De drankbestrijding. Namens do Nationale Commissie tegen het Alcoholisme, waarbij, met uitzondering van den Volksbond, allo Nederlandsche drnnkwecr-organisatics van volwassenen aangesloten zijn, is een adres aan do Tweede Kamer ingezonden met verziek in het wetsontwerp tot nadere omschrijving van de in de Drankwet genoemde dranken onder sterken drank to begrijpen alle alcoholhoudendo dranken, die meer dan 15 pel. alcohol bevatten, en onder alcoholvrije, die welke niet meer dan Vi pet. bczitlcn. Het advies is uitvoerig toegelicht en voorzien vnn een afzonderlijke nota. waarin met een beroep op deskundigen uit het binnen- en buitenland wordt aangetoond, dat het natuurlijke alcoholgehalte van wijn hoogstens 15 pet. is. Buitendien bestrijdt het adres den „zeker niet n!s ernstig voorgedragen" wénsen van den voorzitter van den Bond van Distillateurs en Likeur- Stokers in Nederland, don heer Maas, die gevraagd had de grens van de sterke drenken boven 35 pet. Ie bepalen, waardoor het stelsel en de werking van do Drankwct volkomen zouden worden ontwricht. ~ton voordeele van distillateurs c. s., maar tevens lot groot zedelijk, economisch en physiek nadeel van ons volk" en het proces van hot afnemen van hot drankmisbruik on drankgebruik en van de zeer belangrijke verbetering van do moreclc krach' der nalie, die volgens het getuigenis ook van den heer Maas, onder de huidige Drankwct zich in do goede richting beweegt, weer tolaal zou worden verstoord. --- De actie van het spoorwegpersoneel. Do directie der Nederlandsche Spoorwegen heeft aan de organisaties medegedeeld, dat zij hot verzoek tot verhooging van den duiirlctocslag afwijst, aangezien do finnncleele toestand dor maatschappijen: A'w verbooging niet loslaat --- Nederlend en België. Voor een stampvolle zaal heeft de Belgische minister van BuHenlamlschc Zaken in de Kamer een verklaring afgelegd aangaande de Wielingenkwestie. Op do geheel gevulde diplomatieke tribune, zaten o. m. ook de gezanten van Engeland en Amerika. Minister Hijmans gaf een overzicht van do onderhandelingen aangaande de herziening der verdragen van 1839 en van het incident dat zich voorgedaan hoeft op het oogenblik, dal die onderhandelingen hun einde naderden en een uitvoerig historisch overzicht van de onderhandelingen aangaande de verdragen van 1839. De onderhandelingen aangaande de defensickweslio hadden geen resultaat. (iedurendo deze besprekingen trachtten de Belgische gedelegeerden met do Nederlandsche afgevaardigden de formule te vinden voor een overeenkomst in zake do rivier- en economische kwesties, hetwelk voordo dol do totstandkoming van één ontwerp-vordrag, waarin een grootsch plan voor de ontwikkeling dor internationale binnenlandscho seheepvaartwegen vastgelegd was, dat aan het geheele land ten goede zou komen. De regeering machtigde de gedelegeerden om haar goedkeuring te hechten aan dit ontwerp, evenals aan dat voor het verdrag dat gesloten zou worden tusschen België, de vijf groolc geallieerde mogendheden en Nederland. Door het economische verdrag met Nederland goed te keuren, erkent de Belgische regeering tevens, dat de bepalingen betreffende de voortdurende neutraliteit en de waarborgen daarvan, die in de verdragen van 1839 waren opgenomen, vervallen. Zoo stonden de zaken eenige dagen -deden. Middolorwijl ontspon zich een ernstige discussie over een punt dat de waardigheid en veiligheid van het land raakte, n.l. do souvercinitcit over de zeeëngtc de Wielingen. Zoolang deze kwestie niet overeenkomstig onze rechten en belangen geregeld is, acht de regeering het onmogelijk om de onderhandelingen voort te zetten en tot een goed einde te brongen. De minister gaf vervolgens een uiteenzetting van het Wielingen-vraagstuk. Nederland beweert, sedert 1830 do souvercinitcit to bezitten doch komt daarmee nu voor het eerst, /terwijl bet tijdens de oorlogsjaren niets deed om te jirotosteoren tegen schending daarvan. Integendeel, do incidenten, verklaringen en karakteristieke daden ran Nederland toonon aan d.-.t Nederland deze wateren vosr Belgisch gebied hield. Thans oiseht hot ze echter op als hot zijne en wil do som creinitoit uitstrekken tol do Vlaamschc kusl, hetgeen België niel kan gedoogen, omdat het de veiligheid des lands in gevaar brengt. Daarom zijn de onderhandelingen afgebroken. Indien Do Wielingen onder Xederlandsoho 80UVCrciniteit bleven, jou Nederland het Belgische kustgebied on den toegang tot Zeebrugge in een nieuwen oorlog beheerschen en wij kunnen onze verdediging niet op dergelijke wijze laten bedreigen, Ilci werk der verdrat;- herziening moet evenwel worden voortgezet, omdat do geallieerden do noodzakelijkheid daarvan erkenden in het belang van België en vnn don ftlgemcericn vrede. Döeh •als do onderhandelingen zijn afgebroken, kan de Kamer van de herziening der verdragen g punt van debal maken. De Kamer keurde met op vijf na algemeen* stemmen do houding der regeering bij de afbreking der onderhandelingen met Nederland goed en besloot de bespreking der verdragen to houden; bij het debat over de begrooting van Buitenlandschc Zaken. --- Actie spoor- en tramwegpersoneel. In de buitengewone vergadering van de afdoe-" ling „Leeuwarden" der Nederlandsche vereeniging van spoor- en tramwegpersoneél is deze; motie aangenomen: Do ofdeeling Leeuwarden dor Nederlandsche! verecniging van spoor- en tramwegpersoneél, in vergadering bijeen op Woensdag 26 Mei, „protcstcerd niet verontwaardiging tegen hel besluit der directie van de Nederlandsche spoorwegen betreffende het geven van financieele tegemoetkoming (4 weken lang zijn door haar bij het personeel verwachtingen opgewekt, welke niet zijn nagekomen), dringt et bij het hoofdbestuur op aan, een protestderaoneiratie te beleggen en eventueel tot scherper optreden op te wekken". --- Hongerend Hongarije. Bij een gisteren te Breda aangekomen transport tJongaarsche kinderen waren. volgens do ~Breda'sche Ct.", een dochter en een zoontje van den Hongaarschcn minisler-prcsident, graaf Apponyi. --- De financieele toestand van Hilversum Op 1 Januari 1919 bedroeg de gemcentcschuld van Hilversum f 3,513.372, op 1 Januari 1920 ƒ5,801,772, terwijl zij dan op 1 Januari 1921 ƒ9,543,172 zal bedragen. In twee jaar tijds znl dus de gcmeentesehuld bijna zijn verdrievoudigd. In verband met dit alles achten B. en \V. het 'tijdstip gekomen om den financieelcn toestand der gemeente met den meesten ernst onder de oogen te zien. Het onrustbarend stijgen der gcmeentcschuM in verband met het in versneld tempo toenemen van heit percentage der inkomstenbelasting, heeft hen tot de conclusie gebrachl, dat de grootst mogcJijkc zuinigheid in het finanticel beheer der gemeente behoort te worden betracht. In verband met het vorenstaande stellen zij den raad voor hen 4c machtigen, voorloopig geen uitvoering te geven aan het raadsbesluit van 19 Maart 1918, waarbij besloten werd tot den houw vnn een meun Raadhuis en aan het raadsbesluit vnn denzelfden datum, waarbij besloten werd lot do stichting van een gemeentelijk abattoir, wat het laatste betreft, ten ware de exploitatie van deze inrichting zich zelve kan dekken. --- Buitenlandsch Overzicht. Het resultaat van de bijeenkomst te Hythe heeft in Frankrijk heel wat ontstemming gewekt Poincaré is er om uit de commissie van herstel geloopen. En Clémenceau heeft in een interview te kennen gegeven dat hij 't geheel eens is met Poincaré. Deze kon niet veel anders doen dan zijn ontslag nemen, omdat men het stelsel van het verdrag van Versailles had verlaten. De „Information" zegt, dat de gevolgen van de besluiten te Hythe, in zake de schadevergoeding door Duitschland, nu reeds een beurspaniek zijn geweest. Zeer ten nadeele van de nationale scheppende krachten. Bij Millerand is een afvaardiging uit den Senaat op bezoek geweest en hij heeft nog eens de onderhandelingen over de Duitsche schadevergoeding uiteengezet. Hij stelde daarbij in 't licht, dat de bepaling dier som niet moet worden beschouwd als een herziening ran het verdrag van Versailles. Maar tegelijkertijd verschijnt er in het „Berl. Tageblatt" een artikel van Dernburg, den gewezen minister van koloniën, dat den veelzeggenden titel van „het stervende vredesverdrag" draagt. Na er op gewezen te hebben, dat Amerika en Engeland geheel anders staan tegenover het vredesverdrag dan Frankrijk, voor welk land de kwestie der schadevergoeding hoofdzaak is, beschrijft hij aldus de huidige positie van Frankrijk: „Frankrijk heeft geld noodig, veel geld en spoedig, want het Duitsche aanbod om den wederopbouw van het verwoeste gebied met Duitsche grondstoffen en Duitsche werkkrachten tot stand Ie brengen, reeft men van de hand gewezen met het oog op de belangen der Fransche ondernemers. Het moet dus een geweldige leening krijgen ter betaling zijner schulden en om dan verder te leven; daarbij is het echter geheel op Engeland en Amerika aangewezen. Zoolang nu het bedrag van de Duitsche schadevergoeding niet vaststaat en aangepast is aan het draagvermogen van Duitschland, heeft Frankrijk geen krediet in het buitenland en zal niemand zulk een leening willen financieren. Wanneer de last der schadevergoeding te zwaar is voor Duitschland, zou dit land nu noch later aan den gestelden eisch kunnen voldoen omdat het geruïneerd zou zijn ten gevolge der Fransche politiek en feitelijk economisch niet zou bestaan. Dan zou de Fransche leening ook niet goed zijn; men zou ze niet koopen — Frankrijk zou geen krediet krijgen. Daarbij heeft men niet langer te doen met papieren verdragen, maar met werkelijkheden; het betreft een leening bij het buitenlandsche publiek onder moreelen waarborg der regeeringen. Dit past nu echter volstrekt niet bij de politiek der Franschen, die Duitschland er evenzeer op economisch als op politiek gebied onder willen nouden en van plan waren om het serpent van Duitschland's economischen bloei, wanneer het ooit — al ware 't maar een duim hoog — zijn hoofd weer mocht verheffen, onmiddellijk weer neer te slaan door middel van besluiten der commissie van herstel. Die politiek van haat en nijd moet men verzaken, wanneer men een leening plaatsen wil. Dit is wel de ware oorzaak, waarom Poincaré als voorzitter der commissie is afgetreden .... ~-••. De Duitsche schuld moet dus definitief worden vastgesteld en in annuïteiten verdeeld worden, zoodat men op een regelmatige betaling kan rekenen. Nu komt men echter voor de groote vraag te staan: Hoeveel geld en hoeveel grondstoffen kan men met zekerheid van Duitsch- Jands betaalvermogen verwachten? De Engelschen hebben dan te Hythe waarjchijnlijk een bedrag voorgesteld; de Franschen wilden meer. maar stelden zich ten slotte toch tevreden, wanneer men maar de woorden „met interesten" in den tekst wilde opnemen. Hier treedt nu het fantastische en irrceele van 3e Fransche plannen duidelijk aan den dag: er is sprake geweest van een som van 124 milliard marken in goud. Een kapitaal tegen vijf percent ïcplaatst verdubbelt na zoo wat 14 jaar. Een som van 125 milliard mark zou aldus na 30 jaar 550 milliard geworden zijn. Deze som zou dan ;n 30 annuïteiten van 18 milliard elk moeten betaald worden. Zonder interesten zou de betalinjr ran 125 milliard echter een annuïteit van slechts zoo wat 4 milliard beteekenen. Men ziet dus, wat er zit in de woorden „met interesten". Dit bedrag van 125 milliard kan echter met noch zonder interest onmogelijk betaald worden. Daarmede staat men dan voor de afschuwelijke waarheid. Er zou op die schadevergoeding — wanneer men zonder interest rekent — ten hoogste een 50 milliard onmiddellijk voor 30 jaren te leenen zijn. Daarvan zouden de Engelschen en Amerikanen, van wie men 't geld krijgen moet al aanstonds de helft eischen voor de delging 'der schuld, die Frankrijk vroeger bij hen maakte. Dit is de Fransche tragiek." Verder toont Dernburg dan aan, hoe voor een jaarlijks te belalen bedrag van 4 milliard marken in goud — dit zijn tien keer meer gewone mar!ken marken van &n „papieren standaard" zoo men wil — het noodzakelijk zou zijn de huidigo duitsche rijksbegrooting te verdubbelen. Wat hij onmogelijk noemt, want nu reeds is de bews. tingdruk in Duitschland veel grooter dan ia de andere landen, zelfs dan in Engeland. Uit dit alles besluit Dernburg, dat do uilvoering zelf van het vredesverdrag tot de herzie» ning er van zal leiden. Het tijdschrift „L'Europe nouvelle"' beval een artikel van dr. Alexander Rédlich, die als correspondent van de „Voss.-Ztg." te Parijs is opgetreden In dit artikpl ze* bii voor d<> Framsxhe legers de boteeksnis der politieke strooniingen in Duitschland uiteen. De huidige stand van zaken is volgens hem niet 't gevolg van gemis aan democratiseben «eest, maar moet veeleer gezien worden als een langzaam ontwaken uit de waandenkbeelden van het verleden. Democratische gezindheid is er wel, maar voor de meeste Duilschers is de democratie nog slechts een beginsel in de binnenlandscho politiek en zij verstaan nog niet, welke uitwerking zij moet hebben op de buitenlandsclie, economische en sociale politiek. De oudo dwaling, waarin men nog verkeert, was, dat een staat als Dürtschland zijn politieke en economische, onafhankelijkheid kon bewaren, zonder acht te geven op ontwikkeling in de wereld daarbuiten, die tot de vorming van wereldrijken als Grool-Brittannië en de Vereetrigde Staten leidde. Duitschland achtte zich nog steeds „groote mogendheid", in een tijd, waarin dit begrip zijn beteekenis begon te verliezen. Hel wilde de toenadering tot Engeland zoeken zonder zich in een algemeen Europecsch bondgenootschap te begeven. De Duitsche politiek werd beheers.lil door hot vago denkbeeld van een systeem, dat den politieken en economischen status >ivo zou handhaven, terwijl het economisch evenwicht juist wankel begon te worden. Men rekende er op, ook in geval van oorlog, alle tijdelijke voordcelen te kunnen behouden. De wereldoorlog heeft de onjuistheid van deze berekening aangetoond. De democraten wilden een vreedzamer politiek. Het conflict tusschen Duitschland en Engeland zoch'tcn zij te vermijden door het eenvoudig te ontkennen. Men meende, dat Engeland niet alleen zijn eigen belangen, maar ook die zijner bondgencoten aan Duitschland zou opofferen. Dat de annexatie-plannen tijdens den oorlog zelfs bij sommige democraten steun vonden, vloeide voort uit het blinde vertrouwen in de geloofwaardigheid der Duitsche witboeken. De annexatie werd aangeprezen als veiligheidsmaatregel tegen do provoceerende mogendheden. De Duitsche pobtiek vertoonde op alle punten tegenstrijdigheden. Toen Engeland do gevaarlijkste tegenstander bleek, zou het logisch zijn iicweest, dat men de overige Europcesche stater, menageerde en Amerika niet voor het hoofd stootte. De duikbootoorlog en de handhaving van de randstaten-politiek waren juist liet tegendeel en hadden de oorlogsverklaring van Amerika en de Russische revolutie ten gevolge. Toch zijn er in Duitschland lieden, die een waarlijk Europoesche politiek willen, steunend op solidariteit der volkeren en zonder de hegemonie van welke mogendheid ook. Men kan hen niet bij een parlij indeelcn; men zou eerder moeten zeggen dat zij da voorloopcrs van een nieuwe partij zijn. Do invloed, dien zij hebben uitgeoefend, is grooter dan men bij den eersten oog, .p--slag kan waarnemen. To laat voor den oorlog, maar wellicht niet te laat voor de toekomst, zijn zij er in geslaagd, de nationale baal togen Rusland, die de geesten gedurende den geheelen oorlog boheersebte, nagenoeg volkomen uit te roeien. Men zal kunnen antwoorden, dat het „licbüugen" naar llusland slechts een reactionnairc camouflage tegen de westelijke mogendheden is, Zoo algemeen gesteld, is hot verwijt onjuist. De overtuiging, dat ten opzichte van Rusland ernstige fouten zijn begaan, is in Duitschland algemeen geworden. Deze veranderde mentaliteit zal gunstige gevolgen hebben, wanneer Rusland zichzelf terugvindt en het vraagstuk der Europecsche samenwerking op den voorgrond -treedt. De propaganda voor een continentale politiek heeft nog een ander succes behaald. In het begin van 1919 waren het slechts de „Vossisehc Zcitung" en de „Sozialistischo Monatshofte", die aandrongen op herstel van Noord-Frankrijk, door het leveren van materiaal en arbeidskrachten. Dit denkbeeld wordt (hans in theorie algemeen aanvaard en zal hel weldra ook in de praclijk zijn. Als men kritiek uitoefent op do wijze, waarop Duitschland het vredesverdrag uitoefent, moot men niet over 't hoofd zien, dat hot als zaakgelastigde te Parijs een oud-minister en partijleider heeft uitgezonden, die in de voorste gelederen gestreden heeft voor het teekenen van den vrede. Ook moet men de psychologische moeilijkheden begrijpen voor een volk, dat tot do' erkenning komt, dat al zijn politieke overtuigingen vnlsch waren en de ideologische basis van zijn vroegere ontwikkeling een waan. Nieuwe denkbeelden worstelen met de oude. Hot einde zal zijn, dat het Duitsche volk in de broederlijke samenwerking der volkeren leert gelooven. Men moet niet ongeduldig worden over het langzame tempo. Dat zou verzet tegen de wetten der natuur zijn. Men moot het Duitschland van morgen sparen, ten gunste van het Europa der toekomst. Het denkbeeld, dat Duitschland zich op een revancheoorlog voorbereidt, mist allen grond. Daartoe ontbreekt het aan manschappen, die bereid zouden zijn om in letterlijken zin „pour lo roi do Prusso" to vechten. Deze mannen, welke hot oude Duitschland vóór den oorlog noodig bad, belmoren lhans met nart en ziel aan 't nieuwe Duitschland. En weldra zullen zij aan hot nicuwo Europa behooren. --- BINNENLAND. Volkszangdag. Hot centraal bestuur van den Nederlands hen Volkszangbond heeft onlangs besloten, te traeb