Meer reclame noodig. De correspondent te Londen van hel ..Handelsblad" heeft dm laatsten tijd dikwijle van Engelschen «ind1- de opmerking gehoord, dat er dit jaar toch zoon interes-ante tentoonstelling zal zijn te Gent in België en kreeg er dan de \ raag veelal hij: „Of dat dicht genoeg bij Holland waa om dan meteen eens daar le gaan kijken* . Van België weel de , ninn in-the-street" te Londen in den regel _*ccl dan van one land ('f bet komt doordal Waterloc in HeU'«* ha*. ,;;,;.,, Ko-' waar W,.llmgt,,n ii < ■"* 'i^tal,, Victoria, nins Leopojd . de eo. «- "£?*£-.. «naar 7,,,, de. ©wre»pon«*eni mei 1,,.l [eil i» *00. „V(,r a? Gentsche w.inu tri •■••«:;.*.y(y,,,l(,yf, hij eteede gezegd tentoonstelbngff«,™kwn,ad wnde zeggen van die di"S èn "an d. tentoonstelling daar, doch dat wat 'erioongteüiiigen betreft, iVederland dil jaar even belangrijk, zoo niet .êél belangrijker zal zijn dun België. Hii heef! hun dan gewezen op onze onafhankelijkheids-herdenking — waar ze dikwijls ooK niet van gehoord hadden —, op de twee belangrijke tentoonstellingen, die te Amsterdam zullen gehouden worden, met name op die va» E.N.T.0.5., waaraan een belangwekkende En-. gelsche afdeeling zal rerbonden zijn; op de tentoonstellingen, die Den Haag zal hebben; op al hetgeen zóó vele plaatsen in ons land zullen doen — kortom hij heeft gepoogd reclame voor ons land to maken. En na zulk een betoog hoorde hij dan vaak*. „Is d&t zool Héél belangrijk. Ja, dan moet ik zeker eens uw land gaan kijken, 'k wist dat alle-maal niet. Geen enkele reclame er .an gezien. Ziet u, ik zag die Gentsche tentoonstelling aan alle stations en in de tubes geadverteerd." Juist — en ddiirom adviseert de correspondent: „Meer reclame noodig", heusch, althans in Engeland, met name in Londen. 'k Heb niets tegen Gent, in 't minst niet. !__ heb met genoegen vernomen, dat de Maatschappij „Zeeland" alles gaat doen om de Engelschen met haar booten naar Gent te brengen. De „Zeeland" zal n.l. in concurrentie met Ostende gedurende de Gentsche tentoonstelling van hier direc.e biljetten naar Gent uitgeven. De passagiers, die dan van Folkestone 's morgens om -i uur te Vlissingen komen, kunnen nog rustig een uurtje in hun kooi blijven, en om 6.35 met de boot naar Terneuzen gaan, waar ze de tram gereed vinden, ri.e hen te 9.50 te Gent brengt; geriefelijker reia dus dan de Ostende-reis. Ik gun der Vlissingsche lijn dezen zomer gaarne honderden passagier» voor Gent, doch hoop, dat zij er nóg meer honder. den zal trekken voor Amsterdam, den Haag, enz. enz. „Doch d_in dient men voor ons land meer reclame te maken. Overal aan de stations en in de treinen hier kan men thans gekleurde aanplakbiljetten vinden, die wijzen op de a.s. Gentsche tentoonstelling. De burgemeester van Gent wai eenigen tijd geleden zelf hier en maakte aan een banket, hem door den Lord Mayor in Mansion House aangeboden, in een rede een prachtreclame voor zijn stad. „Ik heb voor mij liggen eenige keurige recla» me-boekjes voor ons land „How to sec Holland", „Holland, 30 exhibitions" uitgegeven doo. den „Bond van Vereenigingen ter bevordering van hel Vreemdelingenverkeer"; het in het Engelsch gedrukte prospectus van de „Nationale en Internationale tentoonstelling van Sport en Toerisme te houden te den Haag; het keurige reclameboekje der „Zeeland", er zijn nóg meer van die gedrukten. Maar heusch, ik bemerk hier dat dit niet genoeg is. Die boekjes kan men gratis meenemen als men de bureaux der stoomvaartmaatschappijen en toeristen-bureaux binnenloopt; vermoedelijk — ik twijfel er haast niet aan — zijn ze lo goede hoeveelheden gestuurd naar de voornaamste hotels te Londen en elders, alles prachtig, maar de „man in the street", die niet de reis-bureaux binnenloopt; die niet de hotels bezoekt, hij ziet de reclame-prenten van Gent overal, doch hij ziet ze niet voor de tentoonstellingen, die ons land dit jaar zal hebben.. ~\\ aarom maken de gemeentebesturen van Amsterdam, van den Haag, om alleen deze te noemen, hier geen flinke reclame door sprekende ■janplakbiljetten voor hetgeen dezen zomer in die steden zal plaats hebben, wanneer de besturen der tentoonstellingen dat zelven niet doen? Waarom niet? Ligt dat niet op den weg van gemeentebesturen? „Hier denkt men daar anders over en m. i. terecht. Een paar jaar geleden klaagden de neringdoenden van een badplaats aan de Engelsche Zuid-Westkust, dat de trek van vreemdelingen daarheen afnam. Het gemeentebestuur besloot een som, ik meen dat het 350 pond was, uil te trekken om de badplaats goed te adverteeren. Gevolg? Den zomer, die op de reclame volgde, waren steeds iille pensions, è!le hotels voortdurend vol. Wie profiteerden er van? Zeker, allereerst die pensionhouders en hoteliers, doch indirect de gehééle burgerij dier plaats. „Wij leven nu eenmaal in den tijd van reclame in den tijd, dat men op gepaste, degelijke manier zich zelven adverteeren moet, om hel, doel te bereiken Men hoopt, dat ons land dit jaar het land voor de toeristen zal zijn, welnu, wil men die trekken, alhans tut fingeland, althans uit Londen, dan make men voor ons land hier méér reclame dan nu geschiedt, dan ncm» men een voorbeeld aan Gent." --- KUNST. Maatschappij van Schilder- en Teekenkunst. A. 11. Koning. A. L. Koster. De Tien. 11. Met Aug. Legras i« de laatste der oprichters uit de Gooische schilderclub De Tien getreden. De Tien van thans heeft dus met de oorspronkelijke club niets gemeen dan den naam. Onder de jongere leden behooren nu Jansen, (ierard de Boer en mejuffrouw v. d. Willigen, terwijl Krabtié langzamerhand d< oudste is geworden en de voorzittersplaats heeft mge nomen. De club heeft geen bepaald schilderkunstig doel. foodat schilders van verschillende geaardheid er deel van kunnen uitmaken. Dat zien wij ook hier. Ditlooptfl zijn feitelijk alleen de Beier en Heijenbrock. Van het werk. hier thans ge I, zagen wij verschillende dingen reeds vroeger Als altijd blijven Toon de Jongs etsen bekoorlijk en van een eigen karakter. Heijenbrock blijf' OO* zijn genre getrOUW. Hl) vertelt van de groote *«*^*~,w£! nijverheid. Hij schijnt -ms meer "'« den van het bedrijf il«. van de •*f~,s „»-><* dit hier OU niet uit e?«**>* gUb* (K en 9) X^^Affi®*" ~an B,s bee,d '' U'Ü "„„""zijn stukken niet ta de werkelijkheid " "r'"".„ ut gebied der fantasie. Hij weet in fijne ™rêrm'*rachhge toetsen te schrlderen o .. „Boschvijver" (no. 2). Aan een waterplas diep in het bos-Ti een drietal grootendeels ontkleede vmuwen, dal boschuunfen zouden kunnen zijn. Het is een teer schilderijtje met eigen kwaliteiten. Onze geest wordt in no. 1 (Tuin met pauwen) in een sprookjesachtig rijk gevoerd, waar geheimzinnige kasteelenin Oostersehen trant staan en waar pauwen in den tuin den luister van het geheel nog versterken. Hier is weelde van alles, van schitterend licht en warme atawsfeer, Van dezen nieuweling richten wij als vanzelf den blik op de beide anderen. Jansen weel een prettig schilderij oi aquarel te maken. In zijn werk herinnert tiij vaak aan Mauw, den grooten meester en lofspreker van bet Gooi, J»n■ overeenkomst treft niet iiiiccn in onderwerp maar nok in opzet en kleur o. a. in „Zware vracht" (no. 16). Hier weet de jongere zich niet onder den geestelijken druk van den oudere uit te werken. Volkomen geslaagd is hij daarin echter in „Herfst" (no. 14). Vermoedelijk een BtudU, zeeluier pretentie maar onder den ree-lilstivekschen invloed van het geziene i i>> gedegen kleur is luer weergegeven een bosohvag, waar door tif boomen heen de najaarsaon _peelt dok no. 18 (Brabantsch dorp) verraadt vlotte pen- Melvoering en pittige kleur-opzet De bloemen van mejuffrouw v. d. Willigen zijn nut onverdienstelijk, maar het werk geeft te weinig een eigen geluid. (her lut werk der anderen, dat wij reeds meermalen, hoewel dan in andere stukken, zagen, valt met veel nieuws te zeggen. Het groote sneeuwstuk van 'ij. Hottema (no. 5) geeft wel goed het neerdrukkende van dooiweer, maar schijnt ons als compositie' mislukt. In de linkerhoek is het boerenhuis in te groote proportie opgezet, waardoor van zelf ili' molen daarnaast nog grooter moest worden. Deze doet nu reusachtig tegen het kleine brokje lucht, dat er naast staat. Ni.'uwenhoven waagt zich aan stilleven en figuur. Di figuren zijn aantrekkelijk licht in dc kleur geschilderd, wat de hchtkraeht zeer verhoogt. Beide stukken neigen naar het anecdotische, meer naar het geval-op-zich-zelt dan naar het geval-in-hetalgemeen. Krabbé blijft aantrekkelijk in zijn kinderfiguurtjes, van Tusschenbroek beschaafd in zijn bloemstukken en Polvliet geeft landschappen, zooals wij die van hem gewend zijn. W 111 emßoy a a r d s heeft verklaard, dat hij, noch als regisseur, noch in eenige andere functie, deel zal uitmaken van het „Nederlandsch Tooneel", en dat er ook geen sprake is van ontbinding of liquidatie van „Het Tooneel". In tegendeel hoopt hij nog een reeks van jaren aan het hoofd van zijn eigen onderneming te blijven. Dc bekende Engelsche acteur Forbes Roberts <■> ii heeft afscheid van het tooneel genomen, ten banket werd hem aangeboden, waar o. a. Ellen IVn v, Jerome K. Jerome, sir Herbert Tree en sir George Alexander verschenen. Maxim Gor k i, dio medo aandeel heeft in de bij de Romanof-feeslcn verleende amnestie, zal niet naar Rusland terugkeeren. Het leven op Capri bevalt hem beter, en hij vreest in zijn land toch allerlei onaangenaamheden al heeft men hem officieel straffeloosheid toegezegd. --- RECLAMES. Patiënten, die lang aai. bed gekluisterd waren en dikwijls zeer kieskeurig op het eten zijn, krijgen niet „KUFEKE" een voedsel, dat alle lachen bevredigt. „KUTEKE" wekt den eetlust op en een goede vertering, heelt een versterking van het lichaam en een spoedige gewichtstoename tengevolge, is aangenaam van smaak, laat zich in velerlei afwisseling bereiden en wordt, zelfs bij langer gebruik, gaarne genomen. De brochure met 104 oorspronkelijke „KUFEKE" kookrecepten ontvangt ieder belangstellende bij apothekers, drogisten en in kruidenierszaken gratis. DE JONGS I g I RECLAME *^ CACAO ÖfflGs/l blijft steeds de C/Ö°./ fe puikste cacao L, m.l voor den prijs. M A i Kilo /1.20 VSS SJ --- LEEUWARDER COURANT van Vrijdag 21 Maart 1913. Tweede Blad. --- VOLKSTUINEN. Er was aangekondigd, dat de heer J. Leendertz, njkstumbouwleeraar alhier, gsteravond in het hotel Amiciti»" een voordracht met lichtbeelden zou houden over volkstuinen. De heer Leendertz was evenwel verhinderd en werd vervangen door «en drietal andere sprekers. In de eerste plaats was het woord aan den heer A. E. J. Bertling, aie op zich genomen had het onderwerp in te leiden. De in den loop der jaren steeds grooter geworden uitbreiding der steden, aldus de heer Bertling, beef» 'tengevolge gehad, dat de landerijen en natuurwerken, om die steden gelegen, in beslag genomen werden dooi huizenkazernes. Dientengevolge kon men steeds minder aar de natuur atstaan. Er is evenwel getracht, en met succes, aan dit kwaad paal en perk te stellen. Aan Engeland, het land van de practische menschen. komt de eer toe van het iniliatiei genomen te hebben tot de tot-standkoming van de arbeidersuimen. Spreker gaf een korte geschiedenis van deze tuinen Na Engeland was het Duitschland, dat de tuinen inrichtte. Hier waren het evenwel meer tuinen, die dienden als speelplaatsen voor de kinderen. Doch later werden ze veranderd in tinnen waarin groote menschen nuttig konden bezig lijn.' Met citaten ui* een feuilleton gat de spreker eten kijkje op de toestanden in de tuinen, •rondom Berlijn aangelegd. Van Duitschland sloegen ze over naar Frankrijk, ln den beginne be«chouwde men de instelling in dit laatste land echter geheel als een bedeeling van arme menschen, die dikwijls geen middelen hadden om hun grond'goed te onderhouden en hem, dus heten verwaarloozen. Tegenwoordig is het, gelukkig, anders; de perceelen worden tegen een geringe huur uitgegeven. Toen kwam de beurt aan ons land. öu Amsterdam o. a. werden tuinen ingericht, waarin scholieren met hun onderwijzers zich leerzaam en dus nuttig verpoosden. In Friesland en Groningen namen ze mee. het karakter aan van een akkerverhuring. In het jaar 1883 was het. toen de „Maatschappij tot Nut van het Algemeen haar departementen opriep om tuingronden uit te leenen tegen een geringen huurprijs. Men wilde den huurde, zich n.l. doen gevoelen als een koning op zijn klein stukje grond, waarvan de.opbrengsten hem tevens eenige vergoeding voor zijn zorgen zouden geven. Met aanhalingen uit een jaarverslag toonde de spreker aan, dat het werken in zoon tuintje groote voordcelen medebrengt, zelfs het gezinsleven ten goede komt. De tweede spreker was de heer B. Lugt, een specialiteit in de bloemisterij. De heer Lugt gaf, aan de hand van een interessante serie lichtbeelden, belangrijke raadgevingen van allerlei aard voor het kweeken van bloemen ten beste. Hoe de grond moet zijn, hoe de bemesting er van, hoeveel licht, waar de planten te plaatsen en wanneei de zaden in den grond moeten, enz. Éénjarige, tweejarige, overblijvende planten, knol- en bolgewassen, siergrassen Een geheele reeks boemsoorten werd op het doek gebracht, waaronder: chrysanthemum, stroobloem, de lekker ruikende muurbloem, ridderspoor, lelie, pnmula, iris en ettelijke andere soorten, elk met een toelichtend woord van den spreker. Deze «af de dringende aanmaning bij aanschaffing van bollen Tooral te zorgen zich aan een goed adres te ver- Toegen; anders loopt men de groot» kans bedrogen te worden. De heer A. Aalbers trad als derde spreker op en behandelde het onderwerp „groenten". Bij het telen van groenten dient men in de allereerste plaats zorg te dragen voor een goede bewerking van den grond vóór het zaaien. De huurders van de Leeuwarder „Nuts"-tuinen behoeven evenwel (het is het eerste jaar) niets aan hun grond te doen, moeten althans zeer voorzichtig zijn indien zij er al iets aan willen veranderen. Hun grond toch is reeds omgeploegd en het is noodig. dat hij een poos in dien toestand blijft. Een tweede belangrijk punt is, vooral voor Friesland, de regeling van den watertoe- en afvoer. Overtollig water kwijt te raken op gemakkelijke wijze is mede een der eerste zorgen van den groententeler. Toch kan ook de droogte hem parten spelen. Zooals reeds gezegd, is goed bewerken van den grond hoofdzaak. Droogte nu zal den teler geen kwaad doen indien hij gezorgd heeft, dat zijn land in een goeden, voedeamen toestand is. Voor éér tuintje achtte de spreker 10 kruiwagens mest, om de twee jaar aangebracht, voldoende. Ei zijn evenwel planten, die behoefte hebben aan mee. stikstof, die men dus kunstmatig moet helpen. Bladgroenten b.v. mag men met niets anders dan chilisalpeter te hulp komen, per are van 2 tot 10 kilo's. Bij groenten, waarvan vruchten,geoogst worden, is het anders; die moet men superfosfaat toevoegen, vóór het planten of zaaien. Voorzichtigheid is aanbevolen bij het gebruik van dit bijtende goedje. Indien de huurders verstandig te werk gaan kan het telen van groenten zeer wel in hun geldelijk voordeel zijn. Het combineeren van ver■schillende soorten kan hiertoe dienen. Men plant b.v. eerst bloemkool en zaait daartusschen spinazie. Na den eersten bloemkooloogst waagt men nóg een beplanting met dit gewas, tusschen de spinazie, welke laatste nog vóór den laten bloemkooloogst ingehaald wordt. Op die manier krijgt men drie gewassen van één perceel. Ook deze spreker gaf nog verscheidene inlichtingen en raadgevingen en drong er ook op aan Toor het aanschaffen van zaden bij een goed odres aan te kloppen. De pond mag nooit gespit worden als hij nat of met sneeuw bedekt .8. In •het voorjaar moet hij los zijn, opdat de zon er in kan schijnen, in den zomer dient hij schoon geeuwden te worden De weinige menschen, die bij deze belangwekkende mededeehngen aanwezig waren, lieten een .hartelijk applaus klinken. Van de gelegenheid tot het stellen van vragen werd gebruik gemaakt. Daarbij bleek, dat een bepaling, als zoude verhoogingen in de tuinen -verboden zun verkeerd werd „weval. Ze zijn pi «Heen yerboden indien «e schadelijk werken voor anderen. Boonenstaken kan men dus gerust gebruiken. De heer Bertling dankte de heeren Lugt en Aalbers voor het werk, dat zij reeds iv 't belang van de „Nuta"-tuinen hebben verricht. Hij deelde ten slotte mee, tlat de tuinen gedurende de Paaschdagen voor belangstellenden geopend zullen zijn van 12 tot 2 uur. Daarna heeft onder de huurders de loting plaats voor het aanwijzen der perceelen. Er zal tevens keuze zijn tusschen bloemen- en groentencultuur. Het was bijna hal_e_Ji toen de vergadering uiteen gin* --- PERSOVERZICHT. De Tariefwet van de baan? Dr. VV. A. Nolens schrijft in de „Nieuwe Venlosche C t." : „De Kamer besloot in een harer laatste vergaderingen, na liet korte Paaschreces de Ziektewet in openbare behandeling te nemen. „Een wijs besluit. „Zij had te kiezen tusschen Ziektewet en Tarief. „Maar van het laatste had ze de moreele zekerheid, dat de behandeling niet ten einde zou kunnen worden gebracht. „Zij had dan ook de zekerheid, dat ze vergeefschen arbeid zou verrichten. „En nu is het van eene Kamer, ook van hare meerderheid, wel te veel gevorderd, dat ze willens en wetens met vergeefsch werk begint. „Buiten eigen wil en weten houdt ze zich toch reeds al te dikwijls met zoodanigen arbeid onledig. „Nu is het zeker te betreuren, dat in dit opzicht de voornemens van regeering en meerderheid niet ten uitvoer zijn gebracht. „Tot die voornemens behoorde in de eerste plaats het tot stand brengen van de Invaliditeitswet en in verband daarmee van de Tariefwet. „Daarbij werd echter niet gerekend met de steeds wassende uitvoerigheid der behandeling. „Geheel onbillijk is het aan de regeering, gegeven den stand van zaken, een verwijt te maken over den loop der werkzaamheden. „Zij zeide in de laatste Troonrede: „Deze zitting zal hare toewijding en krachtsinspanning op zware proef stellen, omdat het onafgedaan gebleven wetsontwerp tot verzekering tegen de geldelijke gevolgen van invaliditeit en ouderdom en het voorstel tot dekking van de daaruit rooi 's lands schatkist vootvloeiende kosten, alsmede het ontwerp Ziektewet, allereerst hare aandacht blijven vragen". „De krachtsinspanning der Tweede Kamer werd op zware proef gesteld. „Maai de voorrang, die aan het tarief klaarblijkelijk boven de Ziektewet werd toegekend, kon niet worden gehandhaafd. „Is er dan niets onverwachts of bijonders tusschen beide getreden, zooals van links beweerd wordt? „Het ligt nog al vrijwel voor de hand dat dit wel het geval is geweest. „En wel de buitengewoon lange tijd, die zoowel door de begrooting als door de Invaliditeitswet in beslag werd genomen. „Met dit gevolg, dat er van eene behandeling van het tarief tusschen Kerstmis en Pasehen niets kon komen. „Is nu de Tariefwet van de baan? „Door links wordt het juichend zoo voorgesteld. „Maar de Tariefwet is evenmin van d* baan als dit het geval zou zijn geweest bij eene gedeeltelijke behandeling vóór dc verkiezing.., „Zij zal alleen van de baan geraken, indien de rechterzijde in de minderheid mocht komen. „Maar dan komt de verhooging van directe belastingen op de baan. „En niet zuinig, indien ook de Invaliditeitswet van de baan mocht worden geschoven, en Staatspensioen daarvoor in de plaats mocht i\eerden gesteld. „Tenzij men het in de concentratie plus de sociaal-democratische fractie niét eens mocht worden over de juiste verhouding van vrijwillige verzekering en staatspensioen. „In dat geval zou alles van de baan zijn, ook de verzekering tegen invaliditeit en ouderdom." --- Neo-Calvinisten. Dr. Bronsveld in „Stemmen voor Waarheid en Vre d c" over de ne, .-calvinisten: Een goed-calvinist — maar zijn dat dan niet de neo-calvinislenV Wij kunnen ternauwern ' een glimlach onderdrukken, als wij deze Traaf stellen. Het neo-ealvinisme is een fOl'1"^,,,','." wonderlijke creatie, welke wij aan °*-h tfedanken. Zij. die tot dit fenomeen ***eno£,Te'rkielooven met Calvijn zeer s_|prk'"" tot het getalJ zing. Ook achten zu ™ch *9i dergenen, die uit deze tegenwoordige booze wereld geroepen zijn, om als verloren zondaars, in zich zelven gansch ellendig, door de enge poort in te gaan tot het eeuwige leven. Zij spreken gaarne van stoere Puriteinen, en achten zich zelven gansch verwerpelijk. Maar wat heeft dr. Kuyper geleerd? Dat zij in deze wereld zeker het vleesch moeten kruisigen, maar dat kunnen doen op een zeer aangename manier. Paulus had van de Joden veertig slagen min één vijf maal ontvangen, en driemaal was hij met roeden gegeeseld. Vergelijk den zóó geteisterden rug van den apostel eens in uw gedachten met de wèlverzorgde voorlieden onder de neo-calvinisten. Hun deel is. behalve de uitverkiezing tot dc eeuwige zaligheid hiernamaals, hier in dit leven het vol genot van „de gemeene gratie". Dat is eerst een vondst I Men baadt zich in weelde, en geniet met volle teugen het goede der aarde; men laat de borst zich tooien met ridderordes zelfs door een wellusteling als Leopold II; men richt maaltijden aan in den trant van Lueullus, dingt naar de hoogste, de meest winstgevende betrekking, is niet een zuurdeesem dat de wereld van zijn smaak doortrekt, maar omgekeerd een wereldsch geworden zuurdeesem — en dat alles onder de leus: „Wij, calvinistenl" Bij wijze van tusschenbedrijf heeft uien lelaties met personen als mej. Westmeijer, als den heer consul-generaal van Griekenland, — en poseert als partij van den levenden God, en roept ons toe: Wie voor Koning Jezus is, wie Hém wil doen heerschen op elk gebied, moet zich scharen aan ónze zijde I Hoe meer ik dat neo-calvinlsme zich zie ontwikkelen, zich zie nestelen eu te goed doen in ons midden, hoe grooter mijn weerzin er tegen wordt. Ik ben geen onbepaald vereerder van Calvijn, maar de man, wiens geheele nalatenschap minder waard was dan het salon-ameublement van menige pastorie, door een neo-calvinist bewoond, hij is er toch te goed voor, om zijn naam in die mate misbruikt te zien. En tot slot: Thans vestigen wij uw aandacht bij voorkeur op het gewicht van de aanstaande verkiezingen. Helpt toch een eind maken aan de macht van het farizeïsme. --- Atjeh en Britsch-Birma. In „De Indische Gid s" besluit kapitein J. C. A. Bannink een beschouwing over „de verovering en pacificatie van Atjeh, vergeleken met de geschiedenis van Britsch-Birma." Die beschouwing leidde den schrijver er o.a. toe te waarschuwen leg