BUITENLAND. ALGEMEEN OVERZICHT. 25 Augustus. We moeten beginnen met eene rectificatie. Gisteren bespraken we den dood ca de erfopvolging van hertog Ernst van Saksen-Coburg- Gotha. Het was bekend, dat de hertog van Edimburg de naaste rechten had op den troon, maar eveneens werd het als zeker aangenomen, dat deze, die op en top Engelschman is, onder den invloed van Bismarck reeds in 1885 at .tand had gedaan van zijn erfrecht ten behoeve van zijn minderjarigen zoon Alfred. Nu werd dit wel op het laatste oogenblik tegengesproken, maar, volgens particuliere berichten aan de Kölnische Ztxtung had men te Reinhardsbrunn alles in gereedheid gebracht, cm de waardigheid op den jongen Alfred te doen overgaan. Onder deze omstandigheden kwam toen het door ons vermelde telegram aan, dat „de keizer op uitdrukkelijk verlangen van hertog Alfred van Saksen-Coburg-Gotha de plechtige eedsaflegging van den hertog had bijgewoond." We dachten toen, dat inderdaad het eerste plan uitgevoerd was en als opvolger van Ernst II de minderjarige zoon van den hertog van Edimburg was opgetreden. Dit is echter niet zoo. Niet de zoon maar de vader zelf, die ook Alfred heet, is hertog van Coburg-Gotha geworden. Men is één en al verbazing over dit feit. Aan verschillende bladen worden telegrammen gezonden, deels om uitdrukking te geven aan de algemeene verwondering, deels om het gebeurde verklaarbaar te maken. We ontleenen aan het Handelsblad de volgende bijzonderheden, door den particulieren correspondent te Berlijn telegraphüch m.êgedeeld. Met verrassing wordt het bericht vernomen, dat de hertog van Edimburg de troonsopvolging heeft aanvaard. Reeds in 1885 verdedigde Bismarck in de pers en vermoedelijk ook bij de staatsrechtelijke diplomatieke onderhandelingen met het oog op Coburg-Gotha ten opzichte van de erfopvolging in Brunswijk de stelling, dat geen niet-Duitsche vorst of prins den troon van een Duitsehen bondsstaat mocht bestijgen. Sedert had men algemeen aangenomen, dat de hertog van Edimburg afstand zou doen ten gunste vaa zijn zoon prins Alfred, die zijn opvoeding voor het grootste deel in Dmtschland heeft genoten. Prins Alfred is weliswaar naar vorstenrecht op achttierjarigen leeftijd meerderjarig verklaard, maar volgens de grondwet van Coburg- Gotha wordt hij n. zija eea ca twintigste jaar eerst mondig om te regeeren. Zijn vader zou dus , niettegenstaande hij afstand deed , tot aan dien leeftijd van zijn zoon als regent moeten optreden. Dit geval is in de grondwet niet voorzien. Vervolgens zou zijn moeder, een zuster van den Russischen czaar, als regentes in aanmerking komen. Maar zij is Grieksch-Katholiek en de grondwet bepaalt, dat de persoon, die het regentschap waarneemt, Protestant moet zijn. Deze en dergelijke staatsrechterlijke bezwaren schijnt men daardoor te ontwijken, dat de hertog van Edimburg zelf de troonsopvolging heeft aanvaard. Alle bladen wijden intusschen aan den overledene artikelen vol lof. De robuste vijf en zeventig jarige hertog is langen tijd een der pilaren geweest, waarop het in wording zijnd gebouw der Duitsche eenheid rustte. In dat opzicht was hij zijn tijd vooruit. Wat nu tot stand gekomen is en waaraan geen Duitsche vorst zijn sympathie durft te onthouden, werd door hem reeds veertig jaar geleden begeerd. De nationale eenheid, waarvoor hij toen reeds ijverde, was veel Duitsehen vorslea en vorstjes een doorn in het vlaesch en hertog Ernst was met zijne verdediging van het eenheidsbeginsel geen persona grata bij de andere gekroonde hoofden. Maar hij had machtige vrienden in zijn broer, dea Eagelschen prins-gemaal, en in Napoleon 111. Dat gaf hem een zekere veiligheid, die hem anders wellicht zou hebben ontbroken. Met Bismarck, dit spreekt van zelf, had hij groote punten van overeenstemming. De eenheid van Duitschland zal altijd het groote werk blijven door de ijzeren handen van den rijkskanselier uit een harde rots gehouwen. Dat Bismarck en hertog Ernst, die hetzelfde doel najaagden, elkaar begrepen, behoeft geen betoog. Die vriendschap, op gemeenschappelijke inzichten berustend , bleef bestaan , ook toen Bismarck van het voetstuk gehaald werd en van almachtig staatsman veranderde in een gepensioneerd ambtenaar. Zelfs werd er beweerd, dat de verhouding tusschen den ouden hertog en den jongen keizer wel eenigszins leed onder Bismarcks disgratie, vooral toen er door den hertog bij zijn achterneef pogingen tot verzoening werden aangewend, die zonder resultaat bleven. Ook de Parijsche Temps wijdt den overledene zijn hoofdartikel en het werpt een eigenaardig licht op de breede onpartijdige politieke overtuiging van den hoofdredacteur, den heer Francis de Pressensé, als we daarin zien afgekeurd , dat hertog Ernst een tijd lang naar de Oostenrijksche staatkunde overhelde en zelfs met Napoleon IH intrigeerde. De Fransche politicus beschouwt het als een geluk voor den Duitsehen vorst, dat hij die houding opgaf en verbonden met Pruisen tegen Hannover en Oostenrijk optrok, waardoor bij een der ernstige factoren werd, waaruit het nieuwe Duitsche rijk zou bestaan. Terwijl aldus heel de Europeesche pers zich bezig houdt met de krachtige politieke figuur van den overleden hertog van Coburg-Gotha, komt in een te Singapore verschijnend blad, de Straits Times, een klein entrefilet voor, dat er verbazend onschuldig uitziet. Daar wordt zoo in het voorbijgaan voorgesteld, dat de regeering van Engeland langs diplomatieken weg van de rsgeering van Siam moet trachten te verkrijgen: de landstreek, die gelegen is tusschen het uiterste Engelsche grondgebied in Achter-Indië en Singapore. Met de kaart vóór onß blijkt echter die uitgesproken wensch nog al groot. Wanneer men de Britscho heerschappij langs de golf van Bengalen van bet Westen naar het Oosten volgt, komt men bij den inham , die jjavorrr.d wordt door de golf van Martaban. Van daar daalt van het Noorden naar het Zuiden bijna in loodrechte lijn de smalle provincie Tenasserim af. Op ongeveer 10 ° N.B. houdt het Britsch gebied op. De Strails Times wil nu niets meer of minder dan eene verbinding vormen tusschen Britsch Achter-Indië en Engelsch Malakka of een strook land inpalmen, die van de uiterste zuidelijke grens van Tenasserim tot Penang, het noordelijkste punt van Engelsch Malakka gaat en niet minder dan 5 graden doorloopt. Dat zou een prachtige slag voor Engeland zijn, — Achter-Indië verbonden met Malakka! Het is niet onmogelijk, dat het daartoe eens zal komen, hetzij op vriendschappelijke, hetzij op gewapende wijze. Maar daarvoor hebben niet alle mogendheden dezelfde sympathie. Frankrijk heeft er b.v. groot belang bij dat het Engelsche gezag in Achter-Indië op zich zelf blijft rusten en zich niet met Malakka vereenigt, doordat de Siameesche regeering van Laag-Siam afstand doet. Het heeft dit zóó goed begrepen, dat er reeds gesproken werd over het graven van een kanaal door het noordelijk deel van het schiereiland Malakka. Dit moest, zoo heette het, dienen tot bevordering der handelsbelangen en van het verkeer tusschen de golf van Siam en de golf van Bengalen, Waarschijnlijk dacht men echter meer aan het isoleeren van de Engelscha sfeer van invloed in Achter-Indië , dat daardoor van Malakka werd afgeknipt. Maar Engeland heeft dat ook gehoord en zal daar wel tegenop komen. De verbinding d_>r beide Ecgelscbe koloniën is inderdaad vau zooveel belang voor Groot-Bretagne , dat men zich afvraagt, waarom John Buil, met zijn steeds voortschrijdende koloniseeringen, niet reeds lang zijn sterke hand over Laag-Siam heeft uitgespreid. Onmogelijk is het niet, dat de jongste gebeurtenissen tusschen Frankrijk eu Siam en het succes der Franschen „dezen haas hebben opgeschrikt." De Franschen hebben zulk een gemakkelijk succes gehad : moeten de Engelschen daar geen vergoeding voor hsbben ? --- Feuilleton. Het testament van den Hertog. ROMAN VAN LUDWIG HABICHT. 11 „Ik aarzelde lang om dat te doen, maar mijne zaak nam eene steeds ongunstiger wending en eindelijk besloot ik er toe. Ik schreef aan den hertog, schilderde hem mijn toestand en verzocht hem, mijne belangen te behartigen ; tevens verzekerde ik hem , dat ik hem zijne trouweloosheid jegens mij reeds lang vergeven had, ofschoon het de bitterste ervaring van mijn leven was geweest, toen ik het bewijs kieeg, dat de man, dien ik zoo bewonderde en liefhad, niet aan het ideaal beantwoordde, dat ik mij van hem had gemaakt. Zijn antwoord liet niet op zich wachten; mijne eenvoudige woorden schijnen hem dadelijk van mijne onschuld overtuigd te hebben." ,Van uwe onschuld i*" viel de inarkieö in. .Ja, mijn zoon ; nog veel erger dan de hertog bij mij, was ik bij b?m bttlaeterd ! Ook hij scheen reeds langeu tijd wantrouwen jegens' __jne raster gekoestsrd t« b'bbon; nu werd alles opgehelderd. O, men had een duivelachtig spel met ons gespaeld!" De markiezin zweeg eenige minuten, het viel haar moeielijk haren zoon te bekennen, hoe ontzettend men haar belasterd had; met afgewend gelaat en de oogen op den grond gevestigd, vertelde zij: , Door middel van valsche brieven, welke gedeeltelijk van mijn vader, gedeeltelijk van mij afkomstig moesten zijn, en die gravin Fortbras beweerde voor een groote som van Lebel, 's konings kamerdienaar, gekocht te hebben, had zij haren broeder de bewijzen voorgelegd, dat ik reeds de geliefde van den koning was, ja nog meer, Lebel zelf, dien zij had omgekocht, had den hertog dit bevestigd. Men had, zooals zij hem zeide, van zijne blinde verliefdheid partij willen trekken, om hem de rol te laten spelen, welke indertijd de heer re Vitimille en onlangs graaf du Barry gespeeld had, om de favorite den titel van mevrouw te geven en zoo haar verschijnen bij het hof mogelijk te maken. De hertog, die zoowel in zijne liefde als iv zijn trots zwaar gekrenkt was, tierde en raasde, maar zijn toorn was machteloos, want hij mocht dien den koning niet laten voelen. Het eenige middel, om zich aan den smaad , welke men hem toegedacht had, te onttrekken , was de vlucht, spoedige vlucht. Hij schreef een brief aan mijn vader, waarin hij hem het onwaardige vau zijne handelwijze verweet eu zich beklaagde, dat de omstandigheden licm niet toelieten oiu mot het wapen in de hand voldoening voor de hem aangedane beleediging te vorderen. Mevrouw de Fortbras wist dezen brief te onderscheppen. „Het bedrog kwam nu, na den dood van mijn echtgenoot, toeu ik arm en alleen met mijn zoon in de wereld stond, en de ergste lastertongen ook geen smetje op mijn naam konden werpen, duidelijk aan het licht. Wij waren beiden op eene wreede wijze bedrogen, ons beider levensgeluk was door eene slechtu, hebzuchtige vrouw verwoest, die elk middel had aangegrepen om haren broeder te verhinderen een huwelijk te sluiten, opdat haar zoon eens hertog van Richmond zou worden. Begrijpt gij nu, waarom de hertog zijn neef niet tot zijn erfgenaam heeft gemaakt?" Edmund antwoordde niet; het gehoorde had hem te diep geschokt. Eerst na eene lange pauze was hij in staat te vragen: „En heeft u den hertog nooit weer gezien ?" „Zeker wel," antwoordde de markiezin. „Hij zocht mij in mijn hotel te Parijs op; na vijftien jaren stonden wij weer tegenover elkear. Welk een wereld van verdriet en ervaringen lag daar tusschen ! Ik was oud , hij een grijsaard geworden 1" „U was toen toch nog maar even in de dertig, moeder," bracht Edmund in het middeu. „Jaren van verdriet tellen dubbel," antwoordde de markiezin en ging daarop, als wf.do zij het gesprek niet deze richting laten oïmett, haastig met haar varhaal voort: „Alles werd tusschen ons opgehelderd, en de hertog had daarop eene vreeselijke scène met zijne zuster, gravin de Fortbras; hij zeide haar, dat hij haar niet meer als zijne zuster beschouwde en dat het schandelijke spel, dat zij gespeeld had, niet de verwachte vruchten zou voortbrengen ; hij zou er voor zorgen, dat haar zoon nooit hertog van Richmond werd. Toen heeft hij, meen ik , reedß den koning om de vergunning gevraagd, vrij over zijn titel en zijn hertogdom te mogen beschikken, en Lodewijk XV moet hem die toegestaan hebben, daar hij een testament ten uwen gunste gemaakt heeft!" „Heeft hij u toeu reeds dat plan tekeunen gegeven ?" „Neen, maar gij weet zelf, met hoeveel liefde hij n sinds dien tijd behandeld heeft." „Ik zag hem in Parijs niet." „Neen, eerst nadat wij Mirepoir betrokken hadden, zond ik je op ziju verlangen naar hem." „En sinds dien tijd was hij een vaderlijke vriend, neeu, ean tweed» fader voor mij!" riep Edmund, weer aan aijn smart lucht gevend, ui., „waarom mocht ik niet aan ziju steifböd staan!" (Wordt vervolgd.) --- BINNENLAND. LEEUWARDEN, 25 Augustus. Bij de door den heer J. Kroes alhier gehouden aanbaßteding voor het bouwen van een woonhuis met smederij en niasrazijn is ingeschoven door H. v. d. Wiel voor ƒ 6639, H. Keijzer A. Ooiman ƒ 6160, C. Goud ƒ5976, D. Smit ƒ 5929, Gebr. Woltring ƒ5843, H. v. d. Heide ƒ5869, Jurjens en Posthuma ƒ 5585, C. Lerk ƒ 5457, IJ. Nijsioot ƒ 5200, A. Braaksma ƒ 5035, Swart en Boonstra ƒ4985, P. Vonk ƒ4976 en M. Meijer ƒ4777, allen alhier. Aan den laagsten inschrijver is het werk gegund. — Wij waren heden iv de gelegenheid een kijkje te nemen in de groote Harmonie-zaal, waar men druk in de weer is voor de Floralia-tentoonstelling, dia morgen en Zondag voor het publiek zal zijn te bezichtigen. Het is alweer eens keurige verzam«ling van verscheidene bloeiende planten in verschillende soorten, zoowel in dit jaar gekweekt als overjarige. Bovendien is er veel ter opluistering ingezonden. Een bezoek der tentoonstelling is alleszins aan te bevelen. — Heden morgen ongeveer 9 uur geraakte een driejarig knaapje, dat op hetZuideiplein speelde, onder een met twee paarden bespannen geladen wagen. Gelukkig kon de bestuurder der paarden deze nog in tijds tot staan brengen, waarna eenige voorbijgangers het kind onder den wagen wegtrokken. Het had slechts zeer gering letsel aan het hoofd en het linkerbeen bekomen. — Bij het onweder, dat gisteren namiddag in den omtrek dezer stad een oogenblik vrij hevig woedde, sloeg de bliksem in het woonhuis eener ververij te Jelsum. Er werd een vrij groot gat in het dak geslagen, de binnenblinden der vensterramen gescheurd en ander houtwerk hier en daar gesplinterd. De vrouw des huizes, in de kamer aanwezig, werd voor een oogenblik bedwelmd, doch kwam overigens met den schrik vrij, evenals eenige zangvogeltjes , ofschoon de drinkglazen hunner kooien verbrijzeld werden. — Het maken van eene beweegbare brug met vaste gedeelten, ter vervanging van de bestaande brug op Ritzumazijl, waarvan de aanbesteding den 11 dezer heeft plaats gehad, is door Ged. Staten gegund niet aan den minsten inschrijver, maar aan de op twee na minste inschrijvers, M. de Vries en L. Zandstra , beiden te Lemmer, voor ƒ 9123. De minste inschrijving bedroeg ƒ8441. De b*grooting was ƒ 9000. — De gemiddelde stand van het boesejaa,- Water was volgens den wekelijkschenpeilstaat : den 15en Augustus 16.4 cM. \ , 16en , 16 3 . | , 17en „ 17 „ f , , , 18en 16.1 „ \ henedm%., . 19en J 17.3 \ »»«P«I---, 20en , 17 , „ 21en , 17.2 „ \ In dien tijd is niet gestroomd. Volgene den laatsten waarnemingsdag was het boezemwater 1 cM. lager dan de vorige week. Het grootste verschil in waterstand, waargenomen op den 21en Aug. j.1., was 21 cM., z.jnde 7 cM. beneden Zp. te Dokkum en 2 8 cM. beneden Zp. te Stavoren en Molkwerum]. — De tweede lijst van de 15e jaarcollecte voor de scholen met den Bijbel vermeldt een bedrag van 50 locale comités van ƒ 10,522.30*1/*. Hieronder komen voor: Kollum met Lutjewoude ƒ229.45, Lollum ƒ135.75, Cubaard met Waaxens ƒ87.24, Sneek ƒ178.54. — In de openbare vergadering van den Raad van State, afdeeling voor de geschillen van bestuur, was een kon. besluit ingekomen, houdende de beslissing : nietontvankelijk verklaard, omdat geen beroep was toegelaten, de voorziening van het bestuur van het waterschap „De Zwette" tegen een besluit van Gedeputeerde Staten van Friesland, dd. 16 Febr. 1.1., betreffende de rangschikking van eenige peroeelen land op den legger van onderhoudplichtigheid Tan genoemd water' Behandeld werd het beroep van G. L. Stockmann, koopman in manufacturen te Sneek, teiren een besluit van Burg. en Weth. dier gemeente, waarbij hem verlof geweigerd is tot opgraving en vervoer van een lyk. De kon. beslissing in deze wordt later medegedeeld. _ In 1868 hebben «oh de heeren E. M; en T Taarsma . op «eer beseheiden schaal, ts Sieek ï'Sfgd aPU_ fabrikanten -n kaehe. haarden en brandkasten en heden (Vrijdag) hebban iü het voorrecht den dag te herdonken, «mod «ö vóór 25 jaren hunne onderneming openden. En nu na 25 jaren mogen «ij met trots en aelfvoldoening terugiien op hetgeen «g in dat tijdvak hebben tot stand gebraoht. Uit de eenvoudige werkplaats is langiamerhand gewor__n een flinke stoomfabriek, geheel ingericht naar de oisohen des tgds. Ia den loop dier iaren «tin heel wat brandkasten door de firma afgeleverd , en ook nu nog wirden er voortdurend lele vervaardigd; maar toch worden meer en meer de vulkaehols met en «onder circulatie hoofdproduot. Dat het fabrikaat hoe langer «oo meer de aandacht heeft getrokken, bewgien de bekroningen , die aan de firma op verschillende tentoonstellingen einde allen belangstellenden de gelegenheid te lieven, met hunno fabrikaten nader kanms t« maken, is in het magasgn d«r heeren Vos en Le Grand, aan de Kalverstraat te Amsterdam, eene kleine, maar keurige tentoonstelling geopend, die de bezichtiging ten volle waard is. Wat vooral dio tentoonstelling belangrijk maakt, is de overtuiging die de bezoeker krggt, dat alle onderdeelen, behalve het gzer-gietwerk, aan de fabriek worden vervaardigd. Eene menigte gereedschappen «gn daar, om dat te bewgzen, en doen bovendien zien, wat er ahoo toe noodig is om uit eenige metalen een kachel samen te stellen. Den bezoekers werd ter hand gesteld een keurig uitgevoerd boekje, warrin de geschiedenis der fabriek in hoofdtrokken wordt medegedeeld , en waarin vele bgionderheden omtrent de fabrieken hare fabrikaten de aandaoht trekken van ieder, die belang stelt in de vaderlandsohe ngrerheid. Vooral dient er op geweien te worden, dat de firma wars is van het slaafsoh navolgen of nabootsen van anderar fabrikaat. Zg streeft er vóór alles naar, op haar fabrikaat haar eigen stempel te drukken en met iets nieuws en origineels voor den dag te komen. Ea daarin wordt iq krachtig tor zjjde gestaan door de beide zoons van éen der oprichters. Eén dier «oom heeft sien te Amsterdam aan de Rijksschool voor Kunstngverheid toegelegd op het teekenen en boetseeren, en ontwerpt de nieuwe kachels en al dt ornamenten en onderdeelen. Daarbg begver. hg zich om sieh streng a«n den stijl te houden en de tentoonstelling kan doen rien in hoeverre hg daarin is geslaagd. Ein kachel vau geheel nieuwe oonstruotie is, als het nieuwste product, alleen een tooht naar de Kalverstraat waard. Moge menigeen «ioh opgewekt gevoelen om te gaan zien wat Nederlandsche werklieden onder leiding van Nederlandsohe ondernemers kannen daarstellen. — De gisteren gehouden wedrennen te Arnhem werden begunstigd door prachtig weder; alleen was de wind wat krachtig. Een talrijk publiek woonde het sportfeeat bg. De Koaioginnen kwamen per trein te ongeveer drie uur ca werdea verwelkomd door de heeren van Stirum en Diepenbruggs, waarna HH. MM. zioh met een hofrijtuïg en gevolar naa? het torrein begaven. Aldaar werden den Koninginnen bouquetten aangeboden. HH. MM. volgden do laatste vier nummers van het programma met veel belangstelling. Koningin Wilhelmina was ia het wit gekleed en zag er uitstekend uit. De Regentes was in het zwart. De uitslag van den wedstrijd was als volgt: I. Rhenana-prijs. Handicap hordenren, voor paarden van 3 jaar en ouder. — Prgs ƒBOO (waarvan f 600 uitgeloofd door de stad Arnhem); hiervan ontvangt de winner ƒ5OO, de tweede ƒ2OO en do derde ƒlOO. Inleggeld ƒ2O. 3ouwgold ƒ 10. Afstand ongeveer 2800 meter. — Aangegeven 17 paarden. — Opgekomen: „ Banstaad", eigenaar Korthals; ..Mascotte", eigenaar Fork te Düsseldorf; „Couraprès", van den heer Wollerte Düsseldorf; „Southshore" van den heer Metelerkamp ; „Maud Elisabeth", van baron Orenier te Gravere; „Toddies", van den heer Wolterbeek te Oosterbeek. De eerste prgs werd behaald door „Maud Elisabeth" ; de tweede prgs door -Mascotte" en de derde door „Couraprès." H. Tribune-prijs. Handicap, wedren op de vlakke baan voor paarden van 3 jaar en ouder. Prgs, ƒ 800, (waarvan ƒ 300 uitgeloofd door de Vereeniging tot bevordering van het vreemdelingenverkeer) ; hiervan ontvangt de winner ƒ 500, de tweede ƒ2OO en de derde ƒlOO. Inleggeld ƒ2O. Rouwgeld ƒ 10. Afstand ongeveer 1600 meter. — Aangegeven 13 paarden. De eerste prgs werd behaald door „Grosby" van baron E. Crenier te Gravere, de tweede prgs door „Salamander" van baron van Brienen te's Gravenhage en de dirde prgs door „Mandoline" van Q. baron van Heemstra te Zutphen. Mederjjdors waren: „Master Brewer" van den heer baron van Briesen te 's Gravenhage, „Bosbach" van deu heer Fork en „Laetitia" van den hast E. van Hoboken ta Schevenlngen. 111. Gelriaprys. (Handicap) Harddraverg voor paarden van alle rassen, toebehoorende aan Nederlanders, ingespannen. Minimum afstand 8000 meter. Prgs, een duizend gnlder., waarvan f 700 voor den eerste, f 200 voor daa tweede en f 100 voor den derde. Inleggeld f 15; g. heel rouwgold. — Aangegeven 13 paarden. De eerste prgs werd behaald door „Dark Wilkes" van den heer W. A. Ookhorst, de tweede prtis door „Mirka" van den heer A. de Koning en de derde prgs door „Lartehik II" van den heer H. F. Bultman Hen. Mederijders wa*ea: „Rabenhaupl" van den heer J. Koster, „Cruquis" van den heer J. A Weber Jr., „Alruna" van den h«er H. v. Wiokevoort Crommelin, „Mary Sherldan" van den heer W A. Ookhorst en „Souvenir" van den heer W. H' J. Brom. IV. Qutens Cup. (Ds prijs der Koniogin.) Steeple chase, handioap, voor paarden vaa 3 jaar en ouder, toebehoorende aan Nederlanders •n gereden door heerrfiders. Prgs: eere-prhj, uitgeloofd door H. M. de Koningin, en f 350 voor den winner, ƒ250 voor den tweede, ƒ 150 voor den derde en ƒ 100 voor den vierde. luleggeld ƒ25. Rouwgeld ƒl5. Afstand ongeveer 4500 meter. Aangegeven 9 paarden. De eerste prgs werd behaald door „Sweet Briar van majoor van Raden te Haarlem; de tweedo prgs door „Litsa" van graaf van Limburg Stirum te Arnhem; de derde prgs door „Coqaille" van luitenant van Doorninck te Zutphen, en de vierde prgs door „Pascal" van Q. baron van Heemstra te Zutphen. Medergders waren: „Marina" van den heer E. van Hoboken te Soheveningen, „Amoiy" van den heer H. F. Wisboom te Amsterdam, „Stan'sW van den heer D. J. Wolterbeek te Oosterbeek, „Warda" van den ritmeester Metelerkamp to Amersfoort. Bg deaen wedren viel de heer Metelerkamp van het paard. V. St. Huberts-pr'js. Jaehtrgden. |Prg« ƒ 250 voor den winner, ƒlOO voor den tweede. Afstand ongeveer 3600 meter, waar.an ongeveer 2800 meter achter een jagermeester. Aangegeven 12 paarden. Opgekomen 9. De eerste prgs werd behaald door „Bonlanger van den heer O. van Diepenbrugge te Velp; de tweede prgs door „Courtney" van majoor van Raden te Haarlem. De eere-beker, door Hare Majesteit Koningin Wilhelmina bg de wedrennen te Arnhem uitgeloofd en uit de fabriek van de firma van Kempen te Voorschoten afkomstig, is geheel nit ds band vervaardigd in vioille argent en kunstig gedreven in den stgl van Lodewgk XV. Aan de voorsgde prgkt het wapensohild dor Koningin, en het deksel is met een zilveren jockey figuur versierd, dat meesterlgk is gemodelleerd en geciseleerd. — Zooals blgkt uit de offioieele kennisgeving van den burgemeester van Rotterdam, 2jn in de verloopen 24 uren aangegeven een persoon als overleden aan Aziatische cholera en twee personen slj daaraan lijdende. In het geheel dus, sedert het eerste geval zioh hier voordeed, 7 gevallen, waarvan 3 met doodelijken afloop. Gisteren voormiddag zijn naar de barak op hot exuereitieveld te Crooswijk gebraoht, als lijdende aan cholera, eene vrouw uit de Crispijulaan no. 148 , die in observatie was opgenomen in het daarvoor bestemde gebouw iv de Lseuwenlaan, en de agent van politie P. Dirkmaat die, in den afgeloopen naoht in fanotie zijnde, door dis ziekte werd aangetast en naar zgne woning aan de Dirksmitsstraat werd verroerd. Voorte werd gisteren middag cholera geconstateerd bg eene sehippsrsvrouw aan boord van eene tjalk, liggende in de Nienwehaven. Do vronw is aan boord gebleven en de tjalk verhaald naar de Katendrechtsohe haren. Uit de Katendrechtsohe haven zgn de zeeschepen verwgderd. Die haven zal voorloopig uitsluitend dienen voor schepen met besmettelijke «ieken aan boord. Op eene der ducdelven is, tot waarschuwing, met groote letters aangebracht : quarantaine-haven. Te Leerdam hebben rich, gelgk officieel word geconstateerd, vier gevallen van Aziatisohe cholera met doodelgken afloop voorgedaan. — De consul-generaal van het Duitsche Rijk te Amsterdam, dr. Göringh, heeft der commisaie voor den graanhandel verzocht het volgend schrijven ter kennis te brengen van den handel: .Ik hob de eer te uwer kennis te brengen, dat consulaire attesten root van hier r aar Duitschland bestemde granen en peulvraohtan, die na aankomst uit i*novereankom»tig moot i.et cariificaat van oorsprong, dat met de sending is aangebracht, soodra de granen en peulvruchten uit sec hier aankomen, en in afwachting van verdere verzending naar Duitschland hier opgeslagen moeten worden, vóór de lossing in hot ooisulaat-generaal worden vertoond, onder opgaaf, waar en hoe dis opslag en bewaring zal plaats hebben, waarna dezerzgds de mededeeling sal volgen van de wgse, waarop ik wensoh, dat mij gelegenheid sal worden versehatt, de oontröle nit te oefenen. Wordt aan deze voorwaarden niet voldaan, dan kunnen geen certificaten worden afgege?en. „Omtrent loodanige partijen graan eu penlvruohten, die reeds hier opgeslagen zgn en ter verdere verzonding naar Duitschland in aanmerking kunnen komen, behooren tot en met 28 dezer maand schriftelijke opgaven b{j mij ingeleverd te worden van soort, hoeveelheid, plaats en bijzonderheden van den opslag. Ik aal alsdan die bijzonderheden aan een onderzoek onderwerpen en mij met de eigenaars der partgen sptoiaal iv betrekking stellen, ten einde met hen to overleggen of, en onder welke voorwaarden, consulaire attesten voor die partgen, op aanvraag, alsnog verkrijgbaar zonden kunnen worden gesteld. „Ia de formaliteiten betreffende de aanmelding der zonder voorafgaanden opslag direct van hier geSxpadieerd wordende granen- en penlvruohtzendingen treedt voorloopig geene veran lering in." — De Minister van biuneulaudsche zaken brengt ter algemeene kennis, dat, tot wering van de besmetting van Aziatische cholera , toezicht wordt gehouden op de schepen die langs Hansweert (gemeente Kruiningen) het land binnenvaren. — De Minister van binnenl. zaken heeft met ingang van 26 dezer het vervoer van sohapen, bokken en geiten, versche huiden onbewerkte wol, klauwen, vleesch , mest en alle ander afval van genoemde dieren verboden uit of naar de gemeenten Goudswaard, Piershil, Nieuw-Beierland , Oud-Beierland , Zuid- Beierland, Numansdorp, Klaaswaal, Westmaas, Mijnsheerenland, Heinenoord , Puttershoek , Maasdam, Strijen en VGravendeel. — Te Groningen wordt de wedstrijd van den Nederl. Sohaakbond nog staeds voortgezet. De stand der partijen is na den darden dag: R. J Loman, Londan, 3'/» ; jhr. A. van Foreest, Amsterdam 3% ; J. L. Vijzelaar, Leiden, 3; A. G. Olland, Utrecht, 3v_ ; N. N., Leiden, 1; L. Benima, Winschoten, 3Vs en L. H. Deelman, Groningen, 0 winstpunt. Voor de 2de klasse is de wedstrijd geëindigd. De lste prijs /"50 werd behaald door den heer H, Postma, geb. te Tjummarum, thans Groningen, met 5 winstpunten, terwijl de 2de prijs ƒ3O werd toegekend aan den heer B. H. van Rhijn ta Groningen met 4 winstpunten. De heeren dr. N. We. tandorp Boerman te Groningen en J. H. Behrens te Wir schoten verkregen 2Vi en "Vi winstpunt. Dc or den heer Postma werd geene enkele partij verloren. In de eerste klasse werden met 4*Vi winstpunten de helften van de lste en 2de prijzen (ƒ 100 en ƒ 50) behaald door jhr. A. E. van Foreest te Amsterdam en R. J. Loman te Londen, terwijl met 4 winbtpunten de 3de prijs, ƒ 30, werd toegekend aau den heer J. Vijzelaar te Leiden. _ De kolonel jhr. V. A. de Pestera, van het le reg. veld-art., zal binnenkoit wegens ziekte den militairen dienst verlaten. — Reuter seint uit Madrid: Al wat uit Rotterdam komt zal aan quarantaine onderworpen worden. _ Het post-stoomschip Noordland van de Red-Star-Line, 12 dezer van Antwerpen vertrokken, arriveerde 22 dezer te New-York. ---