Buitenlandsch Overzicht. 12 Juni. Onze lezers zullen niet zonder verwondering het telegram gelezen hebben, waarnaar we in een noot van ons Overzicht gisteren verwezen. Het bevatte de nieuwe Turksche vredesvoorwaarden.. Nog al aardig: , Turkije staat Thessalië af, behalve" etc. Turkije beschouwt zich dus reeds als eigenaar van het veroverde land en wil wel zoo genadig zijn , Thessalië af te staan aan' Griekenland. Maar niet geheel: behalve het land ten noorden van den Peneus of Salambrias. Dat is , wat de grensverandering betreft, alles. Meer niet! Als men op de kaart ziet, lijkt het inderdaad maar een kleine strook gronds, dat gedeelte ten noorden vau den Salambrias. Maar het valt nog al meê.... voor de Turken namelijk. Want tot Larissa, dat aan den rechter , dus zuidelijken oever van den stroom ligt, zou de Turksche grens verlegd, uitgebreid wordeu. En dan zou op deze wijze het prachtige , vruchtbare dal Tempe aan Turkije behooren — een der rijkste gedeelten van Griekenland — zonder nog te spreken van al de bergpassen, die zulk een uitnemende verdediging voor Griekenland hadden kunnen zijn, indien het leger onder flinke leiding en op de hoogte van de ernstige taak der defensie geweest ware. Wat de verdere voorwaarden betreft, zijn de Turksche eischen nog al schappelijk. De capitulatiëa, d. w. z. de bijzondere voorwaarden , die vastgesteld zijn voor de veiligheid en bescherming der in Turkije wonende Grieken , worden door de Porte in beginsel gehandhaafd. Eindelijk zal de bepaling van de hoegrootheid der oorlogsschatting afhankelijk gesteld worden van een onderzoek van deskundigen. Nu zal de eerste conditie waarschijnlijk wel aanleiding geven tot langdurige discussiën. Inmiddels versterken de Turksche troepen zich hoe langer hoe meer in de veroverde landstreek en gaat de mobilisatie van het leger voort. En het eind van het lied zou wel eens weer kanongebulder en oorlogsge- Bchroeuw kunnen zijn. De mogendheden zouden wch zoo zachtjes aan wel eens een weinig kunnen gaan schamen. Terwijl do zaken in het Oosten een minder gunstigou keer namen, vierde Hongarije een huiselijk, we zouden haast zeggen een platonisch feest. Een paar dagen was het dertig jaar geleden , dat Frans Jozef als koning van Hongarije werd gekroond. De jubilaris kreeg natuurlijk tal van adressen , officieele en nietoffiuieele. Wat moet hij daarbij gedacht hebben ? Dertig jaren zijn er dus verloopen, sedert de vertegenwoordigers van het revolutionaire volk vau 1848 hem gehoorzaamheid en trouw hebben gezworen. Destijds werd de lijkbaar van don ouden dictator der revolutie, Kossuth, Budapest binnengedragen in een stoet, aau welks hoofd het parlement had plaats genomen , terwijl heol het volk meestroorade. En nu i 3 de naam van Kossuth in Hongarije nog voldoende om alle herinneringen ie verlevendigen en alle verwachtingen jonger dan oüt te doen zijn. Het is, als ware er niets gebeurd , niets veranderd in de gemoederen der Hongaren. Do moost ruime staatkundige en administratieve autonomie, een werko'ijk bevoorrechte economische positie tegenover Oostenrijk en een overwegende iuvloed op de bnitenlandsehe aangelegenheden der monarchie, — niuta v.tn dat alle-* heeft Hongarije voldaan °1 verzoend. In den grond is het de revolutionaire natie geblevon van vijftig jaar geleden, die de vereeniging met Oostenrijk als een last beschouwt en slechts hunkert naar volstrekte «iiulhankelijkheid en volkomen overheersching °ver alle 'landen, die in hun wapen den adelaar met twee koppen voeren. Dat heeft Frans Jozef, de grijze monarch waarschijnlijk wel tot zich zelf gezegd , toen hij zag, wat voor artikelen in de pers, wat voor woorden in het parlement antwoord gaven op de redevoeringen der officieele receptiën. „Dit jaarfeest der kroning, verklaart de een, is doodeenvoudig een feest van ambtenaren. De kroning is eene gebeurtenis van belang geweest, maar zij heeft ia de harten der ware Magyaren geen enkel spoor achtergelaten. Zij blijven geheel vreemd aan de plechtigheid van den dag." En het orgaan van de onafhankelijkheidspartij schrijft: ,Frans Jozef heeft den eed gehouden, dien hij in 1867 gezworen heeft. Toch blijft het niet minder een ongeluk voor Hongarije, dat het vastgeketend is aau Oostenrijk." Met deze woorden zijn de feiten in overeenstemming : de nationale partij van graaf Apponyi, dezen gematigden edelman , gaat nu jin het parlement samen met de K ssuthpartij om in de Hongaarsche Kamer een politiek vau tegenhouden en remmen te voeren, even onverbiddelijk als die der oppositie in den Ojstenrijksehen Rijksraad. En , wat niet minder ernstig is, — de parlementaire commissie belast met te beraadslagen over het toekomstig aandeel van Hongarije en de staatsuitgaven der beide rijken, blijft hij hare weigering om toe te stemmen in eene vermeerdering en opent dus het vooruitzicht, dat de begrootingen voor Oorlog en Buitenlandsche Zaken in ongereedheid blijven. De keizer van Oostenrijk, die tevens koning van Hongarije is, heeft dus bij zijce verschillende zorgen nog het vooruitzicht op eene dubbele constitutioneele crisis. Waar wel een verzoenende geest hearscht, dat is in Servië, maar misschien is die hier minder gewenscht dan in Hongarije. In den laatsten tijd is er veel sprake van een verzoening tusschen den voormaligen regent van Servië, Ristitsch en den ex-koning Milan. Dit is zooveel te opmerkelijker, als men weet, dat in 1893 Ristitsch verklaard heeft in 't geheel niets meer met Milan te maken te willen hebben. Aanleiding tot genoemde geruchten gaf een voorstel van Ristitsch' orgaan, Srpska Sastawa, bij den aanvang van den Grieksch- Turkschen oorlog, om bij de eischen, welke Servië der Porte stellen wilde, een deputatie te zenden van de meest eminente politieke personen in Servië. Daardoor zou bij de Porte en het Oekomenisch patriarchaat zeker meer indruk gemaakt worden. De heer Ristitsch kent de Turken en weet, dat men met praal en schijn veel doet aan den Gouden Hoorn. Hij herinnert zich den tijd toen hij in 1859 lid was van het gezantschap, dat voor den toenmaligen vasalstaat groote ccncess'ën verkreeg. Terwijl de Porte nu de Serrische diplomaten weken, maanden bij den neus voert, moest ze tosn op eenmaal ja of neen zeggen. Daar Ristitsch meende te weten, dat men in Weenen Milan gaarne gedurende de tegenwoordige crisis een groote rol, een hoofdrol liefst, zou zien spelen, en aangezien verder de te regelen quaestie, de erkenning der Servische nationaliteit meer Bosnië, en dus Oostenrijk, dan wel Turkije aangaat, wilde hij Oostenrijk in het gevlei komen. Hij liet doorschemeren, dat Milan voor een dergelijke zending zoo bijzonder geschikt zou zijn, omdat Oostenrijk, verlangende Milan vaster voet te verschaffen in zijn land, dan licht zijn steun geven zou om Milan's pogingen te bekronen met een goeden uitslag, die hem in de oogen van het volk verdienstelijk zou maken. Dat plannetje van Ristitsch om den ex-koning-zwendelaar hier te gebruiken was inderdaad nog zoo dom niet. Milan had zelf, gedurende zijn laatste verblijf te Sofia laten blijken , dat men te Weenen op zekere voorwaarden wel genegen zou zijn om don Servischeu invloed in Macedonië te vergiooten. Volgens Ristisch' rede in Nisch, scheen hij zeil bepaalde beloften te hebben verkregen. Of de slimme oude bang was voor een terugtrekken van Milan's vrionden te Woonen? De vrienden van dezen zwendelaar zijn toch altijd minder betrouwbaar. Maar Ristitsoh' voorstel is gevallen door den tegenstand der radicalen, die zelfs Milan's naam niet hooren willen, al bevindt hij zich iv den zeldzamen toestand van iets goeds te kunnen aanbrengen. In Weenen schijnt men intusschen tooh blij te zijn, dat de afloop niet al te gunstig voor Milan is. Ook zijn vriendon vertrouwen hem niet. Bij Servies buren, de Bulgaren, is tegenwoordig opgewekt politiek leven. Ofschoon de pogingen, welke Bulgarije doet voor de hervormingen in Macedonië, weinig opzien baren en een zeer stil verloop hebben, is dit daarom toch niet zoo kalm als men wel denken zoude en houdt deze quaestie de Bulgaarsche politici druk bezig. Men verlangt zeer veel van den Sultan en verklaart nog daarbij geen handel te willen drijven. De hervormingen worden geëischt als bedongen prijs voor Bulgarije's neutraliteit gedurende den oorlog met Griekenland. Zonder in bijzonderheden door te dringen kan men van de Bulgaarsche hervormingsplannen zeggen, dat zij beheerscht worden door het denkbeeld, alle betrekkingen met Turkije tot grootere exploitatie ten voordeele van Bulgarije geschikt te maken, zonder de eigenliefde van den Sultan in het minst te krenken. Het is inderdaad noodig, dat de Balkanlanden meer vasten grond onder de voeten krijgen, zullen zij zich flink gaan ontwikkelen , en zal de vrede op den duur bewaard blijven. Men hoopt bovendien op den steun der mogendheden, die zooveel belang- hechten aan bewaring van den vrede op het Balkanschiereiland. Natuurlijk komt nationale ijverzucht hier niet in geringe mate in aanmerking. Het gereformeerde Macedonië denken de Bulgaren zich natuurlijk als een land waar zij naast de Mahomedanen de hoofdrol spelen. Daarop is trouwens nu wel kans. De Bulgaren zijn verreweg het sterkst vertegenwoordigd van alle niet-Mahomedanen. De ook sterk in aantal zijnde Grieken hebben voorloopig het vertrouwen van den Turk verloren. Het oogenblik is alzoo lang niet ongunstig. De Ser ven zijn wel groote schreeuwers , doch komen hier door hun geringe getalsterkte niet veel in aanmerking. Men maakt zich wel eens een verkeerd denkbeeld van de houding der Porte in deze quaestie. Het is in het Oosten gewoonte een onwelkomen vrager af te wijzen met buitengewone beleefdheid, gepaard aan tallooze woordenmassa's zonder slot of zin , gesproken in 1001 commissiën. In Bulgarije weet men zeer goed, dat op dit oogenblik die maatregelen gevaarlijk voor den Turk zouden worden. Bulgarije zou daardoor weder nader gebracht worden tot de andere Balkanstaten, die ook vruchteloos in deze richting werkten. Het is niet algemeen bekend , dat Griekenland voor een paar maanden in Sofia om hulp verzocht in een Turkschen oorlog en dat die alleen geweigerd is, met het oog op de Grieksche plannen ten opzichte van Macedonië. Bulgarije heeft zich aiet neutraal gehouden uit vriendschap voor den Turk, en betoont doze zich trouweloos, dan zal hij, verzwakt door den jongsten oorlog, in Bulgarije een te duchten vijand vinden , vrij wat gevaarlijker dan de ontoerekenbare Grieksche troepen. De groote bestellingen, die Bulgarije in den laatsten tijd doet, wijzen er trouwens op, dat de regeering zich op alles voorbereid houdt. Turkije is wel is waar op het oogenblik direct in 't bezit van een gemobiliseerd leger, doch de Bulgaar staat ook zoo goed als gereed. --- BINNENLAND. LEEUWARDEN, 12 Juni. Benoeming. Door den Commissaris der Koningin is benoemd tot lid van het college van zetters der directe belastingen in de gemeente Leeuwarderadeel de heer J. W. van der Feen, in de Schrans onder Huizum. — Ongeluk. Gisteren namiddag geraakte een 5-jarig meisje aan de Nieuwestad te water. J. Klamstra, die zich gekleed to water begaf , slaagde er in het kind t^e redden. — Muziekuitvoering. Bij gunstig weder zal door het stedelijk muziekkorps a.s. Woensdag avond van 7y3 tot 9 uur eene muziekuitvoering worden gegeven op het Hofplein. — Programma van het concert, te geven door het bt»