Een katholieke internationale van den middenstand. Woensdagmorgen zijn, naar uit Brusèel aan de „Msb." wordt bericht, de afgevaardigden der katholieke middenstandebonden uit België, Frankrijk en Nederland te Brussel' bijeen gekomen, onder voorzitterschap van den heer Frencken, voorzitter van den R.-k. Middenstandsbond van Nederland, die het initiatief nam tot deze bijeenkomst, om te beraadslagen over de stichting eener katholieke middenstandsinternationale. De heer Freneken opende de bijeenkomst, waarna de heer Lamhrechts, algemeen secretaris van de Belgisch katholieke middenstandsorganisatie, een overzicht gaf over den "stand en de werking in België. Het aantal leden in België bedraagt 12,000, verdeeld over 92 bonden. De organisatie heeft haar vlucht eerst na den wapenstilstand genomen. De heer Perrin uit Parijs bracht vervolgen*; rapport uit over den toestand in Frankrijk. Er bestaan daar 29 katholieke vakorganisaties van den middenstand. Zij bewerken door hun leden de neutralen, om tot zuivere katholieke vakorganisatie te komen. Dr. J. van Beurden bracht venslag uit over den toestand in Nederland, waar ongeveer 23,000 leden zijn aangesloten. Hierop werd staande de vergadering de internationale gesticht, waartoe allen toetraden. Vervolgens kwam aan de orde de behandeling van een programma van beginselen en van actie, door dr. van Beurden opgesteld. Dit werd na uitvoerige besprekingen goedgekeurd. Tevens werden vastgesteld de in ontwerp aanwezige statuten der internationale. Tijdelijk zullen de werkzaamheden van het bureau der internationale worden verricht door het nationaal Hanzebureau in den Haag. Volgens hoofdstuk 3 van de statuten zal de toetreding van elke groep van ieder ander land worden overgelaten aan de beslissing van den raad der internationale. De Nederlandsche afvaardiging bestond uit de heeren dr. J. van Beurden. Frencken en Struyeken. --- Eduard Bok over Amerika en ons land. De Nederlandsch-Amerikaansche Kamer van Koophandel te Amsterdam bood den heer en mevrouw Eduard Bok Woensdagavond een diner aan in het Paviljoen Vondelpark. Onder de aanzittenden aan het diner bevonden zich o. a. verschillende bestuursleden der Nederlandsch-Amerikaansche Kamer van Koophandel, de president Croockewit, de heer en mevrouw Everwijn (de nieuwe Nederlandsche gezant te Washington), de heer J. T. Cremer (oud-gezant in de Vereenigde Staten), de waarnetaende burgemeester Wibaut, de Amerikaansche consul-generaal en echtgenoote te Amsterdam, de heer Westendorp, generaal Hoogeboom (penningmeester van „Nederland in den Vreemde"), jhr. mr. A. Laman Trip en echtgenoote, e. a. Nadat verschillende redevoeringen waren gehouden o. a. door de heeren Wibaut, Cremer, Everwijn, Hoogeboom en namens de New Yorksehe Kamer van Koophandel door den heer Balluseek, nam de heer Bok het woord. De heer Bok sprak deels in het Nederlandsch,-deels in het Èngelsch. Hij gaf er de voorkeur aan, zeide hij, om de meer persoonlijke gedeelten zijner rede in de moedertaal tot uiting te brengem „Ik wenschte wel", sprak hij, „dat ik in staat ware, om datgene, wat ik hedenavond te zeggen heb, in het Hollandsch te zeggen. Maar men moet er rekening mee houden, dat ik Holland als een kleine jongen van zes jaar verliet en in 51 jaar vergeet men heel wat, te meer daar ik nooit gelegenheid had om mijn moedertaal in de Vereenigde Staten te spreken. En daarom geloof ik, dat gij mij gemakkelijker zult kunnen begrijpen, wanneer ik vlot Èngelsch spreek in plaats van gebroken Hollandsch. Maar ik wenschte vin mijn moedertaal te danken voor de groote vriendelijkheid, welke gij mij betoont door hier hedenavond te komen, in dezen vacantietijd van het jaar, en voor alle welwillendheid, welke ik gedurende mijn verblijf in Nederland heb ondervonden. Ik ben Amerikaan, en wat ik in mijn leven heb kunnen bereiken, is grootendeels het gevol" geweest van de kansen, welke Amerika biedt. Maar ik ben hier geboren. Mijn vader en moeder zijn hier geboren. Al mijn voorouders waren Hollanders. En er is iets in Nederlandsch bloed." Ik geloof, dat wat ik in Amerika heb vermogen te doen, ook aan mijn Hollandsen bloed te danken is. Hoe dit ook wezen moge, ik voel, dat ik Holland iets verschuldigd ben, en ik wil deze schuld betalen, £n ik voel tevens dat ik haar op jzeen Detere wijze kan afdoen, dan door mijn beide lanlen nid«r töt elkander te brengen; het land, waar ik geboren werd en mijn aangenomen vaderland. Maar met Holland in mijn hart, Holland ia en zal altijd blijven, mijn eigen, mijn geliefde land. De heer Bok beschreef vervolgt den der „Nelheflands America Foundation én de wijze, waarop déze in de Vereeniade Staten georganiseerd werd. Haar voornaamste doel, zeide hij, zou wezen offi belde landen dichter bijeen te brengen en om beide volken tot betere wederzijdsche waardeering te voeren. Terwijl de Nederiandsch- Amerikaanséhe Kamer van Koophandel hier en in New Vork langs economische lijnen werkte, wilde de „Netherlands America Foundation"' langs lijnen van kunst, muziek, liter al - g Hij verklaarde, hoe dit kon worden uitgevoerd door uitwisseling tan p-ufessoren tusschen Nederlandsche en Amerikaansche universiteiten; door de instelling van studiebeurzen, waardoor Nederlandsche jongens naar de Amerikaansche hoogescholc-n zouden kunnen trekken en Amerikaansche jongens naar Nederland; door tentoonstellingen van Amerika,-• derland en van .Hollandsche kunst in Amerika; door het puik der Nederlandsche literatuur aan de Amerikanen voor te leggen, en vice versa. In dit verband noemde spreker drie boeken welke hier behoorden te worden geschreven, teneinde een aantal verkeerde indrukken te weerleggen, welke de Amerikanen omtrent de Nederlanders bezitten. Er bestaat een zeer verspreid voelen in Amerü: dat Holland tijdens den wereldoorlog niets andere deed dan zich verrijken. Deze opvatting dient te worden bestreden. • De heer Bok somde nog andere plannen op, welke de Foundation op haar programma heeft en verklaarde, dat de organisatie in Amerika tegen November gereed zou zijn om aan den ar beid te gaan. Maar voor den gereglden gang van zaken was het noodig, dat tegenover de organisatie in de Vereenigde Staten een organisatie in Nederland bestond om mee samen te werken. Geen nieuwe organisatie. Dit was niet het oogenblik om nieuwe dingen te beproeven. De Foundation was immers eenvoudig een uitbreiding van de Commissie voor Kunsten, Wetenschappen en Vriendschapsbetrekkingen der Nederlandsche Kamer van Koophandel te New-York. Het kwam er nu op aan, zich er van te vergewissen of zulk een organisatie in Nederland kon worden Tot .tand gebracht en of Nederland zulk een organisatie wenschte. In Amerika zijn wij gereed, zeide de heer Bok. Zijt gij gereed in Nederland? Een Kamer van Koophandel, hoe goed zij ook haai taak verricht, is niet genoeg. „Men cannot live by bread alone". Het leven beweegt zich nu eenmaal niet uitsluitend langs economische lijnen. Even belangrijk als het is om de handelsbetrekkingen tusschen de beide landen to versterken, even belangrijk s het om de overige banden hechter te maken. Aan den anderen kant hebt gij behoefte aan moreelen steun, aan betere wn.inlecring, aan de warmere vriendschap van Amerika. Het is niet meer dan vanzelfsprekend, dat gij in de eerste plaats denkt nnn uwe betrekkingen tot Duitsch.and, Frankrijk en Groot-Brittannië. Zij staan lichter tot u, zij zijn uw buren. Maar achter dezu naties rijst de groote republiek der Vereenigde Staten. Laneen tijd is zij vnn Europa geïsoleerd gebleven.' Maar in dc toekomst zal dit ander» A-orden. I! zij oen woreMiiMsemlheid. en voorbeschikt der te worden, zi>o niet ds trootste. Gij enk! aan Amerika als ver weg. Vlaar het is niet zoo ver. En het zal het zeet '.eker niet lang meer zijn. Ik voorzie, dat ik binïen twee of drie jaar in 4-0 uur overkom van kust ot kust. Dc wereld verandert. De draadlooze elegrafie, de telefoon, de vliegmachine, zij bren jen ons allen dichter tot elkaar. De gansche vereld zal weldra onze buurman zijn. Nu is het )ogenblik om dit te voorzien en om de betrekkin en met Amerika vij werkelijk buren zijn geworden, wij elkander >eter zullen begrijpen. De beslissinz berust bij u in Holland, niet bij >ns in Amerika. Wij zijn gereed. De geest in \merika is Holland wonderwel gezind. Thans iv Amerika, meer dan ooit te voren in zijn gcchiedrnis, denkt aan internationale betrekkingen, s het psycholocischc moment gekomen. Ik preek als Hollander en nis Amerikaan. Laat ?m van een integralen staat bestaat. Er is een Moskou en er is een Petersburg* en van beide steden strekken als voelarmen zich spoorlijnen in verschillende richtingen uit. Langs deze lijnen zijn troepen gestationneerd, en buiten een zone van 20 tot 30 mijlen aan deze lijnen wonen menschen, die niets van een permanente regeering afweten en slechts aan'de bolsjewistische en anti-bolsjewistische gewapende benden gehoorzamen, wanneer deze haar een bezoek brengen. Men zal dan ook zien, vervolgt de schrijver, dat met het oog op den verschrikke!ijken toestand der verkeersmiddelen en de onmogelijkheid om de duizenden' tonnen graan te vervoeren, welke noodig zijn om de hongerende bevolkingen van den dood te redden, de regeering uiteraard geneigd zal zijn, om de meeste aandacht te besteden aan de voeding der troepen, die de spoorlijnen bewaken, waarlangs de voedseltransporten komen. Zij zal zich zelf en haar satellieten daarbij niet vergeten. In opdracht van de sovjetregeering werkt een centrale onfruimingscommissie aan een plan tot het overbrengen van 100,000 boeren uit de gouvernementen waar hongersnood heerscht naar Polen, Letland en Litauen. --- BINNENLAND. De belasting op pleiziervaartuigen. Dezer dagen werd gemeld, dat de verhuurders van pleziervaartuigen in Friesland slechte zaken maken. Er worden weinig tochten gemaakt door het trekken naar het buitenland en wegens den lagen waterstand. Ook werd de vraag gesteld, of de bar hooge huurprijs der jachtjes de oorzaak kan zijn. In het „Vad." deelt thans iemand, die blijkbaar meer van de zaak weet, mede dat de oorzaak der malaise elders ligt: Honderden menschen, die vroeger met hun familie hun maandvacantie op het water doorbrachten, gaan over onze Ooster- en Zuidergrenzen. Niet, omdat zij plotseling van het gezonde watertoerisme genoeg gekregen hebben, maar alleen, omdat er een drukkende belasting op dit gezonde vermaak ie ingesteld. Zij, die meer dan 21 dagen een jacht huren, moeten belasting betalen, alsof het schip hun eigendom was en het geheele jaar gebruikt wordt. Zij, die een jacht verhuren als bedrijf, moeten een vierde van de belasting betalen, wat natuurlijk ook den huurprijs weer verhoogt. Deze zotte belasting, die veel hooger is dan die op automobielen, is de oorzaak, dat in ons land nagenoeg geen-jachten meer gebouwd worden, ettelijke werklieden op de jachtwerven ontslagen zijn. de meeste groote jachten naar het buitenland z.jn verkocht of zijn opgelegd. Verder heeft natuurlijk niemand lust een enorme belasting te betalen voor het genoegen van eenige weken te zeilen. Voor hetzelfde bedrag'an hij met vrouw en kinderen een maand naar het buitenland gaan. Vroeger werden de groote jachten gedurende ten tijd, dat de eigenaars ze niet gebruikten, aan anderen verhuurd. Stel dat de waarde van zoon èchip ongeveer ƒ 50,000 is, clan meet hiervan in de groote eleden, waar vee! opcenten geheven worden, betaald worden ongeveer ƒ 1100 k ƒl2OO belasting. Daar men deze belasting reeeLs verschuldigd is als men een êchip 3 weken gebruikt, eischt de fiscus niet minder clan ƒ 60 belasting per dag. Voor kleinere schepen betaalt men natuurlijk naar evenredigheid. --- Het heeft flink geregend! In den nacht van Woensdag op Donderdag en daarna heeft het flink geregend, schrijft de Haagsche weerkupdige medewerker van het „Vad." Eindelijk hebban we dien stroomenden en plassenden regen gekregen, waarnaar haast iedereen reikhalzend heeft uitgezien. Het is niet gebleven bij een enkel buitje, maar het heeft doorgeregend, zoo dat de plassen op straat stonden en het regenwater gorgelend in de riolen wegliep. Een echte, we zouden haast zeggen ouderwetsche regen, 13 m.M. Is de droogte nu ten einde'?, zoo vraagt hij en hij antwoordt: „Gaan we de oorzaak van het regenweer van heden na, dan blijkt dat een uit het Westen gekomen, dieper wordende depressie dit gebracht heeft, maar dat de algemeene weerstoestand in Europa eerder van dien aard is, dat de regenval beperkt blijft tot een klein gebied, dan dat een algemeen heerschende regen-weersgesteldheid is ingetreden. Een zoo lang aanhoudend en zoo algemeen over een groot deel van de aarde voorkomend verschijnsel kan niet plotseling geëindigd zijn en we zullen dus de volgende weken moeten afwachten om te zien of het regenweer van langeren duur is geworden. Langzamerhand komen nu berichten in over de droogte in Amerika. Het blijkt dat ook daar sedert lang de regenval over groote uitgestrektheden gering is geweest. Vooral de westelijke staten schijnen een groot tekort aan neerslag te hebben gehad. Ce droogte heeft zich dus niet tot Europa bepaald. Zij is waarschijnlijk een wereldverschijnsel en de vragen van een lezer van het buitenland, waar dan het water blijft, dat toch evenals vroeger voortdurend op de oceanen verdampt moet zijn of wel, is er een reden om aan te nemen dat er minder water verdampt dan anders? liggen dus voor de hand. Op de eerste vraag zou kunnen geantwoord worden, dat de dampkring minder waterdamp schijnt te bevatten dan normaal. Voor Nederland blijkt, dat overtuigend uit de resultaten van aërologische waarnemingen. Het waterdamp-tekort zou zelfs wel in ruwe getallen berekend kunnen worden. Een tekort aan waterdamp in den dampkring geeft natuurlijk dadelijk aanleiding tot gebrek aan regen. Een opmerkzaam waarnemer vftrouwd met de wolkaspecten van ons klimaat, kan het bijna iederen dag zien aan de wijze, waarop de lucht bewolkt. Nemen we aan, dat het gebrek aan waterdar ook elders voorkomt, dan volgt daaruit dat de verdamping al sedert lang minder dan normaal moet zijn geweest. Want was zij normaal geweest, dan was er geen gebrek aan waterdamp in de atmosfeer, en zouden de gewone regenoorzaken het water wel uit de lucht gehaald hebben. Welke oorzaken aan het werk zijn geweest om de verdamping te verminderen is niet bekend. Mogelijk is dat de onnen-lakten-"-^-"'"!.- der zeeën, die den waterdamp leveren, lager is geweest dan normaal, maar dit kunnen we niet met zekerheid zeggen. Het is dan ook niet ondenkbaar, dat de zonnestraling gewijzigd is en dat daardoor eigenaardige meteorologische verhoudingen tusschen land en zee zijn ontstaan, die aanleiding hebben gegeven tot minder verdamping en minder regen. Een andere vraag was of het regenwater dat niet in Europa en niet in Noord-Amerika gevallen is, dan in andere landen terecht is gekomen. Als wij een normale verdamping aannemen, dan moet het wel het geval zijn geweest. Maar ei zijn geen gegevens bekend om dit na te gaan en bij het betrekkelijk gering aantal waarnemingsplaatsen, die niet eens over de geheele aarde verspreid zijn, zal het wel nooit met voldoende zekerheid zijn na te gaan. Een tweede lezer meent-te hebben opgemerkt, dat de overheerschende winden gewijzigd zijn. Hij vergelijkt de windrichting met een kompasnaald, die een buitengewone Oostelijke declinatie heeft gekregen. Wanneer wij de juistheid van zijn waarneming aannemen, hetgeen echter bij gebrek aan ge Stevens thans niet te bewijzen is, dan nog hebben we geen verklaring voor de droogte, anders dan voor onze omgeving. Een grooter percentage Noordelijke of Oostelijke winden beteekent uit den aard der zaak voor West-Europa een vermindering van de zeewinden, die anders regenbuien zijn. Maar dit geldt niet voor andere werelddeelen. En het verklaart ook niet, dat zelfs de westelijke winden de laatste maanden minder regenbrengend waren dan normaal. Wat echter thans wel vaststaat is, dat de weerstoestand in West-Europa in de laatste twee weken een verandering ten gunste van regenweer heeft ondergaan. Er is in dien tijd op tal van plaatsen veel of matig regen gevallen. Het schijnt dus wel dat de weerstoestand zich langzamerhand keert ten gunste van regen en dat op die manier gaandeweg een einde zal komen aan de ongekend lanae periode van droogte. --- De arbeidsdag. De minister van Arbeid ,beeft bepaald, dat ook gedurende de maand September in de kaas- en boterfabrieken nog 10 uur per dag en 55 uur in de week mag worden gewerkt. --- Zuinigheid aan Oorlog. De „Avp." meldt, dat de nieuwe marechausseekazerne te Epe, die pi. m. ƒ 100,000 kost, in gebruik zal worden genomen door vijf manpen. --- Nederlandsche tentoonstelling te Kopenhagen. „Politiken" verneemt, dat te Kopenhagen het volgende jaar een groote Nederlandsche tentoonstelling zal worden gehouden, waarschijnlijk op het geheele Ti^oli-terrein, welke een beeld zal hebben te geven van Nederlands kunnen op het gebied van kunst, nijverheid, kunstnijverheid, landbouw enz. Er is dezer dagen een Deensoh comité opgericht, dat zal helpen bij de voorbereiding van de tentoonstelling. Het is niet uitgesloten, dat het verwachte bezoek van koningin Wilhelmina aan het Deensche hof tegelijkertijd zal plaats vinden. ---