Friesch Rundvee-Stamboek. Het verzamelboek van het Friesch Rundvee Stamboek bevat-gegevens omtrent 36,740 stuks stamboekvee (v. j. 82,126), op 15 November 1916 aanwezig en wel 875 stieren (v. j. 716), 18,028 koeien (14,815), 4162 enterrieren (3466), 6434 hokkelingen (5138). 2043 stie—alveren (2000) en 6198 koekalveren (6091). De lijst van eigenaren, wier beslag uitsluitend uit Stamboekvee bettaat, wijst 136 namen aan, terwijl 96 leden het „tuberculh—tie-teeken" hebben verkregen. --- Uitvoerverboden. Bij Kon. besluit is verboden de uitvoer van houtteer, houtteerpek en houtskool in eiken vorm. --- Brooddistributieregeling. De minister van Landbouw heeft bepaald A. dat de verhouding van het gewicht, dat de ingeleverde bons vertegenwoordigen, en het gewicht van de nieuwe grondstoffen, dat naar aanleiding daarvan zal kunnen worden verstrekt, wordt vastgesteld als volgt: 1. voor 100 K.G. W.bons wordt verstrekt: of 71.6 K.G. inlandsche tarwebloem, óf 75.5 K.G. Amerikaansche tarwebloem, of 70 K.G. rogge; 2. voor 100 K.G. BJjons wordt verstrekt 71.6 K.G. tarwemeel; 8. voor 100 K.G. R.bons wordt verstrekt 72 K.G. rogge; B. dat zoodra bloem en meel van eene bepaalde samenstelling zal worden geleverd, in stede van inlandsche en Amerikaansche tarwebloem moet worden gelezen: „Regeeringsbloem", en in stede van tarwemeel: „Regeeringsmeel". --- De Belgische grens gesloten. De Belgische grens te Vroenhoven is tijdelijk geheel gesloten (naar men vermoedt wegens troepenvervoer). Zelfs het brood voor België werd daar gisternamiddag teruggestuurd. --- De Duitsche bedrijvigheid aan onze grens. Een correspondent van de „N. R. Ct." aan de oostgrens meldt, dat hij uit zeer vertrouwbare bron heeft vernomen, dat de Duitschers thans te Gild— aus en omstreken zeer diepe loopgraven aanleggen en dat er voortdurend groote partijen hout en prikkeldraad per trein aankomen, om hiermede deze loopgraven te versterken. „Alles voorzorgsmaatregelen tegen een inval der Engelschen", beweert men daar. --- Buitenlandsch Overzicht. Nog teen maand geleden hebben de Duitschers in de nabijheid van Ripont aaa bat Wsettroat eea voordeeltje behaald. Van dit succes in Champagne hebben zij niet heel lang mogen profiteeren. Donderdag hebben de Franschen hen voor het grootste gedeelte weer uit de veroverde stellingen gedreven. De Franschen, zoo luidt een officieel bericht uit Parijs, hebben zegevierend den verrassenden aanval der Duitschers van 15 Februari in Champagne beantwoord. Zoo goed als al het verloren terrein is met zeer geringe verliezen heroverd, en de vijand heeft slechts een smal strookje terrein, dat in de Fransche linie» inspringt, behouden. Ons front is bijna geheel hersteld. Uit de rapporten van Fransche zijde blijkt nog bet volgende: De aanval had plaats te midden van een wilde sneeuwjacht, die het loopen zeer bemoeilijkte. Toch wisten de troepen vooruit te komen en de vijandelijke stellingen binnen te dringen en te bezetten over een front van 1500 meter en ter diepte van 600 tot 800 meter. Tegen het vallen van den avond beproefden de Duitschers een tegenaanval, die na een hardnekkig gevecht met handgranaten werd afgeslagen. De Duitschers gaven den strijd echter niet op en herhaalden den volgenden dag tot tweemaal toe den aanval. Het Fransche aisluitings- en machinegeweervuur sloeg de aanvallers met zware verliezen lerug. In 't geheel moesten de Duitschers 'n 170 man als gevangenen in handen der Franschen laten. Het Duitsche legerbericht stelt de gebeurtenissen iets anders voor, maar het kan den tegenslag niet verhelen. Het meldt d.d. 9 Maart. „De Franschen hebben gisteren hun poging— om hoogte 186 te hernemen, herhaald. Nadat de Duits—ie stellingen ten zuiden van Ripont krachtig waren beschoten, wakkerde het vuur tegen drie uur 's middags tot roffelvuur aan. Om vier uur volgde een 'aanval tegen het geheele front, dat de Duitschers den 15en Februari hebben veroverd, waarbij het den Franschen gelukte tijdelijk in loopgraafstukken op de zuidoostelijke en zuidwestelijke helling van hoogte 185 binnen te dringen. Door snelle, krachtige tegenaanvallen werden zij er weer uit verdreven. Alleen de hoeve Champagne en een ten zuidwesten daarvan gelegen stuk schans zijn in hun handen gebleven. De beheerschende hoogte 185 zelf is vast ia Duitsch bezit gebleven". De Duitschers geven dus een veel minder omvattend resultaat van den aanval op. De waarheid zal hier vermoedelijk in 't-midden liggen: niet zoo veel als de Franschen, niet zoo gering als de Duitschers opgeven, is verloren gegaan. In verband met de Duitsche terugtrekkende beweging in het Westen is het merkwaardig wat de Zwitsersche kolonel Egli daarover in de „Baseier Na_irichten" schrijft: „Met het einde van de gevechten aan de Sereth is op alle oorlogstooneelen stilstand in de gevechtsactie gekomen. De patrouille-gevechten, die tegenwoordig op alle fronten plaats vinden, zijn meer verkenningsgevechten dan dat men ze als de inleiding tot groote operaties moet beschouwen. Het zegevierende einde van den eersten Roemeenschen veldtocht heeft het zuidoostelijk front van de verbondenen met ruim 1000 K.M. verkort. Daardoor zijn ongetwijfeld zeer belangrijke strijdkrachten vrijgekomen en daardoor is het den centralen mogendheden mogelijk geworden op het oorlogstooneel hunner keuze en op het tijdstip, dat hun geschikt toeschijnt, tot den aanval over te gaan. Het zou voor de hand liggen dat de opperste Duitsche legerleiding ook.op het Westelijk oorlogste—cel overging tot een verkorting van het gevechtsfront, teneinde daardoor nog meer strijdkrachten vrij te krijgen voor het aanstaande beslissende offensief. Daardoor zou hun „levende kracht" aanmerkelijk verhoogd kunnen worden, doch het is weinig waarschijnlijk, dat het legerbestuur een dergelijken maatregel zou treffen, nu het daartoe niet besloten heeft in den nazomer van 1916, toen de toestand na het deelnemen van Roemenië aan den oorlog kritiek was. De toestand der centrale mogendheden is thans ongetwijfeld veel gunstiger, zij hebben weer de vrijheid het initiatief te nemen. Destijds in September 1916 pleitten zeer zeker belangrijke reden voor een dergelijken maatregel, die overigens aan den kant van de geallieerden verwacht en in hun pers veel besproken werd. Op 31 Augustus en 1 September, derhalve terstond na de oorlogsverklaring van Roemenië, schreef de „Times": „Hindenburg's taak is geweldig; hij moet terstond beslissen, of hij zijn linies zal verkorten. De toestand wijst op een waarschijnlijke verkorting, van het front, welke in Frankrijk moet plaats hebben". De militaire medewerker van het dikwijls geciteerde blad „L'Oeuvre" uitte zich in denzelfden geest en schreef op 2 September: „Duitschland zal zijn fronten moeten verkorten, teneinde overal ons offensief, te kunnen weeretaan".. In de geheele pers der entente, en van de neutralen werden ijverig de voor- en nadeelen besproken, die een dergelijke verkorting van het front in Frankrijk zou opleveren. De stellingen, die de Duitschers thans in het westen bezet houden, zijn niet uitgezocht volgens operatieve en tactische gezichtspunten, doch ontstaan uit een tot stilstand gebracht offensief. De verdediging dezer stellingen maakt op sommige punten buitengewoon sterke strijdkrachten noodzakelijk, terwijl het toch juist het voordeel van de verdediging moet zijn, door de gunstige keuze van het terrein menschen—ateriaal te «paren, teneinde dit op het beslissende punt bij de hand te hebben. Slechts indien de Duitschers zich terugtrokken op stellingen, die met naar verhouding zwakke strijdkrachten tegen een talrijke overmacht verdedigd zouden kunnen worden, zouden zij kans hebben het gevaar te weren, dat hun in Roemenië dreigt Op zichzelf zou het prijsgeven van vrij groote gedeelten van het in Frankrijk bezette gebied door het Duitsche leger voor zijn strategischen toestand geheel onverschilli* zijn. Doch, aldus schreef Jean Hei-bette op 1 September in de „Echo de Paris" dat is een vraag van het prestige en alleen het prestige van een Hindenburg maakt het mogebjk dergelijke tontrerkortirigen teJ*,We?Stu ?_" -ndenburg en Ludendorf hebben reeds herhaaldelijk bewezen dat men een groot gebied kan loslaten, tonderhet-vertrouwen van het volk en het leger m. zijn leiders te schokken . Onlangs zijn van Duitsche zijde weer «thujingen i i over ie he»—no tb» Belg—. Men teat fl der „Conventions Bg*T «de.ver-, voleen dïe er later op gegeven zijn. >an Beig.scne -3e? is het een zoo goed als het andere telkens Swproken en weerleg-. Een medewerker van iTJ* RCf heef*, nu dezer dagen een onderhoud gehad'met baron Bevens, den' tegenwbordijfen Belgischen minister van buitenlandsche zaken en voor dien B_gis_ gezant te Berlijn, over de jongste onthullingen. De „No—deutsche AUgem. Ztg." bevatte, zeide de minister, in een bijvoegsel van 20 Februari zoogenaamd nieuwe onthullingen van October en November 1914. (Dus al tijdens den oorlog) Ze moesten a_itoonen, dat België metterdaad ten opzichte van gijn onzij—gheidsverplichtingen in gebreke is gebleven door na 1906 een geheime overeenkomst met Engeland tegen Duitschland aan te gaan. In tegenstelling met de beweringen van het Berlijn—he blad is deze stelling niet tegen een onderzoek bestand. Het betreft nog steeds de gesprekken C.conversations") in 1916 tusschen twee hoofdofficieren, een Engelsch en een Belgisch, gevoerd en die in de „Norddeutsche" door tekstvervalsching zijn vervormd tot overeenkomsten („conventions"). De zoogenaamd nieuwe bescheiden, die 28 maanden na de openbaarmaking van generaal Ducarne's rapport van 10 April 1906 zijn wereldkundig gemaakt, hebben niets van een onthulling. Het zijn twee Engelsche staten. Het eerste geeft de samenstelling aan van de troepen, die in Frankrijk touden worden ontscheept voor het geval Engeland aan den oorlog zou meedoen. Het tweede duidt den dag van de landing aan. Bovendien waren er twee Belgische staten bij afgedrukt met vermelding van de tijden voor het vervoer van de genoemde troepen in België. Deze vier bescheiden zijn bijlagen bij het verslag van Ducarrie, dat in November 1914 is gepubliceerd. Sedert langer dan twee jaar zijn het bestaan en de aard daarvan bekend. Deze stukken, die men voor nieuwe uitgeeft, moesten den Duitschers in handen vallen tegelijk met het rapport, dat verslag doet vade besprekingen, die in 1906 werden gehouden en ingegeven door vrees voor een oorlog tusschen Duitschland en Frankrijk. Deze vrees was in dien tijd zeer ernstig wegens uitgebreide militaire voorbereidselen van de Duitschers en het verschijnen van militaire geschriften, die de waarschijnlijkheid aan het licht brachten van een omtrekkende beweging van het Duitsche leger door België. Om deze redenen waren de ataven van het Engelsche en het Belgische leger beducht voor een plotseling offensief van het puilsche leger door België. De besprekingen tusschen Ducarne en Barnardiston hadden de bestudeering van de technische maatregelen ten doel, die hun chefs zouden worden voorgelegd, maar alleen voor het geval Duitschland de onzijdigheid van België zou schenden. Dit blijkt uit Ducarne's eigen woorden op de minuut van het rapport, die Duitschland in de vertaling probeerde te verdonkeremanen. De twee betrokken officieren waren niet bevoegd, een overeenkomst tuuschen de staten aan te gaan en zich dat bewust Daarvan getuigt het rapport van den Belgischen generaal eveneens. Het ministerie van buitenlandsche zaken in België had geen gelegenheid zich met die besprekingen in te laten. Later is het daarvan verwittigd. Het wilde, dat daaraan geen gevolg zou worden gegeven noch dat ze e«nige uitwerking zouden hebben. Zes jaar na dien neemt een ander Britsch attaché, luitenantrkolonel Bridge», een gelijksoortig initiatief. Het ministerie van buitenlandsche zaken deed het departement van buitenlandsche zaken te Londen toen eenige van tijn bedenkingen kennen en lokte in April 1919 een officieele verklaring uit, waarin een en ander verloochend werd en die in het tweede Belgische Grijsboek opgenomen is. Het doel, dat Duitschland daarmee in den grond van de zaak najaagt is het voorbereiden van de openbare meening op vredesvoorwaarden, die aan België niets dan een hersenschimmige onafhankelijkheid zouden laten. Volgens de leer van het volkenrecht zou de Belgische regeering volkomen in haar recht tijn, met een schikking te treffen met een der staten, die de onzijdigheid hadden gewaarborgd, ter verdediging van de onafhankelijkheid en neutraliteit, als ze die bedreigd meende. Ze heeft van dit recht nooit gebruik willen maken, ten pijnlijkste er op bedacht om dezelfde houding als van oudsher aan te nemen tegenover alle garanten. Dat de besprekingen tusschen Barnardiston en Ducarne geen enkel feitelijk gevolg hadden, blijkt daaruit, dat geen Engelsche troepen het aangevallen België tijdig zijn komen verdedigen. Dat beide staten niet tot een militaire overeenkomst waren geraakt, toont Duischland zelf zonneklaar aan met een plaats in het rapport van baron Greindl van 23 December 1911, dat onlangs met besnoeiingen ie weergegeven en dat de „Norddeutsche" van 20 Februari nog aanhaalt Overigens verliest dit blad uit het oog, dat, wat het vroeger de wereld heeft ingestuurd, de laatste meedeel—gen tegenspreekt. Inderdaad is het erop uit door een beroep te doen op Belgische diplomaten, den onzijdigen te bewijzen, dat terwijl de drievoudige entente een aanvalsoorlog tegen Duitschland voorbereidde, de Belgische diplomatie van 1905 tot 191* Frankrijk en Engeland als veel erger te vreezen dan Duitschland voorstelde. Uit het oogpunt van de handhaving van den vrede hadden de Duitschers uit de Belgische archieven die rapporten gekozen, die in hun kraam te pas kwamen met het oog op hun stelling. Nu deze publicatie is komen bvestigen, dat er geen verdrag of overeenkomst bestaat, dit België aan Engeland of Frankrijk bindt, is Duitschland door de logica vade verkeerde onderstellingen zelf gedoemd om telkens weer in tegenstellingen te verwijlen. Duitschland moest de laatste zijn om tegen België het te gunstig oordeel uit te spelen, door Belgen over de politiek van Duitschland uitgebracht In elk geval koestert na 2 Augustus 1914 geen enkele Belg meer dergelijke zinsbegoochelingen. België heeft, zich zijn plichten indachtig, toen de oorlog ophanden bleek, zorg gedragen om de rijken, die zich te zijnen aanzien borg hadden gesteld, te verwittigen van zijn onwrikbaar besluit om zijn internationale verplichtingen na te komen, die de verd—rgen van 1889 het hebben opgelegd. Frankrijk deelde toen uit eigen beweging te Brussel mee, de onzijdigheid van België te zullen ontzien, tenzij het verplicht zou zijn om voor zijn zelfverdediging op te komen, doordat een andere moe—dheid op die neutraliteit inbreuk zou maken. Ene—and maakte dienzel—_i dag te Parijs, Berlijn -n Brussel zijn innigen wensch bekend, dat de Belg—che onzijdigheid ongerept mocht blijven. Duitschland alle— bewaarde, na BOf den tweeden Augustus door Bei*— met aandrang te iijn ondervraagd, het moest verontrus——le renjt— en •nttrok t—h aan d» dringen— renten. dt• het wew den gesteld. Dit op de lange baan achuiven *ren_M». dat er opzet in het W- waa. Reed» wa»Dui__land b_lot_ tot de „aa__di_g van de —pahrarea van het vd_enrectK ". tooal» de rijka__——r « -_ugust_ daaropvolgend voor den Rijksdag moest bekennen, zoomede tot „het onrecht", t»rwijjl hij herstel daarvoor toezei, als het militaire doel tou zijverwezenlijkt Geen van ds lasterlijke aantijgingen van politieke aard, later door Betbmann Hollweg en de ofn*-v cie_:e pers tegen het onschuldige België uitgebracht, heeft de goede trouw bij het opstellen van het relaas nopens deze onbetwistbare feiten kunnen te .niet doen. De geschiedenis zal oordcelen. De mannen, die toenmaals de eer hadden, de regéering van België uit te maken, kunnen het vol rustig vertrouwen afwachten". --- BINNENLAND. Nog geen lenteweer. De sedert gisteren ingetreden verbetering van het weer is nog niet di», welk» ons de root» br»ngt ca die algemeen gewenscht wordt, al had er gisteren op sonnige en tegen den wind bes eautt» plaatsen wel iets v»n .of d» z.g. z»v»n (of n»g»a) zomersene dag»n van Maart om een hoekje kwamen kijken. Wat ar nog noodig is om dat opwekkende lenteweer te krijgen, is een algeheele verandering van d» luehtdrukTcrdoeling ia Europa, zegt de weerkundige medewerker van het ,Yad." De hooge luchtdrukking aoet weg uit Skandinavie en de depressie, die ons zoon koaden Oooterstorsa heeft gebracht. mo»t radicaal weg uit Daitaehland. Het geheele voratgebied meet weg ait West- en Midden-Europa ca depressiee moeten Tcrsc_jjnen boTea den Noordelijken Atlantischon Oecaaa, zoadat er over geheel Weat-JEuropa een mild», westelijke luchtstroom komt te waaien. Tan al dese noodaakelrjkheden is aog geea enkele Tervuld «n soolang dat niet het geval is, moeten wij aaanemen, dat d» winUr nog geen afeebeid n»»mt. D» w»«lelijke wind Tan gisteren waa geen eigenlijke. Hij was niets anders dan »»n plaats—gke Weatenwiad, ontstaan ait een Tan hst Oosten komend*», die met een wijden boog om ons laad liep. Vandaar dat de temperatuur ioo laag gebleven is. Na al de hevige koude Tan de stormdagen waa dio wat hooge temperataur echter 'n verademing, juist g»no»g om d» hoop op komend leatcwecr wat ep te wekten. Maar d» w»rk»bjk», ingrijpend», blijvende verbetering moet nog komen. Zoodra die komt zullen we' waarachawen. --- Gewetensgeld. Bij den ontvanger der directe belastingen te Sneek is ontvangen f 11.98 wegens te weinig betaalde belasting. --- De diefstal onder Langweer. Omtrent den diefstal ten huize van den heer J. Hetfinga, veehouder te Boornzwaag bij Langweer, wien een trommel met effecten ter waarde van namen zegt ongeveer ƒlO,OOO, benevens eenige gouden voorwerpen en gouden tientjes zijn ontvreemd, tast men nog altijd in het duister. Het nieuwe onderzoek van de Justitie uit Heerenveen, met medewerking van den heer van Ledden Hulsebosch uit Amsterdam, heeft evenmin als het vorige onderzoek den gewenschten uitslag opgeleverd. --- Opdrijving van de theeprijzen. De Theecommissie heeft o. m. aan den theehandel geschreven: Er heeft op de op 22 Februari gehouden theeveiling een opdrijying van de prijzen plaats gevonden, die, alhoewel uit allerlei oorzaken te verklaren, toch niet voldoende reden van bestaan had. Immers de voorraden in het land zijn ruim voldoende en het aanbod in veiling zal van nu af aan weer geregeld plaata vinden. De hoeveelheid is bepaald op ongeveer 10,000 kister per drieweeksche veiling> dus even groot als het aanbod, dat de Nederlandsche Overzee Tnist-Maatschappij in 1916 toestond. De regeering heeft geen genoegen genomen met het opvoeren van de detailprijzen na de veiling op 22 Februari. Zij verlangt, dat die tot een meer normaal peil zul—tl worden teruggebracht. Maa treirelen moeten genom_ worden om —>owel de speculatie m het art—el. als het houden van te groote voorraden door e—tel— tegen te gaan. terwijl een regelmatige distributie moet worden bevorderd. De oude voomu—n — ook die in consumptie opgeslagen — — l—_ geïnventariseerd, overtollige partijen to co—urn?—e ol entrepot voor distributie bestemd wo—_ Het tal slechts aan reèele distnbuanten en rerpa—rers van thee worden toegestaan, de voorraden te houden die aü voor hun melange en omzet noodig hefcben. Spe——Uie to het artikel zal ten strengste worderz see—ïgeaaazt. he_, die partijen thee to consumptie hebben opfe_ag— in het vertrouwen, deze na den oorlog te ••pan—»» mtvoeretr. wordt medegedeeld, dat het niet in de bedo__4 —r regeer—g ligt. uitvoer uit het vrije verkeer na den oorlog toe te staan. Het is van belang toot den handel te vernemen, dat een co_*ei— is uilgeseind voor de verscheping van 36,000 kisten thee uit Indië gedurende de eerstvolgende n_—id—. Aller medewe__a* wordt ingeroepen om rr. grijpende regeeringsbemoeienis te helpen voorkomen. --- Ondeugdelijke Levensmiddelen. Door den provincialen keuringsdienst is procesverbaal opgemaakt tegen IJ. W., veehouder te Bo—• ward, wegens melkvervalsching en tegen gebr. T., winkeliers te Dokkum, wegens den verkoop van ondeugdelijke besic-nsap onder onjuist etiket. De directeur van den keuringsdienst maakt verder bekend, dat bij onderzoek van een monster vet, den 2n Maart 1917 genomen bij een winkelier te Niawier, is gebleken, dat dit vet ondeugdelijk was van samenstelling tengevolge van de aanwezigheid daarin van ongeveer 30 pet. waardelooze bestanddeelen. Dit vet bleek afkomstig te zijn van de firma wed. B. S. Hiemstra te Dokkum en volgens verklaring van deze te zijn betrokken van de Electrische Rundvetsmelterij „De Volharding", L. Ph. van Gelder, Steentilstraat 18 te Groningen. Hij waarschuwt tegen den verkoop van dit vet, omdat de verkooper zich daarbij bloot stelt aan strafrechtelijke vervolging. --- Distributie van mest. De kunst—estcommissie maakt bekend, dat een aanvang zal worden gemaakt met de tweede distributie van de bestelde ammoniak super, ten behoeve van de bemesting voor den oogst 1916/17 en wel tot een hoeveelheid van 25 pet. van iedere door haar goedgekeurde aanvrage; dat de prijs, door bestellers voor deze ter beschikking komende hoeveelheden te betalen, is vastgesteld op ƒ22 per 100 K.G. bruto voor netto, in zakken, vrij uit schaal aan het pakhuis der fabriek, waar da aflevering plaats vindt; dat deze prijs slechts verhoogd mag worden met de werkelijk betaalde vervoerkosten, daar alle provisiën en verhoogingen in dezen prijs zijn begrepen; dat een gehalte wordt gewaarborgd van 7 pet Btikstof en 9 pet. fosforzuur; dat de monsterneming zal geschieden door de commissie aan de fabriek vóór de aflevering, terwijl de aldus genomen monsters zullen worden onderzocht door het rijkslandbouwproefstation te Maastricht; dat de uitkomst van de analyse van het monstei eener partij bindend zal zijn ten aanzien van het gehalte van de daaruit aan de bestellers af te leveren hoeveelheden; dat elke zak door de commissie zal worden voow zien van een blikplombe met de initialen K. M. C; dat de commissie door middel van een briefkaart aan iedere'n besteller kennis zal geven van de beschikbaarstelling van de voor hem bestelde hoeveelheid. Ook zal een aanvang worden gemaakt met de tweede distributie van den bestelden groentemesf, ten behoeve van de bemesting voor den oogst 19—i/1917 en wel tot een hoeveelheid van 60 pet van iedere door haar goedgekeurde aanvrage; dat de prijs, door bestellers voor deze ter beschikking komende hoeveelheden te betalen, is vastgesteld op ƒ2O per 100 K.G., bruto voor netto, in zakken, vrij uit schaal aan het pakhuis der fabriek, waar de aflevering plaats vindt; dat de aflevering zal geschieden in zakken van 50 K.G. bruto; dat een gehalte wordt gewaarborgd van 5 pet. stikstof, 6 pet. fosfor—iur en 8 pet. kali. (Voorts gelden de bepalingen al» hierboven vermeld). --- De bewapende Engelsche koopvaarder. Over de historie der „Princess Melita" kwamen aan de „N. Ct." nog een paar bijzonderheden ter oore, die de moeite van het oververtellen wellicht loonen. Toen het schip zich de eerste 'maal den toegang geweigerd had gezien en weer zee had gekozen, heeft het tevergeefs gezocht binnen het door de Duitschers niet onveilig verklaarde gebied naar een Britsch oorlogsvaartuig, die het kon convoyeeren. Teen besloot de kapitein terug te keeren, om een aan boord zijnden patiënt aan wal te- zetten. Hij verborg eerst het kanon, dat aanstoot gegeven had en keerde terug. Het kanon werd gevonden en na den patiënt aan wal te hebben doen gaan. moest hij opnieuw vertrekken. Wederom zocht men tevergeefs den horizon af om een schip te ontdekken, dat de „Princess Melita", convoyeeren kon; zonder convooi vertrekken waagde de kapitein niet en de Hollandsche havenautoriteiten, die tot in de bunkers hadden gezocht zou hij niet kunnen misleiden, dus bleef hem niets anders ovct dan het kanon te demonteeren en het te doen verdwijnen. Nu kon het schip opstoomen. --- Over de grens. Gisteren zijn te Winschoten twee te Nieuweschans aangekomen Duitsche deserteurs gevankelijk binnengebracht, die verdacht worden van dielstal te Enschedé en elders gepleegd. Te Dxnxperlo zijn twee Duitsche deserteurs -over zijn drie uit Duitsche krijgsgevangenschap ontvluchte Russen over de grens gekomen. --- STADSNIEUWS. Ter navolging. Bij het Leeuwarder Steuncomité kwam dezer dage» een «Ut van f 25 in van een onbekende, die in ISI4 met dit bedrag door dat comité was gesteund en die thans, in betere omstandigheden geraakt zijnde, er prijs op stelde, dit terug te geven. --- Landstormaktie. rmiddag had alhier een provinciale vergadering van afgevaardigden plaats van de Vereeniging van Landstorïnphchtigen. >'a een inleiding van den vooizitter, den heer v. d. Ploeg, werd op. voorstel van het dagelijksch. bestuur besloten tot herziening mei ■'rdef-a het program,voorin la-J--■arklasse 1910 \T de landstormplichfigen die 'n *e*™*e"or de jaarlen worden dus xoor 1 klasje 1909. fit program bepaalt n.1., u<» ivorde gevoera om anc ouaere landstormphchtigen, ia —richting, met onbepaald verlof naar huis te —ien terugkeeren. Met het oog op de spoedige opkomst van het le gedeelte der jaarklasse 1909 werd op voorstel van het dagelijksch bestuur besloten, om den zetel der vereeniging van Bolsward naar hier over te brengen. Overgegaan zal worden tot de instelling van een bureau voor inlichtingen, terwijl de voorzitter tot zijne indiensttreding toe als permanente propagandist werd aangesteld. Op voorstel vaa de afdeeling Weststellingwerf zal geijverd worden voor uitstel van opkomst der landstormpikhtigen 1909, die in den landbouw werkzaam zijn daar thans de tijd van ploegen en zaaien aanbreekt. Zoo spoedig mogelijk zal te dezer zake met de landbouworganisaties in overleg worden getreden. ---