Buitenlandsch Overzicht 21 Februari. Het spreekt wel van zelf, dat in de Fransche pers druk wordt nagepraat over de Kamerzitting vaa Dinsdag, in welker verloop veel verwonderliiks is, doch die niettemin aan alle zijden een ke/redigenden indruk nalaat, behalve bij de uiterste linkerzijde, welker bladen Briand scherp aanvallen en zeggen, dat hij voor het geheele land de anti-clericale politiek in discrediet brengt. Briand's systeem van kerkelijke politiek heeft wederom gezegevierd, dat is zeker, en de nationalistische en gematigd-republikeinsche bladen constateeren met zekere genoegdoening, dat Briand heeft gesproken als de eigenlijke leider der regeering. De onverzoenlijke politiek, waartoe Clemenceau scheen te neigen, is als een kaartenhuis in elkaar gestort, zeggen zij. Men legt blijkbaar vooral zulk een nadruk op Briand's zegepraal om deze dienstbaar te maken aan de redeneering, dat Clemenceau daarmee een nederlaag heeft geleden. Het is opmerkelijk, maar Clémenceau's ster is door deze zitting, waarin hij toch aan Briand's zijde stond , nog meer verduisterd dan door het conflict, dat hij onlangs met Briand uitlokte. Briand vergold Clémenceau's jongste uitval tegen hem grootmoedig door de verdediging van den premier op zich te nemen tegen het verwijt , dat. er tegenspraak zou zijn tusschen diens vroegere en tegenwoordige houding. Clemenceau zat inmiddels in de ministerbank en trachtte door tusschenroepen, ter betuiging van zijn instemming, zijn eigen persoonlijkheid toch «enigszins te doen gelden. Maar alle indruk £ . rvan verdween onder den schitterend.n woorueusu-oom van Briand. Clemenceau, zegt één der bladen, is in zijn eigen kabinet tot de rol, van een „plaatshouder" afgedaald, de rol, die bij aan de pastoors in hun kerken wilde toewijzen. Bij de meerderheid in de Kamer voegde zich een deel der rechterzijde; _5 leden van rechts en 61 van links onthielden .ich. Eigenlijk is het zwaartepunt der kerkelijke politiek nu door de stemming der Kamer, die van alle inmenging in de daden der regeering afzag, van het terrein, der partijpolitiek afgevoerd en overgebracht op het terrein der onderhandelingen tusschen de regeering en den aartsbisschop van Parijs. En de Köln. Ztg. schrijft: „Blijkbaar zijn uit het midden der Fransche kerk zelf machtige hevels in werking gesteld om den tegenstand der onverzoenlijke kringen in het Vaticaan tegen de onderteekening der staatsrechtelijke onderwerping van de kerk in Frankrijk te overwinnen. Daarmee wil men redden, wat nog valt te redden en de eerstvolgende dagen moeten uitkomst geven omtrent den uitslag van den strijd tusschen twee richtingen in de kerk zelf." v.'at heeft uu de methode-Briand eigenlijk aan den staat opgeleverd ? De kerkegoederen zijn in het bezit van den staat overgegaan; daarmee is een waarde gemoeid van eenige honderden millioenen. In het aartsbisschoppelijk ualeis te Parijs heeft de minister van Arbeid intrek genomen ; het groote seminarie van St. oulpice .met zijn heerlijken tuin wordt gebruikt tot utbreiding van het Luxemburg-museum; overal in de provincie zijn de huizen en paleizen der bisschoppen verwereldlijkt. De kerk heeft niet meer het recht , in Frankrijk schenkingen of erfenissen te aanvaarden. De priesters zijn onderworpen aan het staatsgezag en moeten evenals alle burgers hun militaire plichten vervullen. Zij moeten hun woningen van de gemeenten huren en zullen door een contract met den burgemeester het gezag der plaatselijke overheid moeten erkennen. Toch blijft er in den feitelijken toestand tot dusver een onklaarheid, die ook door de rede van Briand niet is weggenomen. De kerkgebouwen , die door de gemeenten moeten worden opengelaten voor hun bestemming, moeten volgens de wet door de gebruikers worden onderhouden. De pastoors moeten die verplichting op zich nemen, doch men weet, dat zij die verplichting uit eigen middelen niet kunnen nakomen. De in de Kamer gestelde vraag, hoe de regeering dit punt wil verzekeren, is onbeantwoord gebleven. Daarover zal dan ook nog wel eens nader worden gesproken, ook van de zijde der Kamer. Gisteren heeft de vervulling plaats gevonden van het voorzitterschap van den nieuwen Duitschen Rijksdag, een gebeurtenis, waaraan ditmaal bijzonder belang werd gehecht, omdat men in de vervulling van den vroeger aan net katholieke centrum toebehoorenden voorzitterszetel den veranderden staat van zaken tot uitdrukking wilde brengen. Het resultaat der stemming is nu geweest, dat Graaf Udo von Stolberg, (conservatief) met 214 van 383 uitgebrachte stemmen tot president is gekozen. Hij nam de verkiezing aan. Spahn ijna 800 millimeter tijdens de zware vorstdagen, op 23 Januari, in de Oostzee. ---