtingen verstrekt ; zijn deze gunstig, dan wordt het kind ingeschreven op de lijst van aanvrage. Als het kind aan de beurt is , worden de oudors door den correspondent hiervan verwittigd; deze zoeken nu reu kosthuis, meebtal bij verwanton in de plaats van domicilie en mogen kiezen tus-chen openbare en bijzondere school. Do correspondent ontumgt daarna van den schipper diens aandeel in de kosten van uitbesteding drie maanden vooruit, ovenzoo van don directeur het geld van do Vcrocniging en betaalt om do veertien dagen het kostgeM aan don verzorger. Do Voreenigincr wordt thucs gostennd dorr 58 oorrospoudouton. 69 kinderen worden in 1891 uitbesteed en wel: te Tcrhome 4 , Leeuwarden 2, Waitena 3, Akkrum 3 , Wijns 1, Ondebildtzijl 3, Irnsum 1 Hoog 2, Knijpa 3, Lommer 4 (3 Chr. sch.), Beet-' sterzwaag 3 , Veenwondon 3, Noordwoldo 1, Oosterzee 1, Grouw 4 , Warns 1, Boornbergum 2 , Roodkerk 2, Tjallobrrd 2, Bergum 2, Sneek 2, Drachten 4, Balk 2 (1 Chr. ech.), Woudsend 2, Dronrijp 1 , St.-Auna-Parochio 2 (Chr. soh.),Eernowoudo 1, Rottovallo 1, Mantgum 1, Heerenveon 1 , Jouro 2 , Oldeboorn 1. De getuigenissen omtrent gedrag on vorderingen waren van 3 kinderen voldoende, van 29 goed en van 37 uitmuntend. Met groote waardooriog vermeldt bot bestuur, dat H. M. de Koningin en H. K. H. do Groothertogin van Saksen-Weimar ieder een gift sohonken van /' 100. Dark zij de verhoogde bijdrago van do Maatschappij tot Nut van het Algornoen klommen de jaarlijksoho bijdragen (ot f 1756. Toch moest het bestuur Bluitenjmct een tekort van ruim ƒ4OO en nog vela schippers teleurstellen. In plaats van don heer P. Lycklama a Nijoholt, dio wegsns vertrek naar Rotterdam als lid van do oommissie van toelicht moest bedanken, werd gekozen de heer jhr. A. J. VegclinJvan Clacrborgen te Joure. — Dez*r dagen is bij de firma A, Schaafsrra to Dokkum verschonen eene Handleiding VOOr politie-beambten, bevattende een 50--tal modellen voor op to maken processen-verbaal, wegens do meest voorkomende overtreding, straf baar gesteld bjj het 3o boek van het Wetboek van Strafrecht, door D. B. Met dt=n schrijve-, die blijkbaar ren ervaren politieambtenaar is , gelooven wij , dat het boekje zeer nuttig kan zijn, vooral voor eerstbeginnende polüiedienaren. Maar het kan zeker cok tot leiddr.;.id strekken voor velen, die reeds langer tijd in functie zijn , daar niet ieder in juiste woorden wiet weer te geven wat bij hos ft gezien. Dikwijls is dan ook de minder juiste constateering der begane overtreding oorzaak, dat do ambtenaren, be'.nst met de handhaving der wet, de hun toegezonden prccss'oa-verbaal moeien terugzonden. — Van do hand van d maanden gevangenisstraf. --- 1ste BIJVOEGSEL, behoorende bij de LEEUWARDER COURANT Vrijdag 13 Mei 1892. ---