De Kinderwetten. In zün jongslen Staatkundigen Brief behandelt mr. S. van Houten de maatregelen door dr. W. Mey er en hem genomen voor de opvoeding van de kinderen, die niet door doop ol besnijdenis tot eenig kerkgenootschap behooren. Tot dat doel werd opgericht de vereeniging „Zedehjke Opvoeding" te 's Gravenhage. De oprichters verwachtten, dat hun vereeniging denzelfden steun van de regeering zou ontvangen als de kerkgenootschappelüke vereenigingen, voor welken steun f 950,000 op de begrooting voor Justitie is uitgetrokken. Doch toon de vereeniging om subsidie aanklopte kreeg zij nul op haar rekwest. De vereeniging was op di» antwoord eenigszins voorbereid door een vorige beschikking, toen de vereeniging aanbood, om zich ook te belasten met de opvoeding van de ongedoopte en onbesneden kinderen, voor welke de regeering zelf te zorgen heeft. De minister van Justitie antwoordde o. a.: „Dat het godsdienstig element by de opvoeding zou ontbreken was den minister vooralsnog slechts een groot bezwaar, maar peremptoir bezwaar was hem, dat art. 9 der statuten, die van den werkkring der vereeniging statuair kinderen die gedoopt of besneden zijn uitsluit, mogelükerwüs kinderen insluit, die toch volgens familieherkomst tot een kerkgenootschap kunnen behooren. Dat is mij een onoverkomehjke hinderpaal." Schrijver verbaast zich hierover ten uiterste, maar in zake de regeeringskinderen is de regeering vrij en daarom wil mr. van Houten daarop niet verder ingaan. Maar geheel iets anders is het geval bü de voogdijkinderen. Over deze adviseert de Voogdijraad en beslist de rechter, in casu door de opdracht der voogdij aan de vereeniging „Zedelyke Opvoeding". Daardoor beslist de rechter, dat naar den geest der wet de voogcüj en de opvoeding bü deze vereeniging behoort. Met die rechterhjke beslissing in de hand vraagt deze voor de onvermogende kinderen subsidieering op denzelfden voet als andere vereenigingen voor de hare. En ook dit subsidie weigert de minister en hü verlangt een betrouwbare verklaring, dat die ouders — n.b. wegens hun wangedrag uit alle rechten ontzet of wegens onbekwaamheid van alle rechten ontheven — uit positieve overwegingen in het geestehjk belang der kinderen en uit ernstige vrije gewetensovertuiging een godsdienstlooze opvoeding voor hen meenen te moeten verlangen. Bü geen andere kinderen wordt zoo iets nevens de rechterlijke beslissing gevraagd. Ik vind, vervolgt mr. van Houten, op den bodem van dit alles niets van een persoonlijke voorkeur voor een godsdienstige opvoeding bij den ministe», een voorkeur die reeds thans 5 procent der bevolking openhjk erkent niet te deelen. De wet geeft hem echter geen bevoegdheid die persoonlijke voorkeur te maken tot maatstaf bij de toekenning van rijksgeld. Hij kan voorwaarden stellen, maar deze zün volgens artikel 14 der wet beperkt tot maatregelen ten behoeve van gezondheid, zedelijkheid, schoolonderwijs en vakonderricht. Blykbaar is godsdienstonderwijs hier opzettelijk niet vermeld. Te dezen aanzien is de door den rechter aangestelde voogd vrij. En dat hierbij niet tegen den geest der wet gehandeld wordt is 's rechters zorg. Mr. van Houten meent, dat de zaak met de beslissingen van den heer Regout niet uit is. „ZedeUjke Opvoeding" wendde zich dan ook in Juni opnieuw tot den minister, doch ontving nog geen antwoord. Daarom wordt het tijd, de openbare meening in te roepen. Het gaat materieel om een betrekkelijk kleine geldsom en om de wüze van behandeling van eenige ongelukkige kinderen, inderdaad echter om de vraag of in de moderne militante richting opgevoede roomschen als Regout onzen Staat in die nieuw-roomsche richting zullen mogen sturen. In casu zelfs è. la barbe der wetgevers. De Kinderwetten zijn in den echt Nederlandschen vrijen geest ontworpen. Volgens art 12 der wet van 12 Februari 1910 — leidraad voor regeering en rechter beide — moeten de kinderen naar gelang van herkomst, leeftijd, verstandelijke en zedeüjke geaardheid en gedrag ondergebracht worden. De Vereeniging „Zedelijke Opvoeding" beoogt niet anders dan de uitvoering dezer wetsbepaling te bevorderen. Laat Regout dit stelsel openlijk bestrijden en langs wettelijken weg trachten te veranderen, indien hij meent, dat het verkeerd is. Maar ik zou denken, dat ook velen, die de regeering, van welke hij deel uitmaakt, in 't algemeen steunen, van oordeel zijn, dat zoolang de tegenwoordige wet bestaat daartegen niet mag worden gereageerd door andersdenkenden, die door den rechter als naa» de wet bedoelde verzorgers zijn aangewezen, in hun rechten als voogden en in de staatsbijdrage te beknibbelen. --- De Nota-van Doorn. De „N. Rott. Ct." heeft er op gewezen, dat de Grondwet haar stelsel van erfopvolging nog altijd ver&indt aan den persoon ran den eersten koning en dat de grondwetscommissre, op het voorbeeld van de commissies van 1848, 1887 en 1905, deze regeling wil bestendigen. Een nota van het lid der commissie, mr. van Doorn, uitsluitend over de troonopvolging handelend, komt hiertegen krachtig in verzet. Hem hindert het „dat het erfrecht der opvolgers van koningin Wilhelmina niet ronduit en openlijk in de Grondwet is omschreven, maar ergen^ verscholen ligt in eene soort overgangsbepaling" — het 3e lid van het thans geldend artikel 22, het nieuwe artikel 18bis der grondwetscoramissie. Naar des heeren van Doorns meening had het „geheel op den weg der staatscommissie gelegen om dezen misstand uit den weg te ruimen en door ruiterlijk uit te gaan van het feit, dat de kroon der Nederlanden door Koningin Wilhelmina wordt gedragen, eene duidelüke en overzichtelüke regeling der troonopvolging te maken". De steller der nota verlangt, dat in het vervolg in het eerste artikel van de afdeeling van de troonopvolging niet meer wordt gelezen dat „de kroon der Nederlanden is en blijft opgedragen aan Züne Majesteit Willem Frederik, Prins van Oranje-Nassau", maar dat die kroon „is en bluft opgedragen aan Hare Majesteit Koningin Wilhelmina, Prinses van Oranje-Nassau, om door haar en hare wettige nakomelingen te worden bezeten erfelijk", overeenkomstig de dan volgende bepalingen. Hij dringt hierop met klem aan, niet zoozeer omdat de omschrijving, zooals zü altijd door is gehandhaafd, de werkelijkheid niet teruggeeft en voor den niet ingewüde vrijwel onbegrijpehjk is, maar hierom vooral, omdat hü ernstig betwijfelt, dat, bg het onveranderd bhjven van de bepalingen, eventueele zonen van Prinses Juliana, als eenmaal deze prinses hare moeder zal hebben opgevolgd, ooit aanspraak zullen kunnen maken op den troon. In een zeer scherpzinnig ingekleed betoog wordt deze twijfel ontwikkeld en in verband gebracht met het feit, dat het huis van Oranje-Nassau in den manstam uitgestorven is. Dit zou er toe moeten leiden, dat, als prinses Juliana tot den troon is gekomen, alleen hare dochters kunnen opvolgen, daar de zonen van deze prinses niet zullen zijn „mannelijke uit mannen gekomen nakomelingen" en artikel 11 der Grondwet dezen eisch stelt. „Zulke mannelijke uit mannen gekomen opvolgers" — schrijft de heer van Doorn — „zullen in dat geval en ook telkens wanneer wederom een vrouw tot den troon komt, ontbreken, en steeds zal zich dus het geval van artikel 12 voordoen" — dat opvolging van eene dochter voorschrijft — „zoodat, al heeft eene aan Hare Majesteit volgende Koningin zonen, dezen niet, wèl de dochters zullen opvolgen, en zelfs dat, wanneer er wel zonen doch geen dochters zün, toch niel die zonen zullen opvolgen." „Indien", zoo merkt de „N. Rott. Ct." op, „dit gevolg inderdaad verbonden ware aan het handhaven, thans weder, van de bestaande grondwettelijke bepalingen, met name van de artikelen 10 en 11, dan zou deze piëteit te duur zün gekocht. In artikel 10 ligt de historische grondslag van ons koningschap. Daarom heeft men het in 1848 geëerbiedigd en in 1887 wederom. En daarom moet men het voorschrift ook nu in eer houden, tenzü het tot het ongewild en alleszins ongewenscht gevolg leidt, door den heer van Doorn waarschuwend voor oogen gehouden. Maar op de commissie heeft het schrikbeeld van den heer van Doorn klaarblükelijk geen vat gehad, en dit maakt het aannemelijk dat zün stelling meer scherpzinnig is dan juist. Op ons heeft het betoog ook niet zoodanigen indruk gemaakt, dat wij het nut kunnen inzien om met de grondwettelijke bepalingen over de troonopvolging tabula rasa te maken en die los te scheuren van haren historischen samenhang. Dat ooit eventueele zonen van een regeerende Koningin, onder rigueur van de tegenwoordige artikelen 10 en 11, doo» dochters zouden worden uitgesloten, schijnt ons to. hierom niet te kunnen worden aangenomen, omdat de, krachtens artikel 12 tot den troon geroepen, Koningin — zooals met koningin Wilhelmina het geval is en eventueel met prinses Juliana het geval zal zün — als Koning is te beschouwen en op haar, op hetzelfde oogenblik dal op haar de kroon is overgegaan, alles van toepassing wordt wat ten aanzien van den Koning is bepaald, ook dus dat de kroon overgaat in de eerste plaats op de zonen. „Wat niet wegneemt, dat de regeering haar volle aandacht aan de door den heer van Doorn ge maakte bedenkingen zal hebben te schenken. Dat een jurist van zijn beteekenis de bepalingen zoo verstaat, is reden genoeg ze nog eens uit. rst streng te bezien. Vooral ook omdat, al meenen ook wij dat artikel 11 de opvolging in het eerste gelid van de zonen van elke regeerende Koningin voldoende verzekert, wü toch .niet zouden durven ontkennen dat voor het geval dat het uitgangspunt van des heeren van Doorns bezwaar vormt, de uitdrukking „verdere mannelijke uit mannen gekomen nakomelingen" wel zonderling is en twüfel oproepen kan." --- BINNENLAND. De Tariefwet Bljjkens hst verslas van ds commissie vin voorbereiding voor da Tariefwat, waarvan * dan korten inhoud reeds hebben medegtj^jj' heeft da minister van Financien «en aaatai wijzigingen in sijn oorspronkelijk ontwerp .„ bracht. "** Da ministar is bijvoorbeeld tegemoet gekomen aan hat verlangen om vrijstelling te verl.ea6Q voor uitzetten, waaronder te verstaan niet »UWa kleeding eo het linneageed, maar ook be.d.n meubelen e. d. Ook voldeed de minister Un' den wensch om vrijstelling te verleenen v__t goederen, afkomstig van een in het buitenland opengevallen erfenis. De minister, instemmende met de meeain* dat antiquiteiten vry van rechten moeten Wordea toegelaten, bracht nog een bepaling aan, »,j. gans welke vrijdom wordt verzekerd voor oo<". heden, waaronder verstaan wordea voorwerpt of deelen van voorwerpen, waarvan door 0f namena den invoerder wordt aangetoond, d«t zij ouder zyn dan 70 jaren. Vrij sal verder worden da invoer vaa ge».". deerde blikjes ens., die geen handelswaar.» hebben of na da ontpakking voor eea itdi% bestemming niet meer bruikbaar zyn. De invoer van tamme konijnen zal vrij tij- Ter tegemoetkoming aan het betwaar, au konnnenvleesch te hoog zou worden Uitat, verklaarde de minister voor dit soort wild tut reebt te willen wjjzigen sn te stellen op ƒ 5 ptr 100 K.G. De minister nam 't voorgestelde recht op visch van f 1.50 per 100 K.G. terug. De minister achtte het, in verband met dta accijns, onbillijk buitenlandech vet vrij te late*. Hij verklaarde zich daarentegen bereid de vrij. ■telling van versmolten vet toe te pasten op elke fabricage. Ananassen zullen nader worden belatt nu. f 15 de 100 E.G. Voorts kwam het den minieter wenteh«l°jk voor, voor versche vugen ecu a_.-D.crtn* reut vaat te stellen : o. Verteba 100 K.G. f 2**>. b. Andere, in matten, kistjes, dootcn cf andere emballage, bevattende per eolle: I a KG. of daar beneden: 100 K.G. ƒ2O; il m-er dan 5 K.G. tot beneden 10 K.G., 100 K.G. f 10; 111 10 K.G. of meer: 100 K.G. /1. Voor dadels werd het volgende recht vastgesteld | in kistjes, doozen of sndere emballage, bevtt. tonde per collo: o. 5 K.G. of daar benedeo, 100 K.G. / 20 ; b. meer dan 5 KG. tot bene-ta 10 K.G., 100 K.G. f IQ; c 10 K.G. of meer 100 K.G. f 1. Nieuw stelt de minister voor een recht vsn / 16 per 100 K.G. voor vruchteomoee. De meelreehten t§n ingetrokken. Alzoo zijn vry van reenten tarwebleem, roggebloem, bloem van andere granen en van peulvruchten, benevens samoule, gepelde ef gebreken granen. Het recht op mout (100 K.G. f 0 30) bluft gehandhaafd, evenals het reent op havermout (100 K.G. f 1). De minister versekerde nog dst boekweitdoppen vrij van rechten znn. Rowe mciktuiker wordt thans vrijgesteld; andere blijft getroffen door eea recht van f% per 100 K.G. Het voorgestelde recht op saceharine van f 20 per K.G. wordt verhoogd tot /CU per K.G. Voor loodwit wordt nieuw voorgesteld een tarief van / 1.50 de K.G.; voor aangemaakte verf, anders dan squarelverf, niet verpakt voor den verkoop in bet klein, 6 pet. Op verzoek der commissie wytigde de minister tan slotte in deze groep no. 279, dat nu luidt: Inkt. a. drukinkt, zwart of gekleurd, uitsluitend geschikt voor de drukpers: waarde 3 pet.; e. andere: waarde 10 pet De minister vermindert in no. 345 het recht van 10 pet. waarde, voor ptklinnen. zakt-ngoed an soortgelijke emballage stoffen en zaaien op 6 pet. In no. 375 wordt het aanvankelijk voorgestelde recht van 10 pet. op gewone fl.ss.he_, al dan niet met beugelsluiting en gewone inmaak* -esschen ca potten verlaagd tot 6 pet. def waarde. Post 368, nopens papier, luidt thans : Schrijf-, druk-, kaart-, vloei-, filtreer-, teekca» on geschept- of handpapier: a. eoorantenpapier, al of nist ia rollen I waarde 6 pet.; b. snder: waarde 10 pet Post 402: Nieuwsbladen en bijvoegsels: vrij. Het recht op gist wordt vaa /2.60 gebracht op fb per 100 K.G. Voorts laschte de minister eso Diauwen post in, luidende: Onderdeelen van rijwielen. a, velgen, spaken, met of zonder daarop {lassende nippels, kettingen, kogels an kogel■gers al dan niet verteerd: I. niet-gelakt of niet-vernikkeld, waarde 8 pet.; IL gelakt of vernikkeld, waarde 6 pet.; .. pedalen, zadels en kettingtrommels, al dan niet gelakt of vernikkeld, waarde 6 pot. Naar aanleiding van aen ingekomen adres stelt ds minister in deze groep onder no. 445 oog voor ook .drijvende kranen" vrg te stellen van raeht. De minister voegt eindelijk een nieuwen post in, luidende. Banden voor boaken: waarde 10 pet. Een andere nieuwe post ia nog 472 bis, luidende: . arapluie- an parasol-baleinen, stokken , knoppen en dergelijke: waarde 6 pet Nog brengt de minister als no. 473 bis een nieuwen poat in het tarief, luidende: Horlogekasten en fournituren, als raadjes, spillen eaz. voor uurwerken, horloges, klokken eo pendules: waarde 6 pet. ---