Buitenlandsch Overzicht. Is er weer een poging om den vrede te bevorderen van Duitsche zijde gedaan een zijdelingsche poging ? 1"J n In de centrale commissie he ft »"~ ._ over België gesproken Daarvan heeft Wo]ff E de bezetting en het huid ge b«t ™ Be*, slechts naar ik g stèren reeds heb geze„u, mv wij en' onderpand voor de toekomstige onderhandelingen hebben. In het begrip: pand ligt opgesloS datgene wat men als pandlm de, hanlJwA •mi niet wil behouden, wanneer de onderhamlelin gen o een gunstig resultaat leiden. W* zijn met fan plan België in een of anderen vorm te behouden. Wij wenschen, gelijk ik reeds den 24n Juni heb gezegd, dat het na den oorlog wederom verrezen België als een zelfstandig staatswezen aan "een mogendheid als vazal onderworpen zal zijn en met ons in goede, vriendschappelijke betrekkingen zal leven. Dat is het standpunt hetwelk ik ten opzichte van hel Belgische vraagstuk van meet af aan heb ingenomen en ook heden nog inneem. Mijne heeren, deze zijde van mijn politiek staat volkomen in verband met de algemeene richtsnoeren, welke ik gisteren voor u heb uiteengezet. Wij voeren den oorlog als een verdedigingsoorlog en omdal wij hem als een verdedigingsoorlog voeren en van den aanvang af elke ' imperialistische, elke op zijn wereldheerschappij gerichte tendenz verre van ons heeft gelegen, — daarom zullen ook onze vredesdoeleinden daarmede in overeenstemming zijn. Hetgeen wij willen is de ongeschondenheid van ons gebied, de vrije lucht voor de ontwikkeling van ons volk, in het bizonder op economisch gebied en natuurlijk : ook een noodzakelijke waarborg voor de toekomstige moeilijke omstandigheden. Dit past ook vol.komen bij het standpunt, dat ik tegenover Belgifl inneem. Hoe dit standpunt echter in bizonderheden kan worden vastgelegd, hangt af van de toekomstige onderhandelingen. Daaromtrent kan !ik thans geen bindende verklaringen afleggen. Ik ' moet mij er mee tevreden stellen, deze algemeene, leidende richtsnoeren hier nogmaals nadrukkelijk vast te stellen en ik geloof daarom thans het verzoek lot u te mogen richten ook • mede te helpen, dat ons binnenlandsch front van eenheid zal stand houden. Dit is bizonder gewichtig voor onze broeders te velde. Helpt allen .fezamen mede, dat wij den moeilijken tijd van ocrlog, welken wy gedwongen zijn om te voeren, zoo lang wij hem voeren moeten, tot het eervolle einde zullen doorslaan. Hier ligt inderdaad een belangrijke verklaring voor ons. Nogmaals wordt door Duitschland verzekerd, dat het althans in beginsel geneigd is 'België weer als een vrijen staat te herstellen. Het is een terugkeer tot de politiek van Bethmann Hollweg, die ook in dezen geest verklaringen .heeft afgelegd. De huidige rijkskanselier wil zich 'niet binden door bizonderheden openbaar te 'maken. Deze bizonderheden, zoo kan men tusschen de regels der verklaring door lezen, hangen af van de houding der tegenpartij. Men kan er wel slaat op maken, dat België in zekeren zin als ruilpand dienst moet doen voor de Duitsche koloniën. Wil men die van de overzijde -teruggeven en ziet men af van economische vergeldingsmaatregelen, dan zal Duitschland België weer als onafhankelijken staat herstellen. Het «is de vraag of de entente daarop in zal gaan. Vermoedelijk zal wel weer het oude liedje worden .aangeheven: wantrouwen in Duitschlands verleidinf ?' _IS T_° e-lei>te-zijde gezien aan!_?. Bi,l. Maar heeft D-Hschland, van zijn ÏSi- eKek,eD,,aanleidin8 om a™ de onbaat•zuchtige bedoelingen van de entente te gelooven? In de politiek geldt het „voor wat, hoort wat" Ju 2enmaal. DU Na deze verklaring zal vermoedelijk weer blijken hoezeer het Belgische vraagstuk langzamerhand op den achtergrond is gedrongen door Je kwestie Elzas-Lolharingen. En op dit punt wenscht Duitschland niet toe te geven. Het heeft meermalen — ook nu deed de rijkskanselier dit — SE T n'.de .onschendl>aarheid van zijn gronde aan S3l.:11 iaiTm Zeg«en' da' «•« « "to Ld. denk*mel frankrijk in onderhandeling to treden over Elzas-Lotharingen. Van Fransehe 2n •?,"' "f all° voorafgaande verklarin«en moeilijk erkennen dat men van Elzasunharingen afziet. Daarmee zou men heel den revanchegeest, dien men ruim 40 jaren heeft gevan a en die medo een der groote 'actoren an den tegenwoordigen oorlog is, moeten verloochenen. Alle daden, uit dien geest voortgeomen, zouden daarmee nutteloos zijn geworden en een groot deel van het vergoten bloed om fl,et zijn gevloeid. Toch zegt Frankrijk ook geen 'e.roveringsplannen te koesteren. Het terug- r'Jgen van Elzas-Lotharingen is geen daad van verovering of annexatie, maar een daad van „nietdoening eener verovering of desannexatie. ri lS'andpunt' aan beide zijden omtrent dit vraag»luk ingenomen, is van dien aard, dat alsnog van geen toenaderende gezindheid sprake kan zijn. toch kan een verklaring als over België er .*enigszin3 toe medewerken om den politieken oampkring eenigszins op U klaren. Het zou mo-- JSel'jk zijn, dat men van entente-zijde ook eens josliet, wat men nu eigenlijk met de Duitsohe r-otonicn van plan is. Groote illusies mag men voorshands echter niet koesteren over de gunstige "'«werking van de toezegging des rijkskanseliers. «« ?3.eci>jvel wat nuchter standpunt teuenover de min of meer geestdriftig getinte stemming der Duitsche bladen. Zij prijzen voor een groot deel de openhartigheid van den rijkskanselier en de bladen, welke van al-Duitsche begeerlen niet zijn gediend, zien in de verklaring een nederlaag der al-Duitsehers, op 't oogenblik dat zij in von Hint-o's benoeming een aanmerkelijke versterking van hun invloed verwachtten. Men mag dan ook aannemen, dat de toezegging over België en vermoedelijk nog enkele andere vertrouwelijke verklaringen er toe hebben meegewerkt om do rijksdagmeerderlicid in stand te houden en voornamelijk hel in de oppositie gaan van de uieerderheidssocialisten heeft voorkomen. Aan de reeks van instemmende betuigingen der Duitsche pers ontleenen wij in de eerste plaats die van de „Berl. Ztg. an» Miltag", welk blad schrijft: de verklaringen van llertlmg «in door alle partijen als de gewichtigste etfieieele uitlatingen over het Belgische vraagstuk beschouwd, welke tot dusver in den loop van den oorlog zijn gedaan. Dit is in de uitlatingen der partijleiders ia de centrale commissie na de rede van den kanselier en in particuliero gesprekken der afgevaardigden tot uiting gekomen. In kringen der meerderheidsparlijon zijn zij als een gewichtig einde van de voorafgaande crisis gekenschetst. Zij zijn als authentieke opvatting van het antwoord op de pauselijke nola en van de vrcJesresoluüe van den Rijksdag van 19 Juli 1917 op te vatten. Men verklaart hierover ten volle bevredigd te zijn. Ook de sociaaWemocr.i-tische parlij (groep van Scheideniann) sluit Bak bij de opvatting der beide andere meerderheidspartijen (centrum en vooruitstrevende volkspartij,) aan. Zij heeft volgens uitlatingen uit de kringen der meerderheidspartij, in hel bizonder ook dank zij de rode van den kanselier over Befgt-, niet tot uiteenspatting der meerderheid, doch tot de innerlijke versteviging der meerderheid geleid. De „Germania", het hoofdorgaan der centrum.-parlij, schrijft: de verklaring van den rijkskanse-lier over België is van de grootste beteekenis. Zij ■iaat zoover als zulks onder de huidige omstandigheden mogelijk is. Met do verzekering dat wij niet van plan zijn België in een of anderen vorm te behouden, stelt graaf Hertling zich wederom op het standpunt, Jat de rijksregeering bij het begin van den oorlyg heefl ingenomen. De tegenwoordige kanselier heeft d'rt, naar hij overigens verklaart, van meet af aan ingenomen. De rijkskanselier gaat in zijn geheele oorlogspolitiek van de leidende gedachte uit dat wij een verdedigingsoorlog voeren en uit zich over de grnesvraagstukken slechts in Wn opzicht, n.l. dat ons gebied niet mag worden aangetast. Wanneer hij aan den anderen kant de noodzakelijkheid betoogt om waarborgen te hebben tegen moeilijke toestanden in de toekomst, dan zou men uit de volgende zin „dat geldt ook ten volle voor het standpunt, dat ik ten opzichte van België inneem", de conclusie kunnen trekken, dat hij territoriale en strategische waarborgen in het Westen in het geheel niet op het oog heeft, doch in de allereerste plaats streeft naar politieke waarborgen". De „Kreuzzlg." merkt op: „Men kan het gevoel niet onderdrukken, dat hij het uitspreken van do rede rekening werd gehouden met do Rijksdagmeerderheid. De woorden van den rijkskanselier over een voorwaardelijk afzien van België, vormen het voornaamste punt in de verklaring omtrent het oorlogsdoel. Dit was nog nooit op een dergelijke, openlijke wjjzo verkondigd. De eisch van de sociaal-democratie, die nog bij de huidige beraadslagingen in de hoofdcommissie op een openlijk slandpuntinnemen aandringt, heeft dus haar zin gekregen". Het „Berl. Tageblatl", dat aanvankelijk een afdrijven in den koers der al-Duitschers na het aftreden van Knhlmann vreesde, zegt nu: „De principieele eisch der annexionistcn om België te behouden, of op de een of andere wijs tot een vazal van Duitschland te maken, wordt hier als principieel doel, wel is waar nog vastgekoppeld aan onduidelijke voorwaarden, gesteld tegenover de teruggaaf. Na de dagen, waarin de al-Duitschers en hun mee-loopers zich zoo blijde als overwinnaars voelden, is dit ten opzichte vun binnen- en buitenland zeker niet zonder belang*. De „Börsencurier" schrijft: „Het eerste begin van het openhartige praten i 9 — na een al te langdurig talmen — eindelijk gekomen". Do „Frankfurter Zeitung" beschouwt de verklaring van den rijkskanselier als een aanmerkelijke vooruitgang. Daaruit kunnen de vijandelijke staatslieden niet halen — zooals Balfour na de Februari-rede van den kanselier getracht heeft — dat het de bedoeling van Duitschland is zich België door overwegingen van territoria len, commercieelen en militairen aard dienstbaar te maken en zoo te verhinderen, dat het een zelfstandige positie onder de volken inneemt. Maar het oorlogsdoel van Engeland beperkt zich klaarblijkelijk niet tot de bevrijding van België, maar beoogt veeleer voor zich en zijn bondgenooten voordcelen te verwerven, die met de schoonklinkende woorden over de bescherming der kleine naties slecht te vereenigen zijn. Do woorden van den rijkskanselier hebben des te meer beteekenis, omdat zij werden uilgesproken onmiddellijk na zijn terugkeer uit het groote hoofdkwartier. Het laat zich denken, dat de al-Duitsche bladen over de verklaring minder goed te spreken zijn. Juist nu de door hen zoo gehate Kühlmann zijn plaats heeft moeten ruimen, overkomt hun dit. Een korte illusie van overwinning en nu deze domper. Een blad als de „Deutsche Ztg.", dat von Kühlmann op zoo onbarmhartige wijze heeft geplaagd en vervolgt, moet nu op het oogenblik van den gewaanden triomf dit beleven en schrijft vol bitterheid: „Indien de rode van Hertling werkelijk beteekent, dat men volledig afstand wil doen van dan zonden alle D.artijen.. dip_ werken voor een Duitschen vrede in een positie van scherpen strijd moeten komen tegen dc regeering van Hertling". Daar moet T ook op aangaan, wil hel in Dnitsehland goed worden. In Oostenrijk, waar men al wat den vrede kan bovorderen met Vreugde tiet, juicht de pers do uitingen van den rijkskanselier len zeerste toe. Het offifieuso „Freindniblatt" schrijft dan ook: „Graaf Hertling beeft duidelijk en beslist het rredeaprogram van Duitschland kenbaar gemaakt; zijn rede staat in weldadig aandoende togeoatolling met de allen zin miiUfinds r'thoriek van Wilson en de uitlatingen der Italiauiische, BagebdM en Fransehe staats lieden, waaruit nog altijd de bedoeling blijkt do m'Jiuirclne te- doen ineenstorten en Duitschland machtelooi le maken. Door von llerlling's wrklarmg over liel den luid—don staats-toden van Engeland het voorwendsel der Belgische kwestie als hinderpaal voor den vrede wei ootaoßMn. Wederom beeft mmh de heele wereld kunnen Overtuigen van de bereidwilligheid van DuiNchland uu vredo le -luiten, vun zijn bedoeling mn slechts den lei ibwUghum HUh _ te voeren en do onafhankelijkheid van België onaangetast te laten". --- BINNENLAND. Onze handelsvloot. Raar aanleiding ran de to lninalle.l eue.HM-iis.li_ onderhandelingen tn St and en Je geuit men aan he t Maandugochteudblud van „dt Te!." van mOnM-tchte zijd.- Bttdc , dat, nu Amerika zijn 'ik;eii viool met den dag liet aangroeien eu de grootste lartmoeilgkhedi n te boven is. U rvaahiDgton do mogelijkheid OTOr- WMen wordt, hinnt-n .if/.iciibareii tijd ons •■• :i te der g> requim rde vloot terug te geven. Het .preekt van zelf', dat onder deze omstandigheden ge- :i vrees behoeft to bestaan, dat Nederlandse!ie -_hep. u die thans nog naar zeeschü havens vertrekken, door do geassoecviden vastgehouden of geieqU-Ketd Blltoo worden, besluit het blad. --- Frauduleus slachten. M - volg van liet frauduleus sla van vee zal dei 18 dezer op voorschrift van minister van Landbouw met een inventarisatie van allo vee worden !>e_ortnen, waarvan de uilvoering vermoedelijk op 31 Juli ten einde zal loopen. In verband hiermede heeft de minister eene beschikking getroffen, wiarlj hel vervoer runderen en kalveren, __M_MH_e dat van vleemet ingang van eerslgenoeinden datum verboden is. Ontheffing van het daarbij vastgestelde verbol zal in de v.renvermeMe periode niet worden leend, dan voor levering ten behoeve van militairen en zieken, zulks ten einde do werkzaamheden aan de inventarisatie verbonden niet to bemoeilijken. Dit sluit du? in zich, dat in die periode ook geen rundvcemarklen zullen kunnen gehouden worden, aangezien aanvoer van vee niet kan plaats vinden. De minister brengt onder de aandacht der burgemeesters, dat geen enkel vervoer van waar dan ook, zal mogen plaats hebben, zon! r door het desbetreffende) vervoerbewijs gedekt te zijn. Mocht hun blijken, dat van bedoelde bepalingen wordt afgeweken, clan zal onmiddellijk proces-verbaal moeten worden opgemaakt en zullen de runderen en/of kalveren, alsmede het vieeeeb, mei belrekking tot welke dc overtreding gepk I wordl, in bezit moeten worden genomen. --- Het convooi. In do „Daily Tst-grapn" do kwestie van het Nederlandsche convooi besprekende, zegt ArchibaJd Jlum!, volgens een Keu t-'r bericht san de „N. K. Ct." dat, afgezien van do politieko gevolgen, bet convooi iwaro uitgaven moet leggen op het N< dc rlandscho volk en dat in een tijd van ontbering, -e van het convooi zal ten minste een half millioen pond sterling kosten, misschien bijna een millioen. Dc Nederlanders zullen over een paar maanden rillen van koude door gebrek aan Stesnkolnil Wij, op do Britsche eilanden, zullen met torendige belangstelling do ontwikkeling-afwachten van het incident, dat zijn weerga niet vindt tn de BritBcbo annalen. --- Geen Uitvoerrecht op Suiker. Het „Hbld." schrijft: Het Nipa-bericht, meldende, dat do heffing van een uitvoerrecht op koloniale suiker wordt overwogen, is onjuist. Vau heffing van uitvoerrechten op welk artikel ook, kan in do tegenwoordige omstandigheden geen sprake zijn. Bovendien kan een dergelijke maatregel slecht bij een wet worden vastgesteld. --- De Duitsche eischen. Naar aanleiding van het door do -Telcirraaf', verspreide lijstje van Duitsche eischen, schrijft het „Hbld." dat allo cijfers met één uitzondering (beenderenvet) onjuist zijn. Over boter- en i uitvoer wordt In het geheel niet onderhandeld; do andere quanta zijn /.onder uitzondering te hoog genomen. Aau den eisch van uitvoer van 00,000 koeien is niet vastgehouden door do Doitsche ondfcrhandelaars; die eisch is nooit gesteld. Do credietvraag van Duitschland, volgens do „Tel.", ƒ7 millioen per maand, is bij de ondel handelingen nog in het geheel niet ter sprak: gekomen. --- Melk- en Melkpoeder. Daar verschillende «oorten melkproducten, en voornamelijk melkpoeder, door kettinghandelaren worden opgekocht, heeft do minister van Laodbouw, met ingang van IT> Juli, het vervoer en do aflevering van alle soorten gecondenseerde m, Ik en melkpoeder verboden. Den burgemeesters is opgedj-npeu, daaroü doen t»ou;let_ --- Vacantie en distributie. Do gemeente Hilversum ontving, 100 deelt het „Hblad" mee, van hetßijksdi.tributie-bureau dcz. mededeeling: Bij do tegenwoordige schaarschto aan levensmiddelen is net ondoenlijk, om voor do vele u duizenden pcusiongasteu beschikbaar to stellen rijst, peulvruchten, havermout eu zachte Mep. 1>" verstrekking zou zich alleen kunnen uitstrekken tot aardappelen vau den ouden oogst (voorzoov r zij nu nog beschikbaar zyn) gort, voor kinderen e u zieken, kau. Eu vetten, terwijl getracht zal worden fcnheiil-worst voldoende tv leveren. Bom voor do artikelen, dio wèl beschikbaar zijn, worden uitgereikt op vertoon van bet reeds herhaaldelijk genoen-do recu. Tusschen havermout en gort kan men een keuzo doen. Voor do peiisiongasten is een speciale: honslrook verkrijgbaar gesteld, waarvan na totaal gebruik do talou recht geelt op een vervolgstrook. --- Noodlottige roeitocht op de Zuiderzee. rmorgen maakte de heer Van Zanten uit AinMeidaiii met zijn familie een zeiltochtje op do Zuiderzee, daarbij vergezeld door den heer Pinnaud te Muidei berg, van wien hij de bout had gehuurd. ffirttrsaki 2 uur hoorde het gezelschap tusschen het fort Muiderberg, dus meldt hei Maandag' ■ fi!' ndblad van „De Tel.", plotseling hulpge- Men zelto koers in de richting, waarvan het geluid kwam en bemerkte na eenigen tij• 1 drenkelilfc die nel zijn armen seinen gaf. D lal het vrijwel windstil was gelukte het eerst tegen 3 uur den drenkeling ie bereiken. iDeze bleek op een omgekeerde boot te zilte u. Hij w.rd opgepikt en meegenomen naar Muider!.. r II i bleek do heer J. A. Buising, een 34-jang koopman, wonende te Am-terdani, to zijn. Hij vertelde, dat hij met drie dames had geroeid. De ruime boot, waarin plaats was voor 8 personen, had ook hij bij den heer Pinnaud gehuurd. Om halftwaalf was hij alléén van den steiger w. .'.oroeid en hal een steiger verder drie da de Vi jarige mevr. I. Forst, een Hongaarsche, wole Leidschekade 54, met haar 21-jarige d ter en een 16-jarig Duitsch nichtje mej. Deinhar lt uit Cuxhaven bij zich in de boot geno: ,Door den zwaren golfslag was, volgens den heer jßaking, om omstreeks één uur do boot gekanteld, op ongeveer 2H K.M. afstands van Mv •. Do oude mevrouw Forst verdween onmiddellijk m de diepte terwijl de twee jongste dames al vm•mmende trachtten den wal le bere: haar niet gelukle, zoodat alle drie vereen. De heer BuUing wist zich op de omge boot te werken, waarop hij ronddobberde lot de heeren Van Zanten en Pinnaud als redders kwamen opdagen. De heer Buising deed aan den burgenv van Muiden hetzelfde verhaal van het gebeurde als hij aan zijn redders had gedaan. De burgemeester verwonderde zich over de bewering, dat hel ongeluk te wijten zou zijn aan den sterken golfslag. Immers er stond bijna in bel geheel geen wind, zoodat hel water uiterst kalm mOe