BINNENLAND. Sneek — Wijmbritseradeel In een nota naar aanleiding van het verslag over het wetsontwerp tot wijziging van de grens tusschen de gemeente Sneek en Wijmbritseradeel merkt de minister van Binnenlandsche Zaken en Landbouw op, dat het niet noodig scheen in het onderhavige geval verder te gaan dan in verband met de behoefte aan bouwterrein te Sneek noo- Noch door een der beide gemeenten, noch door Gedeputeerde Staten van Friesland is het denkbeeld tot toevoeging van de geheele gemeente Wijmbritseradeel aan Sneek naar voren gebracht. --- Rijkssteun voor Werkverschaffing. Men schrijft ons uit Drachten: Door den minister van binnenlandsche zaken is bepaald, dat in de kosten van werkverschaffing na 31 Mei a.s. geen rijkssteun zal worden genoten en dat de gemeentelijke ontginning met dien datum moet worden stop gezet. De minister heeft gelijke beslissing genomen omtrent de ontginning van het Eenerveld onder de gemeente Norg, uitgaande van de N. V. Ontginningsmaatschappij „De drie Provinciën". Ook deze werkverschaffing wordt ultimo Mei geëindigd. --- Bestrijding van het mond- en klauwzeer. In Megen (N.-B.) is op initiatief van den inspecteur van den veeartsenijkundigen dienst, dr. Picard, een proef genomen met een nieuwe bestrijdingsmethode van het mond- en klauwzeer, welke was vastgesteld in overleg met den directeur der rijksseruminrichting, dr. Lourens en met dr. Winkel, bacterioloog aan dit instituut. Ruim 400 runderen, waarvan vele dieren door de ziekte waren aangetast, v/erden in de tweede helft van April" ingespoten met serum en entstof. De runderen hebben daarop gunstig gereageerd; het resultaat van de nieuwe methode was een snelle en zeer goedaardige doorzieking. Thans kunnen de dieren de weide verlaten, zonder gevaar voor besmetting van de omgeving op te leveren. De directeur van den veeartseniikundigen dienst, dr. Berger, is echter yan meening, dat men pas aan het begin staat en dat nog een groot aantal proeven zal moeten worden genomen, teneinde op een degelijken grondslag een systeem te kunnen opbouwen. De resultaten zijn echter van dien aard, dat dr. Berger den minister van Landbouw heeft voorgesteld, de proeven ook elders met kracht voort te zetten, waarvoor deze zijn medewerking heeft toegezegd. Aan de inspecteurs van den veeartsenijkundigen dienst is reeds opdracht gegeven, den directeur onmiddellijk te waarschuwen, wanneer het mond- en klauwzeer zich in hun ambtsgebied in een zoodanigen vorm voordoet, dat verdere proefnemingen mogelijk zijn. In hun eigen belang zullen de veehc-uders dus onmiddellijk aangifte moeten doen. zoodra zij ziekte-verschijnselen bij hun runderen waarnemen. De plaatselijke landbouwvereenigingen kunnen daarbij wellicht hun steun verleenen. De uitslag van de proefneming te Megen geeft weer hoop, besluit het „Hdbl.", waaraan we dit bericht ontleenen, dat men thans met de bestrijding der ziekte op den goeden w-eg is. Reeds wordt een soortgelijke proef genomen in het gebied van de Hollandsche Maatschappij van Landbouw onder leiding van prof. de Jong uit Leiden bij veehouders die daartoe hun stal willen afstaan. Eveneens bestaat bij de Friesche Maatschappij van Landbouw het voornemen, de behandeling in hét groot te gaan toepassen. --- De Bondskaatspartij te Franeker Op Pinkster-Maandag komen niet minder dan 53 afdeelingen van den Nederlandschen Kaatsbond met hare parturen samen te Franeker voor den jaarlijkschen strijd om den Muliersprijs. De afdeelingsprijzen bestaan uit een zilveren lauwerkrans van de stad Franeker, een zilveren tak van de P. C, verguld zilveren medailles van de Neutrale Middenstandsvereeniging en van de Vereeni_ing voor Vreemdelingenverkeer, benevens een drietal zilveren medailles. Voor de kaatsers zijn drie verguld zilveren distinctiefs do<->r de uit der ..Franeker C'.urant" beschikbaar gesteld, pDe volgende plaatsen zuilen zijn vertegenwoordigd door een partuur.: Franeker, Dongjum, Schalsum, Peins. Ried, Herbaijum, Tzum, Hitzum, Achlum, Arum, Witmarsum, Pingjum, Zürich. Kimswerd, Harlingen, Midlum, Sexbierum, Tjummarum. Wijnaldum. Minnertsga.* Wier, Berlikum, Beet.urn, Menaldum, St. Jacob, St. Anna, Vrouwenparochie, Oudebildtzijl, Stiens, Holwerd, Ternaard, Dokkum. Murmerwoude, Groningen, Drachten, Heerenveen, Rauwerd, Warga, Leeuwarden, Marssurn, Dronrijp, Engelurn. Winsum. Baard, Weidurn, Huins, Schingen, Wommels, Oosterend, Sneek, Bolsward. Makkum, Huizum. --- Buitenlandsch Overzicht. Gevaarlijke vrienden. — De reclitsohe steun aan het Fiansche kabinet — De socialisten in een hoek gedreven, — Een rede van Painlevé. — Geen socialistische instemming met de Marokkaansche politiek? — De Duitsche Rijksdag. — Een ondoordacht besluit. — Subsidie aan den wijnbouw. — Hoe er weer ai te komen. — De Rijksweer. — Gesslei's oratio pro domo. — Het repnblikeinsche leger en Dnitschland's vredelievendheid. — Engeland en Bulgarije. — Vaderlijke vermaningen. — Geen verlenging der leger-versterking. Frankrijk bemerkt op het oogenblik weer de gevaren van een minderheidskabinet. Toen Herriot premier was, werd een der grootste gevaren voor het kabinet gevormd door de kans, dat'het op een gegeven oogenblik te veel door rechts gesteund zou worden, waarna de socialisten, die het steunen zonder er in op genomen te willen zijn, het eigenlijk dienden af te vallen en de constante meerderheid gebroken zou zijn. Onder Painlevé gaat het denzelfden kant uit. Tijdens het Marokkaansche debat •— dat nog niet ten einde is — werd de regeering op een gegeven oogenblik zoo door de rechterzijde toegejuicht, dat ze er verlegen onder werd. Wat moesten haar eigenlijke aanhangers, de socialisten, daar- Van denken? Die wisten het blijkbaar zelf niet goed. Ze juichten tenslotte ook maar mee, doch na aarzeling, en niet van harte. Ze zitten met het geheele Marokkaansche geval. De cartel-motie is wel een poging gewest, om het voor hen zoo aannemelijk mogelijk te maken, doch het kwam, gelijke we gisteren opmerkten, voornamelijk op de commentaren, welke op die motie gegeven zouden worden, aan. Werden die al te krijgslustig, dan zou er voor de socialisten nog aanleiding kunnen iijn om de motie af te vallen. : Nu heeft gisteren de rechterzijde zich met die motie vereenisd; Masinot, «die onder Poincaré minister van oorlog was en die de Marokkaansche politiek geleid heeft in de banen, welke Herriot en Poincaré verder gevolgd hebben, noemde de motie waardig, gematigd en in overeenstemming met het nationaal belang, waarna hij er onmid-, dellijk toe overging Renaudet te bestrijden. Die had het doen voorkomen, als of de bezetting van de Werga-linie de Rifkabylen noodeloos tot den strijd geprikkeld had. Dit was echter onjuist. De linie was bezet, zonder dat er een schot gelost was, in April 1924 en men had de Rifkabylen nimmer belet, over de Werga te trekken om zich van levensmiddelen te voorzien, mits ze dat o*p vredelievende wijze deden. Men kon natuurlijk niet toestaan, dat ze hun gewoonte om lijftocht van de bevolking af te persen, volhielden. Na Maginot vereenigde zich nog de rechtsche afgevaardigde Barety met de cartel-motie, waarbij hij — alweer niet ten genoegen van de socialisten — opmerkte, dat er tegen Abd el Krim niet streng genoeg kon worden opgetreden. Het debat begon nu veel te lijken op een poging om de socialisten, met behulp van de motie waaraan zij zelven hun goedkeuring hadden verleend, in een hoek te drukken. Aan Painlevé w*as het om te pogen, hen daar weer uit te halen. De premier begon met er op te wijzen, dat er continuïteit in de Marokkaansche politiek der opeenvolgende kabinetten is geweest. Tot de bezetting van de Werga-linie is onder Poincaré besloten" ze is door Herriot en door hem goedgekeurd' Als, zoo zeide Painlevé, die bezetting niet had plaats gehad en als de Riffijnen zonder tegenstand de Werga waren overgetrokken — *elke verwijten zou de regeering dan met verdienen*? Toen hij in December 1924, wegens het binnensluipen van Riffijnen, versterkingen aanvroes verklaarde Lvautey, dat hij elke gedachte aan binnendringen in het Rif, dat een wespennest 's, of in de Spaansche zone, afwees. Painlevé herinnerde er aan, dat hij het zenden van versterkingen door Nollet voorbereid, heeft verhaast. Het is onjuist, dat Lyautey is overvallen, want hij had den aanval voorzien en heeft met de eerste versterkingen den toestand hersteld, en den weg naar Fez versperd. De regeering heeft hem haar vertrouwen betuigd. De regeering kan het aantal van de troepen, die daar strijden, alleen vertrouwelijk aan de commissie mededeelen, maar zij kan zeggen, dat dit niet veel grooter is dan dat van de troepen, die voor den oorlog in Marokko waren, of zelfs in 1921. Om echter verachtelijke praatjes den kop in te drukken deelde spreker mede. dat bet aantal dooden, zooals dat eergisteravond is vastgesteld, nog geen 400 bedraagt. Verder worden er ongeveer 30 soldaten vermist, voor % Franschen, en zijn er 1100 gewonden. Op verzoek van Herriot stond de geheele Kamer, beh.lve de communisten op, om hulde aan de dooden te brengen. De communisten protesteerden. Painlevé voegde hun toe: Gij roept over gewonden, maar uw enige wensch is de burgeroorlog. De soldaten, zeide Painlevé, zullen paraat aan de Werga blijven, tot dat de vrede mogelijk is, d w. z. tot dat de Riffijnen uitscheiden met invallen te doen in ons grondgebied. Frankrijk zal «-* vijandelijkheden geen uur te lang voortzetten. Het staat slechts aan de Riffijnen, den vrede te Serkrijgen. Mea moet hopen, dat zij de les. hun door de Franschen gegeven, zullen begrijpen. De vrede kan alleen verwezenlijkt worden als er overeenstemming bestaat tusschen de Franschen en de Spanjaarden in Marokko. Voor ons is een dergelijke overeenstemming mogelijk en wij zullen alles doen om de verwezenlijking daarvan te verhaasten. De medewerking van Frankrijk zal zoo actief mogelijk zijn, want het is zijn droom, in heel Marokko zekere deugden en zekere weldaden te zien heerschen, die het in zijn zone heeft gebracht. Onmiddellijk na deze redevoering juichten de rechtschen Painlevé luide toe, hetgeen eigenlijk niet de bedoeling was. Bijval van links ware wenschelijker geweest. Die kwam ook wel, maar aarzelend en achteraan. Alleen de communisten deden natuurlijk in het geheel niet mee. Een hunner. Berthon, nam na Painlevé het woord, om het voor Doriot op te nemen en hij herhaalde diens beschuldigingen, dat de geheele actie is opgezet door een kapitalistisch syndicaat, dat de mijnen in het Rifgebied wil bezitten. Briand verzekerde, dat dit niet waar was, maar Berthon verklaarde daar geen waarde aan te hechten, hetgeen tumult ten gevolge had en op schorsing van Berthon wegens beleediging van Briand uitdraaide. Met dat al zijn de socialisten door het verloop van de zitting van gisteren zoo kopschuw geworden, dat hun fractie gisteravond besloot, zich maar van stemming over de cartel-motie te onthouden. Op deze wijze zou het kabinet op de rechterzijde aangewezen zijn om die motie aangenomen te krijgen. Nu kan het op dien steun wel rekenen, maar men zou dan toch den ongewenschten toestand krijgen, waarop we in het begin van dit overzicht doelden. Het besluit van de socialisten is echter in een onvoltallige fractievergadering genomen en men hoopt, dat het nog ingetrokken zal kunnen worden, zoodat vandaag de geheele Kamer, behalve de communisten, de Marokkaansche politiek der regeering zou goedkeuren. Geschiedt dit niet, dan zal daar voor Painlevé geen reden tot aftreden in gelegen zijn, maar het zou de hechtheid van het cartel toch vrij ernstig geschaad hebben, hetgeen voor de toekomst bedenkelijk ware. De Duksche Rijksdag is tot 9 Juni met Pinkstervacantie gegaan. Voor dien heeft hij, gelijk gemeld, het Spaansch-Duitsche handelsverdrag nog aangenomen, ondanks de bezwaren daartegen, met name het openstellen van Duitschland voor den invoer van Spaansche wijnen. Vooral uit wijnbouwerskringen was daartegen geopponeerd en het scheen eenigen tijd, dat het verdrag hierop zou vallen. Toen de regeering er haar lot aan vastgekoppeld had, durfde de meerderheid van den Rijksdag echter niet in haar oppositie te volharden, en ze nam, na eindeloos gepraat, het verdrag aan. In het rapport, dat daartoe adviseerde, was echter ook een clausule gevlochten, die van de regeering een crediet van 80 millioen mark verlangt voor het geval de Duitsche wijnbouwers aan steun tegen Spaansche „dumping" behoefte hadden. Die clausule heeft men bij de debatten over het hoofd gezien, zoodat te laat gemerkt werd, wat er eigenlijk was geschied. Gelukkig is niet tot het crediet zelve besloten, zoodat het kwaad nog hersteld kan worden. De meerderheid der partijen voelt namelijk niets voor dit geld uitgeven en de regeering heeft dan ook weinig kans, wanneer ze met een voorstel daartoe komt. Vermoedelijk zal ze het dan ook wel achterwege laten, maar ook in dit geval kunnen de wijnbouwers enkele Rijksdagleden nog wel tot een initiatief-voorstel inspireeren en dan zou het kabinet eigenlijk een mal figuur aslaa, omdat het dan toch feitelijk als in gebreke gebleven aan de kaak zou worden gesteld. Het slot van de Rijksdagzitting werd gevormd door een verdediging van de Rijksweer door minister Gessier tegen de aanvallen van links en rechts, vooral die van links, waar men het leger te duur vindt. Gëssler zeide, dat de sterkte en ook de bewapening en uitrusting van het Duitsche leger bepaald worden door het verdrag van Versailles. Indien nu de linkerzijde zegt, dat de uitgaven voor het leger moeten worden verminderd, wil zij Duitschland nog minder strijdmiddelen toestaan dan de entente zelf als noodzakelijk beschouwt. Het is juist, dat de officieren goed bezoldigd worden, men vergete echter niet, nu het beroep van officier in Duitschland niet zeer aanlokkelijk meer is, dat het uiterst moeilijk is, bekwame officieren te vinden. Sprekers departement onderhandelt met het departement van financiën ten einde de mogelijkheid van het treffen van een bijzondere salarisregeling voor officieren en manschappen van de rijksweerbaarheid in overweging te nemen. Gessier herinnerde er voorts aan, dat volgens het verdrag van Versailles het Duitsche leger alleen bestemd is ter verdediging van de grenzen. Niemand, en ook niet het Duitsche officierskorps, heeft bezwaar tegen een gezond pacifisme. Slechts een krankzinnige kan in de tegenwoordige tijden aan oorlog denken. Zelfs de rijkspresident, die een militair deskundige van groot gezag is, heeft zich in dezen zin uitgelaten. Van geheime bewapening is in Duitschland geen sprake. De zoogenaamde tijdelijke vrijwilligers verdwijnen, daar- zij overbodig zijn geworden. Geen officier mag nog dergelijke vrijwilligers aanwerven. In de turn- en sportvereenigingen kan de Duitsche jeugd zich lichamelijk voldoende ontwikkelen. Het soldaatje spelen is overbodig geworden. Duitschland zal het verdrag van Versailles op eerlijke wijze uitvoeren. De Duitsche vrijheid mag echter in geen geval worden prijsgegeven. Gessier eindigde met een perroratie op de trouw aan de republiek van het lecer en hij had de voldoening dat, ondanks het socialistisch verzet, de begrooting van zijn departement werd aangenomen. De Bulgaarsche crisis is thans eindelijk in een der groote Westersche parlementen, namelijk in het Engelsche Lagerhuis, ter sprake gekomen. Na de belangstelling, welke sommige Engelschen uit eigen beweging voor Bulgarije aan den dag hebben, belangstelling die, vnor zoover ze van labourzijde kwam. tot veel gerucht en meeningsverschil aanleiding gaf, was het debat in het Lagerhuis geschikt om de lucht op te klaren. Een van de labour-rapporteurs, kolonel Wedgwood, die met ijselijke verhalen over Bulgaarsche wreedheden was teruggekomen, bepleitte, dat Engeland iets dergelijks niet moest toelaten en ook er voor moest zorgen, dat de versterking van het Bulgaarsche leger met 10,000 man niet langer dan tot 31 Mei gehandhaafd werd. De onderminister voor buitenlandsche zaken, Mac Neill, hield een toespraakje waarin hij een soort vaderlijke vriendschap van Engeland voor Bulgarije ontwikkelde. Natuurlijk kon Engeland zich niet in Bulgarije's binnenlandsche aangelegenheden mengen op een wijze, zooals de labourmenschen gaarne wilden, maar het gaf de regeering van Sofia goeden raad. Zoo adviseerde het om niet met de terechtstellingen door te gaan, maar te pogen, de verschillende partijen van het land bijeen te brengen tegen het bolsjewistisch gevaar. Tegen nationale gevaren waren in Engeland de partijen ook steeds gezamenlijk opgetrokken en dat diende in Bulgarije eveneens te kunnen, wanneer daar maar een gematigde politiek werd toegepast. Voorts verzekerde Mac Neill, dat Engeland tegen het langer in dienst houden van de Bulgaarsch extra-troepen gekant was en zijn toestemming daarvoor niet zou geven. Daar Frankrijk hiertoe evenmin bereid is, zal dus Bulgarije zijn legerversterking 31 Mei naar huis moeten zenden en zien, hoe het, met of zonder de toepassing van Mac Neill's vriendelijke raadgevingen, de binnenlandsche orde bewaart. --- Woningbouw met Rijkssteun. De minister van arbeid heeft, met betrekking tot het gebruik van batige saldi op de exploitatie van met rijkssteun ingevolge de Woningwet gebouwde woningen, het volgende aan de gemeentebesturen medegedeeld. Met ingang van het exploitatiejaar 1924/1923 zullen bij de vaststelling van bijdragen voor met rijkssteun gebouwde woningen de batige saldi op de exploitatie van reeds eerder door dezelfde vereeniging, vennootschap of stichting of bij gemeentebouw door de gemeente gebouwde woningen niet meer in mindering worden gebracht van de door rijk en gemeente uit te keeren bijdragen. Tenzij bij de verleening van het voorschot de voorwaarde is gesteld, bedoeld in art. 23 van het Woningbesluit, moeten alsdan de batige saldi door de vereeniging, vennootschap of stichting of bij gemeentebouw door de gemeente worden gereserveerd, ten einde te zijner tijd te worden aangewend tot verbetering van de volkshuisvesting, b.v. nieuwbouw. Deze bepalingen gelden niet voor dat deel van een eventueel batig saldo, dat, ingevolge de voorwaarde bij de toekenning van een voorschot gesteld, aangewend moet worden, om met de toegekende bijdrage een sluitende rekening te verkrijgen. In die gevallen zal bij de vaststelling van de bijdragen steeds rekening worden gehouden met een batig saldo ter grootte van het bedrag, dat bij de toekenning van het voorschot en de bijdrage werd geraamd. --- Schadevergoeding aan reederijen De Nederlandsche regeering heeft eenigen tijd geleden ƒ3,150,000 betaald als schadevergoeding aan 13 Rotterdamsche en Amsterdamsche reederijen voor de requireering van 31 schepen ia 1917. De verdeeling van dit bedrag heeft geen enkele moeilijkheid opgeleverd. De Holland- Amerika-lijn heeft er ƒ700,000 van ontvangen. --- Wijziging Belastingwetten. Verschenen is de memorie van antwoord he-> treffende de wetsontwerpen tot aanvulling der Zegel wet 1917. Wijziging der Successiewet, Wijziging der Wet op de Inkomstenbelasting 1914, Herziening van de Verdedigingsbelasting II en Wijziging van art. 33 der Leeningwet 1914. Daaraan ontleenen we: Voorshands zou het niet verantwoord zijn het accres van alle middelen tezamen voor 1926 op een hooger bedrag dan ƒlO millioen te ramen. Daartegenover staat dat voor zoover thans reeds bekend is voor 1926 op een bedrag aan nieuwe"* uitgaven van f 25 millioen moet worden gerekend. Er zal dus nog te voorzien zijn in een dekking van ƒl5 millioen. Om den toestand weder gezond te maken, d. w. z. om terug te keeren tot een evenwiehtstoe-* stand tusschen het normaal accres der uitgaven en der middelen, zijn — voor zoover de Staat daartoe kan medewerken — verschillende maatregelen noodig. waarvan de belangrijkste nog in het kort besproken worden, n.l. verdere verlaging der gewone uitgaven, daling van den schuldenlast en verbetering van het belastingstelsel. Bij het denkbeeld van het rapport-v. Vuuren, waarin van de gedachte is uitgegaan, dat het Leeningsfonds zijn functie als apparaat tot delging der 'crisisschuld tot het eind zal blijven volvoeren, kan de minister zich wel neerleggen. De nadere wijziging zal ten gevolge hebben, dat de opbrengst der verteringsbelasting met een bedrag zal verminderen, dat volgens een globale raming op ƒ 3 a ƒ 4 millioen 's jaars kan worden gesteld. Voorts zal de wijziging van de wet op de personeele belasting de opbrengst dier belasting met pi. m. ƒ 1.5 millioen doen dalen. Dientengevolge zal de voorgestelde verlaging van een der overige belastingen noodzakelijkerwijs voor een ongeveer gelijk bedrag moeten worden teruggenomen. Deze compensatie zal moeten gevonden worden door het ontwerp tot wijziging der Wet op de Inkomstenbelasting 1914 in dien zin nader te wijzigen, dat de opbrengstvermindering van f 12 millioen op ƒ 7.5 aƒ 8 millioen wordt teruggebracht. Daartoe moet de verhooging van den kinderaftrek, die in het aanvankelijke ontwerp op ƒ 300 was gesteld, teruggebracht worden op ƒ2OO. tweede factor, waarmede rekening valt te houden, is gelegen in de omstandigheid, "dat. volgens het rapport der commissie-v. Vuuren, waarmede de minister zich kan vereenigen, de' stand van het Leeningfond. een verlaging der cri.ishef. fingen toelaat met ƒ 11.5 millioen. Het fonds zal derven ƒ 14.5 millioen, kan missen ƒ11.5 millioen en zou dus tekort komen f 3 millioen. welk bedrag aan het fonds moet worden gerestitueerd. De minister zou bij nadere overweging de opbrengst der verteringsbelasting als volgt willen bestemmen: 1. tot dekking van het verlies, dat de Staat lijdt wegens de voorgestelde wijziging: a. van de Successiewet f 10 millioen; b. van de Wet op de Personeele Belasting ƒ1.5 millioen; c. van de Inkomstenbelasting 1914 ƒ8 millioen; ..taal ƒ 19.5 millioen; 2. tot vergoeding aan het Leeningsfunds van iiet bovenomschreven tekort f 3 millioen, totaal ƒ 22.5 millioen. Hetgeen de verteringsbelasting meer dan ƒ 22.5 millioen opbrengt zou clan in het Leeningfonds gestort moeten worden, ten einde aangewend te worden tot buitengewone aflossing van crisisschuld of wel tot nadere verlaging van crisisheffingen. Het denkbeeld een belasting te gaan heffen van hen, die'voor hun genoegen naar het buitenland reizen, verdient volgens den minister geen aanbeveling. Van de plcizierreizigers onderscheide men wel diegenen, die het land verlaten om aan inkomsten en vermogensbelasting te ontkomen.' Het denkbeeld om die personen op de een of andere wijze aan te grijpen verdient ten volle overweging. ---