AANBESTEDING. Db COMMISSARIS dcc KONINGIN in de provincie Friesland brengt ter kennis van de Belanghebbenden, dat in de Bureaux van het Provinciaal Bestuur te Leeuwarden ter inzage liggen de voorwaarden der op den 14 September 1894 te Leeuwarden te houden aanbesteding van het verbouwen en gedeeltelijk tot Woning inrichten van net kijksmagazijn bij de Haven te Stavoren. Leeuwarden, den 30 Augustus 1894. J. N. WITTEVEEN, 1.-C. --- BUITENLAND. ALGEMEEN OVERZICHT. 31 Augustus. De oorlog tusschen China en Japan heeft nu lang genoeg geduurd om aan de particuliere correspondent iëu den tijd te gunnen uit China of Japan tot ons te komen. Als een buitenkansje echter moet men een uitvoerigen brief beschouwen, die aan het Handelsblad werd geschreven en waaruit we ons toestaan eenige bijzonderheden over te nemen. Het schrijven is van Tientsin afkomstig en de correspondent heeft de plaatsen bezocht, waar in oorlogstijd het drukst -de algemeene zaak" wordt besproken. Die oorden zijn de cafés. Dat schijnt in China eveneens het geval te zijn als in Europa. Wel staat er overal aan den muur aangeplakt, dat er over gouvernementszaken niet gesproken mag worden, „maar de Chineezen , zegt de briefschrijver , die blijkbaar de hoofdstad van ons land goed kent, de Chineezen storen zich niet meer aan die plakkaten dan een Amsterdamsche straatjongen zich bekommert om de politie en het eenige onderwerp van het gesprek is de oorlog met Japan." Aan ieder , die binnenkomt, wordt gevraagd of er wat nieuws is. Is nu de nieuw aangekomene de brenger van gewichtige tijdingen, dan wordt hij met vragen bestormd en de politieke gesprekken verdubbelen in woede , niettegenstaande het verbod aan den wand: dat er over gouvernementszaken niet gesproken mag worden. Het zou jammer zijn, het eigenaardige kijkje in het Chineesche koffiehuis met zijn papieren vensters, zijn met matten bedekte steenen banken en zijn tusschen de bezoekers dwarrelende zwarte varkens anders aan te bieden, dan het ons door den correspondent van het Handelsblad wordt verschaft. We laten hem dus het woord. De koffiehuisdeur is pas weer opengegaan en de gewone vraag wordt gehoord: Is er wat nieuws ? „Ja, zegt de binnengekomene, mijn neef is juist aangekomen van Korea. Hij heeft zijn zaak daar verkocht en is gevlucht, want voor een Chinees is Seoul niet meer veilig. Negen Japansche transportschepen waren er aangekomen met 11,000 man en dan waren er nog 4 kolenschepen en 2 schepen met pontons en bambos. 4000 Japanners, vertelt hij , zijn te Seoul bij de inwoners ingekwartierd en de overige hebben zich op de heuvels rondom Seoul in versterkte stelling gelegerd. — Laat die Japansche pestkoppen hun gang maar gaan , zegt een theedrinker. Omdat zij allerlei nieuwigheden van de barbaren geleerd hebben en zich als barbaren kleeden en een baard dragen, denken zij , dat zij tegen het „Midden-Rijk" (China) den strijd kunnen aanvaarden, tegen ons, die bijna de heele wereldschijf bezitten en het eenige beschaafde volk zijn. — Maar, zegt de opiumrooker, hebben wij vroeger niet aan Japan de Loo-Choo-eilanden afgestaan 'i — Ja, maar dat was omdat wij ze niet noodig hadden, maar Korea dat is heel wat anders ! Korea is de sleutel van Mantsjoerije en wij zullen liever tot den laatsten man vechten dan dat afstaan. — Mijn neef, zegt de reiziger, heeft de Japanners gezien en is van meening, dat het uitstekende soldaten zijn; huu discipline is prachtig en het ontschepen van de troepen gebeurde in de beste orde en ongelooflijk snel. — Het geeft wat, die kleine Japannertjes, brengt een ander in het midden, onze soldaten zijn bijna tweemaal zoo groot en dan hebben wij nog uitstekende generaals, die gedurende den Taiping-opstand met generaal Gordon hebben gevochten. — Dat is al lang geleden, merkt de opiumrooker op, en de meeste zijn dood. — Ling-Ming-Chian is toch niet dood , je herinnert je hem wel, hij was vroeger gouver neur van Formosa. — Ja, maar heb je niet gehoord dat hij zijn ontslag heeft genomen ? Hij zegt dat ziju oogen zwak zijn en dat hij rheumatiek heeft, maar daar gelooft niemand wat van. — Dan hebben wij toch nog Sung Ching, hoofd van de forten te Port Arthur en Admiral Ting te Wei-hai-wei en generaal Yeh van Shan-Hai-Quan, en die hebben allemaal regimenten van Yungsoldaten. — Zijn de Yungs (dapperen) zoo goed ? vraagt een nieuweling. — Dat zou ik denken. ledere soldaat heeft een zilver-plaatje op de borst, waarop staat „Yung" (dapper) en zij zijn uit alle oorden van China verzameld en ieder man kan den boog van 160 pond met gemak spannen. — Maar, zegt de nieuweling, de Japanners hebben geen boogen, alleen geweren. — Ja mompelt de opiumschuiver, terwijl hij met zorg een balletje opium aan een naald boven zijn lampje laat koken, dat komt vau die Barbaren-beschaving. Als wij eerst maar die Japansche pestkoppen vernietigd hebben, dan zullen wij de vreemde duivels eens een lesje lezen. — De Japanners hebben toch op het oogenblik Korea feitelijk in bezit ? waagt de nieuweling te zeggen. — Ja, maar dat duurt niet lang, denk eens aan onze reusachtige bevolking en aan onze onmetelijke rijkdommen. Wij kunnen gerust eenige veldslagen verliezen, iedere veldslag zal een les zijn waar wij iets van zullen leeren en voortdurend kunnen wij een stroom van soldaten tegen Korea doen oprukken totdat Japan ten laatste geheel en al uitgeput bezwijken moet. — Als de Japanners maar niet de overhand op zee houden, zoodat onze jonken met rijst van het Zuiden niet meer naar het Noorden kunnen komen, dan zouden wij hier misschien nog verhongeren. — Dat is het ergste niet, autwoordt de schuiver, terwijl hij zijn pijp boven het lampje houdt en met lange trekken den rook inademt, — weet je waar ik bang voor ben, voor binnenlandsche onlusten. „Ik heb reeds strooibiljetten gezien die tegen de regeering gericht waren en het volk wordt door de mandarijnen zoo uitgezogen, dat er reeds herhaaldelijk kleine opstanden in het Noorden geweest zijn. — Ja, het is treurig, en den 17en Nov. is het 60ste verjaarfeest van de keizerinmo.der, een feest dat alle andere feesten in grootschheid overtroffen zou hebben, maar daar zal nu wel niets van komen. Ik hoor ook dat de keizerin-moeder al die millioenen die er voor bestemd waren, in deoorlegskas heeft gedaan." Tot zoover de correspondent van het Handelsblad. De Chineezen schijnen dus nog al optimistisch gestemd te zijn. In do laatste dagen schijnen ze reden te hebben om het te zijn, ten minste, zoo men geloof moet hechten aan de telegrammen van Chineeschen oorsprong. Maar „het kan verkeeren", zeide Brederoö en dat zullen misschien de zonen van het Hemelsche Rijk ondervinden. We vernemen nu , dat de Japanneezen hunne troepen aan wal zetten op de grenzen van Korea en China. Reeds lang verwonderde het ons, dat zij den verbazenden stroom van Chineesche soldaten het schiereiland lieten binnendringen. Nu zijn ze blijkbaar van plan de Koreaansche grenzen voor nieuwe indringers te sluiten en de reeds binnengedrongenen af te snijden van hunne landgenooten. Men ziet, het spel wordt ernstig. Als ernstig wordt ook door velen de toestand der Fransche troepen in Pranscll Soudan beschouwd. Eenige dagen geleden ontving het Journal des Débats te Parijs een telegraphisch bericht, meldende, dat de Fransche troepen eene ernstige nederlaag hadden geleden bij Toumbouctou. Dit gerucht verwekte groote ontroering, en geen wonder. De Fransche regeering wist van niets, had niets daaromtrent gehoord , maar het publiek, dat in Frankrijk bij herhaling heeft leeren kennen, hoe ver de arm van de pers reikt, is zeer geneigd de lijding te gelooveu, te meer daar de moord, gepleegd op de colonne-Bonnier, nog in ieders geheugen ligt. Het Fransche ministerie van koloniën doet nu zijn best om ophelderingen te verkrijgen, maar publiceert in afwachting eene opgave van de in Tombouctou aanwezige strijdkrachten. Deze opgave is zeer bemoedigend. Te Tombouctou is een garnizoen van 810 man, met 24 officieren, 51 onderofficieren en Europeesche soldaten en 735 inlanders. Dat is een flinke bezetting. Volgens het Journal des Débats zouden twee compagniè'n geheel vernietigd zijn. Welnu, zegt het bulletin, door het ministerie van Koloniën gepubliceerd, zelfs zoo dit waar is, behoeven wij voor onze positie in Soudan niet te vreezen. Aan alle kanten rondom Tombouctou zijn troepen in garnizoen. Wij zijn er stevig gevestigd. Maar het groote publiek schudt ongeloovig het hoofd. Het ziet de zaken donker in. In deze dagen kunnen wij, Nederlanders, dat beter dan ooit begrijpen. Inmiddels kan de Hongaarsche regeering tevreden zijn. De hervorming en de huwelijksvoltrekking wordt hoe langer hoe meer door de vroegere tegenstanders erkend als een feit, waarbij mon zich moet neerleggen. Een sprekend bewijs daarvoor is, dat de vorst-primaat van Hongarije , kardinaal Vaszary , zijn abonnement op het clericale bhul , de Maggar Allam, heeft opgezegd. Vroeger was de kardinaal een beslist vijand van Wekerle's verplicht burgerlijk huwelijks-wet. Zoolang hij de zaak kon verzetten, deed hij het. Nu is echter de wet zoowel door de Kamer als door het Huis der Magnaten aangenomen. Voorts heeft Leo XIII de Hongaarsche geestelijkheid aangespoord om „den keizer te geven, wat des keizers is", m. a. w. om het voldongen feit als zoodanig te erkennen. Kardinaal Vaszary heeft daaraan voldaan. Nu ging genoemd blad voort met hevig te protesteeren tegen de wet. De kerkvorst zeide zijn abonnement op en — de woede van het blad is groot. Het wordt nu nog wel gesteund door de hooge aristocratie, door de Zichy's , de Esterhazy's en anderen , evenals door de lagere geestelijkheid , maar de vorstprimaat en de bisschoppen hebben hunne vijandige houding laten varen op het pauselijk machtwoord. Zij hebben zich daarin getrouwe zonen der Kerk getoond. --- Feuilleton. DE ERFGENAMEN. 23. Toen zij dus nu Wegelin's teederen blik zag en zijne woorden hoorde, gaf haar zwak hart voor een oogenblik toe en voelde eenige verlichting. Ja , hier was een trouwe vriend, die haar helpen wilde. Hare zinnen benevelden zich voor een oogenblik en zij stelde zich voor, dat het Wolf was, die haar omarmde. Zij gaf zich lijdelijk aan deze omarming over en duldde de kussen, welke zij op hare lippen voelde. Doch slechts eenige seconden duurde deze begoocheling. Zij duwde den boekhouder van zich en dadelijk viel hij op de knieën en hief smeekend de handen, als om vergiffenis vragend , op. ,Hoe wilt gij mij helpen ?" vroeg zij. „Ach, uwe liefde geeft mij niets." Hij lachte woest. „Ik ben slechts een worm, dat weet ik." «Deze brief moet afgeleverd worden ," zeide zij, „en ik moet dragen, wat er komen zal." ,Gij zult het gaarne dragen, om uw echtgenoot terug te krijgen." „Ga, mijnheer Wegelin, verlaat mij," «eide Gertrude. ,En de brief?" sGeef dien aan mijn oom. Het helpt niets om dien te verdonkeremanen. Ik wil u ook niet tot plichtverzaking verleiden." „Ik doe, wat gij beveelt," zeide hij met gebogen hoofd. „Maar ga nu, mijne nicht zou kunnen komen. Ik zal er aan denken, dat gij mij uwe hulp beloofd hebt, ofschoon ik niet durf hopen, dat gij mij van dienst zult zijn." De heer Wegelin vertrok. Hij had een gevoel alsof het bloed hem ziedend heet door de aderen vloeide. Hij begaf zich naar zijne plaats in het kantoor en bleef daar in mijmering verzonken zitten, tot de tijd van het avondeten voorbij was en trad toen het studeervertrek van den heer Bennewitz, waar deze op dat uur gewoonlijk de avondcouranten las, binnen. „Hier zijn de brieven," zeide hij op zijn gewonen, bescheiden, doch geheel zakelijken toon. „Er is daar een onder, welke ik bij vergissing geopend heb , daar ik meende , dat het oen brief over zaken was. Toen ik echter bemerkte, dat het een particulier schrijven was , heb ik hem dadelijk weer in het couvert gestoken. Neem mij niet kwalijk." De heer Bennewitz bromde iets van stiptheid en onnauwkeurigheid en begon den bewusteu brief te lezen. Wegelin zat tegenover hem en scheen in het Beursblad der boekhandelaars verdiept te ziju, doch heimelijk gluurde hij telkensnaar zijn chef. De oude Bennewitz bleef echter in het eerst, terwijl het papier in zijne hand begon te ritselou, rustig zitten. Daarna schraapto hij zijn keel, haalde diep adem, legde den brief neer, wreef zich de oogen, alsof hij hen wantrouwde en ze voor het gebruik beter wilde maken, nam eindelijk brief en bijschrift weer op en las met ingespannen opmerkzaamheid nog eens. Hierop legde hij de papieren weer neer, ging in zijn stoel achterover leunen en staarde voor zich uit. Hij was aschvaal in het gelaat geworden en zijne handen speelden onrustig op de leuningen van zijn stoel. Er verliepen zoo wel vijf minuten, toen stond de oude man op, liep tweemaal in de kamer op en neer en bleef eindelijk voor Wegelin staan. Nu fonkelden zijne oogen en hadden zijne wangen zich gekleurd. „Wegelin, ga naar mijne nicht Gertrude en zeg, dat ze hier dadelijk moet komen," zeide hij met zachte, van opgewondenheid bevende stem. De heer Wegelin ging. Toen hij de woonkamer binnentrad , keken de beide meisjes, die aan de tafel bij de lamp zaten , op, en vroeg Felicitas wat er was. „De heer Bennewitz laat juffrouw Gertrude verzoeken , dadelijk bij hem te komen." „Wat is er dan ?" vroeg Felicitas , „gij hebt de week toch niet." Gertrude stond op. „Weet gij, wat er is , mijnheer Wegelin V" vroeg Felicitas. De boekhouder schudde het hoofd. „ Dat is hier een mooie toestand in huis," zeide Felicitas. „ludien dat niet om weg te loopen is , weet ik niet, wanneer het tijdstip daartoe aanbreekt." Gertrude zeide niets, maar ging naar de deur en toen zij den heer Wegelin vooafcijging, raakte hare hand die van den boekhouder aan. Zij wist niet — of zij hem die toegestoken of dat Wegelin haar gegrepen had — maar zeker was, dat de boekhouder haar de hand als tot troost drukte. Zij gina vooraan , hij volgde en zoo traden zij beiden het studeervertrek binnen. „Ah, zijt gij daar!" zeide haar oom. „Ik moet met je spreken , Gertrude." Uit zijne krijschendo stem klonk bedwongen toorn. Gertrude bleef bij de tafel staan en liet hare hand als tot steun op de leuning van een stoel rusten. Nu bemerkte de heer Bennewitz den boekhouder. „Gij kunt heengaan," zeide hij en wenkte met de hand naar de deur. De heer Wegelin deed slechts twoo schreden naar do deur, welke naar de gang leidiir, keerde zich toen om en liep langs de hooge boekenkasten, welke in de schaduw lagen, naar eene andere deur, die tot de slaapkamer van zijn chef toegang gaf. De heer Bonnewitz noch Gertrude letten daarop. Hij trad de slaapkamer binnen en bleef bij den drempel staan. Daar de deur half open had gestaan , had hij geen leven gemaakt en was ook nu niet opgemerkt. De oude beer i zoozeer met Gertrude en zij eveneens met haren oom bezig, dat zij niet meer aan den boekhouder dachten. Deze kon nu beide personen zien en hooron, doch stond zelf in donker. (Wordt vervolgd). --- BINNENLAND. LEEUWARDEN, 31 Augustus. Verjaardag van de Koningin. Het is heden feest in het geheele land, want onze jeugdige Koningin is jarig. Leeuwarden, waar men nog altoos voortleeft in de herinnering aan het Koninginnen-bezoek van 1892, geeft van hare liefde voor en gehechtheid aan het Koningskind ook heden weder op de meest ondubbelzinnige wijze blijk. Uit huis aan huis, uit de openbare gebouwen, van schepen, molens en kerken wappert de nationale, hier en daar ook de Oranjevlag. Tal van magazijnen en winkels zijn in hunne uitstallingen fraai versierd, bij velen prijkt tusschen groen en bloemen het beeld der jarige. De aan den blauwen hemel stralende zon schenkt een vroolijk, levendig aanzien aan straten en grachten, die, te meer nog door den wekelijkschen marktdag, vol zijn van menschen, jong en oud, bijna allen getooid met de rood-wit-blauwe en oranje-kleuren. De stads- en kerkklokken doen van tijd tot tijd hare feesttonen hooren. De feestcommissie van vorige jaren had zich reeds een paar maanden geleden aan het werk gezet, om den 31 Augustus te maken tot een algemeenen feestdag, vooral ook voor hen, die zelven niet de noodige middelen bozitten, om te kunnen meedoen. Onze gegoede stadgenooten waren niet in gebreke gebleven, haar daartoe door milde giften in staat te stellen. Het eerste nummer van haar programma was: onthaal van de leerlingen op alle scholen, openbare on bijzondere. Hot was geenszins eene geringe zorg , zo had zich uit te strekken over meer dan 4000 kinderen. Maar dio zorg werd ruimschoots beloond door het genot en de pret der kinderen. Men moet zoon schoolfeest hebben bijgewoond, om er zich een denkbeeld van te kunnen vormen. Dat er tusschen de bedrijven vaderlandsche liederen werdon gezongen, bogrijptmen. Intusschen was langzamerhand het middaguur genaderd, de tijd voor de groote parade. Wegons den marktdag was de schutterij van deelneming er aan vrijgesteld; het was misschien goed, dat het zóo was gekomen, want het groote Plein werd geheel door de troepen van het garnizoen, do drie bataljons van het le regiment infanterie, ingenomen. De officieren dor schutterij waren eohtor opgekomen. De door den luit.-kolonel Frackers gecommandeerdo parade werd vereerd met de tegenwoordigheid van den Commissaris der Koningin en den Burgemeester. Verder waren tegenwoordig de vereeniging „Het eereteeken voor belangrijke krijgsverrichtingen" en de atdeoling van den Bond van Nederlandsche onderofficieren. Het militaire schouwspel had bovendien eene talrijke volksmenigte tot bijwoning gelokt. Voor de menschen van -buiten", waarvan velen zóo iets weinig of nooit hadden gezien, was het wel bijzonder belangwekkend. Kort nadat de parade was afgeloopen , te ll^ uur, namen de door do feestcommissie georganiseerde en door het stedelijk muziekkorps, kapelmeester do heer H. de Jong, opgeluisterde volksspelen een aanvang. Ze werden allen op het groote Plein gehouden en bestonden uit: 1. mastklimmen voor mannen boven 18 jaar; 2. vaatjeskruien voor mannen boven 18 jaar; 3. driebeenigc wedloop voor paren jongens van 12 tot 15 jaar (iets geheel nieuws); 4. wedloop met hindernissen voor jongens van 15 tot 18 jaar; 5. touwtjes wedloop voor meisjes van 10 tot 12 jaar. Het wemelde er aanhoudend van toeschouwers. Blijkbaar hadden ze zeer veel pret. Het pièce de resistance was wel de harddraverij met paard en chais om den door de Koningin- Regentes, namens de Koningin, uitgeloofden prijs, een kostbaar zilveren theeservies, bestaande uit blad theepot, melkkan , suikermand en theekist, alles even prachtig bewerkt. De lijst vermeldde de volgende paarden : 1. 6-jarige inlandsche bruine merrie Mirka van den heer Jan Steen (Pseudoniem) te 's Gravenhage, gereden door A. de Koning ; 2. schimmolmerrie Olga van den heer E. Bindervoet te Zuidhom, gereden door Jan de Boer; 3. schimmelhengst Jonge Tabor van den heer A. de Ridder to Buiksloot, gereden door den eigenaar; 4. zwarte ruin Wilhelm van den heer H. van Haren to Amsterdam, gereden door F. W. Koopmans; 5. bruine ruin Prins van den heer P. van Santen te Rotterdam, gereden door den eigenaar; 6. bruine ruin Jonge Dibbels van den heer J. van der Meer te Oenkerk, gereden door A. Siderius; 7. zwarte hengst Sador van den heer D. J. Florijn te Rotterdam, gereden door B. Schippers; 8. Russische schimmelhengst Krylaty van* den heer Johs. de Mol te 's Gravenhage, geroden door A. C. van don Akker. Onder het luiden van de klokken derOldelioof nam do wedstrijd te 3 uur een aanvang. De Commissaris der Koningin met de hem voor deze gelegenheid bijstaande Commissie uit Gedeputeerde Staten, het Dagelijksch Bestuur der gemeente, de Keurmeesters voor de stedelijke harddraverij en en nog eenige andere genoodigden waren in open rijtuigen naar de gewene baan, aan den Harlinger straatweg, gereden, om plaats te nemen op het met vlaggen getooide balcon, waar later ook nog de echtgenoot van den Commissaris der Koningin, mevrouw de barones van Harinxma thoe Slooten, en nog eenige dames en genoodigden verschenen. Op de landen om en bij de baan werd het steeds voller, zoowel van voetgangers, als van rijtuigen. Vroolijk wapperden ook hier vlaggen en wimpels. Gelegenheden, om ververschingon te bekomen, waren in menigte voorhanden. Voor het balcon was de prijs tentoongesteld, die door velen, die van de gisteren en heden voormiddag in het Gouvernomentshuis daartoe aangeboden gelegenheid geen gebruik hadden gemaakt, met belangstelling werd bezichtigd. Gedurende den wedstrijd liet de stafmuziek van het le reg. infanterie, kapelmeester de heer F. Bicknese, zich van tijd tot tijd hooren. Te 5 uur was de harddraverij afgeloopen. Winnaar was no. 7 , Sador, van Florijn, Rotterdam. De uitreiking geschiedde door den Commissaris der Koningin. In warme taal deed hij uitkomen de op nieuw van de Koningin-Regentes ondervonden bijzondere welwillendheid jegens Friesland en do Friezen, om het zoo echt Friesche volksfeest mogelijk te maken. Daarvoor zouden de Friezen haar recht dankbaar wezen, de band van liefde voor en trouw aan het doorluchtig Oranjehuis kon er slechts door worden versterkt. Het „Leve de Koningin!" werd door de talrijke omstanders met geestdrift herhaald. Do Commissaris der Koningin en de andere genoemde autoriteiten, benevens de keurmeesters, reden nu weder, met do muziek en den overwinnaar aan het hoofd, begeleid en gevolgd door eene steeds aangroeiende volksmenigte naar de stad terug en vervolgens naar het hotel „Het Wapen van Friesland", van den heer Weidoma, om zich daar aan den disch te vereenigen. Het overschoono weder, dat de dagfeesten reeds zoozeer ten goede kwam, zal de avondfeesten niet minder begunstigen. Overal In de stad beweegt zich eene talrijke menigto ingezetenen en buitcnlicden, allen in opgowekto stemming. Herhaaldelijk worden vaderlandsche liedoren gezongen. Om en bij het wandelpark (Oude Vocmarkt) is hot eeno kloino kermis. In do wafel-, poffertjes-, zuur- en koekkramon gaat het in en uit. De draaimolens maken, gelijk steeds», goede zaken. Niet alleen hot jongvolkje, ook ouderen van dagen laten zich draaien en draaien. Men zou het een perpetuum mobile kunnen noemen. Hier en daar zjjn voor den avond toebercidselen gemaakt voor verlichting met gas of lampions. — Provinciale paardenkeuring. Er zijn enkele onnauwkeurigheden ingeslopen in onze opgaven betreffende de toegekende bekroningen , in ons vorig no. gemeld. Bij de afd. A , vierjarige en oudere stamhengsten, heeft „Ariou" ontvangen eene 3e premie, zijnde ƒ5O en niet ƒlOO. Bij de afd. twentermerriën, buitenl. ras (catalogus nummer 103), is aan „Frisia" de le premie van ƒ75 toegekend, welke merrie niet behoort aan J. Kijlstra te Oudega, maar aan Andries K. Sikkema te Valom. Bij de afd. merriën met veulens, ml. ras (catalogus nummer 36), is aan „Mina" do 2e premie van ƒ75 toegekend, eigen aan Tjerk D. Feenstra te Oudwoude. Onvermeld is gebleven de rubriek twenterhengsten, buitenl. ras. Bekroond werden : Catalogus nummer 119, „Othello", van Gerben B. Hiemstra bij Dokkum; id. 120, „Sultan" , vau de Stoeterij „de Oorsprong" te Huis ter Heide, elk met eene 2e premie van ƒ75. — Concert-tournee. Naar het Vad. verneemt, zullen de dames Jeannette de Jong, Anna Corver en Marie Snijders in de maand October een concert-tournee maken door tusschenkomst van den heer H. van Belkum Kz., muziekhandelaar te Leeuwarden. De volgende plaatsen zijn in de tournee opgenomen : Leeuwarden, Groningen, Arnhem, Nijmegen, 's Hertogenbosch , Middelburg, Amsterdam , Leiden, Haarlem en Utrecht. Op het oogenblik vertoeven de dames nog in het buitenland ; zij traden onlang 3 met groot succes op voor de ex-Koningin van Hannover in haar paleis te Gmünden. Na afloop der tournee in Holland , zullen de dames in Duitschland , Oostenrijk en Zwitserland een reeks concerten geven. — Een historische Vlag. Toen koning Willem I indertijd voor de eerste maal Leeuwarpen bezocht, werd hij in die stad ingehaald in een karos, gemend door een rijken boer, Pier Prins, die te Amsterdam geleerd had „met de zes te rijden." Deze boer had ter gelegenheid van dit vorstelijk bezoek een groote Hollandsche vlag laten maken en daarin doen aanbrengen de woorden: „Hulde aan Z. M. Koning Willeml." Toen later Neêrland's tweede koning Friesland's hoofdstad bezocht, liet Pier Prins op dezelfde vlag de woorden bijvoegen: „Bloei en welvaart onder de Regeering van Koning Willem II." Later kwam de vlag door erfenis in bezit van den heer K. H. Feenstra, beurtschipper van Leeuwarden op Rotterdam. Deze liet er, toon Koning Willem 111 te Leeuwarden kwam, de woorden bijzetten : „Hulde aan Koning Willem III". En toen in 1892 H. M. Koningin Wilhelmina met H. M. de Koningin-Regentes Friesland en Groningen bezocht, hing dezelfde driekleur wedor aan het paleis te Leeuwarden , verrijkt met de woorden : „Hulde aan H. M. Koningin Wilhelmina, 1892". Schipper Feenstra ligt thans mot zijn schip aan de De Ruyterkade bij het Westerviaduct, zoodat heden , op den verjaardag van H. M. de Koningin, deze historische vlag op zijn schip voor de Amsterdammers weer te zien was. — Boezemwaterstand. De gemiddelde stand van het boezemwater was volgens den wekelij kschen peilstaat: den 21en Aug. 51.7 cM. \ , 22en „ 51.8 , , 23en , 51.5 » I boven „ 24en , 50.2 , „ 25en „ 49.1 , zomerpeil , 26en „ 46.4 , , 27en „ 46 In dien tijd is gestroomd met de volgende zeesluizen : de Friesche Sluis, gedurende 655/i2uren. te Nieuwezijlen, „ 68V* „ „ Roptazijl, „ 69 „ „ Harlingen, - 68Vj » „ Makkum, , 66% „ „ Workum, „ 65 „ „ Hindeloopen, „ 61 „ „ Tacozijl „ 65 „ „ Lemmer, „ 61 y* „ „ Schoterzijl, „ 47 Volgens den laatsten waarnemingsdag was het boezemwater 5.3 cM. lager dan de vorige week. Het grootste verschil in waterstand, waargenomen op den 26en Aug. j.1., was 34 c.M., zijnde 60 cM. boven Zp. te Spaltebrug en 26 cM. boven Zp. te Westergeest. — Een droevig geval. Ds. E. J. H., predikant bij de Ned. Herv. gemeente te Dronrijp, is eergisteren op noodlottige wijze overleden. Zijn lijk werd uit het water opgehaald. Het schijnt, dat deze predikant zich heeft schuldig gemaakt aan handelingen, welke het daglicht niet kunnen zien en dat, toen dit ruchtbaar werd, de ongelukkige de hand aan zich-zelf heeft geslagen. — Onderscheidingen. De Staatscourant van heden bevat tal van bevorderingen en benoemingen, waarvan enkele reeds, voor zooveel onze provincie betreffende, in ons vorig no. per telegraaf zijn medegedeeld, te weten: Benoemd in de orde van den Nederl. Leeuw tot ridder mr. P. A. Bergsma, Leeuwarden; tot broeder Waling Dijkstra, letterkundige, Holwerd ; tot ridder in de orde van Oranje- Nassau dr. N. Reeling Brouwer, wethouder, Leeuwarden, en S. Hamelink, directeur der Trammaatschappij , Heerenveen. Nederlandsche Leeuw. Benoomd: tot commandours, mr. J. G. Gloicliinan , voorzitter van do Tweede Kamer; dr. R. 1. Fruin , oud-hoogloeraar te Leiden. Tot ridders : mr. A. Kerdijk , voorzitter van do derde afdeeling der ontbonden Staatscommissie betreffende de arbeids-enquête , lid van de Tweede Kamer; prof. J. Oppenheim, lid van do staatscommissie ter voorlichting van de regeering omtrent de grondslagen, waarop do regeling van de administratieve rechtspraak volgens de Grondwet behoort te berusten; jhr. mr. L. F. W. E. van Binckhorst tot den Binckhorst, rechter in dogemengde rechtbank in Egypte; J. do Kuyper consul-generaal der Nederlanden te Antwerpen • mr. B. H. M. Hanlo, raadsheer in den Hoogen' Raad dor Nederlanden; mr. C. M. A. J. Bergers, presidont der arrond.-rechtbank te Maastricht- mr. F. A. R. A. baron van Xttersum, president der arr. reohtbank te Utrecht; mr. I. de Grevo, officier van justitie bij do arr.-rechtbank te Zwolle; mr. A. E. J. Nysingh, kantonrechtor te Meppel; M. C. Feith, roferend. bij het dop. van just., chef dor afd. „Gevangeniswezen"; dr. J. K. Koch, predikant bij de Nod. Herv. gom. te 's Hertogenbosch, oud-president van do Algemeene Synodo der Nedorlandsch Hervormde kerk; W. van de Ven, bisschop van het Roomsch Katholiek kerkgenootschap te 's Hertogenbosch; G. Gul, aartsbisschop der oud-bisschoppelijke cleresie; A. Prins; mr. R. Melvil baron van Lynden en H. G. L. Regout, lodon van de Eersto Kamer; mr. H. Goeman Borgesius, lid van do Tweede Kamer, ondervoorzitter van de centrale commissie voor destatistiok; mr. B. M. Bahlmann, mr. M. J. C. M. Kolkman en J. van Alphen, leden van de ïweedo Kamer; mr. P. L. F. Blussé, lid van Gedeputeerde Staten van Zuid-Holland; 11. J. Calkoen, burgemeester van Edam, lid der Prov. Staten voor Noord-Holland en schoolopziener in het arr. Purmerend ; I. F. Jansen, burgemeester van Tilburg, lid der Prov. Staten van Noord-Brabant; mr. W. H. baron de Watteville, secretaris der gemeente Utrecht; mr. P. A. Bergsma, secretaris der gemeente Leeuwarden; dr. H. E. Moltzer , hoogleeraar aan de Rijks-universiteit te Utrecht; dr. W. M. H. Siinger,id.to öroningen ; mr. L. de Hartog, hoogleeraar aan do gemeentolijke Universiteit te Amsterdam; mr. D. P. D. Fabius, hoogleeraar aan de Vrije Universiteit te Amsterdam; dr. J. M. Piepers, geneesheer te 's Gravenhage ; J. Ankersmit, voorzitter der vereeniging „Rembrandt" tot het behouden in Nederland van kunstwerken; C. Bisschop, kunstschilder te Seheveningen; M. Maris , kunstschilder te Londen; de kapt. ter zee H. Quispel; de kapt. ter zee H. A. Schippers; de kol.-comm. van het korps mariniers A. H. W. de Gelder; de dir. off. van gez. Iste kl. van de zeemacht, arts, L. P. Gijsberti Hodenpijl; de hoofdinspecteur van administratie van do zeemacht W. H. F. Vogel; jhr. mr. S. M. S. de Savornin Lohman, lid der Algemeene Rekenkamer ; J. J. T. Evors, directeur der directe belastingen , invoerrechten en accijnzen, te Middelburg; W. L. Stroom, directeur der registratie en domeinen, te Maastricht, gewezen lid on voorzitter van de commissiën tot het examineeren van adspirant-surnumerairs der registratie en domeinen; W. F. Bruinier , ingenieur-verificateur van het kadaster te Zutphen ; P. H. Vroede, inspecteur van den waarborg en de belasting op de gouden en zilveren werken; P. A. L. van Ogtrop, voorzitter der Vereeniging voor den Effectenhandel, te Amsterdam; J. M. van Bosse, directeur der Nederlandsche Bank, te Amsterdam; mr. W. Thorbecke, landsadvocaat to 's Gravenhage ; mr. L. A. D. Nijpels, rijksadvocaat te Maastricht; de kolonels S. A. Lutz, H. J. G. Benschop en P. A. Schcltus, commandanten onderscheidenlijk van het 7e en 5e reg. inf. en van het le reg. vesting-art.; de luit.-kolonels : J. E. H. Hanckar, van den staf der inf., directeur der normaalschietschool; L. M. C. Rollin Couquerque, van den staf der art., voorzitter der commissie van proefneming; J. B. van den Oudendijk Pieterso, commandant van het korps torpediston; R. Sturms, van den staf der genio, commandant in het 2de genie-commandement; de kapitein C. J. Snijders, van den staf der genie, werkzaam bij de Koninklijke Militaire Academie; H. E. de Bruijn, hoofdingenieur Iste kl. van den Rijkswaterstaat, te's Gravenhage; J. Doornbosch, voorzitter van het hoofdbestuur van het waterschap „Hunsingo" , te Bafloo ; E. J. B. M. M. Engeringh, chef van den dienst der exploitatie bij do Maatschappij tot Exploitatie van Staatsspoorwegen te Utrecht; J. H. Nivel, secretaris van de Maatschappij tot Exploitatie van Staatsspoorwegen, tevens plaatsvervanger van den directeur-generaal, te Utrecht; H. Nijgh, oud-directeur-uitgever der Nieuwe Rotterdammer Courant, to Rotterdam; Jos. van Raalte, directeur der Kon. maatschappij „De Schelde", scheepsbouw- en werktuigen fabriek te Vlissingen; mr. W. J. Roijaards van den Ham. dijkgaaf van het hoogheemraadschap „de Lek bovendams", te Utrecht; Z. van der Vegte, inspecteur der telegraphie te Arnhem ; mr. A. Stibbe Lzn., directeur van justitie te Batavia; jhr. mr. H. L. Wichers, vice-president van het Hooggerechtshof in Nederlandsch-Indië ; mr. A. J. Immink, oud-raadsheer in het Hooggerechtshof van Nederlandsch-Indië, lid der Staatscommissie tot herziening van de Indische wetgeving op privaatrechtelijk gebied; W. J. M. Michielsen, gouverneur van Sumatra's Westkust; G. W. W. C. baron van Hoëvell, resident van Amboina; W. J. Staal, titulair-bisschop van Mauricastro, apostolisch vicaris en pastoor van Batavia, thans met verlof in Nederland; J. J. K. de Mouliu, luitenant-kolonel, waarnemend chef van den generalen staf bij het leger in Nederl.- Indië; F. Hekmeij er, gepensionneerd eerste apotheker le kl. (luit.-kol.) van het Nederlandsch-Indisch leger, lid der commissie van keuring bjj het koloniaal otablissem^ut te Amsterdam; W. Boetje, majoor der artillerie, directeur der pyrotechnische werkplaats, tevens inspecteur der buskruitfabricage, bij het leger in Nederlandsch- Indië; mr. J. A. van der Chys, landsarchivaris te Batavia; L. P. D. op ten Noort, gewezen hoofdagent in Nederlandsch-Indië der Koninklijke Paketvaartmaatschappij , thans lid van den raad van bestuur dier maatschappij; J. Nienhuijs,' vroeger landbouwondernemer in Dcli (Oostkust van Sumatra), thans wonende te Amsterdam ; mr. C. A. H. Barge (Gouverneur van Curaeao.) Tot broeders Waling Dijkstra, letterkundige te Hol werd; de cipier bij 'slands gevangenis to Soerakarta J. Provoost; de opperloods bij het loodswezen te Tjilatjap, 11. Hooper. (Wordt vervolgd.) — Lombok. Naar wordt medegedeeld, zou er sprako van zijn een der oorlogsschepen van luor naar Indië te zenden en wellicht ook eon afdeeling mariniers met een particulier stoomschip. Bij het departement van koloniën is gisteren namiddag te 4 uur nog van den Öouv.-Gon. van Nod.-Indië ontvangen het navolgende telegram: „Van vermist terug Kamerman, lichtgewond, en 34 Europeesche minderen, waarvan 7 gewond. Vetter marine opgedragen beschieten Mataram. Eenige ïnlandsche fuseliers en bedienden, die, na door Bahërs gevangen, te Ampenan terug, berichten vijand westzijde van Mataram versterkte en granaten marine zuidoost Mataram neergekomen. Aan Quispel, commandant der maritieme middelen, correctie aangegeven. Balische strandkampong Tanampat door marine beschoten. Tandjong Karang, Sekar Bola on Sasakscho kampongs bij Ampenam opgeroopen, betoonen meeste hulpvaardigheid en medewerking. Verraad was uitgegaan van ouden vorst aansporing Poenggawa, Djelantik zou met '"^ volk niet modogedaan; toch houding v6rda 1^ daar ons niet gewaarschuwd. °ÜS Liefrinck naar Oostkust, om de Sasaksohe v ontrusting lïalisch gobied nan te sporen. Planj.61"" omtrent hornieuwd offensief optreden en het.116"1 daarbij in acht to nomen deelde Vetter mij mod opgave namen gnsneuveldo mimloron nog nil mogolijk. Toestand naar Soorabaya overgebracht gowonden over algemeen zeer gunstig." Telkens herleest men, zegt het Hbld., de tol grammen uit Batavia omtrent de ramp op Lombok" ten einde een recht begrip van de zaak te krijg™' Hot is en blijft echter een raadsol, on men moe_ zich tot gissingen beperken. De mededeeling in het eerst ontvangen regee ringstelegram: „de resident is in veiligheid" ï0» doen vermoeden dat „de calamiteit" — gelijk onze voorouders dergelijke onheilen in Indische oorlog.-noemden — is voorgevallon bij of na ondorhan. delingen, wolko over do uitvoering van de aangenomen voorwaarden in Tjakra Nogara gehoudon worden, en bij welke de rosident tegenwoordig moest zijn. En die onderhandelingen hadden waarschijnlijk den indruk bevestigd, dat men niet vijandig tegenover elkander stond. Officieren van het Ned.-Ind. leger, die niet 0f ondor generaal Vetter gediend hebben, deelen ons mede, dat hij een even knap als bezadigd man is. Een hunner schrijft ons: „Vetter iseem_an die veel te velde was, bedaard, en toen ik hen» kende volstrekt niet onvoorzichtig." Een ander schrijft ons: „ Aan roekeloosheid kaa ik onmogelijk in dezo gelooven. Doch wel aan tg veel vertrouwen op de rechtschapenheid van een. vijand, die verraad als zijn krachtigste wapen beschouwt." Doch wij zullen dienaangaande zoker weldra ingelicht worden. En hoe alles geschieddo is thans ook niet de hoofdzaak welke ons moet bezighouden. Deze is: hoe kunnen wjj do verliezen herstellen? Men moet do toestand kalm en flink onder de oogen zien. Want mot het oog op Atjeh — waar wij altijd nog op oen vulkaan staan — is het een ernstig iets, dat wij in Indiö bijna geon reserve meer hebben. Ernstig dient overwogen, of niot de Regeering evenals in 1872, eene oproeping behoort te doen van oen 40-tal officieren en een 3000 vrijwilliirerj uit het leger of uit het volk. Hier waar zoo veel gebrek aan arbeid is, moet een overvloed van handen zijn, als de moedige, flinke harten van weleer nog kloppen. Volgens het telegram, dat het Hbld. gisteren ochtend uit Batavia ontving, zouden heden morgen vijf booton van de Paketvaart met versterkingen worden uitgezonden. In drie etmalen dus Zondag ochtend , kunnen zij te Ampenan zijn. Wellicht komen er nog vóór dien tijd berichten omtrent 't geen de vloot en de teruggetrokken expeditietroepen intusschen hebben verricht. Na hetgeen er deze week is gebeurd, krijgen sommige berichten, welke de laatste mail aanbracht, en die al ruim een maand oud zijn, een betoekenis, welke slechts enkelen zeker en terstond in gezien hebben. In zijne vergadering van den 9en Augustus heeft het hoofdcomité van het Nederlandsche Roode Kruis, onder voorzitterschap van baron van Hardenbroek van Bergambacht, een som van ƒ4OOO geschonken aan het centraal-comité van het_ Roode Kruis in Ned.-Indië, als eene bijdrage in de kosten tot hot verzachten van het lot der gewonde en zieke krijgslieden bij de troepen van de expeditie naar Lombok. De schonking van het hoofdcomité is niet een gevolg van de laatste treurige berichten over den toestand onzer expeditio naar Lombok, maar is voortgevloeid uit de modedeelingen van het Indisch centraal-comité, dat reeds een uitrusting van ƒBOOO gereed maakte en naar Lombok had meegezonden. Den comités van het Roode Kruis teSemarang en Soerabaja werd verzocht uit eigen fondsen te zorgen voor hulp aan de krijgslieden die van Lombok daarheen zouden worden vervoerd van het oorlogstooneel, wegens ziekte of verwonding. Het centraal-comitó van het Nederl. Roode Krui* werd , naar aanleiding eener ontvangen circulaire van het internationaal comité der Roode-Kruisvereenigingen te Geneve , president GustaafMoynier, tevens uitgenoodigd om, zoo er door het Japansche Roode Kruis internationalo hulp gewenscht werd bij het vervullen van zijn taak in den oorlog tusschen China en Japan, daarvoor beschikbaar te stellen ten hoogste f 1000. China heeft zich nog niet aangesloten bij het Roode Kruis, Japan wel. In een open brief, getiteld: De nationale ramp, herinnert do gep. vico-adm. jhr. F. do Casombroot , dat niet zelden door gobrek aan inzicht van civiele ambtenaren do militairen zijn belemmerd , getuige Bali en Atjeh. Hij zal zich wel wachten een oordeel te uiten, wie in Lombok de schuld heeft, maar klaagt dat men den Balmeezen daar 2 jaren den tijd heeft gelaten om zich te wapenen. Ook hij vraagt, hoe het mogelijk is geweest, dat duizenden vijanden ongemerkt zicb hebben kunnen verzamelen [ — Vergadering Politiebond. In de gisteren to Amsterdam gehouden vergadering van den Algemeene Nederlandsche Politiebond, door den waarnemenden voorzitter, den heer Boombergen, geleid , bleek uit het jaarverslag, dat bij den aanvang van het bookjaar de Bond 7 provinciale afdeelingen met 1320 leden telde. In 1894 vermeerderde het aantal leden en begunstigers met 200, dat der correspondontschappon met 70 tegen 86 in het vorige jaar. De gewono rekening wijst aan eon batig saldo van ƒ1331. Do administrateur dor fondsen, 4» heer Minderhout, doelde medo, dat door Im* wanbeheer van Tuinenburg een verlies v»n ƒ22,304 is geledon en dat thans voor fondsen ƒ4362 beschikbaar is. Daarbij gerekend de gewono jaarlijksche bato van ƒ 2000, zou de Bond aan zijne verplichtingen jegens de verzekerden kunnen voldoen, desnoods zonder eenigen steun. Het voorstel van het waarnemend bestuur tot wijziging der statuten werd aangehouden tot na do benoeming van een nieuw hoofdbestuur. Op voorstel van do afdeeling Zuid-Holland, werd besloten aan den Minister van justitie te verzoeken het dragen der dienstmedaille door de rjjkspolitiebeambten te verbieden. De vergadering besloot, op voorstel der afdeeling Groningen, ƒ 250 op de begrooting to brengen voor uitkeering aan weduwen bij overlijden hunner mannen op geweldige wijze, mits loden van den Bond zijnde. Op voorstel van don heer Beunder (Friesland) werd besloten de fondsen van don Boud te beleggen in hypothecaire inschrijvingen en pandbrioven op soliede effeoten en dio stukken te deponeeren bij de Nederlandsche Bank. Het tweede deel van diens voorstel, dat de administrateur ot penningmeester borgstelling zoude geven voor de door hem beheerde kasgelden, werd verworpen. De overige moties werden aangehouden tot na het optreden van het nieuwe bestuur. — Een buitenkansje. Eenige agenten van politie te Zwolle hebben een twintigste van den prijs van ƒ 25,000 in de staatsloterij getrokken. - Paardenloterlj. Bij de gisteren to Groningen plaats gehad hebbende verloting van de Harddraverij-Vereeniging zijn de hoofdprijzen cevallen op de navolgende nummers : g .36 een 4-jarige merrie 86. 2409 een omm busbreak met paard, tuig en zweep 2. 478 J.era harige zwarte ruin 101. 2816 een vélocipède 7. 3738 een 3-larigo vosmerrie 10. 3879 een _ogcar l 7 4358 een dogcar 15. 4736 een 3-jarige zwarte ruin 144. 7912 een 5-jarige bruine, merrie,2ls. SOO6 een 3-iarige bruine merrie 115. 80./ een Sarige zwarte2 merrie 57. 8874 een 3-jarige vosruin 242. 9069 een 3-jarige vosmerrie 22. 9649 een 3-jarige zwarte merrie 45. lU-41 een sulkey 9. 12425 een landauer met 2 paarden, volledig tuig en zweep 1. 12707 een arreslede 3. 13159 een 5-jarige bruine merrie 259. 13660 een 3-jarige bruine witvoet ruin 33. 13945 een 5-jarige bruine merrie 215. 15405 een 5-jarige zwarte merrie 172. 16657 een 5-jarige vosmerrie 264. 17058 een melkwagen, 3 emmers en 2 maten 45. 17955 een 4-jarige zwarte merrie 71. 18660 een 3-jarige zwarte ruin 201. 19965 een sulkey 25. 21384 een sulkey 39. 24042 een 4-jarige bruine merrie 185. 24091 een 4-jarige bruine merrie 156. 24352 een 4-jarige zwarte merrie 127. 24694 een 5-jarige zwarte blesmerrie 229. De cijfers achter de getrokken voorwerpen voorkomende, zjjn de nummers der prijzen. De hoofdprijs is ten deel gevallen aan den heer S. Sierks to Groningen op no. 12425. — Inbrekers te Amsterdam. In den afgeloopen nacht zijn de inbrekers weder aan het werk geweest, gelijk blijkt uit eenige aangiften, door de betrokken personen ter kennis van de politie gebracht. Bij een tapper in de Spuistraat zijn door inklimming door het openstaande tuimelraam eenige flesschen advocaat ontvreemd. Tevens bleek, dat de daders getracht hebben de geldlade met een mes open te breken, van welk mes de afgebroken punt in de lade was blijven zitten. Daar de sleutel der straatdeur aan de binnenzijde op het slot stak, hebben de daders door opensluiting van de deur het lokaal kunnen verlaten. Uit een pakkelder aan de Nieuwe Heerengracht werd een baal koffieboonen gestolen. De dieven schijnen hier met een valschen sleutel den kelder geopend te hebben. Op dezelfde wijze hebben de inbrekers zich toegang verschaft tot den kelder van een groentenhandelaar aan de Bilderdijkkade. Een agent vond de deur van dezen kelder openstaan. Bij onderzoek bleek, dat ongeveer 100 ledige gonje zakken gestolen waren. Een schipper, wiens vaartuig in de Buitensingelgracht ligt, heeft der politie medegedeeld , dat zijn knecht, door verbreking van een. kast in het achteronder van het schip, hem bestolen heeit voor een bedrag van ƒ 100. Bovendien worden een zilveren horloge, een gouden ring en nog eenige andere voorwerpen vermist. — Klaas Boes heeft pogingen aangewend om zich in de cel te Alkmaar van het leven te berooven; hij is daarop geheel geboeid. Het horloge , dat bij de inbraak bij mr. Asser ontvreemd was, is opgespoord. Het werd door Boes verkocht aan een meubelmakersknecht, die met hem bij denzelfden baas werkte. Ook bij de twee alleen wonende dames Hoekstra schijnt hij eenigen tijd geleden des nachts bezoek te hebben gebracht; daar werd hij echter door de losloopende honden verjaagd. Gedurende het zangersfeest te Oud- Karspel liep hij daar met een geladen revolver, die hij eenige malen in de lucht afschoot. Ook moet hij daar Anna Beijers dikwijls meê gedreigd hebben. Meer en meer blijkt, welk gevaarlijk sujet Schagen herbergde. — Gasontploffing. Gisteren nacht had een vrij ernstig ongeval plaats in 't perceel Wijttenbachstraat 62 te Amsterdam. Het benedenhuis met souterrain van dit perceel wordt bewoond door den kapitein der infanterie Brunet de Rochebrune. De vrouw des huizes rook eene gaslucht; ze ging met eene kaars in de hand zien, waar iets aan de gasleiding haperde en eene ontploffing was het gevolg. Bijna al de ruiten voor en achter werden verbrijzeld; het plafond in het souterrain beschadigd; de gordijnen werden van de ramen gescheurd ; die van de achterkamer zelfs in de boomen van het tuintje geslingerd ; de meubels werden door elkaar geworpen. Het ergste is evenwel, dat de heer Brunet de Rochebrune en zijne echtgenoot vrij ernstige brandwonden bekwamen en na door de brandweer verbonden te zijn, naar het burgerziekenhuis werden gebracht. Gisteren morgen was hun toestand vrij redelijk. De kinderen en de dienstbode bleven gelukkig ongedeerd. ---