Onstel nûmer 12. Us skoallereiske nei Amsterdam. Do 't ik fen it bêd kaem, sei mem: Jimme scille .it treffe, it is moai waer! Fleurich gyngen wy den den ek op stap de moarns, mar for my wier der al hwet bidonrn, hwent Pytsje wier siik en koe net mei, sadwaendc miste ik myn kammeraet'ke dy deis en dêrom bin ik do mar meast by üffer bleaun. De tocht oer 'e sê wfer moai mei det prachttee 'waer en dy greate boat. , Der .waerd dan ek net ien sesiek. Te Amsterdam troffen wy krekt buten ft stasjon in Md Roazumer en dy hat üs efkes holpen om by üs boat to kommen, hwent master hie In boat tocht troch de' stoften fen 'Amsterdam for üs foarülbisleld. Dot wier moai, Omke! Wy hawwe der hiel hwet sjoen, el; in Spaensk oarlochsskip. Nou, sa as it «lör no* laei, Uku it moai, san great. skip,.mur oars? lik ha wy in liüs sjoen mei kleurde ruten, ik loat» feu pcars. Der kbe men fen buten óf net irochsjea, mar fen binnen üt wol nei bülcn. Do 't wy de grefsahwet troch west hienen, binne. wy foart by de Dièretün fen 'e boat ófstapt om der yn to sjen, raar wy moasten earst ite, sei master. Det wier fonscli gau bi redden en do oan it bisjen fen al dy bisten. Och Omke, hwet tia wy dêr in bisten sjoen, tofoile ora op to neamen! En dea it akwarium (skriuw ik det goed? — (Ja, bêstl)), hwet wier det ek prachtichl Wy si iene yn 't tsjusler en de glezcn bakken mei de fisken on sa wierne ljooht. 't Wier sa moai, det it spiet üs al det de tiid al om wier on wy wer nei hü» moasteu. Mei de tram binne wy nei it moaije en greate stasjon riden. De trein stie al klear en wy koene foart ynstappe, en kamen mei wer in moaije spoaren boatreis om healwei tsienen wer thüs. Det wy in bulte wille hawn ha en tige sjongea hawwe ünderweis, wol Omke wol leauwe, nou* (Jahawoll 1) Myn léste skoallereiske scil ik noa forjitte, leau 'k. Opstel numei 13. In opstel meitsje oer de fakansje, det wirdt hwot, hwent ik haw de hiele fakansje siik west en dokter hat sein det it noch in hiel skoft dürje scil, mar as ik mar wer better wird, den is det neat. Ik scil doch. mar prebearje om in opstel to meitsjen. Wy hawwe hjir Moandei en Tiisdei skoalfeest hawn. Dokter sei, ik moast der mar efkes by sjom en in pear kear yn 'e draeimounle. mar de spiltsjea mocht ik net meidwaen. Det wier wol spitioh, hwent nou koe ik de priis ek net winne. Wy krije allegearre wol hwet, mar de prÜ9 is fensels altyd ft moaist De priis wier in moaije rêchsek, de preemje in sportbeurs en de lytse preemje in mês mei in keatting deroan. De jonges fen üs klasse moasten troch in binnenloop krüpe. Op 'e ein dêrfen wier in hok mei trije doarkes deryn. Twa fen dy doarkes sieten fêst mei in wale en ien wier los, fensels net iderkear itselde. Dêr moasten se troch en den nei de ein ta. Dy 't der earst wier, hie it woun. Der wier ek noch wol in bytsje gelok by, hwent dy 't foart ynienen by it iepene doarke kaem, dy rekke foart al ln ein foa* fensels. De famkes fen üs klasse moasten matsjes lizze en den derop luns rinne. Ik wier doch mar bliid, det ik der effen by sjen mocht. O ja, dêr scoe 'k noch forjitte om to. sizzen, det Lk in Lottospil krige ha. Wy sizze der tsjin fen kine. — ** --- Opstel nûmer 14. De fakansje is wer foarby. Ik mei sizze, det ik fn moaije fakansje hawn ha. It is better as op 'e skoallebanken to sitten. De Freeds foar de fakansje hie 'k in best sin. Ik ha de measte dagen thüs west, mar trije ütfenbüs. En ik haw foart west nei lt doarp fen Omke Jan. Mar Omke wier ütfenhüs, sa 't se my fortelden. As ik nou ris wer yn dy kusten kom, sykje ik Omke grif op. Thüs haw ik my el»net in dei forfeeld. Wy wierne meastal oan 't fiskjen ef droechfisken. Ek wol boarten wy mei de draek fen üs bürjonge, ef foetbalje ca sa mear. Hwet wy oars net oan tiid hienen, koenen wy nou dwaen, Boartsjen en in pear fiten ütheli© forfeelt net. Op in kear kamen de kranten net. Se scoenen mei in auto komme, sei de kondukteur. Do kaem my hwet moais yn 't sin. Alde kranten rounbringe, sel ik. Wy oan 't sykjen om alde kranten. It earste blêd deromhinne, en 't twadde en tredde deryn. Mar de tearen sieten der net goed mear yn. Do kaeia Broer hwet yn 't sin. Wy hienen in gewicht fen 50 noun. De kranten twisken twa plankjes yn en dêr it gewicht op. Sa waerden se goed plat knypt. It eewicht stie der in poaske op en do wierne se sa moai plat as it koe. Wy eikmes in pear rounbrini» en do wier it '*lear. Mar dêr kaem jiffer mei in alde '-rante oan. Broer! Broer! En wy de «okken deryn. Mar master seach üs en frège, bwerom 't wy sa hird rouuen.'. Wy moasten it do wol fortelle. Wv, mo.as'en nei hufl ta en mochten 't pet wer dwaen. Mar letter hearden wy, det somlike minsken yn 'e alde kranten sitten bienen to lézen. Mar wy sreano nou wer'nei skballe en de fakansje is foaeby. Dêrom scil 'ik mar opbaMe. Oars tink {k ek poch, det it noch f»ka.iisje is.. —,—, Allegearre de fen jimme. ÖMJ\E JAN. ,Dy't for *'t earst meidoffffe. skriuwe boppeoan namme en wenplalc folüt.' mei alder d o ui en klas s e. • ' ' * ' Brieven net letter Ofatjöre as Woansaei! Postsenel fen 1% sint /ef. 6 sint pleatselik port)» gjin segels ynslüte. 'Adres: „Leeuwarder Courant", Praethoekje, Leem warden. ---