BUITENLAND. ALGEMEEN OVERZICHT. 1 Augustus. Het geloofwaardige nieuws ten aanzien van China en Japan, geschikt om tot basis te worden genomen voor politieke beschouwingen, blijft in omgekeerde reden staan tot de hoeveelheid mededeelingen uit het verre Oosten. Zoolang de oorlog niet officieel is verklaard, behoort al het reeds gebéurde tot de zaken , waarvan men zoo noodig niet meer spreekt, of die als toevalligheden worden aangemerkt. Beslist onmogelijk is echter eene vriendschappelijke schikking tussehen China en Japan niet. Bovendien is China niet zeer gevoelig, want hoe wel reeds schepen in den grond waren geboord en het arsenaal was verbrand, worden zelfs onderhandelingen met Frankrijk aangeknoopt. In het uitblijven van de oorlogsverklaring mag men in ieder geval eene bevestiging zien van het bericht, dat de onderhandelingen nog voortduren. Reuters agentschap heeft omtrent Japans gedragslijn het oordeel gevraagd van een gezaghebbende , blijkbaar een Japannees, die de zaak voor zijne regeering op het voordeeligst doet uitkomen. Naar de voorstelling van den ongenoemde heeft het geval zich aldus toegedragen: Het standpunt door de Japansche regeering ingenomen, is gebaseerd op het tractaat van 18 April 1885, waarin als beginsel werd vastgesteld , dat Japan en China den koning van Korea zouden uitnoodigen de openbare veiligheid te verzekeren door het oprichten van een Koreaansch leger, dat zou worden afgericht door instructeurs , die door een derde mogendheid zouden worden geleverd. Bij dit verdrag werd echter ook aan Japan het recht gegeven troepen naar Korea te zenden , ingeval van nood , blijkens het artikel: „Ingeval ernstige ongeregeldheden in Korea het voor de respectieve landen (Japan en China) of één van beiden noodig maken troepen te zenden naar Korea, zullen zij elkander vooraf kennis geven van hun voornemen, en zoodia de rust is hersteld, zullen zij huune troepen onmiddellijk terugtrekken." De Japansche regeering is nooit de rechten, welke dit tractaat haar geeft, te buiten gegaan. Toen China troepen had gezonden om den opstand te dempen, bekende de Japansche regeering kleur; zij deed de bij het verdrag bepaalde kennisgeving, daarbij tevens mededeelende, dat zij van plan was met de Chineesche regeering mede te werken om de orde te herstellen en hervormingsmaatregelen in te voeren. Niet alleen sloeg de Chineesche regeering het voorstel af', maar zij zag ook geheel voorbij, dat zij bij tractaat gedwongen was de tegenwoordigheid van de Japansche bezetting toe to laten, totdat de orde zou hersteld zijn. Dat dit laatste niet het geval was, is van algemeene bekendheid. Na te vergeefs Ruslands tusschenkomst gezocht te hebben om Japan te intimideeren, begon China de Japanners te dreigen door snelle oorlogstoebereidselen en door het zenden van hulptroepen naar Korea, met de blijkbare bedoeling om de zaak door de wapens te doen beslissen. Nog bleef de Japansche regeering steeds bij hare vredelievende houding volharden. Wegens de weigering van het Chineesche gouvernement om met haar samen te werken, handhaafde zij haar recht, om direct met den koning te onderhaudelen. Het was zeker, dat des koning 3 automatische positie als souverein van Korea, krachtens welke hij buitenlahdsche tractaten had gesloten, hem het roei it gaf zulks te doen. De koning beloofde ten slotte den Japanschen gezant te Seoul, hervormingen in te voereu, en stelde daartoe den vroogeren regent Tui-in-Kuu aan, die met volmacht Averd bekleed. Dit gebeurde den 23 Juli en bracht de zaak tot een crisis, want niet alleen sloeg de Chineesche regeering de door Japan te Peking gestelde ejscliej. af, maar gaf bevel onmiddellijk 12,000 man te zenden , ten einde de Japanners uit Korea «verdrijven. De Japanners hadden middcler- Wljl hun éischen te Peking gesteld, welko zijn : 1,. China berust in heL beginsel van hervornnugon, door Japan voorgesteld voor dé veiligheid en integriteit van Korea, en erkent de schikkingen, welke reeds met den koning zÜn gemaakt. 2. China staat toe, dat Japan in Korea dezelfde rechten .als China geniet, behalve r°or zoover de quaestie van de Chineesche suzereiniteit betreft, welke niet zal aangeroerd worden en haar historisch en ceremonieel karakter zal behouden. 3. Op een conferentie worden tussehen de twee mogendheden schikkingen gemaakt voor het terugtrekken der troepen, zoodra de orde zal zijn hersteld. 4. Ten slotte verklaarde de Japansche regeering, dat zij het zenden van meer troepen naar Korea als een vijandige bedreiging van China zou opvatten, en dat zij genoodzaakt zou zijn daartegen maatregelen van zelfverdediging te nemen. Het lijdt geen twijfel — aldus eindigt het officieele stuk — dat Japan met groote kalmte is opgetreden tegenover de uitdagende houding van China, en dat, mochten ongelukkigerwijs de vijandelijkheden uitbreken, alleen de Chineesche politiek daarvan de schuld zal dragen. Het is onmogelijk te gissen wat China aanleiding gaf tot zijne houding, ondanks de onbetwistbare rechten welke Japan krachtens het tractaat heeft. Men kan alleen veronderstellen, dat de Chineezen, gehoor gevende aan gevaarlijken raad, van het oproer wensekten gebruik te maken om Korea als provincie bij China in te lijven; een voornemen hetwelk door de krachtige en vastberaden houding van Japan tot nu toe althans verijdeld is. Het proces tegen de Banca Romana zal aan het gezag in Italië zeer veel afbreuk doen; het is koren op den molen van hen, die de Italiaansche staatslieden beschuldigen van demoralisatie en het optreden van nieuwe personen in de regeering wensehelijk achten. Het blijkt uit den geheelen loop der zaak, dat Crispi niets met dit alles te maken heeft; hij was trouwens niet aan het bewind toen de schandalen bij de Banca Romana voorvielen , en zijn tegenwoordige collega's blijven ook buiten schot. Intusschen neemt de opgewondenheid over de vrijspraak van Tanlongo c. s. in alle deelen van het land voortdurend toe. De provinciale pers, inzonderheid die van Noord-Italië, is eenstemmig in het brandmerken der jury. De Secolo wijst op de bedenkelijke moreele en politieke gevolgen van de uitspraak. De Carlino te Bologna noemt ze kenschetsend voor de ontaarding van het moreel gevoel in Italië. Het Milaneesche blad Sera vergelijkt de groote gestrengheid tegenover kleine dieven met de loegeeflijkheid tegenover groote. De conservatieve Italië maakt de volgende opmerking : „De vrijspraak vormt een zeldzaam contrast met de 4000 jaar gevangenisstraf, die de Siciliaansche krijgsraden hebben opgelegd. Het vonnis van Zaterdag is de vreeselijke slag , die de burgerij sedert jaren toegebracht is, en die hem toebrachten, waren geen finarchisten of sociaal-democraten, maar mannen die , tot lid der jury benoemd, daartoe volkomen ongeschikt waren." Tanlongo heeft Zondag in de San-Carlo-kerk oen plechtig „Te Deum" doen zingen voor zijne vrijspraak, dat hij met zijn geheele iamilio bijwoonde. Gedurende zijn gevangenschap heeft de ex-directeur zijn gedenkschriften geschreven, die eerlang zullen worden uitgegeven. Een lang kapittel heeft hij gewijd aan de gebeurtenissen van 1870 , toen hij eene verzoening trachtte te bewerken tussehen het Vaticaan en het Quirinaal. Van de te Rome verschijnende bladen zijn het de Messaggero, de Populo Romano en de Don Chisciotte , die het verdict der jury brandmerken. Eerstgenoemd blad stelt ironisch voor, nu de verdwenen millioenen en de andere bedriegerijen slechts bagatellen geacht worden, Tanlongo en zijn vrienden tot senatoren to benoemen, daarentegen den afgevaardigde Colajanni en de parlementaire enquête-commissie , die de brave mannen anderhalt jaar zoo schaamteloos hebben belasterd , als leugenaars en lasteraars gevangen te zetten. Grooten indruk moet op de gezworenen eene aanspraak van Tanlongo gemaakt hebben, die o. a. het volgende zeide: „Ik moet er u voor dank zeggen, mijnheer de president,. dat gij met zoo verheven en onverstoorbare onpartijdigheid de debatten geleid hebt. Ik voeg er bij, dat ik, zestig jaar lang met de onbetwistbaarste eerlijkheid gearbeid hebbende, in 1889 het ongeluk heb o-ohad tot directeur der Romeinsche Bank te worden benoemd en bij dien post mijn ganse!.e vermogen verloren heb. Misschien ben ik bedrogen geworden, misschien had ik geen verstand, voor mijne taak berekend, maar r.eker is liet, dat ik er alles bij verloren heb wat ik bezat. Mij rest niet anders dan mijne eer. Wil er de hand niet aan slaan, laat mij ~.'ii er, mijnheereu gezworenen!" Tanlongo heeft het voornemen te kennen gegeven, gemeenschappelijk met Lazzaroni een nieuwe bank op te richten. De vrijgesprokenen deden reeds stappen, om het verbeurd verklaarde vermogen terug te krijgen en eischen bovendien schadevergoeding. Het manifest van de radicale groep der Fransche Kamer is verschenen in den vorm van eene brochure. De groep handhaaft haar program, dat aan de gevoelens van do groote meerderheid des lands beantwoordt. Het verwijt, dat de tijd is zoek gebracht met interpellatiè'n,werpen de radicalen verre van zich, daar al de interpellatiè'n noodig waren. De vreeselijke moord van Carnot wordt ten sterkste veroordeeld, maar het manifest gelooft, dat het, om de crisis te bezweren waarvan de ernst met het aantal anarchistische aanslagen grooter wordt, wijzer en rechtvaardiger ware geweest de democratie te erkennen, door aan haar hoofd een van haar oudste dienaren te plaatsen. Dit karakter heeft de presidentsverkiezing van 27 Juni niet gehad. Ten slotte wordt de anarchistenwet in het manifest afgekeurd. De Italianen te Lyon, die volgens officieele schatting 250,000 gulden verloren hebben, eisenen niet minder dan 2Vs millioen gulden als schadevergoeding. De nasleep van de werkstaking der spoorwegbeambten in de Vereenigde Staten en de daarmede gepaard gegane onlusten, blijft niet uit. De Cincinnatie en St. Louis Spmij. heeft tegen de stad Chicago een eisch tot schadevergoeding van een half millioen dollar ingesteld. Het medegaan van de overheid met de werkstakers acht de maatschappij voldoende voor de mede-verantwoordelijkheid der stad voor de geleden schade. Andere maatschappijen hebben eischen tot een minder bedrag ingesteld. --- BINNENLAND. LEEUWARDEN, 1 Augustus Groote parade. Ter gelegenheid van den verjaardag van H. M. de Koningin- Regentes zal morgen (Donderdag), middags 12 uur, op hot Plein eene groote parade worden gehouden, waaraan zal worden deelgenomen door de beide thans alhier in garnizoen zijnde bataljons van het le reg. inf., welke tot éen bataljon zullen worden vcreenigd. De parade zal worden gecommandeerd door den majoor jhr. Bowier. — Hijkspostspaarbank. Aan het postkantoor alhier en de daaronder ressorteerende hulpkantoren werd gedurende de maand Juli ingelegd ƒ 14,362.59 en terugbetaald ƒ12,249.20. Het laatsto door dat kantoor uitgegeven boekje draagt het nummer 6531. — Kaatspartij te Franeker. Dejaarlijksche kaatspartij op het net versierde terrein, opgeluisterd door de muziek van het le regiment infanterie, kapelmeester de heer Bicknese, ving heden morgen 9 uur, onder begunstiginovan voor de kaatsers zeer gunstig weder, aan. De volgende 20 parturen nemen deel: 1. Reinder Strikwerda, Hein Brijker eu Simon Bollema , van de Franeker club „Jan Bogtstra." 2. Jobs. Anema, van Schingen ; Dirk Sijbesma, van Schalsum, en Douwe Struiksma, van Wommels. 3. Jan A. Osinga en R. H. Schipper, van St. Jac.-Parochie, en ïj. B. v. d. Weg, van Firdgum. 4. Jacob Wiersma, van Boer; TI. Landstra en H. Bollema, van Franeker. 5. Minne Élanksnia, van Schalsum; Klaas Boorsma en Auke Miedema, van Zweins. 6. S. Faber rn I. Faber, van Schingen , en J. Terpstra, van Zweins. 7. Rommert Reitsina en Teake de Jong, van I'ingjum, en Sjjbren Westra, van Arum. 8. H. O. Elzinga, van Holwerd; M. Kooistra en D. Jongsma, van Dokkum. 9. E. A. Kooistra, van Witmarsum; S. Tolsma en Johs. T. Wierdsraa, van Dronrijp. 10. C. v. d. Woude, van Franeker ; Jan Cuperus, van Marssurn , en Pierer Tichelaar, van Mcnaldum. 11. Johs, D. Bierma en IC Lieuwon, van St. Jac.-Parochie, en A. de Vries, van Berlikum. 12. Johannes Koster en Pietor Sjjtsma, van Franeker, on Pietcr Dijkstra, van Sexbierum. | 13. Lieuwe v. d. Werf, van Weidurn ; Tjcerd j Kooistra en Durk Kooistra, van Harlingen. 1L Meindert G. Kooistra, van Dokkum ; Sietso Vijver, vim Franeker, on E. F. Botma , van Metslawier. 15. (i. Bjjlsma, Dirk de Zee en Abc Baanstra, van do Franeker club „Jan Bogtstra." 16. Daan Bakker, van Beetgum ; Frits M.issolt, van Bolsward, en Anke Sijbrandjj, van Berlikum. 17. S. Kooistra, G. Steensma on F. v. d. Schaaf, allen van Witmarsum. 18. Jan Reitsma, van Pingjum; Wieboron Kooistra, en Ule Kooistra, beiden van Dokkum. 19. Teake Heslinga, Sake Reijonga, beiden van Slappetorp, en Sjoerd Dijkstra, van Ried. 20. IJnse de Boer, Klaas Okkinga en Jacob Faber, allen van Wijnaldum. Te 12 uur waren van de eerste lijst afgevallen : nos. 1, 4, 6, 7, 10, 12, 13, 15, 17 en 19. Te 4.30 was de stand , dat om de prijzen kampen de parturen 8 , 11 en 18. — Harddraverij. Te Zuidhom is de jaarlijksche harddraverij van paarden gehouden , waaraan zeven beste dravers, waarvan twee uit Friesland, deelnamen. De prijzen, ƒlOO, ƒ3O, ƒ2O en ƒlO, zijn achtereenvolgens toegekend aan de heeren B. v. d. Molen te Garmerwolde , T. D. Feenstra te Oudwoude, H. Hemmes to Haren en E. B. Bindervoet te Zuidhom. — Reuzenbrooden. De uitspraak van de jury der internationale bakkerij-tentoonstelling te Amsterdam was als volgt: a. Prijs van ƒ5O voor het grootste en schoonste wittebrood W. Renoue, voorts L. Polak zilveren en A. Vonk bronz. mcd., allen te Amsterdam. b. Prijs van ƒ5O voor het grootste en schoonste roggebrood H. C. Funke, voorts W. J. Simons zilveren en D. Pos bronz. mcd., allen te Amsterdam. c. Prijs van ƒ5O voor het grootste en schoonste krentenbrood B. Schuppers, voorts personeel van de wed. J. de Jonge zilveren mcd., beiden te Amsterdam, en 11. M. Gerritsen , Hengeloo, bronz. mcd. Den heer W. Propstra, Bolsward, Averd een bijzondere prijs, zilveren mcd., toegekend voor het grootste wittebrood. — Krankzinnigenverpleging. Volgens door de inspecteurs van het staatstoezicht op krankzinnigen aan den Minister van binnenlaudsche zaken gedane mededeeling, blijkt uit de hem toegezonden statistische tabellen, betreffende de opneming der krankzinnigen uit de onderscheiden provinciën in de krankzinnigengestichten, niet hoeveel lijders wegens gebrek aan plaats in de Nederlandsche gestichten naar buitenlandsche gestichten zijn overgebracht , terwijl uit onderscheidene mededeelingen valt af te leiden, dat dit getal vrij belangrijk is en dat vooral naar de kolonie Gheel, in België, verscheidene krankzinnigen uit onderscheidene provinciën zijn opgezonden. Naar aanleiding hiervan is den Commissarissen der Koningin door den genoemden Minister verzocht, hem voor de gemelde inspecteurs opgave te doen van het getal armlastige krankzinnigen, die uit de provinciën in het krankzinnigengesticht te Gheel of in andere buitenlandsche krankzinnigen- of idioten-gestichten worden verpleegd, en, zoo mogelijk-, ook van het getal niet-armlastign krankzinnigen, die buitenslands worden verpleegd. — Muziekfeesten te Scheveningen. Dat het philharmonisch orkest van het Kurhaus te Scheveningen hoog bij de Haagsen e muziekliefhebbers en Scheveningsche badgasten staat aangeschreven, bleek ook wederom Maandag avond bij gelegenheid van den eersten feestavond van het driedaagsch muziekfeest te Scheveningen. De zaal bleek bijna te klein om de vele bezoekers te bevatten, die gedurende den geheelen avond zich na elk der nummers vol geestdrift betoonden. Het concert gewijd aan Schumann , werd gedirigeerd door de heeron baron mr. J. A. H. van Zuylen van Nyevelt en Bernhard Breuer, terwijl de heer Mannstüdt op het klavier zijn medewerking verleende. Na het concert in A-moll voor piano en orkest ontving de heer Mannstadt een fraaie lier van bloemen en een reusachtige.i krans. Het publiek, dat den bekwamen dirigent stormachtig toejuichte, kon zich andermaal overtuigen, welk een degelijk virtuoos de heer Mannstiidt is, voor wien de techniek geen geheimen meer heeft. In den loop van den avond ontving de pianist na do voordvacht van „Carnaval, scènes mignonnes sur quatre notes" nogmaals een fraaien krans, waarna hij. daartoe uitgenoodigd door de warme toejuichingen van het publiek, nog een nummer ten beste gaf. De heer baron van Zuylen van Nyevelt werd gedurende den avond ook een tweetal malen met een krans gelauwerd. — Arbeidsinspectie. Het verslag van den inspecteur van den arbeid in do derde arb( inspectie, over 1893, is verschenen. Het bevat, behalve een jflgémeen overzicht, beschouwingen over de inrichting vau fabrieken en werkplaatsen , over de beveiliging tegen ongevallen aldaar, on over de instellingen in het belang der werklieden, met vele en velerlei tabellen, benevens gegevens uit de mjvorheidsstatistiok betreffende werkzaamheden in den zomer of in het werkseizoen. Aan de samenstelling van het verslag is door den inspecteur opnieuw veel zorg bestoed. Belangrijk zijn de opmerkingen en wenkon door hem bij zijne talrijke bezoeken — niet minder dan 510 — aan fabrieken en werkplaatsen gegoven, en de gevolgtrekkingen door hem gemaakt nopens de werking dor wetsbepalingen en de verder aan te brengen vorbetenngen. Het in werking treden van al de bepalingen van het kon. besluit, rakende de gezondheid en veiligheid in werkplaatsen waar beschormde personen werken, door den inspecteur doeltreffend geacht, heeft het aantal leegloopende kinderen , die geen werk vinden kunnen, doen toenemen. Om dit euvel tegen te gaan, wenscht de inspecteur de kinderen tot het 13e of 14e jaar te dwingen de school te bezoeken. Het politietoezicht laat over het algemeen te wenschen over, zoodat strengere optreding der politie wenschelijk is tot nakoming der wettelijke bepalingen. In de inrichting der fabrieken enz. was verbetering merkbaar, ofschoon bij nieuwgebouwde nog betreurenswaardige leemten (constructiefouten) werden aangetroffen. Ook viel vooruitgang op te merken wat de beveiliging der werktuigen aangaat tegen gevaarlijke aanraking, hoezeer nog veel ongedaan blijft, in strijd met de voorschriften van 1891 en 1892. In deze inspectie (Zuid- en Noord-Holland en Utrecht) bevonden zich 10,850 fabrieken enz. met gewaarmerkte arbeidslijsten. Er werden 20,485 kaarten uitgereikt; op 31 December waren er 21,470 geldig, waarvan 16,535 voor jongens en 4935 voor meisjes. Er waren 13,120 vrouwen boven de 16 jaar werkzaam; 1689 kennisgevingen van ongevallen ontvangen; 144 vergunningen voor overwerken verleend door den Commissaris der Koningin en 326 door den Burgemeester en 174 vonnissen wegens overtredingen uitgesproken. De bijlage A wijst het aantal bedrijven in Nederland aan te bedragen 3339, met 92,508 mannen, 8677 jongens van 16—18 en 15,315 van 12—16 jaar, 3019 gehuwde en 8617 ongehuwde vrouwen, 3310 meisjes van 16—18 en 4697 van 12—16 jaar; totaal 136,123. — Ons brood. In een brief „Uit de hoofdstad", voorkomende in een der jongste nummers van de Provinciale Groninger Courant, komt het volgende voor: „Het is waar, dat ge in het Paleis smakelijk zuiver brood te eten krijgt. Maar welk brood krijgen wij dagelijks op onze ontbijt- en koffietafel? Dat is eene andere zaak. Weet go wel, dat wij , Hollanders, die toch, even goed als onze naaste buren, ons brood in het zweet onzes aanschijns verdienen, het slechtste meel verbakken, wat er ter wereld, en in het bijzonder aan de Canadeesche meren, vermalen wordt; dat er geen korrel van de in ons land verbouwde tarwe in het brood verzeilt, dat onzen werkman moet voeden ? Weet ge dat het meel van ons inlandsch koren te goed is voor de Nederlandsche volksvoeding en gedeeltelijk wordt uitgevoerd, gedeeltelijk voor de pains de luxe blijft bestemd, welke alleen het gehemelte kunnen streelen van hen, bij wie het zweet des aanschijns weinig to maken heeft met het déjeuner of collation ? ledere bakker weet u te zeggen, dat de Nederlander geen geld over heeft voor goed brood, en dat vooral in Duitschland de burger zijn brood duurder wil betalen en deswege ook voedzamer en smakelijker brood eet. Maar hoe komt het dan, dat bij onze buren datzelfde smakelijker, fijner brood slechts als bij -spij s wordt beschouwd ; dat door heel België en Frankrijk den reizenden man het brood, zoo te zeggen, niet wordt aangerekend, en het bij eiken maaltijd in groote, bijna overdadige hoeveelheden gereed ligt om er .1 discrétion in te happen, in het blanke, fijne Belgische en Fransche brood , dat den Hollander eene uitgelezene lekkernij toeschijnt? Deze eer hebben onze bakkers, dat zij van het meel, dat uit de Amerikaansche stoommolens voor onzen disch afvalt, nog een zoo goed mogelijk baksel weten te fabriceeren , terwijl de Belgische en Fransche bakkers van die soort meel ter nauwernood iets uit den oven zouden kunnen halen, wat den naam van brood zou mogen dragen. Eene bakkerij-tentoonstelling is in het Paleis te vinden, geene tentoonstelling van het hoofdvoedsel van het Nederlandsche volk , gelijk de Minister van nijverheid meende. Ja, ware dit het geval, de expositie zou er zeer zeker bij winnen. Er wordt brood gebakken en uitgestald, zooals gij en ik, stedelingen, dagelijks naar den mond brengen. Maar is dit onze volksvoeding ? Ga in de dorpen onzer zuidelijke provinciën en zio welk brood de boerenarbeider daar medeneemt naar het veld; hoe hij een onderscheid van baksel maakt tussehen het melkbrood , dat hij des Zondags verorbert, en het grauwe, rinzige „onderwerksbrood", waarvan hij zich bij het zAvare akkerwerk verzadigt. Veelal kneedt de landbouwer zijn brood zelf in ronde bolle kluiten, om het des avonds op eene plank boven het hoofd, naar den bakker van het dorp te brengen en het eenige uren later of wel bij het krieken van den volgenden morgen terug te halen. En in de verschillende provinciën is de samenstelling, de smaak en de vorm van dit brood verschillend. Zeer zeker zou oene tentoonstelling onzer goheole volksvooding, in al hare verscheidenheid van aard en vorm, belangwekkend genoog zijn en wollicht voor don vervolge rijke vruchten kunnen dragen. De expositie in het Paleis toont ovor hot algemeen slechts hoe do stadsbakker en do broodfabrioken kunnen bakken; toen onze Ministor voorspoldo, dat zij mede een grooten invloed op hot hoofdbestanddeel onzer volksvoeding zou hobben, speeldo hij, onbewust waarschijnlijk, min of meer do rol van een profeet, die brood eet!" — De cholera. Prof. dr. G. van Ovorbeek de Meijer uit Utrecht bespreekt in de N.Bott. Ct. het in verschillende bladen opgenomen bericht, als zou het blijkens een telegram van den geneeskundigen inspecteur in Gelderland bij het onderzoek dor uitwerpselen van do te Lobith als verdacht aan cholera asiatica gestorvenschippersvrouw geen cholera-bacillen zjjn gevonden. Naar aanloiding daarvan schrijft de hoogleeraar: Aangezien uit dat bericht zou kunnen worden afgeleid, dat do vrouw niet aan de gonoemdo ziekte ovorloden is, heb ik inlichtingen gevraagd aan don gonceskundigon inspecteur, den heerH. L. Verspyck te Utrecht; immers, het bacteriologisch onderzoek der uitwerpselen was door mij verricht en mijno bevinding wordt in het bovenbedoelde telegram niet nauwkeurig vermeld. De geneeskundige inspectour hooft echter dat telegram niet afgezonden. Bij hot microsoopisch onderzoek der uitwerpselen heb ik bacillen gevonden, die morphologisch volkomen op bacillen der Aziatische cholera geleken. Alle door mij aangelegde culturen zijn echter steriel gebleven, omdat de uitwerpselen vermengd met creolino (of soortgelijk ontsmettingsmiddel) , en daardoor alleen mot doode microor^anismen bezwangerd, aan mij gezonden zijn. Op grond van mijne bevinding bij het microscopisch onderzoek acht ik het hoogst waarschijnlijk, dat do bedoelde schippersvrouw aan do Aziatische cholera overleden is. • Te Maastricht is de ziekte uitgebroken m het Noordolijk deel der stad en wel in het Quartier Amélie , Haven, Singelweg, Maagdendries on St. Antoniestraat. Enkele der aangetasten hebben geweigerd naar het gesticht Calvariënberg te worden overgebracht. Bij het bacteriologisch onderzoek zijn met absolute zekerheid komma-bacillen geconstateerd, zoodat de ziekte zonder eenigen twijfel cholera asiatica is. Er hebben zich aldaar sedert de vorige opgave 5 gevallen van cholera voorgedaan. Hot getal der aangetasten bedroeg Maandag avond 13, van welko 7 zijn overleden en 6 in behandeling blijven. Wegens het feit, dat zich te Maastricht plotseling verschillende gevallen van aziatische cholera met doodelijken afloop hebben voorgedaan, zijn de gymnastiekfeesten, die aldaar op 4, sen 6 Augustus zouden plaats hebben, tot een nader te bepalen dag uitgesteld. — Peest Op Soestdijk. Bij gelegenheid van den verjaardag van H. M. de Koningin- Regentes op Donderdag a.s. zal aan het personeel der hofhouding in den tuin van het paleis te Soestdijk een feest worden aangeboden. De leiding daarvan is weder opgedragen aan den heer M. P. Okhuysen, hofprestidigitateur, mechanicus , illnssionist, opticus enz. te Rotterdam. — Post en telegraphie. Verplaatst den 16 dezer de commies der posterijen 2e kl., N. W. J. Eiehholtz van Amsterdam naar Arnhem : de commiezen der posterijen 3e kl., C. H. Windt van Leeuwarden naar Amsterdam en J. J. Gerlach Giunta d'Albani van 's Gravenhage naar Leeuwarden. — Loonstandaard timmerüeden. Opgeroepen door het comité, dat eene werkstaking onder de timmerlieden voorbereidt, die zal moeten uitbreken, wanneer de loon- standaard van 23 et. per uur niet door alle patroons is aangenomen, kwamen eergisteren avond op het Thorbeckeplein te Amsterdam een duizendtal timmerlieden bijeen, die, voorafgegaan door de leden van het comité, langs de Heerengracht, Vijzelstraat, Singel, Koningsplein , Leidsche straat, Marnixstraat en Rozengracht zich naar het gebouw „Constantia" begaven. Bij den ingang werd een biljet uitgereikt, waarin zij het plan van organisatie van de werkstaking vonden omschreven. Een lid van het comité deelde mede, dat van de patroons verschillende antwoorden op de rondgezonden circulaire waren ingekomen. Hieruit bleek, dat 27 weigerden de bepalingen op te volgen, zooals deze in de verordening der gemeente waren opgenomen ; 42 waren twijfelaars, hadden een slag om den arm; 73, waaronder de voornaamste patroons, hadden zich bereid verklaard met 1 Augustus het minimumloon en den maximalen arbeidsdag te aanvaarden. Daarna voerden nog een paar sprekers het woord en werd besloten morgen in de in het biljet genoemde lokalen bijeen te komen, ten einde de definitieve maatregelen eener mogelijke werkstaking , bij die patroons , die niet willen meedoen, vast to stellen. — Gezondheids-certiflcaten. Volgens een van den Russischen Consul-Generaal te Amsterdam aan de Kamer van Koophandel en Fabrieken gericht schrijven wordt aan belanghebbenden medegedeeld, dat de Keizer van Rusland , als aanvulling van de bepalingen van 26 April 1893, betreffende het nemen van maatregelen tegen de overbrenging van besmettelijke ziekten langs de maritieme grenzen van het Rijk , bekrachtigd heeft het ministerieel besluit van 27 Mei 1894, volgens hetwelk vreemde vaartuigen, die de havens van het Russische Rijk binnenkomen, verplicht zijn gezondheids-certiflcaten te vertoonen, voorzien van de handteekening der Russische consuls in de havens van vertrek. Daarentegen is de vertooning van gezondheids-certiflcaten , afgegeven door autoriteiten van onderweg aangedane havens, niet meer verplicht. — De heer Anton van Zuylen zal 8 dezer zijn 25-jarig jubilé vieren als tooneelspeler. Door het Nederlandsch Tooneel zal bij die gelegenheid ter benefice van den jubilaris worden gegeven De Eer van Sudermann, waarin Anton van Zuylen met zooveel artisticiteit de rol van den „ollen Krüppol" Steinecke speelt. — Het circus Carré zal binnenkort van Scheveningen ovor Nijmegen naar Brussel vertrekken en aldaar gedurende eene maand voorstellingen geven. ïn het begin van September zal in het circus aan de Binnen- Amstel te Amsterdam een café-chantant worden georganiseerd onder beheer van den heer Carré zelf. — Edelmoedigheid Gisteren werd aan het station Rozendaal door een der treinsmids gevonden eene portefeuille, inhoudende eene waarde van 10,000 francs. Door den vinder werd de portefeuille aan den ontstelden eigenaar ter hand gesteld , die hem tot belooning éen franc wilde geven, welke edelmoedigheid de smid echter beleefd van do hand wees. — Onaangename gewaarwording. Te Utrecht kreeg een jonkman Zondag avond twist met zijn meisje, welke zoo hoog liep, dat zij ten slotte verklaarde niets meer van hem te willen weten en heenging. Hoewel de jonkman daarna alles beproefde om den vrede weder te herstellen , het mocht niet baten, zijne aangebedene liet zich niet verteederen en bleef bij haar eens genomen besluit, zoodat hem dan ook ten laatste niets anders overbleef dan elders troost to zoeken. Ongelukkig was dat elders het koffiehuis, Avnar in korten tijd met eenige vergunninkjea de zorg van het hart werd gespoeld, doch tevens het bewustzijn verloor, zoodat hij dan ook op weg naar huis in het plantsoen terecht kwam, daar neerstreek en in slaap viel. In den morgenstond ontwakende, bemerkte hij met schrik, dat men het hem , terwijl hij sliep, blijkbaar gemakkelijk had willen maken door zijn jas en schoenen uit te trekken, doch tevens dat men vergeten had deze kledingstukken naast hem neder te leggen en bovendien , misschien wel als belooning voor de bewezen diensten, ook nog zijn portemonnaie met inhoud had medegenomen. — Verkooping. In de Quellijnstraat te Amsterdam heeft gisteren morgen weder een moderne executoriale verkoop plaats gehad onder leiding van Reens. De geheele inboedel bracht de som van veertig cents op en geraakte onmiddellijk weder in handen van den oorapronkelijken eigenaar. Deze soort van publieke verkoopingen, waarbij het publiek feitelijk wordt buitengesloten , krijgen langzamerhand een meer geregeld en kalm verloop, zoodat het reeds bijna is alsof het zoo behoort. Na afloop der verkooping splitsten Reens' volgelingen zich in twee partijen. De eene trok met hem naar het lokaal „Constantia" , de andere naar een volkskoffiehuis in de Daniël Stalpertstraat, waar in den tuin eene openbare vergadering werd belegd en enkele sociaal-democratische woordvoerders de aanwezigen aanspoorden om voortaan geene belasting meer te betalen. Intusschen is men op maatregelen bedacht, om de publieke verkoopingen weder publiek te doen worden; waarschijnlijk zullen deze daarom in den vervolge niet meer vóór het perceel, maar alle op de Noordermarkt worden gehouden. — Protectionisme. In België vindt men, ondanks het geroep om bescherming, krasse voorstanders van den vrijen handel. Ten bewijze daarvan diene het volgende artikeltje in de Koophandel van Antwerpen: „Reeds verscheidene malen hebben wij met proeven op de som bewezen, dat het protectionisme, welke eenige clericalen ons tegen heug en meug willen opdringen , hoogst nadeelig, wij mogen zeggen noodlottig voor het land zou zijn en slechts ten bate zou komen van eenige rijke landbezitters. Wij zullen hier nogmaals een treffend voorbeeld aanhalen. Het arrondissement Nijvel is eene bij uitstek landbouwersstreek. In 1893 bracht de oogst daar 15,738,882 kilo's haver op. Men lette goed op het cijfer. Het gezamenlijke verbruik van haver door de paarden van het arrondissement beliep in hetzelfde jaar 29,328,380 kilo's. Het arrondissement bracht dus voor zijn eigen verbruik 13,589,488 kilo's haver te weinig op. Men heeft dit tekort natuurlijk moeten aanvullen met haver ons uit den vreemde toegezonden. Indien dus vóór 1893 het inkomstenrecht van 2 franc per 100 kilo's haver had bestaan, waarmede de heeren protectionisten ons bedreigen , dan hadden de eigenaars van paarden uit het arrondissement Nijvel fr. 135,895 X 2 of 271,790 fr. meer aan voeder moeten betalen. En daar, gelijk wij hierboven zeiden , dit arrondissement grootendeels van den landbouw bestaat, zij het wel degelijk de pachters, die door den inkomatentaks zouden getroffen geweeat zijn. ---