Vereeniging van burgemeesters en gemeentesecretarissen in Friesland. De leden van bovengenoemde vereeniging kwamen heden in den Prinsentuin alhier bijeen tei gewone jaarvergadering. De voorzitter, de heer mr. C. van Nijmegen Schonegevel, burgemeester van Weststellingwerf, wijdt na opening der vergadering eenige gevoelvolle woorden van dankbare herinnering aan wijlen D. de Vries, gedurende eenige jaren voorzitter der vereeniging. Ook aan den heer F. Jac. de Zee brengt de voorzitter een woord van dank voor hetgeen hij in het belang der vereeniging heeft gedaan. ln. deze bijeenkomst werden o. m. vastgesteld de rekening over 1909 en de begrootinz voor 1911. ln de plaats van den heer F. Jac. de Zee, die de provincie met der woon heeft verlaten, en den heer S. Brandsma, die periodiek aftrad, werden tot bestuursleden gekozen de heeren mr. M. Goslings, secretaris der gemeente Leeuwarden, en F. H. van der Meulen, secretaris der gemeente Opsterland. Vervolgens kwam aan de orde: Bespreking van het ontwerp-Armenwet. Deze bespreking werd ingeleid door den heer S. Brandsma Jz., secretaris der gemeente het Bildt, die beknopt de bepalingen aangaf, waarin de nieuwe wet van de bestaande zal verschillen. Als zoodanig moet worden aangemerkt de Armenraad, waarvan vooral de strekking zal zijn het ondersteunen der armen in eene of meer gemeenten, waar het door verschillende torporatiën plaats heeft, te organiseeren. Langs dien weg kunnen de verschillende instellingen van armenzorg samen komen en door het in het leven roepen van een inlichtingendienst bedrog onder de vele armen weren. Iv gemeenten, waarvoor geen Armenraad ia opgericht, kunnen burg. en weth. een register van informatie instellen, hetwelk dezelfde strekking heeft ab de Armenraad met betrekking tot het bureau van inlichtingen. Het beginsel, dat de burgerlijke armenzorg een arme dan slechts onderstand mag verleenen, vanneer hij die niet van kerkelijke of bijzondere instellingen van weldadigheid kan veririjgen — het beginsel der zoogenaamde dubbele bedeeling du 3 - wordt in dien zin gewijzigd, dat het burgerlijk armbestuur ondersteunt waar het noodzakelijke niet wordt ontvangen van kerkelijke, bijzondere of gemengde instellingen. Wordt derhalve van de «zijde der laatstgenoemde instellingen niet voldoende uiderstand ontvangen, dan treedt de burgerlijke armenzorg aanvullend op. ü zorT *iheu* bePnsel dat de burgerlijke armen- Zï rht.S biJ volstrekte onvermijdelijkheid Zgr 6rB,teUnen' Wordt iQ »ov.r« gebroken stnidnegen°ndeTtedr Vt * f^^ rechtstreeks te verleenenbur«eï«ke , °™h?d noodzakelijke. Terleenen' » beperkt tot het H Aan Gea. Staten wordt de bevoegdheid ge-1, /geven om te beslissen, dat in een bepaald geval ondersteuning noodig is en aan het armbestuur den plicht op te leggen, die beslissing na te leven. Daarnaast worden Gedep. Staten bevoegd verklaard een schijnondersteuning te verhoogen. Indien in eene gemeente niet voldoende is voorzien in de genees-, heel- of verloskundige behandeling van, of in de levering van geneesen verbandmiddelen ten behoeve van armen, kunnen Ged. Staten eene bepaalde voorziening voorschrijven. Tegen de zoogenaamde afschuiving van armen is de bepaling gemaakt, dat Ged. Staten bevoegd zullen zijn aan de gemeente, die zich aan dit euvel schuldig maakte, de kosten geheel of ten deele op te leggen voor een termijn van ten hoogste een jaar. Wanneer spreker de wijzigingen nagaat, betwijfelt hij of daardoor belangrijke verbeteringen zulleu tot stand komen. Ontegenzeggelijk zal de Armenraad in steden van eenigen omvang in eene bepaalde behoefte voorzien en zeker gunstig kunnen werken. Voor het platteland, waar de menschen elkander veelal persoonlijk kennen, zal hij in den regel overbodig zijn. Het nut zal daar niet opwegen tegen het werk en de kosten. Wie wel eens in de gelegenheid is geweest kennis te nemen van de zeer primitieve wijze, waarop de meeste besturen van bijzondere instellingen van weldadigheid jaarlijks de enkele eenvoudige opgaven voor de statistiek van het armwezen verstrekken, waaruit de geringe administratieve ontwikkeling blijkt, welke bij die colleges schuilt, zal voor het platteland evenmin veel heil verwachten van het register van informatie. Wat het beginsel der dubbele bedeeling betreft, onder de bestaande wet wordt dit reeds openlijk toegepast. Laat de wet zoodanige bedeeling niet toe — wat trouwens niet vast staat — dan wordt zij op dat punt derhalve niet nageleefd. Hetzelfde geldt van de volstrekte onvermijdelijkheid. Reeds lang gelden bij het ondersteunen der armen humanere begrippen dan aan de wet van 1854 ten grondslag liggen. Niettemin moet de wijziging der wet ten aanzien dezer beginselen worden toegejuicht. Alleen rijst de vraag, of een voorschrift noodig is dat de burgerlijke armenzorg de bedeeling tot hot noodzakelijke moet beperken. Naar sprekers meening kan gerust aan de gemeentebesturen worden overgelaten om voor alle zich voordoende gevallen de passende wijze van behandeling te kiezen. Z. i. wordt hier inbreuk gemaakt op de zelfstandigheid dier besturen. In nog meerdere mate is dit echter het geval in de bevoegdheden, die aan de Ged. Staten zijn toegekend ten aanzien van de geneeskundige armenverzorging en in de aan dat college gegeven macht, om te gelasten, dat een bepaalde arme ondersteund zal worden, of dat een ondersteuning zal worden verhoogd. In bijzonderheden wordt dit nader aangegeven. Deze inleiding gaf aanleiding tot eenige discussie tusschen de heeren Piccardt, burgemeester van Wonseradeel; L. W. de Vries, burgemeester van Barradeel en J. L. Oosterhoff, burgemeester van Westdongeradeel en den inleider. Eerstgenoemde verwacht met den inleider van de nieuwe wet geene belangrijke verbetering voor de plattelandsgemeenten. De heeren de Vries en Oosterhoff zijn echter van gevoelen, dat de Armenraad voor het platteland wel nuttig zal werken. Laatstgenoemde spreker verdedigt het denkbeeld om aan de Regeering te verzoeken, het artikel van het ontwerp, dat beroep van bedeeling op Gedeputeerde Staten toelaat, daaruit te nemen omdat hij daarvan veel werk en onaangenaamheden voor Gedeputeerde Staten verwacht. Eea betrekkelijk voorstel van die strekking wordt echter na eenige discussie door den heer Oosterhoff teruggenomen. Met dankzegging aan inleider en sprekers sluit de voorzitter vervolgens de discussie over dit punt. Daarna werden nog eenige punten betreffende de gemeente-administratie besproken, waarna de voorzitter de vergadering met dank aan de aanwezigen voor de opkomst sloot --- Het onweder. Als vervolg op de onweersberichten, voorkomende in het Tweede Blad, schrijft men ons nog: Uit Boxurn, 10 Juni. Bij het hevige onweder, dat hier gisteren gedurende een groot deel van den namiddag woedde, sloeg de bliksem op het veld van den landbouwer A. B. alhier in een hooimijt, terwijl de boer met zijn werkvolk op den akker daarnaast voor den regen zat te schuilen; iets soortgelijks had eveneens op het eenige stukken verder gelegen land van J. M. plaats. Uit Buren (Ameland), 9 Juni. Een hevig onweder woedde er van 3—7 uur hedennamiddag boven onze plaats. Felle bliksemschichten, door knetterende donderslagen gevolgd, doorkliefden 't luchtruim. Bij Teunis Molenaar sloeg de bliksem op de plaats van 't z.g.n. uilenbord in, verliet door 't dak der schuur deze hoeve, om verder zijn weg te nemen door de nabijstaande woning van W. de Boer, waarin één tegel uit den wand werd geslagen. Op nog twee andere plaatsen heeft men aan hetzelfde gevaar blootgestaan. Gelukkig is alles goed afgeloopen en kwam men met den schrik vrij. --- De leden van den Raad van State. Bij de behandeling van het voorstel tot wgziging der wet, houdende regeling der samenstelling en bevoegdheid van den Raad van State, in de afdeelingen der Tweede Kamer verklaarden sommige leden, voor die wijziging ten opzichte van de leden van den Raad van State weinig sympathie te gevoelen. Huns inziens is de arbeid, aan het lidmaatschap van den Raad van State verbonden, zoo omvangrijk, dat de leden geacht moeten worden geen tijd meer besohiktbaar te hebben voor het bekleeden van andere functies. Dit klemt te meer naar werd opgemerkt, waar het funoties geldt als van curator eener universiteit, welke niet in den Haag kunnen worden uitgeoefend en waarvan de waarneming dus vordert, dat de persoon, die de functie bekleedt, herhaaldelijk den Haag moet verlaten. Gevraagd werd of voor het bekleeden van de in de M. v. T. genoemde eereambten zoo weinig geschikte personen te vinden zgn, dat de leden van den Raad van State onder degenen, waaruit te kiezen is, niet kunnen worden gemist Anderen verklaarden zich zeer goed met de strekking van het wetaontwer.o te kunnen ver-' Een goede Jploisïng zou, meende men, rerkregen worden door voor de leden van den Raad van State het bekleeden van eenige betrekkingen (dus niet alleen van openbare), afhankelijk te stellen van de Koninklijke goedtournier» Eenige leden betwijfelden of wel elk lidmaatschap van een lichaam, waarvoor de keuze bij krachtens wettelijk voorschrift uitgeschreven verkiezing geschiedt, onvereenigbaar behoort te worden verklaard met het lidmaatschap van den Raad van State. Nog anderen meenden, dat deze zelf door de Kroon bij het verleenen van hare goedkeuring kan worden geraadpleegd. --- Beslissingen naar aanleiding van de wet op het Arbeidscontract De „Telegraaf' schrijft: De wet op het arbeidscontract heeft al tot heel wat procedures aanleiding gegeven, getuige hiervan een der laatst verschenen nummers van het „Weekblad van het Recht", dat bijna geheel wordt ingenomen door vonnissen, op deze wet betrekking hebbende. De meeste van deze zaken zijn voor de Amsterdamsche kantongerechten behandeld. Eea der zaken ging over het volgende: een dienstbode had zes weken te voren haar dienst opgezegd tegen 23 Maart. Haar meesteres zeide echter, dat ze verplicht was, tot 1 Mei te blijven, daar dit de gebruikelijke dag was voor het eindigen van dergelijke dienstbetrekkingen, en weigerde de dienstbode, die t6ch 23 Maart vertrok, haar loon uit te betalen, zoodat deze haar vorige meesteres in rechten daarvoor aansprak. De kantonrechter nu, wees de vordering der dienstbode toe, op grond, dat er nóch onder de oude wet, noch thans, hier ter stede, een gebruik bestaat om alleen tegen 1 Mei of 1 November een dergelijke dienstbetrekking te doen eindigen, en besliste dus, dat een dienstbode, mits zich houdende aan den opzeggingstermijn, tegen eiken datum haar dienst kan eindigen, een redeneering, waar menige huismoeder het niet mee eens zal zijn. Een andere kwestie. Een patroon had zijn dienstbode, die zijn bevelen niet na kwam, de woorden: „ga maar weg" toegevoegd. De dienstbode pakte den volgenden dag haar koffer en ging werkelijk weg, doch daar zij voor een heel jaar was aangenomen, eischte zij ook haar loon voor dat jaar op. De kantonrechter was echter van oordeel, dat ze geen recht op die schadevergoeding had, daar de door den werkgever gebezigde uitdrukking niet was te beschouwen als een opzegging, doch alleen als een verklaring, dat hij zijnerzgds den dienst wel wenschte te verbreken, en dat waar de dienstbode den volgenden dag werkelijk was vertrokken, de dienst moest beschouwd worden met wederzijds goedvinden ontbonden te zijn, zoodat de vordering tot schadevergoeding werd afgewezen en de dienstbode alleen kreeg het loon tot den dag, dat zij in dienst was geweest. Ten slotte willen wij nog een vonnis meedcelen, waarbij de vraag, of volgens plaatselijk gebruik de verjaardag der Konigin als een Zondag is te beschouwen, mede op advies van de Kamer van Arbeid, ontkennend werd beantwoord, zoodat een werkgever, die dien dag zijn arbeiders vrij geeft, toch verpb'cht is, hun het loon over dien dag uit te betalen. --- Men schrijft ons uit Bolsward, d.d. 9 Juni: Ze waren 't met hun beiden niet eens, twee jongens van 14 a 15 jaar en gingen kibbelen; dat gebeurt meer. Uit de kibbelpartij ontstond ruzie, die al heviger werd; dat gebeurt ook meer. Ten slotte werden ze handgemeen, waarbij een van beiden den treurigen moed had , het mes te grijpen en daarmee zijn makker een belangrijke verwonding in 't gezicht toe te brengen. Geneeskundige hulp moest worden ingeroepen. De politie bemoeide zich verder met de zaak en de gevolgen zullen wel niet uitblijven. Z. K. H. de Prins der Nederlanden, die vanmorgen naar Schwerin is vertrokken, om morgen de doopplechtigheid van zijn neefje (zoon van den groothertog ven Mecklenburg) bij te wonen, zal Maandagmorgen op het Loo terugkeeren. Heden zijn te Enkhuizen aangevoerd door 118 vaartuigen 76,746 stuks ansjovis; hoogste vangst 2240, laagste 63 stuks; prgs f 16.85 __ f 17.45 per duizend. Te Hoogkerk is Woensdagavond door het inslaan van den bliksem de kapitale boederij van de familie K. de Boer, bewoond door R. van Til, afgebrand. Slechts eenig huisraad werd gered. Verzekering dekt de schade. --- Buitenlandsche Berichten. Een ministerieele verklaring. De Fransche minister-president heeft gisteren in den ministerraad den tekst voorgelezen van de ministerieele verklaring. Des middags las Briand de verklaring in de Kamer voor. De uiterste linkerzijde viel hem gedurig in de rede, terwijl het centrum en de rechterzijde hem toejuichten. In de verklaring wordt gezegd, dat de republiek dezelfde vrijheid voor allen moet verzekeren en waar het land nieuwe hervormingen wenscht op politiek en economisch gebied en ook een hervorming der kieswet, moet het algemeen belang gesteld worden boven het plaatselijk belang, door het overwicht der meerderheid te handhaven. Verder wordt betoogd het nut van een vernieuwing van de Kamer bij gedeelten, van hervormingen op administratief en gerechtelgk gebied en van een wettelijke bepaling van de rechtspositie der ambtenaren. Aangetoond wordt de noodzakelijkheid, om rechtspersoonlijkheid en recht om eigendom te hebben aan de syndicaten toe te kennen. De regeering heeft vrede, zoowel in binnenala in buitenland noodig; maar, hoe oprecht zij ook aan den internationalen vrede gehecht is, zij moet zich voortdurend zorgzaam betoonen voor hare materieele macht. Zij moet de banden van bondgenootschap en vriendschap versterken, ten opzichte van welke het harerzijds een plicht der goede trouw is, hare kracht ongerept te handhaven. De regeering zal daar met ernst tegen waken en zal binnenkort in het hoogste belang der natie de beraadslaging over het vlootprogram verzoeken. Omtrent de eigenlijke ontvangst van het program ia nog niet veel te zeegen. Maandasr vangen de beraadslagingen er over aan en dan zal men gemakkelijker kunnen nagaan, hoe 't ei mee staat. In don Senaat las de minister van Justitie da verklaring voor. In overeenstemming met de meerdere bezadigdheid der senatoren liep hier alles kalm af. De civiele lijst in Pruisen. Het Pruisische Huis van Afgevaardigden heeft in tweede en derde lezing het wetsontwerp betreffende verhooging der civiele lijst aangenomen. Er was weer eenig debat. In beide lezingen verklaarden de sociaal-democraten zich tegen het ontwerp; zij stemden dan ook tegen. Dernburg''s ontslag. De „Reichsanzeiger'' bevatte gisteren het ontslag van Dernburg als minister van koloniën, en de benoeming vau von Lindequist tot diens opvolger. Aan Dernburg zijn de brillanten van den Rooden Adelaar 1" klasse verleend. Dernburg heeft van den keizer een schrijven ontvangen, waarin deze ten volle zijn erkenning uitspreekt voor Dernburg's buitengewone ver. diensten, die hij zich door een vierjarigen succesvollen arbeid tot ontwikkeling der Duitsche koloniën heeft verworven. De „Nordd. Allg. Zeitung" merkt hierbij op, dat de woorden van hooge erkente. lijkheid, waarmee de keizer de ontslagaanvrage van den staatssecretaris heeft beantwoord , overal instemming zullen vinden. Dernburg heeft zich, bij zijn uitmuntenden arbeid, in het volste vertrouwen van den rijkskanselier kunnen ver* heugen. In geen enkel geval heeft zich tusschen hen een zakelijk of persoonlijk meeningsverschil voorgedaan. Het blad bevestigt ten slotte, dat de planneD vau Dernburg, om zich terug te trekken, niet van den laatsten tijd zijn. De staatssecretaris stelde reeds ecu jaar geleden den toenmaligen rijkskanselier er mede in kennis, en deed dit vervolgens ook den tegenwoordigen rijkskanselier toen deze zijn ambt aanvaard had. De verklaring van de „No rdd e u tsche" ia een zijdelingsche weerlegging van de bewering dat Dernburg is heengegaan, omdat hij geen steun vond bij den rijkskanselier. Deensche ministers voor de rechtbank. Het ge tuigenverhoor in het proces tegen de Deensche oud-ministers Christensen en Sigurd Berg ingesloten. Gisteren is daarop het openbaar ministerie aan het woord gekomen. Het betoogde, dat de beklaagden met voorbedachten rade hebben gehandeld, met het doel, hun eigen partij voor schade en verlies te vrijwaren. Het waa Chris tensen's plicht geweest, toezicht te oefenen op de wijze waarop Alberti zijn ambt vervulde. Hij had hem onmiddellijk uit zijn post van minister moeten verwijderen, voor het geval er bewijzen of gegronde vermoedens aanwezig waren geweest, dat hij zijn ambt misbruikte. Dezen plicht heelt Christensen veronacntzaamd, zoodat hij , zelfs zoo hij niet met opzet zoo gehandeld heeft, gestraft zal moeten worden. De ambtenaar van het O. M. erkende, dat er geen grond aanwezig is voor de veronderstelling, dat de beklaagden naar hun persoonlijk voordeel hebben gestreefd. Christensen draagt de grootste verantwoordelijkheid er voor, dat Alberti in het ministerie werd opgenomen. Het is duidelijk, dat Christensen's politieke plannen op een bondgenootschap met Alberti waren gebouwd; de prijs voor dit bondgenootschap is Alberti'? opneming in het kabinet geweest. Het O. M. zeide voorts: Die prijs werd betaald. Het staat vast, dat Christensen geen ernstige pogingen heeft aangewend om feitelijke inlichtingen omtrent Alberti te verkrijgen. Hij wilde voor den vorm te goeder trouw blijven Toen Alberti in 1901 minister werd, had hij reeds een slechten naam. Hetgeen Cnristensen's wantrouwen in het bijzonder had moeten opwekken, was, dat Alberti zich voorbehield al zijn zaken te blijven drijven. Toen het bleek, dat Alberti's ministerschap van blij vendon aard was, had hij moeten worden uitgenoodigd, zich uit zijn zaken terug te trekken. Onder Christensen's voorganger durfde Alberti schijnbaar niet met zoon groote brutaliteit op te treden; toen echter Christensen minister-president was, betrachtte Alberti geen terughoudendheid meer. Hij wist blijkbaar, dat Christensen een zoo ijverig partijgenoot was, dat hij, uit zorg voor zijne partij, Alberti de hand boven het hoofd zou houden. Het O. M. erkende volmondig, dat Christensen niet weten kon, dat Alberti een misdadiger was maar het zou te vergaan, om hiervan uitgaande, te beweren, dat Christensen goedgeloovig was. Neen, de zaak was, dat Christensen goedgeloovig wilde zijn. Het O. M. zal vandaag zijn rede voortzetten. Vrijheid van godsdienst in Spanje. De Spaansche minister-president heeft aan den koning voorgesteld , alle besluiten , betrekking hebbende op artikel 2 der Grondwet en in het bijzonder dat, hetwelk aan alle godsdiensten, behalve de katholieken, verbiedt in het openbaar zicb e uiten, af te schaffen. • Verkiezing voor den Duitschen Rijksdag. Bij de herstemming voor den Rijksdag in het district Landeshut-Bolkenhain-Jauer is de vrijzinnige Büchtermann met 9442 stemmen gekozen. De sociaal-democraat Proll verkreeg 7916 stemmen. Een postwagen beroofd. Twaalf werst van Bielsk is een postwagen overvallen ; 55,000 roebels werden geroofd. De geleiders werdeu door de roovers gedood. Twee Russen in Perzië vermoord. Te Asterabad ziju twee Russische onderdanen, van wie er een van moord wordt beschuldigd en de andere niets op zijn geweten heeft, door de volksmenigte, na verschillende martelingen', door stokslagen en steenworpen gedood. Een door den Russischen consul ingesteld onderzoek bracht de medeplichtigheid van hel plaatselijk bestuur aan het licht. De Russische gezant te Teheran eisohte daarop met beslistheid van de Perzische regeering het onmiddellijk ontslag en de bestraffing van den gouverneur en vau alle personen, wier schuld door het onderzoek bewezen was, en schadeloosstelling van de nagelaten betrekkingen van den eenen vermoorde. _ Onweders. Ook langs den Rijn en in Oostelijk Frankrijk hetben de laatste dagen zware onweders plaats gehad. Er zijn verscheidene menschon door den bliksem doodgeslagen. Koning Manuel van Portugal, het gerucht gaat, dat koning Manuel van Portugal van plan is afstand te doen van den troon ten behoeve van zijn oom, den hertog Van Oporto, thans troonopvolger. De treurige politieke toestand des lands zou de aanleiding tot dezen stap zijn. Onderkoning van Britsch-Indië. De onderstaats, secretaris van buitenlandsche zaken in Engeland, sir Charles Hardinge, is tot onderkoning van hi.ii.' benoemd. Voor dit ambt kwam ernstig in aanmerking Lord Kitchener, tegen wiens benoeming een deel der liberale pers zich echter sterk verzette. De Berner Conventie. Gisteren kwamen in het gebouw van het ministerie van buitenlandsche zaken te Berlijn de vertegenwoordigers van zestien staten, aangesloten bij de Internationale Unie tot bescherming van werken van literatuur en kunst, bijeen, ten einde over te gaan tot uitwisseling der ratificatie-oorkonden van de op 13 November 1908 te Berlijn onderteekende herziene Berner Conventie. Zonder voorbehoud ratificeerden Duitschiand, België, Haïti, Liberia, Luxemburg, Monaco en Zwitserland. Japan ratificeerde onder voorbehoud betreffende twee artikelen. Denemarken , Frankrijk , Groot-Brittannië, Italië, Noorwegen, Zweden, Spanje en Tunis konden de ratificatie-oorkonden nog niet overleggen, maar met zekerheid is te verwachten, dat eenige dezer staten dit ten spoedigste en andere binnen afzienbaren tijd zullen doen. De aardbeving in Italië. De koning heeft 50,000 lire gegeven voor de slachtoffers van de «arabeving in de provincies Avellino en Potenza. ---