RECLAMES. -i JEUK! JEUK! JEUK! Krabben en wrijven— wrij.en en krabben — totdat gij u proelt alsof ge bijna die brandende huid vaa uw lichaam zoudt kunnen balen — totdat bet u voarkomt dat gij den eindelooz* dagen van ontzattanden ieitk aiet langer verduren kunt — dia verschrikkelijke nachten van slap** looze kwellingen. Dan — enkele droppel» D. D. D., het beroemd* special* middel tegen Eczema en, Ot welk eeaa verkwikking I De jeuk ia onmiddellijk v__dwenen I Eindelijk verkwikking en rurt I D.D. D. ia aan eenvoudig uitwendig waadtmiddel, dat da vurige huid zuivert an geneeet, zooall geen ander middel dit doen kan. Een erkend specifiek middel voor Ec:eE_, faoria.is, of eenige andere aoort huidziekte. WONDERBAARLIJKE GENEZINGEN DOOR D. D. D. Wij hebben van vele geneesmiddelen Toor huidziekte ondervinding, maar hebben nooit zulk» opmerkelijke genezingen gezien ala van het D. D. D. middel. Onmiddellijke beterschap vanaf de allereerste toepassing daarvan. Voor 50 cte. kunt U een moustcrflencb bekomen ▼an D. D. D. ; doch wy bevelen U aan om een flaech van F. 2. — te koopen, welke 5 maal zooveel bavat dan de _0 ets. flaech. Per post 15 ets. extra. Dl D. D. ia aan da onderstaand* adressen verkrijgbaar: J. Wijbrandi en G. Feenstra te Leeuwarden; S. Kanistra, Schrans bij Leeuwarden ; A. Strubbe ta Franeker; B. J. Talma te Heerenveen; K. Hamstra te Dokkum. Hoofddepót voor de 5 Noordel. provinciën f". B. Meindersma te Sneek. --- Persoverzicht Onder de zweep. In de annalen van de officieuze politieke geschiedenis des vaderlands zal, zoo meent de „Nederlander", de dag van Woensdag geboekt staan als die van een groot offerfeest van zelfrespect van de linkerzijde der Kamer. „De eenmaal machtige Liberale partij, met haar achterhoede, de vrije liberalen, en haar .voorhoede, de vrijzinnige democraten, opgeroepen om te trekken voor de zegekar van den heer Troelstra, zij buigt het hoofd en trekt. „Opnieuw heeft zij gisteren gewillig — zij het sidderend wellicht! — gebogen onder de zweep van Troelstra, gelijk zij telkens weer buigt als zij, te zwak van kracht om alleen te staan, de hulp van den rooden broeder aanvaardt, die wel weet wat hij doet en geen diensten bewijst zonder op wederdienst te rekenen. „Opnieuw , — . „Was het de vorige week haar onfortuinlijk noodlot, reeds dadelijk, bij de eerste stemming in de nieuwe periode, zich voegzaam te scharen achter Troelstra's banier, toen deze het volksmisleidende voorstel tot „pensionneering der ouden van dagen" den voorrang in den parlementairen arbeid wilde verzekerd zien, speelde zij reeds toen met de eer van haar naam als ernstige groep, gisteren heeft zij het record nog verbeterd en heeft, den grooten leider krampachtig vast- Houdend aan de slippen van het revisionisllschrevolutionnair gewaad, „door dik en dun" gestemd, zelfs voor het dwaze voorstel om het in openbare discussie doodgeprate „bouwwetteke" nog eens driedubbel dood te praten in de afdeelingen. „O, Goeman Borgesius, waar waart gij? Waarom bracht uw althans niet immer door anticlericalisme beneveld brein niet een weinig bezinning in de hoofden der schapen zonder herder? . .. „O, groote Treub, waarom deedt gij uw waarschuwende stem niet hooren tegen deze schaapachtige gedweeheid der uwen aan een meester, die de hunne niet is, al is hij aller meester in parade en vertoon, in listigheid en parlementaire geslepenheid I ..... „Spreekt voortann vrij van de onnatuurlijke eenheid der rechtsche coalitie, heeren van de linkerzijdel , . „Ziet hier, Nederland! — het schouwspel eener aaneengesloten oppositie, die het onderling oneens is op alle punten, maar aaneengesloten ter bereiking van dit ééne doel: dat de bijzondere, de Christelijke school, die gij, Nederlandsche Christenen, uit eigen zak hebt betaald en jaren lang zonder éénigen steun van Staatswege hebt in stand gehouden, toch vooral niet meer uit de Staatskas bekome, dan hetgeen zij zich in taaie worsteling tegen uw hatelijken behoudszin weet te veroveren 1" Op dit „pro" van de „Nederlander" volge hier van „het Volk" het „contra": „Het was gisteren in de Kamer een dag, die zeker groot gelijk gaf aan hen, die beweren, dat politiek vaak een minderwaardige zaak is. „Deze politiek is er althans eene van een soort, waarbij men niet bijzonder kieskeurig behoeft te zijn om er zijn neus voor op te halen." Het blad zet uiteen, waarop, financieel, het amendement-van der Molen neerkwam en vervolgt dan: ■ ~ • „Nu zou men zeggen, waar de financieele toestand zóó slecht is dat een reeks van belastingverhoogingen onder deze regeering aangenomen of nog aanhangig zijn, zou de minister zich toch houden op zijn standpunt dat hetgeen hij voorstelde juist was en dat hij niet kon toelaten zulke verhoogingen bij amendement in zijn ontwerpen te laten brengen. „In eersten termijn bleek echter al dat van een sterken tegenstand zijnerzijds tegen het drijven van het drietal geen sprake was. „In tweeden termijn kwam de aap heelemaal uit de "mouw en nam de minister het amendement over. „De regeering laat dus zóó maar, zonder dat harerzijds één woord gezegd is om te verklaren dat haar eerste berekening zóó geweldig mis was dat het nagestreefde doel slechts te bereiken was door een som die 150 pet. hooger was, haar wetsontwerp wurgen en dat van die heeren in de plaats schuiven. „Dat is nu nog eens christelijke bescheidenheid! „En dat is nog eens regeeringsbeleid! „De regeering heeft niets meer te zeggen over de kas. Als de heeren van Wijnbergen en van der Molen er in grijpen, vindt ze niet eens meer de kracht om te zeggen: toe heeren, niet te veel, asjeblief; wij hebben nog wat noodig voor andere zaken. Zij treedt een stap terug en 't is alsof ze zeggen wil: als de heeren nóg eens een keer honger hebben, dr is nog zat. „Een kabinet dat in erger mate slaaf is van een troep drijvers, is niet denkbaar. Daar wordt geknoeid met de subsidies; daar zijn schoolondernemers, die, in strijd met de wet, winsten maken op het onderwijs; daar zijn scholen die hun gebouw al lang vrij hebben en geen bouwkosten meer kennen, — dat alles doet er niets toe: hier is een goed half millioen voor bouwkosten. „De Kamermeerderheid leek echt op een troep sub'sidie-grabbelaars. Zelfs kon het feit dat het heele wetsontwerp van beteekenis veranderde door het amendement, niet teweegbrengen dat ze in een nieuwe afdeelingsbehandeling toestemde. Alles werd neergestemd en de duiten werden triomfantelijk binnengehaald. fj Een goeie dagl kan de heer van Wijnbergen zeggen. „Inderdaad, het was een goede dag voor hen wien het heele christelijk onderwijs een zaakje is dat politiek en financieel zijn winste biedt. „Voor het onderwijs echter was het een trieste dag. Want deze soort subsidieverhoogingen dienen tot niets anders dan tot het aanwakkeren van de dragers van bef en kalot om nóg meer dwang, nog erger tirannie te plegen bij het drijven van de kinderen naar de bijzondere school. En scholen in handen van dat volkje zijn niet anders dan inrichtingen ter africhting van de kinderen tot gewillige instrumenten in handen van al wat kuipt en knoeit tegen de arbeidersklasse en haar bevrijding." --- De salarisactie van de onderwijzers. De „Standaard" bestrijdt de in de onderwijzerswereld telkens opkomende beweging tot verbetering van de onderwijzersjaarwedden. Wijzende op de Duitsche toestanden, waaromtrent was gezegd", dat 'daar nel wettelijk minimum 700 a 76Ó Mark bedraagt (dus nog minder dan hier te lande) zegt het blad, dat dit minimum slechts in 324 gemeenten wordt toegepast, en dal da?™J: tegen de jaarwedden in sommige steden de 500Ü Mark te boven gaan. Daarom is het zeer goed te verklaren, dat ook de christelijke onderwijzers in ons land naar verbetering wenschen. Maar wél heeft het blad bezwaar tegen het samengaan in dezen met geheel andere elementen, zooals onlangs op de meeting in den Haag, waar o a. gedacht en gesproken werd over de mogelijkheid om nog in deze zitting 18 millioen meer te vragen en waar de heer Oosterbaan zeker wel gevoeld zal hebben dat hij in zulk gezelschap niet thuis behoorde. De „Standaard" besluit: „Ware nu de actie van de openbare en de christelijke onderwijzers afgescheiden gebleven.^ zoo hadden ook wij op onze wijs en zonder dat 't de geesten op bedenkelijke wijze aanstak, op ons doel kunnen afgaan, en vermoedelijk waren we dan nu reeds veel verder dan thans. „Vast staat, dat men er zoo niet komt, en dat op een wijs zooals nu is ingezet, dit meedoen onzerzijds vooral onze jonge onderwijzers op hoogst bedenkelijke paden zal lokken en wel eens heel onze positie op het nationale schaakbord kon bederven. „Waar onzinnigheden worden uitgekraamd, als om achttien millioen meer voor het lager onderwijs, en dan nog liefst in deze zitting, te geven, hooren wij niet thuis. „Al zulk roepen komt niet uit den geest, die op onze scholen moet heerschen, maar uit den geest van Mammon." --- De Vaderlandsche geschiedenis. In een polemiek met de „Beukelaar" over „de macht van Rome" had de „Nederlander" o. m. geschreven: „Wat leert de geschiedenis? Dat de roomschkatholieken hun hulp aan de liberalen verleend hebben ter invoering van de neutrale volksschool, waardooi èn de Bijbel èn de historie der Reformatie geheel of grootendeels van de school zijn verwijderd. Niets heeft meer bijgedragen tot het doen verdwijnen van de „vrees voor Rome', dan het verzwijgen in de volksscholen van de historische feiten, die de historie der Reformatie vormen. Terwijl de bijzondere roomsehe scholen de roomsch-katholieke traditie aan haar scholieren grondig inprenten, zwijgt men van onzen strijd met Spanje op de volksschool, hoewel deze feitelijk bijna alleen door protestanten bezocht wordt, zoodat de mededeeling der feiten de roomsch-katholieken niet zou hinderen. De roomsch-katholieken wisten in 1857 zeer goed wat zij deden, toen zij, — n.l. de helft der toenmalige roomsch-katholieke Kamerleden, — vóór de Schoolwet van 1857 stemden". Tegen deze voorstelling van zaken komt de „Nieuwe C t." op. „De openbare school", zegt het blad, „heeft aan velerlei aanvallen blootgestaan en geen middel is verzuimd om haar bij het Nederlandsche volk in discrediet te brengen. Maar het wapen dat hier de „Nederlander" hanteert is al te plomp. „Het protestantsche beginsel, dat aan den 80--jarigen strijd tegen Spanje ten grondslag lag, leeft Goddank nog altijd voort in de volksschool. Geen tijdvak uit de Vaderlandsche geschiedenis wordt daar met meer liefde behandeld dan juist de strijd onzer voorouders tegen Spanje en tegen de overheersching van de Katholieke Kerk. Het was die strijd, die aan de Nederlanders vrijheid van geweten schonk, waardoor sedert Katholieken en Protestanten elkaar in verdraagzaamheid hebben leeren waardeeren. Dank zij dien strijd, is juist de openbare school mogelijk geworden en het samenzitten van kinderen van protestantsche en katholieke ouders op dezelfde schoolbanken. Want wat verzuimt een goede openbare onderwijzer nimmer, wanneer hij naar waarheid dat tijdvak uit de geschiedenis des vaderlands met zijn leerlingen heeft behandeld? Hij verzuimt niet hen te wijzen op de zooveel gelukkiger tijden van thans, nu een geest van verdraagzaamheid heeft vervangen den geest van verkettering, die in vroegere dagen van geloofsverdeeldheid de Nederlanders ter oorzake van hun geloof vervolgde en pijnigde. „Niet op de openbare school wordt de worsteling tegen Spanje, dat groote en roemvolle tijdperk uit 's lands historie en de groote held Willem van Oranje verloochend, maar helaas nog al te vaak op de Katholieke school. „Zoo zijn de feiten. Uit den 80-jarigen oorlog te verhalen is altijd de glorie geweest van den openbaren onderwijzer en zal dat, hopen wij, altijd blijven. „De „Nederlander" heeft niet het recht voor de Christelijke scholen het monopolie op te eischen van „vrijelijk de ware reden op te geven, waarom de voorouders zich hebben ontworsteld aan Rome's overmacht". Het blad heeft dat recht te minder omdat het weten kan dat de openbare school bij al haar liefde voor Neerland's roemrijk verleden, tevens haar karakter weet te bewaren dat geen inbreuk toelaat op het groote beginsel van verdraagzaamheid en eerbiediging van ieders godsdienstige overtuiging". --- Een ondankbaar gunsteling. „Het Vaderland'" schrijft: „Wegens de crifiek waaraan zij destijds heef* bloötgestaan, zullen velen zich wellicht nog