9 • #* fl meting & 3éT\ O. d. Kelders 206-8 --- Y^ Helpt óók tegen dorst. --- Leeuwarder Courant Donderdag 14 Juni 1928. VIERDE BLAD, --- UIT DE PROVINCIE. RAADSVERSLAGEN. SMALLINGERLAND. Drachten, 13 Juni. Wegens ongesteldheid van den burgemeester werd het voorzitterschap waargenomen door den oudsten wethouder den heer Bos. Voor kennisgeving werden aangenomen de mededeeling van het bestuur van den Bond van Politiepersoneel in Nederland dat naar aanleiding der besprekingen in de commissie voor georganiseerd overleg, het verzoek om toekenning van een vacantietoeslag wordt ingetrokken, zoomede de door Ged. Staten goedgekeurde besluiten tot vaststelling van algemeene voorwaarden voor uitgifte van bouwterreinen in erfpacht en overdracht van het gemeentelijk electriciteitsbedrüf aan de provincie. Naar B. en W. werd gezonden ter bekoming van orae-advies, een voorstel van het lid van den raad den heer S. van der Vee. om voortaan geen keurloon te heffen voor in de noodslachtplaats uit nood geslacht of afgemaakt vee. Ingekomen was de resolutie dat bij Ged. Staten is ontvangen de in de vorige vergadering genomen beslissing ter zake van het mogelijk maken van vestiging van een vergunning voor drankverkoop in het buiten „Vreewijk" te Drachten. B. en W. deelden mede dat tengevolge van de afwezigheid wegens ziekte van den burgemeester, het college tegen deze vergadering niet gereed is gekomen met zijn voorstel betreffende de aanvrage om subsidie voor aanleg en verharding van den Zuider-Hoogeweg bij Drachten. Aan mej. T. Schuurman, onderwijzeres aan de openbare lagere school te Nijega, is voor het tijdvak 24 Mei tot 16 Juni ziekteverlof toegestaan. Goedgekeurd is dê rekening over 1926—1-1&27 van de arbeidersbouwvereeniging „Beter Wonen", wat betreft de exploitatie van 65 woningen te Drachten. De exploitatie heeft een verlies ad ƒ 12,581.35 opgeleverd, terwijl de rijksbijdrage in dit tekort is toegezegd tot een maximum van ƒ 13,125.42: het onderhoudsfonds van deze woningen beloopt thans ƒ 5098.23. Besloten is met de gemeente Tietjerksteradeel een gemeenschappelijke regeling te sluiten ten behoeve ■van de toelating van kinderen, wonende onder Oudega op de openbare lagere school te Eernewoude; de regeling gaat er van uit dat de werkelijke kosten die Tietjerksteradeel ten behoeve van deze leerlingen uit Smallingerland moet maken, door die gemeente worden vergoed. --- De begrooting niet goedgekeurd. Ged. Staten dezer provincie hebben goedkeuring aan de gemeentebegrooting voor 1928 onthouden op grond van de volgende overwegingen: dat in het onder volgno. 183: „Jaarwedde personeel openbare werken" geraamde bedrag is begrepen ƒ 4000 wegens jaarwedde van den architect, hoofd van gemeentewerken; dat de maximum-jaarwedde van dezen functionaris tot 1 Januari 1928 ƒ4200 bedroeg, doch bij raadsbesluit van 8 November 1927, no. 11, tot ƒ 4000 is teruggebracht; overwegende, dat met ingang van 1 Januari 1928 op alle ambtenaren der gemeente Ooststellingwerf bijdragen voor pensioen tot het in de wet gestelde maximum worden verhaald; dat deze vergadering meent zich hiertegen, omdat het verhaal op alle ambtenaren wordt toegepast, niet te moeten verzetten; dat zij echter tegen de verlaging van de jaarwedde van den architect met ƒ2OO overwegend bezwaar heeft, omdat niet een algemeene verlaging der jaarwedden van alle ambtenaren plaats heeft, maar slechts één persoon door verlaging zijner jaarwedde wordt getroffen; dat dit bezwaar te meer klemt, nu het bij de aanstelling van den ambtenaar in quaestie voorgevallene aanleiding had behooren te geven, thans niet tot verlaging zijner jaarwedde over te gaan; dat immers de ambtenaar zich in 1920 bereid verklaarde een benoeming in Ooststellingwerf 'te aanvaarden onder voorwaarde, dat zijn jaarwedde ƒ4200 zou bedragen; dat hij zijn woord gestand deed en de benoeming aannam, hoewel hem in de gemeente, waar hij werkzaam was, een vrijwel gelijk inkomen in het vooruitzicht werd gesteld, waardoor een verandering van werkkring voor hem weinig voordeel meer beteekende; dat deze vergadering de gemeente nu ook zedelijk verplicht acht, thans niet tot verlaging der jaarwedde over te gaan; dat de gemeenteraad tot de verlaging besloot, blijkbaar mede uit de overweging, dat op het bedrag van de jaarwedde van den titularis boven ƒ 3000 volgens de wet geen bijdrage voor weduwen- en weezenpensioen mag worden verhaald en derhalve op die jaarwedde in verhouding minder wordt ingehouden dan op die van andere ambtenaren; dat daarbij evenwel uit het oog is verloren, dat de pensioenaanspraken der na te laten belrekkingen van een ambtenaar, die meer dan ƒ 3000 salaris geniet, in verhouding ook geringer zijn dan voor dia van lager bezoldigden; dat de gemeenteraad met het raadsbesluit tot verjaging der bedoelde jaarwedde inbreuk maakt op de in de wet gestelde regelen betreffende het verhaal van pensioensbijdragen; overwegende, dat deze vergadering van oordeel is, dat de gemeente haar zedelijke verplichtingen dient na te komen en niet gerechtigd is langs een omweg de bepalingen eener wet gedeeltelijk te niet te doen; dat deze vergadering derhalve hare goedkeuring niet kan verleenen aan de gemeentebegrooting, waarop wegens jaarwedde van den gemeente-architect ƒ 4000 is uitgetrokken. De meerderheid van B. en W. wil aan den eisr.h van Ged. Staten gehoor geven, terwijl de minderheid voorstelt bij de Kroon in beroep te gaan. Dit punt ontlokt nogal discussie. De overgroote meerderheid der leden kan met de beschikking van Ged. Staten niet aceoord gaan en laakt het optreden van dit college. Met 13 tegen 2 stemmen wordt dan ook het voorstel van de minderheid van B. en W.. om bij de Kroon in beroep te gaan, aangenomen. Vastgesteld worden de door de Vereeniging van Nederlandsche Gemeenten in de bekende circulaire aangegeven bepalingen ter bestrijding van corruptie bij de gemeentebedrijven. Besloten wordt de verharding van den Bovenweg, den Bekhofweg en Abbendijk en de te maken verbindingsweg tusschen den Bovenweg en den kunstweg Oldeberkoop—Makkinga te doen plaats vinden mot klinkers in plaats van met steen- of basaltslag en aan het verharde gedeelte dezer wegen een breedte te geven van 3 M. in plaats van 2.75 M., zooals bij aanwending van steen- of basaltslag had moeten geschieden. In de kosten brengt deze vergadering geen verschil. Voorts wordt t. a. v. dit wegenplan besloten om den boyengenoemden verbindingsweg, behoudens goedkeuring van Ged. Staten, te doen leggen langs de westzijde van de boerderij van O. van der Schoot te Oldeberkoop. Oorspronkelijk lag het in de bedoeling, dat deze verbindingsweg gelegd zou worden langs de boerderij van H. Akkerman. Het Wezencomité te Oldeberkoop achtte het om verschillende redenen gewenscht dien weg meer westwaarts aan te brengen. Gelijk boven vermeld ging de raad conform het voorstel van B. en W. hiermede aceoord. Een voorstel van B. en W. inzake een adres van Plaatselijk Belang te Appelscha omtrent overname en vernieuwing van bruggen te Appelscha, wordt op verzoek van den heer Zwart, die een bespréfing hissehen het gemeentebestuur en het bestuur van het waterschap „De Nieuwe Vaart" gewenscht oordeelt, aangehouden Tot hoold der openbare lagere school te Oldeberkoop wordt met 9 stemmen benoemd de heer H. van Detden, thans in gelijke functie werkzaam tvliet. De heer Meijer, hoofd der openbare lagere school te Haulerwijk-beneden, verkreeg 6 stemmen. Bij de rondvraag overhandigde de heer Zwart den voorzitter een schriftelijk voorstel, beoogende afschaffing der gemeentelijke opcenten op de vermogensbelasting en om de daardoor te ontstane mindere baten voor de gemeente te vinden uit de plaatselijke inkomstenbelasting, door wijziging der betrekkelijke verordening. B. en W. zullen t. z. t. over dit voorstel advies Hari in Dtn, 13 Juni. Het gisteren gemelde bericht omtrent de van V. V. V. vanaf 18 Juni uitgaande boottochten naar de Zuiderzeewerken. is niet geheel De dienst als volgt geregeld: Op Maandag- en Woensdagmorgen om 9Yi uur per ..Minister Kraus" en op Dinsdag- en Donderdagmiddag om 2 uur per ~Prin3 Hendrik". — De heden alhier gehouden collecte ten behoeve van den Frieschen Bandenkring bracht ƒ390 op. Jtlitm. 13 Juni. Na gehouden bespreking tusschen de besturen van de werkgeversvereeniging in het landbouwbedrijf alhier en van de afdeeling van den Nederlandschen Landarbeidersbond is overeenstemming verkregen over het loon in de hooiing. Het loon is gedurende i weken vastgesteld op ƒ3O per week zonder kost of ƒ23 per week plus koot en inwor. Seibi e i ■ m, 14 Juni. Bij de alhier gehouden keuring van geiten waren 40 stuks aangevoerd Van de éénjarige geiten werd een le prijs toegekend aan Michiel Terpstra, een 2e prijs aan H. Westra en een 3e prijs aan K. Braam; van de tweejarige bekwam M. Terpstra een 2en prijs en van de driejarige en oudere geiten verkreeg F. Norder een len, S. Travaille en K. Braam elk een 2en en J. Terpstra en S. v. d. Ploeg elk een 3en prijs. Opgenomen werden 14 lammeren en 5 geiten. --- Een wachtgeldster en een betrekkind. In de vergadering van 15 Maart werd tot onderwijzeres aan de openbare lagere school no. 111 te Drachten (Noorderdwarsvaart) benoemd de wachttjeidster mej. N. J. Man te Utrecht. Niettegenstaande herhaaldelijk op een definitief beritht bij haar is aangedrongen heeft de benoemde zich noe niet ten opzichte van de aanvaarding dezer functie verklaard, waarbij zij ab reden opgeeft dat zij waarschijnlijk tot vast onderwijzeres te Utrecht zal worden aangesteld, aan welker benoeming zij boven Drachten de voorkenr geeft. B. en W. hebben den minister van Onderwijs met een en ander op de hoogte gesteld. De minister heeft doen weten, dat, waar in het benoemingsbesluit geen datum van ingang der benoeming is gesteld, het beshni vrijwel krachteloos is. omdat daardoor ook thans intrekking van het wachtgeld niet mogelijk is.. De minister gaf in overweging het benoemingsbesluit alsnog aan te vullen met een datum yan infunctietreding. Wenschelijk werd het geoordeeld aan de aanwijzing van den minister gevolg te geven, waarom wend besloten den datum van ingang der benoeming te stellen op 21 Juni ei. In de vergadering van 10 Februari j.l. werd door B. en "W-, naar aanleiding van een adres van de vereeniging „Plaatselijk Belang" te Houtigehage. door B. en W. voorgesteld niet te voldoen aan het verzoek om den zandweg langs de Houtigehaagsterwijk in eigendom, onderhoud en beheer over te nemen en dien weg te verbeteren, omdat de eigenaren van dien weg voorwaarden stelden, die niet aannemelijk waren. Op initiatief van den raad werd dit voorstel teruggezonden met uitnoodigine nader overleg met belanghebbenden te plegen. Dit nader overleg heeft intusschen tot overeenstemming geleid. Met het bestuur van „Plaatselijk Belanz" zijn B. en W. overeengekomen dat zoodanize strook grond kosteloos aan de gemeente zal worden afgestaan als noodig is om den weg een breedte van 7 Meter te zeven, de gemeente zal slechts hebben te betalen een koopsom ad ƒ 100 door een der eigenaren zeêischt. terwijl voorts de wijze van verbetering geheel aan de gemeente wordt overgelaten. Op grond dat deze weg tevens dient als toegang naar de openbare lagere school en het verkeer ter plaatse zeer ten goede zal komen, stelden B. en W. voor, voor dit keer af te wijken van den regel die bij wegaanleg steeds wordt gevolgd, n.l. gratis afstand van grond. De raad vereenigde zich met dit voorstel en besloot de overdracht te aanvaarden, nadat de heer Keuninz er bij het dagelijksch bestuur op had aangedrongen vóór den komenden winter de verbeteringen te doen aanbrengen. Door het bestuur van het Gereformeerd gymnasium te Leeuwarden was wederom een adres ingezonden om toekenning van gemeentesubsidie ten bedrage van ƒ 129.38 over 1925, in de kosten van het bezoeken door twee leerlingen uit Smallingerland van deze onderwijsinrichting. De meerderheid van het college van B. en W. herinnerde, dat reeds twee keer een verzoek van gelijke strekking is afgewezen, dat geen nieuwe gezichtspunten zijn geopenbaard, waarom werd voorgesteld het adres thans voor kennisgeving aan te nemen. De minderheid adviseerde tot toewijzing van het verzoek. Het afwijzend advies werd met de stemmen der heeren Van der Scheer en Douwstra tegen aangenomen. In de vorige vergadering werd de beslissing ro de aanvrage van het bestuur der bijzondere school te Drachten (Stationsweg1) — beschikbaarstelling van gelden voor grondaankoop, voor vergrooting van het schoolplein — aangehouden, omdat de raad van oordeel was dat die uitbreiding niet aan den noord-, doch aan de zuidzijde van de speelplaats moet worden gezocht. B. en W. hebben naar aanleiding van deze beslissing het schoolbestuur in overweging gegeven zich opnieuw met den eigenaar van den grond aan de zuidzijde te verstaan ten einde toezegging tot vcrkooj te bekomen. Het schoo&estuur heeft geantwoord, dat, zooals ook de wethouders wel wisten, deze eigenaar ten eenenmale ongenegen is. dat terrein aan de school af te staan, terwijl het voorts heeft ingezonden een schrijven van den inspecteur van het lager onderwijs, waarin deze te kennen geeft dat bij uitvoering van het plan, waarvoor gelden zijn aangevraagd, het schoolplein aanmerkelijk zou verbeteren. Deze correspondentie heeft de zienswijze van de meerderheid van B. en W. niet veranderd, die van oordeel blijft, dat de uitbreiding aan de zuidzijde moet komen en mocht dit thans op ongenegenheid van den eigenaar afstuiten, eenigen tijd gewacht dient te worden, in de hoop dat deze van inzicht zal veranderen. Tegen dit uitstel behoeft geen bezwaar te- bestaan, nu de school zich reeds jaren met dit plein heeft weten te redden, terwijl ook bij eenige openbare scholen geruimen tijd naar verbetering en vergrooting van speelplaats is uitgezien. In elk geval acht de meerderheid hier de oplossing kostbaar en te duur gekocht. Over dit voorstel ontspon zich wederom eenige discussie, hierop neerkomende, dat de heeren Lindeboom, Vaartjes, Douwstra en Bouma bepleitten, dat vergrooting noodzakelijk is, dat met deze uitbreiding, hoewel geen radicale tot groote verbeteringen bakomen worden, terwijl de koopprijs van den grond, t. w. 80 M*. voor ƒ4OO. voor deze gelegenheid niet te duur is. üe heeren Boelens en Algra zetten daarentegen in het licht, dat die prijs minstens de helft te hoog is en dat dit tot moeilijke konsekwenties aanleiding kan geven. Ten slotte is met 8 tegen 7 stemmen (links tegen rechts) de aanvrage van de hand gewezen. B. en W. deelden mede, dat de ruimte, op de gemeentelijke aanplakborden voor het doen van reclame beschikbaar, te klein is om aan de tegenwoordige aanvragen te kunnen voldoen. In een plaats al 3 Drachten is moet, naar het dagelijksch bestuur meent, een behoorlijke gelegenheid bestaan om voor reclame* en andere doeleinden aankondigingen te doen. Het beheer eener dergelijke inrichting kan het best aan het gemeentebestuur worden overgelaten, omdat daardoor tevens togen uitwassen op dit gebied gewaakt kan worden en een behoorlijke verzorging i 3 te verwachten. Wanneer de gemeente met deze taak belast zal blijven, dan moet er meerdere gelegenheid worden geschapen, die het best gevonden kan worden door den bouw eener reclame-zuil. te stichten in de Doorbraak, op het tegenwoordig vluchtheuveltje; de kosten worden geraamd op ƒ4OO. De exploitatie dient zich zelf te bedruipen. B. en W. stellen zich voor een tarief in te voeren, aanvangende met een minimum van ƒ 0.75 bij een oppervlakte van 1 M*. en eindigende bij ƒ 2 of bij het eerste naar 6 en het laatste 20 ets. per dag. De exploitatie-uitgaven worden geraamd op ƒ55 per jaar, de inkomsten schat men, naar gebruik in vorige jaren, op nagenoeg gelijk bedrag. De raad verleende machtiging tot dezen bouw en exploitatie over te gaan. Door de raadscommissie, die ten vorigen jare belast is geweest met het onderzoek van de gemeentebegooting, werd de wensch uitgesproken, dat dit onderzoek voortaan door den geheelen raad zou geschieden, waardoor deze in afdeelingen zou kunnen worden gesplitst. B. en W. beaamden dien wensch en deden de toezegging in den loop van het jaar met voorstellen ter zake te zullen komen. Ter inlossing van die toezegging kwam het college thans met een voorstel tot aanvulling van het reglement van orde voor de raadsvergadering. Volgens dit ontwerp, waarmede de raad zich na eenige discussie kon vereenigen, zal het onderzoek voortaan plaats vinden door drie afdeelingen, ieder van vijf leden, door den voorzitter aan te wijzen. De leden van het college van B. en W. zullen als voorzitter fungeeren. Van het onderzoek zal een centraal verslag worden uitgebracht, terwijl in de vergadering ter behandeling der begrooting alleen over die onderwerpen het woord mag worden gevoerd, die in het verslag zijn opgenomen of vermeld. --- FEUILLETON. HAAR VADER'S GEHEIM Naar het Engelsch van E. PHILLIPS OPPENHEIM. Slot Het zonlicht glansde op de ramen van het kerkgebouw, de met klimop begroeide woning van den deken glansde als zilver en een groepje tamme duiven streek voor mijn voeten neer, zich nauwelijks de moeite gevend, uit den weg te" trippelen bij mijn haastige schreden. Een magnifieke, vredige kalmte heerschie in het kleine plaatsje. Het scheen dat de hand der tragedie tot hiertoe nauwelijks zou kunnen doordringen. Maar toen ik de hoofdstraat mging klopte mijn hart plotseling heftiger, en was het, ot het stil bleef staan. Eenige ellen voor mij liep de bekende kleine figuur, gehuld in een bonten mantel, eveneens op weg naar het station. Zij wendde zich om bij het geluid van mijn voetstappen en haar lippen vertrokken zich tot een boosaardigen, onheilspeilenden glimlach. Zij wachtte mij op en kwam toen naast mij loopen. „Hij is twee uur vóór", zeide zij. „Uat beteekent yoor u, dat u hem niet vinden zal. Maar voor mij is het iets anders. Ik heb zijn vlucht tijdig genoeg ontdekt, om naar Londen te seinen. Te St. Pancras zal er een detective in den trein stappen. Hij zal nagegaan worden, waaiheen hi] zich ook'fegeeft, en ik krijg bericnt er van. Vanavcmd zal hij in de gevangenis zijn. Canon rfolliot in de gevangenis? ..Zal het huwelijk dan soms wat worden uitgesteld, zeg?" Zij gluurde mij katachtig aan. lk hield de oogen gevestigd op het station aan het einde van de straat en klemde de tanden op elkander. De eenige notitie die ik van haar nam was, dat ik mijn stap versnelde zoodat zij mij nauwelijks kon bijhouden. Ik hoorde haar naar adem hijgen terwijl zij half dravend naast mij voort hep. Ten laatste, toen wij in het gezicht van net station kwamen, begon mijn hart te kloppen van vreugde en een kreet van blijdschap ontsnapte mijn lippen. Daar stond onder de kap een .nan te wachten met het gelaat naar ons toegekeerd. Het v/as Bruce Deville. Ook zij slaakte een uitroep die bijna klonk als een gekerm. Voor het eerst keek ik naar haar gelaat. Haar lippen trilden, haar donkere oogen werden vochtig. Zij greep mij bij den arm en begon snel te praten. Haar toon was niet langer dreigend. „Hoor", riep zij uit, „ik zal u nog een kans geven. Ge kunt uw vader redden. Ge kunt met hem gaan naar Italië — naar het Zuiden van Frankrijk. Hij zou nog wel herstellen. U zou nooit iets meer van mij te vreezen hebben. Ik zou uw vriendin worden". Ik schudde het hoofd. „Het is te laat", zeide ik. „Ge hebt uw kans gehad. Ik heb gedaan, wat ge wilde". Zij kromp ineen alsof ik haar een dolkstoot hau toegebracht. „Het is niet te laat", zeide zij koortsachtig. „Laat het de toets zijn van zijn liefde. Het zal niet altijd duren. Ik ben niet sterk. Misschien dat ik niet langer dan een jaar of twee leef. Laat mij hem hebben — voor dien tijd. Het is om uw vader te redden. Vraag het hem. Hij zal toestemmen. Hij heeft niets tegen mij, Maar ach» ik wil niet leven zonder hem. O, als u wist, wat het is, lief te hebben!" Ik schudde treurig het hoofd. Was het onnatuurlijk dat ik haar beklaagde, al was zij het ook die mijn vader vervolgde? Voordat ik haar antwoorden kon, stond Bruce aan mijn zijde. Hij was ons een paar passen tegemoet gekomen. Hij hield mijn hand stevig in de zijne. „Ik was er zeker van, dat je met dezen trein zoudt gaan", zeide hij. „Ik heb reeds de kaartjes". „En jij?" vroeg ik. „Ik ga met je mee natuurlijk", antwoordde hij, zich omdraaiend en naast mij voortstappend. Olive Berdenstein sloeg hem gade met vurigen blik. Hij had niet de minste notie van haar genomen. Een flauw blosje, dat op haar gelaat gekomen was, stierf langzaam weg. Zij werd doodeiijk bleek. Zij ging terzijde en trad naar het loket voor de kaartjes. „Waarom spreek je niet tegen haar?" fluisterde ik. „Waarom zou ik?" antwoordde hij koel. „Zij doet haar uiterste best, om ons onheil te brengen. Zij is onze vijandin". „Alleen de mijne". „Dan ook de mijne", verklaarde hij met een glimlach. „Zoo behoort het immers?" „Zelfs nu nog is zij geneigd vrede te sluiten", zeide ik langzaam, de oogen gevestigd houdend op den naderenden trein. „Zij is bereid " „Welnu?" „Ons te sparen, als " „Welnu?" .Als je mij op wilt geven". Hij lachte spottend. „Ik dacht dat die dwaasheid nu voorgoed afgehandeld was", protesteerde hij. „Alleen een paar meisjes kunnen in staat zijn, zulk een dolzinnig complot te maken, lk denk, dat je toch zeker niet van plan was oog eens zoo iets È'ernst voor te stellen?" De trein stond nu voor en hij liet mij in een ledige coupé stappen. Hij sprak even ipet den conducteur en kwam toen naast mij zitten. Het portier werd gesloten. Bij onze aankomst namen wij een rijtuig en reden terstond naar de Victoriastraat. Mijn moeder was uit. Ongeduldig wachtten wij eenige uren lang. Zij kwam eerst tegen de schemering terug. Ik vertelde haar alles. Terwijl zij naar mij luisterue, werd haar gelaat wit van angst. „Ik heb altijd wel geweten", zeide zij eindelijk, „dat je vader een dubbel leven leidde. Ik wist het, maar van welken aard het was, heb ik nooit veinomen". Toen zag ik, als bij inspiratie, opeens het gelaat weer voor mijn geest van den man, dien ik in het East End gezien had. lk had zeker gelijk gehad! Ergens in die Streek moest het andere leven van mijn vader ligge». Ik sprong overeind. „Ik weet waar hij is", riep ik uit. „Komt mee!" Zij volgden mij beiden het huis uit en op mijn verzoek riep Bruce een cab aan. Onderweg vertelde ik hem, wat mijn overtuiging geworden was. Toen ik geëindigd had, keek mijn moeder nadenkend op. „Ik weet nief, zeide zij. „Misschien geeft het niets, natuurhjk, maar laat ons eens naar de Colville Hall gaan. Dat is heel dicht bij de plaats, waar ie zegt. dat je hem gezien hebt" „De Colville Hall?" herhaalde ik. Wat voor een plaats is dat? De naam komt mij bekend voor-. . vJ.e zu» net zelf wel zien", antwoordde zij. „Het is hier vlak bij. Wij zullen hier uitstappen". - Het was een wonderlijk gezicht. De groote zaal was stampvol met menschen. meesr mannen en jongens. Bijna allen hadden pijpjes in den mona en de lucht was blauw van den rook. .Op een soort van verhoogd platform aan het andere einde zaten eenige mannen, eveneens rookende, en met een plotselingen schok van verbazing zag ik, dat ons zoeken inderdaad een einde had genomen. Een van hen was mijn vader, ruw en armoedig gekleed, met een kort stompje pijp tusschen de vingers. Ondanks de groote menigte die de zaal vulde heerschte er een diepe stilte. Er waren daar slechts weinig vouwen en die ei ■waren, schenen evenals ac mannen tot de laagste klasse te behooren. Hun gezichten waren alle in gespannen verwachting op de tribune gericht. Een of twee van hen fluisterden zacht met elkander, maar opeens klonk de stem van mijn vader, die thans opgestaan was — he!der en duidelijk boven het zwakke gemurmel uit, en allen, ook wij, hielden den adem in. „Mijn vrienden", zeide hij kalm, „het verheugt mij, zoo velen uwer hedenavond hier te zien. lk heb een langen tocht gemaakt, om voor het laatst met u te spreken. Scheiden is altijd droevig en ik zal het zeer voelen, als ik vanavond deze hall verlaat, wetende, dat ik er naar alle menschelijke berekening nimmer weer een voet zal zettert. Maar onze wegen zijn ons afgebakend, en al wat wij doen kunnen is, ze blijmoedig te bewandelen. Hedenavond, mijne vrienden, moeten wij van dkander afscheid nemen". Een half vriendschappelijk, half protesteerend gemompel ging op: ..Neen, neen! Je moogt ons niet verlaten, oude!" Mijn vader schudde het hoofd met een flauwen glimlach. Ondanks de ruwheid van zijn kleeding waren de fijne vormen van zijn figuur, de statige schoonheid van zijn kalm, bleek gelaat duidelijk zichtbaar. Toen begon mijn vader, met de hand tegen de liifie gedrukt, en een uitdrukking van sacbtbeïd en wondervolle teederheid op het gelaat, zijn afscheidsrede tot deze zonderlinge menschen. Zeer spoedig had ik vergeten, waar ik was. Mijn oogen waren nat van tranen, mijn hart was vervuld van een ongekend wee. Die zachte, vriendelijke welsprekendheid, dat stil gelaat, met zijn onweerstaanbaren glimlach, zoo menschelijk, zoo wonderbaarlijk gevoelvol, waren als een openbaring voor mij. Het was een vaarwel aan een volk, waarmede hij in levendig en persoonlijk contact moest gekomen zijn, een boodschap van vaarwel ook aan anderen, die niet hier waren. Het was een preek — voelden de aanwezigen, dat het een preek was? vroeg ik mij af — waarnaar ik zeker nog nimmer geluisterd had. In die groote zaal was er geen geluid, behalve die langzame woorden, die de lucht doortrilden met groote kracht, doch die hem bijna zichtbaar zwakker en zwakker maakten. Sommigen lieten hun pijpen uitgaan, anderen rookten tersluiks voort, met de oogen onveranderlijk gevestigd op die slanke, wankelende gedaante. Het geheim van zijn lange worsteling met hen en zijn eindelijke overwinning scheen zich voor ons te onthullen in hun houding tegenover hem en hun eer biedig stilzwijgen. Men vergat gehed en al hun ongewasschen gezichten en havelooze plunje, den benauwden tabakbrook en de ruwheid der vrouwen, die het hoofd bogen, als beschaamd over het toonen van een ongewone emotie. Men had het gevoel, dat men zich bevond in een heilige plaats. De woorden van vaarwel waren dndeüjic uitgesproken. Mijn moeder en ik keken elkander met vochtige ocgen aan. „Eindelijk weten wij dan zün geheim", mompelde ik. „Gave de hemel, dat wij het eerder geweten hadden . „Het is verwonderlijk", antwoordde mijn moeder, „dat hij niet herkend is. Er is in den laatsten tijd veel over dit zonderlinge huis geschreven. ledereen is verbaasd geweest over den wonderlijken invloed, dien hij verkregen heeft over deze menschen". Wij begaven ons naar buiten en bleven daar op hem staan wachten. ln kleine groepjes kwamen de vergaderden langzaam naar buiten en verspreidden zich. De lichten in het gebouw werden uitgedoofd. Nog kwam hij niet. Wij waren op het punt naar een zij-ingang te zoeken, toen een man haastig het thans duistere gebouw verliet. Een ingeving deed mij de waarheid bevroeden. „Die man is om een dokter gegaan", zeide ik. „Zie, hij is blijven stilstaan voor dat huis met die roode lantaarn! Vader is ziek ik wil naar binnen". Ik voelde aan de deur. Deze was niet gesloten Wij gingen naar binnen en zochten op den tast onzen weg door het duistere vertrek, waar de stoelen thans somber in ledige rijen geschaard stonden, en de tabaksrook de lucht nog vervulde Achter de tribune vonden wij mijn vader Een man — een koetsier naar het scheen — hield zijn iiand vast. Een ander ondersteunde zijn hoofd „God is wel goed", mompelde hij toen hij ons zag. „Er was niets meer dat ik wenschte, dan jelui nog eenmaal te zien . Ik viel naast hem op de knieën, er was een nevel voor mijn oogen, er scheen mij een brok in de keel te komen. .vV iS ergei!" J.iep * uit ..Hebben zij om een dokter gezonden? ' u "^«JV e'?ue ' ze,.,de hiï zacht- -Het zal nu hed spoedig alles gedaan zijn. Ik ben bereid. Mijn werk hier vs begonnen — het is niemand gegeven meer te doen dan te beginnen. Geef geef ah! Het geritsel vaa een japon in de nabijheid schrikte mij op. Ik volgde mijn vaders oogen. Olive Berdensiein was uit een donkeren hoek onder een der galerijen komen sluipen en kwam thans als een slang op ons af. Ik sprong op in een vlaag van hartstochtelij ken toorn. Bruce had reeds eenige stappen naar haar toe gedaan. „Zie je dan niet, dat je te laat bent?" fluisterde hij heeseh. „Ga weg van hier. Het is hier geen plaats voor je". „Te laat", mompelde zij zacht Toen deed het geluid van zware voetstappen, die de zaal inkwamen, ons allen omzien, en mijn hartslag stierf weg in mijn borst. Twee mannen in burgerkleeding waren op eenige meters afstand achter ons. Een politieman volgde hen. Mijn vader had de oogen gesloten en uit de uitdrukking van afschuw, die zich over zijn gelaat verspreidde, zag ik, dat hij dit gevreesd had. Een van de mannen naderde Olive Berdenstein en tikte aan zijn hoed. Nog hoor ik haar stem: „Het spijt mij, mr. Smith", zeide zij. „Ik heb mij vergist. Dit is de m Er heerschte voor een paar minuten een doodelijke stilte en toen gemurmel van stemmen, dat tot mij scheen te komen als van grooten afstand. Ik hoorde hun voetstappen zich verwijderen. Ik zag Olive Berdenstein's betraand gelaat, terwijl zij zich over mijn vader heenboog. ~Ik vergeef", fluisterde zij. „Vaarwel". Toen volgde zij de detectives de zaal uit, en niemand onzer heeft haar ooit meer gezien. Maar er was een lichtglans op mijn vaders gelaat gelijk de lichtglans van een greote vreugde. Zijn eene hand hield ik vast, de andere had hij mijn moeder gegeven. Hij keek naar ons op en glimlachte. „Dit", zeide hij, „is geluk". --- Onbewoonbaarverklaring van woningen. Hierna kwam in behandeling een voorstel van B. en W. om over te gaan tot de onbewoonbaarverklaring van 22 woningen te Drachten. Blijkens de toelichting van die voorstellen bestaat er ten opzichte van de noodzakelijkheid van die onbewoonbaarverklaring een diepgaand verschil tusschen het gemeentebestuur en de Gezondheidscommissie; van de 22 woningen, thans voorgedragen, wil deze commissie slechts 1 onbewoonbaarverklaring, de overige kunnen door het aanbrengen van verbeteringen naar haar oordeel wel in bewoonbaren staat gebracht worden. In hun voorstel lieten B. en W. uitkomen, dat de Gezondheidscommissie aan de bewoonbaarheid van panden minder hooge eischen stelt dan dit college doet en dat men over het begrip „goede" en „slechte woningen" zeer veel verschilt. De heer van der Vee vroeg aanhouding van de beslissing, omdat het hem niet mogelijk is geweest — hij had de stukken slechts twee dagen bevorens ontvangen — een persoonlijk onderzoek in te stellen, bij welk voorstel de heeren Vonk en Bergsma zich aansloten. De heer Keuning bepleitte behandeling, omdat hij en anderen hun werk in den steek hebben gelaten om voor deze vergadering met hun onderzoek in loco gereed te zijn. Het voorstel tot aanhouding werd ten slotte met 3 stemmen tegen aangenomen. Goedgekeurd werden de balans en winst- en verliesrekeningen van het gas- en èlectriciteitsbedrijf over 1927. De exploitatierekening der gasfabriek sluit met een winst van ƒ 2913.05. het reservefonds is groot ƒ 43,392.39, het eindcijfer van de balans was op 31 December ƒ290,204.97. Het èlectriciteitsbedrijf heeft een winst gemaakt van ƒ 3003.50, na aftrek van deze som bedragen de totale verliezen ƒ54,533.75; de balans heeft een eindcijfer van ƒ250,758.57, de schuld bedroeg ƒ223,650. Bij de rondvraag vestigde de heer van der Scheer wederom de aandacht van B. en W. op den hinder, dien de ingezetenen hebben van het veelvuldig voorkomen van straatmuziek en herinnerde aan de toezegging, dat daaraan aandacht gesohonken zou worden, hem vroeger gegeven. De voorzitter antwoordde, dat voor het geven van straatmuziek in de gemeente geen toestemming van den burgemeester gevraagd behoeft te worden, zoodat de gemeente hierin niet regelend kan optreden. De heer Boelens deed hierop de mededeeling, dat hij zeer binnenkort bij B. en W. een voorstel hoopt in te dienen, om de politieverordening in dit opzicht aan te vullen. De heer Vonk informeerde naar den stand van de voorbereidingen met betrekking tot het adres van het waterschap „De Puntpaal", om toekenning van subsidie voor wegenaanleg onder Drachtster-Compagnie, waarop de voorzitter antwoordde, dat op 18 Juni a.s. te Drachten een bijeenkomst zal plaats hebben van de dagelijksche besturen der vier bij dit wegenplan betrokken gemeenten, ter bespreking van dit adres. --- OOSTSTELLINGWERF. Oosterwolde, 12 Juni. Een adres van W. Sietsma e. a. te Wijnjeterp inzake onderhoud waterlossing bijlangs den Leidijk onder Donkerbroek wordt ter afdoening gesteld in handen van B. en W. Een adres van het Ooststellingwerfsch Centraal Drankweercomité, houdende bezwaar tegen het verleenen van drankverlot aan W. Bruggen te Fochteloo, wordt voor kennisgeving aangenomen als behoorende deze aangelegenheid tot de competentie van B. en W., die bereids op den inhoud van het adres hebben gelet. Aan den heer W. W. Helmholt, hoofd der openbare lagere school te Makkinga, wordt, ingaande op een nader door B. en W. te bepalen datum, eervol ontslag als zoodanig verleend. Een verzoek van de afdeeling Haulerwijk van den Ned. Chr. Landarbeidersbond, om over te gaan tot benoeming van een ambtenaar, uitsluitend belast met het correspondentschap der arbeidsbemiddeling, wordt zonder discussie en conform het voorstel van B. en W. verwezen naar de gemeentebegrooting voor 1929. Waar de bewuste diensten zijn bewezen ten kantore van den rijksontvanger wordt een verzoek van den oud-ambtenaar ter secretarie J. H. Bouma te Oosterwolde, om door hem te betalen inkoopsom voor pensioen voor rekening der gemeente te nemen, overeenkomstig het voorstel van B. en W. afgewezen. ---