Een Vrijheidsmonument. Wanneer men uit het heuvelland van Zuid-Bulgarije, het beroemde gebied der rozentuinen, dat door de schuimende Maritsa wordt doorstroomd naar het Noorden gaat, ziet men de bergen van den Balkan in etn onafgebroken, machtige keten tegen de lucht afsteken. Het is een woest gebergte, vol kloven «n spleten, dat dezen Balkanstaat in tweeën scheidt. Slechts enkele passen maken de verbinding mogelijk. De beboschte bergtoppen zijn in het hooge deel van den Balkan meer dan 2000 meter hoog. Op de lullingen weiden aime herders in de bont bestikte Bulgaarsche kleederdracht hun kudden. Bij hun kampvuren vertellen zij geschiedenissen uit de oorlogen, die sedert eeuwen in deze bergen gevoerd zijn. Het is eigenlijk uitzondering, als er hier niet gevochten wordt. Het meest schitteren hun oogen, wanheer zii vertellen van den grooten vrijheidsoorlog, waarin het Bulgaarsche volk zich vrij maakte van de Turksche overheersching. Deze gevechten hebben zich voornamelijk afgespeeld bij den Sjipka-pas. Hier is elke vierkante meter met bloed gedrenkt Dicht bij dezen pas verheft zich de IWO M. hooge top van den St. Nicolaas, waarop de Bulgaren een vrijheidsmonument hebben opgericht. Het is een gedenktoren van 40 meter hoogte. Van zijn bovenste platform af heeft men een indrukwekkend vergezicht over het geheele land. In het Noorden ziet men den Donau en de blauwe schemering van de Transsylvaansche Alpen, in het Zuiden de hooge. getande ketens van het Rhodope-gebergte, waarachter men het blauw van de Egeïsche Zee vermoedt, waar .elke Bulgaar heimwee naar heeft. Aan clen voet vn" den toren ligt de Sjipka-pas, waarom tusschen 20 en 27 Augustus 1877 in den Russisch—Turkschen oorlog verbitterd is gestreden. Telkens opnieuw stormden de vereenigde strijdkrachten der Russen en der Bulgaren aan. totdat de ruim 30,000 Turken onder bevel van Soeleiman Pasja zich overgaven. De strijd was toen beslist, Bulgarije was vrij'. --- De grootste stedelijke bibliotheek. De grootste stedelijke bibliotheek van de wereld is de Public Library van New Vork. Eind 1933 telde zij 3,675,130 deelen. Maar de groei gaat niet meer zoo sterk als vroeger. Toen konden jaarlijks 257,000 dollar aan nieuwe aanschaffingen worden besteed, in het vorige jaar slechts 58.000 dollar en op dit bedrag wordt nog meer beknibbeld, waarbij nog de waardedaling van den dollar komt. --- Wat de statistiek al niet uitwijst. Het nieuwste modesnufje van de Amerikaansche dames zijn sieraden uit meteoorsteenen en blijkbaar heeft dit een statisticus er toe gebracht, om eens te gaan uitrekenen, hoe drkwijls een mensch door om- Uagvallende meteoorsteenen wordt gedood. Zijn omvangrijke berekeningen komen tot de slotsom, dat zoowat om de 9000 jaar een mensch gevaar loopt om door een meteoor te worden verpletterd. Dat is dus zeker wel de zeldzaamste doodsoorzaak op aarde. --- De hoed van Blücher. Eens zag Blücher in een kamer waar hij ingekwartierd was, een open kast, waarin de kleedingstukken van de huisvrouw lagen. Daarbij lag ook een groenzijden sierlijk gegarneerde dame^hoed met grooten breecen overhangenden rand. Blücher voor zijn oogen een jroen scherm noo .iit nergens bekomen kon. nam hij zonder aatztien den sierlijken hoed en zette dien op. Hii wilde met, dat men aan dit hoofddeksel iets vei anderen zou en verklaarde alle pogingen daartoe voor domheid. liet dezen prachtigen hoed ontving hij alle bezoeken en reed later ook van Fismes naar Chilons. zich van de la-hende gezirhlen «ler soldaten en bevolking, die hij gedurende zijn tamelijk langen rit in grooten getale tegenkwam niets aantrekkend. --- Het „vermogen" van Amundsen! Toen Roald Amundsen in 1928 na zijn vlucht voor de Nobile-expeditie werd vermist, kon men lezen, dat hij zonder éénig vermogen was overleden. Thans ie een Engelsche bank bij een algemeen opruimen tot de ontdekking gekomen, dat Amundsen daar jaren geleden 300 pond sterling had gedeponeerd en dat bedrag is tot 349 pond opgeloopen, maar natuurlijk véél minder waard dan toen de Poolvorscher het in bewaring gaf. Nu roept de Bank van Engeland de hulp van den Noorschen consul-generaal te Londen in, om het „vermogen" van Amundsen aan zijn erfgenamen te kunnen uitkeeren. --- Voor de Huisvrouw. Het opbergen van zomerkleeding. het herfstige weer voorgoed zün intrede heeft gedaan, heeft onze zomergarderobe voor langen tüd haar reden van bestaan verloren. Wü nemen ongaarne afscheid van de dunne stoffen, de lichte kleuren, de vroolüke impriiné's. die ons zoo jeugdig staan en daarom zorgen wij ervoor, dat wij ze tenminste goed opbergen, zoodat zü zonder bezwaar den winter kunnen doorbrengen. Om te beginnen moet alles, wat wü willen bewaren, worden gereinigd, -.-ewasschen of ontvlokt. Waschbare kleeding-tukken worde wasschen. doch niet gestreken, terwijl er geen blauwsel of stijfsel in het spoelwater wordi gedaan. Witte en andere lichte garnituren worden afgetornd en afzonderlijk sewas.-chen. aangezien zü meestal een andere behandeling vereischten dan bv. gebloemde organdi of dunn» wol. De kleeren kunnen het best in koffers worden opgeborgen. Wollen goed wordt bewaard met een weinig kamfer of in krantenpapier. In den winter bestaat er wel niet zoo héél veel gevaar voor motten, doch wü nemen liever het zekere voor het onzekere. De badcostuums moeten zorgvuldig worden gewasschen. Er mag geen zand en geen zeezout in achterblijven, asugeslep clit de stoffen aantast. Voor het droj len zij in dm nsehtea vorm gebracht. Alles moei komon droog zijn, eer het wurdt opgeborgen. onü voorwerpen mouten worden g< sehen en van zand bevrijd, .-n daarna t. Hiervoor kan mon het beste vaseline of een fijne olie gebruiken. Het bewaren van onzo strooboedep zal wel eenige moeilijkheden opleveren, daar tr zomer tamelijk groote modellen werdi gen. Zij worden eerst goed af I met ►•en harden borstel: -gevoelig orten worden afgewreven met een fluweelen lapje. Vuile voeringen worden losgetornd en gewasschen. evenals garneeringen, die met i niet schoon zijn te krijgen. Op de hoeden mag tijdens het bewaren geen enkele druk worden uitgeoefend. Ken valsche vouw of vormverandering die er een heelen winter in beeft gezeten, krijgt men er bijna niet meer uit. De bollen w opgevuld met zacht papier: desnoods kan den eenen hoed over den anderen heen zetten. Om de randen te ontzien wordeu de hoeden met den bol naar beneden bewaard. Lichte zomerschoenen worden eveneens gereinigd, eer wü ze wegbergen. Die van leer wurden met kleurloozc srhoenerÊme ing Daarna worden zü op leesten -rozet, waardoor elke vouw wordt glad gemaakt. Wanneer wü op deze manier onze voorbereidingen hebben getroffen, kunnen wü ons zomergoed rustig den winterslaap laten ingaan. Het zal er frisch uit te voorschün komen. --- HET LEVEN IN CARICATUUR „Karel — vraag hem — hoe — lang — .. m die — dagen — hun — dienstboden — konden — houden." 'Humorist). Mevrouw : „Soms heb lk het gevoel, dat die begeerte van Piet om alles ln den tuin in de puntjes te hebben, wel wat ver gedreven wordt." (Passing Show). „We hebben zóó'n plezier gehad Paps. Raadt eens waar lk nu ben ?" (Passing Show). Volmaakte vrouw : „Het ls zoo donker, en t is zoo"a eind weg, Karel. Zou jij er bezwaar tegen hebben om met Miertje jnee te gaan en haar te wijzen waar de "brie, (London Opinion)» Duister individu, veelbeteekenend : „Is uwes man ook thuis, mefrou ?" Mevrouw, ingenieus : „Wel, als hij tenminste al klaar is met zijn revolver-oefeningen zal hij in den tuin we} met onze bloedhonden bezig zijn. Wou je hem spreken ?" (Humorist), Manlief: „Nou, er is één ding waar ik trotsch op benf ik heb het stuur niet losgelaten 1" (Humorist). --- Recepten. Kabinetpudding. 1 L. melk. 4 eieren, ÏÜO gram suiker. 25 gram rozünen. 25 gram gesnipperde sucade. 25 gram krenten. 25 gram geconfüte kersjes in stukjes 1 d.L. likeur. 10 blaadje! witt gelatine, 5 blaadjes roode i-elatine, 1 pakje vanillesuiker. De melk, met de suiker en vanillesniker, wordt aan de kook \ de eierdooiers worden gedurende 5 miuten flink geklopt eu druppelsgewijze wordt de melk met ste, vooraf 'me hierbij gevoegd, terwijl wij steeds flink kloppen: later voegen we wat meer melk tegelijk er bjj, maar we moeten er vooral voor ren niet schiften; n de likeur en de melange er hij ip. Wc zetten den pudding nu op een koelt plaats om kout! te worden. Echter vergete men niet van tijd tot tiid er in te roeren, daar de vrucht jt-, andere naar den bodem zakken. Zien we nu, dat de pudding al wat itiji begint te worden, clan kloppen wij het wit tier eieren stijf en roeren dit door de puil- t, die daarna in een met water omge den Torm. Om eiwit ol room spoel hebben, doen wij er, zooals ik reeds vroeger aann klein tikje zout bü. Heel veel huisvrouwen zien op tegen het maken van golatinepuddingen en het is toch zoo gemakkelük indien we maar zorgen, de gelatine voor het gebruik lo minuten in een teiltje koud water te weeken zoo, dat alles goed onder s'aat; daarna uitknijpen en in kokende melk overbrengen, doch niet meekoken. « Boekweitgrutten met karnemelk', ten karnemelk- zout- 350 gram hoekweitgnn..f! bren?enJdtf karnemelk af en toe roerende tr Jf krk' dO-ro er een kWn tik-><- z°ut hü en stroo,en de grutjes er in. die gedurende li minn 'en zarhtj koken; liefst ™£' ™*- vo"rk°omen" Kbestpl«*e om aanbranden" te ",• e ' en de pau met basterdsuiker , \Villen ™ b^^ ken grutjes eten dan doen we de gekookie massa >n een kom en laten de brei koud en s üf wor den, .torten de stijve massa en snüden ze Tn g^\lkirak^r vlak rrdt«*£ Sen stroop, Presenteeren met Sttik„ rf ---