Feuilleton. De verzinking van het Rhodopegebergte. Uit het Duitsch van E. MYGIND. Konslantinopel, Meimaand. Volgens onze lijdrekening was het de 14e; doch volgens het Oosten de le April. Niemand van het aanwezige gezelschap dacht daar echter aan, allerminst de diakoon Georgiew. Deze heilige man, wiens lang, vet haar, in een knot tegen 't achterhoofd opgetlraaid, even sterk glom als de voorkant van zijn zware soutane, en wiens verward ringbaardje dezelfde rosse kleur had als zijn kolbak (een op een bloempot gelijkend hoofddeksel, dat de priesters en diakenen der orthodoxe kerken dragen) had zooeven met zijn zevende glas „raki" •een lang verhaal beëindigd over zijn huisgenoot, factotum en vertrouwde, den onvervangbaren, onbetaalbaren (en misschien ook onbetaaWen) Alexander. Deze Alexander was plotseling den vorigen nacht de woning binnengevallen om zijn .wonden, die hij in den strijd met de „Turczis" des avonds had opgedaan, te verbinden, om tevens van kleeren te wisselen, zich te sterken en om, bij 't aanbreken van den morgen, met medeneming van een zakje patronen en eenigen mondvoorraad, opnieuw de bergen in te snellen, nadat hij zijn meester bij het heengaan deemoedig de hand gekust had en hem verzocht om eenige druppels uit den „Bakar" hel wijwaterbakje. „Die goeie jongen I" zuchtte de diakoon en wreef sich met de eene hand over de oogen, die vochtig waren geworden (ik weet niet of het was van ont roenng of van de „raki"), terwijl hij met de nndere greep naar zijn glas. „Die goeie jongen'" herbaalde hij, „natuurlijk, hij heeft alle recht om er weer op uit te trekken, maar wat moet er nu van den tuin worden? Wie zorgt er nu voor de uien, de tomaten en de boonen? Ik heb'daardoor geen tijd en Tranitza" _- de lagere orden der orthodoxe geestelijken zijn meestal gebouwd — „is er te lui voor. Was ik even slecht als de meesten der getrouwden hier, dan zou ik haar ranselen, maar" — en de waardige diakoon nam zijn achtste glas raki op en keek om zich heen. „Maar je vergeet, diakoon," wierp de gemeentearts plagerig tusschcnbeide, „één ding, dat je vrouw n.l. veel sterker is dan jij! Doet je je rug nog pijn van dien bewusten avond ?" Allen lachten, alleen Georgiew niet; hij zette veeleer een gezicht, alsof hij alle christelijke naastenliefde ter zijde wilde schuiven en zich werpen op de brutale spotters, die de diepste familiegeheimen zoo meedoogenloos openbaar maakten. Hij stond op en een regen van schimpwoorden en bedreigingen kletterde neer. „Wind je toch niet zoo op", begon nu de mijningenieur, die een zekere reputatie genoot, omdat hij zijn studiën „daarbuiten" voltooid had, en omdat hij Fransch, ja zelfs Duitsch spreken kon; „wind je zoo met op Marco Georgiew, heilige man de dokter heeft het volstrekt niet zoo kwaad gemeend. Wat nu je tuin betreft, zie je, daarover behoef je je geen zorgen te maken, want.. " De diakoon keek verrast op. Zou misschien de hoogwelgeboren en hoogmogende mijn-ingenieur hem een zijner ondergeschikten afstaan voor de verzorging van zijn tuin? „Want", ging deze verder, terwijl hij den diakoon en de boeren plechtig aanzag, te gelijker tijd echter den dokter een knipoogje gevend, „* ant _ opnieuw een onderbreking -,Jij WOon lT„r.,m K'?Ja:T',Wat de gevraa«de door een ongeduldigen hoofdknik bevestigde. „Binnen ééne 5 n"!^ ,V3n het g6heele geber*le Tan KirvJjali tot aan Rilo opwaarts niets meer te zien zinl Alle bergen met de menschen, de huizen en de kE'vpH kCrk^ " bij Zullen ™ den aa'd" ooüem verdwijnen! daUiefr^ deZ6r vWoOrden Was van dieQ aaid> ï hXt hv7™ Speet ze «"«esproken dt ~!£."•• De bevo,kin« »■« reeds door de aardbevingen der laatste weken ten zeerste ontdaan, haar groote onrust was nog vermeerderd door de boetpredikaties der priesters, die gedurende de Stille Week spraken van een te Verwachten strafgericht des hemels. Voorde arme, onwetende, bijgeloovige menschen doemde —nu de onbekende, geheimzinnige, doch daarom niet minder gevreesde wetensebau in den j>ersoon van den ingenieur hun hetzelfde zei — het spook der aanstaande, dreigende vernietiging met zoo grcote levendigheid en zekerheid op, dat hun elke beweging, ja zelfs elke uitdrukking van schrik door woord of gebaar ontviel; zij zaten als lamgeslagen; hun blik zocht öf den ingenieur, öf richtte zich op den grond; de hand hield het glas vasï, als die niet toevallig was in den zak, of waar ook, zooals bij een groep automaten, wanneer het werk plotseling ophoudt. Den erbarmelijksten indruk maakte de diakoon Georgiew. Hij was in zijn stoel teruggevallen, zijn hoofdbedekking was op den grond gerold en hij rilde, alsof de koorts hem te pakken had. Nadat de verwekker dezer scène zich eenige oogenblikken over zijn streek verlustigd had, sprak hij op minder plechtigen, nu op bijna luchthartigen toon: „Misschien zal alles nog zoon vaart niet loopen, heeft de ramp zoo spoedig niet plaats, maar voorloopig, Marco, behoef jij je over je groententuintje in Kirdjah geen zorgen te maken. En nu hier met de raki!" Dat was het verlossende woord; weldra hervonden de boeren hun spraak en bestormden den ingenieur met vragen om opheldering. Hij gaf ze zoo goed hij kon en trachtte hun de navorschingen „van een grooten geleerde van daarbuiten" bij te brengen, volgens wien het Rhodopegebergte „eens zou moeten verdwijnen. Eerst nadat hij door z.jn woorden en door zijn raki wat gerustheid en vertrouwen aan de gemoederen had teruggegeven, vatte hij moed om er op te zinspelen, dat het immers heden de.... eerste April was Maar wat was er inmiddels van Marco Georaew den diakoon van Kirdjali, geworden? Hij was°ve*' dwenen en niemand wist wanneer en waarom hij was weggegaan, noch waarheen. Eerst eene week tater kwam de opheldering. Het was reeds ver na middernacht, in den nacht van één op twee April, toen er geklopt werd aan de poort van het klooster, gelegen op de grens van het Kirdjaligebergte. Eerst schuchter, werd het klopper, allengs luider en luider, totdat men zou hebben kunnen gelooven, dat onze Lieve Heer een extra hevig onweer liet losbarsten over den Rhodope. Maar binnenin het klooster bleef alles rustig; de broeder-portier sliep wel een zeer cc zegenden slaap I „Die laramelmg heeft stellig de raki-lfesch bij. zich gehad," bromde de man, die het kabaal met den klopper had veroorzaakt „nu, wacht maar, ik zal jullie wel wakker krijgen 1" Hij nam eerst, om zich te sterken, een slok uit een medicijnfleschje; de ontsnappende geur rook niet direct orthodox; toen lastte hij naar het niel ver af hangende klokkenkoord en enkele seconden later weerklonk er in den nacht een gedempt gelui. Het gebimbam werd langzamerhand helderder, vlugger, de tonen voller, doordringender — dat beteekende storm I En uit de cellen en de gangen kwamen de monniken aanloopen, en uit zijn hokje ook de portier die eindelijk ontwaakt was. . „Wie is daar? Wat gebeurt er ?" Men opent het schuifraaropje, men kijkt naar buiten; daar staat Marco Georgiew, de diakoon van Kirdjali, die luidt, luidt, luidt „Marco, wat is er aan de hand ?" Men schuift den zwaren bout terug en leidt den wankelenden, mede door veel inspanning doodmoeden, man naar binnen. De prior en de monniken groepeeren zich om hem heen en luisteren naar z.jn onsamenhangende zinnen: „Rhodope — klooster — tuintje _ alles verdwijnt _ aarde opent zich _ strafgericht Gods - over eene maand maand - uien en tomaten, alles weg - hi, hi, hi". De monniken sloegen een kruis, de prior stond radeloos, iets wat hem nog nooit was overkomen. Alleen de broeder-portier, die in den diakoon misschien een verwante ziel meende te ontdekken^ bleef den toestand meester en sprak: „Laat den man dezen nacht met rust; er is een booze geest in hem gevaren; morgen vroeg zal hij ons tekst en uitleg geven I" En zoo geschiedde het. De tekst en uitleg van den armen Marco vielen echter zoo weinig te zijnen voordeele uit, dat de prior hem ten aanschouwe aller monniken met koorden het klooster en het aangrenzend gebied deed uitranselen en hem den goeden rcod gaf, üever __£ ziin uiekUT^w T- le Z'en dan de monniken van hel' Kirdjahgebied in opstand te brengen. Sedert da oogenbhk is er vijandschap lusschen den diakoon van Kirdjah en den mijn-ingenieur. En het RhT dope-gebergte ,s nog altijd niet' verbonken. --- UIT DE PROVINCIE. Kollumerland, 8 Juni. B. en W. dezer gemeente hebben bepaald, dat de verkiezing van een lid van den gemeenteraad, ter vervulling van de vacature ontstaan door het vertrek van den heer dr. D. Ruitinga, zal plaats hebben op Vrijdag 28 Juni a.s., de stemming op Donderdag 11 Juli en de herstemming, zoo noodig, op Donderdag den 18 Juli daaraanvolgende. Murmerwoude, 8 Juni. Bij Van der Weg alhier was heden vergadering van de afdeeling D-kknm en Dantumadeel der Friesche Maat=chappi> van Landbouw. Besloten is tot het houden der _ewone najaarskeurine en hieraan een icuria- vau tuigpaarden te verbinden. De heer J t. d. Meer, secretaris der Friesche ■Maatschappij van Landbouw, gaf eene leerzame improvisatie over den inwendigen dienst der 'Friesche Maatschappij van Landbouw ten beste. Workum, 8 Juni. Door mej. Van Pernis te Leeuwarden is hier opgericht eene vereeniging 'van oud-leerlingen van den cursus voor landhuisihoudkunde met voorloopig 20 leden. Tot leden ivan het bestuur zijn gekozen de -dames * 'Gaastra-v. d. Wal, presidente; E. VVester, G. de Boer, S. v. d. Baan, penningmeesteres, en A. Dijkstra, secretaresse. Heerenvee-, 9 Juni. Hedenmiddag had in Hepkema's Boschjes een landdag plaats, georganiseerd door den Vrijzinnig-Democratischen Bond Als sprekers traden op de heeren E. M. Teenstra, lid der Tweede Kamer en J. Eckema te Leiden, vice-voorzitter van de Jonge vrijzinnigen. Mevrouw Mansfeldt—De Witt Huberts te Utrecht, die ook zou optreden, miste de treinaansluiting en bleef dus afwezig. De sprekers ontwikkelden het programma van den Vrijzinnig-Democratischen Bond en bespraken in verband daarmee de aanstaande Kamerverkie- Het Heerenveensch Muziekkorps liet zich in de. pauzen hooren. Lemmer, 10 Juni. In de vergadering gisteravond van de Roomsch-Katholieke Kiesvereeniging is tot candidaat voor de raadsverkiezing op aanstaanden Dinsdag gesteld de heer A. Bosma alhier, wegens bedanken van den heer E. Dijkstra. Volgens overeenkomst der rechtsche en linksche partijen geschiedt deze verkiezing bij enkele candidaatstelling, welke Dinsdag plaats heeft. — Uitslag van de ledenkaatspartij op gisteren, vanwege de kaatsvereehiging „Sudwal" alhier. Ie prijs A. Zijlstra en J. Dijkstra, 2e P. Stienstra en Jan Duim, troostprijs Schelte Rottiné en A. S. de Vries, allen alhier. Heerenveen, 9 Juni. Enka sprak hier gisteravond, om propaganda te maken voor het ehristen-socialisme, in verband met de a.s. verkiezingen. Zij ontvouwde het program harer partij. Met haar trad in debat de heer Hoekstra, hoofd der christelijke school te Terband. Ongeveer 150 personen waren aanwezig. Westergo, 7 Juni. Het is eerste-klas-gewin, het zonnehooi, dat thans de gapende golven onzer boerenschuren vult. Gelukkig, dat het zoo gaat, omdat de quanta der eerste hooisnede nergens voldoende zijn en op vele saten zoo gering, dat de toestand een weinig rooskleuriger is dan in 1917. De kwaliteit moet dus veel goed maken. Akkrum, 9 Juni. Aangaande de typhus alhier dient nog te worden medegedeeld, dat de ziekte niet epidemisch is verklaard. Franeker, 9 Juni. De groote internationale kaatswedstrijd alhier, ler gelegenheid van het 23-jarig bestaan der kaatsclub „Jan Bogtstra", is wonderwel gelukt. Heerlijk weer, een prachtige wedstrijd, enorm veel menschen. Als iets goeds, dat navolging verdient, melden we, dat de opslaglijnen door 20 c.M. breede gekalkte lijnen waren aangegeven, zoodat overloopen gemakkelijk geconstateerd kon worden. Aan den wedstrijd, om 12 uur in het Sternse- Slotland begonnen, namen deel de parturen: 1. A. Dumont, V. Paternoster en D. Gerard, allen te Zeist; 2. I. Roukema te Harlingen, N. Slaalstra en M. Miedema, te Franeker; A. v. Lierde, E. Hoyois en G. Herphelin, allen te Harderwijk; 4. J. Jillings, A. Rienstra en J. de Vries, allen te Sneek; 5. L. Neuray en A. Decastieau te Zeist en V. Halterman te Harderwijk; 6. S. Kamslra te Dronrijp, A. v. Veen te Harlingen en J. Heeg te Oosterend; 7. J. B. Ferrin, E. Desmecht en C. Scohy, allen te Harderwijk; 8. R. Yetsenga te Arum, H. Lemstra te Witmarsum en J. Vlietstra te Franeker. In den len kamp verloren met 58 punten tegen 62 de sportbroeders uit Zeist. De strijd tusschen 3 en 4 leverde den Sneekers slechts één spel op. De partij tusschen 5 en 6 ging in het eerst vrijwel geheel naar den kant der Belgen over. Later keerde de kans, maar de Belgen liepen nog uit, zoodat het verloop was- No. 5: 8 8 8 2 6 8 8 8 = 56. No. 6: 2 0 2 8 8 4 6 0 = 30. In den strijd tusschen 7 en 8 presteerden de Belgen meer dan men verwachtte. Uitslag- No. 7: 0882802824 = 4=> No. 8: 8 4 2 8 4 8 8 6 8 8 = 64. De tweede omloop bracht de parturen 2—3 en s—B in het veld. De eerste twee waren sterke parturen en „bitoefte keatsers". Er werd echt gekaatst, werkelijk „spel" geleverd van kwaliteit. Niettegenstaande hun uitnemend spel moesten de Friezen zwichten voor hun zuidelijke sportbroeders. De puntenloop wijst uit, dat de strijd geducht is geweest. Hij eindigde met een fraaien boyenslag van Hoyois. No. 2: 6 8 6 8 6 8 6 4 O = 52 No. 3: 8 4 8 6 8 4 8 8 8 = 62. Met 5 en 8 traden weer Belgen en Friezen, ook geen zwakke broeders, tegen elkaar in het krijt. Opnieuw een zeer interessante spannende partij zooals uit de lijst blijkt: No. 5: 6 4 8 8 8 4 8 8 8 = 62. No. 8: 880668644 = 50. Vlietstra's opslag werd er ten slotte niet beter op, terwijl die van Halterman verbazend wis was. Dit leidde mede tot de nederlaag der Friezen. De partij om prijs en premie was dus geheel „buitenlandsch": zes Belgen tegen elkaar in het perk, die om hun fraai, vlug, goed sluitend spel de belangstelling trokken en applaus verwierven. Soms zeer mooie boyenslagen. Op het beslissende oogenblik, op de 6, sloeg Halterman tweemaal buiten. Dit was een der oorzaken, dat no. 5 acuter raakte. Eenige buitenslagen bedierven veel. Te vlug eindigde ten laatste deze kamp, onder verflauwde belangstelling. Verloop aldus-' Ka' 8: 8 6 8 8 8 8 8=: 51. No. 5: 2826642 = 30. Totale uitslag: le prijs, ƒl2O met 3 gouden medailles, A. v. Lierde, E. Hoyois en G. Herphelin te Harderwijk; 2e prijs, / 60, L. Neuray, A. Deeastieau te Zeist én V. Halterman te Harderwijk: 3e prijs, ƒ3O, R. Yetsinga te Arum, H. I Witi-r.rsura on J. Vlietstra te Francker; 4e prijs,S 30, I. Roukema te Harlingen, N.' 'Slaalstra en'M. Miedema te Franeker. Medaille voor den versten boyenslag (60.40 M.); ,L. Neurav te Zeist; medaille voor de meeste^ sßovenslag'en (b^H. Lemstra te Witmarsum. M ast gum, 9 Juni. Jij den ledenwedstrijd; 'der kaatsvereenisfng „Jacob Klaver is Je pr.js gewonnen door G. v. Dellen, J. de Jong en J. de Groot; de premie door A. Terpstra G. Oostra en J Gróuwstra; het cadeau door J. Groeneveld S. 'Goïnga en A. Rauwerda. De prijzen bestonden in luxe-voorwerpen. Er namen 8 parturen aan den wedstrijd deel. Gorredük, 9 Juni. In een vergadering heden alhier is besloten tot oprichting van een Frieschen Korfbalbond. Toegetreden z.jn de clubs te Jubbega, Hemrik, Ureterp, Marum, Wolvega Tijnje, Boornbergum, Beets, Beetsterzwaag, Heerenveen en Lemmer. Een bestuur en een wedstrijdcommissie zijn gekozen. Schoterland, 8 Juni. De pseudo-inspecteur Joh. Willink van de N. 0. T. (Bandenbureau) heeft ook in deze gemeente geprobeerd fietsenhandelaars op te lichten. Wat met gelukte. Op telegrafisch verzoek kwam van de N. O. 1. het antwoord: „Joh. Willink als inspecteur ons onbekend. Waarschuw politie". Dit laatste is al geschied. --- Leeuwarder Courant van Maandag 10 Juni 1916. TWEEDE BLAD. --- Wat ieder wel eens weten wil. CULt Onfler verdenking. — Als de vogels konden spreken! — De levensgewoonten der eekhorens. — Vertrouwelijk, maar voorzichtig. — Een tekort aan vrouwen. Verre reizen, waarvan men niet terugkeert. — Kleine bouwkunstenaars. — Een inzamelaar, die toch niet zuinig is. Natuurlijke middelen tegen overbevolking. Familie in vreemde gewesten. Kwaad gerucht en verdenking keeren zich niet alleen tegen menschen, maar er zijn ook heel wat dieren, die er onder te lijden hebben. Daar is de eeuwenoude beschuldiging tegen den elcganten, het oog welgevalligen eekhoren, dat hij vogelnesten zou uithalen en eieren en jonge vogels opeten. Buffon spreekt er reeds over en er is ten allen tijde druk viiór en tegen geschreven. Beslist uitgemaakt is de quaestie intusschen niet. \\ armeer men het getuigenis der vogels zelf laat gelden, dan is dat niet gunstig. Vinken en meezen doen zeer onrustig wanneer een eekhoren in de nabijheid hunner nesten komt Maar door menschen betrapt op heeterdaad is onze kleine vriend toch zeker niet vaak, want dan zou de twijfel lang zijn opgeheven. Dat hij wel eens een merel weet te vangen en dezen de hersenpan klooft om de hersenmassa te verorberen, dat wordt inderdaad door ooggetuigen gestaafd en het spreekt nu eenmaal niet in zijn voordeel. Overigens is de eekhoren, gehjk tal van andere knaagdieren, stellig in hoofdzaak een vegetariër. Als planteneter is bij trouwens ook niet onschadelijk. In lente en zomer doet hij veel schade aan boomknoppen, wat hem ook bij den boscheigenaar weinig gezien doet zijn. Boomzaden en vruchtenpittenvormen zijn lievelingskost, waaraan hij zich in het najaar te goed doet, terwijl hij er dan ook voorraden van verzamelt. In tijden van voedselnood vergast hij zich aan rupsen, larven en schadelijke •n, maar opwegen tegen de anders aangerichte schade doet dat niet. De lichamelijke aanpassing van den eekhoren aan zijn gewone verblijfplaats in de boomen is verbazingwekkend. De snelheid, waarmee hij tegen een loodrechten stam opklautert, de zekerheid, waarmee dunne takken worden betreden en de sprongen van de takken van den eenen boom op den anderen zijn bewonderenswaardige gymnastische toeren. Ondanks zijn snelle bewegingen is het dier eigenlijk uit zijn aard niet schuw. Het wordt tegenover menschen spoedig vertrouwelijk, waar het van hen geen kwaad ondervindt en in gevangenschap wordt het dier mak. Voorzichtigheid is echter zijn tweede natuur geworden. De gewoonte om boomstammen spiraalsgewijs te beklimmen, maakt dat men het diertje in een bosch gemakkelijk uit 't oog verliest. Ducht het daarbij gevaar, dan gebruikt het den stam opzettelijk als dekking, waarachter het zich verstopt, maar niet zonder er telkens omheen te gluren of het vermeende gevaar nog niet is geweken. Tol «le merkwaardigheden in de eekhorensamenleving behoort het feit, dat het aantal mannetjes ongeveer vier maal grooter is dan dat der wijfjes. Dat geeft in het voorjaar in den paartijd aanleiding tot woeste gevechten. Anders leven zij omlerling vreedzaam. Strijd om voedsel komt feitelijk niet voor en wordt het in de woonstreek aanwezige voedsel te schaarsch, dan hebben gezamenlijke, dikwijls zeer verre trekreizen plaats. Dat trekken van groote troepen eekhorens heeft ten gevolge, dat hun lalnjkheid in bepaalde streken sterk wisselt. 4n Duitschland laten.zich -«drillende deelen des lands duidelijk verschillende variëteiten onder de eekhorens onderscheiden, hoofdzakelijk uiteenloopend in kleur. Maar soms hebben plotselinge vermengingen plaats als gevolg van zulk een trek. Het opmerkelijke daarbij is, dat na een paar jaar de kenmerken der inheenwhp h wepr arerheor. * Het meest eindigt zulk een trek met den ondergang van het grootste deel der kudde. In Amenka waar de grijze en zwarte eekhorens m sommige jaren in geweldig groote aantallen voorkomen, is het trekken der dieren een ware verlossing voor de streek. Vervolgd door allerlei roofdieren vallen zij ten prooi aan uitputting en ziekten, «die epidemisch onder hen woeden. De eekhoren heeft een gevoelig en teer gestel en daarmee staat zeker wel eenigszins zijn zeer ontwikkelde bouwkunst in verband. Zij hebben minstens drie soorten van nesten. Ten eerste het hooftlnest, dat tevens als woning dient en waar de jongen worden verpleegd. Dat is van twijgen en wortels samengesteld in een vork tussthen twee takken, bij voorkeur dicht tegen den hoofdstam van een boom. Het is voorzien van een voor regen ondoordringbaar dak en heeft twee ingangen. De eene, gewoonlijk naar het oosten toe gelegen, is door een soort van deur afgesloten. De andere toegang is een vluchtgat. Dan heeft men vluchtnesten, waarheen de jongen worden overgebracht, als het hoofdnest in gevaar verkeert en verder toevluchtnesten, waarin een schuilplaats wordt gezocht als de dieren door slecht weer worden overvallen. Dan wordt er ook wel in overnacht. Voor het hoofdnest dient vaak een verlaten kraaien- of eksternest als onderbouw. Natuurlijke holten in boomen, of spechtgaten en dergelijke worden ook wel in bezit genomen en dan van binnen zacht bekleed. Zulke gaten dienen den eekhoren ook nog voor een vierde doel, n.l. als voorraadschuren, want het dier is een ijverig voedselverzamelaar. Tegen den herfst zijn gewoonlijk groote voorraden zaden opgeslagen. Dat bewijs van voorzorg voor den kwaden tijd beteekent evenwel niet, dat de eigenaar er ook zuinig en verstandig mee omspringt. Als het weer slechter wordt, doet het zich aan den voorraad ter dege te goed en als de allerkwaadste tijd aanbreekt, is gewoonlijk alles al opgegeten of verspild. Gebrek aan voedsel en kou maken dan aan menig eekhorenleven een einde. Ongedierte in den dichten pels (een bijzonder soort vlooien) draagt veel bij tot verzwakking der dieren. Dat is ook weer een natuurlijk tegenwicht tegen de groote vruchtbaarheid van het ras. Tot 5 keer per jaar heeft een eekhorenpaar van drie tot zeven jongen. Zij worden onbehaard en blind geboren en trouw verzorgd en gevoed door de ouden. Maar de jonge eekhoren begint reeds als hij drie weken is, nu en dan het nest te verlaten en kliinproeven te wagen; op den aanvalligen leeftijd van 8 weken wordt hij aan zijn eigen lot overgelaten. In dezen tijd van menschelijke voedselschaarschte zal misschien ook de eekhoren wel hier en daar er aan moeten gelooven om eens op tafel te verschijnen. Een paar eeuwen geleden gold eekhorenvleesch als een uitstekend gerecht, een fijner wild dan konijn. De verbreiding strekt zich uit van Lapland tot Griekenland en van Spanje tot in Achter Azië. In warmere luchtstreken komen bovendien nog tal van andere soorten voor, zoowel zeer groote als zeer kleine. In Oost-Indië bereikt de konint-s--eekhoren een lichaamslengte van een halven meter, terwijl de dwergeekhoren kleiner is dan een muis. Tot de uitheemsche soorten behooren ook de vliegende eekhorens, de Oost-Indische en de Russische, welke laatste een nachtleven leiden. Een huidvoortzetting tusschen de pooten aan beide zijden van het lichaam kan door deze dieren worden uitgespreid als een valscherm, waardoor hun sprongen nog veel grooter worden dan van dé ons bekende soort. De gewone Europeeschc eekhorens spreiden toewens bij 6prongen van groote hoogte ook de pooten uit, terwijl de groote staart eveneens horizontaal wordt gehouden. Vervolgd door den edalmarter, die een evengoed klimmer is als de eekhoren, springt de laatste op die manier soms pardoes van den top van.een boom op den grond. Het kleine, uitgestrekte, harige lichaam heeft daarbij een zeer vertraagden val, zoodat het dier geregeld onbezeerd en op de pooten terecht komt en direct kan wegsnellen naar een anderen boom, waar het opnieuw veiligheid zoekt. De bewegingen der vliegende eekhorens vormen scort op dit gebied reeds praestcert. In dat opzicht heeft men hier een geval, waarbij men zich goed kan voorstellen, dat zich een dergelijke lichaams-aanpassing als van den vhegendcn eekhoren heeft ontwikkeld. --- Leeuwarder Gemeenteraad. VERGADERING van den Raad der gemeente Leeuwarden op Dinsdag 11 Juni 1918, des namiddags 2 uur, ter behandeling van de volgende punten. De burgemeester, J. PATIJN. 1 Goedkeuring van het verslag der vergadering van 23 April 1918. Mededeelingen, voorstellen en rapporten. 2. Voorstel van B. en \V. tot het verleenen van eervol ontslag aan mej. A. M. Kijlstra als onderwijzeres aan gemeenteschool no. 6. 3. Benoeming van een onderwijzeres aan de gemeenteschool no. 6 (vacature mej. Kijlstra). De voordracht luidt als volgt: 1. mej. A. C. Oostmeijer, onderwijzeres aan gemeenteschool no. 10 alhier; 2. mej. D. Zuiderbaan, onderwijzeres te Fochteloo; 3. mej. A. de Vries, onderwijzeres te Oosterwolde. 4. Voorstel van B. en W. tot het vaststellen van een rooilijn voor de Oostzijde van den weg Achter de Hoven tusschen den Grachtswal Z.Z. en het punt, gelegen ongeveer tegenover Tulpenburg. 5. Alsvoren tol vaststelling van een verordening voor het dakloozentehuis. 6. Prae-advies van B. en W. op het verzoek van den pachter van de opkomsten van de Vlietster en Boomsbruggen, die met het oog op de weinige ontvangsten aan die bruggen eene tegemoetkoming uit de gemeentekas verzoekt. 7. Alsvoren op het adres van het bestuur der krite Leeuwarden e. o. van de Vereeniging tot exploitatie van het Friesch Volkssanatorium „Herema State" te Joure, houdende verzoek om een bijdrage uit de gemeentekas. 8. Alsvoren op het adres van het bestuur van de afdeeling Leeuwarden van de Federatie van Provinciale Bonden van vergunninghouders in Nederland, waarin met het oog op de abnormale tijdsomstandigheden verzocht wordt het vergunningsrecht te wijzigen. 9. Voorstel van B. en W. tot het vaststellen van eene verordening tot verdeeling in sterndistricten van de kieskringen, waarin de gemeente voor de raadsverkiezingen is verdeeld, en van die tot aanwijzing van stemlokalen. (Bijlage no. 26). 10. Alsvoren tot het aanvaarden van een schenking van het bestuur der Vereeniging tot bevordering van Vreemdelingenverkeer ten behoeve van de verfraaiing van het Stationsplein. 11. Alsvoren om hun een crediet te verleenen voor het aanbrengen van verbeteringen aan de Dokkumer Ee en de Eestraat, vroeger aangewezen voor het houden van houtveilingen en thans bij de gemeente-opslagplaats gevoegd en voor het in gereedheid brengen van het nieuwe, verderop aan de Ee gelegen terrein der houtveilingen. 12. Alsvoren tot het in gebruik geven van een tweetal lokalen in gemeenteschool no. 9 ten behoeve van werkzaamheden van Engelsche krijgsgevangenen. Ligt ter visie. 13. Alsvoren tot verlenging van den termijn van ontruiming van enkele bij raadsbesluit van 8 December 1914, no. 428 R/234 onbewoonbaar verklaarde woningen. VOORSTELLEN en PRAE-ADVIEZEN. --- Verfraaiing van het Stationsplein. De Vereeniging tot Bevordering van liet Vreemdelingenverkeer heeft het gemeentebestuur ƒ 15,000 aangeboden voor verfraaiing van het Stationsplein. De W__«^*j^h^ meenen B. en W., de verwezenlijking van het ver f aaüngsplan een belangrijke schrede nade*u- * stellen den raad voor, te besluiten, de B„. no ken som ten behoeve van het genoemde doel te .aanvaarden. --- Gemeente-opslagplaats. -/Bi het met de plek vonr F~ »raa. groote opslagterrein aan Dokkumer Ee en fcestraa. geheel tot zijn recht komen, dan achten B. en \V met den directeur der gemeentewerken eenige verbetering daar wel noodig. Vooreerst moet het haventje vergroot en verdiept worden; ten tweede moeten er een paar nieuwe loodsen voor uitbreiding van berg- en werkruimte komen en eindelijk dient het nieuwe, verderop aan de Ee gelegen terrein der houtveilingen voor het doel geheel gereed gemaakt te worden. Voor een en ander vragen B. en W. een crediet van ƒ7400. --- Stemdistricten en stemlokalen. B. en Wi stellen den raad voor te besluiten: I. de verordening tot verdeeling in sterndistricten van de kieskringen, waarin de gemeente Leeuwarden is verdeeld voor de verkiezing van leden van den gemeenteraad; 11. de verordening tot aanwijzing van stemlokalen, met aanduiding van het lokaal, waarin het hoofdstembureau zitting zal houden, voor de sterndistricten, waarin de gemeente Leeuwarden. is verdeeld voor de verkiezing van: a. leden van de Tweede Kamer der Staten- Generaal ; b. leden der Provinciale Staten; 111. de verordening tot aanwijzing van sten»;, lokalen, met aanduiding van de lokalen, waarin de hoofdstembureaux zitting zullen houden, voor de sterndistricten, waarin de kieskringen der gemeente Leeuwarden zijn verdeeld voor de verkiezing van leden van den gemeenteraad, volgens de vroeger afgedrukte ontwerpen vast te stellen. --- Lokalen voor Engelsche krijgsgevangenen. De Engelsche vice-consul, de heer R. Buisman alhier, verzocht B. en W., voor het tewerk stellen van Engelsche krijgsgevangenen, die naar hier zullen worden overgebracht, een gebouw ter beschikking te willen stellen. Voor dat doel hebben B. en W. gedacht aan een paar lokalen van gemeenteschool no. 9 Achter den Prinsentuin, welke tijdelijk wel gemist zouden kunnen worden. Bij de ingebruikgeving zal de voorwaarde gesteld moeten worden, dat van de lokalen op zoodanige wijze gebruik wordt gemaakt, dat het geven van onderwijs geen hinder ondervindt. In dien zin stellen B. en W. den raad voor, te besluiten; kosten van schoonhouden en onderhoud der lokalen, alsmede een vergoeding van ƒ 500 per jaar voor rekening van den aanvrager, vuur en licht onder deze vergoeding niet begrepen. --- Verlenging van ontruimingstermijn. Bij raadsbesluit van den Ben December 1914 zijn de woningen Blokhuissteeg no. 31, Wissesstraat no. 22 beneden, 22 boven, 30 links boven, 32 en 40, onbewoonbaar verklaard. De termijn van ontruiming dezer woningen is reeds zesmaal verlengd. Blijkens mededeeling van den gemeentelijken inspecteur voor het Woningtoezicht alhier is de woning Wissesstraat no. 32 ontruimd en wordt het niet raadzaam geacht, met het oog op het nog steeds beslaand gebrek aan woningen, thans op ontruiming van de overige woningen aan te dringen. Verlenging van den termijn van ontruiming i 3 derhalve opnieuw noodzakelijk en wordt door B. en W. voorgesteld, tot 8 December 1918. ---