Belasting op tooneelvertooningen en andere vermakelijkheden. BURGEMEESTER en WETHOUDERS van Leeuwarden vestigen de aandacht van de ondernemers of bestuurders van tooneelvertooningen en andere openbare vermakelijkheden op hunne verplichting , om , vóór zij mot hunne werkzaamheden een aanvang maken, ter Secretarie der Gemeente aangifte te doen van den aard en don omvang der vertooningen, vermakelijkheden en tentoonstellingen, die zij gedurende de Jaarmarkt wenachen te geven, en alle verdere opgaven te verstrekken, die voor het berekenen van de verschuldigde belasting noodig zijn. Voorts wordt ter hunner kennis gebracht, dat voor de invordering van de belasting op tooneelvertooningen en andere openbare Vermakelijkheden zijn aangewezen: M. ELSKAMP en J. J. HEIJNSIUS, beiden wonende alhier. Leeuwarden, den 13 Juli 1894. Burgemeester en Wethouders voornoemd, vak HARINXMA, Burgemeester. P. A. BERGSMA, Secretaris. --- BUITENLAND. ALGEMEEN OVERZICHT. 13 Juli. In Amerika schijnt men tot rust te komen. Het is er nog wel geen paradijs, waar de liefelijke stilte door niets wordt gestoord, maar de gruweldaden van het oogenblik zijn heilig bij wat we reeds aanschouwden en een ideale toestand vergeleken met wat nog voor acht en veertig uur te verwachten was. Maar nu begint het elders ernst te worden. China en Japan zullen elkaar mores leeren of liever het lesje zal waarschijnlijk door Japan gegeven en door China ontvangen worden, want al heet China ook het Hemelsche Rijk en al is de keizer overtuigd, dat alle volkeren der aarde aan hem onderdanig moeten wezen en het daarom ook min of meer zijn, is er toch vlak in do buurt een volk , veel kleiner en in een veel minder uitgestrekt land , dat als het er op aankomt om oorlog te voeren vrij wat meer mans is dan China. Dat is Japan en het komt ons voor, te oordcelen naar den loop der zaken, dat Japan buitengemeen verheugd is, een fatsoenlijke reden te hebben om de Chineezen bij hun staart te pakken. Die reden is Korea, het schiereiland tusschen de Zee van Japan en de Gele Zee, dat zich , lang en smal, met een scherpe oostelijke kromming naar Japans zuidelijk gedeelte toebuigt. Op het schiereiland heerschte een opstand, die waarschijnlijk zijn oorsprong heeft in vreemdelingenhaat en godsdienstig fanatisme, zooals we dat voor eenige dagen mededeelden. De koning van Korea was niet in staat den opstand te beteugelen en daar Japan groote belangen heeft op het schiereiland , waar ongeveer twaalf duizend zijner onderdanen wonen, maakte het van de gelegenheid gebruik om er troepen te landen. China protesteerde daartegen, want de Koreanen ziju in naam schatplichtig aan den keizer te Peking. Dat wordt waarschijnlijk de aanleiding tot een oorlog. Uit de telegrammen gedurende de laatste dagen heeft men kunnen 'zien, deze als onvermijdelijk beschouwd wordt. De koning Tan Korea, baug voor het Peking3che gouvernement , en benauwd voor de Japaneezen, kruist zijn armen en doet niets. Hij plaatst zich op een nog al zuiver standpunt, n.l. dat der bestaande verdragen. Maar daaraan stoort Japan zich minder. Qver Korea's rug zal het China aanvallen e» enkele slagen zullen wel op den tusschenpersoon neerkomen. De jongste berichten luiden nu, dat de handel op het schiereiland stil staat. De hoofdstad Seoul wordt door zesduizend Japaneezen bezet. Pikotten en afdeelingen Japanners vormen van de Chineesche grens af' een lange lijn van militaire posten op den grooten straatweg en houden de Pingyang-bergengte gesloten. Intusschen sukkelen de Chineesche troepen nog op zostig mijlen vau de Koreaansche grens. Nu de politiek van den dag als een noodzakelijk gevolg der parlementaire zomer vacanties, die begonnen of aanstaande ziju , ongeveer tot nul is gereduceerd, willen we de beschikbare ruimte van ons Overzicht afstaan aan eenige mededeelingen over Korea, zooals die voorkomen in het tijdschrift de Globe. De heer Arnous te Fouzan, die tien jaar lang Korea als ambtenaar der belastingen bewoonde, vergunt ons een kijkje op tal van zaken , die we niet kenden : 111 Korea heeft de regeering, evenals bij de meeste Oostersche volken, den vorm vau een onbeperkte heerschappij. De koning is absoluut alleenbeerscher en heeft het recht over leven en dood zijner onderdanen en zelfs van de prinsen en vorsten van den bloede. Zijn persoon is heilig; hij wordt omringd door alle denkbare eerbetooningen, hem worden de eerstelingen van den oogst 'op plechtige wijze toegewijd, hij maakt zelfs aanspraak op goddelijke eerbewijzingen. Hoewel hij bij zijn troonsbestijging zijn naam van den keizer van China ontvangt, is het op straffe des doods verboden, dien naam uit te spreken ; deze wordt slechts in ambtelijke stukken genoemd, als ze voor den keizer van China bestemd zijn. Eerst na zijn dood krijgt hij den naam, waaronder hij in de geschiedenis bekend zal zijn. In tegenwoordigheid van den koning mag niemand een bril of een sluier dragen. Nooit mag iemand hem aanraken, noch ijzer of staal met zijn lichaam in aanraking brengen. Deze laatste bepaling der etiquette was noodlottig voor koning Tieng-tsong-tai-oang, die in 1800 stierf aan een gezwel in zijn rug, dat niet mocht geopereerd worden. Een andere koning was verstandiger; hij gaf den geneesheer bevel hem in den arm te snijden ; doch hij had nog moeite genoeg den armen dokter uit de handen van den beul te redden; de man had immers majesteitsschennis gepleegd en moest sterven! Wanneer men tot den koning wordt toegelaten, moet men in het voorgeschreven gewaad gekleed zijn en voortdurend buigingen maken. ledere ruiter moet, als hij het paleis des konings voorbijgaat, afstijgen en te voet zijn weg vervolgen. De koning mag tegen niemand vertrouwelijk zijn; doet zich echter het geval voor dat hij iemand aanraakt, dan moet deze op de plaats waar hij geraakt werd , steeds een rood zijden strik dragen, om voortdurend aan het hooge gunstbewijs te herinneren. Op de munten van Korea wordt ook niet de beeldenaar des konings geplaatst; men zou meenen, dat het heiligschennis was , als dat beeld door alle menschen in de handen kon genomen worden. De munten dragen alleen een opschrift in Chineesche letters. Tijdens 's konings leven mag geen afbeelding van hem worden vervaardigd; dit geschiedt alleen na zijn dood. Tocht vindt men te Korea photografieën van den koning en van zijn zoon. Om den koning een verzoekschrift te overhandigen , werd men vroeger in het paleis toegelaten, waar een groote kist stond, waarin men het stuk moest neerleggen. De kist is er nog, maar wordt niet meer gebruikt voor het oude doel. Thans neemt men plaats voor de deur van het paleis tegen den tijd, dat de koning zijn vertrekken verlaat en roert dan de trom. Een bediende opent de deur en neemt het verzoekschrift in ontvangst. Hij moet het overhandigen aan den minister van binnenlandsche zaken en deze weer aan den koning — maar als de smeekeling vergeet de ambtenaren door rijke geschenken aan hun plicht te herinneren, krijgt de koning het nooit. Een ander middel om tot den koning te worden toegelaten, dat vaak wordt toegepast, bestaat in het ontsteken van een groot vuur op den berg, tegenover het koninklijk paleis. De koning ziet het vuur en zendt zijn minister nit, om de oorzaak te vernemen van het aanleggen op die plaats. De paleizen des konings hebben niets met onze groote, statige gebouwen gemeen. Zij vormen een verzameling van hutten en huisjes, met een hoogen muur omringd. Behalve de vertrekken, die tot gebruik van den koning zijn ingericht, vindt men er de „Zaal der Vaderen" , waarin de gedenkstukken van de gestorven leden der dynastie Han worden opgehangen; de koning bewijst aan die doode familiestukken groote eer. Dagelijks gaat hij ze begroeten en laat het voedsel gereed zetten voor de geesten der gestorvenen, die daar gaarne verwijlen. Een aantal dienaressen en eunuchen zijn aangewezen voor de zorg dezer zaal; en de etiquette is er niet minder streng dan in de vertrekken des konings. Trouwens de geheele godsdienst der bewoners van Korea is een „cultus der voorouders". Alles wat bijvoorbeeld de begrafenis van een heerscher uit Korea betreft, is van het grootste belang, en de plechtigheden, die daarbij voorkomen, zijn de gewichtigste, die ooit in Korea plaats hebben- De bewoners van Korea moeten den koning als hun vader beschouwen; en na zijn dood moeten zij 27 maanden rouw dragen, Die rouwtijd is verdeeld in twee perioden. De eerste periode duurt vijf maanden; zij begint bij het overlijden eu duurt tot aan de begrafenis. Gedurende dien tijd mag niemand offeren, er mogen geen huwelijken gesloten en geen lijken begraven worden; het is verboden in dien tijd dieren te dooden , en het vleesch daarvan te eten. Er mogen in dien tijd geen misdadigers gestraft, noch ter dood gebracht worden. Dan bestaan er nog voorschriften voor den geheelen treurtijd , zoowel voor de vijf maanden wanneer het lijk boven de aarde staat, als voor de overige 22 maanden; daarin wordt bepaald welke kleedingstukken gedragen moeten worden, en van welke kleur. Schelle kleuren en dure stoffen zijn in dien tijd ten strengste verboden. Korea heeft een belangrijk historisch verleden ; in vroeger eeuwen zond het zijn wijsgeeren en kunstenaars naar Japan, en aan het hoofd der Japansche scholen en academiën stonden toen inboorlingen van Korea. In 283 was een Koreaan gouverneur van den zoon van een Mikado. Ook in de zijdeteelt , en in vele handwerken waren de bewoners van Korea die van Japan ver vooruit. Herhaaldelijk wordt melding gemaakt, tusschen de 2e en de 6e eeuw van tochten door nijveren , geleerden , geestelijken en geneesmeesters uit Korea naar Japan ondernomen. Thans is Korea een dood land. De handel, de nijverheid , de wetenschap , alles neemt voortdurend af; de handelsomzet die in 1891 $ 10.249.209 bedroeg, daalde in 1892 tot S 9.312.400 en in 1893 tot $ 7.779.000 ;de scheepvaarrbeweging ging iv diezelfde jaren terug van 3194 tot 2980 en 2804 schepen, die de vrijhavens van Korea aandeden. Een der voornaamste radenen voor dien achteruitgang is zeker wel de onzekere toestand , waarin Korea sinds enkele jaren verkeert. Uit de helft der 17e eeuw dagteekent de afhankelijkheid van China, die wel is waar geen hoogere verplichting oplegde, dan het zenden van gezantschappen, het betalen van een schatting en het doen erkennen van den vorst — maar die toch zeer drukte op den onafhankelijkheidszin van Korea. De Japanners waren de eersten, die aan dien toestand een einde maakten; bij het tractaat van Seoul, in 1876, erkenden zij de onafhankelijkheid van Korea. In ruil daarvoor bedongen zij den vrijen toegang tot verschillende havens in Korea en het recht om diplomatieke betrekkingen aan te knoopen. Doch de Chineezen hebben hun oude rechten op Korea niet laten varen. Zij bleven schatting eischen en hechten er aan, den koning door den keizer van het Hemelsche Rijk te doen erkennen en als vorst te bevestigen, door hem een naam te geven. Bovendien werden de eischen der Chineezen om schatting steeds hooger. Zij stelden belasting-ambtenaren aan, en hieven hooge rechten op alle levensmiddelen en courante artikelen. Geen betoogen, noch van koning Li-hiung van Korea, noch van Japan konden hen van deze onrechtmatige heffing doen terugkomen. Ten slotte besloot Japan den invloed van China te breken en de onafhankelijkheid van Korea te bevestigen. De koning van Korea , daartoe aangespoord door den Japanschen gezant, weigerde den keizer van China belasting te betalen en een gezantschap te zenden. Hierover verstoord zond de beheerscher van het Hemelsche Rijk troepen, om den koning van Korea te dwingen ziju verplichtingen na te komen. Maar bij aankomst te Seoul en te Fouzan vonden de Chineezen die plaatsen bezet door Japausche troepen, welke hun den toegang tot Korea beletten. Waarschijnlijk zal China, dat ver achterstaat in militaire ontwikkeling bij Japan, het wel laten bij een paar vergeefsche pogingen, om de verloren heerschappij over Korea te herwinnen. Maar of voor Korea de verandering verbetering zal blijken, staat te bezien. De Mikado heeft den kouing van Korea den eisch gesteld, zich liever vazalstaat van Japan dau van China te verklaren, en hem in dat geval afdoende bescherming toegezegd. Voor Korea zal het vrijwel hetzelfde blijven , of men er door China of door Japan wordt overheerscht! --- BINNENLAND. LEEUWARDEN, 13 Juli. Zeesluizen. Door Gedeputeerde Staten is gisteren last gegeven tot opening van de zeesluizen de Friesehe sluis, de Nieiiwezijlen, de Roptazijl en die te Harlingen. — Provinciale geldleening. Bij de heden voormiddag ten gouvernementshuize plaats gehad hebbende opening der biljetten van inschrijving voor het tweede gedeelte ad ƒ275,000 van do provinciale geldleening van ƒ 475,000 is gebleken, dat was ingeschreven in het geheel voor ƒ1,957,000, als door: W. Laane te Roozendaal ƒ35,000 k 101, /-50.000 k 100 V, en ƒlOO,OOO k 100; Praetorius &Zoon te Amsterdam / 200,000 k 1005/8, ƒ200,000 iilOOVs en ƒ200,000 al (H);_,; Heldring & Piorson te 's Gravenhage ƒ50,000 •ilOO1.,; H. Roelvink Mz. te Meppel ƒ20,000 ii 1003f10; J. Oppenheira te Groningen ƒlO,OOO k IOOi/jj; Vos & Koppius te Groningen / 5000 ;i 1001/,; A. Bloembergen & Zonen te Leeuwarden ƒlO,OOO a lOOVr, ƒ50,000 k 100 V„, /-50,000 k 991/3, ƒ50,000 k 99, ƒ 50,000 & 98'/3, ƒ 75,000 a 98 ; B. L. C. de Haan te Leeuwarden ƒ 2000 a 1003>'8; Schortinghuis en Stikker te Winschoten ƒ5OOO k 1001/4, ƒlO,OOO alOOl^, ƒlO,OOO a 100; A. Oppenheim te 's Gravenhage ƒlOO,OOO a lOOVg; van Esch & Co. te Zwolle ƒ5OOO k 101 ; van Leuvelingh Willink & Co. te Amsterdam ƒ150,000 k 100 s Gebr. Gratama te Leeuwarden ƒ20,000 a 100%, ƒ20,000 k IOOVï, ƒ20,000 k 100Vt, ƒ40,000 k 100, f 150,000 k 99~la , ƒ 60,000 a 99:5/4; f 100,000 a 98; P. Koumans Smeding te Leeuwarden ƒ 20,000 a 100 pet. Aangenomen zijn: ƒ35,000 a 101 van W. Laane, ƒ5OOO a 101 van v. Esch & Co., ƒ20,000 a 1007/8 van Gebrs. Gratama en voorts bij het lot ƒ200,000 k 1005/3 van PfWtorius & Zoon en ƒ15,000 van Leuvelingh Willink & Co. èlOO5 ~ — Harddraverij. Bij de eergisteren te Wildervauk gehouden harddraverij is de prijs, ƒlOO, gewonnen door de zwarte merrie Afina, van den heer J. Wilphorst te Helpman, pikeur B. v. d. Molen; de Ie premie, ƒ 30, door den bruinen ruin Floris, van den heer J. van Loon te St. Anna-Parochie, pikeur A. Siderius, en de 2e premie, ƒl5, door de schimmel-merrie Prinses Olga, van den heer E. Bindervoet te Zuidhom, pikeur J. F. de Boer. — Lombok. Een gisteren avond ontvangen Regeerings-telegram uit Indië luidt : „ Vorsten stemden alle eischen toe, behalve uitlevering Made. Generaal Vetter handhaafde eischen en rukte gisteren op, ontving bij opmar3ch verzoek Vorsten om vergiffenis. Made doodde zich. Identiteit bewezen. Mataram en Tjakranegara zonder tegenstand bezet. Gisteren namiddag samenkomst met ouden Vorst. „Gezondheidstoestand gunstig." Bovengenoemde Made is, zooals men weet, de onechte zoon van den vorst van Lombok , welke de zaken leidde. Men zal zich herinneren, dat het ultimatum bestond uit drie eischen: Vooreerst moest de vorst van Lomb >k zijn leedwezeu betuigen over de ongepaste houding in de laatste jaren aangenomen; vervolgens de belofte afleggen de bevelen van den Gouverneur-Generaal van Nederlandsch-Indiè' stipt te zullen nakomen , met name de voorschriften omtrent den invoer van oorlogsbehoeften en het in dienst nemen van stoomschepen; eindelijk zou de bemiddeling en de uitspraak van de Indische Regeering in de geschillen, die de vorst van Lombok met de Sassaksche bevolking heeft, moeten worden aanvaard. Het Soer. Hbld. bevat een artikel, de meening uitsprekende, dat de Lomboksche splinter spoedig verwijderd zou zijn. Dit gevoelen lichtte het blad als volgt toe: Zeker bezit de Lomboksche vorst een legertje, dat met achterlaadsgeweren gewapend en vrij talrijk is, maar van de militaire waarde dier armee geeft het geen hoog denkbeeld, dat zij voor do zooveel slechter bewapende opstandelingen het veld hoeft moeten ruimen. Buiten zijne infanterie bezit de vorst geen andere artillerie dan een groot aantal tromplaadkanonnen, maar die zijn door veelvuldig gobruik, verwaarloozing en eerwaardigon oudordom gevaarlijker geworden voor den verdodiger dan voor den aanvaller. Verder bestaat er geen enkele reden om aan te nemen, dat de togeuwoordige resident van Bali zich zoo weinig op do hoogte van den toestand heeft gesteld , dat hij niet zou weten of er eenig uitzicht op de medewerking der Sassaks bestaat. Van hachelijkheiil of van overmoed kan daarom naar onze meening ditmaal geen sprake zijn. Mataram, het hoofdverblijf en de thans versterkte stelling van den vorst van Lombok, ligt niet vijf maar slechts twee palen, in rechte lijn althans, van het strand en kan gemakkelijk dooi' het zware geschut onzer marine worden bestookt. Hot kan dus wezen dat een goed bombardement ido raadslieden van don vorst, dions onwettigen j zoon Anak Agoong Madó en GoestiNjoraanAler, ! tot onderworpenheid stemt eu in dit geval zal do expeditie niot bohoevon door te gaan. Mocht het intusschen tot een ernstige expoditiü komen, dan hopen wij dat met de enkele mili- taire occupatie en de oorlogsschatting niet zal worden volstaan, maar Lombok onder direct bestuur worde gebracht. Een overbodige weelde zou dat daar niet zijn. — De Deensche prins Harald, die binnen eenige dagen hier te lande wordt verwacht, om een bezoek te brengen aan de iginnen, is aan ons Vorstenhuis nauw verwant. Hij is de jongste zoon van den Deenschen kroonprins en van kroonprinses Lonisa, die eene kleindochter is van wijlen prins Frederik der Nederlanden. Deze prinses namelijk is eene dochter van wijlen koning Karel XV van Zweden uit diens huwelijk met prinses Louise der Nederlanden (overleden 1871), oudste dochter van onzen prms Frederik. Prins Harald is alzoo van moederszijde een rechtstreeksche afstammeling van koning Willem I der Nederlanden (achter-achterklem- zoon). Prins Harald Christiaan Frederik , geboren 8 October 1876 , is in Deenschen zeedienst. Vandaar, dat hij aan boord van een oorlogsbodem ziju bezoek aan ons land komt brengen. — Besmettelijke veeziekten. Een bijvoegsel der Staatscourant van 13 dezer bevat een staat van de gevallen van besmettelijke veeziekten, in Nederland voorgekomen gedurende de maand Juni 1894. Uit deze opgave blijkt, dat in 10 provinciën van het rijk (Drenthe bleef gespaard) voorkwamen : 563 gevallen van mond- en klauwzeer bij het vee van 21 eigenaren (539 in Gelderland en 24 in Noord-Holland), 3 gevallen van droes en huidworm bij 3 id., 46 gevallen van schurft bij 4 id.; 38 gevallen van miltvuur bij 14 id. , 1 geval van kwaadaardig klauwzeer. — De Gemeenteraad van Amsterdam heeft een beslissing genomen in de bekende quaestie der „forensen", de vraag der belastingplichtigheid van personen, die zich tot uitoefening van hun beroep in de gemeente ophouden , maar wier domicilie en wier gezin elders gevestigd zijn. De commissie van bijstand in zake de toepassing der verordening op de heffing der plaatselijke directe belasting naar het inkomen staat eene interpretatie van artikel 245 der gemeentewet voor, die zou toelaten die uitwonende Amsterdammers aan te slaan. Zij meent, dat de vraag waar het hoofdverblijf is — wat volgens de laatste alinea van het artikel naar de omstandigheden moet worden beoordeeld — in dien zin moet worden beantwoord, dat men aan die plaats het karakter van hoofdverblijf moet toekennen, waar het beroep wordt uitgeoefend, daar de levensvoorwaarden en de positie van het gezin daarvan grootendeels afhangen. Daar bovendien de uitoefening van het beroep niet een tijdelijke maar een voortdurende zaak is, zoo strekt zich ook het beroepsverblijf over het geheele jaar uit en geeft daardoor, ook afgescheiden van de vraag, waar het hoofdverblijf gevestigd is, tot belastingplichtigheid over het volle jaar aanleiding. Do principieele uitspraak, die do commissie verlangde voor dat de kohieren voor het loopende dienstjaar werden vastgesteld, is in de zitting van eergisteren gegeven. Met groote meerderheid (21 tegen 8 stemmen) is de interpretatie van de commissie door den Raad bekrachtigd , zoodat is naakt, dat de „forensen" dit jaar mede in de inkomstenbelasting zullen worden aangeslagen en dat het volle bedrag van hun aanslag van hen zal worden gevorderd. — De gelden uit de spaarbank te HillegOm — circa ƒ 10,000 —zijn verdwenen. 't l> niet de spaarbank van het Nutsdepartement, maar een spaarbank opgericht door de vereeniging „Nut en Genoegen". Er waren 68 inleggers , die een te goed van circa f 10,000 hadden. Leden van 't bestuur waren G. H. van Waveren, S. baron van Heemstra en H. Nieuwenhuis, secretaris, thans overleden. De laatste voerde het beheer. De zaak is op de volgende wijze aan het licht gekomen : Een arbeider, die een huisje zou laten bouwen, zegde in Januari het belegde geld tegen Mei op, omdat hij dan de bouwsom moest voldoen. Met Mei komende, was de heer Nieuwenhuis reeds ziek, zoodat mevrouw hem een bewijs gaf op een Haarlemsche bankiers-firma om dat geld te ontvangen. Daar de handteekening van den heer Nieuwonhuis ontbrak, gaf do firma het geld niet af, doch verklaarde hiertoe wel bereid te zijn, als de commissarissen het afgegeven bewijs teekenden. De man werd toen eenvoudig aan het huis van den heer N. aan de praat gehouden en kreeg niets. Na het overlijden vervoegde hij zich bij den heer G. H. v. Waveren, dien hij verzocht hem in te lichten waar hij zijn geld kon krijgen, of dat deze het hem zelf wilde uitbetalen, maar het antwoord was dat de zaak hem, den heer v. W., niets aanging, dat de man geen geld kreeg, en toen deze daarop vroeg bij wien hij zich dan had te vervoegen, volgende het antwoord, dat hij „voor dit en dat" een brutale kerel was en dat hem dit niets aanging. Geheel Hillegom is natuurlijk vol van deze zaak en men begrijpt niet, waar het geld kan zijn gebleven, daar de familie N. zeer eenvoudig leefde on algemeen voor bemiddeld to boek stond, te meer daar de heer N. vaak zeide, dat zijn Vrouw aardig wat geld had. Intusschen is gebleken , dat hij met zijn echtgenoot onder huwelijksvoorwaarde is gehuwd en dat zij pas een huis heeft gekocht van f 5000, van welk geld weet men niet. De inleggers zijn van plan de heeren G. 11. v. Waveren en S. baron van Heemstra, van wier aftroden als commissarissen nergens iets is to vinden , aansprakelijk te stellen , tenzij msvrouw N. het geld terug geeft, en hebben do zaak gesteld in handen van een advocaat. — Jaarwedden van gemeente-veldwachters. De Commissaris der Koningin in Gelderland heeft aan de burgemeesters in die provincie over deze zaak het volgend schrjjveu gericht: De rijksveldwachters zijn thans aangesteld op een minimum van ƒ64o', terwijl zij bovendien recht hebben op pensioen. De commissaris nu is overtuigd, dat ook do burgemeesters van meening zullen wezen, dat de jaarwedden der gemeente-veldwachters over het algemeen te gering zijn, hetgeen thans te meer uitkomt, nu aan de rijks-veldwachters de bovenbedoelde beduidende verhooging van bezoldiging reeds een paar jaar geleden is verleend , en waarlijk de taak der politiebeambten in den laatsten tijd door verschillende oorzaken niet lichter is geworden. . _. . Met verwijzing naar een vroegero circulaire. waarin hij meer uitvoerig do gronden heefl ttiteengezet, die voor hot vorleeiien rener lluiko bezoldiging aan de gemeente-veldwachters zgn aan te voeren, verzoekt hij dan ook bij debehandeling der gemeente-begrooting van 1890 de zaak zoowel bij Burg. en Weth. als bij den raad ter sprake to brengen, terwijl hij vertrouwt, dat krachtig zal worden bevorderd, dat wordo tegemoetgekomen aan het niet onbillijk verlangen der gemeente-veldwachters, dat hiui jaarwedden meer in evenredigheid worden gobracht met die der rijksveldwachters. — Spoorwegongeluk bij Breda. Omtrent deze spoorwegramp worden uit Breda nog de volgende bijzonderheden gemeld: Omtrent halftwaalf gisteren nacht werden de.bewoners der Nieuwe I'rinsenkado, Emmastraat en omliggende wijk, gewekt door een knal als van een kanonscliot; twee goederen treinen, één komende van Venloo, do andere van Rozeudaal, waren nabij do spoorwegbrug in elkaar geloopen. De machinisten en stokers van beide treinen hadden nog de gelegenheid van de treinen te springen, zonder letsel te bekomen. De beide hoofdcouducteurs — Collct uit Rozendaal en Koeder uit Breda — werden onmiddellijk gedood, van den eene was h< verpletterd , van den andere de borst ingedrukt. Eon remmer, dio plaats genomen had in het hokje voor hem bestemd, moest daaruit gezaagd worden on hoewel zich aanvankeljjk verschijnselen van inwendige kneuzing vertoonden, bleek dit meer de uiting van schrik te zijn; deze is dus aan de ramp ontsnapt. Hulp in allerlei vorm was zeer spoedig aanwezig , waaronder de geneesheer, belast met den dienst op de lijn (dr. van Wijngaarden), die in de buurt woonde. Het torrcin vertoonde een waren ohaos van verwoesting; de waggons waren in en op elkaar geschoven , meest alle verbrijzeld en vervormd , zoodat de materiecle schade zeer aanzienlijk is. Met groote activiteit werd onder toezicht der chefs den geheelen nacht gearbeid om de lijn vrij te maken , zoodat het verkeer bijna geen belemmering ondervond en gisteren morgen de gewone dienst kon hervat worden. Omtrent de oorzaak van het gebeurde zijn de lezingen zoo uiteenloopend, dat het zaak is in deze het resultaat van het onderzoek der justitie af te wachten, dat in vollen gang is. De beide omgekomen conducteurs waren zeer oppassende ambtenaren, beiden laten diepbedroefde weduwen na, de eene met vijf kinderen, de andere met éen. Hun lijken zijn naar het stedelijk ziekenhuis vervoerd. — Zondagsrust voor postambtenaren. Door den directeur-generaal der posterijen en telegraphie , den heer Havelaar, is aan de bladen, speciaal aan de kleinere weekbladen, een missive toegezonden, waaraan wij het volgende ontleenen : Bij zijn overwegingen of de Zondagsdienst voor postambtenaren niet kon worden verlicht, stuitte de heer Havelaar steeds op het bezwaar, dat 's Zondags een zoo ontzaglijke hoeveelheid couranten moet bezorgd worden. Aan niet-bestelling der couranten op Zondag is uit den aard der zaakniet te denken, maar even zeker is het, dat geen verlichting van den Zondagsdienst mogelijk is, zoolang bestellers en boden op Zondag nagenoeg aan elk huis of huisje een of meer nieuwsbladen moeten bestellen. A Niet het bezwaar, aldus luidt de circulaire verder, om twee of meer poststukken aan een zelfde huis te bestellen, maar wel het bezwaar, dat aan nagenoeg alle huizen is te bestellen, weegt in dezen zwaar, omdat daardoor de af te leggen weg zoo ontzaglijk lang wordt. Uit de lijst nu der nieuwsbladen blijkt mij , iet slechts weinige uitzonderingen alle bladen , dio eens, tweemaal of driemaal 's weeks worden uitgegeven , des Zaterdags versehjjnen en dat dien ten gevolge de Zondagsbestelling van nieuwsbladen aanmerkelijk grootcr is dan op eenigen anderen dag. Vooral op het platteland , waar de huizen ver uiteen liggen en aan bijna elk huis des Zondags een weekblad is te bestellen, wordt daardoor de taak der postboden in hooge mate verzwaard. De eischen van den dienst maken het onvermijdelijk om veel van de werkkracht der postambtenaren te vorderen en daartegen heb ik ook geen bezwaar , maar juist daarom is het in dubbele mate wenschelijk hun de Zondagsrust wat ruimer te kunnen toeraeten en hen, meer dan thans het geval is, in staat te stellen de godsdienstoefeningen bij te wonen en in het midden van hun gezin weder krachten te verzamelen voor den inspannenden arbeid, die hen na den Zondag wacht. Het is om dio redenen, dat de heer Havelaar zich tot de administratiën der bedoelde bladen wendt met beleefd verzoek te willen overwegen of niet, zonder groot bezwaar do dagen , waarop het blad wordt uitgegeven, kunnen worden gewijzigd in dien zin, dat Zaterdags geen verzending plaats heeft. — Costa RicaPacket. In het Engelsche Lagerhuis heeft sir Edward Grey medegedeeld, dat de Nederlandsche Regeering heeft voorgesteld de quaestie der Costa Rica Packet aan scheidsrechterlijke uitspraak te onderwerpen, en dat de Britsche Regeering onderzoeken zal ot' dit voorstel kan worden aangenomen en op welke voorwaarden. — Tentoonstelling Batavia 1893. Aan de bekroonden van bovengenoemde tentoonstelling wordt bericht, dat de diploma's uit Batavia zijn aangekomen en tegen overgave of inzending van een geteekend ontvangbewijs bij den heer J. H. de Bussy te Amsterdam verkrijgbaar zijn gesteld. — De heer J. Ankerman, ontslagen kweekeling van de inrichting van den heer van Dijk te Doetinchem, heeft gemeend de reden van dit ontslag wereldkundig te moeten maken en dit ontslag zelf aan het oordeel van het publiek te moeten onderwerpen. Hij heeft dit gedaan in een ,Open Hrief", waarin tevens eene circulaire van ds. J. van Dijk over deze zaak is opgenomen, en die verkrijgbaar is gesteld bij C. Misset te Doetinchem. — Rijks veld wacht. Aangesteld tot rijksichter (brigadier) L. C. Straub, rijksveldwachter (brigadior-titulair), te St. M*U> „■nsdijk. Met 4 Aug. a.s. worden verplaatst, do rijksveldwachter (brigadiers), L. C. btrau». voornoemd, van St. Maartensdijk naar Brouwershaven; J. W. van Loon van Brouwer - haven naar Tholen; 0. L J. Brtggemans, van Tholen naar Katwijk ■ d luju; de rataveldwachters: 11. -lonkers (brigadier-tituhurl. van Brouwershaven naar Bnelle; H. Hanielink, van Brielle naar Brouwershaven. ---