/%"ÏÈk RUWE PV? iJÏSffI Schrale Lippen Ibr *111 [ W Gesprongen Handen --- GYMNASTIEK. UITVOERING GYMNASTIEKVEREENIGING „LEEUWARDEN". Onder leiding van den heer E. Dirksen, die voor enkele groepen geassisteerd werd door de dames A. Banning en A. de Boer en den beer K. 11. de Vries, gaf de gymnastiekvereeniging „Leeuwarden" Zaterdagavond in de goedbezette Harmonie haar jaarlijksche uitvoering, welke, dat mag in den aanvang van dit verslag reeda gemeld, wel geslaagd is. Zooals te doen gebruikelijk bij gymnastiekuitvooringon werd de avond met den opmarsch geopend, gevolgd door den vaandelgroet. Hierna kreeg de voorzitter, do heer J, v. (I. Horst, het woord om de aanwezigen welkom te hoeten, waarbij hij zich speciaal wendde tot den eere-voorzittex der vereeniging, den heer Broersma, tot de afgevaardigden van den turn** kring Leeuw arden, van de Gemeentelijke Commissie voor Lichamelijke Opvoeding, van het Medisch Sportkeuringsbureau en tot de afgevaardigden der zusterveroonigingen. Het speet spreker te moeten oonstateeren, dat noch de burgemeester, aoch do wethouder van Onderwijs in de gelegenheid waren om van de uitnoodiging, Leeuwarden* uitvoering bij te wonen, gebruik te maken. Spreker verklaarde bevreesd te zün, dat in dit opzicht het gezegde „TJii het oog, uit het hart" wel eens bewaarheid kon worden. De gymuastiekvereenigingen meenen recht te hebben op de belangetelling van overheidswege, temeer daar zij nog nooit in een uitzonderingspositie verkeeren, voor wat betreft de huren, welke voor de gemeentelijke lokalen moeten worden opgebracht. Verder hoopte de heer van der Horst, dat de aanwezigen zouden genieten van de te geven uitvoering, na nog te nebben gewezen op den prettigeu geest, welke er binnen de vereeniging heerstint. De meisjes van groep drie begonnen daarna onder leiding van mej. A. Banning met knotsoefeningen, een nummer, dat, uitgevoerd op walsinntief, door correctheid van uitvoering der eenvoudige maar fijne stof. direct indruk maakte. Dat was een uitstekend begin. Verder zullen we niet stelselmatig het programma nummer voor nummer volgen, doch voor enkele onderdeden de aandacht vragen, onderdeden die deze uitvoering tot een heel goede hebben gestempeld. Uit den aard van de zaak zullen we ons daarom hebben te bepalen tot het werk van de dames en heeren, daar zü toch de vertegenwoordigers waren van de verfijnde gymnastiek, zooals die heden ten dage wordt onderwezen en gedemonstreerd. Dit houdt echter geenszins in, dat het werk der jongeren (groepen leuke snuiters en meisjes en lekkere kleuters) -reen aandacht waard is. Integendeel, in het feit, dat do ouderen zulke uitstekende resultaten wisten te bereiken, ligt al opgesloten, dat de jongeren in de goede richting worden opgevoed. De vrüe oefeningen van de groote groep dames — wat aardige uniforme costuumpjes en schoentjes — waren van een uitstekend gchalto en werden zoo goed als feilloos uitgevoerd. Een lust voor de oogen was het werk van de heeren eerste graad tuin de brug. Zoo beheerscht en tot in détails nauwkeurig uitgevoerd ziet men het zelden. Na dat der heeren tweede graad, die aan de afwerking lang niet genoeg aandacht besteedden, was dit werk een verademing. Ook aan de ringen was het werk van deze heeren subliem: enkele uitstekende chriatusstanden vielen te vermelden. Aan dit toe.-tel toonden de dames haar kunnen in zweefoefeningen, waarbij enkelen vooral door hun gedurfde afsprongen de aandacht trokken. Na de pauze waren het de heeren die met vrije oefenintron voor het voetlicht kwamen. Een lied eoeil nummer, dat ten gevolge van een ..pen doekje, toen de heeren de maat der begeleidende muziek dreigden te verliezen, aan het eind zou mislukken. Op tijd ingrijpen van den leider voorkwam echter erger. De dames aan de hoogbrug (klassikaal) konden ons niet geheel bekoren, slechts een enkele bereikte hieraan iets bizonders. De sprongen over de tafel voor de dames en heeren vielen te waardeeren, maar een hoogtepunt was weer, zooals alle jaren bijna, het hoogrek voor de heeren. Reuzezwaaien met wisselen van grepen, het was in één woord prachtig. Ook mag als uitzondering op het hiervoor ingenomen standpunt gewezen worden op de brug- en paardoefeningen van de meisjes, groep 3, onder leiding van mej. A. Banning, voornamelijk wat betreft het tempo — waaronder de oefeningen niet leden — waarin werd gewerkt. Om een voorbeeld aan te nemen. Het achttiende en slotnummer van het programma waren de rhythmische oefeningen van de dames en heeren, ingestudeerd en uitgevoerd onder leiding van mevr. J. Smit—Heybrock. Rhythmische oefeningen voor heeren — 't moge den verknocbten aanhangers van Jahn's principes ietwat paradoxaal in de ooren klinken — wnt mevrouw Smit hier heeft aangewezen, verdient belangstelling. Niet alleen om de hier door heeren verwerkte stof, die alle verwijfdheid — een gevaar dat ontegenzeggelijk bestaat — miste, maar ook omdat op deze wijze samenwerking met dames, wier lichamen zich bij uitstek leenen voor de rhythmiek, zoo goed mogelijk bleek. Door dit nummer is ons 't cultureel bplang der gymnastiek nog duidelijker geworden dan ze het r°r>dSuWaS' daarvoor Past •'Pn woord van dank. De heer van der Horst sloot den avond met een kort woord, waarin hij er nog op wees, dat „Leeuwarden" omdat zij in 1938 haar 40-iarig bestaan hoopt te herdenken, dit jaar nogmaals de belangstelling zal vragen. Hierna volgde het bal. --- FEUILLETON. DE BOETEDOENING Naar het Engelsch van DOROTHEA GERARD. 12. „Neen. dat wil ik wel gelooven", zei ik, en verwonderde er mij nu ook niet langer over dat Jadwiga's natuurlijke mededeelzaamheid tegenover dit afschuwelijk onderwerp toch te kort geschoten was, want zeker was dit haar kinderlijke -"verbeelding als een schrikbeeld bijgebleven, terwijl bij madame Zielinska die uitdrukking van ontzetting zich al 't ware in de oogen zal hebben vastgezet. „En nu het resultaat? Wat kan zün beweegreden zijn geweest?" „De eenige verklaring is, dat de arme man plotseling krankzinnig is geworden. Hij moet in zijn jeugd heel YTooli.ik, om niet to zeggen Wild zijn geweest, maar in later jaren vertoonden zich symptomen van zwaarmoedigheid en steeds werd hü zenuwachtiger en prikkelbaarder". t „Toch verklaart dit nog niet zulk een wanhoopsdaad. .Werd er geen vorder onderzoek ingesteld?" „O, ja, maar er werd niets ontdekt, behalve dan, dat do monnik een Franschmaii was, ofschoon niemand hem kende, of iets van hem wist. noch waar hü precies vanda.an kwam. Bovendien viel er niemand te straffen, daar de moordenaar immers zichzelven uit den weg geruimd had". „En zün vrienden, aanvaardden die ook de theorie, dat hij krankzinnig zou zijn geworden?" „Dat moesten zij wel. In het eerst hebben velen er zich heel druk over gemaakt en verwachtten, dat er een verklaring zou volgen, maar naar gelang de tijd verliep en die geen oplossing bracht, moesten zij de algemeene opinie wel deelen". „Zijn familie ook'*1" Met een schouderophalen antwoordde madame Kon ski. „Blükbaar zelfs zijn familie. De doode monnik was haar evenzeer een vreemde als voor ons allen. Madame Zielinkska zei zelve tegen mün man, dat zij zn gelaat nooit te voren had gezien on het was goen gezicht, dat men gemakkelijk vergeet: donker, vurig, met doordringende zwarte oogen en een pikzwarten baard, waardoor juist enkele grijze draden gingen loopen. Basyli zei. dat er een ongewone energie sprak uit bet gebaar, nat hij juist moest hebben gemaakt, toen bü domlelijk getroffen werd". Dit is het verbaal, Agnes. maar de theorie betwijfel ik; ik heb dan ook een andere opgebouwd. Vooreerst wordt men toch maar niet zoo opeens krankzinnig, en dan — was die monnik wel een vreemde voor Pan Zielinska? Dat is het uitgangspunt voor mün theorie. Men praat toch in den regel niet zoo opgewonden met vreemden, is t wel? Hij was een Franschman, bedenk dat wel, en Pa.n Zielinska had een gedeelte van zijn jeugd in Parijs doorgebracht; volgens hetgeen madame Konski vertelde, kregen do bedienden den indruk, dat de monnik een gentleman was. Alle omstandigheden schijnen er op te wijzen, dat Pan Zielinska zün gast een bitteren wrok toedroeg. ?!0?, andere theorieën schoten mij te binnen terwijl ik klaar wakker lag in het uitste'vnde bed, dat madame Konski voor mij in orde had laten frengen. Na het avondeten was ik bijna, in slaap gevallen, maar het beeld vaji dien dooden monnik en van zijn moordenaar badden alle slaperigheid bv mij verdreven en nu hield ik mij bezig met het bedenken van vele combinaties. Toch lijkt mij over iet geheel mijn eerste theorie de aannemelukste en daar wil ik dan ook aan vasthouden. ledereen schijnt tevreden te zijn met de lezing, dat hij krankzinnig zou zijn geworden, maar ik acht mijn veronderstelling veel meet voor de hand liggend. Madame Zielinska kan nomt mooi zijn geweest. Laten wij aannemen, dat het huwelijk met haar een mariage de raison was, terwijl de ware genegenheid zijns harten in I arij.s verbleef, maar zijn gevoelen voor haar tot een ongelukkige liefde werd, die een schaduw heeft geworpen over zijn leven en waarschünlük de zwaarmoedigheid te voorschijn riep, wanrover madame Konski gesproken had; dat do bewust-; monnik weleer de voorspoedige mededinger was die, nadat hü het voorwerp van hun gemeenschappelüke liefde had verraden en verlaten, tot een boetvaardig zondaar was geworden en dat Zielmska b>, dat onverwacht weerzien niet de aanvechting kon bedwingen on zijn eiren nederlaag en de onteering van het meisje te wreken Maar ik zal daan,,, „iaar liever niet doorgas anders zou je nog denken, dat ik mij door miln verbeelding e ver liet voeren. Het tal mü bï nieuwen of de waarheid ooit bekend won 1* k betwWe het. k wil je nu enkel nog mn „2 JM. dat „, spijt vnn den sneeuwstorm en de dringende gastvrijheid van madame Konski 1 vaarnan beide even n ilijk te nntknn.W viel I fet mü toch gelukken mocht dien vn|"ó, ]p„d~ hui te zun en het was mi,, cc„ verlicht ng toen k hoorde dat Anulka toch een sigaret had X kregen (door Marva om te koopen Vet SS Hol■ Vt lm ,Iko;;!0,;,.';';l<""""n. da. ik. toen wij voor net huis stil hielden, een blik vnn m, niouwde belangstelling wie,*,, ~.' ~J 7 J"" Ucwiet, dat do oude huffif h?m&nV.Ï den„^ïï;itde0np:rui',^',,;,n-t dJ SB3t i van den ve f 111 ;'n,'H' b"v,"kt '""< **••< Moed dek blüven c "den !■*•>** PPn "h»nd. ik%ftni-ir AVaintsd.opMb,M4'dM «■• Je Elionor". HOOFDSTUK VII. Waarschünlük zouden de bijzonderheden van ac geschiedenis die madame Konski mü verteld nad. mijn verbeelding nog langer hebben bezig «houden, als ik niet om dien tijd een brief had gehand van mijn vriendin, waarin ze mü schreef, ï ' Mry,en Lily Somerville de Kerstdagen in netzeitde huis zouden doorbrengen. Agnes wa» ten zeerste verrast, om niet te zeggen ontsteld, aoor .ie „barbaarsche onderneming", die mi, van m«n verloofde had gescheiden, en. ondanks mün streng verbod, Ple,.f zij mij steeds o„ de hoogte 'l'1"I" wat er thuis plaats had. Dil laatste nieuws nu deelde zij mee met een wanhoop, die U: zelfs aan het bevcrige van haar handschrilt gewaar Wfird. trv'-W' 'T tljd KenoeK ziin °m terug te do IM i. KB!dei & "'' ~ij* »als *io maar onmidoeUük Je betrekking opgeeft, dan k„„ .je ,„.*, K bfl ons zun en dan zal llenry er van /■''ll ook kinnen . N^ uurluk dacht ik er „iet aan dezen wenk op te volgen, maar ,k wil wel erkennen, dat lot ÏTf^t«IaPiC had.lk Bt!eds »«*Mht te hooren,dal het engagement er door zou zij,,, iaar ,„. was U al wee maanden weg geweest, dus de kuur had al moeten helpen. Te oordcelen naar zin, •tilzwUgen. was Henry zeker boos op mij „ ik kende Me gelegenheid, die een KerstpartU gewoonlijk biedt, liet zou ook vee] beter voor hem zun als lm tol Lily beslool en ik zon mij ~„*■.. twljfeld kalmer voelen en veel beter In staat zijn mijn werk te veniel,len. als het nu maar een uitgemaakte zank was. Uier zat hot Kerstfeest ook al in de luchteen and n* huiular van vieren dan ü: tot nu* toe had gekend en waarin hulst en mistletoe geeu rol speelden, maar vervangen waren door heerlijkheden, als visch in honing gebakken, koude amandelsoep en cake. gevuld met fijn-gehakte ,'.''.'■• De herinnering aan den enkelen Pool Wilya, dien ik heb moeten bijwonen, is tot een soort nachtmerrie voor mij geworden, j,, _\__ zin dan wel te verstaan, dat ik in het vervolg niet dankbaar genoeg kan zijn voor het eenvoudigste voedsel, liet is niet meer dan natuurlijk, dat de toebereidselen voor bet gro.de feest, dat in dit deel van het land nog op edolmoedig-patriarchale,, voet wordt gevierd, ook grootioh zouden ziin en misschien is bet even natuurlijk, dat de voorbereidingen zouden te baat genomen wolden door de jongelui, als een aanleiding tol menige gezellige Pijeen! Eeuwen lang wai h,*t al de gewoonte geweest dat de buren elkaar hielpen bij dergelijke gelegenheden. En hierin heersclitt* nu toch eenige methode, want elk huis had een bepaalden ..werkdag" waarop ieder, He Pjd en lust had verzocht werd den middag te 'omen doorbrengen met het pellen van amai leien, het jutten halen uit rozijnen — of tenminste, met zich te houden of men dit deed — want natuurlijk werd er niet minder druk geflirt, iv aanmerking go„omen dat de meeste jongelui elkaar al sinds hun kindsheid gekend hadden. Onnoodig te zeggen dat de ..werkdag" ~p Ludniki drukker bezocht werd dan bij de buren. JadwigS was daar immers de leidster? Op een soin'.'ien dag in December zat er dan ook een groot gezelschap bijeen in het ruime vertrek naast de keuken, dat in den regel dienst deed als hall voor de bedienden. Van den beginne af was het al een levendig tooneel. Nadat de damei haar bontmantels hadden afgelegd, hegonnen ze te kibbelen over de witte lebottM die uitgedeeld werden ter bescherming van de keurige winterjaponnetjes, want, ofschoon altijd verzocht werd. dat de dames in haar oudst* k _*_. zonden komen, bad niemand ooit den moed hieraan gevolg te geven. Toe,, kwam de verdeeling der werkzaamheden, wat ruimschoots aanleiding gaf tot gun-tbetoon. Ik was zeer lo n.euwd naar de wijze, waarop Jadwiga haar gezag zou doen gelden. Eerst door AnulkaP ziekte en toe,, door den toestand van madame Zielinska die nog verergerd was door baar bezorgdheid' over het toch al 100 tee,e kind. waren er in gee, weken gaste,, ontvangen. Bind. de„ dag dat Jadwiga m,j geraadpleegd had betreffende de keu/e u,Bcben haar beide bewonderaars badlk """• '■'■" i" betMlfd, vertrek gezEn met di. twee en was Ik dus „iet j„ de gelegenheid ,J! weest om u.t te maken of ze nu tot een b s i„"ng ImWmTm&S* NU °" dMW "- ™ 8 _j£____*___- amandelen pellen, is 't niet?" had Wladimir bij het begin al gevraagd II \ih_A ■ . de eerstaangekomenen behoord en leek'büzonder knap. toen hij uit de slede > --- Sport en Spel DE IJSSPORT. KORTE VREUGD. De krant van Zaterdag was uiterst voorzichtig geweest bij het zinspelen op de mogelijkheid van een ijs-Zondag. Wedden, dat iedere schaatsenliefhebher de illusie toch uit alle voorbehouden waarin ze gehuld was, schoon te voorschijn heeft gepeld, en vol goede verwachtingen was voor den komenden das? liet had immers de paar laatst.' nachten nogal bevredigend gevroren, en zoo heel veel was er niet noodig om het landijs vertrouwd te maken. Misschien heeft de wazige, omkrinsde maan dc blijde zekerheid later op den avond weer wat «loen wankelen. In dat preval is de teleurstelling gisterochtend niet zoo heel groot geweest. Van vorst bleek nauwelijks sprake; de wind was naar het Zuid-Westen omgeloopen en danig guur, maar niet zoo opwekkend en prikkelend als een behoorlijke vrieswind behoort te zijn. En de kansen leken al heel miniem. Maar toen er dan toch, in den ochtend, zoo hier en daar menschen met schaatsen opdoken, eerst sporadisch, later in toenemenden getale, en we ten slotte lieden, die met het kenndük doel om hun geluk tot iederen prüs op de smalle ijzers te beproeven waren uitgetogen, eenige uren later weer heelhuids en niet verdacht vochtig weer thuis zagen komen, is het ons toch te machtig geworden. We wilden onszelf later niet te verwüten hebben, in den winter van '35 niet op schaatsen te hebben gestaan — het is zoon bitter zelfverwijt voor een minnaar van deze nationale sport! Omdat het ten slotte óók nog begon te sneeuwen loek er, gedachtig aan de wüze woorden in do krant van Zaterdag, zelfs veel haast bij de zaak. liet zou onverantwoordelijk zün, de dingen nog eens een nachtje aan te zien. Er is een vlakte bü de Groote Wielen, waaraan we voor gevallen als dat van gisteren — voor ijs van niet zoo heel veel meer dan één nacht — ons hart hebben verpand. De les van schade en schande heeft ons daar in de prille üsperioden van diverse jaren wüs doen worden; we weten zoo ongeveer waar de slooten daar loopen en hoe diep ze zün, waar men er tot zijn middel door kan gaan en waar het water niet verder reikt dan tot de knieën. Die aan den lijve vergaarde kennis leek nu een groot voordeel. Bovendien had dit terrein de charme, dat er al sedert November het geraamte van een chocoladetentje op üs stond te wachten. Sommige menschen zullen zeggen, dat dit tentje daar al die maanden het noodlot heeft staan tarten, en dat het eigenlük aan den onverlaat die het heeft neergezet te wüten is, dat het maar niet wou gaan winteren, maar het heeft ons al dien tüd een teeken van optimisme en levensmoed — van waren anti-crisis geest — toegeschenen. Indien de ondernemer zich thans vertoonde, zou hij zijn belooning niet ontgaaai. Merkwaardigerwijs vertoonde de man zich niét. Dat is te Keggen: de vlakte werd naar den eisch geëxploiteerd, de toegang werd bewaakt door lieden, die oclite baankaarten, „zichtbaar te dragen", verkochten, en er deed zich een fietsenbewaarder voor — in dit land_wel het eerste kenteeken van doordringende civilisatie — er was een bank, van kisten en planken, op het üs, om op te binden. Maar het geraamte van 't koek-en-zoopie stond er nog, zooals het er in November al stond en al de maanden van dezen üs-lopzen winter gestaan heeft en zooals het ex misschien ook nog wel staan zal, wanneer we weer aan zeilen gaan denken. Er was geen exploitant en de eenige man, waar wat warms te halen viel, was een Üsco, die voor de gelegenheid „poeier" verkocht, veilig op den wal. Dit gaf te denken. Tndien de vertegenwoordiger van het onverwoestbaar optimisme zich niet op liet ijs durfde te wagen en het aan anderen overliet om de vruchten van dezen misschien wel eenigen schaatsendag van het heele jaar te plukken, dan moest er aan de zaak wat mankeeren. De situatie bü de opbind-bank gaf nog meer te denken; deze constructie dreigde door langzaam uit scheuren opborrelende watermassa's verzwolgen te worden. Maar het allermeest te denken gaven de eerste streken op do gladde vlakte. Men werd begeleid door een aanhoudend krakend, zwiepend en scheurend geluid; hot ijs ddnde hier en daar voelbaar onder de üzcrs; in de buurt van den wal welde het water door wat men in hooggebergte-taal de „randspleet" noemt en het geheel was een wel wat hachelijk genoegen. De straffe wind, schuin over de baan, joeg duintjes sneeuw bij elkaar, waarin men gemakkelijk kon vastraken, en een tuimeling dreigde met de vochtigste gevolgen. Want togen plotselinge schokken scheen dit golvende üsvloertje wel allerminst bestand. Heel lang hebben we het maar niet gemaakt. Toen het verwijderen van de opbindplank bewees, dat zelfs de_exploitanten van het geval de zaak niet meer veilig achtten, en langzamerhand ook de weinige mede-fanatici den vasten grond opzochten, leek de tijd wel gekomen om te con- Btateeren, dat aan do eer was voldaan, en dat er veel meer uiet te behalen viel. Op andere vlaktes, die we op den weg terug passeerden, werd nog wat gereden, maar de sneeuw begon allengs dichter te jagen; het weer werd steeds minder aanlokkelijk en ten slotte is baantje rijden toch ook niet alles, op den langen duur; vooral niet wanneer het kennelijk toch zin heeft als training voor aanstaande tochten. In drommen zijn de Leeuwarders gisteren zeker niet naar het ijs getogen. Zij, die het gedaan hebben, kunnen er vandaag plezier in hebben, dat ze een kans, «die nu alweer voorbü is, hebben gebruikt! HARDRIJDERIJ TE TERWISPEL. Eeeds Vrijdag besloot het actieve bestuur van de ijsclub Spaltenburg te Terwispel om tegen den komenden Zondag, ijs en weder dienende, een hardrijderii voor mannen uit te schrijven. Welnu, 'ierwispel heeft in dezen de primeur sehad. Hoewel het niet zooveel gevroren had, dat de banen voor het publiek opengesteld konden worden, kon de vastgestelde hurdrijderij toch doorgaan. In gewone omstandigheden kan een ijsclub in een dorp als Terwispel, wat de geldprijzen aangaat, niet concurreeren tegen clubs uit grootere plaatsen. Vandaag was er geen concurrentie en van die omstandigheid heeft Terwispel geprofiteerd. Achttien hardrijders. o. w. enkelen van do besten uit Friesland, hadden zich aangegeven. Bovendien de eerste hardrijderij in dit seizoen, waar de heeren eikaars krachten eens konden en wilden meten. Den geheelen wedstrijd door is er dan ook lel gereden. De lijst zag er als volgt uit: 1. M. van Dijk te Kortezwaag. 2. C. Meljerhof te Tijnje. 3. J. Pool te Terwispel. 4. B. Stoelwinder te Lippenhuizen. 5. J. Bottema te Gersloot. 6. J. Terpstra te Oldeboorn. 7. H. Rudolphy te Gorredijk. 8. R. Waslander te Heerenveen. 9. R. de Vries te Beets. 10. J. van Dam te Gorrediik. 11. F. Venema te Terwispel. 12. P. Dijkstra te Beets. 13. P. Dijkstra te Lippenhuizen. 14. M. de Jong te Beets. 15. W. Zwart te Gorredijk. 16. P. Brouwer te Veenhoop. 17. J. de Boer te Boornbergum. 18. J. Slof te Tjalleberd. De eerste ritten waren soms nog wat onzeker. In den eersten omloop vielen af de nos. 1. 4 (niet opgekomen), 5, 8 (.niet opgekomen), lü, 11, 13, 15 en 18. In den 2en omloop won 2 het van 3, 6 van 7. 12 van 9, 16 van 14, terwijl no. 17 staan bleef. Op de derde lijst kwamen dus voor de nos. 17. 2, 6. 12 en 16. De Boer moest in 2 ritten verliezen van Meüerhof, terwijl de veteraan P. Dijkstra in Terpstra zijn meerdere moest erkennen. Om de geldprijzen moesten kampen de nos. 10. 2 en 1 'Tln.invßf 'verloor in 2 ritten van Mcppihof en moest zich met den derden prijs tevreden stellen. Om prijs en premie zegevierde Meijèrhof eveneens over Terpstra in 2 ritten. De uitslag was dus: le priis, ƒ2O. C. Meüerhof te Tijnje; 2e. ƒlO, J. Teipstra te Oldeboorn; 3e, ƒ5, P. Brouwer te Veenhoop. De baan van 140 M. lengte werd voor den wind in 12.8 sec. afgelegd. Er was veel belangstelling. WEDSTRIJDEN VROUWEN TE RODEN. De e»rste wedstrijd voor vrouwen op de schaats werd Zondagmiddag te Roden gehouden, schrijft het Gron. Dgbld. Een tolg uit het hardrijdersgeslacht der familie Holder. namelijk de jonge Jantje, die ook reeds in December 1933 een goede kracht op do smalle üzers bleek te zijn, legde beslag op de eerste plaats. Haar ernstigste concurrente was Janna van Khijn, ook al een oude bekende, die in den wind iets minder sterk bleek te zün. In de beslissende rit in de halve finale had zij pech door aan de start te blüven staan. Er waren 14 rijdsters. De uitslag was le prijs, ƒ5O. Jantje Helder te Paterswolde; 2e, ƒ25, C. Homan te Woltersum; 3e, ƒlO. Janna van Rhün te Hoogkerk*. 4e. ƒ5, J. Nicolai te Siegerswoude; oe, ƒ2.50, J. Westerdük te Haren. --- BILJARTEN. Vierde partij. Totale uitslag. BILJARTWEDSTRIJDSWEERING-WIEMERS In het clublokaal van de Friesche Biljart Club aan het Kuiterskwartier te Leeuwarden werd Zaterdagmiddag begonnen met een vnendschappelijken wedstrijd tusschen de heeren J. t»weering te Amsterdam en Jan Wiemen te Dokkum. Openingswoord. De voorzitter van do F. B. C. de heer H. Nieuwland. van Huizum, heet de beide spelers en toeschouwers hartelijk welkom en memoreert, dat de heeren Sweering en lemers reeds meerdere malen elkaar op het groene laken hebben bekampt. Beiden behooren tot de sterkste spelers van ons land. Bepaald is, dat vier parten van 400 caramboles ancre cadre zullen worden gespeeld onder de spelregels van den Nederlandsclien Biljart Bond en dat beide spelers evenveel beurten zullen hebben. Eerste partij- Bepaald eerste klasse beginnen beide spelers niet. Het was een zoeken naar den spelvorm en naar de maat, zooals dat dikwijls bü den aartkvang van een biljartwedstrüd het geval is. Na 'dit onzeker begin weet Sweering met een 'vlotte 41, waarbij hij fraai rappeleert. de leiding te nemen. De Amsterdammer loopt meer en meer op zijn tegenstander uit: na 14 beurten is do stand Sweering 144 — Wiemers 100. Kleine series van Sweering en enkele flinke bourten van Wiemers brengen den stand na de 24ste beurt op 210 — 201 in het voordeel, van laatstgenoemde. Beiden spelen beneden hun kracht en het laat zich aanzien, dat het gemiddelde van deze partü slecht zal zün. Met zeer kleine series klimmen de getallen omhoog. Na de 28ste beurt is de stand vrijwel gelijk 221—220. In de daarop volgende beurt maakt Wiemers op keurige wijze 30, terwijl hij even daarna met een serie van 45 de 300 juist vol maakt en de leiding van de partij overneemt om dien niet weer af te staan. Het blijft een weinig interessante — doch voor de toeschouwers wel een spannende partü. Wiemers heeft nogal met pech te kampen, terwül Sweering om zün vorm bluft zoeken. Na 40 beurten is Wiemers het eerst aan het einddoel; zijn tegenstander heeft op dat oogenblik 383 in 39 beurten; zün laatste kans levert hem echter niets op. Wiemers 400, gemiddelde 10, hoogste serie 49. Sweering 3S3, gemiddelde 9.57. hoogste serie 54. Tweede partij. Beiden beginnen zwak. Sweering is er echter het eerst „in" en maakt in zün vierde beurt een serie van 52, waarna Wiemers slechts 2 caramboles maakt. Do Amsterdammer is nu geweld-g op stoot en laat achtereenvolgens series van 37. 27, 30 en 15 noteeren, waardoor hü op zün tegenstander een flinken voorsprong heeft gekregen. Het spel van Sweering is zeldzaam boeiend. Na de 8ste beurt is de stand: Sweering 164. Wiemers 63. Het heeft' er alles van weg, dat de Amsterdammer zonder strijd op het einddoel zal afstevenen, doch de stoere Fries denkt er anders over en scoort in de 9de beurt op schitterende wijze 72 caramboles. De achterstand heeft nu niet meer zooveel te beteekcnen. Dank zü het blijvend constant spel van Sweering is de stand na de 18de beurt 308—247 in zijn voordeel. Een flinke serie van 51, gevolgd door een slot-serio van 37 en Sweering heeft het eerst de 400 vol. Deze partü gaf een geheel ander beeld dan de; middagpartij. Sweering speelde met een gemiddelde van 19.04. hoogste serie 52. Wiemers 283, gemiddelde 13.47. hoogste serie 72. Derde partij. ■ Geestdriftig steekt Sweering van wal en weet in de tweede beurt op inderdaad keurige wüze 66 rarambo es bü elkaar te spelen. Daarna wil het spel bij hem niet meer vlotten, terwijl ook onze man uit Dokkum zich met onbetcekenende series tevreden moet stellen. Na de 10de beurt is de stand Sweering 148, Wiemers 109. zoodat het er ook thans op gaat gelijken, dat het gemiddelde van deze partij niet hoog zal worden In de 13de en 14do beurt laat de Amsterdammer .-Sb en 08 noteeren. waarna de stand in zün voordeel ,8 geworden 253-116. Een door hem op fraaie wijze klein gehouden serie van 51 deed den achterstand van Wiemers nog grooter worden. Sweering is de 300 reeds gepasseerd, terwijl zijn tegenstander op dat oogenblik nog maar 189 heeft laten boeken. Onze Jan kreeg gelegenheid genoeg om op te halen, doch zooals gezegd hij kon maar niet zijn goeden vorm te pakken krijgen. In de 22ste beurt maakt Wiemers 49, waarop Sweering mei 53 antwoordt. Na nog enkele series en mei een gemiddelde van 15.38 maakt Sweering de partij uit. Zün hoogste serie was 68. Wiemers 275. gemidd. 10.(19. hoogsto serie 49. Wiemers mist de aeouit-stoot, waarna Sweering 32 laat noteeren. In de 2de, 3do en 4de beurt herstelt do Dokkumer zich door op keurige wijze 15, 55 en 14 te maken, waardoor de stand van de partij in zijn voordeel is 84—52. In het volgend tiental beurten van beide spelers valt er weinig te genieten; de series van Wiemers zijn klein en blijven steeds beneden de 20. Na de 22ste beurt is de stand geworden Wiemers 202, Sweering 258. In de daarop volgende twee beurten fabriceert Wiemers op fraaie wijze 57 en 38. In zn 25ste beurt bouwde de Amsterdammer een mooie serie op, rappelleerde op zeldzaam mooie en zekere manier en liet moesterlijk spel zien. De toeschouwers hebben genoten van het werk van dezen kunstenaar op het groene laken. Met deze serie, n.l. 83. was het pleit beslist en in 32 beurten behaalde Sweering een verdiende overwinning. Sweering 400: gemiddelde 12.50, hoogste serie 83. Wiemers 334: gemiddelde 10.43, hoogste serie 57. punten gewonnen algem. hoogste partijen gemidd. serie J. Sweering 1583 3 14.12 83 Jan Wiemers 1295 1 11.13 72 ---