LEEUWARDER COURANT van Donderdag 17 Juli 1902. TWEEDE BLAD. --- Uit de Provincie. (Part. Corr.) OnsterUnd, 15 Juli. In de heden ophouden vergadering van den Raad dezer l meente werd door den voorzitter medegedeeld, dat de navolgende stukken zijn ingek°SSè: resolutie van Gedep. Staten betreffende de verordening regelende de jaarwedden van de Srnfdan der scholen en verder onder wijzend nprsoneel dezer gemeente en dat bedoelde ver- Sg thans bij koninklijk besluit van 16 Tuni 1902 is vas'gesteld. De jaarwedden der hoofden te Beetsterzwaag en L ppenhuizen zijn thans ieder op f 850 en die te üreterp, Terwispel en Tflnje ieder op ƒBOO - minimum de/Wet - vastgesteld, en de overige hoofden CPEen° schrijven van Ged. Staten, waarbij zij den Raad in overweging geven, vóór dat de volle koeten van aanleg der wegen voor rekening der gemeente worden genomen, van particuliere zijde eene bijdrage te vrageD, welk voor stel met 9 tegen 4 stemmen ia verworpen. 'Eene resolutie van Ged. Staten, waarbij zij mededeelen dat aan deze gemeente voor 1902 «ene Rijksuitkeering van f74.a55.09Vi zal worden verstrekt. -Een adres van mej. S. de Roos, vroedvrouw te Tijnje, verzoekende lom verhooging van tarief voor verlossingen, waarop met algemeene stemmen is besloten haar eene gratificatie te verleenen van ƒ5O, indien ze tot 1 Januari 1903 in functie blijft, en haar adres aan te houden tot de opmaking der begrooting, dienst 1903. Jijen auxca vdu uou ucoi ±j. *t*u i-.1wL.50 , hoofd der 0. L. school te Bakkeveen sedert 1868, om eervol ontslag uit zijne betrekking met ingang van 1 October a.s., waarop met algemeene stemmen i 3 besloten hem dat ontslag met dien datum te verleenen, onder dankbetuiging voor de vele diensten inzake onderwijs in deze gemeente door hem bewezen. Vastgesteld werd het schooJgeldkohier M. U. L. O. over het 3a kwartaal 1902 tot een bedrag van f 77.25. Aangeboden werd de gemeenterekening, dienst 1901, met een ontvangst van ƒ148,624.19 en een uitgaaf van ƒ141,78241, batig saldo ƒ 6841.78. Aangenomen een voorstel van Burg. en Weth. tot het stichten van eene woning voor den gemeente geneesheer te Wflnjeterp en tot verbouw van de O. L. school te Ureterp en in verband hiermede eene geldleening aan te gaan en wijziging der begrooting, dienst 1902. Ten slotte werd overgegaan tot behandeling der verordening tot heffiag en invordering van een hoofdelijken omslag in deze gpmeente, waarop is besloten het rapport der financieele commissie, van de commissie van hoofd, omslag, de voorstellen van Burg. en Weth. en het voorstel van den heer v. d. Zwaag te renvoieeren am Burg. en Weth. , om in de volgende vergadering te komen tot een nieuw voorstel, waarbij deze twee voorstellen nader tot elkander zouden worden gebracht. Harlingan, 15 Juli. Krachtens besluit van het gemeentebestuur is het verbhjf van spreeuwen in de gemeente niet geoorloofl en 's avonds worden door daartoe aangestelde mannen voetzoekeis op lange stokken op de boomen afgevuurd, om de „protters" te verjagen, wat, ook heel goed gelukt. Doch wat is het geval? Hoopen rups-*n, die anders door de spreeuwen worden weggevangen, maken thans het verkeer langs de straat en in de tuinen minder aangenaam. Dokkum, 15 Juli. Hedenavond is hier in eene vrij talryke vergadering, onder leiding van den heer J. Blok , opgericht eene afdeeling van het „Groene Kruis". De statuten werden vastgesteld en tot bestuursleden gekozen de heeren J. Blok, F. G. Smit, L. van Gelder, K. D. Baas, ds. J. Bos, G. F. Wamelinck, C. Lyssenberg, H. H. Barij en J. Kamminga en de dames mevr. Gorter—Poutsma, Fortuin— Aalfs en mejuff. S. Posthuma. Oostßtellingwerf, 15 Juli. Zijn boekweitbouw, heides;:h ipen, het bouwea van boerenwoningen in oud-Saksischen styi successievelijk uit deze gemeente verdwenen — een ander type van den zandgrond is mede van de baan verdrongen en behoort hij tot de zeldzaamheden van de woudstreken. Het is de „koejongen". Knapen van 9,10 en 11 jaar deden den geheelen zomer dienst op de weilanden, om te zorgen, dat het vee de perken niet te buiten ging — de Leerplichtwet zendt ze naar school, en om voor deze attentie meer geld te offeren, daartoe staat de grootere verdienste van oudere knapen en het bezwaar van den boer om er meer geld voor te besteden dit „van" in den weg. Scheper en koejongen behooren hier alzoo tot de geschiedenis: de eerste omdat hrj geen werk meer vindt, de tweede omdat het werk hem niet vraagt. Waar het kan, worden slooten in 't gereede gebracht en overigens vele — en wel de meeste — weiden afgeschut door prikkeldraad. Opsterland, 15 Juli. Da Maatschappij tot exploitatie van Gasfabrieken in Nederland , gevestigd te Rotterdam, heeft bij den Raad dezer gemeente concessie aangevraagd voor eene verlichting door middel van steeckolengas, van de dorpen Gorredijk, Lippenhuizen en Beetsterzwaag. Brantgum, 15 Juli. Aan onz°' door fraai weder begunstigde, jaarlijksche kaatspartij werd deelgenomen door 38 kaatsers, in parturen van twee personen. De prijs werd behaald door T. Kooistra te Dokkum en J. de Vries te Holwerd en de premie door J. Bouma en G. Heeringa , beiden te Holwerd. Veenwouden, 15 Juli. Tusschen ons dorp en de Valom heeft een ongeluk plaats gehad, dat echter nog goed is afgeloopen. Het paard van den voerman B. te Hardegarijp, gespannen voor een open wagentje waarin vier personen waren gezeten, schrok voor de naderende tram. Hei paard sprong eerst in den berm doch later wederom op den weg. Door den zeer korten zwaai en het steigeren van 't beangste dier kantelde de wagen met de inzittenden. Het trampersoneel bood onmiddellijk hulp. De vier inzittenden kwamen allen met den schrik vrij, maar de wagen bleek eenigermate beschadigd te zijn. Ware het paard begonnen te slaan, de gevolgen waren verschrikkelijk geweest; gelukkig echter liet het beest zich midden voor den wagen, na steigering, neervallen. B 1 rj a, 14 Juli. Gisteren vergaderden de leden van het alhier bestaande Onderlinge Ziekenfonds. Uit het verslag bleek, dat er thans 129 leden zijn, dat de inkomsten bedroegen ƒ 917.94, de uitgaven ƒ 311.25, zoodat er een batig saldo is van ƒ 606.79, een vooruitgang dit jaar van nagenoeg ƒ 40. Besloten werd, dat de weke lijksche uitkeering ƒ 3.50 zal bedragen. De reglementsherziening liep vlug van stapel, nagenoeg alle voorstellen van 't bestuur werden onveranderd aangenomen. Tot leden der commissie tot het nazien der rekening en verantwoording voor 't volgende jaar werden benoemd de heeren H. Heeringa, A. Klazioga en IJ. Loopstra. Tot bestuursleden werden herkozen de heeren F. Hellinga en K. Sterk. In ons nummer van 4 Juli namen wij eea verslag op van de 69ste algemeene vergadering der Ned. Vereeniging tot afschaffing van alcoholhoudende dranken. Hierin werd medegedeeld dat de afdeeling Makkum der Vereeaiging was opgeheven, hetgeen ten zeerste werd betreurd. Naar aanleiding hiervan schrijft men ons uit Makkum, dat genoemde afdeeling niet kon bestaan , daarom besloot men haar op te heffen. Doch kort daarna werd door ze 3 personen eene nieuwe afdeeling opgericht. Deze telt thans 46 ledea en verscheidene begunstigers. De Ned. Vereeniging tot afschaffing van alcoholhoudende dranken behoeft dus over het verlies der afdeeling Makkum niet langer te treuren. --- De misdaad te Tilburg. „Protest tegen anoniem geschryf over den moord in den Noordhoek", aldus luidt de titel eener brochure van mr. F. E.Pels RyckeD, den verdediger van den schilder Mutsaers. De brochure ligt in de boekwinkels voor de ramen en is voor een paar stuivers verkrygbaar gesteld. Toch zijn er vele menschen, die nooit brochures koopen of lezen en voor hen kan het waarde hebben, zoo zij in een courantenartikel met den hoofdinhoud kennis kunnen maken. Mr. Pels Rijeken is tot het schryven dezer brochure vooral gekomen om een schotschrift aan de kaak te stellen, waarvoor in een deel van ons land druk reclame wordt gemaakt en dat tot titel draagt: „Da moord in den Noordhoek. Maria Kessel's laatste gang. Ophelderingen en aanteekeniogen naar aanleiding der behandeling voor het Gerechtshof te 's Bosch op 11 Juni 1902, door J. H. O." Dat schotschrift heeft het klaarblijkeiyk doel om Mutsaers ook na diens vryspraak door het Hof nog te bekladden. Mutsaers zelf km de pen niet voeren om zich te verdedigen en daarom doet nu zija verdediger het voor hem. Deze protesteert ten eerste al tegen het feit, dat de aantygineen gedaan worden door iemand, die zijn naam niet noemt en dus niet ter verantwoording geroepen kan worden. Terwijl J. H. O. beweert, dat zijn schotschrifc aanteekeniDgen bevat .naar aanleiding van de behandeling der zaak voor het Hof, werd het reeds verkocht vóór dat de eerste zitting van het Hof was aangevangen. Toen moest het werk van J. H. O. al dienen om het publiek te bewerken en tegen Mutsaers op te zetten. In de advertenties, waarin J. H. O. 's brochure is aangekondigd, heet zij geschreven dcor een „hoofdgetuige". Dat een hoofdgetuige zou gaan schrijven over de zaak en daarin vertellen, wat hij niet aan de rechters vertelde, is onzuiver. Maar geen enkele der getuigen bad de initialen J. H. O.! „De vraag rijst echter onmiddellijk bij het lezen van het schotschrift, schrijft mr. Pels Rrjcken, hoe het komt, dat de schrijver cm!rent sommige détails zoo juist kan mededeelen, wat er gebeurd is, zonder dat daarvan in de geheele behandeling der zaak iets is gebleken; en dan komt onwillekeurig de gedachte op, of de onbekende fchnjver niet wellicht nog meer van de zaak afweet, dan hij mededeelt, of hij in het drama niet zelf een rol vervuld heeft. „De inhoud van het schotschrifc is eene door eenmenging van onwaarheden en valschevoor stellingen, met hetgeen in de zaak bekend is", Uit hetgeen mr. Pels RQcken schrijft om dit te bewijzen, nemen we het volgende over: „Op pag. 4 van het boekje van J. H. O. wordt medegedeeld dat juffrouw Panhuijzen op het moment, dat Maria Kessels voorbij Eing, iemand in het portaal zag staan. Wat is nu daarvan ? De waarheid is deze, dat juffrouw Panhuijzen, gedurende de geheele instructie, herhaaldelijk gehoord, heeft volgehouden niemand noch in 't portaal, noch op de straat te hebben gezien, tijdens Maria Kessels daar voorbij ging, en dat zij eerst ongeveer 10 maanden na het misdrijf op de terechtzitting der Rechtbank te Breda heeft verklaard letterlijk het navolgende: „dat zij toen een schim vermeent gezien te hebben, dat zy twee of vier maanden daarna een ingeving kreeg, om te zien of die schim een man kon geweest zijn, en dat zij daarop het portaal is gaan waarnemen en toen eenigen tijd later in dat portaal op dezelfde plaats wederom een man ziende, tot de conclusie is gekomen, daf, wat zij de eerste maal voor een schim gehouden had, ook een man was geweest." Ziedaar letterlijk overgenomen uit het procesverbaal der terechtzitting te Breda , wat vrouw Panhuijzen daar heeft verklaard. Niemand behalve zij, die een parti prishebben , hechten eenige waarde aan üie verklaring. Alle getuigen, die Maria Kessels op dien Woensdagmorgen door de Industriestraat langs de kerk hebben zien gaan, verklaren noch Mutsaers, noch iemand anders in het portaaltje van den zijgang te hebben gezien. Alleen deze zoogenaamde hoofdgetuige schrijft, zonder echter zijn naam te durven noemen, dat Mutsaers omstreeks half II daar (d. i. ia het portaal) stond. Hoe weet hij dat? Mutsaeis zou daar gezien zijn door verschillende getuigen, zegt hy. Gelogen is dat weer! De twee meisje 3, Maria van Dongen en Gerarcina Koremans (waarop hy zich beroept), zijn 5 minuten over 11 uur volgens de verkla neg van vrouw Vriends, die ze met ongeduld wachtte, aan de woning van deze aangekomen en daar die beide kinderen, volgens hunne verklaring, van de kerk in eens naar de woning van vrouw Vriends zyn geloopen en de afstand zonder vracht (kruiwagen) ongeveer 7 minuten en met vracht (rusten inbegrepen) 12 a 13 mi nuten gaans is, moeten die kinderen tegen 11 uur de kerk hebben verlaten door den ztjuitgang. Die heer en die dame uit den Haag (d. z. dan Lambertus Zuydwyck en Carolina van Herk), voor de Rechtbank te Breda gehoord, verklaarden niet juist te weten, hoe laat het was, toen zy Mutsaers zagen. Het kon toen evengoed tegen 11 uur geweest zijn. Ook de dochter van Panhuijzen, waarmede bedoeld wordt Anna Panhuyzen, zou Mutsaers gezien hebben. Ach, het ware beter, dat de naam Panhuijzen niet meer genoem i werd, die arme stakkers zyn toch al zoo int nauw gekomen! Maart geen dat meisje verteld heeft, n.b ruim één jaar na het misdrijf, niet onder eede op de zitting (want daar is zy niet gehoard), maar aan de politie, is toch de moeite waard hier te vermelden. Zij zegt Mutsaers tusschen 10 Vé uur en 10 minuten voor 11 uur 7 a 8 keeren in het portaal te hebben zien staan. Welnu, daarmede is het alibi Mutsaers bewezen, want het staat vast, dat Maria Kessels half 11 den zijingang der kerk is binnen gegaan. Wanneer Mutsaers du 3 tot 10 minuten voor 11 uur nog alleen gezien is, dan is daarmede bewezen, dat Maria Kes*3els m't gezelschap van een ander is geweest. Ik had niet kunnen hopen van een lid der familie Panhuijzen zulk een krachtdadigen steun te ontvaogen! Nu laat eindelijk de anonieme schrijver tot bewijs dat Mutsiers omstreeks half elf in het portaaltje moet zijn geweest, optreden mevrouw... (de naam wordt, uit kieschheid waarschijnlijk, niet genoemd; alweer een hoofdgetuige dus, die geen naam draagt!) Die mevrouw doet een vrtj zonderling verhaal over twee giegeleode meiden, maar waarom, zoo vraag ik, heeft die m ;vrouw.... indien zij bestaat, dat verhaal niet gedaan aan de Justitie? Dit is niet geschied, althaos in het geheele dossier is daarvan niets te vinden, en men heeft 't dus niet belangrijk genoeg geacht het op schrift te brengen, en zij is evenmin door den Officier van Justitie, noch door d;n Procureur Generaal als getuige opgero-"pen! Blijkt 't hier cok weer niet, dat de anonieme schrijver veel meer wtet, dan alle getuigen en de Justitie te zamen ? Hij is in staat precies in een stippellijn op een platten grond aan te duiden, hoe Maria Kessels door de Industriestraat is gegaan, wat tot nu toe niemand met zekerheid heeft geweten. Hij weet zeker dat er op het critieke moment iemand in het portaaltje stond, wat tot dusverre nog niet is kunnen worden geconstateerd; hjj weet getuigeverklaringen mede te deelen, die aan niemand, altbacs niet aan degenen die de zaak nu al sinds ongeveer 2 jaren hebben bestudeerd , bekend waren! Zou 't nu niet hoog tijd worden, dat deze anonieme schrijver, die van de zaak zooveel afweet, eens in het belang van een verder onderzoek door de Ju-titie werd opgespoord? Zijne mededeelingen zouden wellicht kunnen leiden tot het vinden van den dader. Dat komt vooral uit by het volgende: De anonieme schryver weet zeker, dat Maria Kessels naar de gewelven is gegaan „en misschien nog wel met een zeer vroolijk gemoed, en God weet, welke schoone voorspiegelingen haar werden gedaan betreffende het panorama op villa, fabriek, enz." (*) en dat trots alle feiten, die uit het onderzoek gebleken zfln, en die er op wyzen, dat de moord beneden moét gepleegd zijn, trots h6t oordeel der dokters, die de lijkschouwing hebben verricht, dat het lichaam biykens de leerachtige om het ïyf circulair verloopende schrammen na het intreden van den dood langs het nauwe torentrapje naar boven moè-, zyn gedragen, - trots het vaststaand feit, dat de gillen die gehoord zijn, niet van uit de gewelven konden zyn gehoord, ja trots de verklaringen van de getuigen Jongbloets en vrouw Bynen, die beiden hebben volgehouden, de eerste het gekerm, de tweede dea gil uit de kerk zelve, waarin zij toen waren, te hebben gehoord. Trots dat alles, trots het algemeen bekend feit, dat de kerk in den Noordhoek opnieuw is gewyd, en nog veel meer, wat hier niet behoeft te worden opgehaald, weet de anonieme schryver zeker, dat de moord boven in de gewelven is gepleegd. Waarom ? Zooals hy opgeeft, omdat de palmen der handen en de vingers van het kind zóó vuil waren. Alsof die omstandigheid, indien zy als vaststaande mocht worden aangenomen, niet voldoende verklaard zou zyn door het feit, dat het ïykje ruim twee etmalen daarboven in het stof en vuil heeft gelegen. Dj reden, die de anonieme schrijver voor zyne wetenschap opgeeft, is reeds gewogen en te licht bevonden; - maar misschien heeft hy nog een andere reden, die hy niet opgeeft? Hy weet hier alle 3 ook zóó precies; hy weet, dat de torentrap 72 treden heeft, dan heeft men een klein bordes ter grootte van twee treden, — zoo schrijft hij, - van dit bordes af een gemetselde trap hoog 6 tre den ter breedte van + 50 cM., dan een klein bordes als begin met een ladder te beklimmen van 27 sporten enz. enz., in één woord hy geeft eene beschrijving van de localiteit in het torentje en daarboven, die zelfs de opzichter der kerk Heemskerk hem niet zou verbeteren! Eilieve! De schrijver van het lasterboekje moet wèl zeer dikwyis boven in de gewelven geweest zijn, om dat alles zóó in de puntjes te weten!" Tot slot wydt mr. Pels Rocken „een woord van afscheid aan alle anonieme schryvers, die tendensieuze artikels of brochures over de zaak hebben geschreven of alsnog hi3t mochten hebben te schryven: „Het is overbekend, dat gedurende de instructie in de zaak en o;>k later van tyd tot tijd, en (*) Dit zija onderstellingen van den anoniemen sahriJTer. telkens weer, in de couranten geïnspireerde artikeltjes met de strekking om Mutsaers te bezwaren, verschenen. Sommige daarvan werden door my nagespoord, en het bewys der onwaarheid dier berichten werd door my ter terechtzitting te Breda aangetoond, en tevens dat zy met het opzet om te lasteren, moe-sten zijn geschreven. Ik herhaal wat ik over die mededeelingen voor de Rechtbank te Breda zeide: „Onbekend is, uit welke bron deze lasterlijke berichten, waarvoor de redactiëa der nieuws bladen niet aansprakelijk kunneo gesteld worden , zyn voortgekomen. Maar dat is zeker, dat degene, die dergelijke berichten de wereld inzendt, zelf buiten schot biyvende, en in het geheim werkende, lager staat dan een sluipmoordenaar , een giftmenger. Het is iemand , die zyn medemensch ziende worstelen tegen de golven, op het punt te verdrinken, van uit het duster steenen op diens hoofd werpt, om hem te doen zinken!" Door die anonieme artikeltjes in de nieuwsbladen trachtte men destyds vóór de zitting te Breda invloed te oefenen op het oordeel der rechters; door anoniem geschrijf trachtte men ook de publieke opinie te bewerken vóór en tydens de behandeling der zaak voor het Hof te 's Hertogenbosch. En men gaat ook na de onherroepelijke vry spraak door het Hof voort met de meest moge ïyke reclame voor de iasteriyke brochure te maken. Waarom en waartoe dat alles? Persoonlyke vyandschap kan hier niet de dryfveer zijn geweest. Zelfs den onverzoenhjksten vyand van Mutsaers acht ik niet tot dergenjke laagheden in staat. Er ia dus een ander motief, dat gedurende de geheele langdurige behandeling der zaak de pennen vau de h.h. anonymi in beweging heeft gebracht. Sommigen hebben het noolig geacht de aan dacht af te leiden van een ander, door de verdenking in haar volle zwaarte te brengen op Mutsaers. Het is altijd dezelfde taktiek. Evenals de beruchte anonieme briefkaart aan de marechaussee bestemd was de aandacht af te leiden, door een ander (destyds den organist Schellekens) verdacht te maken, zoo heeft al dat anoniem geschrijf in nieuwsbladen en opzetteiyk uitgegeven boekjes de strekking, om Mutsaers zoo zwart mogelijk te maken , ten einde een ander behouden uit den strijd te halen. Het is dus eigenbelang dat hier de schrijvers heeft bewogen hun pen in gift te doopen. Maar begrijpt men dan niet, dat dat al te doorzichtig streven zich zelf verraait? Deakt men dan dat er geen gezond verstand meer in de wereld bestaat? Ziet men het publiek dan voor zóó onnoozel aan, dat men gelooft op die wijze zyn do-3l te bereiken? „Och bewaar ons voor onze onhandige vrienden!" die zucht zal hier wel eens zyn geslaakt. Immers het is een ongewoon, ongehoord feit, dat vóór en tydens de behandeling van eene strafzaak daarover anonieme geschriften verschynen met de strekking den beklaagde te bezwaren. Waarom geschiedt dat dan hier? zaleen ieder vragen. Dat is zeer verdacht! Daar moet een zeer sterke beweegreden voor zyn, en welke die reden is, is reeds meermalen openlijk gezegd. Waarlijk, h.h. anonymi! Uw onzalig bedryf heeft duidelijk aan het licht gebracht, dat er iets is, waarom en waarvoor gy zóó heftig tegen Mutsaers te keer gaat, en hoe meer gy schryft, hoe duidelijker dit voor een ieder zal worden. Schryft maar voort, lastert maar op! Hoe meer gij dit doet, hoe verder gy van uw doel zult geraken. Hoe duidelijker het zal worden dat er tegen Mutsaers is gewerkt en gewroet! --- Feuilleton. Lord Beden en zijn motor, DOOR J.B. HARRIS-BURLAND. Naar het Engelsch Slot. •*%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%% Het was een soort motorwagen, nooit had er echter een van dat model aanschouwd sr*h * ge,ee*i n*et meer °P den nieuwer wetenen wagen, als de eerste vélocipèdes op de ocierne. Het scheen een yzeren wagen, pik- ,wart gederfd. Vooraan draaide een vliegwiel hp? v"Jf voet met een angstverwekkende snel(W rond' verschillende staven en stangen "«wogen zich snel voor en achterwaarts. De ppn I*Bteen was ruim tien voet hoog en braakte acht- te rcokwolk uit. Op een kleine plaat tnteraan, omgeven door een stevig yzeren OTis'tStond een laDt?e man met zi-Ja ru8 na3r ■oh™ ?8, Zfln doDker baar i dat tot aan zyn winri t reikte' Aderde achter hem in den mQ- In iedere hand hield hy een zwaren hefboom vast, hij tuurde ongetwyfeld in de duist mis voor zich uit, ofschoon het my toescheen dat hy evengoed zrjn oogen had kunnen sluiten, want de machine had geen lantarens , en het eenige licht stroomde uit de h lf openstaande deur van het fornuis. Teen zag ik tot myn groote verbazing den man de hefboomen loslaten en kalm kolen schudden in het loeiende vuur. Ik hield mijn adem in, want ik verwachtte het vliegende yzeren gevaarte van den weg af te zien vliegen en hals over kop de met gras bedekte helling afrollen. Maar niets van dit alles gebeurde. De machine had biykbaar geen leiding noodig en ging voort, even snel en even gemakkeiyk als te voren. Ik greep myn metgezel by den arm en maakte hem opmerkzaam op dit zeldzaam feit. Hy lachte slechts. „Kijk naar den rook" , riep hy. „Dat is ook iets vreemds." Ik keek op en zag een lange, rechte wolk van rook boven ons hoofd. lets vreemds zag ik er echter niet aan en ik zeide dit ook. „Kan je den rook ruiken ?" ging hy voort. Ik snoof en merkte toen voor het eerst dat er "hoegenaamd geen rooklucht te bespeuren was ofschoon wy er in het eerste gedeelte van de reis byna niet doorheen konden zieD. Ik begon my niet op myn gemak te gevoelen. Er was zeker iets abnormaals aan dien motor,en ik kwam tot het besluit dat ik nu genoeg had van die soort sport. „Wy moesten terugkeeren, lord Beden", zeide ik op vry vroolijken toon, en ik bracht de eene hand in de richting van den hefboom. „Je zoudt je verderf tegemoet gaan Scott", antwoordde hij bedaard. „Als je je met myn zaken bemoeit, zal je in stukken gesmeten worden. Wy gaan met veertig mglen snelheid in het uur, en als ge mijn aandacht één oogenblik afleidt, kan ik niet voor de gevolgen instaan." Ik besefte de waarheid van hetgeen hy zeide en stak mijn hand op in 't oog loopende wyze in myn zak. Het was duideiyk dat ik Diet by machte was tusschenbeide te treden en even duidelijk dat wy verpletterd werden als wij voortgingen met denzelfden spoed. Myn eenige hoop was dat het spoedig zou geschieden, welk dol plan lord Beden dan ook mocht hebben, ofschoon ik begon te beseffen dat zelfmoord zyn eenig voornemen was. Het dal van de Stour was nog slechts twee myien verwyderd. Maar wy wonnen steeds naarmate wy de hel ling afdaalden en het voorwerp was nog slechts dertig meter voor ons uit. De vonken dwarrelden rondom ons hoofd, ik hield myn arm voor myn oogen. Ik merkte echter spoedig dat de vonken my niet brandden, ik kon'my dus van myn beide handen bedienen en gemakkelijker gaan zitten en den man op den wagen beter bekijken. Zijn figuur kwam my bijzonder bekend voor, ik begreep niet waar ik die vierkante schouders en lange, magere ledematen te voren gezien had. Ik wou den man gaarne in 't gezicht zien, ik wist haast zeker dat ik hem zou herkennen. Maar hy keek in 't geheel niet om en scheen onze tegenwoordigheid in zyn onmiddelïyke nabyheid in 't geheel niet te bemerken. Steeds nader kwamen wy, steeds nader totdat onze voorwielen niet meer dan tien voet van zyn standplaats verwyderd waren. De gloed uit den oven kleurde het gelaat van myn metgezel purperrood, de man tegenover ons teekende zich af als een zwarte demon, roerende in bet helsche vuur. „Pas op, lord Beden", riep ik. „Wy zullen er in ryden." Met een zegepralenden glimlach zag hij my aan, zyn oogen schitterden als die van een waanzinnige. „Weet ge wat ik ga doen ?" zeide hy fluisterend en vlak by myn oor. „Ik zal hem vermorseleo. Wy hebben over nog een weinig spoed te beschikken; wanneer wy aan den rand van de Stourvallei zyn gekomen, zal ik het vervloekte ding verbrijzelen." „In Godsnaam !"' riep ik uit, „haal de rem over, lord Beden. Zijt gy krankzinnig?" en ik greep hem bij den arm. Hij schudde mijn hand los en ik klemde mij vast aan mijn zitbank , iedere spier van mijn lichaam was tot het uiterste gespannen, want terwijl ik spiak, verlichtte een bliksemstraal den weg en ik zag ons dalen, dalen, dalen, en ver in de diepte zag ik het water door de boomen schijnen en in de hoogte daarboven een groot gebouw met vele torens en spitsen. En ik trachtte mij te vergeefs te herinneren dat het het krankzinnigengesticht was van het graafschap. Onze snelheid was nog steeds toegenomen, het was afschuwelijk, da wagen begon over den weg te zwaaien. Ik zag den graaf den hefboom een weinig naar zich toe trekken en met beide handen het stuurrad grijpen. Eensklaps scheen de weg onder ons weg te zinken: wij sprongen largs den grond naar beneden, vooruit als een steen, die in den afgrond wordt geslingerd. Wij waren op het punt regelrecht door den wagen voor ons heen te boren. Vijf seconden lang hield ik den adem in, niets anders verwachtende dan het afschuwelijk ge kraak van tot splinters geslagen hout en ijzer en den schok die on 3 van onze zitbank zcu afwerpen. Maar dat gebeurde niet: wij bonsden tegen den grond aan; een gevoel van zeeziekte gaf het mij, steeds achter die andere machine. En toen gebeurde er iets wonderhjks. Wij begonnen langzaam heen te dringen door het hekwerk en de plaat3jwaarop de man stond, totdat hij eindelijk onze voeten schier aanraakte. En toen zag ik zijn gelaat — een woest, donker gelaat, waanzin tchitterde in zijn oogen, het was het gelaat van Sir Beden, zooals ik een portret van hem gezien had op het kasteel, dertig jaar geleden genomen. Mijn metgezel stond op en greep zijn eigen beeltenis aan , maar hij sche?n te grijpen in de lucht, en noch da wagen, noch de man schenen uit tastbare stof te bestaan. Stilzwijgend boorden wij ons heen door de machine, langzaam maar zeker, door den gloeienden oven, door het hekwerk, door de wanden, door ijzeren bouten en palen, door het draaiend vliegwiel, door disselboomen en klep, totdat wh' niets meer voor on.s zagen dan den steilen, witten weg. En toen ik achter mij keek, zag ik de geheele donkere massa achter onze zwarte wielen aanrijden. Lord Baden stond nog recht overeind en greep met da vingers in de lucht. Onze wagenjspoedde voort zonder leiding. Ik sprong op het stuurrad af en haalde den hefboom over, mair het was te laat. Wij stootten tegen iets aan op den kant van den weg en de geheela machine sprong van den grond. Een ruischen van de lucht, e?n vreeseiijke schok en gekraak en toen — niets meer, duisternis! Een week later, toen ik in hst hospitaal tot bezinning kwam, vertelden ze mij dat lord Beden dood was. Hij was gevallen op een groot stuk yzer dat aan den weg lag en bijna ieder been van zijn lichaam was verbrijzeld Ik zelf was op wonderlijke wijze aan den dood ontsnapt, ik was terecht gekomen op een hoop bremstruiken en kwam er af met een gebroken arm en eea ontwricht sleutelbeen het duurde echter twee maanden voordat ik kon opstaan. Ik vertelde niets van wat er ge bsurd was da zaak vereischte ook bijna geen verklaring. Ongelukken met automobielen komra maar al te dikwflla voor, vooral op een helend terrein als de weg naar de S.ourvallei er een ia Toen ik weer in staat was te loopen bezocht ik de plaats van het onheil. Een vriend V,aQ^mflK' T docter uit het krankzinnigere sticht, bracht mij een bezoek en reed er X mtj naar toe. Het ongeluk had plaats geS ongeveer halverwege den heuvelrug, vlfk hS een vervallen woning. De grond was begroeid met brem en varens, maar hier en daarlS kolossale fctukken verwerkt ijzer versnreH Sommige van die stukken zagW er bE en bruin en leelijk uit, sommige wlren m?t convolvulusranken omwonden. Het leken mii stukicen toe van een zeer groote machine „Een merkwaardige samenloop van omstan digheden", zeide mijn vriend toen wij wegreden van die plaats. „ Wat meen je ?" „Ik heb gehoord", ging hij voort, „dai dertig jaar geladen dit oude huisje gebmikt weru door den ouderea broeder van den overleg graaf. Hij was mechanicus, men zegt dat m krankzinnig geworden is door de inspann"* waarmee hij zich toelegde op de uitvia.aT van een machine. Dit huisje gebruikte hij *" werkplaats en onder toezicht vaa twee opz-" ters werkte hij voort tot aan dea dag vanzy" dood. Men hoopte dat hij zijn verstand o»' schien weer terug zou kiijgen wanceer n« meende zijn taak te h*bbea vervuil. Maar,"j de een of andere geheimzinnige wijze wera^ zijn ontwerpen hem ontstolen, tot niet bv» der dan drie malen toe; na den derden *» verloor de arme vent den moed en maak»»» zich zelf van kant. Ik heb hooren zeggea o» <-e graaf, lord Beden, niet onschuldig S geweest zjjn aan dien diefstal; waarscbßg. is dat echter slechts een praatje. Al de si ken ijjer, die je hebt zien liggen, zija ge*"» ten van de machine. De hemel mag wtJL wat het geweest is." it te Ik waagde het niet mijn vermoedens ui , spreken; ik geloof echter wel dat ik net « kunnen doen; en met eenig recht. ---