BINNENLAND. LEEUWARDEN, 10 Juli. Provinciale Staten. De ivov. staten hebben heden besloten: 1. Af te wijzen het verzoek van E. G. Westra c. s. te Hardegarijp, om provinciaal subsidie voor verbetering van de Houtsteks- en Poltroksvaarten, doch omtrent hun verzoek om subsidie uit de slikgeldfondsen van Tietjerksteradeel voor verbetering van grond , Gedep. Staten opgedragen de eigenaien van de door adressanten aangewezen perceelen in hun belang to hooren en alsdan hun voorstel al of niet gewijzigd weer ter tafel te brengen. 2. Aan de Gerard Adriaan van Swieten- Landbouwschool te Willemsoord over de jaren 1895 en 1896 een subsidie te verleenen van ƒ250 'sjaars. 3. Af te wijzen het verzoek van do afd. Friesland van liet Nederl. Rundvee-Stamboek, om subsidie wegens een tekort in kas. i. Aan do Weduwen- en Woezonbcurs voor onderwijzors in Friesland een subsidie to verleenen van ƒ4OO. 5. Aan het Friesch Rundvee-Stamboek tot wedcropzeggens een jaarlijksch subsidie te verleenen van f 1000, o. a. op voorwaardo, dat de inschrijving per rund verlaagd wordt tot ƒ 1.50. 6. De Stads Noorder- of Nieuwegracht en do Oude Turfmarkt te Bolsward , zoomede een gedeelte van do oude vaart van Bolsward naar Makkum to verdiepen. 7. Af to wijzen het verzoek van J. T. Moinesz en Th. 11. Kemme, om uitkeering der rente van opgebracht waarborgfonds van verveningen ; maar Ged. Staten opgedragen bjj wijzigipg van het reglement op de lage verveningen op hun adres te letten. 8. Af te wijzen het verzoek om subsidie voor het verplegingsgesticht te Harlingen ; 9. Af te wijzen het verzoek om subsidie voor verbetering van den zandweg te Ter Idzardt. 10. Aan het hoofdbestuur der Friesche Maatschappij van Landbouw toe te kennen voor 5 jaren een subsidie van ƒlOOO ten behoeve van eon zuivelconsulent en ƒ250 in de reiskosten. 11. De jaarweddo van den sluiswachtor aan do Damsluis boven Appelscha vast te stellen op ƒ4OO. 12. Af te wijzen het verzoek tot het graven van een kanaal ter verbinding van de Linde en ' de Tjonger, maar Ged. Staten op te dragen bij dej Regeering nader aan te dringen op verbetering van de Linde. De zitting is verdaagd tot morgen voormiddag 11 uur. — Gemeenteraad. In de heden gehouden Raadsvergadering is besloten: Eervol ontslag te verleenen aan de onderwijzeres mej. G. van der Heide. Af te wijzen een verzoek van B. Mulder, korenmeter-weger, om eene gratificatie of weke.ijksche toelage gedurende zijne ongesteldheid. Af te wijzen een verzoek van S. Talsma e. a., om in de bestekken van gemeentewerken eene bepaling omtrent een minimum loon en een maximum werktijd op te nemen. Aan T. Kloosterman gedeeltelijke kwijtschelding te. verleenen van eene door hem beloopen boete wegens te late oplevering van werk. Goed te keuren de rekening van het Stadsziekenhuis over 1893. — Vereeniging voor Volksbijeenkomsten. In de gisteren avond, onder het voorzitterschap van den heer J. Troelstra, in den Prinsentuin gehouden algemeene vergadering van deze Vereeniging zijn, na afdoening van de gewone huishoudelijke zaken, benoemd tot leden der Vereeniging, ter voorziening in vier vacatures, de heeren E. Bloembergen,. E. H. Boddé, J. B. Craandijk en H. Hogedoorn. De heer Troelstra, die als voorzitter moest aftreden, werd met, op éen na, algemeene stemmen als zoodanig herbenoemd. — Waarschuwing. Het Prov. Blad no. 66 bevat de volgende missive van den Commissaris der Koningin aan de burgemeesters, van 9 Juli j.1., le afdeeling A, no. 850: „Van den Minister van Buitenlandsche Zaken ontving ik een afschrift van een aan Harer Majesteits Gezant te Berlijn gerichte missive van den Consul te Einden, waarin de wenschelijkheid wordt betoogd, dat de polderwerkers in de provinciën Groningen en Friesland worden gewaarschuwd om niet op goed geluk en zonder middelen van bestaan naar Duitschland te trekken , ten einde aldaar werk te zoeken. Gelijk de Consul schrijft, slagen zij hierin lang niet dadelijk, en is daarvan dan het gevolg, dat zij , van alles ontbloot, onmiddellijk naar hunne woonplaats moeten worden teruggezonden. Ingevolge '3 Ministers verzoek heb ik de eer u uit te noodigen , de polderwerkers in uwe gemeente ter vermijding van de bovenstaande moeilijkheden, op de, naar u?v oordeel , meest geschikte wijze te waarschuwen tegen het trekken naar Duitschland, indien zij niet vooraf zijn verzekerd, daar werk te vinden." — Friesche muziekbond. In den jongst verloopen winter is in onze provincie een provinciale bond van harmonie- en fanfarecorpsen opgericht. Deze bond hoopt 8 Aug. e.k. zijn eerste festival te Bergum te houden. Nu het verleden jaar te Pingjuni gebleken is hoezeer dergelijke muziekfeesten, die in Holland en in het zuiden des lands dikwijls worden gehouden , ook in den smaak van het Friesche volk vallen, verwacht men, dat de belangstelling in dit eerste provinciale muziekfeest groot zal zijn. Te Bergum wordt een uitstekend gelegen terrein voor het doel ingericht. — Liberale Unie. Gevolg gevende aan zijn op de algemeene vergadering aangekondigd voornemen, heeft thans prof. Drucker het voorzitterschap en het bestuurslidmaatschap der Liberale Unie neergelegd. Zijn functiën worden voorloopig waargenomen door den vice-voorzitter, mr. T. van Hettinga Tromp te Leeuwarden. Als penningmeester treedt op mr. L. W. Ebbinge te Kampen. Mr. R. Macalester Loup heeft het lidmaatschap van het bestuur aangenomen. (Vad.) — Noord-Ned. Scherpschuttersbond. Eergisteren werd in hot café „De Pool" te Groningen de algemeene vergadering gehouden tot oprichting van een Noord-Neder], Scherpschuttersbond. Van verschillende schietvereenigingen te Groningen waren leden tegenwoordig , zoomede een afgevaardigde van de schuttersvereeniging te Assen, terwijl van verscheidene personen uit Friesland en Groningen brieven van adhaesie waren ingekomen. De heer H. H. van Baarlen, die de vergadering leidde, zette het doel van den op te richten bond uiteen, waarna op de gestelde vraag : of tot oprichting van den bond zou worden overgegaan, met bijna algemeene stemmen toestemmend werd geantwoord. De concept-statuten en het huishoudelijk reglement werden vervolgens in behandeling genomen en, behoudens enkele wijzigingen, goedgekeurd. Door het vergevorderde uur moesten velen der aanwezigen vertrekken, waarom werd besloten om 22 Juli een tweede vergadering te beleggen en daarin een bestuur te kiezen, waarvan de leden zooveel mogelijk uit verschillende plaatsen in de drie noordelijke provinciën zullen worden gekozen. — Soc.-Dem. Bond. Den 5 Augustus zal, naar Recht voor Allen meldt, door den centralen raad van den Soc.-Democratischen Bond te Almelo een vergadering worden gehouden ter bespreking van de houding van den Bond, voor 't geval de Hooge Raad zijn zegel hecht aan de uitspraak van het Hof te Leeuwarden. Men weet dat dit Hof te kennen heeft gegeven, dat de Bond moet worden beschouwd als een verboden vereeniging. — Bezoek der Koninginnen aan Zeeland. Naar wij vernemen, is bij den Commissaris der Koningin in de provincie Zeeland, jhr. mr. W. M. de Brauw, het officieel bericht ontvangen , dat HH. MM. de Koninginnen definitief besloten hebben tusschen 20 en 30 Augustus een drie- of vierdaagsch bezoek aan het eiland Walcheren te brengen. — Prins Hendrik-Stichting. Men meldt uit Egmond a/Zee van 8 Juli: Heden reeds vroeg wapperde de driekleur van de „Prins Hendrik-Stichting" en ook op het nieuwe terrein vertoonde zich de vlag, waaruit men kon opmaken, dat er iets gewichtigs was gebeurd. Dit was ook werkelijk het geval. De vlaggen waren namelijk uitgestoken ter eere van een vermogend weldoend Amsterdammer, die aan de „Prins Hendrik-Stichting" de vorstelijke gift van ƒ 70,000 heeft geschonken, waardoor de bouw van een nieuw gesticht voor 200 personen is verzekerd. Met den bouw zal nu zoo spoedig mogelijk een aanvang worden gemaakt. — Maatschappij tot bev. van Nijverheid. Gisteren avond werden tal van afgevaardigden en directeuren ter 117 e jaarvergadering der Maatsch. tot bevordering van° Nijverheid, onder wie de oud-minister Heemskerk, ten stadhuize te Arnhem ontvangen door het bestuur van die gemeente. De oudste wethouder , de heer Eekhout, riep den gasten het welkom toe. Spr. wees op de vermeerdering der scheepvaart van Arnhem en op de uitbreiding der nijverheid aldaar, en bood het laatst uitgekomen verslag der Kamer van Koophandel aan om dit te bewijzen. De heer Eekhout dronk vervolgens op den bloei der Maatschappij. De voorzitter van Nijverheid , graaf van Limburg Stirum, dankte voor de ontvangst. Hij wees er op, dat tal van villa's in en bij Arnhem getuigen van welvaart, in de koloniën vergaard, waardoor de bloei van Arnhem toenam. Spr. dronk op de welvaart der stad Arnhem. Daarna had ontvangst plaats van afgevaarden in Mus is Sacrum door het dep. Arnhem. De voorzitter van het dep., baron v. d. Feltz, riep hun het welkom toe: spr. dronk allereerst op de Koninginnen, die zooveel belang stellen in de Maatschappij, vervolgens op den ijverigen secretaris, het hoofdbestuur en de afgevaardigden. Graaf van Limburg Stirum dankte voor het gesprokene en wees op Arnhem als bloeiend, ijverig departement met zijn flinke kostelooze ambachtsschool. Hij hoopte dat het dep. zou blijven bloeien en wijdde er een dronk aan. — Een loopend uurwerk. Het uurwerk der gemeente-klok te Veere is sedert eenige dagen defect en heeft zijn werk gestaakt. Om nu toch de gemeentenaren op de hoogte van den tijd te houden , gaat de smid ieder maal dat volgens zijn huisklok een uur om is, naar den toren en slaat daar het uur op de klok. — De expeditie naar Parigi. Uit de mailberichten blijkt, dat de nieuwe gouverneur-generaal ook nog besloten heeft tot het zenden eener expeditie, groot 80 man, naar Parigi. Omtrent de aanleiding tot deze expeditie ontvangt de Amst. Ct. van een harer lezers, die volkomen bekend is met de residentie Menado , de volgende bijzonderheden : In het midden van 1892 kwam bericht te Menado van den gouverneur van Celebes, dat weder twee handelaren van Palos op grondgebied van Parigi waren beroofd en vermoord. In 1889 was iets dergelijks gebeurd, waarop de Boegmeezen van Palos met eene groote macht naar Parigi waren getrokken en deze plaats geheel hebben verwoest. Dit heeft tot een zeer langdurig onderzoek aanleiding gegeven, dat tot resultaat had, dat geen der partijen gestraft is geworden, doch alleen te Palos een posthouder is geplaatst, om in het vervolg dergelijke eigenmachtige handelingen te voorkomen. Dus een in niets afdoende beslissing. Toen was een vroeger te Palos wonend persoon], die zich in Parigi gevestigd had, aan den moord medeschuldig, doch ook de vorst van Parigi, die een gedeelte van den buit had ontvangen. Om eon dergelijk optreden van liodon uit Palos te voorkomen, haastte de resident zich naar Parigi, en kwam daar juist oen paar dagen voor de uitbarsting der Goenoeng Awoe op Sangi, om een onderzoek in te stellen en de daders op te pakken. Bjj /.ijn komst waren vorst en bevolking naar de bergen gevluoht en weigerde de eerste aan boord zijn opwachting to komen maken en over de zaak te spreken. De assistent-resident Jollesma werd aan wal gezonden en had een onderhoud met den oudsten zoon van den vorst, die wel beweerde, dat do moord niet door lieden uit Parigi was gepleegd, doch niet wist te zeggen wie het dan wel waren geweest. Hij werd naar zijn vader gezonden om dezen over te halen bij den resident te komen, doch te vergeefs. Uit het verder onderzook naar den moord bleek, dat hoogstwaarschijnlijk do vorst en de zij non er meer van wisten, doch er kon geen zekerheid verkregen wordon en de resident ging daarom do kust verder op, om to Amphibaboe en andore kustplaatsen te trachten meer van de zaak te vernemen. Hier werd door hoofden en bevolking vreosolijk geklaagd over den vorst van Parigi, dat hij en de zijnen steeds rooftochten hielden in hunne landschappen, vee en paarden stalen en andere ongerechtigheden bedreven. .__.'___ Ook in andere deelen der Tommim-bocht, als te Posso, Mapane en elders, gingen zijn zoons of andere familieleden uit om de bovolking aldaar af te persen en te berooven; on wat den moord zelf betrof, werd het meer en meer waarschijnlijk dat de vorst er deol aan gehad en zelfs van de geroofde goederen bij zich had. De resident rapporteerde dit alles naar Batavia en stelde voor met een gewapende macht den vorst van Parigi tot rede te brengen en te straffen, natuurlijk zoo spoedig mogelijk. De heer Pijnacker Hordijk was echter huiverig om terstond aan dit verzoek te voldoen. Zijn opvolger, de heer van der Wijck, schijnt minder bezwaren tegen expedities te hebben en zoo mag men de verwachting koesteren, dat het Nederlandsche gezag in de Tomminibocht zich weldra krachtig zal doen gelden. — Examens voor machinisten. De Rijkscommissie voor de examens ter verkrijging van een diploma als machinist aan boord van koopvaardijschepen zal, overeenkomstig het bij koninklijk besluit van 18 Maart 1891 (Staatsblad no. 76) vastgesteld reglement voor die examens, gewijzigd bij besluit van 8 Mei 1893 (Staatsblad no 81), aanvangende den 31sten Juli a.s., te 9% uur voormiddags , zitting houden in het Nutsgebouw te Amsterdam. Om tot een van die examens te worden toegelaten zal de candidaat, onder overlegging van een geboorte-acte en met opgaaf van woonplaats en laatsten werkkring, de aanvraag hiertoe voor 24 Juli a.s. schriftelijk en portvrij bij den voorzitter der commissie , den heer J. J. Stooker, gep. kapt.-luit. ter zee , wonende te Hilversum , moeten inzenden, waaruit tevens dan moet blijken voor welk diploma hij verlangt geëxamineerd te worden. Men zie verder de Staatscourant van 10 dezer. — Eigen Haard. Inhoud van afl. 6. Twee dagen levens, door Johanna A. Wolters. Een dagje in een Vlaamsche stad, door Wm. Muiier. Een huishoudelijk ochtendje. De Puriteinen (bij de plaat). De stichting van bescheiden heidegeluk op Hofveld te Apeldoorn , door Hora Siccama. De boterham, door C. van Nievelt. Landelijke rust (bij de plaat). Twee nieuwe vakken voor blinden, door H. Bos. De Koninginnen te Vulpera in Beneden-Engadin. De eene, over wie nooit wordt gesproken. Het geloof aan heksen in de laatste helft der 19e eeuw. In memoriam. J. W. M. van de Poll, door dr. Schaepman. Een waterfeest te Jokohama, door S. Kalff. Kippen op stok (bij de plaat). Verstandig, door Esjee. Een kijkje in de tijdelijk door ons bezette posten buiten de geconcentreerde linie van Groot-Atjeh, door Ch. F. H. Dumont. Een nieuw desinfectiemiddel. Brief van oom Gerrit (bij de plaat). De „chat noir". Mijn stem. Brieven aan eene Vriendin, door W. J. M. Dr. A. Vrolik, door F. W. van Eeden. Een inrichting voor de lijkverbranding in Nederland, door dr. W. Koster. Een gesprek. Een verzuimd jubileum, door H. Bos. Kinderlijke rust. President Carnot. --- BUITENLAND. ALGEMEEN OVERZICHT. 10 Juli. De Revue des Deux Mondes blijft nog altijd haar eereplaats behouden onder de groote, wetenschappelijk-letterkundige periodieken van onzen tijd. Zoo zal het nog wel een tijd blijven, niettegenstaande een andere publicatie, de pas geboren Revue de Paris zich plotseling op de voorste rijen heeft gezet. Wat dus de Revue des Deux Mondes schrijft, is dus , zoo niet altijd beslissend, dan toch steeds der moeite waard opgemerkt te worden. We hebben in deze rubriek van ons blad reeds meermalen in het kort de politieke artikelen weergegeven, die geregeld om de veertien dagen, in het tijdschrift verschijnen. Met verlangen zagen we daarom uit naar hetgeen Francis Charmes, de politieke kroniekschrijver, zou te zeggen hebben over de jongste gebeurtenissen in Frankrijk. We willen nu ter zijde laten de bekende feiten, de te verwachten woorden van waardeering, die aan de nagedachtenis van den vermoorden president der Republiek worden gewijd, maar uit deze chronique de la quinzaine een enkelen klank overbrengen , die veel overeenkomst heeft, met wat er in de laatste dagen, ook in ons land, is gesproken. „Het gouvernement, dat zich steeds minder krachtig in Frankrijk deed gelden — aldus schrijft de heer Francis Charmes — heeft in de volksverbeelding de plaats overgelaten aan allerlei avonturiers , aan charlatans , die wonderen belooven , aan allerlei dwaashoofden , die dergelijke wonderen meenen te kunnen uitvoeren. Wij laten ons hier zoo zoetjes aan op den stroom afzakken, hetgeen eene wijze van reizen is, die in den beginne eene eigenaardige bekoorlijkheid heeft en die tot het einde toe reebt aangenaam zou kunnen blijven, zoo er op den weg van het toeval geen onvoorziene klippen waren. „De macht is gevallen in handen van zwakkelingen: men heeft er zich zelfs aan gewend to gelooven, dat allen evenzeer in staat waren om die macht in handen te hebben, hetgeen in zeker opzicht waar is , nu men ze niet meer laat gelden. Men verzekert dat een en ander geheel iii overeenstemming is met onze instellingen , maar daarvan gelooven wij niets. In ieder geval niets is meer in strijd met den geest van ons land. dat nimmer welvarender was van binnen noch krachtiger naar buiten , dan wanneer het een bekwaam en flink gouvernement bezat. Een geheim instinct, dat diep is ingeworteld en zich steeds meer doet gelden, dat somtijds een dwaalpad betreedt, maar onveranderlijk tot den rechten weg terugkeert, zulk een geheim instinct doet ons land wensehen en zoeken naar zulk een krachtig gouvernement, zo* dikwijls wij het missen. Nimmer is de behoefte daaraan levendiger en algemeener gevoeld dan nu. „Niet alleen de afschuwelijke aanslag van Lyon heeft die noodzakelijkheid dringend aangetoond. De te korte tegenwoordigheid van den heer Casimir Perier aan het hoofd van het ministerie had overal een gevoel van blijde verwachting gewekt. Toen hij viel, was de teleurstelling groot. Maar nu is Casimir Perier president der Republiek en de Vergadering, die hem heeft verkozen, gehoorzamend aan den drang der omstandigheden , heeft voorzeker de beteekenis begrepen van haar keuze en de gevolgen, die zij moest hebben. De radicalen en de socialisten hebben zich daarin evenmin vergist. »De taak is zwaar, die den heer Perier is opgelegd; niemand geeft er zich beter rekenschap van dan hij zelf; de congresleden, die hem bij 'zijn aankomst te Versailles begroetten en geluk wenschten, waren getroffen door zijne diepe emotie. De zekerste waarborg voor de wijze , waarop hij zijne plichten zal vervullen , is het gevoel, waarmee hij ze heeft aanvaard. Anderen hebben de macht gezocht; hij heeft die willen ontvluchten en men heeft hem ze opgedrongen. Gambetta zeide eonmaal: .het tijdperk der gevaren is voorbij; dat der moeilijkheden gaat beginnen." Welnu, de moeilijkheden zullen niet koo spoedig eindigen; maar zoo de periode van gevaren op nieuw begon, dan zouden Frankrijk en de Republiek kunnen rekenen op de koelbloedigheid en den moed van den heer Casimir Perier." Het tegenwoordige oogenblik bewijst meer dan ooit de noodzakelijkheid van een krachtig gouvernement. Sedert we gisteren den geweldigen omvang van het oproer en de werkstakingen in de Vereenigde Staten van . Noord-Amerika nagingen, heeft de telegraaf ons berichten gebracht, die van hoogst ernstigen aard zijn. Zoo ontvingen we een telegram uit Chicago, gisteren avond afgezonden , waaruit we vernamen, dat de hoofden der arbeidersvereenigingen en de , Ridders van den Arbeid" besloten hebben om heden tot eene algemeene werkstaking over te gaan. Van daag met den klokslag van twaalf uur zullen zij hunne gereedschappen neerleggen. Deze werkstaking omvat de meest verschillende beroepen ; de timmerlieden, de slagers, de bakkers, de ambtenaren van spoorwegen en tramlijnen doen allen mede. Maar de eigenaars der maatschappijen , noch Pullman, de fabrikant der salon-wagens, willen toegeven. Dit laatste kan men begrijpen, wanneer men bedenkt, dat zij nu tegenover zich hébben een leger van menschen, die te werk gaan als de communards te Parijs, die brandstichten , plunderen, treinen laten derailleeren en spoorwegongelukken provoceeren (hetgeen wel een der meest waanzinnige uitingen is der volkswoede) en wier optreden de politie en de troepen op de vlucht drijft. Dit laatste is geen overdrijving: de feiten zijn voorgevallen : de politie en de troepen gingen voor het gepeupel op de vlucht. Nu komt • ongelukkig een quaestie van binnenlandsche politiek de maatregelen der regeering belemmeren. Evenals brandmeesters, die, terwijl de vlammen naar alle kanten uitslaan, eene discussie opzetten over de verschillende soorten van brandspuiten en het niet eens kunnen worden, komen, nota bene! de gouverneurs der staten bezwaren maken over de inmenging van president Cleveland, die bondstroepen durft afzenden ! Moest men daartoe geen troepen uit de betrokken staten gebruiken. Men steekt straten in brand, er vallen dooden en gewonden, maar wat doet het er toe ! Eerst de principes ! 't Is te hopen, dat president Cleveland zijn gang zal gaan en nog wat flinker dan tot nu toe. Zoo het met geweren niet wil, dan maar met kanonnen. De toestand, zooals die nu is, is onhoudbaar. Amerika zou anders aan een groot kamp van wilden gelijk worden, waar men fakkeldansen uitvoert, terwijl de vijand gemarteld wordt. Intusscheu schijnt __ngeland don naslag te zullen gevoelen van deze plotselinge staking van het spoorwegverkeer. De Londensche markt maakt zich ongerust, daar de aanvoer van levensmiddelen uit Amerika ophoudt. Hoe ernstig zulk een feit is bewijst het cijfer, waarop de omzet van Amerikaansch rundvleesch aan de Londensche markt geschat wordt. Komt er niet spoedig verandering , dan zal de toevoer van vleesch uit Amerika met acht en twintig millioen pond per week verminderd worden. Uit Engeland komt echter ook een min of meer goede tijding. Zou het land zicli beginnen te schamen over zijn egoïsme in zake de anarchie ? Zou het beginnen te begrijpen , dat het toch voor eene beschaafde natie niet aaugaat te zeggen: „We weten wel, dat de buitenlandsche anarchisten hier te zamen komen, hier hunne aanslagen beramen , hier hunne bommen klaar maken. Maar wat doet dat er toe? Wij kennen die anarchisten en we gaan hun gangen na en het is onmogelijk, dat zij ons kwaad doen. We zullen hen daarom maar laten begaan?" Dit is ten minste zeker, dat door Salisbury een wetsvoorstel is ingediend, om het land te bevrijden van elementen, die gevaarlijk zijn voor het rijk en voor het buitenland. Zoo wil hij het verblijf op Britsch grondgebied ontzeggen aan idioten, krankzinnigen, aan hen die zonder middelen van bestaan zijn, aan de personen die armlastigen dreigen te worden, of aan hen, die aan gevaarlijke, aanstekelijke, of besmettelijke ziekten lijden. Dan wenscht hij, dat de minister van Binnenlandsche Zaken iederen vreemdeling, wiens aanwezigheid in den lande gevaar oplevert voor de publieke veiligheid, of die complotten smeedt om elders misdaden te begaan, terstond zal kunnen verbannen. Het eerste gedeelte van zijn voorstel vond algemeen bijval, ook bij den minister-president. Het tweede deel echter werd wel door de afgevaardigden luide toegejuicht', maar do regeering nam daarorntrotit eene zeer gereserveerde houding aan. Do particuliere Londensche correspondent van het Handelsblad schrijft daaromtrent de volgende interessante bijzonderheden: De openhartigheid, waarmede de markies dezen maatregel verdedigde, was inderdaad merkwaardig in een Parlement, waar gewoonlijk de Britsche leeuw ten koste van anderen wordt schoon gewasschen. Onverbloemd zeide hij , dat Engeland als een broeinest van anarchistische bewegingen in het buitenland staat gedoodverfd, ja men ging zelfs zoo ver, waagde de markies te verklaren, dat men de Engelsche regeering beschuldigde, de anarchisten e tutti quanti te helpen. Ontegenzeggelijk geloofde men in het buitenland, dat de moord op Carnot te Londen was voorbereid, en toen de premier hiertegen opkwam, antwoordde de markies, dat dit niet zijne overtuiging was, maar wel degelijk die van anderen in het buitenland. Hij had ook met zijn woorden geenszins een blaam op Engeland willen werpen, dat het geneigd was misdadigers opzettelijk te steunen, maar hij had willen aantoonen — wat een erkend feit was — dat onze wetten der Regeering niet genoeg macht verleenen om de immigratie van vreemde boosdoeners te verhinderen en hun samenzweringen alhier onmogelijk te maken. Engeland was , voor zoover de markies kon nagaan, het eenige land in Europa waar de bannelingen uit den vreemde toevlucht konden vinden en al wilde hij geenszins het recht van asyl inkrimpen wanneer het mannen gold als wijlen Kossuth en Garibaldi, mannen die met eerlijke bedoelingen medegewerkt hadden aan politieke omwentelingen, zoo achtte hij toch het oogenblik gekomen om perk te stellen aan de immigratie van misdadigers, die, uit alle landen verdreven , naar Engeland kwamen en hun schandelijk bedrijf voortzetten. Ter staving hiervan haalde hij o.a. het geval van den nihilist Hartmann aan , die een aanslag op den czaar had gepleegd en door de Fransche regeering naar Engeland was overgezet. Had het gouvernement destijds meer bevoegdheid bezeten, dan ware Hartmann terstond uit den lande verwijderd en zoude hij zijn verdiende straf niet ontloo- pen zijn. „Ik geloof, aldus besloot de markies, dat de uiterste pogingen steeds zijn aangewend om te verhinderen, dat schurken van dien aard zich hier te lande vestigden ; maar dit zeg ik — en daarom dien ik deze wet in — dat onze tegenwoordige wetgeving onvoldoende en gebrekkig is, en dat aldus al onze regeeringen , welke, geloof ik, de meest oprechte en ernstige bedoelingen te dien opzichte koesterden, niet bij machte geweest zijn dienovereenkomstig te handelen, en gedwongen geworden zijn tegen haar wil een veilig onderkomen te verleenen aan moordenaars." Deze woorden werden in het Hoogerhuis met gejuich ontvangen , en de natie stemt, bij monde van de pers, hartelijk in met den lof, dien de markies van Salisbury door zijn flink optreden heeft verdiend." ---