LEEUWARDER COURANT van Maandag 12 Februari 1917. Tweede Blad. --- PERSOVERZICHT. Engeland on onze Scheepvaart. Bij de behandeling der Schepenvorderingswet in de Tweede Kamer heeft de minister van Landbouw de ongerustheid over den invloed, dien de toepassing dezer wet op de Indische vrachtraart zou hebben, voor een deel weggenomen door te verklaren dat de Paketvaart-Maatschappij, (welker vloot, in 1915 uit 95 schepen bestaande, voor de Oceaanvaart niet geschikt is) erbuiten zou worden gelalen. „Het leek Zaterdag wel, zoo merkt de „Nieuwe CL" op, „of Engeland zich nu met de taak belast had het vreedzame zeeverkeer in onze koloniën te verstoren. Mets meer of minder toch werd bericht, dan dat „een groot aantal booten der Kon. Paketv.- Mij." in de havens van Penang en Singapore werden vastgehouden, reeds sinds eenigen tijd, en dat de Engelsche autoriteiten zich hadden vermeten telegrammen dienaangaande van den gouverneurgeneraal aan onzen minister vaa Koloniën op te houden. Geen wonder voorwaar, dat deze daden van willekeur, zoodra zij hier bekend waren geworden, terstond gevolgd zijn door een stap van onze regeering bij de Engelsche om onmiddellijke vrijlating te verzoeken. De heer Van Limburg Stirum zal zijnerzijds zeker niet nagelaten hebben een gelijken eisch te «tellen aan de vertegenwoordigers van het Britsche gezag daarginds. Na (tengevolge van?) deze stappen vernamen we heden gelukkig officieel, dat 22 Nederlandsche schepen, in Engelsche havens in het Oceten opgehouden, de verlangde vergunning Rot uitklaring hebben gekregen. Vermeld wordt daarbij niet of dit even zoovele schepen van de Paketvaart-Mij. zijn. en evenmin of het alle Nederlandsche schepen zijn, die in de Oost-Aziatische Engelsche havens werden opgehouden. De mogelijkheid bestaat dat er, ondanks het geruststellende bericht, voor onze regeering nog iets te eischen overblijft Het heeft den schijn alsof na de aankondiging van den verscherpten duikbootoorlog door de Engelsche regeering een algemeen verbod tot uilklaring van schepen uit alle Engelsche havens (ook de koloniale) is uitgevaardigd. Deze maatregel kan niet als blijpvend bedoeld zijn; maar men vraagt zich niet zonder ergernis al hoelang hij zal toegepast worden en wat hij beteekent In Nederlandsche scheepvaartkringen, waarin men daarvan toch allereerst op de hoogte moest zijn, verkeerde men gisteren nog in volkomen onzekerheid betreffei: mg van een verbod dat in Duitschland's kaart schijnt te spelen, daar natuurlijk geen enkele neutrale reeder een schip uitzendt dat een Engelsche haven moet aandoen, indien hij er op moet rekenen dat het daar wordt vastgehouden. Nauwelijks minder onaangenaam is wat Engeland cmze 'scheepvaart aandoet met den nieuwen eisch, dien het aan het bunkeren verbindt, n.1., dat een schip hetwelk in een Engelsche haven of station zich van koten voorziet, zich zou moeten verbinden tot het maJcen van een reis met lading voor Britsche rekening of een reis met een lading kolen van Engeland naar Frankrijk. Inwilliging van dien eisch zou voor onze scheepvaart weinig anders beteekenen dan zich van Engelsche kolen voorzien tegen betaling met gedeelte- Jijke naasting van het schip. En met al de buitengewone gevolgen, waaraan de verscherpte duikboot-oorlog het, voor Engeland varende, dan blootstelt. Blijft die eisch gehandhaafd, dan zal onze scheepvaart erop bedacht moeten zijn te varen geheel zonder bunkeren in een Engelsche haven of station. Wat geen eenvoudig probleem is." --- Tegen het Smokkelen. Een medewerker van de „Nieuwe G t." in het oosten des lands, die reeds menigmaal nuttige mededeelingen zond over de beurtelings toe- en afnemende smokkelarij naar Duitschland en België en de daartegen genomen en te nemen maatregelen, schrijft nu aan zijn blad: ..De regeering — overtuigd, dat de smokkelhandel een groot deel der grensbevolking demoraliseert — tracht met alle mogelijke middelen het smokkelbedrijf te fnuiken. :riaatregelen legen het smokkelen zijn niet voldoende gebleken. H.l kwaad nam groote afmetingen aan en de zucht naar geld bracht allerlei menschen, die vroeger nooit met de justitie in aanraking kwamen, er toe om te smokkelen. Meestal blijven de leiders van het smokkelbedrijf, die met de groote voordcelen gaan strijken, achter de schennen. Op hen heeft helaas de justitie als regel geen vat. Het is dan ook een hooge uitzondering, als de man. die met de groote winst gaat strijken, terecht staat. Dinsdag 1.1. stond toevallig voor de rechtbank te Roermond de eigenaar van pLm. 850 schapen terecht aangeklaagd van het uitvoeren van die kudde naar België. De Duitsche grenswacht had zelfs tijdelijk den clectrischen stroom door den draad afgesloten, om de ychapen binnen België te krijgen. De Duitsche kooper wachtte achter dèn draad de kudde op. De verwijdering van smokkelaars en hun aanhang uit het geheele in staat van beleg verklaarde) gebied, is een probait middeL De smokkelaar* blijven dan buiten de gevangenis en kunnen hun» bedrijf „achter de waterlinie" niet uitoefenen. gegoede smokkelaars is de straf natuurlijk", niet groot, maar het smokkelen wordt hun als zij achter de waterlinie zijn in ieder geval belet Verbeurdverklaring met bevel tot uitlevering van^ het uitgevoerde of betaling van de geschatte waarde? er van bij niet uitlevering werkt ook uitstekend. Ditt draagt er toch toe bij om de financieele voordeden aan het smokkelen te ontnemen. De rechtbanken in de grensstreken zijn overkropt met werk en hebben een grooten achterstand. Dra straf volgt daardoor veel te laat op het misdrijf, daH is zoo jammer. Een meer eenvoudige en vlugge be» vechting zou zeer gunstig werken. De tijd. die e:« tusschen het betrappen op smokkelen en de uitzetting uit het in staat van beleg verklaarde gebied verloopt. is ook nog te lang. Nog weken, nadat hij betrapt is* zet de smokkelaar zijn bedrijf voort De scherpe» militaire verordening, die 12 Februari in werking treedt, is zeer praktisch, terwijl ook voor een behoorlijke overgangsbepaling is gezorgd. Men kan nu de voorraden der grensbevolking nagaan. De inslag en het vervoer van ten uitvoerverboden goederen en vee zijn aan de noodige controle, der belastingambtenaren onderworpen. Bij de verzending met openbare middelen van vermoer moet de aard der ter verzending aangebeden goederen worden opgegeven en bij onjuiste opgave» volgt inbeslagneming. Men moest alles in koelkamers kunnen cj>slaan en vasthouden tot na den oorlog, want verbeurdverklaring kan helaas niet uitgesproken worden. Het Ï3 jammer, dat een dergelijke verordening niett voor Amsterdam, Rotterdam enz. geldt, want van dans uit wordt de smokkelwaar in het groot onder onjuisto opgave omtrent den inhoud der zending naar de grensstreek gezonden. Peper achter waardelooze schilderijen of spiegels, rubber in zuurkookaten of onder waschgoed bercik'ten veilig de grensstreek en gingen van daaruit de. grens over. Groote voorraden van ten uitvoer verboden goederen in de grensstreken zijn uit den booze. Neringdoenden, particulieren en landbouwers moeten niet meer voorhanden hebben, dan redelijkerwijze» noojig is voor hun bedrijf of behoefte. Balen pepci behooren niet bij een steenkolenhandelaar en rubbet niet bij een groentenventer thuis. Dames met rokken vol zeep en rubber onder heb haar zijn in de barre koude nog Teislustig, en zij reizen bij voorkeur naar de grenzen. De visitatie aan de stations is dan ook heel nuttig en er wordt dooi de ambtenaren heel wat in beslag genomen. Men moet de rijksambtenaren bewonderen. Zij strijden nu al ruim 2 jaar voor een karig loon, tegen list, trotseeren koude en levensgevaar en hebben niet altijd voldoende medewerking van de autoriteiten. Soms worden zij afgesnauwd, omdat hun ij vet werk geeft. Hielden zij niet zx.o goed de wacht aan de grenzen, dan zag het er met onze voorraden nog slechter uit. Tot zelfs ƒ 100 wordt er aan de Oostgrens voor een ham gegeven, en de smokkelaars zingen: „In der Hcimath ist kein Fressen mehr". Dagelijks worden, krachtens een militaire verordening, door de grenswachten troepen Duitsche mannen (behalve deserteurs) en vrouwen, die zonder paspoort in ons land worden aangetroffen, uitgeleid en aan de Duitsche autoriteiten overgegeven. Die militaire verordening werkt uitstekend en het is te hepen, dat de verordening ook na de mobilisatie vooreerst blijft. Dan kunnen ongewenschte vreemdelingen worden geweerd en naar het buitenland teruggebracht Het is echter niet verstandig, dat men al die vreemdelingen van rijkswege op brood met worst onthaalt Dat moedigt een uitstapje naar Nederlano. aan". --- Oorlogekosten. In de „V r a g e n d e s T ij d s" heeft mr. E. M. Meyers een antwoord gezocht op de vraag: Wat kost de oorlog den volkeren? De schrijver herinnert aan het feit, dat de twee eerste oorlogsmaanden de Britsche staatsschuld met meer deden toenemen dan die in een eeuw van voorzichtig beleid was verminderd. Einde 1916 was door Engeland voor oorlogsdoeleinden uitgegeven: £ 3,514,336,000, waarvan £ 2,729,880,000 door leeningen was gedekt. De Engelsche staatsschuld is thans dus reeds vijf maal zoo groot al 3 vóór den oorlog. Bedenkt men daarbij, dat de vroegere schuld 2H a 3 pet rente gaf, terwijl de nieuwe schuld is opgenomen tegen 3%—5 pet, ja zelfs voor een klein deel voor 6 pet, dan is de last, dien het Engelsche volk jaarlijks aan rente moet opbrengen, zeker door den oorlog reeds verzevenvoudigd. Frankrijk had bij het begin van den Europeeschen oorlog de grootste staatsschuld van alle volkeren. Huart berekent haar op 40 milliard franc; ongeveer do helft van dit bedrag is een gevolg van de oorlogen door Napoleon gevoerd. Van 1 Augustus 1914 tot 1 Januari 1917 is in Frankrijk fr. 61,737,000,000 voor oorlogsdoeleinden uitgegeven. Hiervan is fr. 9,328,000,000 door belastingen bestreden; op verschillende wijzen geleend is een bedrag van fr. 47,761,000,000. De enorme staatsschuld, die Frankrijk reeds had, is dus reeds meer dan verdubbeid. De rentevoet is bovendien van 3 pet op S pet gekomen. Wat Rusland hetreft, dit had in 1914 een staatsschuld van 8,900JD00,000 roebel. Sindsdien is tot 23 November 1918 (oude stijl) 17,681,000,000 roebel tij Rijksbank en particulieren geleend. Hier dus reeds een verdrievoudiging van de staatsschuld. Bij de twee hoofdmogendheden der centrale landen vindt men uit den aard der zaak een gelijke vermeerdering. Wal Duitschland betreft, dit land. hetwelk als- nationale eenheid eerst sinds 1871 bestaat, had in< den aanvang van 1914 een staatsschuld van slechtst 5,017,000,000 mark. De afzonderlijke staten hadden grootere schulden; deze beliepen te zamen meer Han 15* milliard mark. Een groot deel daarvan is echter voor productieve doeleinden (spoorwegen) uitgege-. ven en brengt zonder belastingheffing zijn rente op. Met eenig recht kan dan ook Roscher getuigen: „Als die einzige Grossmacht, die ohne bedeutende Verschuldung emporgekommen ist, kann Preussen gelten". Hoe is thans echter de toestand geworden? Door vijf oorlogsleeningen is 46.5 milliard mark opgebracht En als men bedenkt, dat Duitschland thans fcinnenkort tot een nieuwe oorlogsleening zal overgaan — hetgeen plaats vindt wanneer de vlottende schuld tot een 10 a 12 milliard mark is gestegen — dan kan men vrijwel zeker zijn, dat de Duitschei schuld op heden met niet veel minder dan 60 mil-liard mark is toegenomen. Wat deze vermeerdering aan schuld beteekent,. moge hieruit blijken, dat een Duitsch schrijver reeds; in October 1916 het bedrag, dat na den oorlog jaar-« hjks meer zal moeten worden opgebracht dan vroe-i ger, op 4>» milliard mark schat; het geheele budget, van het Duitsche rijk in 1913 bedroeg 4 milliard mark! Wat Oostenrijk-Hongarije betreft, zoo bedroeg de staatsschuld der twee landen in begin 1914 tennaastenbij resp. 12 J 4 en h% milliard kronen. Voor oorlogsdoeleinden is volgens een betrouwbare, opgave tot 1 Juli 1916 29 milliard kronen uitgegeven, terwijl sindsdien de kosten voor de geheele monarchie op 1.6 milliard kronen per maand geraamd wor-. den, hetgeen de oorlogsuitgaven op 1 Januari 1917 op 39 milliard kronen moet hebben gebracht Daartegenover verdwijnen de financieele nadeelcn der onzijdigen in het niet Van de schuld per hoofd der bevolking geeft onderstaand staatje een beeld. De eerste kolom.. geelt de cijfers vóór den oorlog, de tweede op 1! Januari 1917. de derde duidt de vermeerdering aan,, alles in guldens, berekend naar den koers vóór deiL, oorlog. Engeland 180 890 710 Frankrijk 480 1050 670 Rusland 60 190 130 Duitschland 'met dc Bondsstaten) 180 700 520 Oostenrijk 210 620 4101 Hongarije 130 460 3301 Nederland 23'» 320 90' --- Feuilleton. Een teleurstelling. (Sbt). Lea mijmerde erover na, wat er <*ebeurd zou zijn als er