KINHISGEVINa BURGEMEESTER en WETHOUDERS van Leeuwarden brengen, ingevolge het bepaalde in artikel 8 der Wet van den 2 Juni 1875 (Staatsblad no. 95;, ter kennis van het Publiek, dat door hen bij besluiten van den 1 September 1894 , nos. 9 en 10, vergunning is vorleend aan: 1. T. JELLEMA alhier en zijne rechtverkrijgenden tot oprichting van eene Bewaarplaats van vier vaten Petroleum in het perceel Ipe Brouwerssteeg no. 1. 2. P. HOOGHIEMSTRA alhier en zijne rechtverkrijgenden, bij wijze van proef, voor den tijd van éen jaar, in te gaan met den dag der ingebruikneming, tot oprichting van eene Petroleum-Motor en een Eest voor Brikettenfabricage in het perceel plaatselijk gekwoteerd Willemskade no. 26. Leeuwarden, den 6 September 1894. Burgemeester en Wethouders voornoemd, van HARINXMA, Burgemeester. P. A. BERGSMA, Secretaris, Bekendmaking. BURGEMEESTER en WETHOUDERS van Leeuwarden maken bekend, dat in het Gemeenteblad van 1894 zijn opgenomen: i. in no. 13 de verordening op het beheer van het Stads-Ziekenhuis; 2. in no. 14 eene wijziging der verordening tot regeling der jaarwedden van de Onderwijzers aan de Scholen Van openbaar lager onderwijs. ■ Gemelde Gemeentebladen zijn ter Gemeente- Secretarie verkrijgbaar, no. 13 tegen den prijs van 15 cent en no. 14 van 5 cent per exemplaar. Leeuwarden, don 6 September 1894. Burgemeester en Wethouders voornoemd , van HARINXMA, Burgemeester. P. A. BERGSMA, Secretaris. --- BUITENLAND. ALGEMEEN OVERZICHT. 7 September. Het Britsche congres van ambachts- Vereenigingen, waarover we gisteren aau het eind van ons Overzicht een enkel woord meldden, heelt zijn arbeid aangevangen. De nieuw-gekozen voorzitter , de heer Frank Delves , heeft de werkzaamheden geopend met een zeer ernstige, goed doordachte rede. Blijkbaar was hij doordrongen van de verplichtingen , die het voorzitterschap hem oplegt, om de debatten te leideu eener vergadering , welke te spreken heeft uit naam van meer dan een millioen werkende mannen. |L Die taak van den voorzitter is moeilijk. Maar de heer Delves is zeer gelukkig geweest in zijn debuut. Ziehier ongeveer den inhoud van zijn eerste woord tot het congres: „Er is een wijze om propaganda te maken, die veroordeeld wordt door al de vertegenwoordigers van den georganiseerden arbeid. Dat is de propaganda door het mes, door de revolver of door het dynamiet: de werkstakingen zelf zullen weldra het wapen zijn van een andere eeuw; wij willen alles verkrijgen van eene onafhankelijke politieke actie en van de combinatie onzer krachten. „Langs wetgevenden weg: dat is ons wachtwoord. Daardoor hebben wij reeds de toepassing van den acht-uurs-werkdag verkregen ■B---------TI--H---—lll--i.ll-. T.ll-Mlii|-ITV.-|llTn--TT.--lrrr.lilMi----M.III-MI-Mlilll'>l.---.i|l IHIII-II voor de dokken, de arsenalen, de regeeringsfactorijen. We hebben daaraan ook te danken een living wage, d. w. z. de erkenning van het beginsel van een minimum salaris. Dat zijn des te grooter overwinningen , naarmate de industrieelo slinger zich meer beweegt in de richting der verliezen. Men zou haast zeggen, dat tegenwoordig de industrieele machine slechts te veel of niet genoeg kan fonctioneeren. Zij is te groot of te machtig voor den tegenwoordigeu staat van zaken. Van daar dat er zich gedurig weer twee toestanden voordoen, n.l. nu eens eene overproductie, die de prijzen verlaagt, dan weer een stilstand, die de werklieden met honger bedreigt. De oorzaak van deze dubbele ramp zit hem hierin, dat de markten de menschen beheerschen, in plaats van de menschen de markten. Het geneesmiddel voor de kwaal moet juist het omdraaien van dien toestand zijn. „Onze pogingen moeten strekken om den arbeid der kinderen te beperken, om dien der vrouwen behoorlijk te laten vergoeden, om de werkuren te verminderen , om op betere wijze de verschillende werkzaamheden te verdeelen, zoodat al de werkeloozen in de organisatie der arbeiders kunnen worden opgenomen , kortom, om de voortbrengende kracht van allen te zamen zooveel mogelijk in evenredigheid te doen zijn met den arbeid der individuen." Daarna begonnen de debatten. Punt 1 van het program was de achtuurswerkdag. We hebben daarover nog maar weinig aanwijzingen in de Engelsche bladen , maar alleen weten we, dat bij de bespreking van dit onderwerp door een der werkliedengedelegeerden eene verklaring is afgelegd, die o. i. bij de beschouwing der sociale nooden noodzakelijk afgelegd moest worden. De spreker zeide,-dat de ergste vijanden van de werklieden niet waren de bezitters van buitengewoon groote of op schandelijke wijze verkregen rijkdommen , maar wel deze „drieëenheid van ondeugden" : dronkenschap, spel en verkwisting. Hierbij moeten we wegens gebrek aan inlichtingen ons verslag van het congres voor heden laten en nemen we nu een kijkje in Schotland, waar de werkstaking der mijnarbeiders nog voortduurt. Een oogenblik scheen het, alsof de strike zou eindigen. Het conflict tusschen mijneigenaars en mijnarbeiders loopt over een verschil van een shilling. Ten gevolge van do concurrentie, die de prijzen der steenkolen verlaagde (we zien hier een bewijs voor hetgeen Frans Delves in zijne rede zeide) , moesten de eigenaars overgaan tot loonsverlaging. De arbeiders protesteerden ;de eigenaars beweerden, dat zij anders de mijnen geheel moesten sluiten. Toen brak de werkstaking uit. Intusschen kwam er eenige wijziging in de houding der strikers. De spaar penningen werden opgemaakt, de ellende kwam hunne huizen binnen; zij kozen van twee kwaden het minste. Zij boden aan te werken, maar tegen een loon, dat slechts met eon halve shilling verminderd werd. Daarbij hadden zij den steun van de geheele pers zonder onderscheid van politieke inzichten. Maar de eigenaars der steenkolenmijnen antwoordden, dat zij ook onder die voorwaarden de exploitatie der mijnen niet konden voortzetten en weigerden dus het aanbod der werklieden. Toen begon de strike met vernieuwde woede. Nu, zoo wordt er verzekerd, zijn er van de zeventig duizend Schotsche mijnwerkers slechts vierhonderd aan den arbeid. Vandaag zal beslist worden door de werksfcakers, hoe hun plan voor de naaste toekomst zal zijn, terwijl dan ook eene regeling zal worden vastgesteld voor de verdeeling der geldelijke hulp, die van hier en daar wordt toegezegd. Voordat we het grondgebied van het Vereeuigd Koninkrijk verlaten, willen we nog even mededeelen, dat men daar voortaan bij de justitie zich zal bedienen van het Fransche systeem tot vaststelling der identiteit van misdadigers. We hebben verleden winter in eene audere rubriek van ons blad uitvoerig het Fransche stelsel besproken, dat gebaseerd ia op het doen van metingen van het menschelijk lichaam. Dit anthropometrische stelsel, hetwelk in beginsel zeer eenvoudig is, doordat het al de gevallen terugbrengt tot drie klassen , werd door den heer Bertillon te Parijs uitgevonden, die het sedert eenige jaren met merkwaardig succes toepast. De koninklijke Eugelsche commissie, die' belast was met het bestudeeren van dit stelsel, heeft zulk een gunstig rapport uitgebracht, dat er besloten is, het ook in Engeland in te voeren. De geneesheer Gerson zal in de gevangenis van Pentonville aan de verantwoordelijk" ambtenaren de noodige inlichtingen geven en zich met het onderwijs daarvan balasten. Een land, welks naam niet dikwijls in ous Overzicht voorkomt, is Denemarken. Onlangs hebben we gesproken over het aftreden van den minister Estrup, die lange jaren met veel moeite aan eene radicale oppositie hut hoofd heeft geboden en zich terugtrok , tieu de groote steenen des aanstoots uit den weg waren geruimd. Nu geven de Senaatsverkiezingen, die aanstaande zijn, ons nog eens de gelegenheid over Denemarken te spreken. Zij zijn dezen koer buitengewoon belangrijk, want zij hebbou voor het eerst plaats zonder Estrup's leiding en sedert de zoogenaamde verzoening dor partijen. Waarschijnlijk zal de nieuwe Senaat saaingosteld zijn uit een sterke conservatieve meerderheid eu eene radicaal-liberale minderheid. D>j koning alleen heeft het recht om twaalf senatoren te benoemen. Daar het geheele li .haam slechts 66 leden bevat, i 3 er niet v.;el modig om tot eene conservatieve meerderheid te komen. Uit de aanstaande verkiezingen zal men kunnen zien of de verzoening gunstig werkt op de kiezers, terwijl men tevens daaruit eenige berekeningen zal kunnen opmaken over den vermoedelijken uitslag der verkiezingen voor Folkething, die eerst later, in het begin van Januari '95 zullen plaats hebben. Het is voor Denemarken te wenschen , dat nu inderdaad de tijd van het stelselmatige oppositievoeren voorbij is. Dit laatste dient tot niets en schaadt iv de eerste plaats hen , die de oppositie voerden. De Deensche radicalen zagen eerst bij iedere nieuwe verkiezing hunne meerderheid in de Kamer aangroeien. De landelijke democratie kwam tot hen al 3 tot de vertegenwoordigers van de wet en de verdedigers hunner rechten. Toch hebben zij hun «pel verloren, omdat zij niet anders deden dan te pas of te onpas oppositievoereu. Toen zij hun hulp weigerden voor ieder goed w«rk, begreep men eenerzijds, dat zij niets beters hadden te geven, en anderzijds, dat het ook nog wel zonder hen goed in Denemarken kon gaan. Eene democratie , die wetgevers verkiest , wil dat dezen dan ook wetten geven. Na betaalt de radicale Deensche partij deze door haar niet begrepen les zeer duur. Zij valt uit één, verkruimeld in groepjes en ondergroepjes zonder band en zonder kracht. Op dit oogenblik is het de vraag, waardoor zij vervangen zal worden. Het schijnt, dat de bevolking stuurt in de richting van een eenvoudiger en hechter stelsel, waarbij er maar weinig partijleiders zullen zijn. Verleden jaar werd er in Denemarken eene agrarische partij gesticht; nu pas is er een handelsconferentie te Kopenhagen gehouden ter verdediging der stedelijke belangen. Hierbij werd als basis der werkzaamheden gelegd, dat de eischen der steden beschermd moesten worden tegen de eischen van het land. Die twee partijen, de stadspartij en de lahdsparfcïj., zullen vermoedelijk de toekomstpolitiek van Denemarken behberschon. --- Feuilleton. DE ERFGENAMEN. 29. „Daar kan ik, tot mijn spijt, niets aan veranderen," zeide de officier van justitie. „Ik verzoek nu u , mejuffrouw Gertrude Bennewitz , mij te woord te staau. Wanneer hebt gij uw oom het laatst gezien ? Bij hét souper of ook nog na dien tijd ?" Gertrude had zich op aanraden van hare nicht voorgenomeu de waarheid slechts in zoo verre en op zulk eene wijze meê te deelen, (lat voor haar daaruit geen onaangename gevolgen zoudon kunnen voortvloeien. Wat gaf het, of zij haar geheim openbaarde , indien daardoor de moordenaar toch niet ontdekt kon Worden ? Doch toen de officier van justitie haar nu vroeg, kreeg hare edele natuur weer de bovenhand en verwierp zij dit voornemen, dat uit schrik en vrees ontstaan was. Zij hief trotsch haar hoofd op en zeido : „Ik heb bom nog na het avondeten gezien en gesproken." „Wanneer ?" „Ongeveer een half uur nadat oom van tafel was opgestaan." „En waar?" „Hier in deze kamer." „Wilt gij zoo goed zijn, mij meê te deelen, Vat daartoe aanleiding gaf? Zocht gij uw oom op om hem iets te zeggen ?" „Neen, hij liet mij halen." „En wat deelde hij u mede ? Waarom liet hij u halen ?" „De inhoud van ons gesprek heeft niets met de misdaad te maken." „Vergeef mij, mejuffrouw, maar hot is mijne zaak, dat te beoordeelen. Ik verzoek u, mij het een en ander van het gesprek meê te deelen." „Is het noodzakelijk om familie-aaugelegenheden openbaar te maken ?" De officier van justitie moet met alle omstandigheden op de hoogte wezen , welke op oen misdaad kunnen betrekking hebbon. Het spijt mij , maar ik kan u het antwoord niet besparen." „Nu goed, mijn oom maakte mij verwijten, en ik verdedigde mij." „Waarop hadden die verwijten betrekking ?" „Daarover kan ik geene opheldering geven, wijl de zaak mij niet alleen aangaat." „Ah!" riep de officier van justitie, „des te eerder moot ik u verzoeken , mij te woord te staan." „Dat zal ik niet doen." Gertrude's antwoorden maakten een ongunstigen indruk op den officier van justitie en alle aanwezigen. Zij bemerkte dat en zag ook , dat Wegelin een weinig van plaats verandorde en haar , toen hij nu bijna tegenover haar stond, met een doordriugendeu blik, waarin eeno vermaning tot voorzichtigheid kg, aankeek. Zij was echter besloten , niets te zeggen, wat op Wolf Schrötter en hare eigenaardige verhouding tot hem betrekking h id. Zij zou liever gestorven zijn , dan dat openbaar te maken. „Mejuffrouw," zeide de officier van justitie, „het moet een zeer ernstig en gewichtig ondorwerp geweest zijn, 't welk uw oom met u besprak ,en het komt mij voor?,"'alsof eene handelwijze van uw kant hem reden tot diepe verontwaardiging heeft gegeven. Want een dor getuigen heeft verklaard , dat do twist in de gang te hooren was en meent ook gehoord te hebben, dat uw oom gedreigd heeft, zijn testament te veranderen on u te onterven. Wat hebt gij daarop te zeggen ? Is hot waar, wat de getuige meedeelt?" Gertrude keek radeloos om zich heen. Sjhaamte en toorn maakten haar verlegen. Zjo werden hare geheimste aangelegenheden aan 't licht gebracht en do gewonde plekken van haar Hart met eene ruwe hand aangeraakt. Haar blik ontmoette Wegolin's oogen, waarin eeno sprekende, smeekende bedo te 1 .zen was. Zij las daarin zoo duidelijk alsof hij gesproken had: Ontken! Maat- Gertrude ontkende niet. Wederom iigeptitaTdén haar trots en hare waarheids- Kèïde. „Het is waar," zeide zij met nauwelijks hoorbare stom. „Eu nu, mejuffrouw, nu gij deze gewichtige omstandigheid toegeeft, zult gij ook wel jtoo gied zijn te zeggen, welke redenen uw oom had om boos op u te zijn." „Neen," zeide Gertrude, „dat zal ik niet doen. Ik heb bekend , zoover het noodzakelijk was en mijne persoon betreft, maar ik weiger elke verdere mededeeiiug." „Ik moet u er op attent maken, mejuffrouw, dat gij u zelve door die weigering iv eene zoer netelige positie brengt." „Dat spijt mij zeer, maar ik kan er niels aan veranderen." „Heb ten minste dé goedheid meê te deelen, wat uw oom aanleiding gaf u op zulk eene wijze to dreigen. Het schijnt, dat hij bij het souper nog niets van. de zaak ahvLu,, welk, eui half' uur later bewoog u mot Onterving to dreigen. Wees zoo goed te zeggen , hoe hij de bewuste zaak vernomen heeft." „Die vragen zijn zeer pijnlijk ," antwooi mie Gertrude, „en zij staan volgens mijj.c overtuiging in geenerlei verband met de misdaad. Ik zal ze niet beantwoordt n." De officier van justitie trok de sclKudeis op en staarde met leedwezen en tevens niisi! het schoono meisje aan, dat er volst) ekt niet als iemand uitzag , die een moord op haar geweten had of er medeplichtig aan was en toch door hare hardnekkige weigering den s diijii daarvan Op zich laadde. Was het mogelijk, dat zulk een bekoorlijk omhulsel een z.varte ziel verborg? {Wordt vervolgd.) --- BINNENLAND. LEEUWARDEN, 7 September. Boeaemwaterstand. De gemiddelde Stand van het boezemwater was volgeus den wekelijkschen peilstaat: den 28en Aug. 45.8 cM. , 29en „ 44.9 , , 30en , 44.2 „ / boem _ 31en „ 43.3 „ „ len Sept. 41.8 , i zomerpeil . 2en „ 41.1 , „ 3en „ 30.3 , In dien tijd is gestroomd uiet de volgendo zeesluizen : de Friesche Sluis, gedurende 57' A uren. te Nieuwezijlen , „ 71 „ „ Iloptazijl, , Gl Vs , „ Harlingen , „ 56 „ Makkuui, „ 52% • „ Workum, „ 35 „ „ Hindeloopen, „ 41'/o » „ Molkwerum, „ _]'' , „ „ Tacozijl „ _ - .„ „ Lemmer, „ 1 „ Volgens den laatsten waarneiaiugsdag was hwt boezemwater ü.7 cM. lager dan de vorige w i.ek. Het grootste verschil in waterstand, waargenomen op den 3n Sept. j.l. , was 26 c.M., zijnde 49 cM. boven Zp. te Schoterzijl en 28 cM. boven Zp. te Gerben-Alles-vallaat. — Landnationalisatie. Van bevoegde zijde meldt men ons, dat de vergadering van den „Ned. Bond voor Landnationalisatie" met op Zondag 14 October a.s. te Winschoten zal worden gehouden , maar op Woensdag 17 Oct. Op verzoek van den heer C. Bijlenga alhier herstellen wij gaarne de vergissing in den datum. — Verbod van vervoer. De Minister van binnenlandsche zaken heeft verboden het vervoer van herkauwende dieren en varkens: 1. uit den kring in de gemeenten Pernis, Hoogvliet en Poortugaal, waarvan de grenzen loopen als volgt: do Nieuwe Maas van de Heidensebe haven tot aan de Oude Maas; do Oudo Maas tot aan het veer van Spijkenisso (gemeente Hoogvliet), de Veerweg, de Meeuweplaat, de Hoogvlietsohe dorpstraat, de Boogerhoutsche weg, de Hoogvlietsche weg tot aan do Poortugaalsche kerk, de Oostdorpsche weg, de Slotsche weg tot aan den Hoidenschen dijk, de Heidensche dijk tot aan do Heidensche haven; 2. «. uit den kring in de gemeenten Utingeradeel en Idaarderadeel, waarvan de grenzen ziju als volgt: van het dorp Grouw langs het Nieuwe diep, het Nauwdcel, de Zijlroedo tot aan de Molenzijl, de Boom langs Akkrum tot Nos, do Zijlroede, de opvaart langs Nes tot aan den molen in gebruik bij H. B. Dijkstra te Nes, het perceel weiland , gemeente Akkrum , sectie B no. 217 , het perceel weiland, gemeente Oldeboorn, sectie A no. 189, de opvaart van den molen in gebruik bij J. R. Koopmans te Nes tot het Oude diep, het Oude diep, de Botmeer of Sorremorstcrmeer, de Graft, de Peanster Ee , de Tijnje, de Pikmeer, de Groedaam en de Baai tot aan het punt van aanvang; b. uit den kring in de gemeente llauworderhem, waarvan de grenzen zijn als volgt: de Boom van de Oude Schouw tot Irnsum, de straatweg van Irnsum tot aan den oprit van Cornelis de Haan, de opvaart tot aan het Irnsumerveld genaamd de Nieuwe polder, de Nieuwe poldervaart , do Abbegawierster opvaart tot aan de Abbegawiersterzijl, de Zijlroede en de Nieuwe Wetering tot aan het punt van aanvang; met vrijlating van doorvoer van bovengenoemde dieren langs den straatweg van Oude Schouw naai Irnsum. Afwijkingen kunnen om bijzondere redenen worden toegestaan door de burgemeesters, na advies van den districts-veearts. — Verbod tot het houden van markten enz. De Minister van binnenlandsche zaken heeft het houden van markten, verkoopingen, tentoonstellingen en andere vereenigingen van herkauwende dieren en varkens in de gemeenten Spanbroek en Hilversum verboden. — Bezoek der Koningin-Regentes aan Utrecht. Aan een voornemen, dat reeds lang bestond, heeft gisteren namiddag de Koningin-Regentes voldaan: een bezoek aan Utrecht, speciaal aan de tentoonstelling van oude schilderkunst in het Gebouw van kunsten en wetenschappen en aan het nieuwe gesticht voor ooglijders, in de Blijenburgatraat. Dat het bezoek alleen deze beide inrichtingen gold , blijkt wel hieruit, dat slechts aan de besturen daarvan, en dan nog pas ter elfder ure, van het bezoek werd kennis gegeven, zoodat aankondiging eu bezoek tamelijk kort op elkaar volgden. H. M. werd in 't gebouw ontvangen door den wethouder mr. D. Ragay en den voorzitter der tentoonstellings-commissie, den heer A. J. Nijland, die de Regentes in de zalen rondleidden. Herhaaldelijk betuigde H. M. ingenomenheid met het ten toon gestelde en het welslagen der voor de kunst zoo belangrijke onderneming. Te kwart over drieën het Gebouw verlatende , kwam H. M. te halfvier aan 't nieuwe Ooglijders-gasthuis, waar zij ontvangen werd door den geneesheer-directeur , prof. Snellen en de regenten mr. D. Ragay en jhr. mr. van Riemsdijk , de geneesheeren , de directrice en de hoofdverpleegsters. Rondgeleid door de verschillende zalen gaf H. M. ook hier van hare ingenomenheid herhaaldelijk blijk en overreikte den patiënten ruikertjes. Waren dezen hierdoor opgetogen, H. M. zelf toonde zich zeer ingenomen door de aanbieding van een zeer fraaien ruiker door het dochtertje van prof. Snellen. Bij den rit door de stad, maar vooral bij het verlaten van 't Gebouw en het Ooglijdersgasthuis , werd H. M. met gejuich begroet. — H. M. de Koningin-Regentes heeft aan dr. C. M. Kan, hoogl. te Amsterdam , de opdracht verstrekt, aan H. D. dochter , H. M. de Koningin, onderwijs te geven in de algemeene land- en volkenkunde. — Voorzitter der Eerste Kamer. Bij koninklijk besluit van 5 dezer no. 22, is tot voorzitter van de Eerste Kamer, gedurende de zitting die zal aanvangen op den derden Dinsdag in September 1894, benoemd mr. A. van Naamen van Eemnes, lid van die Kamer. — Sluiting der Staten-Generaal. De Staatscourant van 7 dezer bevat een koninklijk besluit van 5 Sept. j.l. no. 21 , waarbij , op de voordracht van den raad der ministers, het volgende wordt bepaald : Art. 1. De tegenwoordige zitting van de Staten-Generaal zal worden gesloten op Zaterdag 15 dezer, des namiddags te 3 uur. Art. 2. De Minister van binnenlandsche zaken wordt gemachtigd zich op het in art. 1 vermelde tijdstip te begeven naar de vergadering der Staten-Generaal, ten einde in eene vereenigde vergadering der beide Kamers, de zitting in naam der Koningin te sluiten. De Minister van binnenlandsche zaken is belast met de uitvoering van dit besluit, waarvan afschrift zal worden gezonden aan ieder der voorzitters van de Kamers der Staten- Generaal , aan den Raad van Minister? en aan de Algemeene Rekenkamer. — Lombok. Het bulletin van het Nieuws van den Daa , heden uitgegeven , meldt: Kapt. Lindgreen , dr. Ujlaki en luit. van der Plank mot 60 soldaten en onderofficieren zijn uitgeleverd. Waren goed behande d. Lijken zijn ongeschonden begraven. Radja is voornemens 'aan to vallen. Door nieuw bombardement is Kroonprins gewond. Balmeezen keuren naar bergen terug. 2e bat. bezet verlaten borstwering westelijk Mataram. 9e bat., dat Kaloh bezet, vuurde. Vijand teruggeslagen met achterlating repeteergeweren en lansen. Wij geen verlies. Marine belet niet vlucht Djelantik naar Bali. Het telegram vau De Telegraafllmit: Gisteren keerden te Ampenan terug kapitein Lindgreen , officier gezondheid Ujlaki, luitenant van der Plank en 60 soldaten onder vrijgeleide Radja. Vijand uit Aroen door artillerie verdreven. Kroonprins gewond.lßadja wil ons aanvallen. Van den Gouv.-Generaal van^Nederlandsch- Indiè' is onder dagteekening van gisteren bij het departement van koloniën ontvangen, het navolgend telegraphisch bericht betreffende de expeditie op Lombok. „Gisteren kampong Kale aan zuidelijken oever der Antjer-rivier bezet met twee coinpagniën infanterie en sectie veld-artillerie, tot steun operatie heden tegen Aroen , 1400 meter van Mataram." Aan de oproeping van den heer L. den Beer Poortugael om vrijwilligers voor Lombok, hebben reeds een 150 jongelui gehoor gegeven. Uit Amsterdam is, van iemand die onbekend wil blijven, bij hot departement van koloniën ontvangen eene som van /' 100 ten behoeve van de militairen of gewonden in verband met de Lombok-expeditie. Dit bedrag zal, overeenkomstig de bedoelingen van den gever, ter beschikking worden gesteld van het centraal comité van het „Roode Kruis" te Batavia. — Indische spionnen. Men vraagt hoe het mogelijk kon zijn, dat kapitein Lindgreen iv zijn benarde positie tusschen de Baliërs , den brief van generaal Vetter in handen heelt kunnen krijgen. Een Indisch officier, die meer dau een expeditie medemaakte, gaf in Amst. Ct. daarop het volgende antwoord: Voor het overbrengen van rapporten of brieven door den postenketcn wordon spionnen gebezigd. Daarvoor gebruikt men kettinggangers, gestrafte inlanders, dio als koelies meê op expeditie gaan en dezo gevaarlijke diensten geheel vrijwillig verrichten , niet het vooruitzicht bij welslagen kwijtschelding van straf te erlangen, soms tot mandoer te worden verheven. Voor dit gevaarlijk werk het meest geschikt, zijn de Palembangers, die als spionnen echte branies zijn en voor geen paar dooden te sterven bang zijn. In den regol wordt meer dan een kettingganger uitgezonden met hetzelfde bericht, om als de een in de handen van den vijand mocht vallen , kans te hebben dat de ander zijn doel bereikt. De brieven worden in den regel in een doosje lucifers verborgen , omdat, indien de spion gedood mocht worden door den vijand en gefouilleerd , dit het minste argwaan wekt. Vooral op Atjeh, waar zich onder onzo vijanden deserteurs bevinden, moot men dubbel bevreesd zijn , dat een brief in handen van hen valt en de inhoud bakend wordt. Of de kapitein Lindgreen op deze wijze den brief van generaal Vetter gekregen heeft, is natuurlijk niet bekend; het bericht eischt zelfs nog officieel bevestiging ; doch indien het zoo is , dau is het meest denkbare r;eval, dat een kettingjongen do facteur is geweest. — Koloniaal Weridepöt. Bij het Koloniaal Werfdepöt werden in Aug. j.l. voor den militairen dienst in onze Overzeesche bezittingen aangenomen 181 personen, aan wien aan handgeld werd uitbetaald een som van A 47,310. Van die 181 werden in de verschillende garnizoensplaatsen van ons land voorloopig en te Harderwijk definitief aangenomen 155, n.l. 122 Nederlanders , 22 Duitschers, 8 Belgen, 2 Zwitsers en 1 Deen; de overige 26 werden overgenomen van de korpsen van het leger h. t. 1., t. w. 16 van de inf., 2 van de cav., 7 vau de art. en 1 van de koloniale reserve. Onder de aangenomenen bevinden zich 21 miliciens (waaronder 1 serg.) en onder de overgenomen 7 miliciens, die voor den tijd vau 2 jaar bij het Indische leger werden gedetacheerd. In genoemde maand werden door het Werfdepöt naar 0.-Indië uitgezonden 4 detachementen, sterk 8 offic, 9 onder-offic. en 130 korporaals en manschappen , terwijl afzonderliik ' vertrokken 5 officieren en 2 onderofficieren. Bij gemeld Depot keerden in Aug. uit 0.-Indië terug 14 miliciens, die na een 2-jarige detacheering, weder in het genot van groot verlof werden gesteld. Naar West-Indië werd in die maand niets uitgezonden en keerden van daar ook geen militairen naar Nederland terug. — Een daad der Koningin-Regentes. Van het roerende verhaal, door de Hoogeveensche Ct. bij onze bladen geïntroduceerd , is volgens het Haagscke Dagblad geen woord waar. — Een ongeluk. In de Reinnldstraat op Plattenburg, bij Arnhem, heeft een twaalfjarige jongen in jeugdige onbezonnenheid een revolverschot op zijn zesjarig zusje gelost en het kind doodelijk getroffen. — Do Interparl. Conferentie zal in 1895 te Brussel bijeenkomen. Een adres is opgesteld aan de pers van alle landen , om instemming en medewerking to verzoeken. De Conferentie is gesloten met een warm woord door den heer Rahusen. — Brand te Zaandam. Te Zaandam ia gieter* nacW de stoomhoutzagerij der wed. Stadlander & Middelhoven, genaamd De Veldvlieger", staande aan hot Oostzijderveld (polder Oostzaan) geheel en al een prooi vau liet vernielend element geworden. Deze fabriek was een der grootste houtzaagmolens van de Zaanstreek. Alles was te Amsterdam op Beurspolis verzekerd. — Uitspraak door arbiters. Geheel overeenkomstig het sustenu der toenmalige Nederlandsche Rijnspoorweg-maatschappij , werd dezer dagen de Links-rheinische Eisenbahn te Keulen door arbiters veroordeeld tot teruggave van R.M. 1,400,000, thans aan den staat der Nederlanden. — Handelsbetrekkingen tusschen Nederland en Griekenland. Zooals te verwachten was, hebben de handelsbetrekkingen tusschen Nederland en Griekenland hevig geledon onder de financieelo en muntcricis, zoodat de importen bolangrijk zijn achteruitgegaan. Onze zaakgelastigde en consul-goneraal to Athene, de heer P. Ch. van Lennep, deelt in zijn jaarverslag over 1893 mede, dat volgens de Grieksche rijkstatistiek de invoer in 1893 bedroeg bijna 466,067 francs, tegenover 469,724 frcs. in 1892. De nauwkeurigheid van deze opgaven laat echter veel te wenschen over, want de Nederlandsche booten , komende van Amsterdam , die in andere vreemde havens hare lading voor Griekenland en Turkije completeeren, worden beschouwd als ingeklaard te zijn van de laatsto haven , wolko zij aandeden , zoodat het entrepot te Athene de Nederlandsche goederen ook onder eene vreemde rubriek aangeeft. En inderdaad, indien men aanneemt, dat in vroegerejarengeon enkel kilo rechtstreeks uit Nederland werd aangebracht, zoo kan men zich verheugen over don tegenwoordigen toestand, welke ook natuurlijk betere uitzichten voor de toekomst kan doen verwachten. Verder lezen wij in het verslag van den heer van Lennep nog het volgende: Gedurende het afgeloopen jaar zijn bij het Consulaat-Generaal te Athene uit Nederland een bijzonder groot aantal brieven om handelsinlichtingen ingekomen. De vraag is evenwel, of de daarin behandelde zaken werkelijk tot uitbreiding van het handelsverkeer mot Griekenland hebben bijgedragen. Er valt hier op te morken, dat immers inlichtingen worden verzocht voor artikelen , welke voor deze markt niet in aanmerking kunnen komen , omdat het verbruik te gering is, terwijl minder aandacht wordt geschonken aan nij verheidsproducten , die in de algemeene mededinging eeno bescheiden plaats kunnen innemen. Het is dus niet van belang ontbloot opnieuw to herhalen , dat onder de voornaamste artikelen , die hier met succes worden bohanduld, zijn: onbereide huiden, leder, rijst, touwwerk, jute, kaas , zeildoek , ijzer- en koperwaren , wol, stokvisch, lijnolie, drogerijen en chemicaliën, verfwaren , ceresine , paraffine en andere kunstwas, potasch en soda, flesschen, werktuigen , papier , stroo- en pakpapier , stijfsel, manufacturen , linnen en tafelgoed , boter in blik, levensmiddelen , bier , glas- en aardewerk , suiker , koffie en hout. De voorwaarden zijn billijke prijzen, uitnemende qualiteit en goede inpakking. Wat nu de betaling betreft, zoo is daaromtrent nog op te morken, dat Engelsche, Fransche, Duitsche, Oosten rij ksche en Italiaansche fabrikanten gewoonlijk voor vele artikelen een termijn van 3 a 4 maanden toestaan. Alleen in bijzondere gevallen vinden de verzendingen plaats tegen rembours. Ten einde de geregelde betaling te waarborgen, zenden do vreemde huizen de documenten aan eeno der Grieksche banken , met opdraclt do wis els te doen accoptceren en dan het cognossement den kooper ter hand te stellen. De weigering van de Nederlandsche kooplieden, in zich aan die gebruiken te onderwerpen, blijft do grootste belemmering voor do uitbreiding van de handelsbetrekkingen tusschen beide landen. Men moet nimmer uit het oog verliezen, dat Nederlandsche goederen hier zeer geschat en gewild zijn, en dat ondor dezo omstandigheden do concurrentie niet onmogelijk kan worden. Een krachtig optreden door reclames in do Griekscho dagbladen, inzending van prijsopgaven en reisbedienden is derhalve aan te bevelen, om voortdurend de relatiën te bevorderen en aanzienlijker te maken. De buitenlandsche fabrikanten ondervonden in 1893 groote nadeelen in Griekenland, doch het is merkwaardig to kunnen aantoonen, dat zij hunne zaken niet hebben opgegeven. Is dit ook het geval met Nederlandsche huizon 'i Den duur der crisis kan men niet vooruit bepalen, maar wanneer de zaken zich weder zullen herstellen, zal de markt in handen blijven van hen, die zich verhardend hebben getoond. In den loop van het vorige jaar en tengevolge van een ingekomen verzoekschrift , had het Consulaat-Generaal eenige adressen van huizen in Nederland gevraagd, die genegen zouden zijn met eene der voornaamste firma's hier in relatie te treden. Het antwoord was: „Wat uwe vraag betreft, vreezen wij dat het ons niet mogelijk zou wezen aan de aangegeven firma van nut to kunnen zijn." Een bekwaam , geacht en vermogend handelsagent, die naar Nederland is gereisd , om aldaar nieuwe relatiën aan te knoopen, werd te Rotterdam met deze woorden ontvangen : „Wat zookt u hior, wij hebben en willen niets te doen hebben met Griekenland." Verder had een huis to Calamata getracht zaken met Nederland tot stand te brengen , doch de uitslag van deszelfs bemoeiingen was, dat de zaak vrij goed werd geoordeeld, maar dat dezelve te voel tijdverlies en weinig voordooi veroorzaakte! Dit alles valt zwaar te zeggon , maar waarom do waarheid te verzwijgen 't De „routine" is Neêrlands grooto vijand. Wat dertig, twintig en tien jaren geledon gedaan was, is steeds gehandhaafd, niettegenstaande de omstandigheden veranderd zijn en het niet meer voordeelig is daarin te blijven volharden. Het feit, dat het in Nederland voorgezette stelsel van alle liberalisme ontbloot is, kan men nergens beter waarnemen dan in hot Oosten, waar do toestanden dikwijls met eenige snelheid veranderen. De handelshuizen in Nederland trachten dóbouchés to vinden in verre gowesten , die geeno geregoldo verbinding met Nederland onderhouden en waar do Europeesche nijverheidsartikolen zoo goed als onbekend zijn, terwijl Griekenland, Turkijo, Bulgarije en Itumenië eon ruim veld aanbiedon voor een beduidenden afzet van alle producton van Neêrlands industrie. In 1893 werd nog aangedrongen «tme \__ landscho Kamer van Koophandel te Atheno onf* ii. Het behooft niet gozogd to wordo dat do stichting eener dergolijko voreenigin(,];.'1> to lande voorloopig grooto bezwaron opleVt!? De aanstelling van moordere boroepsconsul8 ■ do voornaamste Levantsche havens zoualleen J" den Nederlandsehen handel ten goedo komon „ de bostaando betrekkingen te heipon versterk en uitbreiden. en ---