Algemeene vergadering der vereeniging -Het Friesch Rundvee-Stamboek". Leeuwarden, 25 Mei. Nadat de voorzitter, jhr. mr. C. van Eijsinga, de vergadering geopend had, bracht de secretaris, de heer D. van Konijnenburg, verslag uit over den toestand der vereeniging over het jaar 1894/95. Kon het verslag over het afgeloopen jaar niet in alle opzichten gunstig zijn, kon het bestuur niet getuigen van stoffelijken steun en waardeering daar waar die mocht worden verwacht, toch heeft hot niettemin gestreefd zijn taak te vervullen. Het ledental ging van 456 terug op 449 , eensdeels door het opgeven der boerderij door bejaarden , anderdeels omdat in den tegenwoordigen tjjd ook daar wordt bezuinigd, waar niet bozuinigd moest worden , verklaarbaar nu de nood daartoe bij velen dwingt. Het getal donateurs bleef 14, dat der begunstigers daaldo van 63 op 58 door overlijden en andere oorzaken , doch op de lijst ontbreekt nog een groot aantal namen van corporatiën en grondeigenaren. Van het Rijk word ook nu woder een subsidie van ƒ5OO ontvangen, terwijl van de provincie niets is genoten. In het bestuur is geono verandering gekomen. In het Stamboek zijn ingeschreven 115 stieren en 276 koeien; in het Hulpstamboek 56 stieren en 302 koeien , in het geheel alzoo 749 of 53 stuks minder dan in het voorafgaande jaar, welke vermindering aan de tijdsomstandigheden moet worden toegeschreven. In 1394 werden 2236 sprongbewijzen geboekt, zijnde 171 meer dan het voorafgaande jaar, terwijl 1175 geboorteberichten van volbloed kalveren zijn ingezonden, tegen 1056 in 1894. Uit de klimming dezer cijfers moet echter geeno verhoogde deelname worden afgeleid, daar de oorzaak van deze vermeerdering een gevolg is van het gesloten blijven der Duitsche gronzen, waardoor uitmuntende exemplaren, die anders voor hoog geld zouden zijn afgezet, nu zjjn gebleven. Bij een overzicht der uitgegeven Stamboeken werd medegedeeld, dat do uitgaaf in de Engelsche taal achterwege is gebleven om het kostenbedrag. De rekening, dio ter goedkeuring werd aangeboden , sloot met een voordeelig saldo van f 632.27 , zijnde f 353.08 hooger dan het voorafgaando jaar, een gevolg van het niet houden der najaarskeuring en het beperken der pogingen om het vee in den vreemde bekend te maken, dat, zoolang het mond-en klauwzeer binnen Nederland heerscht en de naburige landen hunne grenzen fesloton houden, toch geen dadelijk nut zoude oen. In het voordeel dier rekening is voorts gebracht de rente van het fonds tot bestrijding der kosten voor de keuringen van stamboeksvee, welk fonds op don 5 Januari 1895 werd versterkt met 4 obl. Zuid-Italië, elk groot ƒ 1250 nominaal, zoodat voortaan op de rento van acht stuks dier obligatiën sjaars kan worden gerekend. Droevig is het echter, hier te moeten constateeren , dat de pogingen tot verbetering van het Friesche vee — de hoofdbron van bestaan — van wege het provinciaal bestuur niet zijn gesteund. Wel is op de provinciale begrooting dezes jaars daarvoor f 1000 uitgetrokken, maar met de onaannemelijke voorwaarde om de inschrijvingsbiljetten tot op ƒ1.50 te verlagen. Ofschoon met cijfers is aangetoond , dat aannemiDg dier voorwaarde de vereeniging in schuld moet steken of wel verhooging der inschrijvingskosten binnon een zeer beperkt tijdvak zou noodig maken, kwam daarin geene verandering en is door Ged. Staten nu ook de uitbetaling geweigerd van de ƒ5OO, die de vereeniging gewoon was onvoorwaardelijk te ontvangen , op grond dat de begrooting hen daartoe geen vrijheid geeft. Uit de algemeene opmerkingen, aan dit verslag toegevoegd, blijkt nog dat het getal effen zwartbonte beslagen vee, toebehoorende aan stambocksleden , is geklommen tot 155, terwijl een viertal effen roodbonte beslagen bij de vereeniging zijn aangesloten. De overtuiging, dat men ook ten aanzien van kleur moet weten wat men wil, wint veld, hetwelk een zeer gelukkig verschijnsel is. Ook het cijfer der leden, wier beslag uitsluitend uit s tam boe ks vee of volbloed afstammelingen daarvan bestaat, is van 8 op 10 geklommen. De najaarskeuring van stamboeksvee met de afstammelingen daarvan vond het afgeloopen najaar niet plaats. Met het oog op het heerschen van het mond- en klauwzeer scheen het voorzichtig alles te vermijden , wat tot verbreiding der ziekte aanleiding kon geven. Niet zoozeer het heerschen der ziekte, maar veel meer het gevolg daarvan — de"" sluiting der grenzen — heeft de veefokkers in 't algemeen en de leden dezer vereeniging in het bijzonder veel schade gedaan. In dit voorjaar b.v. waren de bij het bestuur bekende aanvragen om stamboeksvee zeer aanzienlijk. De landbouwvereeniging in Esthland besloot, om voor 30,000 mark in deze provincie te koopen, ten einde dit vee onder hare leden weer te verkoopen. In Zwitserland, alwaar in den jongsten tijd gunstige ervaringen met het Friesche vee zijn openbaar gemaakt, hadden zich consortiums tot gemeenschappelijken aankoop van stamboeksvee gevormd. In Italië waren door coöp. landbouwvereenigingen eveneens plannen tot invoer op het getouw gezet, maar van dit alles is niets tot stand gekomen , daar Duitschland ook den doorvoer onmogelijk heeft gemaakt. Vandaar dan ook, dat op de voorjaarskeuring van stieren en koeien, die op den 18 April 1.1. plaats vond en waarvoor 124 stuks werdeu aangegeven , bijna geen vreemde koopers waren. De inzending van twenterstieren, 35 in getal, op deze keuring was uitmuntend en leverde het bewijs, dat Duitschland ons dit jaar do beste stieren had gelaten. Ook de rubrieken dor enterstieren, kalf- en melkkoeion waren zeer waardig vertegenwoordigd en toonden aan, dat onder do leden gelukkig nog velen worden aangetroffen, die zich krachtig op veeverbetering toeleggen, — hoe ongunstig de omstandigheden ook zijn, de Vereeniging mag niet stilzitten. De tegenwoordige tijd dwingt tot groote inspanning, zal men niet worden overvleugeld. Ook op het gebied der veefokkenj gaat Denemarken ons voor. Daar beseft men voldoende, dat uiterlijke bouwen melknjkheid niet meer uitsluitend tot waardebepaling kunnen strekken, maar dat ook met de hoedanigheid der melk — eene individueel verervende eigenschap — rekening moet worden gehouden. Daar is het reeds regel, om de melk naar vetgehalte te botalen. Zeer worden dan ook de melkonderzoekingen gewaardeerd, door den zuivelconsulent gedurende een melkjaar verricht omtrent het vetgehalte van een 50-tal koeien, afkomstig uit 3 beslagen , waarvan de verrassende uitkomsten in de Maandbladen van Februari en Maart 1.1. zijn opgenomen. Uit die cijfers blijkt overtuigend dat de koe, die de meeste melk geeft, nog geenszins de voordeeligste is, en evenzeer dat onder hot Friescho ras verscheidene exemplaren voorkomen wier melk, bij voldoende hoeveelheid, een zeer voldoend vetgehalte bezit. Hit lijdt geen twijfel, of voortaan zal bij de keuze dor fokdieren rekening moeten worden gehouden met de hoedanigheid van de melk, waartoe melkonderzoekingen noodig zijn, welke door velen thans nog als een last worden beschouwd. Ten slotte wordt nog melding gemaakt van het bezoek, dat gedurende den winter aan Friesland werd gebracht door den veeconsulent G. Leufven uit Zweden. Deze wetenschappelijk opgeleide persoon bleek ook practisch geheel op de hoogte, tot verrassing van verscheidene leden, en bezocht voor Rijksrekening onderscheidene landen van Europa. Bij zijn bezoek rees de vraag , wanneer zal Nederland beseffen, dat meer kennis ook op 't gebied der veefokkenj noodig is, en wanneer zal in Friesland de overtuiging levendig worden, dat de pogingen tot verbetering van den Frieschen veestapel werkelijk is een provinciaal belang ? Nadat de commissie, belast met het nazien der rekening, hierover verslag had uitgebracht en deze met het bovenvermelde saldo was goedgekeurd en vastgesteld, werd tot lid van het bestuur — ter voorziening in de vacature wegens periodieke aftreding van don heer A. S. Heeg, die verzocht had niet weer in aanmerking te komen — gekozen de heer D. J. do Jong te Idaard. Op voorstel van het bestuur werd besloten, om op een dag in September a.B. te Bolsward eene keuring van stamboeksvee te houden. Door het bestuur werd voorgesteld om de statuten der vereeniging te wijzigen als volgt: a. om het woord -vijf", voorkomende in art. 12, te vervangen door de woorden hoogstens zeven. De zinsnede van dit art. zal dan luiden: Het bestuur bestaat uit hoogstens zeven leden, gekozen door de op de algemeene vergadering aanwezige leden en begunstigers. b. om de tweede alinea van art. 14 te lezen, als volgt: Het bestuur wordt in zijne werkzaamheden voorgelicht door een of meer inspecteurs, wier werkkring en bezoldiging door het bestuur wordt geregeld bij ambts-instructie. Tot toelichting hiervan werd medegedeeld, dat het wenschelijk is, dat het bestuur der vereeniging in verschillende deelen der provincie is vertegenwoordigd, niet alleen om de belangen der vereeniging in de onderscheidene streken der provincie voor te staan, haar streven toe to lichten en het toetreden der uitmuntende fokkers te bevordoren, maar ook om in twijfelachtige gevallen den inspecteur ter zijde te staan bij de opname van vee. Bij de tegenwoordige samenstelling van het bestuur zijn uitgestrekte gedeelten der provincie niet in het bestuur vertegenwoordigd, dat aan de belangstelling voor en deelname aan het Stamboek niet bevordorljjk is. Do taak om den inspecteur in twijfelachtige" gevallen ter zijde te staan rust nu, zondert men voorzitter en secretaris uit, op 3 personen. Deze zijn das meermalen geroepen, om naar ver van hunne woonplaats verwijderde plaatsen te reizen, dat voor hen zelven niet aangenaam en voor de vereeniging schadelijk is. Daarbij komt dat, slaagt het streven der vereeniging te eeniger tijd om de inschrijvingskosten van vee beduidend te verlagen, dan zullen daardoor de aanvragen tot opneming toenemen, de handhaving der eischen voor toelating gesteld meer toezicht vorderen, waardoor het handelend optreden der bestuursleden zich zal uitbreiden. Op dien grond is het wenschelijk, dat de vereeniging do bevoegdheid bekomt tot uitbreiding van het getal harer bestuursleden, van welke bevoegdheid echter geen gebruik behoeft te worden gemaakt, zoolang de omstandigheden daartoe niet nopen. Wat de wijziging van art. 14 aangaat, wordt opgemerkt, dat op dit oogenblik aan een 2e in-, spectour volstrekt geene behoefte bestaat, maar ontstaat deze behoefte te •eniger tijd, dan laten de statuten tot de aanstelling geene vrijheid. Wel is men eenige jaren geleden daartoe desniettemin tijdelijk overgegaan, maar horhaling dier afwijking is niet wenschelijk. Nu men alzoo de statuten ten aanzien van het getal bestuurders wil wijzigen, verdient het aanbeveling om van deze gelegenheid gebruik te maken', om desnoods ook oen 2e persoon als inspecteur aan te stellen. Dit voorstel werd onverandord aangenomen. Het voorstel van het bestuur — om de inzending van vee op de tentoonstelling te Arnhem van 24 tot 28 Juli a.s. bevorderlijk te zijn door de kosten van het spoorwegvervoer voor rekening der voreeniging te nemen — werd aangenomen met opdracht aan het bestuur om, door vooraf te houden keuringen, te zorgen dat er alleen waardig vee heengaat. Wel vonden enkele leden het beter om ter besparing geen kosten te maken en die gelden liever te besteden, om de inschrijvinggbiljetten te verlagen , doch anderen waren van meening, dat men het Friesche vee moest laten zien waar zich daartoe de gelegenheid aanbiedt, wat niet alleen voordeelig is voor hen die tentoonstellen, maar ook voor hen die hun vee thuis houden. --- RECHTZAKEN. In do Woensdag j.l. gehouden zitting van de Rechtbank alhier, bestemd tot behandeling van strafzaken en gepresideerd door den heer mr. C. W. d» Yriese, zjjn nog do volgende zaken behandeld: 1. J. H., 16 jaren, boerenknecht te Anjum , heeft bij verstek terecht gestaan wegens vernieling. De winkeliersclie do wed. B. "Wagenmakers te Anjum hoorde in den nacht van 14 op 15 April 1.1., terwijl ze te bed lag, dat er een glasruit ingeslagen werd en dat eenige personen wegliepen. Zij dacht dat het bij haren buurman gebeurd was, maar den volgenden morgen heeft zij gezien, dat in haren winkel eca ruit ingegooid was. De arbeider J Adema verklaarde, dat hij in den avond van 14 April in do herborg van Visser is geweest , dio om ruim 11 uur met tweo anderen, waaronder beklaagde, verlaten heeft eu dat zij, op straat nog 2 jongens ontmoetende, met hun vijven het dorp zijn doorgewandeld. Voorbij de woning der wed. Wagenmakers komende, heeft hij gezien dat beklaagde daar een ruit insloeg. Dit was ook door J. Jel*na, die hen in het dorp tegen gekomen on toen meeopgeloopen was, gezien en nan de politie had beklaagde bekend het gedaan te hebben. De subst.-off. van justitie, mr. H. Th. Westenberg, wijst er op, dat beklaagde behoort tot dio straatjeugd waarvan de ingezetenen veel last hebben en do burgemeester schrijft, dat er herhaaldelijk baldadigheden gepleegd worden. Spreker ïvquireert, dat beklaagde voor deze vernieling zal veroordeeld worden tot 14 dagen gevangenisstraf. 2. Tj. K., 20 jaren, koopman te Dokkum , kwam in den avond van 21 April 1.1. met 3 andere personen in het lokaal, bestemd voor de godsdienstige bijeenkomsten van het Leger des Heils, te Dokkum, waar de kapitein Fr. do Brij de bijeenkomst met gebed had geopend. Zij gedroegen zich onordelijk bij de voordracht van den kapitein, die daarom op hem wees, verzoekende om stil te zijn of heen te gaan. De drie andoren gingen heen, maar beklaagde vroeg, of hij ook weg moest, en toen de kapitein bevostigend antwoorddo, begon hij zoo hard te roepen en te dreigen den kapitein te slaan, dat het daardoor ontstane rumoer van dien aard was, dat de Brij genoodzaakt was zijne voordracht te staken en de bijeenkomst te sluiten. De politie-agent W. v. d. Pas, die bij do deur stond, wilde hem verwijderen, doch daartegen verzette hij zioh door met zijne armen om zich heen te slaan en te trachten zioh los te rukken, zeggende: „dat zal jo moeite kosten." Met behulp van een anderen agent is hij evenwel verwijderd. Beklaagde bekende dat hij tegen betaling van 5 cent die bijeenkomst heeft bijgewoond, maar ontkent de orde verstoord te hebben. Zijne kameraden schreeuwden , en toen de kapitein op hen wees en zeide dat ze er uit moesten, vroeg hij of hij er ook uit moest; maar hij heeft niet gedreigd den kapitoin te zullen slaan, zoo kwaad is hij niet. Ze kunnen nooit zeggen, dat ze last van hem hebben. Toen de politie hem verwijderde, heeft hij zich daartegen niet verzet; hij meende dat hij er niet uit behoefde en personen, die achter hem waren, hebben hem boetgehouden opdat hij er niet uit zou gaan. Het is ook begrootelijk, als men betaald heeft dat men er dan uit moet. De Subst.-Off. van Justitie acht de feiten bewezen en heeft den burgemeester or over gesproken, van wien hij vernomen heeft, dat beklaagde behoort tot een clubje personen, die het Leger des Heils niet met rust kunnen laten. Voor de strafbaarheid acht spreker hot voldoende, dat de bijeenkomst van het Leger des Heils is eene godsdienstige bijeenkomst, en de Rechtbank hoeft meermalen bij vonnis uitgemaakt, dat die bijeenkomsten dat karakter dragen. Beklaagde is bij de Rechtbank en bij spreker bekend als iemand, dio meermalen kwajongonsbaldadigheden pleegt en hij meent, dat beklaagde moot ophouden het Loger des Heils te hinderen. Hij requireert, dat beklaagde wegens het verstoren eener godsdienstige bijeenkomst en wederspannigheid zal wordon veroordeeld tot 3 weken gevangenisstraf. 3. AV. R., 31 jaren, arbeider te Harlingen, heeft bij verstek terecht gestann wegens mishandeling. De slaupstechoudstcr do wed. J. Dijkstra heeft zekeren Dijkstra bij zich inwonen. Den 29 April 1.1. •zag zij, dat deze naar buiten ging) °I> beklaagde toe- Hen en hem aansprak, doch zij verstond niet waarover ze het hadden en hoorde niet dat beklaagde vloekte. Dijkstra kwam echter weer in huis en sloot do deur, Waarop beklaagde tegen het raam en de deur sloeg. Toen opende zij de dour weer on zoido tegen hem, dat hij ophouden moost. Daarop heeft hij haar aangegrepen , in den arm g..»kn£pen en tegen den post der deur geduwd; hij trachtte in huis to komen , maar zij deed de deur dicht en toen heeft hij haar nog tegen het lijf geschopt. De voerman J. Frölich endo vrachtrijder J. Terpstra, die dit gezien hebben, verklaarden nog dat de schop, welke beklaagde aan de wed. Djjkstra gaf, raak was. De Bub*t.-Off. van Justitio kent den beklaagde als een slecht en liederlijk persoon, die herhaaldelijk is veroordeeld wogons diefstal, vernieling', verduisteringen mishandeling. Spreker requireert, dat hij voor deze mishandeling zal veroordeeld worden tot 1 maand gevangenisstraf. 4. G. Seh., 37 jaren, gegageord 0.-I. militair, thans zonder beroep, wonende te Grouw, heeft wegens mishandeling terecht gestaan. De houtzaagmolonanrskneeht Bauke Roodbergen te Grouw, liep in den avond van 28 April 1.1. met Berber Bijlsma, dienstmeid bij beklaagdes vader, en de naai ster Antje v. d. Berg den weg uit van het dorp naar het station en ontmoette den beklaagde, die onder den invloed van sterken drank was. Zij zeiden elkaar goeden avond en liepen verder door, maar daarna naar het dorp terugkeerehde, outmoetten ze hem weer en toen begon hij te schelden en twist te zoeken tegen Berber en deed blijken, alsof hij haar slaan wilde. Bauke plaatste zich tussohen beklaagde en Berber in, doch kreeg van bern een slag in het gezicht. Toen zeide hij : „niet slaan, Geert! anders kon ik je wel oens trappen." Hierop grijpt beklaagde Bauke bij de koel en smijt hem op den grond, bjj welke bowoging hij zelf ook op den grond viel. Als er geeuu kanioladen Dy gokunltfU waruu Ule uom lus lieuo«uo"cma»Kl, zo"t Bauke, dan had hij wel kunnen stikken, zoo kneep beklaagde hem in de keel. Berber en Antjo bevestigen dit beide en zeggen.dat Bauke eerst niets kou «eggen, zoo had beklaagde hem in de keel geknep-n. Beklaagde zegt dat hij niet dronken was, maar wel onder den invloed van sterken drank. Hij zei tegen Berber: ,dat het beter was, dat zo thuis was dan op straat te slenter*»", waarop zij antwoordde: .daarheb jou niets mee noodig." Terwijl hij pareerde, heeft Bauke hem aangegrepen, waarop hg heeft teruggeslagen, maar omdat hij slecht ter been is zooals de heeren kunnen «en, viel hij, anders is hij dubbel zoo sterk als Bauke. Hij kan hem wel maken eu breken. De Sub3t.-Off. van Justitie acht het aan beklaagde ten laste gelegde wel door de 3 getuigen bewezen, maar niet de bewering van beklaagde, dat hij geen schuld heeft en het eerst is aangegrepen. Dat is bovendien niet aan te nemen, omdat hij zelf zegt wel dubbel zoo sterk te zijn als Bauke. Spreker gelooft veeleer, dat beklaagde wat drank op had, twist gezocht heeft en, toen hij den In getuige eens beet had, niet heefr gelaten; dat is wel de manier van vechten van een buldog, niet van een gewoon mensch. Het schijnt dat beklaagde te Lombok weinig verbeterd is. Zijn zonderegister van handtastelijkheden is nog al uitgebreid en nu hij in het vaderland terug is, begint hij weer. Spreker geeft hem evenwel in overweging, voortaan zijne handen thuis te houden en requireert zijne veroordeeling voor dezo mishandeling tot 3 weken gevangenisstraf. 5. W. K. G., 33 jaren, koopman te Surhuisterveen, heeft terechtgestaan wegens huisvredebreuk en wedvrspannigheid. Bij gelegenheid der markt was beklaagde den 27 April 1.1 des namiddags 5% uur in de herberg van de wed. J. Kingma te Surhuisterveen, die tevens eene ververij heeft, waarin Kl. Draisma 18 jaren meesterknecht is, doch bij drukte ook in de gelagkamer helpt, omdat zij nog al zwak i. en niet zoo flink kan optreden als gommige bezoekers lastig worden. Dien middag kwam er oneenigbeid tusschen beklaagde en zekeren de Haan, die te voren al twist met een ander had. Het werd een vorwarde toestand, en bij, zacht beginnende, zeide: .jongens dat kan zoo niet, dan is het beter dat de lieelc pan er uit gaat". Aan dezen getuige werd voorgehouden , dat hij aan den rijksveldwachter Vaatstra en den gemeente-veldwachter Haukes gezegd heeft, dat hij beklaagde wel driemalen verzocht had de herberg te verlaten, waaraan deze niet voldeed en dat hij, omdat hij alleen onmogelijk beklaagde kon houden, do hulp der politie ingeroepen en met die hulp beklaagde er uit gezet heeft. Getuige draaide eerst, maar eindelijk zeide hij: „Ja, ik heb persoonlijk aan beklaagde gelast om hoen te gaan, hij heeft daaraan geen gevolg gegeven; liet staat mij niet voor, nat ik de hulp der politie ingeroepen heb, maar ik weet wel dat de politie tusschen beide kwam en dat ik het alleen niet kon doen". De politie-osrent L. Landman, van Rottevalle, heeft gehoord dat Draaisma aan beklaagde last gaf om uit do herberg te gaan , waaraan deze niet voldeed. Het was er een algemeen rumoer, beklaagde stelde zich niet erger arm dan de anderen. Omdat er handtastelijkheden tnsßchen beklaagde en de Haan ontstonden, gaf Draaisma last aan.beklaagde om zioh te verwijderen. Toen deze daaraan niet voldeed, riep Draaisma over zijn schouder heen de hulp der politie. Getuide stond er het dichtst bij en heeft toen geholpen hem te verwijderen. Daartegen heeft beklaagde zich verzet door dien beambte vast te grijpen, zijne voeten te schoor te zetten en aan den deurpost vast te houden. De Subst.-Off. van Justitie acht het ten laste gelegde bewezen; al kost het moeite vanden lsten getuige die verklaring te krijgen, bij heeft toch voor do Rechtbank niet kunnen volhouden, onwaarheid te verklaren. Spreker wil echter aannemen dat niet beklaagde, maar do Haan de aanleiding heeft gegeven , en ook dat beklaagde er niets moer van weet. Nu moge een herberg eeno openbare plaats zijn , als de eigenaar of zijn lasthebber hem er niet in wil hebben, dan moet hij die verlaton. Spreker hoeft anders geen reden tot klagen over beklaagde, maar acht deze feiten bewezen en requireert zjjno veroordoeling tot 10 dagen gevangenisstraf. Uitspraak "Woensdag a.s. --- Feuilleton. A.V. NAAR HET FRANSCH DOOR Jules Lermina. 2. De heer Pollet wendde zich daarop tot zijne huishoudster, zeggende: «verneem dan, madame Granson, dat ar°dat, mijn vriend Varodat, wegens moord gearresteerd is!" -Jezus Maria ! . ... Dat is een couranten- |eugen, bepaald Zou mijnheer Varodat t()t zoo iets in staat wezen V " ,Ea wat monsterachtig is," ging de heer rollet, terwijl hij de paragraaf die hem zoo geschokt had , nog eens overlas, „is, dat die menschen beweren, dat Varodat alles bekend heeft." ».uaar het is misschien nie.t onze mijnheer arodat Er zijn wel meer menschen, van denzelfden naam." .Neen, dat is niet mogelijk. Hier, madame rn«eDS°n' J!orkeli'k' ik zie uiet duidelijk lezen 9"" het n°g eens nardoP v°°»- De huishoudster nam geheel verbijsterd de courant aan, welke haar meester haar toereikte en haar bril opzettende, begon zij met eenigszins bevende stem te lezen: -Juist bij het afdrukken van dit blad vernemen wij , dat de moordenaar van de rue Saint-Anne, die met een messteek, welke onmiddellijk den dood tengevolge had, een aekeren heer Caribet, zaakwaarnemer, heeft gedood , zich-zelf bij het gerecht aangegeven en bekend heeft, die gruweldaad gepleegd te hebben. Het is een mijnheer Varodat, leeraar in de scheikunde, die naar 't schijnt als zeer respectabel bekend staat. Wij kennen de beweegreden van dezen moord, waarvan wij gisteren de eerste bijzonderheden meedeelden , nog niet. Varodat is in het dopot op de gevangenrol gezet en zal morgen door den rechter van instructie verhoord worden." -Spoedig, de courant van gisterenJ" riep de heer Pollet. .Want, werkelijk, die ge?chiedeni3 i 3 mij bijna ontsnapt. Caribert een zaakwaarnemer! Hoe zou Varodat dien kennen ? En dan en dan ... . hij is niet in staat een misdaad te begaan, hij de rechtschapen man bij uitnemendheid " Madame Granson had zich in allerijl naar de studeerkamer van haar meester begeven, waar de dagbladen op daarvoor bestemde planken en zorgvuldig op het nummer gelegd , acht dagen lang va. bun verschijnen , bewaard werden. Het kostte haar dus iv 't geheel geen moeite de courant vau deu vorigen avond te vinden. De heer Pollet rukte haar die uit de hand, sloeg die driftig open en haar op de tafel uitspreidende, begon hij, met de beide ellebogen op het papier te lezen. Ziehier wat omtrent de bewuste misdaad gedrukt stond: -Dezen morgen, toen de conciërge van het huia rue Saint-Anne 128 de trap opging, om, zooals gewoonlijk de brieven en couranten bij zijne verschillende huurders rond te brengen, verwonderde het hem , dat de deur van M. V . ..., zaakwaarnemer , half openstond , een omstandigheid, welke hem des te meer frappeerde , wijl hij den aehterdochtigen aard van dezeu huurder kende. Hij klopte eerst tegen de deur, belde vervolgens met kracht en geen antwoord krijgende, besloot hij binnen te gaan. Nauwelijks had hij het voorver! rek betreden , of hij zag op zijn rug liggende , dwars voor de deur. welke naar de grootere kamer leidde, het lichaam van M. C in het midden van een plas bloed. Geheel ontsteld , riep hij om hulp en andere huurders kwamen toesnellen. Men tilde den ongelukkige op, maar het lichaam was reeds koud, en men zag eene breede wonde — waarin nog een mes stak — in den nek. De dood moest dadelijk ingetredeu zijn. Uit het zeer haastig onderzoek, waartoe meu is overgegaan, schijnt te blijken, dat gisteren , tegen tien uur 's avonds , men aan de deur van den heer 0.... heeft hooren bellen .... De huurder , die op dezelfde gang woont en wiens eene kauier aan het kabinet van den zaakwaarnemer grenst, heeft het geluid van twee stemmen gehoord, die samen hevig twistten, daarop was alle 3 stil geworden. Diezelfde huurder meent ook een zwaren slag gehoord te hebbgn — maar hij durft het niet met zekerheid zeggen — als van een lichaam , dat valt. Bovendien heeft eene familie, die op datzelfde uur vau een eafe-chantant terugkwam, op de trap een mau ontmoet, di-) deze zeer haastig afsnelde en wiens signalement is opgegeven. Het moet een jonge man zijn in een grijze overjas, met een hoogen hoed op en met een blonden vrij vollen baard. Doch de coneierge, difi niets bijzonders bemerkt had, had op hetzelfde oogenblik, volgens de gewoonte van het huis, het gas uitgedraaid , zoodat deze getuigen het over de bijzonderheden niet eens zijn. Het slachtoffer * scheen niet zeer goed bekend te staan. De heer C moet een van die vele woekeraars to Parijs geweest zijn, die zoon 3 vau goede families en kooplieden, welke in geldverlegenheid zijn , tegen hooge rente geld leenen. Hij moet reeds voor woeker l correctioneel gestraft zijn. Men houdt het er dus voor, dat hij door een van zijne slachtoffers , die zich heeft willen wreken , vermoord is. Men moet tot nog toe geen spoor van diefstal ontdekt hebben. Er wordt echter zeer nauwkeurig onderzoek gedaan; de politie is iv het bezit van een belangrijk bewijs: het me 3 dat in de wonde stak, is geen gewoon wapen. Het is een kostbare dolk, waarop naamletters staan. Wij zullen onze lezers op de hoogte van deze zaak houden, die, zooals men begrijpt, groote opschudding in die zoo drukke en bevolkte wijk teweegbrengt." De heer Pollet had langzaam gelezen en eiken regel, elk woord bestudeerd. Eensklaps riep hij uit, terwij l hij zich tegen het voorhoofd sloeg: .Maar, daar schiet mij iets te binnen! dat alle 3 beteekent niets. Ik ben voor den duivel niet gek. De datum van de courant? Daar komt het juist op aan. De misdaad is Donderdag gepleegd 's avonds om tien uur .... Welnu ! 's avonds om tien uur , was Varodat hier " .Maar, dat is waar ook, mijnheer! hij is zelfs eerst na half elf vertrokken " .Geef mij het schaakboek eens...." Hij bladerde dat haastig door en met den vinger op de gezochte bladzijde wijzende: _2ie drie spellen. Het eerste werd door mij gewonnen, de twee laatsten, na een hevigen strijd, door Varodat. Geëindigd om kwart over tien hij kon dus om tien uur niet in de me Saint-Aune zijn. Wat , mij betreft, ik heb dit bewijs niet noodig. |Ik ken hem te goed !.... Maar de justitie!.... En hij zou bekend hebben ! Wat ? Eene misdaad , waaraan hij onschuldig is! Dat is al te dwaas ! Mijn stok , mijn hoed !" ,Gaat mijnheer uit ?" riep madame Granson verbaasd. .Denkt ge dan dat ik zou kunnen slapen zonder dat ik gerustgesteld ben ? Mijn beste, mijn goede Varodat!.... Ik voel mij echter reeds veel geruster. Tien uur, dat is tien uur, sapristi." De heer Pollet trok al sprekende zijne overjas aan en hulde zich daarin. Madame Granson, die naar het r^am was gegaan, riep: -O, mijnheer het sneeuwt zoo! U kan met zulk weer niet uitgaan !" „Al had er ook een aardbeving plaats!" En zonder verder een woord te zeggen , drukte hij zijn hoed op bet hoofd en vertrok. De vriendschap, welke deze twee mannen verbond, had reed 3 meer dan veertig jaar bestaan : zij hadden elkander ternauwernood gedurende korte tijdperken uit het oog verloren. Niets had de banden losser gemaakt, welke hen aan elkaar verbond. De heer Pollet was drieë'nvijftig, de heer \ arodat zevenenvijftig jaar. Hunne ouders woonden vroeger naast elkaar op het land, dicht bij Parijs. De kinderan hadden samen gespeeld, hadden samen do Latijnsche school bezocht, waar zij hunne studies begonfien ; de een had de rechten gekozen, de ander de medicijnen en de exacte wetenschappen. Zij waren ook te zamen aan de hoogeschool geweest en daar was het verschil van leeftijd , dat hen scheidde, geheel vervallen. Pollet had eenigszins den duur van zijn verblijf in het quartier latin verlengd, terwijl Varodat, meer volhardend en ernstiger, niet meer tijd dan volstrekt noodig was, had gebruikt om den titel van doctor te verwerven. Toen Pollet zijne examens in de rechten had gedaan, had hij eene notariszaak gekocht. Beiden waren rijk en nooit hadden er tusschen hen die kleine verkoelingen plaats gehad, welke dikwijls uit het leenen van geld voortkomen. Het moet opgemerkt worden, dat geen van beiden mededeelzaam van aard was. Hun vriendschap had langen tijd een bijna gereserveerd karakter gehad. Zij mochten elkaar gaarne ontmoeten en hunne avonden samen doorbrengen; maar, als bij eene soort van stilzwijgende overeenkomst, spraken zij nooit vertrouwelijk met elkaar , zooals jonge lieden dat dikwijls gewoon zijn te doen. De tijd eerbiedigt slechts. zegt men, datgene , aan welks tot stand komen bij medegewerkt heeft. Zoo ging het ook met hunne vriendschap. Op zekeren dag ontdekten deze beide oogenschijnlijk zoo koele mannen, die meer met elkaar gepraat dan elkaar in 't vertrouwen genomen hadden, dat zij meer vau elkaar hielden dan broers soms doen. Hij , dien het eerst een gewichtige dienst ; moest bewezen worden , wendde zich natuurlijk tot den ander, zonder dat de gedachte aan eene weigering of ook maar aan eene aarzeling bij hem opkwam. Er was voor Pollet eene zeer ernstige zaak voorgevallen, die zijne positie ernstig kon benadeelen. Een van zijne klerken had het kantoor verlaten , na aanzienlijke sommen gelds verduisterd te hebben ; maar wat nog misdadiger was, hij had om zijn patroon schade te berokkenen , die zich alleen aan te groot vertrouwen had schuldig gemaakt, papieren en processtukken van groot gewicht meegenomen. De notaris kende ten naastebij de plaats, waar hij zich ophield. Het kwam er nu op aan hem in te halen en hem in alle stilte, zonder schandaal tot teruggave te dwingen. Het was Pollet onmogelijk zijn kantoor te verlaten; hij vroeg aan Varodak om er in zijne plaats heen te gaan. Deze maakte niet het minste bezwaar, ging dienzelfden avond nog op den trein zitten en kwam na verloop van achtenveertig uren, na goed geslaagd te zijn , terug. In dienzelfden tijd had Varodat, die de geneeskunde had laten varen om zich geheel aan de studie van de chemie te wijden, dikwijls met zijn vriend over nieuwe onderzoekingen , die de grootste zorg en volharding vereisehten , gesproken. (Wordt vtrvolgd.) --- LEEUWARDER COURANT van Dinsdag 28 Mei 1895. TWEEDE BLAD. --- VOLKSZWEMINRICHTING. BURGEMEESTER ek WETHOUDERS vah LEEUWARDEN brengen ter kennis van het Publiek, dat de VOLKSZWEMINRICHTING voor Mannen en Jongelingen op Maandag den 27 Mei e.k. is geopend. Van deze Inrichting kan worden gebruik gemaakt: gedurende de maanden Mei, Juni en Juli iederen werkdag des morgens Tan 6—lo, des namiddags van 12—2, van 3—6 en 71/,—81/. uur, en des Zondags morgens van 6—lo uur , en van 1 Augustus tot de sluiting iederen werkdag des morgens van 6—lo uur, des namiddags van 12—2, van 3—4'/2 en van 6—7y, uur, en des Zondags morgens van 7—lo "uur. De prijs van ieder bad bedraagt per persoon 21 2 cent. Leeuwarden, den 24 Mei 1895. Burgemeester en Wethouders voornoemd , van HARINXMA, Burgemeester. P. A. BERGSMA, Secretaris. ---