RECHTSZAKEN. In de gisteren gehouden zitting van het Gerechtsho f alhier, bestemd tot behandeling van strafzaken en gepresideerd door den heer mr. J. C. Bergama, zijn de volgende arreaten uitgesproken, tegen: 1. A. J. R. van Lehenstein ter Meulen , 46 jaren , ingenieur-chef van het mouvement en loco-chef van dienst bij de M. t. Expl. v. S.S. te Utrecht, die door de Rechtbank te Groningen is vrijgesproken van het hem ten laste gelegde feit van het door schuld veroorzaken van gevaar voor het verkeer door stoomvermogen over een spoorweg. Het Hof heeft het vonnis bevestigd en beklaagde ook vrijgesproken op grond, dat volgens de beëedigde verklaring van den getuige en deskundige P. v. d. Eist, inspecteur van exploitatie bij de M. t. E. v. S.S. te Zwolle, en de opgave van beklaagde, de woorden „de „tegen de punt in bereden wissels in de hoofdsporen „moeten dus bewaakt worden bij de binnenkomst van „treinen" — voorkomende in eene van den beklaagde uitgegane ambtsaansohrijving, bestemd voor de stationeen haltechefs op die lijn — geone andere uitlegging toelaten dan deze: „dat die wissels moeten worden „bewaakt bij de binnenkomst van treinen in die wissels" , en dat die woorden bepaaldelijk niet kunnen worden opgevat in den beperkten zin van „bij de binnenkomst „van treinen in de stations". 2. A. 8., 17 jaren, loodgieter, geboren te Ten Boer, wonende te Groningen, die door de Rechtbank aldaar was schuldig verklaard aan diefstal, tweemalen gepleegd , en veroordeeld tot 6 maanden gevangenisstraf, omdat hij in het laatst van Januari of begin van Februari 2 stalen brikken en 1 dito tap, en eenige dagen later 1 hamer, 1 handschroef enz. van den smid B. Kremer weggenomen heeft. liet Hof heeft het vonnis bevestigd. 3. H. W. D., 48 jaren, arbeider en poelier te Oud- Appelscha, die door de Rechtbank te Heerenveen was schuldig verklaard aan : 1. het jagen met geweer in gesloten jachttijd, 2. het bejagen van eens anders grond zonder voorzien te zijn van een schriftelijk bewijs van vergunning van den eigenaar of rechthebbende, 3. feite-1 ijle.-il wederstand tegen een bevoegd beambte on is veroordeeld tot 2 hechtenisson van 7 dagen en tot gevangenisstraf van 14 dagen, omdat hij den 17 November 1893 heeft gejaagd in het jachtveld der heeren van Lijnden en van der Sluis, zonder acte en zonder vergunning, en omdat hij, toen de rij ka veld wacht er K. Veenstra hem betrapte en zijn geweer in beslag wilde nemen, zich daartegen verzet heeft. Het Hof heeft heeft liet vonnis bevestigd. 4. K. Joh. Sch., 32 jaren, schipper te Blija, die door de Rechtbank alhier is schuldig verklaard aan diefstal en veroordeeld tot 3 maanden gevangenisstraf, omdat hij in den loop van Januari uit een partij wintergarst, welke de gaardenier R. E. "Wierama in zijne schuur had liggen, meermalen schoven heeft weggenomen. Het Hof heeft het vonnis bevestigd. 5. R. K. v. d. ~W., 31 jaren, gaardenier en onbezoldigd rijksveldwachter te Drieaum , die door de Rechtbank alhier is schuldig verklaard aan mishandeling, tweemalen gepleegd, en veroordeeld tot 6 maanden gevangenisstraf, omdat hij den 1 Januari 1. A. Westerhuis met een geweer tegen hot hoofd geatooten heeft, 2. P. v. d. Haak met zijn geweer tegen het hoofd geslagen heeft en toen dezo vluchtte hem nogmaals zoo hevig sloeg, dat het geweer in tweeën en v. d. Haak bewusteloos neerviel met een bloedende wonde aan het hoofd. Het Hof heeft het vonnis bevestigd. 6. A. V., 30 jaren, boerenknecht te Terhorne, die door de Rechtbank te Heerenveen is schuldig verklaard aan hst opzettelijk en wederrechtelijk beaohadigen van oonig aan een ander toebehoorend goed en ia veroordeeld tot 1 maand gevangenisstraf, omdatnij in den avond van 1 Januari 1.1. te Terhorne met oon stuk hout do ruiten in een der straatlantaarns heeft ingeslagen. Hot Hol' heeft het vonnis bevestigd. 7. A. de J., 28 jaren, landbouwer te Terhorne, die door de Rochtbank te Heerenveon, met zijn medebokluagde H. v. d. M., die niet heeft geappelleerd , is sohuldig verklaard aan gelijk misdrijf, te zamen on in vereoniging gepleegd, en is veroordeeld ieder tot 1 maand gevangenisstraf, omdat zij bij diezelfde gelegenheid een stek van hot erf van den bakker Taconis hebben verniold. Het Hof heeft het vonnis bevestigd. 8. J. A., 23 jaren, arbeidor te Obergum , die door de Reohtbauk te Uroningon is sohuldig verklaard aan mishandeling, aangedaan aan oen ambtenaar gedurende de rechtmatige uitoefening zijner bediening en veroordeeld tot 1 maand gevangenisstraf, omdat hij den 22 Maart 1.1. bij gelegenheid van een boelgoed ten huizo van J. Hopma te Schilligeham, gem. Wingum , don genieentevoldwaohfer J. Oostinga, die op verzoek van Hopma en den notaris hem en eenige andere personen verwijderde omdat zij lastig waren, met een stok op liet hoofd heeft geslagen. Hit Hof heeft het vonnis bevestigd. 9. E. N., 27 jaren, arbeider to Kalkwijk, gem. Hoogezand, die door de Rechtbank te Winsohoten is vrijgesproken van mondelinge opruiing tot wederapannigheid, omdat, toen hij den 18 Februari 1.1. den persoon van Koning, die door een rijksveldwaohter en twee marechaussees wegens openbare dronkenschap werd aangehouden om hem ter ontnuchtering naar een arrestantenlokaal te brengen, aanspoorde om zich daartegen te verzetten, naar hot oordeel van do Reohtbank aanhouding met dat doel onwettig zou zijn, verzet hiertegen geoorloofd en het aanzetten hiertoe jjeen opruien tot een strafbaar feit zou zijn. Hot Hof oordeelt, dat die overweging de Rechtbank had moeten leiden tot ontslag van rechtsvervolging; dooh dat volgens de dagvaarding het verzet, waartoe de .aan den beklaagde ten laste gelegde opruiing strekte, betrof de aanhouding on het vastgrijpen, waartoe de genoemde beambten alleszins bevoegd, ja verplicht waren naar het voorschrift van art. 41 van het Wetb. van Strafv., hetwelk hen oplegt, bij ontdekking van een strafbaar feit op heeterdaad, den verdachto aan te houden. "Wel laat evengenoemd art. hierop volgen „en voor don Offic. van Justitie of een dor hulpofficieren te brengen", doch zoowel het een als het ander, en derhalve ook de aanhouding afzonderlijk, behoort tot de ambtsplichten van de dienaren van do openbare macht, — verzet tegen de uitvoering van dien plicht is strafbaar en het aanzetten daartoe maakt derhalve opruiing tot een strafbaar feit uit. Op die gronden heeft het Hof het vonnis vernietigd, beklaagde schuldig verklaard en veroordeeld tot 14 dagen gevangenisstraf. De Arr.-Rechtbank te Heerenveen heeft in hare gisteren gehouden zitting de volgende vonnissen gewezen : AV. ter H. te Steenwijk, wegens mishandeling van H. Greven en zaakbeschadiging (het inslaan van een ruit) in diens woning aldaar op 23 April 1.1., tot 45 d agen gevangenisstraf! W. F. de H., 46 j., arb. te Terwispel, wegens mishandeling van Dirk v. d. Duim aldaar op 23 April 1.1., tot 14 dagen gevangenisstraf. R. de 8., 55 j., huisvr. J. D. te Terband , wegens diefstal van hooi ten nadeele van W. Zwierstra aldaar, op 26 April 1.1., tot ƒ0.50 boete of 1 dag heohtenis. K. v. d. L., 20 j., bakker, en K. 8., 20 j., boerekneoht, beiden te Oosterhaule, wegens huisvredebreuk in den laten avond van 24 April 1.1., op het erf van K. v. d. Hoek aldaar, ieder tot ƒ3 boete of 5 dagen hechtenis. A. J. 8., 25 j., arb. te Jubbega-Schurega, wegens huisvredebreuk in de herberg van Auke Jelsma te Oudehome, op 3 April 1.1., tot 14 dagen gevangenisstraf. T. D., 25 j., vrachtrijder te Tjalleberd, appellant van een vonnis van hot kantongerecht alhier, van den 16 Maart 1.1., waarbij hij is veroordeeld tot ƒlO boete, wegens het niet terughouden van een onder zijne hoede staand dier (hond) , wanneer dit een mensch aanvalt, gepleegd op den openbaren weg te Luinjeberd den 22 Februari 1.1., tot ƒls boete of 5 dagen hechtenis. B. S., 23 j., landbouwer te de "Wilp (Marum) wegens huisvredebreuk in de herberg der weduwe Leisma te Siegerswoude en mishandeling van den onbezoldigden rijksveldwachter G. Boerama, uit de Wilp, in die herberg in den laten avond van 25 Maart 1.1., tot 1 maand gevangenisstraf. K. R., 52 j., huisvr. B. v. D.; R. de J., 44 j., vrouw van A. R., en A. R., 44 j., vrouw van A. de J., allen te Jubbega-Schurega, wegens diefstal van een kat ten nadeele van da. Peteraen te Mildam op 22 Februari 1.1., ieder tot 5 dagen gevangenisstraf. D. de "W., 30 j., koopman te Steenwijk, wegens mishandeling van F. Santing, uit Ruinerwold, te Utrecht en in den trein tusschen Utrecht en Amersfoort op 9 April 1.1., tot 14 dagen gevangenisstraf. Verder stonden o. a. terecht: 1. W. T., 47 j., voorheen herbergier, koopman en boer, thans arbeider te Nijoholtpade, ter zake dat hij: a. bij vonnis der Rechtbank te Heerenveen van 14 Februari 1.1. op zijn verzoek in staat van faillissement verklaaM zijnde, op drie verschillende tijdstippen, in de maanden November en December 1.1., op welke tijdstippen hij wiat dat dat zijn faillissement niet moer to voorkomen waa, opzettelijk een zijner crediteuren heeft bevoordeeld door dezen eene som van ƒ450 af te berillen , eu b. in staat van faillissement verkeerendë en wettelijk opgeroepen tot het geven van inliohtingen, zonder geldige reden niet is verschenen. Beklaagde, die voor den Rechter-Commissaris bekend had zich reeds bij het doen der betalingen bewuat geweest te zijn dat faillissement niet te voorkomen was, ontkende dit heden en beweerde steeds gehoopt te hebben zich nog staande te kunnen houden. Omtrent het tweede punt der beschuldiging gaf hij op, dat hij niet was versohenen omdat men hom den vorigen dag hard had bejegend. "Waarin die hardheid gelegen was, wist hij, desgevraagd niet op to geven. Uit het getuigenverhoor bleek , dat de activa circa ƒSOO il ƒ6OO bedroeg; de passiva plus minus ƒ4OOO. Zijn zwager, de heer P. B. to Wolvega, als borg gestold voor ƒI6OO a 2 pot. geleend geld ten behoeve van den heer R. Dijkstra te Wolvega. Toon nu oen in Ootober 1.1. aan den heer D. gedaan verzoek om nog ƒSOO ter leen was geweigerd, heeft beklaagde, die ook in Nov. 1.1. geen huur heeft betaald, afstand van zijn recht op nog 10 huurjaren gedaan en zijn vee en het hooi doen verkoopen. Hij heeft toen ƒ450 aan zijn zwager betaald on wol 20 Nov., 21 Nov. en 4 Dec. 1.1., respectievelijk ƒ2OO, ƒIOO on ƒl5O. Niemand der getuigen kon verklaren dat bekl. wiat toen hij die betalingen deed dat zijn faillissement onvermijdelijk was. Zijn zwager wist wel dat de zaken verkeerd gingon, maar met het oog op de nog niet verstroken 10 huurjaren hoopte men dat hij nog te rodden zou zijn. In' Mei 1893, toen de heer I). hem ƒI6OO voorschoot , dacht men ook niet andera of „allos was aan kant." Toen er echter reeda in den zomer weer iets haperde, trok men de handen van hem af. Het verzoek om faillietverklaring was hot gevolg van een gerechtelijke aanspraak om betaling van ƒ15.70. De verkoop van het vee, het hooi en de omstandigheid dat de vrouw beweerde reeds voor een paarjaren haar breed gouden oorijzer, nu vervangen door oen koperen met gouden knoppen, aan eene zuater, onder het beding van wederinkoop, verkocht te hebben, was de reden dat van den failliet beëediging van den inventaris werd gevorderd. Na op 19 Februari over een en ander onderhouden te zijn, werd do beëediging bepaald op 20 Febr. d.a.v., op welken dag bekl. evenwel absent hleef. Eisch: 4 maanden gevangenisstraf. 2. K. M., 20 j., boereknecht, vroeger te Kortezwaag, thans te Nes bij Akkrum, beklaagd van verduistering. Beklaagde was als knecht bij den veehouder J. de Vries te Kortezwaag belast met den verkoop van melk en botor aan partioulieren en hem werd tevens opgedragen , bij versohillende leveranoiers te Gorrodijk inkoopen te doen, voor de betaling waarvan hom dan denzelfden of den volgenden dag het geld werd ter hand gesteld. Toevallig kwam uit dat beklaagde van ± vier personen respectievelijk ƒ1.30, ƒ0.55, ƒ0.48 en ƒ0.55 had ontvangen en niet verantwoord en versohillende goederen, respectievelijk tot een bedrag van ƒ6.15, ƒ0.40, ƒ4 en ƒ0.65, waarvoor hem het geld was ter hand gesteld, niet had betaald, maar op rekening gehaald. Aan den brig.-tit. v. Diest te Gorredijk had hij , na aanvankelijk ontkend te hebben, volledig bekend. De aan de Vries berokkende schade werd door dezen van het aan bekl. nog verschuldigde loon afgehouden. Heden beweerde bekl. het geld alleen te hebben ingehouden tot de nadere verrekening met het loon, omdat hij geld noodig had en zijn meester niet wilde vragen. De Vries en diens echtgenoot verklaren echter pertinent, dat eiken dag tweemalen moest worden afgerekend en dat de gelden hem tot het doen van betalingen ter hand gesteld, werden gegeven met het doel en in de meeniDg dat die betalingen dadelijk gebeurden. Eisch : 4 maanden gevangenisstraf. Uitspraak in beide zaken 7 Juni a.s. De valsche bankbiljetten. De reohtzaak te Amsterdam over de valsche bankbiljetten ving gisteren aan met het verhoor van Krausse. Twee jaar geleden kwam het plan met '['luim ter sprake, waarna Suzanna Toebaerts, als aanbrengster van gelden voor machineriën , in de oombinatie kwam, echter op borgtoohten van Thum. Dezo betrok van Liemt en later ook Sinnige in het complot. De beklaagde verklaart van Toebaerts ongeveer ƒ 400t>, van van Lietat ƒ 1000 en voorts accepten van Frey ontvangen te hebben. Hij talmde eohter met de vervaardiging der biljetten en ging er eindelijk toe over om Toebaert tevreden te stellen. Hij waa huiverig geworden, omdat Thum te veel ruchtbaarheid aan de zaak gaf. Beklaagde bezorgde den 23aten Januari voor ƒ216,000 fictief papier aan Toebaerts met uitdrukkelijken last die niet uit te geven, ofschoon van Liemt en Thum bereids enkele biljetten in zijn atelier kunnen hebben weggenomen. Zoodra de beklaagde de arrestatie van Rempt in de dagbladen las, schreef hij aan Toebaerts, met wie de vriendschap verminderd was. Van zijne medebeklaagden kende hij Frey 't langst, wien hij enkele onechte biljetten in bewaring gaf. De bewering aan de uitgifte geen deelname te hebben, werd gewraakt door de verklaringen, voorden rechter-commissaria afgelegd. Suzanna Toebaerta erkent ƒ 2500 en later nog ƒ 775 aan Krausse voor zijn zincographische inrichting verschaft te hebben. Zij onkent pertinent eenige wetenschap van de vervaardiging van valsche bankbiljetten gehad te hebben. De pakken valsche biljetten ontving zij van Krausse niet, maar wel een koffertje ter bewaring, waarvan zij den inhoud niet kende. Hare houding was zeer zonderling. — De beklaagde Thum erkent, doch uit nieuwsgierigheid, het pakje valsoho biljetten van Krausse ontvangen en daarvan enkele ter bezichtiging aan Keese gegeven te hebben, niet om uit te geven. Wel bestelde hij voor Krauaae de apparaten voor het zincographisch atelier. Zijn verklaringen wijken af van de in de instructie afgelegde. Van Liemt bekende volkomen het hem ten laste gelegde , waardoor menige inlichting verkregen werd. Frey verhaalde zeer aangedaan zijn aandeel in de zaak. Hij had wel kapitaal gegeven voor de inrichting van het atelier, doch niet voor de vervaardiging van valsche bankbiljetten. In de Viaohsteeg had hjj van Krausse een pakje biljetten ontvangen, om ze te bewaren ; later had Krausse ze teruggehaald. Beklaagde moest ten slotte bekennen , dat hij wel op zijne vingera had kunnen narekenen, dat Krausse hot hom verschafte geld voor vervaardiging der biljetten zou aanwenden. Met de wed. Toebaerts had hij nooit over de bankbiljetten gesproken. Al de gisteren middag e,ohoorde beklaagden, met uitzondering van de wed. Toebaerts , die ontkende, schoven Krausse Op den voorgrond, eu beweerde dat 111, in do goheelo zaak het initiatief genomon had. Na hot vorkoor van Froy is de tereohtzitting geschorst tot heden avond half acht, daar morgen do vijfde kamor zitting heeft. --- Feuilleton. Mr. Potter uit Texas. 24. ,0, hebt gij dat gedaan? Werkelijk?" zeide hij terneêrgedrukt. „Maar," ging hij daarop voort, alsof hij een gelukkigen inval had gekregen, „weet gij, ik heb u niet van de mijne geschrapt. — Kom u morgen weer bezoeken. Wil de verloofden van mij groeten!" Terwijl hij in zijne gondel naar zijn hotel voer, kwam er plotseling eene gedachte bij hem op en hij zeide bij zieh-zelf: „Goede God ! De weduwe is zeker op den Australiër verliefd! Daarom was zij zoo vreemd tegen mij! Hahaha !" en deze kleine representant van de fijne beschaving der negentiende eeuw barstte in een schaterend gelach uit over het hartroerende verdriet van eene vrouw, die steeds vriendelijker jegens hem geweest was dan hij verdiend had. En ach, hoe verscheurd en gebroken was baar hart! Sarah Annerley zat in bet oude vertrek en dacht na. Zij was stil, zeer stil en kalm, slechts af en toe toonde het wringen harer handen hare opgewondenheid. Eindelijk riep zij uit: „Ik kan het niet gelooven ! Reeds uit dankbaarheid moest hij mij beminnen, zooals ik hem. De wonden, welke bij in den strijd ter wille van mij gekregen heeft, mijn worstelen met den dood, waaraan ik hem ontrukt heb, hebben hem aau mij gegeven. Het was een heilig verboud. Wij zijn man en vrouw! Zij moet het eens wagen, hem mij te ontnemen!" Daarna fluisterde zij : „Het is niet mogelijk; zoo lang hij zwak was, was hij de mijne, nu , nu hij weer sterk is, kan hij mij niet verlaten," en voor een oogenblik is zij weer gelukkig en gelooft het niet. Maar nu laten zich beneden in de vestibulo vroolijke stemmen vernemen, en pratend en lachend en gelukkig treden allen binnen. Zij ziet naar Ethel's hand en werkelijk daar schittert en fonkelt de verlovingsring en vervult haar hart met wanhoop en slechtheid. Errol volgt haren blik en zegt: „ Lieve lady Sarah , Ethel en ik hebben u eene kleine geschiedenis te vertellen , waaraan gij , zooals wij hopen, van harte zult deelnemen." En hij vertelde haar die, en nu weet Sarah Annerley eindelijk, dat Charley en Ethel elkaar beminnen en samen zullen trouwen — indien de Voorzienigheid en zij het toestaan. Want de booze geest heeft deze gelegenheid waargenomen om haar iets in te fluisteren , dat een triomfeerenden glimlach op haar gelaat toovert en baar de kracht verleent , gelukwenschen uit te spreken, welke bij zulk eene gelegenheid gebruikelijk zijn. Daarop keerde zij zich naar miss Potter, dio gedurende dit gesprek met Arthur bij de piano heeft gestaan en zeide ietwat boosaardig : „Mag ik u ook dadelijk gelukwenschen, liefste ?" Ida bloosde even en naar mylady toegaande zeide zij half lachend , half weifelend: „Nog niet. Niemand heeft mij nog een ring gegeven !" En zij stak eene onberispelijk schoone hand en een fraaien, gevulden arm omhoog. De hand was geheel zonder eenig versiersel, doch om den pols droeg zij een smallen gouden band , waaraan een Engelsche souverein hing. Lady Annerley merkte met een blik dat sieraad op. „Armbanden zijn even bindend als ringen." „Dan ben ik reeds in mijn prilste jeugd gevangen," zeide miss Potter lachend , „want ik heb deze gedragen, zoo lang ik denken kan. Papa zegt, dat het een geluksouverein is. Ik geloof dat het een erfstuk is en reeds lang, voor ik geboren werd , in onze familie was. Het draagt het jaartal 1840." Onder het voorwendsel, de munt te'laten zien, kwam zij weer in Arthur's nabijheid en deze fluisterde baar in: „Ik heb er reeds dikwijls over gedacht wie u wel dien armband kon gegeven hebben." „Dus waart gij ijver —" zij hield plotseling op, doch hare oogen verrieden, dat de gedachte, die zij niet durfde uit te spreken, haar gelukkig maakte. „Ijverzuchtig? Zeker, ontzettend ijverzuchtig," antwoordde de jonge man. „Wanneer mag ik mijne ijverzucht door middel van een ring voor altijd verbannen ?" Zij zag hem een oogenblik aan en zeide daarop, terwijl zij slechts met moeite hare kalmte bewaarde: „Ik heb juist een brief uit Amerika gekregen. Over eene week zal mijn vader in Engeland zijn. Zie eerst mijn vader!" „Ik vertrek van avond nog naar Engeland." „O, niet zoo spoedig! De stoombooten hebben, hoe wij ook verlangen, altijd op zijn minst zeven dagen noodig, en ik zou nog gaarne een weinig langer van uw gezelschap genieten , Arthur, want misschien zie ik u , als gij mijn vader gezien hebt, nooit weer." De laatste woorden klonken treurig. „Denkt gij , dat mr. Potter mij zal afwijzeu?" vroeg de jonge man met zulk een bedrukt gelaat, dat miss Potter lachen moest. „Ik ben voorloopig advocaat, en al zijn mijne middelen ook bescheiden, zooz»llenzij toch toereikend zijn, om in ons beider onderhoud te voorzien, en als wij geene republiek krijgen, zal ik nog eens in het Hoogerhuis zitting nemen." „O, geld heb ik genoeg voor ons beiden, en ik zou ook met u trouwen, al waart gij een bedelaar!" „God zegene u voor dit woord !" riep hij en greep hare hand. Doch zij trok die terug en stamelde: „Zie eerst mijn vader, misschien —" Hier hield zij plotseling op en naar Ethel toeloopende, riep zij op gemaakt vroolijken toon : „Wat muziek , mijn waarde miss Lincoln, toon wat gij in uwe lessen van twee guineas per minuut geleerd hebt." • Terwyl dit gesprek tusschen Arthur en Ida gevoerd werd, was de duivel bij lady Annerley werkzaam geweest. Een bediende bracht Errol een telegram, dat juist gearriveerd was. De jonge man vloog den inhoud er van door en riep: „Goede God, met eene week komt mijn vader te Londen! Dit is in Gibraltar afgegeven." „Komt hij terug ?" en allen omringden hem en bestormden hem met vragen, behalve lady Annerley, die eerst geschrikt was en daarna bij zich-zelf mompelde : „Nu heb ik haar!" want hare woede geldt den jongen man niet, dien zij liefheeft, maar het meisje dat zij haat. „Ja, is het niet curieus !" ging Errol voort. „Vader is, sinds hij voor dertig jaar naar Australië ging. niet weer in Engeland geweest." „Wel Charley, dan kan hij bij ons huwelijk tegenwoordig zijn!" riep Ethel plotseling , maar deze woorden deden de anderen in lachen uitbarsten, zoodat zij zich verlegen en blozend uit den kring verwijderde. „Stoor ver niet aan, Ethel!" zeide haar minnaar, eveneens blozende. „Wij zijn te haastig voor sommige menschen," en hij ziet daarbij Ida en Arthur aan , die nu met lachen ophouden en den schijn trachten aan te nemen, alsof zij hem niet begrijpen. „Wat denkt gij , dat uw vader aanleiding tot dit besluit gegeven heeft ?" vroeg lady Annerley. „Ongeveer een maand geleden heb ik hem getelegrafeerd," antwoordde Errol, dat ik van plan was in het huwelijk te treden." „O !" riep Ethel, „hoe durfdet gij dat te doen, Charley, ik heb u daartoe immers geene machtiging gegeven ? Wai zal uw vader van mij denken ?" „Ik heb hem slechts medegedeeld, dat ik het meisje gevonden heb, dat ik bemin en dat dit niet verloofd was." „Zou ik het telegram eens mogen inzien," vroeg lady Annerley, die pijnlijk werd getroffen door het feit, dat Errol op het eerste gezicht op hare mededingster verliefd was geworden. „Het andere handelt slechts over particuliere zaken ," mompelde de Australiër en een schaduw gleed over zijn gelaat. Dit zeggende, stak hij het telegram in zijn zak. „Het andere is slecht nieuws ," zeide Ethel, die de laatste paar weken geleerd had op Errol's oprecht gelaat te lezen, wat er in zijn binnenste omging. „Het is niet belangrijk genoeg om slecht nieuws genoemd te worden," antwoordde de jonge man. „In elk geval kan niets ons scheiden," mompelde het meisje. „Niets!" herhaalde hij. „Dat zullen wij zien !" zeide de duivel in lady Annerley's binnenste en een oogenblik later trok deze dame zich, onder het voorwendsel van vermoeidheid, op hare kamer terug. Hier verloor zij hare zelfbeheersching en handelde als eene waanzinnige en lachte en snikte tegelijk. „Als ik het hem in EgvPte gezegd had, had hij haar kunnen behouden. Nu heeft de hemel mij dit gegeven om hem van mij te verwijderen! God zegene mijn vader voor zijne laatste onthullingen !" En terwijl Ethel beneden met heldere stem een minnelied zong, waarin zij de liefde, welke haar hart vervulde , weergaf, schreef lady Annerley boven hun requiem. Zij had eenvoudig schrijfpapier en een couvert zonder naamcijfer of kroon gekozen en schreef met eene verdraaide hand eenige regels, welke zij zorgvuldig aan het ministerie van bmnenlandsche zaken adresseerde en dubbel frankeerde uit puren angst, dat de brief anders eens niet mocht overkomen. Toen zij daarmee klaar was, wierp zij er nog een blik op en zeide: „Charley vergeef mij de laagste misdaad, welke ooit begaan is." Daarop haastte zij zich, de daad te volbrengen , voor z\j tijd had, er berouw over te gevoelen. In een donkeren mantel gehuld , sloop zij de trap af, voorbij de deur der woonkamer, waaruit nog steeds vroolijk gelach en gepraat klonk, dat haar nog meer in haar wreed voornemen versterkte. Voorzichtig wenkte zij een gondel naderbij en zeich? fluisterend tot de gondeliers : „Piazza di San Marco, spoedig!" Toen de boot bij de Piazza di San Marco landde, zeide zij: „Wacht tot ik terugkom!" en sloop, bevende van vrees, dat iemand haar zou herkennen , in de duisternis weg. Toen zij echter niemand ontmoette, want het was reeds elf uur 's avonds en de Piazza geheel verlaten, trad zij op een brievenbus toe en liet na eene korte aarzeling haren brief er in vallen. Een oogenblik later had zij berouw van hare wreedheid en zou gaarne den brief wéér teruggehaald hebben , evenals zeker menigeen van hen, die voor eeuwen op dezelfde Piazza hunne noodlottige beschuldigingen in den muil van den leeuw hadden laten glijden en daarmee iemand , dien zij eerst bemind en daarna gehaat hebben , aan den Raad der Tienen, den kerker en de pijnbank overleverden. Ongemerkt kwam zij weer thuis, waar zij zich onverwijld ter ruste begaf, doch den slaap niet kon vatten, en den volgenden morgen, toen zij een blik in den spiegel wierp , liet zij het hoofd hangen en fluisterde bij zichzelf: „Zal ik mijzelf wel ooit weer in het gelaat kunnen zien?" Een paar dagen later begaf zich het geheele gezelschap in korte dagreizen via Turin en en Mont Cenis naar Parijs , waar dames steeds door noodige inkoopen opgehouden worden. Hier verliet Arthur het gezelschap en ging vooruit om zijn vader te zeggen, wat miss Ethel van plan was te doen en wat hij zelf voornemens was. Zijne plaats werd dadelijk door mr. van Cott ingenomen, dien zij te Parijs aantroffen. (Wordt vervolgd.) --- LEEUWARDER COURANT van Zaterdag 2 Juni 1894. TWEEDE BLAD. --- AANBESTEDING. De COMMISSARIS der KONINGIN in de provincie Friesland brengt ter kennis van de Belanghebbenden, dat in de Buroaux van het Provinciaal Bestuur te Leeuwarden ter inzage liggen de voorwaarden der op den 15 Juni 1894 te Leeuwarden te houden aanbesteding van het verbeteren der Steenglooiing van een gedeelte van den buitenberm van den Noorderhavondam te Stavoren. Leeuwarden, den 31 Mei 1894. Van HARINXMA thoe SLOOTEN. --- LEEUWARDEN, 1 Juni. Vereeniging ter bevordering der zoetwatervisscherij in Friesland. De derde algemeene vergadering, onder presidium van ds. J. H. v. d. Palm, van IJsbrechtum , werd eergisteren te Sneek gehouden. Na goedkeuring der notulen van de vorige algemeene vergadering en der rekening en verantwoording van den penningmeester, werden als bestuursleden herkozen de heeren : A. Draisma de Vries, dr. Lingbeek en mr. C. Beekhuis. Tot plaats der algemeene vergadering in 1805 werd aangewezen Woudsend. Voorstellen : a. De afdeeling Leeuwarden, het wenschelijk achtende, om de belangstelling in de zoetwatervisscherij in Friesland meer levendig te houden, acht het noodzakelijk, dat er meer voeling bestaat tusschen het hoofdbestuur en de afdeelingen en stelt voor, dat jaarlijks na afloop der algemeene vergadering door het hoofdbestuur aan de afdeelingen gedrukte verslagen worden gezonden van het verhandelde en het door de vereeniging tot stand gebrachte in bet afgeloopen jaar, opdat alle leden hiervan kennis dragen. Nadat een amendement om het woord „afdeelingen" te doen vervangen door „leden" was goedgekeurd , werd het voorstel aangenomen. b. De afdeeling Grouw stelt voor, het hoofdbestuur te verzoeken, pogingen bij de Regeering aan te wenden en middelen te beramen tot het verkrijgen eener afzonderlijke wet op de visscherij. Aangenomen. c. De afdeeling Woudsend stelt voor : 1. Pogingen aan te wenden, dat toestemming worde verkregen tot het visschen gedurende de maand Januari op karpers alleen. Aangehouden. 2. Zich te wenden tot het bevoegd gezag, opdat, waar thans slechts groote wateren voor het zegenvissehen overblijven , de grootte der zegen weder moge worden gebracht van 125 op 175 M. Aangehouden. 3. Dat Mei en Juni (dus een maand vroeger) het dobbervisschen worde toegestaan, waar tegenover sluiting gedurende de maanden Juli en Augustus. Aangehouden. 4. Het hoofdbestuur te verzoeken om ingeval van een te houden algemeene of buitengewone vergadering de rapporten vroegtijdig aan de leden ter kennisgeving te doen toekomen, ten einde deze voor de bijeenkomst, beter op de hoogte van de te nemen besluiten zijn. Nadat een amendement om het woord „vroegtijdig" te doen vervangen door: „ende beschrijvingshrief minstens 14 dagen te varen" was goedgekeurd, werd dit voorstel aangenomen. d. De afdeeling Heerenveen stelt voor, het hoofdbestuur in overweging te geven, zoo mogelijk het invoeren van maatregelen van controle te beramen op den vervoer van visch uit de tijdelijke bewaarplaatsen (vijvers of bassins) en premiè'n uit te loven voor de ontdekking der overtredingen. Aangenomen , na verwerping van 't premiestelsel. e. De afdeeling Sneek stelt voor: 1. Pogingen aan te wenden om meeuwen, reigers en andere schadelijke vogels, als groote vijanden der visschen, door het nietigen der broedplaatsen en het dooden der levende exemplaren uit te roeien. Gerenvoieerd naar het hoofdbestuur. 2. Bij het bevoegd gezag er op aan te dringen , dat de cylindermaat voor het meten van de mazen der netten worde vervangen door den Nederlandschen meter over minstens 5 gestrekte mazen of 10 gestrekte knoopen. Aangehouden. 3. Het hoofdbestuur op te dragen de fabrikanten , vooral die van aardappelfabrieken, te verzoeken, de in den omtrek der fabriek zijnde dichtvisscherijen te waarschuwen , zoodra in de fabriek het vuile water geloosd wordt. Aangenomen. 4. Het hoofdbestuur op te dragen, om te onderzoeken of roten van vlas niet evengoed in polderwater als in stroomend water kan geschieden , ten einde na gebleken resultaat op maatregelen dienaangaande te kunnen aandriugen. Reeds vroeger behandeld en daarom verworpen. Voorstel van het hoofdbestuur : Eene commissie te benoemen , om een nieuw reglement op de visscherij in Friesland te ontwerpen en dit zoo spoedig mogelijk , na aan het oordeel der algemeene vergadering te zijn onderworpen , aan Gedeputeerde Staten te doen toekomen. Aangenomen. Omtrent de voorstellen 1 , 2 en 3 van Woudsend , benevens 2 van Sneek , werd het besluit tot aanhouding genomen , omdat het niet wenschelijk werd geacht, op partieele wijzigingen van het provinciaal reglement aan te dringen , nu er eene commissie zal worden benoemd , om een geheel nieuw reglement te ontwerpen; deze punten zullen echter onder de aandacht der commissie worden gebracht. ---