Kom tijdig, vóór u met vakantie gaat, even langs bij uw ANWB-kantoor. Regel alles goed. Met uw vakantie mag niets misgaan... j^ KM%A#P UNIGARANT VERZEKERINGEN --- sport 3 Raas weet al waar hij (niet) kan winnen Van onze verslaggever LONGWY - Jan Raas ziet het op geaccidenteerd terrein niet zitten. Vandaag in de etappe naar Moeskroen, liggen er voor de Zeeuw wel kansen. „Heb je de aankomstplaatsen waar je mogelijkheden hebt om te winnen reeds genoteerd?", vroeg men gistermorgen aan Raas. Antwoord: „Niet nodig. Ik ken ze uit mijn hoofd. Het zijn er niet veel". • Adrie van Houwelingen, Adrie van der Poel en ,Theo de Rooy (v.1.n.r.) tijdens hun ontsnapping met een kopgroepje dat later ingelopen werd. Adrie van Houwelingen: „Jammer, het wilde niet lukken". --- Barricade • Werknemers in de staalindustrie wilden de derde Tour-etappe aangrijpen om hun ongenoegen over beloning en arbeidsomstandigheden kenbaar te maken. Ze dreigden met een barricade voor de Tour-karavaan. Na overleg tussen de directie van de fabriek en de bazen van La Grande Boucle (Goddet en Levitan) wer een compromis bereikt. Direct na de start zou een kleine routewijziging zijn waardoor het peloton dwars over de fabrieksterreinen in Pompey zou rijden. De arbeiders konden middels pamfletten toch hun ongenoegen over salariëring laten blijken en... ze waren in staat om een glimp van de renners op te vangen. Na de passage van de meute gingen ze weer aan het werk. • Jos de Schoenmaecker, een ploegmakker van Fons de Wolf, hield het tussen Nancy en Longwy voor gezien. De Belg had zo veel last van een ontsteking, dat verder rijden gewoon niet meer ging. Zelfs het feit dat de mecaniciens van de ploeg het zadel iets anders hadden gemonteerd, kon de pijn niet verzachten. De Schoenmaecker, die in oktober 35 jaar wordt, was jarenlang knecht van Merckx. Hij was vele malen in de Tour present. --- GERARD VELDSCHOLTEN: „Fantastisch mooi, maar verschrikkelijk zwaar...” LONGWY - Evenals de Belg Ludo de Keulenaer is Gerard Veldscholten in de ploeg van Peter Post een Tour-debutant. Bijna «ad Veldscholten zelfs thuis kunnen blijven, want na de Dauphi- né Libéré werd hij ziek. Op het 'aatste moment kwam gelukkig n.°g alles goed terecht. „En nu 2it ik dan voor het eerst in 's werelds grootste wielerevenement", zegt de man in kwestie. Een hele gewaarwording. Zeven Jaar geleden wist hij, bij wijze Van spreken, niet eens hoe een racefiets er uitzag. „Ik ben amper *es seizoenen geleden beginnen te koersen", aldus Veldscholten. "Een man als Zoetemelk had toen al een aantal keren de Tour gereden. Kuiper was al wereldkampioen en zowel Knetemann a's Raas behoorden reeds tot de oeroepsrenners. Kun je nagaan. Momenteel behoor ik tot hetzelfde peloton als genoemde ren- ners. Ik zeg daarom niets te veel als ik beweer dat ik nog veel ttïoet verwerken. Het is allemaal zo snel gegaan, nadat ik tot de betere amateurs behoorde". Gerard Veldscholten uit Olden- zaal kreeg eind vorig jaar internationale bekendhheid toen hij *ls amateur in de Grote prijs Eddy Merckx alleen voor de Professional Knut Knudsen het hoofd moest buigen. Andere gerenommeerde beroepsrenners eindigden nog na Veldschoten. "Zelfs Hinault", vertelt hij, om daar onmiddellijk aan toe te voegen: „Maar hij had natuurlijk wel een verschrikkelijk zwaar seizoen achter de rug en hij was zeker niet meer optimaal gemotiveerd". Overiigens eindigde Veldschoten een week na die G.P. Eddy Merckx ais zevende in de Grand Prix des Nations. En ook dit keer kwamen diverse profs minder goed uit deze tijdrit tevoorschijn. Peter Post was meteen overtuigd van Veldschotens kwaliteiten en nam de renner uit het oosten van ons land op in de Raleigh-ploeg. „Een hele overstap", aldus de Tour-debutant. „Wielrennen is een fantastische sport, maar het is een verschrikkelijk zwaar beroep. Prof of amateur? Er zit een wereld van verschil tussen. Hoewel ik onlangs in de Dauphiné Libéré de elfde plaats bereikte en met deze klassering de beste man van onze ploeg werd, besef ik goed dat ik eigenlijk nog een leerling ben. Geestelijk moet je dit vak aankunnen. Vergeet het anders maar. Niettemin zie ik de toekomt met vertrouwen tegemoet. Ik hoop volgende week in de tijdrit een goeie prestatie te leveren". • Tour-debutant Gerard Veldscholten: „Ik mik op de tijdrit". --- Reactie „Ik heb gehoord", aldus de uitleg van Daniël Willems", dat mijn teamgenoot de hoop heeft uitgesproken dat wij, zijn ploegmakkers, geen etappe zouden winnen. Nou, als Maertens op dergelijke wijze zijn teleurstelling meent te moeten verwerken, kan hij van mij een minder leuke reactie verwachten. Wat denkt hij wel?". Daniël Willems had dus geen gebrek aan extra-motivatie toen hij ongeveer 20 kilometer voor het einde aan een ontsnapping begon. Dat Serge Demierre aanvankelijk weinig kopwerk deed, interesseerde de bijna 26-jarige Belg niet". Als we maar uit de greep van het peloton blijven", hamerde het door zijn hoofd. Bijna dwarsboomde de Fransman René Bittinger als het ware met speels gemak de kloof tussen koplopers en peloton. Zijn naam was in koeienletters op het macadam gekalkt. Bittinger kreeg vleugels, maar hij betaalde de tol voor de inspanningen. Ineens was hij aan het einde van zijn latijn. Hij stond stil, zoals dat in vakjargon heet. Het voorste deel van het peloton reed hem voorbij en uitgeput hoorde Bittinger via de luidsprekers dat Wil-j lems sterker was dan Demierre. De overwinning van de Belg betekende diens zesde zegepraal dit seizoen. „Vorig jaar moest ik in het laatste weekeinde van de Ronde van Frankrijk de strijd staken", vertelde hij. „Ik was ziek. Mijn gezondheid speelde me trouwens vaker parten. Toch bleef ik steeds geloven in een goed resultaat. met JVIEL VERHEESEN • Daniël Willems doet het kopwerk tijdens de klim naar de finish in Longwy, waar hij gemakkelijk afrekende met zijn medevluchter Serge Demierre. --- Geprikkelde Daniël Willems haalt fors uit: „De groeten, mijnheer Maertens!” LONGWY - Nog voordat Daniël Willems in de zo- van 1978 de stap naar de profs zette, had hij het iftiago een vedette in wording te zijn. Met name door ue Belgische sportpers werd hij hoog geprezen. Dat gold evenzeer voor zijn landgenoot Fons de Wolf, die luttele maanden later de beroepsklasse binnenstape De rivaliteit uit de amateurperiode kon dus voortgezet worden. Willems en De Wolf wonnen sindsdien bijna ieder jaar minstens een grote koers, maar -e reden elkaar toch ook vaak in de wielen. Het werd zo erg dat het leek alsof ze eerder op de nederlaag van de ander uit waren, dan dat ze voor de overwinning streden. Uiteraard veranderde de Tour niets aan deze situatie. De twee Belgen konden trouwens in de eerste dagen allerminst imponeren. Gisteren doorbrak Daniël Willems deze minder opvallende aanloop. Hij bekroonde een ontsnapping in gezelschap van de Zwitser Serge Demierre met een etappe-overwinning. De woorden die hij onmiddellijk na afloop de huiskamers inslingerde middels een interview met de Belgische TV-commentator, maakten duidelijk dat hij extra geprikkeld was. „De groeten, mijnheer Maertens", zei Willems. „Ik draag deze overwinning aan u op". Woorden die er niet om logen. Ze waren het bitsige antwoord aan het adres van wereldkampioen Freddy Maertens, die zich allesbehalve vleiend had uitgelaten over zijn ploeg nadat de leiding daarvan hem buiten de Tour-equipe had gehouden. --- Mooi meegenomen De vijf tussensprints leverden Hinault en Anderson respectievelijk 40 en 32 seconden vergoeding op. Dat was mooi meegenomen voor het tweetal. Het betekende tevens dat de andere klassementsrijders de verliezers van de dag waren. „Och, zo somber moet je dat niet zien", luidde de mening van Hennie Kuiper. „Ik was blij dat ik stukken beter reed dan tijdens de vorige etappes. Bovendien waren mijn ploegmakkers erg actief. Adrie van der Poel en William Tackaert behoorden tot een groepje dat zich na ruim 90 kilometer op kop nestelde. Vooral de Peugeots (de ploegmakkers van Phil Anderson) zorgden er evenwel voor, dat de ontsnapping niet doorging. Je moeet als aanvaller bij dit soort zaken ook geluk hebben". --- Niet gelukt • Niet alleen Adrie van der Poel en William Tackaert maakten tussen Nancy en Longwy geruime tijd deel uit van een vluchtersgroepje. Hiertoe behoorden ook Theo de Rooy en Adrie van Houwelingen. Laatstgenoemde zei: „Het wil maar niet lukken. In de eerste etappe zat ik eveneens in een kopgroep. Toen ontsnapte Ludo Peeters, waarna wij werden ingelopen. Dit keer werden we eveneens door het peloton achterhaald. Overigens durf ik te voorspellen dat mijn kopman Fons de Wolf, als hij zonder veel kleerscheuren de eerste rustdag bereikt, net zo goed dan wie ook bij de eerste drie in de eindstand kan komen". --- Reclame • Omdat het in Frankrijk verboden is dat sportlieden reclame maken voor alcohol en tabakswaren, moet de Belgische formatie Boule dOr evenals vorige jaren, andere shirts aantrekken. Het reisbureau Sunair wil deze tricots best leveren en heeft er bovendien een flink pak geld voor over, dat de renners van Lomme Driessens grote bekendheid aan de firmanaam geven. Allicht dat de directie van Sunair met de etappewinst van Daniël Willems tevreden was. •Al kijkt Joop Zoetemelk wat moeilijk, hij maakt zich niet druk over de snode plannen van zijn hoofdsponsor Coöp. Hij heeft namelijk nog een meerjarig contact bij mede-sponsor Mereier. --- Zoetemelk ligt niet wakker van ontslagen LONGWY - Joop Zoetemelk reageerde op zijn eigen manier op de rigoureuze besluiten van zijn hoofdsponsor inzake de wielerploeg van Coöp. De 35-jarige Nederlander zei over de aangekondigde ontslagen voor tien renners en de technische staf in eerste instantie: „Pffffff....". Vervolgens maakte hij een licht wegwerpgebaar. Zoetemelk was er van in kennis gesteld, maar had zich niet in de zaak verdiept. Hij heeft een contract met de co-sponsor Mereier voor enkele jaren, indien hij op behoorlijk niveau kan blijven meefietsen. Hij had er geen seconde van wakker gelegen. „Meneer de directeur is er zo een, die alles wil reorganiseren. Hij gaat zijn goddelijke gang maar. Als hij zijn plan trekt, doe ik het ook. Ik loop lang genoeg mee in de wielersport om te weten hoe de zaken staan. Ik maak me hier niet al te druk om". --- Hinault en Anderson pakken extra winst Tussensprints belangrijker dan ritzege Van onze verslaggever LONGWY - Totdat de bergetappes of een ravage in de Hel van het Noorden, komende donderdag, wellicht tijdsverschillen teweegbrengen die vier koersdagen in de Tour nog niet opleverden, is de strijd om bonificaties niet onbelangrijk. Dat bleek gisteren weer overduidelijk tijdens de korte etappe van Nancy naar Longwy. Met name Bernard Hinault stortte zich energiek in de tussensprints. Gele truidrager Phil Anderson deed niet anders. Hij bleef trouwens in het geel en hoewel in het spoor van de Australiër enkele verschuivingen plaatsvonden, stond hij na afloop van de etappe er beter op dan een dag te voren. Een kleine bijkomstigheid was dat Hinault in totaal 8 seconden op Anderson inliep en bovendien oprukte naar de tweede plaats. Scan Kelly steeg naar de derde stelling. Vallet werd vierde en Willems kwam op de vijfde plaats terecht. --- Blessure Kuiper Hoewel Hennie Kuiper zich dus in optimistische woorden over het koersverloop uitliet, was hij toch niet helemaal waar hij wezen wilde. De blessure aan het onderlichaam bleek nog niet genezen. „Een pijnlijke kwestie", aldus Kuiper. „ Automatisch probeer je een andere houding aan te nemen, maar het gevolg daarvan is dat je verkrampt gaat fietsen. Ik hoop dat ik snel weer normaal in het zadel kan zitten". Peter Winnen, Joop Zoetemelk, Johan van der Velde en Theo de Rooy, de andere Nederlanders van wie het een en ander in de strijd om een goeie klassering wordt verwacht, maakten over het verlies in de tussensprints weinig ophef. De Rooy verspeelde iets meer dan de overige landgenoten. Dat kwam doordat op het laatste als gevolg van een valpartij een breuk in het peloton ontstond. --- Gezond Lubberding hield aan de laatste tussensprint vier seconden bonificatie over. „Niets schokkends", zei hij op lachende toon. „Veel belangrijker is dat ik ten opzichte van vorig jaar alle reden heb om me gelukkig te voelen. Als je met je gezondheid sukkelt, zoals ik dat in 1981, deed, kun je het in de topsport vergeten". Over de rol van zijn ploegmakker Johan van der Velde zei Lubberding: „Hij heeft het vertrouwen van de ploeg. Voor hem is het op de eerste plaats een zaak zich rustig te houden totdat we op zijn terrein, de bergen, terechtgekomen zijn". ---