Leeuwarder Courant Oinsda-r 2 Januari 1934. VIERDE BLAD. --- IN SPANNENDE AFWACHTING. Daarna gingen de landingslichten op. De mist boven het terrein bleek niet mee te vallen. Het groene gras was wit van de sneeuw. Het puhliek werd stil. Do politie handhaafde streng de afzetting. Toen de Pelikaan de Nederlandsche grens passeerde, was de bemanning een telegram gezonden van minister Kalff. De spanning op hot veld werd al grooter en r. Zelfs de omroepers gingen zachter spreken. Men luisterde naar het gebrom der motpren en speurde den hemel af naar do navigatielichten van de Pelikaan. N gen minuten over halftien werden de motoren hoorbaar. Een donderend hoera steeg op. De lichten waren nog niet te zien. De spanning steeg. Nader en nader kwam het geluid. Maar de lichten bleven onzichtbaar. Twaalf minuten over halftien. Nog steeds niet to zien. Aangenomen werd. dat de Pelikaan zijn rondjes draaide om de stralen van het radiobaken op to zoeken. Sterker en sterker werd het gebrom. Ze dalen Maar wat is dat? Het gebrom trok weg. Rlükh-ar had Smiruoff bet toestel weer opgetrokkeu. Per radio vroeg hü om den barometerstand om zün hoogtemeter te kunnen ïectificeeren. Waar was de Pelikaan? Het publiek werd onrustig. Men kreeg het nu koud. Men stampte met de voeten, men blies in do handen. Minuten en minuten verstreken. Het werd bü tienen. Eindelijk weer motorgeronk. Het naderde, het naderde.... bet trok weer af. Weer weg. 1 minuut over 10. Geen Pelikaan meer to hooren. Füne sneeuwregen begon to vallen. Het werd kouder en kouder. Daar was het weer. bet motorgeronk. Het dwaalde over Schiphol. De minuten verstreken. 10 u. 7. Weer motorgeronk. Zwak en gedrosseld. Dit moet een begin van een landing zün. Deze minuten wegen zwaar. Weor trok het motorgeronk weg. Nog geen landing. 10 u. 14. De lichten! Ja. De Pelikaan was gedaald. Tien minuten binnen recordtüd. Het gejuich hield aan. He Pelikaan taxiede. De duizenden bleven juichen. Men zwaaido met hoeden en zakdoeken. Het toestel keerde. Do auto's claxonneerden. --- TOESPRAAK MINISTER VAN WATERSTAAT. De bemanning Koninklijk onderscheiden. Minister Kalif zeide vervolgens in eea toespraak tot de leden van de bemanning o. m. het volgende: Wij weten, dat, hoezeer wij er ons ook in ver- D, wü niet kunnen bevroeden wat het wil M, wat go ïi zelf hebt opgelegd, en v.in u ■ii evenmin wat liet wil zeggen, lange nachtvluchten te doen op een route, nog maar spaarzaam voorzien van goede terreinen. Wel weten wij, dat door u is geleverd een prestatie, die eerbied afdwingt aan ons allen. Wij vieren hier een triomf van technische mogelijkheden; wij huldigen de menschen. dio dezen triomf behaalden, met groote dankbaarheid, en wij verheugen ons over uw behouden thuiskomst, waarmedo wü u van harte gelukwenschen. Gij hebt u,w maatschappij een grooten dienst bewezen, gü hebt van nieuwe mogelükbeden het bewijs geleverd, die een aanwijzing zullen zijn in het zoeken van de oplossing van het vraagstuk omtrent een veilig, snel on regelmatig luchtverkeer, en dat Indië en Nederland meer dan noit één zullen zijn. Ge hebt niet alleen uw maatschappij een dienst bewezen, ge hebt bewezen een grooten dienst aan 't geheele land, omdat gü hebt bevestigd, dat Nederland staat op een plaats aan de spits in het geheele wereldverkeeï in de lucht, en daarvoor is land o erkentelijk. Nederland en zün regeering danken 0 voor wat u heeft gedaan, en bet is mij een groot voorrecht u mede te deelen, dat het H.M. de Koningin behaagd heeft, u allen to benoemen tot ridder in de orde van Oranje-Nassau. Mijne heeren, ik wensch u met deze benoemin" van harte geluk; ik doe dat uit naam van de geheele regeering, inzonderheid van den voorzitter van tien ministerraad. IHo onderscheiding is niet een aansporing, voort te gaan op den door u gevolgden weg in plichtsbetrachting en toewijding; die aansporing behoeft ge niet. maar ik hen er van overtuigd dat ge dio onderscheiding zult dragen als herinnering. Het jaar spoedt ten einde; een janr van zwaren druk op ons maatschappelijk leven, doch een jaar dat ik durf noemen een zegenrijk jaar voor Nederland, want dat jaar heeft gebracht een nieuwe, opleving van het besef, dat alleen in eendracht en saamhoorigheid kan worden doorstreden de moeilijke tijd dien wij beleven. Dit jaar heeft getoond, dat de kern van onze natio begrijpt te zün en te moeten vormen een geheel, wars van eiken invloed, die niet behoort in bet zuiver Nederlandsch karakter. In dit jaar is gelegd het fundament, waarop wij eendrachtig zullen moeten optrekken bet gebouw van de herstelde wolvaart in Nederland, en in dat fundament vormt den sluitsteen de daad van dozo vier mannen, een daad die heefl getuigd van groote energie, taaie volharding en vooral van oen ij/eren wil, een daad die zal blijven voor ons allen het lichtende voorbeeld om in deze moeilijke tijden bet einddoel to bereiken, tot zegen van ons vaderland. --- FEUILLETON. DE ERFGENAME EEN ROMAN UIT HET VERRE WESTEN door PETER B. KYNE. k ..Precies", mompelde meneer Hobart. ..Maar é*n troost hebben wü. Heel veel mannen "'tillen hem gezelschap houden. Ja, gedane, zakeri nemen -een koer. en als die zadelkleurige kerel er aan gaat, dan is het eenige, wa| „jj kunnen (lnen. to zingen ..By-by. Blackbirdl" Ik heb zoon idco. dat hij het er op aanlegt, gedood te worden". „Waarom, in 's hemels naam?" „Wel", zei meneer Hobart met nadruk, „hij IS dol verliefd op u. juffrouw Antrirn. maar hij -iel in. dat hü daar niet verder mee komt. Hij is trrrtscb, een mengsel van Spaansch en Icrsch bloed. Hij begrijpt, dat u er nooit aan zou denken, om te trouwen met den man. die uw oom gedood heeft —" „Mijn oom was een schurk. Hü bad ook schurken in zün dienst". ..Maar toch was hü uw oom. U weet heel goed, dat in do oogen van Don Jaime een oom •en oom bluft, onverschillig wat hü doet. Of hij in de gevangenis gezeten heeft, of niet, men behoort het voor zün familie op te nemen. Ik heb al op bot punt gestaan, den baas te vertellen, dat hü nel telt opzichte van g aan bet verkeerde eind had. maar ik hen slechts een ondergeschikte, en d derge ichikte. die voor zün beurt spreekt tegen Don Jimmy. loopt do kans spoedig ontslagen Ie worden". „Had u het hem maar gezegd!" stcundo Roberta. „O. had hot maar gedaan!" „Waarom hebt u het hem niet zelf verteld." antwoordde hü. ..II bont een van de partüen. dio er belang bij hebben, nietwaar?" ..Kr zijn dingen, dio een meis.io niet mag zeggen — als een man zoo vreemd handelt, als Don Jaime, meneer Hobart. Hü is zoo gevoelig, zoo terughoudend —" Meneer llnhart moest lachen en om zün schaterlach te verbergen, hoestte hij vreeselijk in zün handen. ..I.ijna even gevoelig en terughoudend als een slier aan het spit", antwoordde bij. „maar trotscb is hij. Als hij wist, dat u hem een blauwtje zou laten loopen. zou hij u nooit teu huwelük vragen, in geen duizend jaar." „Is dat mogelijk, meneer Hobart?" Toen kwam het plotseling bü haar op. dat zij *tot dusverre misschien niet meer dan vijfhonderd woorden met Ken Hobart gesproken had. Ze ontstelde ervan .Wordt ons gesprek niet een beetje te — persoonlijk en te delicaat, meneer Hobart?" vroeg zij. ..Heusch. ik begrüp eigenlük niet. waarom ik zoon intiem onderwerp met u bespreek." „Ik wel. Ik wil er nver spreken." antwoordde hü kalm ..Toen ik ontdekte, dat Don Jaitne weggereden was. om gedood to worden, omdat het na nw vertrek niets meer voor hem kon hetoekenen — en toen ik zag. dat u uw perzikentint bedierf dooi te huilen om dezen graeser—" „Hoe durft ut Hij is geen greaser!" „Alleen een greaser handelt zonals hij. Nu. toen ik dan ontdekte, boe de vork in den steel zat, achtte ik het mijn plicht in te grü'pen en een goeden raad te, geven." „Wat raadt n mij aan, te doen, meneer Hobart?" „Zou u met dien Higuenes willen trouwen, als hij 11 vroeg?" Roberta bloosde hevig en liet haar hoofd hangen. „Kom." drong Hobart aan, „het is een ernstige zaak. Er wordt u eon vraag gedaan, die een antwoord waard is. Naar den drommel met al dien valschen trot3_! Spreek, als een man. Zou u niet dien idioot willen trouwen, en al uw geld. afkomstig van de schapen, bü het züne willen leggen, om hem te helpen, zün irrnVatie-systeom uit te breiden en een duizend Horeford-koeien van zuiver ras tokoopen?" „Dat zou ik heel graag willen. Als ik met hem trouwde, zou ik niet alleen zün vrouw, maar tevens zün compagnon willen zün." „Zooveel te beter." zei meneer Hobart. „Als u hem wilt bobben, ga hem dan halen. Hü wacht er op dat u hem vraagt". „Meneer Hobart! Hoe durft uf Een meisje kan een man toch niet vragen, of hü met haar wil trouwen!" „Daarom hebben wü ook zooveel oude vrijsters, uiffrouw Antrim. Ik raad u aan. een voorbeeld te nemen aan Don Jimmy. die steeds, als hij iets wil hebben, het zelf gaat halen. Luister even naar mij. Als u op uw paard springt en achter Jnllo aanrijdt, zal hü u bü de oude omheining brengen, waar hü en Don Jaime er aardig on los schieten. U kunt Julio gemakkelijk volgen. Hü berijdt een lichtbruin paard, dat op twee mülen van hier juut weer zichtbaar wordt. U zult nog net op tüd op het terrein van de feestelijkheden aankomen. eer het er van langs gaat. ü houdt uw gesprek met Don Jimmy en komt dan hier terug voor het donker wordt.*' „O. meneer Hobart. ik kan niet! Ik zou het zoo brutaal vinden en mü doodschamen.*1 „Heel goed, schaam u dan maar dood. Don Jijflmy zal zeker sterven, omdat hij niet langer wil. Hij zou u dat natuurlijk nooit verleid hebben, niaar hier, op deze aanteekenin*. zegt hij: „Adiós, amigo. Zorg er voor, dat juffrouw Antrim behoorlük naar het station ge. bracht wordt en wat je ook moge doen. laat mij niet begraven op hetzelfde kerkhof als -***-i oom". „Maar als hü met allo geweld gedood wil wo» den —" ..Wanneer bij zijn geluk besefte, zou hü dat niet willen, zoon dwaas! U vertelt hem alles en dan zal hij zich stellig in acht nemen en niet roekeloos zijn. Misschien maakt hü zich wel uit de voeten en laat mü en mijn mannen he/ vuile werk voor hem opknappen". „Meneer Hobart, dat is niet loyaal tegenovo. Don Jaime. Hij mag dan zün fouten hebben - maar hij dopt zün eigen boontjes". „Hü heeft Spaansch bloed in zün aderen**, hield de wijze vol, „en op een gegeven oogenblik laten alle Spanjaarden den boel in den steek. Als zü -Re hoop verloren hebben, gaan zü met vreugde den dood in, maar zoolang er nog maar oen sprankje hoop is, zün zij kampioen hardloopers op de lange baan. I* kunt een menschenleven redden, als u dat wilt. Hebt u daar geen lust in — nu. dan moet u dat zelf weten". (Wordt vervolgd). --- REDE MINISTER BINNENLANDSCHE ZAKEN. De minister van Binnenlandsche Zaken zeide daarna: Hoe verheug ik mij erin, dat ik in den ochtend van den l.don December, toen het voorgenomen vertrek van do Zilvermeeuw door een onvoorzien defect mislukt was, op Schiphol hen gebleven en daardoor getuige was van het opstijgen van do Pelikaan. Met den dag steeg de belangstelling voor de stoute vlucht. t"<*-> men langzamerhand tot de ontdokkin . kwam i at zij bezig was allo records to slaan! Dat was niet het doel; bet dool ■:i nog vóór de feestdagen de Kerstposl in Indië te brengen line schitterend zijn Smirnoff en de zijnen daarin geslaagd! Op den term-tocht heeft 't geheele Nederlandsche volk hen in steeds toenemende spanning gevolgd. Nu ging het erom de Nieuwjaarspost tijdig uit Indie in Nederland te doen aankomen. Wij zijn hun dankbaar voor hun prestatie, die zoo na raakt aan het leven der industrie. Wij prijzen hun bekwaamheid maar bovenal hebben wij dank te brengen aan den almachtigen God. die deze stoere mannen hoog boven woestijnen, door stormen en gevaren heen weer veilig heeft thuisgebracht bij ons en bij de hunnen. Moge deze buitengewone tocht, die ons heeft laten zien, wat de K.L.M, vermag, en die zon. rel drift onder de bevolking heeft verwekt, de algemeene waardeering voor de beteekenis der luchtvaart doen stijgen, en een blijvend profijt voor de toekomst afwerpen. Spreker bracht do bemanning verder hulde namens de duizenden, die van Indië uit den tocht met ongeëvenaarde belangstelling hebben gevolgd. --- BURGEMEESTER VAN AMSTERDAM AAN 'T WOORD. De bemanning krijgt de zilveren medaille der stad Arasterdam. riurgomeester de Vlugt bracht hulde aan de bemanning namens zichzelf en namens de gansche rij van Amsterdam, die zich hartelijk verheugt over haar succes en haar behouden overkomst. Sta mij toe. aldus sprak hü. u namens het gemeentebestuur van Amsterdam over te reiken do zilveren medaille van do gemeente voor ieder van u. --- TOESPRAAK DIRECTEUR-GENERAAL POSTERIJEN. De directeur-generaal der P.T.T. geide daarna Wakkere bemanning van do Pelikaan. Bij do vele woorden van hulde, u toeg< ken, moge, ondanks het feit. dat u na uw vcrmoeienden tocht ongetwijfeld naar huis verlangt, een enkel woord van do züde van het bedrijf der P.T.T. niet ontbreken, omdat u een zon belangrijke bijdrage heeft geleverd voor de verdere ontwikkeling van de Inehtverninding tusschen Nederland en Indië. waaraan een buitengewone beteekenis moet worden toegekend. Reeds meesmelen is van de züdo van het P.T.T.-bedrijf uiting gegeven aan bet inzicht, dat de verbinding van gewone waarde is en wij niet erkentelijk genoeg kunnen zijn aan degenen, die er toe hebben bügedragen, ze op hooger niveau te brengen. Daarbü zou ik willen uitspreken dat ik de overtuiging meedraag, dat uw flinke daad ook indirect van groot nut is voor den geest, die in Nederland heerscht, ook bü do posterijen. Ik heb vandaag van meerdere züden de uitingen daarvan mogen ervaren en bet zal u goed doen te hooren dat o. a. in den Helder een spontane aanbieding is gekomen van de bestellers om. hoe laat de post daar ook aankomt, die in ieder geval nog bü de geadresseerden thuis te bezorgen. Dat is een symptoom van den invloed, die het verrichten van daden als de uwe met zich brengt voor het publieke belang. Ik heb do overtuiging, dat uw daad van groote beteekenis voor Nederland zal zün. Ik dank u van harto voor hel ge voor de ontwikkeling van de postverbinding hebt gedaan en voor den geest in Nederland en bü de posterüen. --- WOORDEN VAN DANK DER BEMANNING. Smirnoff: Ik dank u hartelijk voor deze belangstelling. Wij hebben overal geweldige belangstelling gehad. Wij hebben onzen plicht godaan en dank zij de organisatie van do K.L.M, hebben we de I'elikaan bier gebracht. Men riep om Soer en Soer zegt: Evenals Smirnoff. bedank ik voor de hulde. # Het is ook al eerder gezegd, maar we hebben niet meer dan onzen plicht gedaan en dat wij zoo konden vliegen is te danken aan den heer Ple.man. die OM Iv de gelegenheid -telde om dadelijk te vertrekken. Eveneens dank aan de Koningin voor de onderscheidingen. . , , Van Beukering: We hebben niet te veel pech gehad, anders waren we niet op tüd geweest. Grosvold: Ik kan niet anders doen dan me aansluiten, enz. enz. --- Aandenken voor de vrouwen der bemanning. De directie der K. L M. heeft bij de aankomst der Pelikaan eveneens aan de vrouwen der bemanning een onvergankelijke herinnering aaa do kranige vlucht van hun echtgenooton aangeboden. Ken gouden broche met een pelikaan, staande op een halven wereldhol, werd aan de dames ten geschenke gegeven. De broche gelijkt op de gouden pelikaanspeld, welke de heeren Smirnoff. Soer. van lieukering en Grosfeld bij de huldiging hebben ontvangen. --- HULDE-TELEGRAMMEN VAN PRINS EN PRINSES. Prins Hendrik zoud het volgend telegram «an rk K.1..M.: _______ j De schitterend geslaagde snelvlucht Nederlandi uit mü opnieuw met groote waardeering voor uw organisatie. . Prinses Juliana bood ook langs telegrafischen weg haar gelukwenschen aan en zü verzocht d" directie van de K.1..M. met den succesrijken van de Pelikaan en aan de directie haar warme hulde aan de bemanning to willen overbrengen. __. ______ _______ _______ ___.•_-_-__-_*-_•_• iiiinvrtrr --- VERDERE TOESPRAKEN. Generaal Snijders, de voorzitter van het Comité Vliegtocht Ncdorlandsch-lndië sprak ongeveer olgt: (■ij bobt een nieuwen triomf gevoegd bij de vele wolkc, op dezen luchtweg naar Indië reeds zijn behaald. Het comité is met trotsch en dankbaarheid vervuld over uw weergalooze prestatie. Namen:, het e ité hond spreker de vier vliegers aan do onderscheidingsteekenen hehoorondo bij de hun zoo juist verleende ridderorden. Dd heer pothoven, v oorzitter van do K.N.I.L.M. sprak van don nationalen trots, door deze daad gewekt, welke wederom machtig heeft bijgedragen tot de verbroedering van Nederland en Indië. Ten slotto voerde het woord de heer Vattier Krane, president van de Fokkorfahrieken. die namens Fokker en zijn staf de moedige vliegers hulde bracht voor het beloid, inzicht en initiatief. --- Aanbiedingen van geschenken. Onder een luid „Lang zullen zü loven", gevolgd door algemeen gejubel werden de vliegers vervolgens naar het stationsgebouw van de K.L.M. gelnacht. waar een verdere ontvangst in de tot reieptiekainer ingerichte douaneloods volgde. De douanekamer van het station was feestelijk „^gericht voor do aankomst der vliegers en de ontvangst der hooge autoriteiten. Hier stonden vele geschenken opgesteld, welke den Pelikaniërs uit hulde eu vereering der burgerij werden aangeboden Zeer fraaie en toepasselijke geschonken waren erbij, zooals een suikeren gebak in _den vorm van een wereldbol met de ..Pelikaan er hoven: bloemstukken met vliegmachines er in verwerkt en tapijtjes met de Pelikaan er in geweven. Voorts voor ieder lid der bemanning een luxe■ MMiiplaar van „Wij vlogen naar Indië met dé Pelikaan" door Viruly. aangeboden door den schrijver en den uitgever A. Blitz Véél bloemen en kransen met linten van de Vereeniging van Verkeersvliegers, de Twentsche Aeroclub en andere organisaties op luchtvaartgebied. De inwoners van Havelte. de geboorteplsats .an Soer. hadden ieder een dubbeltje gofferd voor het aanbieden van een bloemstuk aan hun oud-plaatsgenoot. --- DE TOESTAND VAN MEVROUW SMIRNOFF. Een bij weerzien aan het ziekbed Van haar ziekbed in de Luthersche Diaeonessen-inrichting op den Koninginneweg, waar zü ld is van een ernstigo operatie, heeft uw Smirnoff Zaterdagavond met behulp .n speciaal in de ziekenkamer opgesteld radio-apparaat van het begin tot het einde de nadering en do landing van de Pelikaan aangehoord. Het waren zeer spannende oogenhlikken voor haar. schrijft de Courant, ook si is zij als vliegersvrouw veel gewend, maar de stem door den aether vertelde van de moeilükheden bü de landing, en het ronken van deu motor, dat zoo nu en dan verstomde. Tegen twaalf uur echter klinkt in de hal een gedempt hoera der zusters. Daar bevond zich ook de predikant-directeur, ds. Schröder. Tusschen de witte kappen en boezelaars der zusters verscheen nu weldra de lange gestalte van Smirnoff in vliegerscostuum, nog met een warme das om en de platte K. L. M.-pet op het hoofd. Hü had een bouquet bloemen bü zich. Even nog werd bü voorgesteld aan de hoofdzuster, maar dadelijk verdween hü daarop door de lange gang naar de ziekenkamer, waar twee menschen alleen gelukkig waren Even later keerde de kalmte terug. De diaennessen zochten haar slaapvertrekken op. Alleen de wacbtzuster bleef nog over. Lang bleef Smirnoff niet in de ziekenkamer. Het was al laat en de patiënte had veel rust noodig na de grooto spanning van den avond. Van rie meest bevoegde zijde verneemt het blad. dat, in tegenstelling mot de loopende geruchten .de toestand van mevrouw Smirnoff bevredigend is. Voor hot koesteren van eenigo ongerustheid is niet do minste aanleiding. --- De Pelikaan behouden op Schiphol geland. De afstand Batavia—Amsterdam afgelegd in 100 uur 30 minuten, waarmede de Pelikaan haar eigen record met 10 minuten heeft verbeterd. De heenreis werd volbracht in 100 uur en 40 minuten. Omstreeks 20,000 belangstellenden op Schiphol. Indrukwekkende geestdrift In on om de vlieghaven heerschte Zaterdagavond een ontzaglijko drukte, too-la Schiphol de.laatste jaren niet meer heeft gekend. Naar schattint.' waren er __0,(M.0 belangstellenden en 11i.1rv.sineri.en aanwezig om do komst van rle I'elikaan af to wachten, taai hij den grond was het oenigszins mistig, maar de fel brandende landingslichten verspreidden een overvloed van licht op het vlicgterrein. Eon groote menigte anto'a vond een geïmproviseerde parkeerplaats op het voor do militaire luchtvaart gereserveerde deel vnn het terrein. ïiifu.-schen bewoog zich de duizendkoppige m.eiji-te onophoudelijk rund bet stationsgebouw van Schiphol, liet betegelde stuk van het vljegvehl was vuur een deel met een ijzeren h.-k af-e/.et. Een zeer groot aantal autoriteiten en andere gefioodigden vonden een onderkomen in het stationsgebouw zelf. De hall was herschapen in een geïmproviseerd restaurant en dal was wel noodig. want het eigenlijk restaurant bleek dezen avond vele malen te klein, om den ontzaglijken toeloop ran besoeken te kunnen verwerken. Dat doze toeloop zoo groot was, moest trouwens hok wel worden geweten aan het feit dat het buiten bitter koud was. Af eu toe viel er een lichte sneeuw en de wind deed do wintersche kilte door merg en been dringen. I3innen was het althans warm en wio geen stoel kon bemachtigen en geen warme kop koffie, troostte zich met de gedachte, dat zij althans beschutting hadden gevonden. De koude was intusschen niet in staat om het laaiende enthousiasme van do menigte buiten, die verlangend uitzag naar het oogenblik, waarop zij de koeno Indië-vliegors een welverdiende en hartelijke huldo zouden kunnen betuigen, te bekoelen. Integendeel, er heerschte een groote opgewektheid, dio zich herhaaldelijk ontlaaddo in comnjunitv-siiiging van de meest bekende exemplaren van onzen vadorlandschen liedorenschat. Toen de Pelikaan boven Rotterdam werd aangekondigd, steeg een donderend hoera op. --- Hoe zij het nest vonden. Do wijze, waariij) de Pelikaan geland is, vormt zoo sohrljft do „Tel." wol een dor knapste staaltjes van vliegkunst, die tot dusver verti ond' zijn. De piloten hebben zou lang boven Schiphol gecirkeld, tol zij bet mistbaken gevonden hadden en zij hot bekendo zoemende geluid hoorden. Toen -U het licht van de schijnwerper-s zagen, hehhen zij het vliegtuig met op halve bracht draaiende motoren lager laten k n, totdat /.ij een van de _*roote lampen duidelijk konden ontwaren. Daarna zijn zij vo] gas opgetrokken, hebben do lampen geteld en de middelste lamp vastgehouden, Zo hebben de I'elikaan toen in een hocht gestuurd, als hij een noodlanding, waarop zij veilig op den grond kwamen. In onze nahijheid, aldus het blad, bevond zich Frits Koolhoven, de bekendo vlieger en constrinterrr. Hij zeide: „Alleen een groot vlieger is tot zooiets in staat". --- Verwelkoming der bemanning. Het portier van de Cabine werd opengerukt door den heer Plasman, dio als eersto de vier luchtvaartpioniers verwelkomde. Vlak achter directeur I'lesiiian waren de naaste familieleden van do bemanning. Helaas ontbrak hierbij do echtgenoote van den gezagvoerder Smirnoff, die naar medegedeeld werd, do tragische tijding ontving, dat zijn vrouw ernstig ziek was. Zoodra was bot trapje naar de cabine niet uitgelegd, of de vrouwen der vliegers drongen met haar kinderen het vliegtuig binnen. Het bleef een oogenblik stil in bet vliegtuig. Nauwelijks hadden de kranige mannen het vliegtuig verlaten, toegejuicht door een opgewonden menigte, of het op het terrein aanr muziekcorps zette het „Wilhelmus" in. dat spontaan door de duizenden werd overgenomen. Dè klanken van de Vaderlandsche hymne golfden plecht.ta tig over het veld. Een groote ontroering maakte zicb vau alle aanwezigi mr. In een wirwar van menschen baanden de vliegers zich met do grootste moeite een weg naar het podium der eere, waar do autoriteiten wachtten nut do huldigende woorden. De schijnwerpers, die het vliegtuig verlichtten. werden gedoofd, andere lampen boven het podium werden ontstoken. Het duurde eenigen tijd. voordat silte kon worden verkregen. Eersl .prak df vertegenwoordiger van de Koningin, jhr. O. 11. ... van Kinschot. Namens 11. M. bood hij hartelijke gelukwenschen aan met den behouden terugkeer en bij deeldo mede, dat 11. M. hem opgedragen had baar vollo waardeering to betuigen voor het kranige werk. Ir. Warfbain, president van den raad van beheer van de K. L IL, sprak namens de directie een hartelijk woord van welkom. Duizenden zün saamgokouien, zeide hij verder, om u te groeten en vele autoriteiten zullen u do buide brengen, die u dubbel en dwars heeft verdiend. ---