RECLAMES. 25 oent per regeL UI-d-I__KINHRJ 1111 IM-Tii JtiTïï h rrr iMelkvoedsel voor Kinderen-Zieken J --- LEEUWARDER COURANT van Dinsdag 4 Juni 1907. TWEEDE BLAD. --- Uit de Provincie. (Put CorrJ Wonseradeel, 1 Juni. De Gemeenterand ontving in zijne heden gehouden vergadering van den commissaris der Koningin bericht, dat de heer J. H. H. Piccardt, met ingang van 20 Mei, tot burgemeester dezer gemeente herbenoemd was. In verband met het afloopen van sijn mandaat als burgemeester was de heer Piccardt ook afgetreden als lia van de commissie van beheer van den Bolswarder—Harlingerweg. Hij werd als zoodanig nerbenoemd. De geloofsbrief van het bg enkele candidaatstelling benoemd Raadslid, den heer P. IJ. Vellinga te Arum, werd goedgekeurd. De commissie voor het ontwerpen van strafverordeningen had ingezonden een voorstel tot het brengen van eenige wijzigingen in de bouwverordening , welke de ondervinding aan de hand had gedaan. De behandeling hiervan werd uitgesteld totdat het ingevolge art. 6 der Gezondheidswet van de gezondheidscommissie gevraagd advies zal zijn ingekomen. Door eenige ingezetenen van Arum, die land gebruiken achter de Arumer Schotelbank, was een adres ingediend, houdende verzoek om een loopbrugje in het voetpad naar Pingjum een weinig oostwaarts te verleggen. Dit adres werd aan burgemeester en wethouders ter afdoening gerenvoyeerd. Het door het algemeen armbestuur ingezonden verslag over 1906 zal worden gedrukt en rondgedeeld. De door dit bestuur ingediende rekening over 1906 werd, overeenkomstig het advies van de met het onderzoek belast geweest zijnde commiasie, goedgekeurd met een voordoelig saldo van bijna f 1000. Het kohier van schoolgeld over het eerste kwartaal werd vastgesteld tot een bedrag van f 534.37 ft. Tengevolge het overlijden van den heer A. de Vries en het vertrek van de heeren J. D. de Jong en S. Pollema werd wijziging gebracht in de samenstelling van de stembureaux te Makkum en Witmarsum. Tot opvolger van den heer de Vries in de bouwcommissie werd de heer L. Piersma en van den heer de Jong in de commissie voor het onderzoek der rekening van den Bols war der — Harlinger weg werd de heer J. Timmer benoemd. Aan mej. H. Deinum, die heden juist 25 jaar had gefungeerd als onderwijzeres in de nuttige handwerken voor meisjes aan de openbare lagere school te Exmorra, werd op verzoek eervol ontslag verleend. Lu hare plaats werd benoemd mej. A. C, R. Boers. De heer R. Reitsma te Pingjum werd voor den tjjd van 3 jaren herbenoemd tot armvoogd in de eerste afdeeling. De directeur der Nederlandsche Tramweg- Maatschappij had aan burgemeester en wethouders ingediend een plan tot het vernieuwen van de brug te Harkezijl, in dier voege, dat er zal komen een dubbele brug, eene voor de tramlijn en eene voor het gewone verkeer langs den kunstweg Bolsward — Harlingen. Hij had tevens het verzoek gedaan, om laatstvermelde brug na de vernieuwing bij de gemeente in onderhoud over te nemen. Burgemeester en wethouders hadden over deze zaak met den directeur geconfereerd en hem den eisch gesteld om de brug in het belang van de scheepvaart langs de Schraardervaart van 8.80 M. tot 4.60 M. op zomerpeil te verwijden. In dezen eisch was door den directeur bewilligd. De Raad besloot alsnu het onderhoud der nieuwe brug te aanvaarden, doch stelde de voorwaarde, dat de vernieuwing vóór 1 Juli 1909 moet zijn uitgevoerd. Van Gedeputeerde Staten was nogmaals eene nota van op- en aanmerkingen op de nieuw vastgestelde politieverordening ontvangen. Op advies van de commissie voor de strafverordeningen werd aan de bedenkingen tegemoet gekomen. Naar aanleiding van een advies van de gezondheidscommissie werden onbewoonbaar verklaard de thans niet bewoonde woningen nos. 8 en 4 te Ferwoude, in eigendom behoorende aan de familie Sterkenburgh. Ter voorziening in vacatures bij het O. L. onderwijs waren door burgemeester en wethouders de volgende voordrachten opgemaakt: onderwijzer te Makkum: R. de Vries te Tjalleberd, D. Gerritsma te Surhuisterveen en A. Terpstra te Oosterend; onderwijzeres te Burgwerd: J. Westerbaante Franeker, A. W. Plaisier te Leeuwarden en X. Zijlstra te Emmen; onderwijzeres te Parrega: G. Bangma te Nijland, S. de Vries te Harlingen en A. W. Plaisier te Leeuwarden. De Raad benoemde te Makkum D. Gerritsma met algemeene stemmen (R. de Vries had bericht gezonden , dat hij eene benoeming te Luinjeberd had ontvangen); te Burgwerd mej. Westerbaan met 11 stemmen (op mej. Plaisier waren 3 stemmen uitgebracht) en te Parrega mej. Bangma met op 1 na algemeene stemmen. Dokkum, 1 Juni. In de hedenavond gehouden vergadering van den Raad dezer gemeente werd o. m. besloten het vischrecht in de stadsgrachten wederom te verpachten voor den tijd van drie jaar. Op voorstel van burgemeester en wethouders werd besloten tot het aankoopen van een cokesbreekmachine. Een woning aan den Stadswal, wijk A no. 186, werd, overeenkomstig het advies van burgemeester en wethouders, onbewoonbaar verklaard. Naar aanleiding van zijn verzoek werd F. de Vries herbenoemd als brugwachter tot 1 Mei 1908. Tot lid van de plaatselijke schoolcommissie werd benoemd de heer F. Roorda, Aan den heer J. P. Land Kramer werd, wegens zijn vertrek naar Utrecht, eervol ontslag verleend als weesvoogd. Een verzoek van de wed. P. G. Oberman e. a. te Dantumawoude, om het buizennet der gemeentegasfabriek tot hunne panden uit te strekken, werd om advies in handen gesteld van burgemeester en wethouders, evenals een adres van J. IJtsma e. a. in zake de privaten, aschbergplaats en wolwasscherij aan de Schermersweide. De algemeene politie-verordening werd, na wijziging, in haar geheel vastgesteld. Een ontwerp instructie voor den directeur-boekhouder der gasfabriek werd in handen van burgemeester en wethouders gesteld om advies. In zake de vordering van den adviseur voor de gasfabriek werd, in afwijking van het advies van burgemeester en wethouders, besloten aan den heer de Boer een gespecificeerde nota te vragen. Op een vraag dienaangaande van den heer Hillebrand werd door den voorzitter medegedeeld, dat plannen tot demping of verbetering der walbesehoeiing van het Nauw in bewerking zijn. Oostdongeradeel, 1 Juni. Naar aanleiding der ontslagaanvrage door den heer A. S. Tuinman, hoofd der openbare lagere school te Lioessens, is een verzoek, door een 20-tal ingezetenen tot den Raad dezer gemeente gericht, om niet, zooals het praatje de ronde doet, tot opheffing der openbare school te besluiten. Dit adres, hetwelk gesteld is in handen van burgemeester en wethouders, komt de e. k. Raadszitting in behandeling, de uitslag hiervan zien velen met belangstelling tegemoet. Sedert de opening eener christelijke school aldaar is het getal kinderen aan de openbare gedaald tot beneden 20. Het Raadslid Faber, bracht bij de voorlezing van het adres in de jongste zitting in het midden, dat het aantal kinderen slechts 4 of 5 is, waarop de voorzitter antwoordde dat, naar hij meent te weten, het aantal 12 bedraagt. Naar aanleiding van zulke praatjes, zal een grondig onderzoek door burgemeester en wethouders dus zeer gewenscht zijn. Naar wij vernemen, hebben reeds een 3-tal hoofden van scholen in deze gemeente het verzoek tot den Raad gericht om overplaatsing naar Aalsurn. Het oproepen van sollicitanten zal dus niet kunnen uitblijven, waarbij het zich laat aanzien, dat velen zich zullen aanmelden, daar de kans op verplaatsing der school nabij het station Dokkum-Aalsum groot is. Zevenwonden, 1 Juni. De indertijd veel besproken singel onder Opsterland en Schoterland , is nu geheel verhard en reeds sedert eenigen tijd in gebruik genomen, tot groot gerief der velen, die daarvan èn te voet èn per voertuig gebruik moeten maken. Van den straatweg onder Kortezwaag in de gemeente Opsterland is nu eene mooie verbindingsweg daargesteld naar de derde sluis onder Jubbega-Schurega in de gemeente Schoterland. Warga, 1 Juni. Heden sloeg de bliksem op Domwier onder Warga in den mast van een turfschip, zonder brand te veroorzaken. Het bovenste deel den van mast werd afgerukt, een ijzeren ketting, over den bovenlast gespannen, in drie stukken geslagen en voorts een paar gaten in het vaartuig. De schipper, bij den mast staande, bleef wonder boven wonder ongedeerd. Blesd ij k e, 3 Juni. Door onbekende oorzaak is onder behoor van dit dorp afgebrand ruim 2 H.A. dennenbosch, eigendom van den heer mr. P. Peereboom te Heerenveen. Daar in bedoeld bosch herhaaldelijk brand beeft plaats gehad, is de politie n'verig in de weer, de daders op te sporen, hetwelk evenwel tot heden nog niet is gelukt Dr o nrij p , 2 JunL Onder zeer ongunstige weersgesteldheid had heden alhier de jaarlijksche kermiskaatspartij plaats. De uitslag hiervan was. dat de prijzen van f 75, f 36, en f 18 benevens drie verguld zilveren eerekruizen, uitgeloofd door de heeren A. J. van Weideren baron Rengers, burgemeester van Menaldumadeel, C. Sijtsmajen L. Vermeer te Dronrijp, gewonnen werden door: 1. P. Hovinga te Engelurn; A. Groeneveld te Beetgum en M. Helfrich te Kimswerd; 2. S. A. Kooistra te Witmarsum; H. v. d. Heide te Franeker en G. Terpstra te Marssurn ; 3. H. v. d. Veer te Oosterlittens; R. Ozinga te Peins en J. Soolsma te Franeker. --- Persoverzicht. „Wij staan er goed voor." Zo» meent de N. Rott. Ct. ten opzichte van de naderende Staten-verkiezingen in Zuid-Holland. En Zuid-Holland — dit is bekend — zou bij gewijzigde provinciale vertegenwoordiging de Eerste Kamer „om" doen zijn. Wist het blad het niet door eigen ervaring, dan zou het uit de onrust in het kerkelijk kamp wel begrepen hebben, dat men er links „goed voor" staat. Men spreekt rechts niet meer van „winste", men spreekt er slechts van, hoe zich tegen verliezen te dekken. „Bij de provinciale verkiezingen van 1904, zegt het blad, was de meening gevoed, alsof de vrijzinnige partijen het in den zin hadden, ontijdig den levensdraad van het „christelijk" kabinet af te snijden. En de Standaard, wel wetend, welk een voordeel zulk een averechtache voorstelling aan hare partij geven moest, had niet nagelaten het schrikbeeld zooveel in haar macht was op den voorgrond te halen. Die snoode „liberalisten" gunden aan het „christelijk" kabinet — aan dr. Kuyper! — niet eens den tijd, hem krachtens constitutioneel recht gegeven, om te toonen, wat hij vermocht! Van het oogenblik af, dat die voorstelling veld won, moest de kans op succes voor de vrijzinnigen verminderen. Al wat tot de coalitie behoorde, of zich aan de coalitie ook maar eenigszins verwant voelde, liep als één man te zamen, om dr. Kuyper's ster voor ondergang te behoeden. De „kleurlooze middenstof', toen nog een vrij omvangrijke groep, keerde zich van den verkiezingsstrijd volstrekt af. Wat kon het ook haar, die zelfs voor een beginsel te nauwernood warm is te maken, schelen, in wiens voordeel dezen, naar zij meende, personenstrijd zou worden beslist? Hoe is dit alles veranderd ! De kleurloozen zijn sterk in aantal verminderd. Men weet nu volop, wat het „christelijk" beginsel alzoo meebrengt, en die wetenschap heeft onvoorwaardelijk het grootste deel der eertijds onverschilligen in de armen der vrijzinnigen geworpen. En de strijd gaat nu — men weet ook dit wel — langs het zittend kabinet heen, zuiver en alleen om het groote beginsel. Kon de rechterzij winnen, het kabinet ging daardoor niet heen, dr. Kuyper kwam 3 er door niet weerom. Thans wordt slechts antwoord verzocht op deze principieele vraag: Wenscht gij de gelegenheid te scheppen, om in provincie en rijk, een krachtige vrijzinnige bestuursrichting te handhaven of te verkrijgen, dan wel verlangt gij het provinciaal bestuur en de meerderheid in de Eerste Kamer over te laten aan een anti-vrijzinnige partij, die uwe politieke denkbeelden veroordeelt, omdat gij op het stuk van Geloof anders denkt, dan zij'?" De N. Rott. Ct. wijst er op, dat de linkerzijde haar laksheid - duur betaald in 1901 en 1904 — van zich .heeft geschud. Er komt nu voeling en leiding aan de linkerzijde tegenover de in één phalanx optrekkende kerkelijke partijen. Nog is niet ieder uit den dommel ontwaakt. Maar er is buitengewone vooruitgang te constateeren. En het blad vraagt: „Hadden wij ooit bij eene verkiezing eene betere kans?'' --- De tijd regeling. De groote spoorweg-maatschappijen zijn tegen de invoering van den Midden-Europeeschen tijd. Daaraan herinnert het Hdbld., dat tevens de volgende nota van den minister van Binnenlandsche Zaken opneemt: „Gelijk in de Memorie van Antwoord is medegedeeld, kunnen de Nederlandsche spoorwegmaatschappijen in verband met haar lidmaatschap van den Verein der Deutschen Eisenbahn- Verwaltungen slechts kiezen tusschen den Midden-Europeeschen en den West-Europeeschen tijd. Het door dien Verein genomen besluit tot het verleenen van die bevoegdheid aan de bedoelde maatschappijen is niet gewijzigd, zoodat de in het verslag bedoelde vrijheid niet heeft bestaan en thans ook niet bestaat. De aan een van de leden der commissie van rapporteurs gedane mededeeling moet dus op een misverstand berusten. Het bericht, dat in de pers de ronde heeft gedaan, was beslist onjuist" Hieruit zou, volgens het Hdbld. , xijn af te leiden, dat invoer van den Amsterdamschen tijd voor de spoorwegen onvermijdelijk het verlies van het lidmaatschap van den Verein ten gevolge sou hebben. Dit gelooft het Hdbld. niet. Doch al ware het zoo, dan zouden misschien de spoorwegen veeleer overwegen, of zij het lidmaatschap van den Verein niet liever zouden opgeven. Dat lidmaatschap heeft niet meer dezelfde waarde lis vroeger. Vroeger werden alle internationale regelingen, die een zekere gelijkvormigheid van materiaal en bepalingen bewerkstelligden, door de Verein getroffen. Thans treden veelal internationale overeenkomsten daarvoor in de plaats. Het Hdbld. is van meening, dat een klimmende meerderheid in het land tegen invoering van den Middea-Europeeschen tijd is. Belangrijke „omkeeringen" van meening hebben plaats gehad. Het blad wijst op de vergadering der Mü. van Nijverheid. „Professor Hubrecbt, die, gedreven door de eerlijke overtuiging dat invoering der M. E. T. in het belang van ons volk is, dat ons volk daardoor ongemerkt de goede gewoonte van vroeg op te staan en vroeg naar bed te gaan zal verkrijgen, en geen moeite ontziet om het doel te bereiken dat hij zoo schoon acht, heeft de vergaderden dien avond niet kunnen overtuigen. Ofschoon geen motie mocht worden voorgesteld, bleek zeer duidelijk — professor Hubrecht zelf heeft er op gewezen — dat bijkans alle aanwezigen tegen M. E. T., de groote meerderheid vóór eenheid van tijd door invoering van Amsterdamschen tijd was. Naar aanleiding van de vele bekende en enkele nieuwe argumenten op die vergadering gehoord, nog een opmerking. Wij Nederlanders hebben onze uren van opstaan, van naar ons werk gaan, naar de openbare vermakelijkheden gaan, van onze maaltijden en schooluren zoodanig geregeld ten opzichte van de tijden van zonsopkomst en zonsondergang als wij het best en het aangenaamst achtten. Nu meenen de voorstanders van M. E. T., dat wij die tijden niet goed geregeld hebben, dat wij minder gas moeten verbruiken in de rustige avonduren, meer zon moeten krijgen)in den vroegen ochtend. De heer Enschedé heeft hiertegen een geheel nieuw en zeer juist argument aangevoerd. Wij hebben in ons guur en vochtig klimaat met de vaststelling van onze uren niet alleen gelet op zonnelicht, maar ook op de zonnewarmte. En de warmte van de zon doet haren invloed gelden eerst eenige uren na zonsopkomst. De tijd van zonsopkomst is het koudste tijdstip van den dag. Daar bij invoering van M. E. T. de zon gedurende 4 maanden na acht uren zou opkomen en op 21 December te ongeveer negen uur, zou ieder, wiens werk te negen uur of vroeger begint — de groote meerderheid — vier maanden lang op het tijdstip van maximum koude en guurheid de deur uit moeten. En voor hen wier werk reeds om zeven of acht uur begint, is de zaak veel erger! Is dit niet een nieuwe aanwijzing dat er werkelijk wel eenige mogelijkheid bestaat dat onze indeeling van den dag langzaam aan in overeenstemming is gebracht met de eischen van de practijk; dat het niet wenschelijk is, te trachten die incidenteel en „ongemerkt" door een verzetting van de klok te regelen ?" --- Feuilleton. JONKER NIGEL. Vrij naar het Engelsch VAN A. CONAN DOYLE. 30. Edith pruilde als een ondeugend kind: „Wg* zijn man en vrouw in de oogen van God. Weldra zullen wij het ook wezen in de oogen der menschen. Wg moeten wachten tot aanstaanden Maandag, dan komt Paula broeder, die priester is te St. Albans, om ons te trouwen. Een bode is reeds naar hem afgezonden en hij zal komen , niet waar mijn geliefde ?" „Hij zal komen", antwoordde de heer van Shalford met de oogen nog steeds op Nigel gevestigd. „Het is een leugen, hij zal niet komen", klonk een stem bij de deur. Het was de oude priester, die de anderen tot op den drempel was gevolgd. „Hij zal niet komen", herhaalde hg het vertrek binnentredende. „Dochter, mijn dochter, hoor naar de woorden van iemand, die oud genoeg is om een vader te wezen. Deze leugen heeft reeds meermalen dienst gedaan. Hij heeft anderen vóór u daarmede in het verderf gestort Deze man heeft geen broeder te St. Albans. Ik ken zijn broeders zeer goed; geen van zijn broeders is priester. Voor dat het Maandag is, dat wil zeggen als het te laat is, zult gij de waarheid begrepen hebben evenals anderen. Vertrouw hem niet en keer met ons terug." Paul de la Fos3e zag haar even glimlachend aan en drukte de hand die op zijn schouder lag. „Spreek gij tot hem, Edith", zeide hij. Haar oogen fonkelden van toorn toen zij hen beurtelings aanzag — haar zuster, den jongeling en den priester. „Ex heb slechts één woord tot hen te zeggen. Gaat heen en valt ons niet langer lastig. Ben ik niet vrij om te doen wat ik wil? Heb ik niet gezegd dat dit de man is dien ik liefheb? Lk heb hem reeds langen tijd liefgehad. Hij wist het niet en in wanhoop hield hij zich op met een ander. Nu weet hij alles; nimmer zal er twijfel rijzen tusschen ons beiden. Daarom blijf ik hier in Shalford en keer niet naar Cosford terug dan aan den arm van mijn echtgenoot. Zou ik zoo zwak zijn te luisteren naar hetgeen men van hem vertelt? Het is niet moeilijk voor een jaloersche vrouw en een rondreizend priester geloof te hechten aan een leugen. Neen, neen Mary, ga gerost naar huis en neem uw ridder en uw priester mee, want ik blijf trouw aan mijn liefde en ik ben veilig, vertrouwende op zijn eer." „Goed gesproken , op mijn woord, lief vogeltje", 1 zeide de kleine meester van Shalford. „Laat mij er nog een woordje bijvoegen. Gij denkt niet veel goeds van mij, jonkvrouw Mary, dat heb ik zooeven vernomen, toch zult gemoeten toestemmen dat ik wel geduld getoond heb, daar ik mijn honden nog niet heb afgezonden op uw vrienden, die mijn rust komen verstoren. Maar zelfs voor den deugdzaamste komt eenmaal de tijd, dat de zwakke natuur de overhand krijgt, daarom verzoek ik u vriendelijk te vertrekken met uw priester en uw dapperen dolenden ridder van Tilford, want anders zou ik andere maatregelen moeten nemen. Ga zitten mijn lieve en laten wij voortgaan met soupeeren." Hij wees haar haar plaats aan en vulde haar beker en ook den zijne. Nigel had nog geen enkel woord gesproken, maar in zijn blik las men dezelfde vastberadenheid, en zijn oogen waren geen oogenblik afgewend van den mismaakte. Nu Wendde hij zich vlug tot Mary en den priester. „Het helpt niet", zeida hij fluisterend. „Gij hebt er beiden alles aan gedaan wat u mogelijk was, nu is het mijn beurt om op te treden. Als ik u vriendelijk verzoeken mag Mary en ook u, goede vader, wacht dan buitenshuis tot ik terugkom." „Neen Nigel, als er gevaar i 5...." __„ is gemakkelijker voor mij als ga er niet bij zijt, Mary. Ik smeek u, ga heen. Dan kan ik meer op mijn gemak tot dien man spreken." Zij zag hem vragend aan en gehoorzaamde. Nigel trok aan het gewaad van den priester. „AU ik u verzoeken mag, vader, hebt ge uw gebedenboek bij u ?" „Zeker Nigel, dat heb ik altgd bg' mij." „Houd het gereed, vader." „Waarom mijn zoon?" „Er zijn twee plaatsen die gij kunt opzoeken. Het huwelijksformulier en de gebeden voor den stervende. Ga met haar mee vader, en houd u gereed wanneer ik u roep." Hij deed de deur achter hen dicht en was alleen met het tweetal. Zij keerden zich beiden om op hun stoel om hem aan te zien, Edith met een uitdagend gelaat, de man met een bitteren glimlach om de lippen en boosaardige oogen. „ Wat i 3 dat!" zeide hij, ?is de dolende ridder daar nog? Lk dacht dat ik gehoord had van zijn dorst naar roem ? Welk nieuw waagstuk zou hij op het oog hebben ?" Nigel kwam dichter bij. „Roem is hier niet te behalen en een waagstuk is het evenmin", sprak hij, „maar ik had een doel met mijn komst en ik moet mijn plan ten uitvoer brengen. Ik heb daar uit uw eigen mond vernomen Edith, dat ge dezen man niet verlaten wilt." „Indien ge ooren hadt om te hooren, dan hebt ge dat kunnen vernemen " „Ge zijt, zooals ge zegt, vrij en kuut doen wat ge wilt; wie zal dat tegenspreken ? Maar ik heb u gekend, Edith, sedert den tijd, dat wij samen speelden als kinderen op de heuvels. Ik wil u redden uit de sluwe handen van dien man en uit uw eigen zwakheid." „Wat wilt ge dan doen?" „Buiten staat de priester. Hij zal uop dit oogenblik in het huwelijk verbinden. Ik wil dat ge getrouwd zijt, voordat ik deze hal verlaat." „En anders?" vroeg de man spottend. „En anders zult gij deze hal niet levend verlaten. Neen, roep uw bedienden en uw honden maar niet. Bij St. Paulus! ik zweer u dat dit een zaak is die tusschen ons drieën blijft; roept gij een vierde, hij kan niet in leven blijven en zien wat er gebeurt. Spreek dus, Paul van Shalford. Wilt ge deze vrouw op dit oogenblik huwen, ja of neen." Edith stond tusschen de beide mannen in. „Terug, Nigel! Hij is klein en zwak. Ge zoudt hem geen kwaad willen doen. Hebt ge dat vandaag niet tot mp zelf gezegd ? In Gods naam Nigel, zie hem niet zoo aan. Uw oogen dreigen met den dood." „Een slang is ook klein en zwak Edith, toch zal ieder eerlijk man hena met zijn voet vermorselen. Ga gij zelve op zijde, want mijn plan staat vast." „Paul!" Zij zag den man in het bleeke, spottende gelaat. „Ko n, tot bezinning, Paul! Waarom zoudt ge niet doen wat hij van u vraagt. Wat kan het u schelen of t.ei Maandag is of vandaag? Ik smeek u lieve, dierbare Paul, doe wat hij verlangt. Uw broedei kan het huwelijksformulier nog eens lezen als ge dat verlangt. Laten wij trouwen Paul, dan is alles naar hun wensch." Hij was van zijn stoel opgestaan en duwde haar handen, die smeekend tot hem waren opgeheven, weg. „Dwaze vrouw!" siste hij; „en gij redder van schoone jonkvrouwen, die zoo moedig optreedt tegenover een verminkte, ge kunt beiden van mij vernemen dat al is mijn lichaam zwak, de geest van mijn voorvaderen leeft in mij. Trouwen omdat een pochende, brutale landjonker het van mij eischt — neen, zoo waar God leeft, dan zou ik liever sterven. Maandag zal ik trouwen en geen dag eerder, laat dat mijn antwoord zijn.' „Het is het antwoord, dat ik wenschte", antwoordde Nigel, „want ik zie geen geluk in dit huwelijk, en de andere uitweg zal wel de beste wezen. Ga een weinig op zijde, Edith 1" H? drong haar zachtjes weg en trok zijn zwaard. De la Fosse riep luide toen hij dit zag: „Ik heb geen zwaard, ge zult mij toch niet willen vermoorden?" Hij leunde in zijn stoel; zh'n oogen schoten vonken, zijn gelaat was verwilderd. Het staal blonk bij het lamplicht. Edith deinsde achteruit en sloeg de handen voor het gelaat. „Neem dit zwaard", zeide Nigel en hij stak het gevest toe aan den misvormde. „En nu!" voegde hij er bij, terwijl hij zijn jachtmes trok, „dood mij als gij kunt, Paul de la Fosse, en met Gods hulp, zal ik het u doen." Edith, half bewusteloos en toch aan den f rond vastgenageld van angst en spanning, zag ezen zonderlingen strijd met verbazing aan. Een oogenblik bleef de geboobelde man aarzelend staan, met het zwaard tusschen de krachtelooze vingers. Maar toen hij het kleine wapen in Nigels hand aanschouwde, besefte hij het groote voordeel dat hij over hem had en een wreede glimlach vertoonde zich ep zijn gelaat. Langzaam, voetje voor voetje naderde hij, zijn hoofd zonk op zijn borst, zijn oogen gluurden van onder de zware wenkbrauwen als een vuur tusschen het struikgewas. Nigel wachtte hem af, met de linkerhand vooruit, het mes omlaag, met ernstig gelaat, stil en met wakend oog. Al nader en nader, steelsgewijze en toen met een ' sprong en een kreet van haat en woede, wilde Paul de la Fosse den slag toebrengen. Het was goed beraamd en goed gezwaaid, maar wat baatte het tegenover de vlugheid en rapheid van voet van zijn tegenstander. Vlug als een pijl uit den boog sprong Nigel op zijde en ontweek den slag, een vleeschwond aan zijn linkervoorarm was het eenige onheil. Het volgend oogenblik lag de mismaakte man op den grond en Nigel zette hem zijn dolk op de keel. „Jou hond!" fluisterde hij. „Ik heb je in mijn macht. Gauw voor ik steek. Wilt ge met haar trouwen, ja of neen ?" Paul de la Fosse was een weinig versuft door den val en door het scherpe wapen op zijn borst gericht. Met bleek gelaat sloeg hij d» oogen op, het zweet parelde op zijn voorhoofd. Er stond angst te lezen in die oogen. „Neem dat mes weg!" riep hij. „Ik kan niet sterven als een schaap op de slachtplaats." „Wilt ge trouwen?" „Ja, ja; ik zal met haar trouwen. Het is zoon kwaad meisje nog niet, ik kon slechter af zijn. Ik zeg je, ik zal trouwen. Wat wou je nog meer?" (Wordt vervolgd). --- De antithese in de Statenverkiezingen. De Zutphensche Ct. wijst in een hoofdartikel over „De komende strijd" er op, hoe aan de rechterzijde alle groepen zich aaneengesloten hebben. Christelijk-historischen, anti-revoiutionairen en Roomsch-katholieken zullen gemeenschappelijk de actie voeren tot behoud der behoudzuchtige meerderheid in de Eerste Kamer. Daarbij gaan ze allen uit van deze opvatting, dat de politieke beginselen der candidaten voor de Staten beoordeeld moeten worden naar hun godsdienstige overtuiging. Met zooveel woorden heeft de Stand, dat nog dezer dagen erkend: „De vraag uit wat bron de candidaat zijn overtuiging put en welke autoriteit bij hem het hoogst geldt, is uitteraard niet bijkomstig , veel min onverschillig, maar zelfs hoofdzaak .... Buig ik voor de Heilige Schrift als naar mijn onwrikbare overtuiging met het hoogste gezag bekleed , en bieden zich twee candidaten aan , waarvan de een dat gezag met mij erkent, en de ander er voor uitkomt dat hij dit niet doet, dan is het volkomen consequent zoo ik in den eerste voor de verdediging van mijn beginsel meer vertrouwen zal stellen". „Link 3, zegt de Zutph. Ct., is door dit hardnekkig handhaven der antithese wel gedwongen, tegenover candidaten naar het hart van dr. Kuyper bij de stembus een vijandige houding aan te nemen. Hoezeer in veel onderdeelen van staatsbeleid verschillend denkende, hebben vrij-liberalen, Unie-liberalen en vrijzinnig-democraten in tal van districten samenwerking gezocht en verkregen, om reeds bij eerste stemming eikaars candidaten te steunen of over te nemen. Ze doen dat in de overtuiging dat het landsbelang van hen eischt, thans tijdelijk de verschilpunten te laten rusten, om tegenover de gemeenschappelijke actie van rechts te plaatsen een stevigen muur van mannen, die wars zijn van kerkelijke overheersching, die op het gebied van 't openbaar leven geen priesterheerschappg dulden, die de vrije ontwikkeling van de burgera en van den Staat verkiezen Doven een zoogenaamde „kerstening der natie", welke ons, in den naam van den godsdienst, brengen zou een verkettering van andersdenkenden." --- Kerkelijke leerstellingen. In zijn openingswoord ter vergadering van den vrij-liberalen bond zeide de heer Tijdeman, het Kamerlid voor Tiel, dat het opstellen van het concept-program voor de liberalen ,een zware taak" was geweest. De Standaard vindt dit begrijpelijk. Zichzelf te willen blijven en tegelijk over te loopen, is een lastig geval, wanneer het er op aankomt deze twee te laten accordeeren. Daaraan is het dan zeker ook toe te schrijven, dat het anti-clericale artikel zoo armelijk is uitgevallen, zegt het blad. Het luidt: „Inriohting en werking van het Staatsbestuur behooren onafhankelijk te zijn van eiken invloed van kerkelijke leerstellingen". Nu wordt op de inrichting en de werking van het Staatsbestuur invloed uitgeoefend door allerlei personen als kiezer, ambtenaar, leeraar, schrijver of journalist; en onder deze personen zijn er, die uit volle overtuiging allerlei kerkelijke leerstellingen belijden. Om eiken invloed van de kerkelijke leerstellingen op de inrichting en de werking van het Staatsbestuur te weren, zou alzoo een ieder, die in zijn denken en doen ook door de leerstellingen van ziju kerk beneerscht wordt, noch kiezer, noch ambtenaar, njch leeraar, noch schrijver, noch journalist mogen wezen. Volledig ostracism» toegepast op ieder die niet alle kerkelijke leerstellingen verwerpt. Alle Christelijke feestdagen moeten dan uit de inrichting van het Staatsbestuur worden verwnderd, want alle Christelijke feestdagen rusten op kerkelijke leerstellingen omtrent de groote feiten in het leven van den Heiland. De eed moet dan weg, want een eed onderstelt de alwetendheid Gods, en ook dit is een kerkelijke leerstelling. De Koningin mag zich dan niet meer noemen „Koningin bij de gratie Gods"; want dat het gezag van God neerdaalt op wie 't uitoefent, is een kerkelijke leerstelling. Nu bedoelen de heeren dit natuurlijk niet. Maar 't staat in hun artikel. Zelfs is dit artikel reeds aangenomen. Het was wel een „zware taak" zoo besluit de Stand, en die dan ook „Oezwaarin*" toibracat ia." ---