Een veertigjarig jubileum. Gedurende de Meimaand ontbreekt het niet aan jubilea; schier dagelijks leest men in de bladen omtrent herdenkingen van getrouwe dienstvervullingen. Het behoort echter tot de uitzoiideriugui', dat iemand het feit kan herdenken, 40 jaren, dus % gedeelte van een normalen menscheuleeftijd, bij dezelfde tirma werkzaam geweest te zijn. Heden hebben wij het voorrecht een dergelijk jubileum te vieren en wel van een der gezellen van de Leeuwarder Courant-drukkerij, Coenraad Reenalda, die op 14 Mei 1866 bij de Erven Koumans Smeding als leerling in dienst trad en gedurende de sedert verloopen reeks van jaren als letterzetter onafgebroken aan ons blad is werkzaam geweest. De Directie van ons blad wilde, onder hartelijke gelukwenachen, dit feit herdenken en bood hem als herinnering aan dezen dag een stoffelijk blijk van belangstelling aan. Keenalda is ondanks /.ijue veertig dienstjaren nog krachtig en gezond van lichaam en geest; hij verricht zijn taak nog steeds met lust en accuratesse, zoodat het niet onmogolijk is, dat hij, evenals een zijner confraters bij ons blad, ook zijn 50-jarig jubileum zal mogen vieren bij de L'euieanli r Courant. Directie en Redactie verheugen zich ten zeerste in dergelijke jubilea, die de bewijzen ziju van de onderlinge goede verstandhouding. --- De Kinderbewaarplaats. De Kinderbewaarplaats heelt heden naar nieuw gebouw betrokken , een der goede gevolgen van de milddadigheid van Sint Antoon. Door de groote gift aan de Vereeniging de Ambachtsschool werd een nieuw gebouw voor deze mogelijk gemaakt. De oude Ambachtsschool ging in eigendom aan Sint Antoon over en hierdoor kwam het Bestuur vau het bokende Gasthuis in de gelegenheid om twee andere vereenigingen gelukkig to maken : «le Le«UW*rdej lüdnjtri^. en Huishoudschool en u.e KinJerbewaarplaats. De eerste zal het hoofdgebouw in bruikleen verkrijgen, de tweede heeft, zooals we zeiden, boden haar uitrek gedauu iv een voor haar nieuw gebied: de ruimte, die ia ds Oo4s Ambachtsschool voor timmeren SD U».keuen werd afgestaan. De ingang is aan het Jacobijner kerkhof. Onmiddellijk achter het stevige poortdeurtje ia de speelplaats, waar, bij heel mooi weer, de kleinon, maar die hier nog de kleinsten vi.it zijn, in zandhoopen kunnen oinkrioelen. Dan, aan de rechterhand een deur, die toegang j tot de belde li.nedonzalon, waar de kin.; worden bewaard, en tot de wa.litk.nnor. 1 laatste, links van de deur, is licht on ruim. Maar aan de andere zijde van de gans zijn li.'t •en paar buitengewoon ruime vertrokken. Daar spoelden in de eerste kamer sondes hoofdletters — de seniores onder de kleuters , terwijl vriendelijke oogen on han toekeken. In het vertrek daarnaast langs de muren bedjes en wiegjes, waarin - alleen "I l.ij tweeezuigelingon slapen of ernstig rondkijken of de flescli hantoeren met regelmatige klokbou..-gingkjes der kleine mondjes, 't Is overal li.lit en frisch , — heerlijke lokalen voor het kleine teere goed , dat zijn strijd om het leven strijdt. Boven is ook ruimte ; nog een groote kamer, waaraan later een bestemming zal worden gegeven , en de kamers der directrice en der inwonende werkvrouw. Alles te zamen ziet er nieuw, modern , zonnig uit. Bij de vele kubieke meters lucht, komt het op een tiental meer of minder niet aan. Er heerscht dan ook een heel andere atmosfeer dan vroeger in het gebouw op de Put. Vanmiddag om drie uur waren eenige dames en heeren bijeengekomen in het bovenvertrek. Dit waren de bestuursleden van de Kinderbewaarplaats, dames en heeren uit het bestuur van Sint Antoon en het bestuur der Vereeniging tot Zedelijke Ontwikkeling. De presideut van hot Slat Anthony-Gasthuis, mr. H. D. van Ketwich Verschuur, droeg de sleutels van het gebouw over aan het bestuur der Kinderbewaarplaats. Hij herinnerde er aan, dat met dezen steun van Sint Antoon geheel gebleven werd binnen het gebied van den philanthropischen arbeid, dat deze stichting had afgebakend : voorkomen van armoede. Met vertrouwen zag het bestimr van .Sint &>toM deze grootere fuimte afgestaan aan de Kmderbewaarplaats, welker bestuur reeds de proeven had gegeven van een aan groote behoefte beantwoerdenden arbeid. De voorzitter der Kinderbewaarplaats, de heer L. A. Tromp , dankte hen, die hun steun hadden verleend, voor hun hulp, vooral het Sint Anthony- Gasthuis en het Gemeentebestuur. Hij herdacht de even tactvolle als nauwgezette werkzaamheid der vorige directrice en terwijl hij de verzekering uitsprak, dat de taak in het nieuwe gebouw met toewijding zou worden voortgezet, aanvaardde hij namens zijn Vereeniging het bruikleen uit Sint Antoon.'s milde handen. Daarna werden de vertrekken bekeken, waarbij de beer Tromp de aanwezigen rondleidde. --- Bond van Hotelhouders enz. Hedenmiddag 12 uur werd in cafo „Ilonthem" alhier de algemeene jaarvergadering gehouden van den Frieschen Bond van II Societeitshouders, gevestigd te Leeuwarden. Er waren tegenwoordig 31 !•• : Na de opening door den voorzitter wor.l rap uitgebracht door de commissie welke op au.ln.itia is geweest bij den ministor van Binnenlandsche Zaken. Uit de rekening en verantwoording van den penningmeoster bleek, dat de ontvangsten bedroegen f 386.27 , de uitgaven /":!'.»1.78H, zoodat het nadeelig saldo / G. 51 H bedraagt. De heeren J. Prinsen te Akkrum en F.Wijmenga te Sneek , als bestuursleden aan de beurt van aftreding, werden als zoodanig herkozen, respectievelijk met 29 en 31 van de 33 geldige stemmen. Voor den heer Schilstra, die als lid van het bestuur bedankt had, werd gekozen de heor <.'. Fierstra te Deinum. Verder werd bosloten, een adres te zenden aan de Tweede Kamer en den betrokken minister, om bij do a.s. wijziging der wet op de personeele belasting bepslisssa op ts nemen, waardoor deze wet minder drukke: minder onbillijk wordt tegenover adressai. De redactie van dit adres werd opgedragen aan do hoeren Lijn en Boersma, resji... ti.v.lijk secretaris en vico-voorzitter van 10l 1... si uur en de heeren Alberda te Leeuwarden en .1. do Vries te Jelsum, welke commissie de vrijheid kreeg, zich van rechtskundigen bijstand te voorzien. --- Wijziging der verordening voor het Gymnasium. Door curatoren van het ('yiuuasium is aan Burgemeester en Wethouders een schrnven gericht, waarin ze als hun moening te kennen geven, dat, nu het 6* lid van art. 9 der Hooger Onderwijswet vu-i 88 April 1876, houdende de bepaling, dat aan den overgang der leerlingen van do eene klasse naar eon hoogere, een openbaar oxamcn moet vooraf:' is ingotrokken , deze examons geheol km worden afgeschaft. Die examens toch - zeggen curatoren - zijn in hoofdzaak eon ledige vorm geworden , omdat zij bij hun korton duur geep maatstaf kunnen z|jn voor do aanspraken on «s.Ordering en goede leerlingen daardoor wol eens èen slacht flguur iu.tlv._u v, de slechte een goed figuur I examens noch voor curatoren . die lieh laaf* andere wegen éu door hun vcbvvlbvuuvk *o dóór het ofttvunfïen vnn .10 lwe*maa_deÖ|kse_a krftPPorten der I aren op de hoogte stellen van do vorderingen dor leerlingen, WOb natuurlijk voor de leeraren zelve noodig SB worden MIOO goed als nooil d....r de oudsrs of voogden di ■ feeilinpeu I.e/...Kt. Curatorea achten hel eohtei , „.,.|/aam, dut ds eindbeslissing over de 1.., v..i dering ds* leerlingen tot een hoogere klasse in handen van OUratOfen blij VS berusten. De rector i" ook dit gev...len toegedaan Burg. en Weth. veroeuigon zich mot het voorstel door .-uratoren gedaan om art. 17 der betrekkelijke verordening te wijzigon als door laatstgenoemden naai aanleiding van hun srlinj ven wordt gedaan. --- Buitenlandsch Overzicht. 14 Mei. De sultan van Turkye tracht aan het conflict met Engeland te ontkomen. Turkije trekt zijn troepen van Tabah terug, ofschoon het zijn rechten handhaaft en nadrukkelijk nota neemt van de belofte, dat het gebied, hangende het geschil, ook niet door Engelsch- Egyptische troepen wordt bezet. Is daarmee de vreedzame regeling door een gemengde commissie verzekerd ? Men hoort nog niet, dat Engeland zich nu voorloopig bevredigd heeft verklaard en eigenlijk vraagt men zich af: wat Engeland nu zal doen om het conflict toch gaande te houden. Want de indruk overheerscht, dat Engeland een conflict met Turkije wenscht om een voorwendsel te hebben, Egypte geheel aan den Turk te ontrukken. De Engelsche bladen gaan voort met heftige aanvallen op Moechtar Pasha, den Turkschen gezant of hoogen commissaris te Cairo. Dat Moechtar sedert zijn 20-jarig verblijf in Egypte steeds op onopvallende wijze heeft gepoogd, den Engelschen invloed tegen te werken, mag wel als vast worden aangenomen. Men heeft dan ook reeds beweerd, dat Engeland's voorloopig doel met het opwerpen der Tabah-quaestie de verwijdering van Moechtar-Pasha was. Sultan Abdoel Hamid heeft Moechtar's verdiensten voor do Turksche zaak in Egypte steeds zeer gewaardeerd en hem het gezantschapspaleis te Cairo persoonlijk ten geschenke gegeven. Zal de sultan nu een zijner beste dienaren opofferen, wanneer Engeland in één of anderen vorm dien eisch te berde brengt ? Moechtar wordt in Engeland beschouwd als de ziel der pan-islamistische beweging in Noord-Afrika, die anti-Engelsen en anti-Fransch is. Maar wat hem in Engelsche oogen onuitstaanbaar maakt, moet de sultan hem wel juist als verdienste aanrekenen. En aan Moechtar Pasha's persoonlijkheid hecht zich ook eenigszins de internationale beteekenis, die de quaestie bezit, verder vast. Twee jaar geleden bracht Moechtar een bezoek aan Berlijn en werd daar door keizer Wilhelm en den rijkskanselier von Bülow zeer hoffelijk ontvangen. Ook dat schijnt hem in Engeland tot een ongewenscht persoon te maken. Men verwacht dus, dat Engeland nu op een of andere wijze het punt van geschil met Turkije zal verplaatsen en dat nu Moechtar de prijs zal worden, dien Engeland eischt. De Engelsche politiek staat in Europa niet in een besten reuk en dat is oorzaak, dat ook het Engelsche ontwapeningsvoorstel, zooals men de door de Engelsche regeering aanvaarde Lagerhuis-motie noemt om op de tweede Haagse he conferentie een inkrimping der oorlogsuitgaven ter sprake te brengen, hier en daar slechts als een paradestuk wordt beschouwd. Eigenaardig is, dat Davis, die tot Amerikaansch vertegenwoordiger ter conferentie is bestemd, de zaak zoo wil opvatten, dat zij alleen op de landlegers zou slaan en niet op de vloten. Do bladen van het Europeesche vasteland roepen reeds uit, dat dit niet zou aangaan, want daarmee zouden Engeland en Amerika, die vooral op hun vloten steunen, zich buiten de zaak plaatsen. In Oostenrijk heeft de pers niettemin het denkbeeld met enthousiasme ontvangen. Wel doet het Neue Wiener Tageblatt opmerken, dat Engeland in zijn veilige positie gemakkelijker praten heeft dan andere mogendheden, maar in het feit dat de Engelsche regeering de toevoeging tot de motie, die bepaald tegen Duitschland gericht scheen, afwees, ziet het blad bij de heerschendc spanning tusschen Londen en Berlijn een vredelievende betuoging van buitengewone beteekenis. Ook de Berlijnsche Vottiseht /tg. staat daarbij met bijzondere voldoening stil. Jammer maar, zoo zegt dit blad, dat iv Duitschland zekere leden der Vlootvereeniging juist al het mogelijke doen om het Engelach-Duitsche wantrouwen aan te moedigen. De Lokal-Anzeiger wees er evenals de meeste Oostenrijksche bladen op, dat de ontwapeningsquaestie in midden-Europa op groote bezwaren stuit. En waar men in ontwapening den besten waarborg voor den vrede wil zien, moet men toch niet vergeten, dat de groote militaire ontwikkeling van Duitschland tot den vrede in de laatste o 5 jaar wezenlijk heeft bijgedragen. Overigens zou de Duitsche regeering in beginsel niet tegen vermindering der militaire uitgaven zijn. Geheel anders spreekt de Tages Ztg., die in het gehoele Engelsche voorstel een manoeuvre tegen Duitschland ziet, dat weer als vredesverstoorder wordt voorgesteld. Het blad gelooft, dat do Duitsche regeering voor haar deelneming aan de Haagsche conferentie bepaald als voorwaarde zou stellen, dat dit voorstul niet op de agenda kwam. Waar het artikel van de Lokal Anz. als officieus werd beschouwd, verklaart het Duitsche ministerie dit nu overigens voor onjuist, er aan toevoegende, dat het zich vooralsnog niet over zijn houding kan uitspreken. Wij hebben or reeds eerder op gewezen , dat oaeit ia Duitaobe regewiugakrijjg'*- aljivbt niet in de rochte] stemming "verkeert om over ontwapening te spreken. Mon krijgt daar meer en meer reden om zich te verontrusten over hetgeen reeds eenigen tijd ala de Driebondcrisis wordt aangeduid. Het is met Duitschland's Italiaanschen bondgenoot begonnen. Op Itali'. rekent Duitschland reeds maar half meer. En nu heeft het aanstaand bezoek van keizer Wilhelm aan keizer Frans Jozef, in Oostenrijk-Hongarije eerst de Hongaren aanleiding gegeven, zich weer eens minder vriendelijk over het verbond met Duitschland uit te laten. Thans komen ook de Polen. Het extreem-radicale nationale Polenblad, de Slowo Polskie , te Lemberg , schrijft: „In de zitting der delegaties uit de Oostenrijksch Hongaarsche parlementen, die de gemeenschappelijke begrooting moeten vaststellen, zou dit jaar do minister van Buitenlandsche Zaken wel eens voor verrassingen geplaatst kunnen worden, wanneer hij al te veel nadruk legde op het verbond met Duitschland". De verhoudingen in Oostenrijk-Hongarije, zoo verklaart het blad, staan tegenwoordig zoo, dat naast de Hongaren ook de Polen, Czechen en Kroaten zich verzetten tegen elke nauwere aansluiting aan het Duitsche Rijk en tegen elke ondersteuning der „halsbrekende wereld-experimenten van Duitschland". Aan Duitsche zijde staan op dit oogenblik alleen nog de Oostenrijksche Duitschers en niet eens allen. En dan zegt het blad: „Wanneer keizer Wilhelm bij zijn bezoek te Weenen toespraken houdt, zal hij in de delegaties beantwoord worden op een wijze, die geenszins in den geest van Berlijn zal uitvallen en Duitschland zal zich op grond daarvan kunnen overtuigen, dat het nu feitelijk alleen staat in Europa." De Hongaarsche premier Wekerle heeft zich intusschen gehaast, te verklaren, dat de Hongaarsche regeering aan het verbond met Duitschland vasthoudt en uit officieusen Hongaarschen koker komt de verzekering, dat het verzet in Hongarije volstrekt niet van de geheele nationale coalitie uitgaat doch alleen van de clericale volkspartij, die aan Fransche (?) inblazingen gehoor geeft. Ofschoon de Duitsche bladen zich uiterlijk voordoen als daardoor gerustgesteld en het geheele verzet tegen den Driebond voorstellen als een uitvloeisel van gebrek aan politiek inzicht bij overigens onverantwoordelijke politici, is men te Berlijn toch blijkbaar niet gansch gerust. Zooals men weet, is verleden week de interpellatie in den Rijksdag over de uitwijzing van Bassen uit Pruisen zonder resultaat verloopen, omdat de regeering verklaarde, dat het een Pruisische aangelegenheid was. Om deze reden bracht de vrijzinnige afgevaardigde Trager de zaak Zaterdag in den Pruisischen Landdag. De vertoogen der vrijzinnigen hielpen echter ook hier niet. Aan het eind van het debat kwam de minister van Binnenlandsche Zaken tot de conclusie, dat de regeering niet alleen geheel in haar recht was geweest, maar zelfs een duren plicht had vervuld door ongewenschte elementen te verwijderen. Er werd herhaaldelijk een beroep gedaan op de publieke opinie, waar de conservatief von Brandenstein verklaarde, dat hetgeen men in Pruisen publieke opinie noemt, niets is dan „de gemeenschappelijke meening van een aantal krantenschrijvers" en de minister zeide: publieke opinie is het verwarde geraas, dat ontstaat door „het op elkaar klapperen der verschillend , gekleurde plankjes, die de menschen voor hun voorhoofd dragen." Wel erkende de minister de gevallen, waarin personen uitgezet waren, zonder dat er eenige reden voor was, maar die gevallen waren niet zoo talrijk als men meende, nu die enkele gevallen tien maal in de bladen en twee maal in het parlement waren besproken. En ofschoon de nationaal-liberaal Friedberg de ~ vergissingen" erg grof vond, zoodat het wel geleek, alsof men de brigadiers der gendarmerie maar in het blinde weg had laten optreden, eindigde deze spreker met een ietwat Judas-achtige peroratie, waarin hij verklaarde, dat nu Rusland aan ecu keerpunt in zijn geschiedenis was gekomen, alle Russen naar hun land moesten turugkeeren om mee te werken aan de verdere cultuurontwikkoling des lands. De minister liet de sterke deelneming der vele Joden onder de vluchtelingen aan de revolutionaire beweging zwaar gelden en toen er gesproken werd over nadere wettelijke regeling van het asylrecht, word vau cunservatieve zijde verklaard, dat dit slechts zou uitloopen op bescherming van algemeen gevaarlijke internationaal-revolutionaire elementen. Uit Weenen wordt gemold, dat de moeilijkheden bjj de Oostenrijksche kiesrechthervorming, die deu premier von Gsutsoh deden aftreden en waarmee nu Hoheiiloho heeft te kampen, ook door dezen nog lang niet zijn overwonnen. Algemeen kiesrecht en regeering door een kabinet door de partijen zelf, dat zijn de middelen, waarmede keizer Frans Jozef een einde wil maken aiut het geharrewar dy nationaliteiten met de regeering. Maar de nationaliteiten, die het parlement vormen, welks toostemmiug eerst noodig is, blijven den onm'.'gejjjl. en eisch stellen, dat eerst hun absvluut onvereonigbare, direct togenstrijdige wenschen op taalgebied enz. worden vervuld. Nu heet het weer, dat Hohenloh» wil beproeven, eerst een „kleine parlementariseering" van het kabinet te volbrengen. Duitschers, Czechen en Polen zouden ieder één vertrouwensman aanwijzen, die, zonder portefeuille stem zou hebbon in het kabinet en meewerken aan het tot stand brengen der overeenkomst omtrent het kiesrechtontwerp. Daarna zou dan een geheel parlementair kabinet gevormd worden. Maar met onwillige honden is hot kwaad hazenvangen en hetzij met of tonder medewerking van zulke „landsman-ministers" is er nog niet veel uitzicht, dat Hohenlohe spoedig de nationaliteiten er toe krijgt, zich met een kiesrecht te vereenigen, dat klaarblijkelijk ten doel heeft, de uitsluitende beheersching der politiek door de nationale quaesties te breken. --- BINNENLAND. LEEUWARDEN, 14 Mei. Stadsnieuws. Gistermiddag werd op het sportterrein aan het Nieuwe Kanaal een kaatswedstrijd gehouden tusschen de vier parturen , die zich hadden aangemeld vanwege de Leeuwarder Kaatsclub deel te nemen aan den bondswedstrijd, welke dit jaar op Pinkster-Maandag te Arum zal worden gehouden. De parturen waren : 1. G. Ronner, J. Tuininga, S. Tichelaar; 2. R. Stienstra, L. Vlietstra, EL Wadman; 3. F. Felkers, S. Zijlstra, Koos Visser; 4. A. de Wal, Klaas Visser, W. v. d. Wal. De uitslag was, dat het 3de partuur als overwinnaar uit het strijdperk trad. Deze neemt dus deel aan genoemden bondswedstrijd. Zondag werd door eenige leden van de poetduivenvereeniging „de Noordster" alhier eene Poule-wed vlucht gehouden van uit Boxmeer. Door de goede zorgen van den stationschef aldaar werden de duiven met N.-wind te b uur A. T. in vrijheid gesteld en bereikten hare hokken als volgt : No. 1. P. de Jong 11.16.41 , 2. F. H. J. Rolf v. d. Baumen 11.16.4 , 3. J. Haanstra IU , 4. F. H. J. Rolf v. d. Baumen 11.24.7 „ 5. idem 11.26.6 , 6. idem 11.27.31 „ 7. K. A. Tombrock .... 11.28.3 „ 8. J. Haanstra 11.29.4 „ 9. K. A. Tombrock .... 11.33.18 allen A. T. Poule I. P. de Jong. Poule 11. en 111. J. Haanstra. De Prov. vereeniging „Friesland" der Vereeniging van hoofden van scholen in Nederland zal hare jaarvergadering houden op Woonsda Mei :v.s. alhier. Als sproker zal optreden de heer J. C. van den Berg, UvMC WB de H. B. S. te Heerenveen, met het ondorwe'p : Bitmarck. De voetbalwedstrijd gisteren op de Wilhelminabaan alhier gehouden tusschen „Frisia II" eu „Lycurgi-t 1" van Sneek, werd door „Frisia II" met _ 2 doelpunten gewonneu. ---