Buitenlandsch Overzicht. 25 April. De vredes_;eruchten, die ia weerwil van alle tegenspraak aanhouden, hebben natuurlijk in Engeland de aandacht in hoogere mate doen vestigen op de toekomst der Zuid-Afrikaansche Republieken. Want dat die beide aan Engeland zullen behooren, dat lijdt bij den echten Brit geen twijfel. Het klinkt haast ongelooflijk, maar een feit is het, dat noch de nederlagen, noch de verlenging van den krijg, noch de tijdingen, die er komen van het oorlogstorrein, de overtuiging van de groote massa Engelschen heeft geschokt, dat het Engelsche leger onverwinlijk is en dat ieder tegenstander zich daarvoor moet bukken. Zelfs de berichten van de laatste dagen, dat Kimberley weer aangevallen en de veiligheid te Bloemfontein zeer twijfelachtig is, zelfs die zijn niet in staat om de oogen te openen voor de werkelijkheid. Dat is nu eenmaal zoo. En met het oog op die voor hem zoo onomstootelijk vaststaande toekomst, begint de Engelschman plannen te maken. Het is bekend, dat hif, hoe ingebeeld ook, in veel opzichten practisch is en al zal hy het niet licht erkennen, men mag aannemen, dat hij ook uit dezen oorlog veel heeft geleerd. Hy heeft met geweld beproefd te verkrygen, wat hy wellicht langs den geregelden weg der evolutie van zelf had bereikt: een Engélsch Zuid-Afrika. En terwyi hy nu te ver gegaan is om van den weg van het geweld af te zien, bereidt hy zich er reeds op voor, om zijne krachten in de andere richting meer te concentreeren. Want ook als Engeland won, zou het toch nog lang zyn doel niet bereikt hebben» Opmerkeiyk is een ingezonden stuk in de Daily News over een „Onderwysvereeniging van Transvaalsche vrouwen", waaruit bhjkt, dat men de Afrikaander-vrouwen tracht warm ie maken voor een onderwijs, dat verEngelsching der natie ten doel zou hebben. Het stuk is van mej. Sara Heckford, presidente. De vereeniging, zoo schrijf, zy ongeveer, wil onderwijs verspreiden onder volwassenen van beiderlei kunne in Transvaal. Zy bestaat grootendeels uit Afrikaander vrouwen, de vrouwen van Afrikaander boeren „refugeea", dus blijk baar vrouwen in de kampen. In een verslag, dat zy op verzoek van „het departement van Onderwijs in de nieuwe koloniën" opgesteld heeft, zegt zy dat het vooral aankomt op het aankweeken van trouw aan het Britsche Ryk en van een verlichte en tevreden Boerenbevolking, geschikt om zooveel mogelijk uit het land te trekken. Het onderwys op school is maar half werk. Thuis moeten de opgewassenen in irnperialistischen zin opgevoed worden. Vooral buiten de dorpen wil de vereeniging optreden. Mannen, die hooge betrekkingen hebben, steunen de vereeniging, maar hun naam wordt verzwegen. De presidente vraagt nu geld; de leden zijn meest arm en kunnen niet veel geven; als het publiek /12,000 opbrengt, kan de vereeniging er twee jaar mee toe. Daarna zal zij voor zichzelf zorgen. Dat is eene zear verdachte vereeniging. De mannen van invloed, die er achter zitten, noemen hun namen niet. 13 dit omdat die namen waarschijnlijk de Afrikaander-vrouwen, die lid dezer vereeniging heeten, er tegen zouden waarschuwen ? „Misschien, zegt de N. R. Ct., zouden de arme „refugees", die waarlijk van hun penningen aan deze vereeniging hebben afgestaan, lont ruiken, als menschen als lord Milner, sir Cordon Sprigg, Chamberlain enz. de vereeniging aanbevalen." En dat is best mogelijk. De heeren Miluer c. s. wordenf zelfs in Engeland niet overal meer als „mannen van vertrouwen" beschouwd, hoeveel te minder in de kringen der „refugees". De regeling van h.t Zwitaersch-Italiaansch incident schynt eene zeer moeiUjke quaestie to ziln. Nog steeds zyn de goede betrekkingen tusschen de beide staten niet hersteld en het ziet er niet naar uit of dit spoedig zal gebeuren. De Politische Correspondenz meldt ten minste, dat de Italiaansche regeering niet van plan is verdere stappen te dosn tot oplossing van het geschil. Te Rome, zoowel als te Bern, zou men een gunstig oogenblik willen afwachten om de bestaande moeilijkheden uit den weg te ruimen. Ondertusschen beginnen er geruenten te loopen, die, waDneer zfl waar bleken te zijn, aan het incident wel eens minder aangename gevolgen zouóten kunnen voorspellen. Er wordt n.l. bsweerd, dat de Zwitsersche regeering van pian zou zijn het bestaande handelstractaat met Italië op te zeggen. Voordat het gouvernement te Bern echter blertce overgaat, zal het zich nog wel eens bedenken. Tot nu toe was het recht aan de zyde van Zwitserland. Ging men de handelsverdragen met Italië opzeggen, dan zou dit zedeiyk voordeel verloren gaan. Daarom is het zeker, dat de Zwitsersche regeering niet dan na ryp beraad tot dorgeiyke middelen zijn toevlucht zal nemen. Maar gesteld, dat werkelijk de handelstrac taten met Italië opgezegd werden, dan zou dit laatste land ondervinden; hoezeer het ongelijk had, toen het zoo sterk aandrong op de vervolging van den anarchistischen journalist, die de nagedachtenis van koning Humbert hoonde. Tusschen Italië en Zwitserland toch bestaan hoogst belangrijke handelsrelatiën. Italië voeit jaariyks voor 160 millioen franc 3 naar Zwitserland uit, terwijl de Zwitsersche uitvoer naar Italië 60 millioen francs bedraagt. Een opzegging der handelstractaten zou ongetwyfeld de relatiën zeer schaden. Verder zouden de talryke Italianen, die in Zwitserland, en de vele Zwitsers, die in Italië hun brood vinden, natuurlijk onder de hieruit voortvloeiende gespannen verhoudingen lijden. Bovendien moet men niet vergeten, dat het Zwitsersche kapitaal, in Italiaansche ondernemingen gestoken, zeer aanzienlijk is. Dit zou langzamerhand teruggetrokken worden, en de Zwitsersche republiek zou weldra binnen hare grenzen eene nijverheid zich zien ontwikkelen, die de Italiaansche industrie geduchte concurrentie zou aandoen. Dit alles is waaiiyk wel waard, overwogen te worden. Het is dan ook van de regeering te Rome niet te begryp.n, dat zij de zaak zoo tot het uiterste gedreven heeft. In den laatsten tyd was men in Italië toch gaan inzien, dat de politiek slechts ten doel moet hebber,, de economische belangen van een land te bevoordeelen. Men had de verkwistende staatkunde van Crispi laten varen en men had de vriendschap gezocht van landen, waarmee het voor de commercieele en industrieele belangen van Italië voordeelig was, betrekkingen te onderhouden. En thans wijkt het Kabinet-Zanardelli van dien stelregel af. Komt dit, omdat Italië's eer als groote mogendheid het niet gedoogt, ongeiyk te erkennen tegenover eene kleine natie ? Eene dergeiyke hooghartigheid zou de regeering te Rome wel eens duur kunnen komen te staan. Doch bovendien zou het aan dit land de sympathie der volkeren ontnemen, die het sinds de troonsbestyging van koning Victor Emmanuel 111 heeft verworven. Zwitserland met zyn rustige volksregeering behoort, evenals de Boerenrepublieken van Zuid- Afrika vroeger, tot de landen, die in groote mate de welwillendheid genieten — en ook verdienen — van de groote mogendheden. Het absolutistische stelsel in Rusland met zyne onvermydeiyke knoeieryen heeft in de laatste jaren herhaaldeiyk aanleiding gegeven tot ongeregeldheden. Vooral sinds eenige maanden hoort men telkens weer van nieuwe troebelen. De studenten-onlusten te St. Petersburg- Moskou en Kiew liggen nog versch in het ge, heugen en thans is het weer de moord op minister Sipjagin, die de geheele wereld in opschudding heeft gebracht. Want ook deze moord is te beschouwen als een uitvloeisel van den geest van ontevredenheid , die er in het ryk van den czaar heerscht en die nu eens hier,— dan weer daar tot uitbarsting komt. Vooral de studeerende jongelingschap , met haar sterk ontwikkeld gevoel voor recht en billijkheid, is het, di 9 by ongeregeldheden in de voorste rijen staat. Doch wat voor de regeering te St. Petersburg tevens een ernstige zaak is, - ook d_ arbeidersklasse wordt in de beweging tegen het absolutisme meegesleept. Dat het gouvernement niet van plan is voor de ontevredenen ta wijken, is ligt te begrijpen. Veel eerder ligt het voor de hand, dat het zijn toe ducht neemt tot gewelddadige middelen om de ontevredenheid den kop in te drukken. En toch is het niets buitensporigs, wat de Russische liberalen eischen. Zy vragen slecht 3 de instelling van een constitutioneelen regeeringsvorm ca eene betere regeling van het binnenlandsch bestuur. Overdreven eischen zyn dit zeker niet. De regeering verdedigt echter met alle macht het oude absolutisme. Toen werd eene zwakke poging gedaan om langs dea weg va« het geweld te verkrygen, wat met vredelievende onderhandelingen niet bereikt kon worden. Opstootjes werden georganiseerd, ministers werden vermoord, men ging te werk als of de tilden van het nihilisme weer waren gekomen. En toch had men beter gedaan, niet den weg van het geweld te betreden. Een dergelijke proaganda doet aan eene beweging zeer veel schade. Velen die er zich anders bij zouden aansluiten, keeren zich, wanneer men zyn toevlucht neemt tot oproer en moord, er van af. Bovendien loopt men de kan 3, dat als hot staatsgezag zegeviert en de ongeregeldheden worden onderdrukt, de reactie zich in nog sterker mate doet gevoelen. En dan wenden de verspreide elementen, die zich steeds bij de sterkste party aansluiten, zich van de overwonnenen af en men wordt wegens onmacht tot werkeloosheid gedoomd. Doch niet alleen in Rusland zelf, ook in Finland heeft zich de geest van verzet geopenbaard. Reeds gisteren hebben we daze quaestie in ons Overzicht besproken. Het is Rusland's doel, dat het groot hertogdom als zoodanig ophoudt te bestaan, doch deel gaat uitmaken van het groote czarenryk als iedere gewone provincie. De Finnen zouden dus hunne vrijheden verliezen. Dat zy hiermee niet ingenomen z{jn, is duidoiyk en men kan dan ook met zekerheid voorspellen, dat de Russificatie van Finland allerlei ongeregeldheden met zich zal sleepen. En toch zou er een weg zijn, waarlangs deze moeilijkheden voorkomen konden worden. Geef den Russen dezelfde rechten als den Finnen, en deze laatsten zullen geen reden meer hebben tegen het juk van de regeericg te St. Petersburg op te staan. Doch bovendien zou do revolutionaire beweging iv het rijk van den czaar zelf er door tot staan gebracht worden. Czaar Nicolaas heeft herhaaldelijk getoond, een vredesvorst te willen zyn. Thans wordt hem de gelegenheid geboden, de twist in zijn ryk te herstellen. Hoort hi) niet de beden van zijn volk? Ziet hü" niet de ellende, die het absolutisme met zich voert ? Of draait de reactionaire hofkliek hem een rad voor de oogen en belet zij hem, de wenschen zijner onderdanen te vernemen ? We hebben onlangs van een Nederlander, die pas uit Rusland terugkeerde, gehoord, hoe de tegenwoordige czaar een braaf man maar een zwakkeling is, die geheel aan den leiband loopt van den minister van Financiën Witte. Dat zou dan de oplossing geven van het raadsel, waarom een man met goede gevoelens toch zoo bitter weinig doet ter verbetering der wanverhoudingen in zyn land en ter handhaving van de door hem zelf beëedigde voorrechten van Finland. --- BINNENLAND. LEEUWARDEN, 25 April. Stadsnieuws. De vermiste dienstbode. Aangamde het vinden van het vermiste dienstmeisje Tetje de Jong vernemen wy nader, dat het lyk uit het water by de Schanserbrug werd gehaald door den ryksveldwachter J. Kleefstra te Hardegaryp, daarin bygestaan door J. G. Semler. Op het lyk bevonden zich o. a. twee ringen, een onbetaalde rekening van een ge ing bedrag en voorts een beurs met kleingeld. Er waren geene uiterlijke sporen van geweld op het lyk aanwezig, zoodat aangenomen moet worden, dat het meisje zich uit wanhoop het leven heeft benomen. De heer Thoden van Velzen, geneesheer te Rijperkerk, heeft de doodschouw verricht en geconstateerd, dat het overlijden tengevolge van verdrinken was ontstaan. Op last van den burgemeester van Tietjerksteradeel is het lyk gekist en gebracht naar het lykenhuis te Bergumerheide. Een broeder van de overledene, Johannes de Jong, kwam hedenmorgen aldaar aan en heeft het lijk in een ïykwagen uit Leeuwarden heiennamiddag laten vervoeren naar Harich by Balk, alwaar het morgen ter aarde zal worden besteld. --- Protestbeweging der lichtingen 1895, '96 en '97. De centraal-secretaris van het ceEtraalcomité te Amsterdam, de hoer W. Ca. Merks, Govert Flinckstraat 236, schrijft het volgende: Alle comités en personen, die van bovengenoemd comité lysien voor het request in hun bezit hebben, wordt verzocht deze vóór 8 Mei op te zenden aan den centraal-secretaris, daar het request zoo spoedig mogeiyk aan den minister gezonden moet worden. Comités en op te richten comités, welke nog geen ïysten hebben, wordt dus verzocht ze zoo spoedig mogelQk aan te vragen. Allen dus aan het werk en zooveel mogeiyk handteekeningen verzameld. --- Evenredige vertegenwoordiging. In de morgen te Utrecht to houden jaarvergadering der Vereeniging voor evenredige vertegenwoordiging zullen misschien doordecommissios, bala.t met de voorbereiding der keuze van het voor Nederland meest geschikte stelsel van evenredige vertegenwoordiging, verschillende mededeelingen worden gedaan betreffende den door haar verrichten arbeid, doch tevens zal in dio vergadering de periodieke bestuursverkiczing plaats hebben. Volgens art. 10 der statuten meet hat bestuur, bestaande uit twaalf leden, om de vier jaar ielken3 in zyn geheel aftreden. Het tegenwoordige bestuur werd gekozen in de jaarvergadering; op 26 April 1898, zoodat dus zyn zittingtyd is verstreken. De verkiezing heeft plaats volgens een stelsel van evenredige vertegenwoordiging. Er zal dus ep de aanstaande jaarvergadering gelegenheid zyn om een stelsel van evenreiigo vertegenwoordiging ia werking te zien. Het is een stelsel van persoonlijke vertegen woordiging, het is met slechts geringe wyzi gingen het stelsol-Hare, dat de be..tuursverkie zing der Vereeniging beheorscht. Wie niet komen kan, zal zooveel mogelijk kunnen medewerken tot het welslagen der verkiezing, door het hem toegezonden stembiljet in to vullen en in te leveren overeenkomstig da daarby gevoegde aanwijzing. Bovendien voor do leden die niet ter vergadering kunnen komen stelt het reglement voor de verkiezing van bestuursleden de gelegenheid open niettemin hun kiesrecht uit te oefenen, zoodat ook hun stemmen van invloed zullen zijn op de samenstelling van het bestuur. Alle aftredende bestuursleden zijn herkiesbaar, uitgezonderd de heer mr. J. J. I. Harte van Tecklenburg, die voor het lidmaatschap van het bestuur, en de heer M. de Jonge Jz., die voor het lidmaatschap der vereeniging heeft bedankt. --- Zenuwlijders. Gisteren hield de Vereeniging tot chr. verzorging van zenuwiyders te Utrecht hare tweede algemeene vergadering, welke geleid werd door ds. J. W. A. Notten. Het jaarverslag van den secretaris deed zien dat het ledental thans is gestegen tot 2020, terwyi de vereeniging 55 correspondentschappen telt met 30 afdeelingen. Het bestuur der vereeniging is thans samengesteld als volgt: ds. Notten, ds. van Andel en graaf C. W. van Limburg Styrum. Uit de mededeelingen bleek dat voor het Sanatorium is aangekocht een stuk grond, groot 62 H.A. Dit terrein is gelegen in de gemeente Zeist en is aangekocht van den heer P. J. van den Brink te Utrecht voor een bedrag van/-85,000. Indien mogeiyk zal nog in dit jaar met den bouw een aanvang worden gemaakt. Tot leden van het bestuur werden gekozen de heeren H. J. H. baron van Boetzelaer te de Bilt en mr. J. van Giffen te Heerenveen. Hierna kwamen eenige voorstellen van de afdeelingen aan de orde. Na eenige discussie vereenigde de vergadering zich met een voorstel van de afdeeling Heerenveen luidende: „De algemeene vergadering wende zich tot de Vereeniging tot christeiyke verzorging van krankzinnigen en zenuwiyders in Nederland, met het dringend verzoek, om nu de Vereeniging voor zenuwlflders haar beslag heeft gekregen, haar naam zoo te wyzigen, dat de woorden „en zenuwiyders" wegvallen. Vervolgens was aan de beurt een voorstel der afdeeling Loosduinen, van den volgenden inhoud: „De algemeene vergadering besluite tot oprichting van eene ondersteuningskas voor onen minvermogende patiënten en drage het bestuur op het daarheen te leiden, dat ook een gedeelte van de contributiën der leden en begunstigers daarvoor bestemd worden". Na eenige discussie werd besloten het voorstel nog niet in behandeling te nemen doch in handen te stellen vanh et bestuur, opdat in eene volgende vergadering rapport daaromtrent kan worden uitgebracht. Ten slotte werd door dr. E. A. Keuchenius, arts te Scheveningen, een referaat gehouden over: „De godsdienstige grondslag van de verpleging van zenuwiyders". --- Telegraphie zonder draad. Naar gemeld wordt zal de concessie-aanvrager voor het inrichten van draadlooze telegraafverbindingen volgens het systeem-Marconi in Ned.-Indië , de heer A. Weiss, de Ministers en andere autoriteiten in de gelegenheid stellen om Maandag a.s. een demonstratie met dezen telegraaf tusschen Scheveningen en den Helder en tusschen Scheveningen en het daartoe door de Regeering aangewezen oorlogschip Evertsen by te wonen. De demonstratie van Scheveningen uit heeft plaats in de villa Jacobson, voor welke de 150 voet hooge mast reeds is aangebracht, terwgl in de villa de toestellen door twee daartoe overgekomen ingenieurs zyn opgesteld. --- Van Koi's bekeering. Het Volk doet in verkorten vorm mededeeling van de correspondenties in twee Indische bladen , waaruit blijkt dat het Kamerlid van Kol in Atjeh een andere meening over het daar gevolgde beleid heeft gekregen. En het blad besluit die mededeeling met de woorden: „Het spreekt van zelf, dat deze briefschryver flink liegt," Dat is kort en krachtig en getuigt van een groot vertrouwen in de onwankelbaarheid van 's heeren van Kol's meeningen, zeg. de Zutph. Ct. --- Kunstmatige kaviaar. In eene fabriek in de buurt van Amsterdam wordt kunstmatig in groote hoeveelheden kaviaar uit sago gemaakt. Tot dit doel wordt, zooals het Zeitschrift fiir Stürkeindustrie schryft, uit kleine zeevischjes, ongeveer van de grootte van sprot, door toevoeging van zout en specerij, een soort loog bereid, terwyi de vischjes onder hoogen druk langdurig gekookt worden. Deze loog nu wordt over filters naar een zuiveringsvat gevoerd, vandaar weer over filters geleid, en komt als heldere vloeistof in een reservoir. Do sago, die in voldoende hoeveelheden in de fabriek zelve gemaakt wordt, wordt met deze JJ}?B. biJ VIÖ lage temperatuur behandeld en in blikken bussen bewaard en aan de markt gebracht. Tot kleuring van het fabrikaat dienen meestal vergiftige metaal-zouten, over welker samenstelling het blad geen verdere mededee- Jingen kan doen. 't Schflnt dat merr door de bekende jodiumreactie gemakkelijk 't veiuLil tusschen deze en echte kaviaar aan kan toonen. ---