Buitenlandsch Overzicht. 7 October. De Russische beer, de overgebleven stompjes zijner geamputeerde achterpooten in doeken gewikkeld, kop en voorpooten verbonden en bepleisterd, zit op een klein rolwagentje en met houten klossen in de klauwen duwt hij zichzelf voort en rolt langs de Prinsegracht in den Haag, waar de mogendheden hem voor de ramen van een groot huis staan op te wachten. Zoo toekent Dik Rusland's gang naar de tweede Haagsche conferentie en roept daarbij uit: „Kunststlick, dass der für den Frieden schwarmt!" Een merkwaardige vredesmakelaar inderdaad. Maar de tweede conferentie te den Haag is ook heel wat minder pompeus aangekondigd dan de eerste. Toen de nachttelegrammen in den ochtend van Maandag 29 Augustus 1898 de eerste boodschap van den czaar aan de vertegenwoor- .-«is der mogendheden bekend maakten, toen lichtte czaar Nieolaas zich tot de geheele wereld: „de keizerlijke regeering (acht) het oogenblik gunstig om langs den weg van internationale beraadslaging de middelen te zoeken om aan alle volkeren de weldaden van den vrede te verzekeren en een eind te maken aan de tegenwoordige uitrustingen." In den aanhef was zelfs sprake van „de mogelijke vermindering van de overmatige uit rustingen". Hoe hoog men nu ten slotte toch ook de werkelijke resultaten der eerste Haagsche conferentie moge aanslaan, die resultaten hebben slechts bewezen, in welk een verre toekomst nog de verwezenlijking van de destijds door den czaar uitgesproken idealistische bedoeling ligt. Het woord van den czaar scheen recht te geven om van een conferentie voor wereldvrede en geleidelijke ontwapening te spreken en in dat opzicht moest het practisch verkregene teleurstellen. De uitnoodigingen voor de tweede conferentie zijn de wereld ingegaan met stille trom. Er is niet weer een manifest aan de geheele wereld van gemaakt, de tekst werd niet eens gepubliceerd en de Duitsche regeering, ofschoon antwoordende, dat zij zich gelukkig zal achten, aan de conferentie deel te nemen, maakt het voorbehoud, dat niet weer sprake zal zijn van ontwapening, te land of ter zee, aangezien de regeering het nut van zulke besprekingen niet inziet en liever practischen arbeid wenscht. Ook de Engeische regeering heeft op een nauwkeurige omlijning der besprekingen aangedrongen. Zoo zal de tweede Haagsche conferentie een voortzetting leveren van het practische werk der eerste , maar het idealisme, dat het richtsnoer der eerste conferentie waa, wordt verbannen. Deze week was in de salons van baronesse von Süttner te Weenen een uitgelezen gezelschap van politici, diplomaten en publicisten genoodigd tot een „five o'clock tea" waar twee Amerikanen over het vredesvraagstuk zouden spreken. De heer Mead uit Boston begon met de verdiensten der gastvrouw , de schrijfster van „De wapens neer!", hoogelijk te prijzen , maar zij onderbrak hem , zeggende, dat men niet was gekomen „om vredes-Bertha te hooren prijzen",— eene zelfbespotting, die vroolijk werd ontvangen. Overigens had de ironische voordracht van den heer Mead veel succes. Slechte voorbeelden bederven goede zeden, zeide de spreker; daarom zorgt Amerika nu ook voor een groote vloot. Tusschen Amerika en Canada liggen geen grensvestingen en op de groote meeren heeft men geen marine, vandaar ook afwezigheid van twisten en onheilzame misverstanden tusschen de beide volkeren. Chili en Argentinië hebben de grensvestingen ontmanteld en in plaats daarvan een Christusbeeld opgericht. In enkele staten der Unie wordt aan de schoolkinderen op 18 Mei doel en richting van de Haagsche Conferentie uiteengezet, opdat zij toch iets van de waarde van den vrede hooren, alvorens hun phantasie oorlogszuchtig geprikkeld wordt met de verhalen der Grieksch- Perzische oorlogen en die tusschen Rome en Carthago. Hierop zette de heer Davis het denkbeeld van een vredesparlement uitéén, waarbij hij overigens de mogelijkheid onbesproken liet, dat ook in «en internationaal parlementarisme de gewelddadige obstructie voet zou kunnen vatten, waarover men binnen de Oostenrijksch-Hongaarsche grenzen kan meespreken. De Japansche gezant, de heer Makino, zat er stil bij, zegt de correspondent van het Berl. Tagebl. en hij dacht wel: „Wat weet gij er allen fan, wat de vrede kost? Dat zou ik als Japanner u kunnen vertellen!" Men kan intusschen over het vredesgedoe der diplomaten schertsen of men kan er ernstige betoogen tegenoverstellen, een feit is het, dat oevred—ideê, met het doel om te komen tot beperking der bewapeningen, sedert die idee op initiatief van dea czaar door de officieele djplo-*»»• wwd ajkngiyjijt, on djen bod^m geen verderen groei heeft gehad. De eerste Haagsche conferentie ging door onder de leuze: streven naar ontwapening en bracht een arbitragehof. De tweede conferentie mag zelfs de oorspronkelijke leus niet meer dragen en zal hoofdzakelijk zijn gewijd aan regeling van quaesties van oorlogsrecht. Uit de berichten der laatste veertien dagen zou men gaan opmaken, dat de binnenlandsche toestand in Rusland wel eenigszins tot kalmte komt In de geruchtmakende, schokkende gebeurtenissen in den Kaukasus is een stilsti.nd gekomen. Een werkelijke rust lijkt het echter niet. Er wordt de aandacht op gevestigd, dat de mobilisatie-ukase, die kort vóór het sluiten van den vrede werd uitgevaardigd, niettegenstaande het tot stand komen van het vredesvordrag niet is ingetrokken. Onder de groote massa van het Russische volk maakt dan ook de voortdurende mobilisatie natuurlijk een pijnlijken indruk De moest naïve boeren en landlieden vragen zich reeds af, of er alweer een uieuwe oorlog broeit. De beter ingelichten weten wel, dat de regeering in waarheid mobiliseert tegen de revolutie, die dagelijks veld wint in het geheele groote rijk. De regeering wil thans de revolutionairen vóór zijn. Overal waar eenigszins sprake ran oproeren ton kunnen zijn, worden onder allerlei voorwendsels troepen gestationeerd. Zoo dienen de sensatie-berichten uit Finland nergens toe, dan om een voorwendsel te hebben voor de troepenzendingen. Intusschen is het gevaar niet denkbeeldig, dat dit het uitbreken van plaatselijke onlusten verhaast, maar de regeering rekent dan iedere beweging te kunnen vernietigen. In elk geval is het zekerder, de reservisten tevoren in de kazernes te hebben, dan hen te moeten oproepen, wanneer zij zelf misschien reeds door den revolutiegeest zijn aangetast. Te Moskou breidt de tramstaking zich uit, ofschoon de gemeenteraad had besloten, alle eischen in te willigen, ten einde het publiek te kalmeeren. De agitatie houdt aan. Bij de heropening der Moskousche hoogeschool stormden, behalve studenten, ook allerlei vreemde elementen de gehoorzalen binnen. De gouverneur, vorst Trubetzkoi, gaf wegens de kans op politieke betoogingen last, de universiteit weer te sluiten. Hierop is tot de studenten een vermaning gericht om tegen het binnentreden van vreemden te waken. Op deze voorwaarde wordt heropening der cursussen overwogen. Intusschen is er ook weer een beweging onder de advocaten wegens tal van politieke verbanningen. De persoonlijke zekerheid laat nog altijd alles te wenschen over in Rusland I Gisteren heeft de Oostenrijksche Rijksraad zijn laatste vergadering tijdens deze korte zitting gehouden. Donderdag werd vergaderd tot halftien 's avonds en tegen de verwachting sloot de zitting met een tamelijk zakelijk debat. Door de Slavische partijen, de socialisten en de katholieke volkspartij waren niet minder dan zeven moties van urgentie over het algemeen kiesrecht ingediend, waarvoor in Oostenrijk, na het opwerpen der quaestie in Hongarije, plotseling ook een overigens zuiver agitatorische beweging is ontstaan. Met het oog op de komende verkiezingen wedijveren de partijen met elkaar om voorvechters der volksrechten te lijken. Minister-president von Gautsch verklaarde na het aanhooren der sprekers, dat men hem nog niet overtuigd had van de onjuistheid van zijn standpunt. Hij toonde zich nooit een tegenstander van kiesrechtuitbreiding, maar aan algemeen kiesrecht valt slechts te denken op den grondslag eener blijvende regeling der nationale verhoudingen, eener verzoening der nationaliteiten. Het zou een groot gevaar zijn, wanneer bepaalde nationaliteiten door algemeen kiesrecht teruggezet werden in de mate van vertegenwoordiging, waarop zij wegens haar ontwikkelingsgraad en geschiedkundige beteekenis recht hebben. Wanneer de nationalisten zelf waarborgen tegen overvleugeling overbodig vonden, zou het iets anders zijn, maar zoo is het niet. Algemeen kiesrecht kan goed zijn voor landen met een nationaliteit als Frankrijk en Duitschland, maar naar dat patroon kan Oostenrijk niet behandeld worden. Geen enkel theoretisch beginsel kan daar richtsnoer zijn en de Rijksraad heeft niet over een theorie, maar alleen over het belang van Oostenrijk en zijn volkeren te beslissen. Gautsch werd aandachtig aangehoord, doch toen hij uitgesproken had, braken Czechen en socialisten in luid geschreeuw uit, terwijl anderen juichten. Bij het debat was het opmerkelijk, dat bijna uitsluitend de Duitsche spreker dr. Menger het argument van den premier onderschreel, dat eerst waarborg zou moeten worden gegeven voor behoorlijke vertegenwoordiging van alle nationateiten. De Polen erkenden met de urgentie van het vraagstuk. De noodige twee-derden meerderheid werd op deze wijze voor geen enkele urgentie-motie verkregen, zoodat zij vielen. De sqcial_ten riepen : „Leve het algemeen kiesrecht! Dan moet de straatbetooging spreken ! Sluit den winkel maar!" De voorzitter deelde mede, dat de zitting werd verdaagd. Glöckner, die zich blijkbaar nog als spreker had aangemeld, stormde zenuwachtig naar voren, maar niemand kon hooren, wat hii zeide en terwijl de zaal leegliep, zat hij nog sterk gesticuloerend op zijn plaats. Zoo sloot deze merkwaardige zitting met een kluchtspel. --- Een lesje in het gebruik van den klemtoon aan de „Telegraaf". De Telegraaf erkent liever geen schuld. En daarom neemt het blad zijn toevlucht tot hel aannemen eener hooghartige houding. Onder de rubriek „Correspondentie" schrijft de redactie: Leeuwarder Courant. Heeft u wel eens van „klemtoon" gehoord? Het is toch niet „onbehoorlijk" van ons, dat gij (let op dea klemtoon) niet lezen kunt? Nu, eene hooghartige houding imponeert ons volstrekt niet. Vooral niet waar het blad, dat die houding aanneemt, zich zoo erbarmelijk vergist. De hoofdverslaggever schreef naar aanleiding van het protestbriefje van mejuffrouw Breitsma tegen het Tefe/7ra<7/-interview: „Heeft mijn zegsvrouw bedoeld briefje zóó geredigeerd aau de Leeuwarder Courant geschreven ?" Zóó geredigeerd, met den klemtoon op zóó. Dus: zóó geredigeerd en niet anders. Maar de hoofdverslaggover beweert te hebban bedoeld: Heeft geen ander dat briefje gosteld ? Maar dan had do hoofdverslaggever niet op het woordje zoo den klemtoou moeten laten vallen; maar op: mijn zegsvrouw. De klemtoon-fout zit dus bij den hoofdverslaggever van de Telegraaf; niet bij ons. Ea met de aangenomen hooghartige houding is deze bok vau de Telegraaf niet weggemoffeld. Hij is en blijft geschoten. De tot ons gerichte vragen keeren dus tot den afzender terug. Maar we hadden het loyaler gevonden, zoo de hoofdverslaggever doodeenvoudig erkend had, zich vergist te hebben eu niet de redactie te hulp had geroepen om hem mot een aanmatigend woordje uit de verlegenheid te redden. --- BINNENLAND LEEUWARDEN, 7 October. Stadsnieuws. nedennamiddag had, onder het voorzitterschap van den heer mr. W. J. van Weideren baron Rengers, in een der zalen van het Friesch Museum de jaarlijksche algemeene vergadering plaats van de leden van het Friesch Genootschap van geschied-, oudheid- en taalkunde. Blijkens het verslag van den secretaris, den heer dr. W. F. H. Coenen, over het dienstjaar 19045, was het getal der gewone leden 483, der buitengewone leden 44, der donatrices 16. De toestand des genootschaps mocht voortdurend bloeiend worden genoemd. De rekening van den penningmeester, den heer H. Beucker Andrese, sloot in ontvang op f 7180.53, in uitgaaf op f 6635.57, batig saldo / 544.96. De begrooting voor 1905/6 werd vastgesteld. De heeren jhr. mr. W. C. G. van Eijsinga, mr. P. C. J. A. Boeles en S. Wigersma Hz. werden als bestuursleden herkozen. Tot buitengewone leden werden gekozen de heeren dr. L. H. Wagenaar te Middelburg, J. Hepkema te Leeuwarden en prof. dr. J. H. Gallee te Utrecht. Na afloop der vergadering had de bezichtiging plaats van de voorwerpen, die in het afgeloopen dienstjaar ten geschenke ontvangen of aangekocht zijn. Als gewone leden werden benoemd de heeren : Dr. A. Vonck, arts, H. de Jong, arts, A. de Ruyter van Steverinck , dr. G. Nijhoff, predikant, mr. C. W. Schlingemann, rechter, en D. A. Wassenaar, allen te Leeuwarden; K. H. Kuperus te Marssurn; F. S. Klein en J. Hora Adema, burgemeester te Harlingen ; A. A. Anema te Klooster-Lidlum; mr. S. van Houten, lid der Eerste Kamer der Staten-Generaal en jhr. G. van Humalda van Eijsinga te 's Gravenhage; jhr. R. L. van Humalda van Eijsinga te Voorburg; J. H. van Gonggrijp Bungerberg, Rijksb. te Almelo ; dr. H. F. Th. Ringnalda , Gymn.-Rector en H. A. Rienks te Leeuwarden. Ook dit jaar is weder de heer Emilio Fioruzzi, de bekende Italiaansche fokker, welke reeds gedurende een kwart eeuw ons Friesch vee komt koopen en veel heeft bijgedragen om het bekend te maken in Italio, verschenen en heeft weer verscheidene beesten aangekocht. Vele malen heeft hij aankoopen gedaan voor de Italiaansche regeering, voor Italiaansche vereenigingen enz. In verband met deze mededeeling vermelden we een gerucht, dat ons ter oore kwam, n.l. , dat een landgenoot van den heer Fioruzzi ook eerst onze Friesche veemarkten bezocht, doch daarna te Utrecht aankoopen deed en vervolgens het door hem aldaar gekochte als Friesch vee naar Italië vervoerde en daar importeerde. Bij mannen als den heer Emilio Fioruzzi is de reputatie van onzen Frieschen feestapel in goede handen. Doch zijn landgenoot kan, zonder dat er veel tegen te doen is, ons schade berokkenen. Behalve het reeds vroeger vermelde heeft Z. K. H. Prins Hendrik der Nederlanden op de tentoonstelling ?an Friesche Kunstnijverheid en Huisvlijt ook nog aangekocht een gebeeldhouwd tafeltje van mejuffrouw Neeltje Lettinga te Berlikum. Zoools men zich herinneren zal, kocht H. M. de Koningin o. m. een haardbank, ook van mejuffrouw Lettinga. De laatste aflevering van de Prins bevat een zevental kiekjes van het koninklijk bezoek aan Friesland. Vooral de drie, die op Harlingen betrekking hebben, zijn zeer duidelijk. Het wegrijden bij de aankomst der vorstelijke gasten geeft een bijzonder gelukkige opname weer \an het vorstelijk echtpaar, speciaal van de Koningin. In hetzelfde nummer staat o. m. ook het portret van professor dr. H. Burger te Amsterdam, zoon van onzen stadgenoot prof. dr. C. P. Burger. --- Rebecca Plaat. † Een hoogst waardige vrouw, mejuffrouw Rebecca Plaat, vroeger directrice van de middelbare school voor meisjes alhier, is gisteren te Arnhem op hoogen leeftijd overleden. Na eerst jarenlang aan het hoofd van de „Fransche dag- en kostschool voor jongejuffrouwen" te hebben gestaan, werd zij, na opheffing dezer school en vervanging daarvan door een school van middelbaar onderwijs voor meisjes ia 1875, krachtens art. 72 der toen geldende wet op het lager onderwijs, tot directrice der nieuwe school benoemd. Na omstreeks twintig jaren al 3 zodanig te zijn werkzaam geweest, werd haar op haar verzoek, wegens redenen van gezondheid, met ingang van 1 Augustus 1895, op de meest ee_volle wijze ontslag verleend, onder oekennin. vau pensioen. j Zij vertrok toen metterwoon naar Arnhem , doch werd tot den huidigen dag nooit door haar vroegere stadgenooten vergeten, waarondei een zoo groot getal meisjes, eerst aan de Fransche school, later aan de middelbare school, door haar zelve en onder haar leiding op uit stekende wijze waren gevormd geworden. Onder haar leiding ontwikkelde de nieuwe school zich al meer en meer, zoodat deze een eereplaats onder haar zusterscholen in het land mocht innemen. In weerwil van de in latere jaren toenemende verzwakking harer gezondheid, bleven haar zorg voor en haar belangstelling in de school tot het laatst onverminderd. Haar algemeen erkende rechtvaardigheid gaf haar een onbetwist gezag , niet alleen onder de leerlingen maar onder de aan de school verbonden docenten, die haar de meeste hoogachting toedroegen , niet weinigen zelfs haar liefhadden. Voor vele leerlingen was zij een moederlijke vriendin. Steeds had zij een open oog voor gebreken, die zich voordeden, en werkte zij krachtig mede tot verbetering, waar deze slechts eenigszins mogelijk was. Evenals zij hier steeds in dankbare herinnering bleef voortleven, vergat zij van haar kant nimmer haar vroegere stadgenooten en haar voormalige leerlingen. Tusschen velen van dezen en haar bleef dan ook eon hechte vriendschapsband begaan, waarvan bij vele gelegeaheden bleek. De overledene had wel langzamerhand den last der jaren moeten ondervinden, doch bleet steeds helder van hoofd. Nu kort geleden cchtet was zij zeer hulpbehoevend geworden. Aan haar zoo welbesteed leven, dat op het laatst slechts lijden was geweest, werd thans op zachte kalme wijze een einde gemaakt. --- De storm en hoog water. Men moldt ons uit Harlingen, d.d. 6 Oct.: Tengevolge van den hevigou noordwosten storm is hedennamiddag op Vlieland nabij het Posthuis gestrand de alhier thuisbehoorende driemastschoener Laura, kapitein Wolthekker, met een lading hout bestemd voor Harlingen. De bemanning is gelukkig gered. Van de eertijds zoo talrijke Harlinger vloot is dit het laatste schip , dat thans is verongelukt. Op Terschelling is hedennamiddag gestrand de Noorsche bark Cyprian , kapt. Guderson, met steenkool van Glasgow naar Aarhuus. De bemanning , bestaande uit 14 man , is gered. Het schip strandde masteloos. Het is in drie stukken geslagen. De reddingsboot kreeg bij het redden van de equipage twee lekken, terwijl alle riemen zijn gebroken. Wegens den storm bleven te Harlingen heden liggen Stanfries V en Leeuwarden I en 11. Ook de postboot Terschelling vertrok hedennamiddag niet. De Heemstra is eveneens wegens den storm niet uit Amsterdam aangekomen. Uit Harlingen meldt men ons nader, d.d. 7 Oct.: Hedenmorgen is alhier van Enkhuizen, alwaa» de boot wegens storm was binnengeloopen, aangekomen de stoomboot Stanfries I, varende van Amsterdam op Leeuwarden. De gezagvoerder rapporteert, dat de stoombooten Leeuwarden F ca Dokkum 11, die met hem vertrokken waren, weder terugkeerden wegens de woelige zee. Een inmiddels ontvangen telegram meldt, dat do beide booten te Harlincen ziin aangekomen■Mi mogelijk worden hersteld. Regeering en Stortlung worden dus verzocht, vast te houden aan de 7 Juni j.l. aangenomen houding, volgens welke de staatsvorm monarchaal blijft en zoo spoedig mogelijk een nieuwen koning te kiezen. Dagbladet beweert intusschen met beslistheid to , kunnen zeggen, dat de Noorsche regeering '/ich niet aan de candidatuur van prins Karel van Denemarken gebonden acht en geen overrompeling in zake don toekomstigen staatsvorm van Noorwegen in den zin heeft Na. de erkenning van Noorwegen als onafhankelijken staat zal zij het Storthing over do verdere stappen raadplegen. Japans economische activiteit. De vereenigde Kamers van Koophandel te Tokio besloten ter bevordering van Handel, Industrie en Financiewezen aan de regeeaing te verzoeken : aanstelling van staatshandelsagenten, oprichting van monster-tentoonstellingen, benoeming eener commissie tot het bezoeken van vreemde havens, bevordering van een Koreaansch-Japansch tolverbond, beperking der kosten van bestuur, verbetering en snelle uitbreiding van het spoorwegnet en oprichting eener Japansch-Chineesche Bank. Russische toestanden. Het is nu zoover gekomen, dat schrijfmachines tot gevaarlijke werktuigen zijn verklaard. In den laatsten tijd .varen er dikwijls oproerige proclamaties verspreid , die met behulp van schrijfmachines vermenigvuldigd waren. De adjunct van den minister van Binnenlandsche Zaken heeft nu aen verordening uitgevaardigd, volgens welke men alleen met goedkeuring van de politie schrijfmachines mag verkoopen. De handelaars worden onder streng toezicht geplaatst, en op overtredingen staan zware straffen. Te Bakoe zijn 09 menschen tot verschillende gevangenisstraffen veroordeeld, wegens deelneming aan de onlusten. Het zijn 8 vrouwen, _5 Russen , 16 Georgiërs, 13 Joden, 5 Armeniërs en 3 Duitschers. . Moorden en plunderingen houden in den geheelen Kaukasus aan. Men schat dat demobilisatie van de kozakken voor het onderdrukken ,van den opstand tot dusver 15 millioen roebels heeft gekost. ? De joelen in Rusland. Volgens de Birschewija Wjedomosti heeft de minister van Onderwijs besloten; dit jaar niet t meer een zeer beperkt aantal joden op de hoogescholen toe te laten, maar allen, die aan het examen voldoen. Overwogen zal worden de algeheele afschaffing van de beperkende bepalingen voor de joden op onderwijsgebied. Het aantal kiezers te Moskou voor de rijksduma zal 8500 zijn, waarvan 6000 eigenaars van vaste goederen. De Berlijnsche stakers. De stakersvergaderingen namen een motie aan, waarin wordt uitgesproken, dat de arbeiders en arbeidsters van Berlijn de uitsluiting niet slechts beschouwen als een verdedigingsmiddel van de patroons tegen de eischen der stakenden, maar voornamelijk als een door de gezamenlijke werkgevers voorbereiden aanslag op de arbeiders en hunne Organisaties. Tienduizend arbeiders, die op contract werkten en nu uitgesloten zijn, wilden, wegens contractbreuk door de firma, schadevergoeding eischen. Dit werd afgeraden aangezien men dan de firma's recht zou geven, ook schadevergoeding van contractbrekende arbeiders te eischen. De arbeiderspaarkas bij Siemens en Holske, die in beheer was bij de directie, heeft op verzoek der arbeiders alles uitbetaald. Volgens het Berl. Tagebl. bestaat onder de werklieden een sterke strooming, die onvoorwaardelijke werkhervatting door de 800 oorspronkelijke stakers op dit oogenblik het eenige verstandige zou vinden. De kleine patroons in het metaalvak zijn niets gesticht over het besluit van den bond om 14 dezer alle werkplaatsen te sluiten. De bestuurders van motor-rijtuigen, die met loonsverlaging bedreigd worden, willen zich bij de stakers voegen. Het Berliner Theater kon wegens gebrek aan electrisch licht zijn openingsvoorstelling niet geven. De beweerde Boerensamenzwering in Duitsch Z. W. Afrika blijkt reeds op niet heel veel neer te komen. De Hamb. Nachr. schrijft: Andries de Wet is niet gevangen genomen en heeft ook niets uit te staan met een quaestie die den autoriteiten in Wind-hoek dwong tot het doen arresteeren van zes gewezen n?.tionalecouts. Na het afbranden van zijn farm heeft Andries de Wet een huis gehuurd in Windhoek, dat hij tot een hotel liet inrichten. Natuurlijk-namen in dat hotel vooral Boeren hun intrek en de zes gevangen genomen oud- die sinds lang verdacht, werden Engeische spionnen te zijn, woonden'er ook. .Tijdens hun arrestatie was Andries de Wet niet in Wind-hoek. Hij bevond zich in de Kaapkolonie, herstellende van een zwaren typhusaanval. Zijn vrouw woont thans in de buurt ,van Hamburg. In een brief, dien zij veertien dagen geleden van hem ontving, klaagt hij I over groote zwakte. Hij was nauwelijks in staat zonder hulp de kamer op en neer te loopen. Set Suez-kanaal. Gisteren is aan den kant ,van Suez aan de schepen toegestaan tot Ismaïlye door te varen, in de verwachting, dat het kanaal heden weer geheel voor het verkeer zou kunnen worden opengesteld. Petroleum in Zuid-Afrika. Volgens een telegram aan do Times uit Kaapstad is in het noorden van Karoohoogvlakte petroleum ontdekt Een Kaapsche maatschappij heeft de voorkeur gekregen voor een concessie over 1% millioen hectare. Zij zal verdere onderzoekingen laten doen. ° •''••'•■-'Vvorkilla?buil,en Bremen zün vrij van *T*»&» v"0krUard' elders komen nog enkele J»le b«ide al Jrio d„~ De „„« "«stonde Mioeten gVaïy bli>f6nn «^uT^ *« Ka*», die op Tilburg vïihH^^S «is letterlük onder wU - gedaan" f onophoudelijk groote golven over het dek. Te Hondeng Goeguies^is ook een huis omgewaaid. Spoorwegongeluk. ~Te Gravenbrakel iri België is een tiein uit' Bergen op een rangeerende,, locomotief gereden doordat de remmen plotseling weigerden te werken. Er zijn een 20-tal gewonden. De hoofdconducteur is zwaar gewond ,r De machinist is krankzinnig geworden! • , Een ai ft van Carnegie geweigerd. Een Engeische gemeente _ het is niet het eerste geval van dien aard trouwens - heeft een aan od van 40,000 gulden van Carnegie voor een bibliotheek geweigerd. Ofschoon eenige burgers het gebouw wilden geven, besloot de gemeenteraad van Coseley in Staffordshire, dat de gemeentekas de kleine som voor onderhoud niet kon dragen. In deze moeilijke tijden was het beter, eerst geld te besteden voor de voeding van arme kinderen in plaats van voor volksontwikkeling. ---