Purol bij Ruwe en Schrale Huid --- TAFELZILVER VOORRADIG Aardappellepels. Jamlepels. Advocaatlepels. Kaasmesies. Botermesjes. Mosterlepeltjes. Broodvorken. Paplepels. Compótelepels. Pasteischeppen. Dessertmessen. 'uddinglepels. Dienvorken. Rijstlepels. Eetschuivers. Salade couverts. Eierlepeltjes. Sardinevorkjes. Fruitmesjes. Sauslepels. Fruitscheppen. Soeplepels. Groentelepels. Spiegeleierscheppen. Hors d'oeuvre Suikerstrooiers, stellen. Suikertangen. Taartprikkers. Taartscheppen. Taartvorkjes. Vischcouverts. Vischscheppen. Vlalepels. GROOTE COUVERTS DESSERTCOUVERTS in alle maten en prijzen voorradig. Per couvert of bij 12 of 6 paar met of zonder étui. Ter aflevering gereed. Keuzezending op verzoek. Fa. S. BOLMAN «St Co. Nieuwestad, t o. de Lange Pijp L EEUWARDEN Lepeltjes met de WAPENS van LEEUWARDEN en FRIESLAND. GEDREVEN ZILWERWERKEN. Enorme keuze. Gedreven Serviesjes, Theebusjes, Lepelkistjes, enz. enz. Sigarenkistjes. PRACHTIGE KEUZE ZILVEREN THEELEPELS. Apostellepels. Bloemlepels, Dierenlepels, enz. enz. --- Leeuwarder Courant Zaterdag 12 November 1927. ZESPE BLAD. --- WAPENSTILSTANDSDAG. De lampionoptocht. -u het vorige jaar heeft het bestuur der & Leeuwarden van den Internationalen ifdeelin* y^^.g,, TOor Vrede en Vrijheid op den Bon* van Leeuwarder jeugd weer opgeroepen Vred i haar vredeslichtjes zich op het Wimelo» m, tg verzamelen en vandaar uit een PminiP'" stad te maken, teneinde de vredestocnt do wijze te proflageeren. Het weer gedachte KUnstigi doch niettegenstaande *M toch een groot aantal kinderen, ongedat «^ in r\e Beurs bijeen gekomen, ieder hun teer WM (j^end. dat van den een al mooier TT^e5U van den ander. Sommigen hadden erg ,a* r"t «edaan iets origineels te verzinnen en om h Ö eigen gemaakte lampion, waarop de 'üj^taif of de woorden "Weß met den oorl°8"' m dM te komen. 100 jbeurslokaal maakte de optocht niet zoon indruk als het vorige jaar op straat I"*^^ twee ommegangen om het beurser *e «maakt, waarna een vijftigtal prijsjes SAë Weren werden uitgedeeld, waarvoor zij ■^«flßerking kwamen, die de mooiste lampion fJlen vervaardigd en waarin de vredesgedachte het best tot uitdrukking kwam. Een goedgeslaagde i giiddag. sjjb^ --- De avondbijeenkomst. IV Internationale Vrouwenbond voor Vrede en Vrijheid had gisteravond in Amicitia te Leeuwarden vergadering belegd ter herdenking van ta wapenstilstand. . Na een openingswoord van mevrouw Buisman ras het woord aan de eerste spreekster mevrouw ISBRÜCKER-DIRKSEN Spreekster wees er in de eerste plaats op, dat ü hedenavond niet optrad aU Esperanüste, maar ib pacifiste. Als Esperanüste is zij neutraal, ib pacifiste niet. Dit om misverstand te voor- Het is bedroevend, aldus spreekster, dat er nog :d moet worden tegen den oorlog, den ooriie niet alleen millioenen doeden en levensfhng verminkten voortbracht, maar ook op ideëel gebied zulke groote verwoestingen aanrichtte. Toch is dit getuigen noodig, gezien de steeds sterkere bewapening, waartoe vele volken overenhet feit, dat steeds nieuwe moorwerktuigen worden uitgevonden. In Amerika zijn proefnemingen met giftgassen en andere stoffen, die geheele landstreken verwoesten en gansche bevolkingen uitmoorden, aan de orde van den dag. Hoe is het te verklaren, dat steeds met dergelijke voorbereidingen van een nieuwen oorlog ■jnrdt voortgegaan? De groote massa geeft zich f »en rekenschap van de gevaren, die haar bedreitu en iaat zich nog steeds leiden door afgesleten toten als daar zijn vaderlandsliefde, oorlog uit v^edigins en „het is altijd zoo geweest, het zal 4ioo wel blijven". \»trlandsliefde? Maar verreweg de meesten, èioet buitenland een betere positie dan in het ( «Md kunnen krijgen, nemen deze met beide tóen aan. Kan men werkelijk wel van vader«tsliefde spreken? Toch laten duizenden JOfemannen zich door dit woord in den oorlog «r^en en verwarren het met liefde voor den Barnat, d. i. liefde voor de streek, waar wij gebo- Bn zijn en die wij allen in meerdere of mindere •We hebben. Vaderlandsliefde echter is een gevaarlijk woord, ™ men zoo weinig mogelijk moet gebruiken. '•Preekster zou het willen vervangen door liefde T 0« de menschheid. 'Oorts komt men met de leuze, dat men slechts 'o oprlog uit verdediging voert. Maar dit zeg{•*" bij iederen oorlog al weer alle partijen. En "«afschuwelijke oorlogswerk, het menschens*aten in het groot, is met geen enkel argument ™ te praten. Een derde leuze is, dat er altijd oorlog is ge•^ en deze er ook altijd wel zal blijven. Maar /°^er *as de slavernij er toch ook altijd geweest yn* is toch afgeschaft worden de menschen met dikwijls onbe* leugens in slaap gewiegd. En het doet *esster leed, dat hiertegen in vele kringen nog krachtiger wordt opgetreden. Een legerr 6 wekt noe bij talloos velen geestdrift en ? moest toch bedenken, dat ditzelfde leger ?*> dient om menschen te doeden. Waarom 3; die in vredestijd iemand vermoordt een Jknaar en hij die in oorlogstijd menschen 7 een held? J$e' zijn er zelfs, die zich pacifisten noemen J meenen, dat het leger moet blijven bestaan, jj-^meene dienstplicht gehandhaafd Een derjjT* half pacifisme is erger dan in het geheel .Pacifisme. Ons doel moet zijn het militarisme l^f^Jden, het militarisme, dat nog steeds de a^^fon van den oorlog is, zooals spreekster j,fle hand van verschillende schrijvers betoogt. %^nn mag het waar zijn. dat men gemakkelijk «te»'"B kan eisenen- maar dat het moeilijker Uren»/ de regeeringen om deze in practijk te en. maar als vanuit het volk de groote aan- Er *0n». zullen de regeeringen moeten volgen. iaan,?n reeds eenige lichtpunten. De Amerify Cüe senator Borah heeft den oorlog eenvoudezen ttÜ3 willen verklaren. Dat zou volgens knem Sman vola°ende zijn. Den oorlog weg % n n,door haar oorzaken.te bestrijden acht hij Vrn -g' Ook aan het duel en aan -de tonaal jn de verschillende landen is een eind Eea ?°T de wet. Heer BP er m'ddel, waarvoor spreekster veel »ïn EUf ll is het stichten der Vereenigde Staten keschou°Pa- eze statenbond zal men dan moeten de Verß^n als de eerste stap tot het komen van •Maar 'gd€ Staten der Wereld. lentalit6?°r a"es moel *r komen een amlere feu, Qat ■ Men moet het zoover zien te bren**er te i6en man z'cn sa' schamen met een ge*«r en j°°pen; De vrouwen kunnen hiertoe mede°°r liefde aan te kweeken, zoowel voor f d'6r' Laten Zll bedenken, dat hun Nbernerif T andere opschik tal van dieren een SieU TLleed veroorzaken. Door de liefdete^w>ver all© schepselen «e bestrijden zullen zij den vrede bevorderen. Dikwijls echter zijn ze tekort geschoten. De grootste teleurstelling van den oorlog, zegt de Oostenrijksche schrijver Laszco, is geweest de houding der vrouwen. Inplaats van voor den Trede te werken, hebben zij de mannen aangevuurd ten strijde te trekken. Dit moet anders worden. De vrouwen zijn het, die het jongere geslacht hebben op te voeden en aan de jeugd is de toekomst. In deze toekomst moet een eind worden gemaakt aan het feit, dat de rechtsverhoudingen der volkeren een enorm eind achterstaan bij die der individuen. Er moet een behoorlijke volkenrechtsorde worden opgebouwd, die aan iederen vorm van oorlog een einde zal maken. Hiertoe kan ook medewerken het Esperanto. Niet alleen toch zal men in de toekomst eeD internationale taal noodig hebben, maar ook hebben de Esperarftisten reeds in het klein volbracht wat in het groot volbracht zal moeten worden, n.I. het tot elkaar brengen van allerlei menschen van iedere nationaliteit, elke rang en eiken stand. Ook moet de Volkenbond, dit nog zoo onvolmaakte begin, worden uitgebouwd. Met een krachtigen oproep tot de aanwezigen om voor het schoone doel mede te werken, besloot de spreekster haar rede. --- Over vrede. Vervolgens is het woord aan ds. J. DOZY, die als onderwerp had gekozen „Over vrede". Er wordt in onze dagen, aldus spreker, zeer veel op scherpen en heftigen toon over vrede gesproken. Men uit felle aanklachten tegen die menschen en die groepen, die niet vredesacties steunen, die in oorlog niet uitsluitend een kwaad zien, van wier invloed men oorlogsgevaar ducht. Dat dit geschiedt, is niet te verwonderen. Wanneer men beseft hoe vreeselijk oorlog is en men ziet wat er in de wereld gebeurt of liever niet gebeurt om hem te bestrijden, wordt men bitter. De mentaliteit, die zoo nu en dan bij het te water laten van oorlogsschepen en andere dergelijke gelegenheden aan den dag treedt, is meer dan bedroevend en is rondweg veelal oorlogszuchtig te noemen. De verslagen, die tot ons komen over conferenties, waarin de vredeszaak moet gediend worden, geven een zeer bedroevend beeld. Zoo is een scherpe toon bij het spreken over vrede wel te begrijpen, toch is deze onverstandig. Wanneer wij over vrede spreken is zelfbeheersching zeer noodig. Een opgewonden gevoel is toch een buitengewoon slechte basis voor vredesarbeid. Hebben wij slechts zulk een onbeheerscht gevoel dan is het gevaar groot, dat het oogenblik komt, dat wij ons, zooals wij ons nu laten drijven door den indruk, die de oorlogsgruwel op ons maakt, morgen, wanneer de omstandigheden misschien anders zijn, ons laten medesleepen door het gevoel te moeten strijden voor recht of tot bescherming van zwakken of iets dergelijks. Nuchterheid en nogeens nuchterheid is hier noodig. Maar wanneer wij deze zaak des vredes nuchter bezien, dan gevoelen wij ook hoe geweldig ingewikkeld deze is. Spreker herinnert zich lezingen daarover van zijn leermeester professor Roessingh. Hij wees op de moeilijkheden, die ontstaan, doordat de vrede alleen denkbaar is door recht, dat alleen te handhaven is, als het gesteund wordt door geweld. Hij wees er op. dat de vrede er nog niet is, wanneer de stand, waarin de staten zich op het oogenblik bevinden, wordt vastgelegd. De verhouding tusschen de volkeren is toch een dynamische en geen statische, volkeren komen op en gaan onder. Hij wees er op hoe moeilijk het is na te gaan of er werkelijk een groote vredesgezindheid is of dat datgene wat zich vredesgezindheid noemt in wezen de wensch is naar een gemakkelijk leven. In dat geval zal geen blijvende vrede te wachten zijn, daar men nu wel vrede wil. omdat men meent dat daardoor het leven beter wordt Wanneer echter morgen het leven moeilijk wordt gemaakt door andere volkeren zal men dan dat moeilijker leven aanvaarden om der vrede wille of zal men gaan strijden om een gemakkelijker leven? Wij gevoelen zoo welk een ingewikkelde zaaK, die zaak des vredes is. Wanneer wij overwegen hoe volkeren geweldig gecompliceerde psychiscne eenheden zijn. die maar niet zoo met het enkeie individu zijn gelijk te stellen, begrijpen wij, waarvoor wij staan. Zij hebben toch een eigen karakter eigen kwaliteiten en fouten en deze mulioenen omvattende groepen zijn niet zoo eenvoudig in een regeling te leiden. Wanneer wij