I\ l___F ___k_^^™ÏÏjSl3_ __cc" aan de hu-e' de zo° £e" de crème voor de nacht, hetverlrissdiendegeziditswater. yffifcffiffik 1/ _nlts^^Z^^iv\ *T^mVM,,.M_\\\W\ *_>" daB°nïïn.g -Ihl haar jeugdig en sterk, reinigt de. avonds de huid van «lil I f^%^^^J VVWSy^MiIÉ^ zacnl Be,in,e 4711 poedeT- poeder en dagcreme. WfflÊÈm I / --- De 36ste Nederlandsche Jaarbeurs. HEDENOCHTEND GEOPEND. Optimistische verwachtingen van den heer Graadt van Roggen. Hedenochtend is de 36ste Nederlandsche Jaarbeurs geopend, waarvan het aantal deelnemers grooter dan ooit is. Er was dan ook voor den secretaris-generaal van de Koninklijke Nederlandsche Jaarbeurs, den heer W. Graadt van Roggen, die zelfs in de moeilijkste crisisperiode- den moed niet verloor, gisteren bij de ontvangst der journalisten die 'een voor-bezoek aan de Jaarbeurs brachten alle aanleiding, optimistisch te zijn. De nacht is voorbij en de zon steeg reeds boven den horizon", aldus ving de heer Graadt van Roggen zijn rede aan. „Het is licht geworden, waar een half jaar geleden in een lichter wordenden nevel nog slechts lichtpunten te onderscheiden waren. Of deze morgen tot een stralenden dag zal opbloeien, of dat de lucht weer zal betrekken — daarover loopen de meeningen der economische weerprofeten uiteen. jHaar ochtend is het geworden — eindelijk! --- Opleving in het Nederlandsche zakenleven. Er is opleving in het Nederlandsche zakenleven en waar zij nog niet is, wordt zij verwacht. In handel en industrie is een grootere bedrijvigheid te constateeren met uitzicht op gunstiger bedrijfsresultaten. De afbraakprijzen hebben in tal van bedrijfstakken reeds voor een loonend niveau plaats gemaakt. Het snelle tempo en het feit, dat het herstel zich ononderbroken voortzet, moedigen het vertrouwen aan, dat — onvoorziene omstandigheden voorbehouden — de opleving zich voor langeren duur ral kunnen handhaven. De huidige toestand van het economische leven in Nederland geeft, over het algemeen, reden tot tevredenheid. De zakenwereld voelt zich opgelucht, nu alle teekenen er op wijzen, dat men de gevaarlijke stormkaap der crisis voorbij is. Twee factoren deden hun invloed gelden: de verbetering van de wereldconjunctuur — Indië niet te vergeten — en de depreciatie van den gulden. De sterke opleving byna overal elders in de wereld legde voor ons land de basis voor het herstel: den grooten stoot aan de snelle opleving gaf de depreciatie van den gulden op een gunstig oogenblik. Beide echter hebben niet alle economische problemen, die te voren bestonden, ter züde gesteld. Een definitief herstel heeft solider basis noodig. Tempo en omvang van een bestendige opleving zullen afhangen van de vraag of Nederland op de juiste wijze gebruik zal weten te maken van de kansen, welke de beide factoren ons bedrijfsleven bieden." --- Waar economisch herstel zich deed gelden. Voor een internationale valuta-stabilisatie is nog geen afdoende waarborg gevonden. In belangryke gebieden spant een op militaire weerbaarheid gerichte economische politiek nog altijd het autarkische paard achter den wagen. En een zeer, zeer zwakke plek blijft de afhankelijkheid van veel en velerlei industrieele bedrijvigheid van den internationalen, infernalen bewapeningswedloop. Voor de opleving in Nederland zyn deze spanningen een donkere achtergrond en een waarschuwing tegen voorbarig optimisme. Het economisch herstel wordt niet in alle onderdeelen van het bedrijfsleven even sterk gevoeld. Krachtig heeft het zich gemanifesteerd in de diamant-industrie, de steenkolenmijnen, de metaalindustrie en den scheepsbouw, de textielnijverheid, den landbouw en de visscherij. In alle andere bedrij f skiassen verbeterde de toestand matig. In enkele takken van bedrijf — aardewerk-, leder-, en voedings- en genotmiddelen-industrie — nam de werkloosheid zelfs nog iets toe. De bedrijfstakken, waarin blijkens de werkloosheidscijfers het herstel krachtig tot uiting kwam, zijn tevens de industriegroeperi, waarin de uitvoercijfers het sterkst zijn gestegen. De economische opleving in Nederland draagt dan ook zeer uitgesproken de signatuur van den export. Voor de industrie, welke meer uitsluitend voor de binnenlandsche markt werkt, is de conjunctuur in veel mindere mate gunstig. Verwacht mag echter worden, dat de gunstige invloed zich spoedig ook in andere takken van bedrijf zal doen gevoelen. Naast de teekenen, welke hierop wijzen, is ook het teruggekeerd vertrouwen van groot belang. --- FEUILLETON. PIRATENEER DOOR RAFAËL SABATINI 28. Weer namen zij de positie aan en weer raakte de Bernis den Majoor met het <.;.k. Toen volgde een reeks van bliksemsnelle stooten, dio de majoor vergeefs trachtte af te weren en bij wijze van climax wist hü door zijn positie heen te breken en hem met de grootste kalmte precies in de hartstreek te raken. „Genoeg", zeide hij, zich oprichtend. Zelf hijgde hij nu ook wat. „Dat is senoeg voor vandaag Ik ben nog niet __oo stijf als ik vn Maar toch ook niet zoo vlug, als ik wel zoU|WÜlen en als ik misschien zal moeten zün. Morgen zullen wü het weer probeeren en zoowel om mijnen^ als ota uwentwil, majoor. Zooals n er nu voorstaat, zou ik niet veel voor uw leven geven, als u een eenigszins geoefenden schermer tegenover u kreeg." Bang was de majoor nu niet, maar wel trilde hü van onderdrukte woede. En toch zag 'hü in, dat hü zich hopeloos belachelük zou maken als hü die uitte. Hü nam op het strand plaats, om wat van de inspanning te bekomen, terwül de Bernis zich verder ontkleedde en in zee sprong, om op te frisschen. Tegen etenstüd kwamen zü terug, zonder verder veel woorden gewisseld te hebben. De majoor was nog steeds geraakt. Dat was niet alleen, omdat hü het zoo volkomen afgelegd had, wat te erger stak, daar hü met zulk een hoogen dunk van zün eigen meesterschap begonnen was. Neen, wat hem het meest hinderde, was het vermoeden, dat monsieur de Bernis hem met opzet tot die schermpartü had uitgedaagd, om hem goed te doen voelen, waaraan hü zich bloot zou stellen, als hü zich zoo door zün slecht humeur liet meesleepen, dat zü het ernstig aan den stok kregen. Deze overtuiging en de. daaruit voortspruitende verbittering versterkten de verachting, die majoor Sands voor de Bernis voelde. Hij hield hem toch al voor een moorddadigen, diefachtigen zeeroover, maar nu vond hü hem daarbü tevens nog een onverdragelüken kwast. Gelukkig nam zün verontwaardiging, die de omstandigheden hem ,ver tdwlerjieo {§ MtttS» W& af, en wüzigde hü zün opinie over de motieven van den Franschman, toen zü de volgende dagen weer gingen schermen. Al ging het langzaam, hü begon nu toch te gelooven, dat de Bernis hiermede geen ander oogmerk had, dan zicli voor eventueele aanvallen te oefenen en den majoor er toe te brengen, dit ook te doen. En in verband daarmede kon hü ook de opmerkingen en de critiek van den Franschman wat beter verdragen en begon hü er zelfs van te profiteeren. Maar toch bleef er een zekere ontstemming hangen over de wijze, waarop de Bernis er mee begonnen was en er was dan ook geen sprake van, dat het zün diep gewortelden afkeer van den Franschman wat verzachtte. Eigenaardig genoeg had de toenemende vriendschap tusschen de Bernis en Priscilla hierop geen invloed. Wel hinderde hem de ongedwongen en in zijn oogen ongepaste toon, dien de Franschman tegen haar aansloeg en het feit, dat zü daaraan geen aanstoot scheen te nemen. Maar dat was alleen, omdat dit niet overeen kwam met de waardigheid van de dame, die bestemd was, om eenmaal zün vrouw te worden, want als zoodanig beschouwde hü Priscilla nog steeds. Van jaloezie was aan zijn kant geen sprake. Het was eenvoudig ondenkbaar, dat het jonge meisje ooit den onmetelijken afstand uit het oog zou verliezen, die haar van een man als da Bamis scJioWde. Hü wist niet — want hü sliep nu weer heel lekker — dat na dien eersten keer, toen zü door angst er toe gedreven was, het een gewoonte van haar was geworden, om eiken nacht, als alles stil was, haar hut uit te komen en met den wachter op haar drempel een gesprek te zitten voeren. Misschien zou het hem niet eens erg getroffen hebben, zoo hij het geweten had, indien hü ten minste tevens te weten was gekomen, waarover hun gesprekken liepen. Want van bepaalde teederheid was daarin geen sprake. Meestal ging het over gebeurtenissen, die zich dien dag hadden voorgedaan. Die waren niet altüd zoo onbeduidend, als men wel veronderstellen zou. Zoo was er bij voorbeeld op een Zaterdag — het was de veertiende dag van hun verbluf op Maldita — een opstootje onder de boekaniers uitgebroken, dat hen voor een oogenblik büna in twee vüandige partijen gesplitst had. Een van hen had als gevolg van een twist bü het dobbelen een ander overhoop gestoken. Van weerskanten was er partij gekozen en daar de opwinding zich onder de woestelingen als een loopend vuurtje verspreidde, was het weldra tot een formeele veldslag op het strand gekomen. Leach en zün staf hadden zich er dadeliik tusschen gedrongen en geprobeerd, om met slaat? en commando's het gevecht te stuiten Wel 'had f," PJ™ VredeYrede niet kunnen herstellen, maar zy hadden toch een wapenstilstand t'Z weten i» brenge* .waad» Leacb dan de toedracht der feiten zou aanhooren en uitspraak doen. Maar daar had Leach niets van willen weten. Hü weigerde naar hen te luisteren en wees zoowel diegenen af, die het leven van den moordenaar — Shore heette hij — opeischten als hen, die volhielden, dat de vermoorde man de schuld droeg, omdat hij Shore van valsch spelen beschuldigd had en hem op de gemeenste manier had uitgemaakt. „Het is nu geen tyd, om onder elkaar te vechten", zeide hü hun. „Houd je gedekt en bewaar je messen voor de Spanjaarden. Laat het nu uit zün." Maar daarmee lieten zü zich niet afschepen. Nüdlg zwermden zü om hem heen. Als Kapitein was hij verplicht, om een oordeel te vellen en als hij dat weigerde, zouden zij zich zelf we) recht verschaffen. Leach's afkeerigheid sproot echter voort uit het feit, dat hü heel goed begreep, dat hoe ook zün oordeel uit mocht vallen, hü zich onvermijdelük de vüandschap op den hals zou halen van diegenen, die hü ongeluk gaf. „Er is al een man dood", morde hü. „Loop naar den drommel! Is dat nog niet genoeg?" In eens verhief Monsieur de Bernis, die, zonder dat iemand er iets van gemerkt had, er by was gekomen, zün stem en iedereen zweeg, om te hooren, wat hü te zeggen had. Duidelük bleek hieruit, hoezeer hü er in geslaagd was, bun achting te rcieaeai, „Er is een heel eenvoudige manier, om het geschil op te lossen, Torn", zeide hü. „Zoo! En wat zou dat dan zün?" Leach toonde zich volstrekt niet verrukt over zün ongevraagde tusschenkomst. „De eenigen, die er over kunnen oordcelen zl.jn zij, die den twist hebben meegemaakt." Luide toejuichingen begroetten zijn voorstel Toen het weer stil was, ging hij voort: „Hier zijn zü. Alle twintig. Het geval gaat niemand anders aan. Laat hen beslissen, of Shore al dan niet opgehangen moet worden. Dat kunnen zü met meerderheid van stemmen uitmaken en de anderen moeten verklaren, dat zij zich bü hun besluit zullen neerleggen."' Dit was een oplossing, die Leach aanstond, want nu was hij van de lastige verantwoordelükheid ontheven. Toen hü nu vroeg, of ze het voorstel van de Bernis wilden aannemen, stemden zij er allen dadelük in toe en hielden 'er zich ook aan met die eigenaardige eerlükheid, die men soms bü boekaniers kon aantreffen.' De beslissing viel ten nadeele van Shore uit. Hü werd dadelük opgehangen en er heerschte weer rust en vrede ln het kampement. Dit nu legde Monsieur de Bernis dien nacht aan Priscilla uit, die maar niet kon begrüpen, hoe diegenen, die zoo krachtdadig voor deimoordenaar waren opgekomen, zich zoo kalm bü de uitspraak hadden neergelegd. oof hü stierf of niet, koo buo niet schelen", verklaarde hij haar. „Een menschenleven tellen zü niet. Maar het sloot een beginsel in en daar gaven zü wel om en vochten er voor. De stemming deed een eerlüke oplossing aan de hand en zij hadden verklaard, er zich bü neer te zullen leggen." Dit leidde tot nieuwe vragen van haar kant en een lange uitweiding van hem over de verbintenissen en afspraken, die zelfs de meest bandeloozen onder de boekaniers erkenden en eerbiedigden. En daar hü hierbü van zelf over vroegere ervaringen van hem kwam te spreken, wist zü hem nog andere herinneringen te ontlokken, die voor haar nieuw licht verspreidden over wat zijn leven geweest was. Want steedi weer trachtte zü hem over zich zelf te doen vertellen. Op een anderen nacht — den zeventienden, dien hü op Maldita doorbracht, zoo;n welbehagen over gesproken, alsof ze (j een gewone loopbaan was en nv) __^ in zag, waarover hij zich zou hebben schamen. _-,„i_d Word! v«rw*" --- Zwaartepunt ligt in den export. Bij zich voortzettend herstel ligt voor Nederland het zwaartepunt voor blijvend herstel bij den export. Op behoud en uitbreiding der exportmogelijkheden moeten de krachten van het Nederlandsche bedrijfsleven worden toegespitst. Een nieuwe Nederlandsche export moet worden opgebouwd. Elke medewerking van ons land aan pogingen om het internationale goederenverkeer te verruimen en handelsbelemmeringen te doen verdwijnen, moet worden gesteund. Uitvoerig ging spreker in dit verband de taak van het Jaarbeurs-instituut na. Eenerzijds moet de buitenlandsehe kooper weten op de Nederlandsche Jaarbeurs datgene te vinden, wat hij zoekt; anderzijds moet Nederland zorgen, door collectieve deelneming aan daarvoor ln aanmerking komende buitenlandsehe jaarbeurzen overal ter wereld de Nederlandsche handelsvlag te toonen. Het Jaarbeursbestuur wil de z.g. Nederlandsche secties op de groote internationale jaarbeurzen tevens dienstig maken aan een algemeene nationals propaganda voor Nederland als industrieland, als landbouwland, als touristenland en als koloniaal rijk. --- De grootste jaarbeurs tot dusver. De bestaande groepenindeeling Is in hoofdlijnen gehandhaafd. Büzondere aandacht vestigde de heer Graadt van Roggen op de inzendingen van den bond Kunst in Industrie, waaruit men hoopt mettertijd een algemeene, ook meer internationaal samengestelde groep kunst en kunstnijverheid te kunnen maken, op de afdeeling „uitvindingen", het gaspaviljoen van de vereeniging van gasfabrikanten en de groep bouwmaterialen, ln welke groep belangrüke inzendingen wegens plaatsgebrek moesten worden afgewezen. De Indische afdeeling is uit drie hoofdgroepen opgebouwd: een inzending betreffende het departement van Economische Zaken, een inzending Nederlandsch-Indische houtsoorten en een inzending Nederlandsch-Indische nijverheid, een en ander wederom onder leiding van het Koloniaal Instituut. Wat de buitenlandsehe deelname betreft, viel, in de eerste periode der voorbereiding, de Invloed van de depreciatie van den gulden niet te prijzen. Nochtans deed zich later het verschijnsel voor, dat van buitenlandsehe zijde de directe belangstelling toenam, zoodat het totaal cijfer der buitenlandsehe deelneming ten slotte dat der vorige voorjaarsbeurs aanzienlek heeft overschreden. Collectief nemen deel een Fransche, Dujtsche, Belgische en Oostenrijksche groep. De Fransche sectie zal Donderdagochtend door den Franschen gezant te den Haag, baron De Vitrolles, officieel geopend worden. --- Bezoek van H.M. de Koningin. H. M. de Koningin, die ook de vorige voorjaarsbeurs bezocht, zal wederom aan deze voorjaarsbeurs een langdurig bezoek brengen, dat vastgesteld is op Vrydag 12 Maart. Na zeven jaren van strijd tegen inzinking en verval staat het Nederlandsche Jaarbeursinstituut paraat voor de lang ontbeerde taak: handel en industrie terzijde te staan in hun opwaartschen gang naar lichter toekomst. --- KUNST. ALBERT VERWEY GESTORVEN. In den ouderdom van ruim 71 jaar Is gistermiddag, geheel onverwacht, in zün villa Vita Nova te Noordwük aan Zee overleden de dichter, schrüver, essayist, oud-hoogleeraar ln de Nederlandsche letterkunde aan de Leldsche Universiteit, prof. dr. Albert "Verwey. De Nederlandsche letterkunde heeft een verlies geleden zooals zü er maar zeer weinige te lüden heeft, omdat menschen van het kaliber van Albert Verwey maar zeer zelden aan een land gegeven worden. Een „Nieuwe Gidser" die het tot professor bracht! In den rumoerigen tüd van de tachtiger jaren, temidden van de bent van jongeren die breken wilde met de „dominees-poëzie" en die alle heilige huisjes omver haalde waarin een vorige generatie haar betrouwen stelde, zou de gedachte dat dit eens kon gebeuren waarschünlük de lachlust van Verwey zelf en van zün vrienden hebben opgewekt. De „tachtigers" hadden aan niets méér het land dan aan alles wat officieel en dus droog en plechtstatig leek, en Verwey is ln zün jonge jaren een zeer bewust en krachtig aanhanger van de beweging van tachtig geweest. Zes jaar jonger dan Kloos, was Verwey eveneens een leerling van dien merkwaardigen dr. Doorenbos, wiens letterkundig onderricht aan de H.B.S. aan de Amsterdamsche Keizersgracht er zooveel toe büdroeg, de beste litteraire krachten bü de Jongeren op te wekken. Men bestemde hem voor den „handel", een eerzame, waarlijk Nederlandsche carrière, maar geen loopbaan voor een dichter, en Verwey gaf er, nadat hü als secretaris van den vlce-president eener handelsonderneming een reis naar Mexico gemaakt had, dan ook de brul aan en publiceerde zün eerste gedicht, Persephone, ln 1885, op twintigjarigen leeftijd dus. Meteen trad hij toe tot de redactie van de Nieuwe Gids, en zoo stond hü dadelük midden in het letterkundige leven van den nieuwen tüd, en gaf mede richting aan wat zich ln Nederland begon te ontwikkelen, aan de beweging die, naar het woord van Lodewük van Deyssel, „Holland hoog wilde opstooten ln de vaart der volken". Maar toen de tachtigers dood liepen ln een dor en onvruchtbaar particularisme, toen de „allerindividueelste expressie van de allerindividueelste emotie" leidde tot een bloote verheerlijking van het eigen ik en tot steriele woordkunst, heeft Verwey zich van de tachtigers los gemaakt en is hij eigen wegen gaan bewandelen Leider is hij daardoor gebleven, toen de anderen het contact met de samenleving en haar problemen allengs verloren. De beweging van tachtig zou een kortstondige — zij net buitengewoon felle en kleurige — schittering zijn geweest, indien niet mannen als Verwey de door haar geschapen vrijere en zuiverder uitdrukkingswijze den inhoud van een rüke en diepe ideeënstroom hadden gegeven. En zoo werd Verwey de leider, wien in latere jaren zeer terecht het professoraat aan onze oudste hoogeschool ten deel viel. In 1889 verliet Albert Verwey de redactie van De Nieuwe Gids en in 1894 stichte hü met Lodewük van Deyssel het tweemaandelijkse!, tijdschrift dat later den naam kreeg van De Twintigste Eeuw". In 1905 scheidde Verwey zich opnieuw af en stichtte „De Beweging", een tijdschrift, dat in 1919 wegens een te kleinen lezerskring, is opgeheven, maar dat voordien zün stempel op de geheele ontwikkeling der Nederlandsche letterkunde had gedrukt. Voor de jongeren van dien tüd was Verwey de onbestreden, door allen aanvaarde meester, de leider in den hoogsten zin van het woord. Wü persoonlük herinneren ons de uitgelaten vreugde waarmee Nühoff in 17 reageerde op de aanvaarding van eenige züner verzen door Verwey, om ze in De Beweging ar te drukken. Dat stond geluk met het ükmerk van het dichterschap. Verwey's villa te Noordwük, hoog op het duin gelegen, met uitzicht naar alle verten van zee en land, is het middelpunt geworden dat kunstenaars uit alle richtingen aantrok, ze werd een twintigste eeuwsch „Muider Slot!" Daar werd gewerkt aan het herstel der waardeering voor Vondel — Verwey heeft nog juist het verschünen der door hem bezorgde complete Vondel-editie in één deel kunnen beleven — en daar werd evenzeer de nieuwe kunst ln tal van essays en critieken geschift, beoordeeld en bundels verzen en proza geschreven welke van naar waarde gewogen. Daar werden ook de Verwey's eigen, zeer büzondere, gaven getuigenis aflegden. • a • „Als dichter", zoo schrüft het Handelsblad van hem, „behoort Verwey tot hen, die voor den lezer niet gemakkelük te benaderen zün. Teruggetrokken in zün „eigen rük", in het rük van zün verbeelding, in een wereld die voor hem geen raadselen heeft, doch waarin de vreemdeling zeer licht aan het dwalen raakt, heeft hij zich — en wü mogen aannemen willens en wetens — afgesloten voor al wie zich niet de inspanning getroost de taal welke door hem gesproken wordt te doorgronden. Zün verbeeldingswereld is een wereld op zichzelf; de muziek van zün vers is een muziek die geleerd moet worden". In 1914 zün Verwey's verdiensten als kunstenaar en litterair-historicus voor het eerst officieel erkend: door het hem vanwege de universiteit te Groningen verleende eere-doctoraat. In 1934 werd hü als opvolger van prof. Kalff tot hoogleeraar te Leiden benoemd. Een erkenning van zün beteekenis als dramaschrüver is hem, zoo schrüft de N. R. C, helaas nooit geworden. Het Is zeer te betreuren dat ia het land van wülen Royaards en van Verkade de prachtige versdrama's van Verwey het nooit tot een vertooning hebben gebracht Deze dichter was er de man niet naar daartoe ook maar één stap te ondernemen. In het buitenland zou dit gedeelte van zün werk echter, ook zonder dat, stellig voor het tooneel zün ontdekt. Reeds dit gedeelte van zün werk Is van zoo nationale beteekenis, en was zoover zün tüd vooruit, dat ieder jongere zün houding, er tegenover zou moeten baaien. Waar blüven, indien het „groote" tooneel het niet aandurft, de studententooneelgezelschappen die met deze mooie stukken eens de proef durven nemen? • Van de meer dan twintig verzenbundels en de meer dan twintig prozawerken van Albert Verwey mogen hier worden genoemd: Gedichtenbundels: Van het Leven (1888), Verzamelde Gedichten (3 deelen) (1889), De Joden (1892), Aarde (1896), De Nieuwe Tuin (1898), Het Brandende Braambosch (1899), Dagen en Daden (1901), De Kristaltwüg (1903), Uit de Lage Landen bü de Zee (1904), Het Blank Heelal (1908), Het Eigen Rijk (1912), Het Zichtbaar Geheim (1915), Het Zwaardjaar (191°>. Goden en Grenzen (1920), De Weg van het Licht (1922), De Maker (1924), Rond om mün WerK (1925), De Legende van de Ruimte (1926), ue Getilde Last (1927), De Figuren van de Sarkofaag (1930), De Ring van Leed en oeiuK (1932) e. v. a. Treurspelen in verzen: Johan van Oldenbarnevelt (1895), Jacoba van Beleren (1902) en Samson, alsmede een vertaling van Marlows \n 1893 schreef Verwey Inleiding tot Vondel: in 1903 verscheen zün Leven van Potgieter; ln 1905 zün Inleiding tot de nieuwe Nederlandsche Dichtkunst, waarvan in 1921 de vijfde druk verscheen. Van zün verder proza zij vermeld: Een historische studie over de gedichten van jonker Jan van der Noot (1895), Toen de Gids werd Opgericht (1897), De Oude Strijd (1903). Sllle Tournooien (1901), Luide Toernooien (1903 Hendrick Laurensz Spieghel (1919), Vonde » Vers (1927), Rhythme en Metrum (1931) en Mijn Verhouding tot Stefan George 0934) Van 1921 tot 1923 verscheen het tiendeelig werk Proza, al zün op dat tijdstip nog niet verzameld crltisch werk bevattend. Ook gaf hü nog enkele bloemlezingen uit. • * • Nog onlangs gaf Verwey een zeer indrukwekkend gedicht uit, „De Dichter en het Derde Rük", waarin hü stelling nam tegen de onderdrukking van het individu. „Volken, waar een dichter niet kan leven; Staten, waar een dichter niet wil sterven Zün vervallen tot het puin van de aarde...." Besluiten we met een citaat uit het artikel dat het Handelsblad aan den overledene wijdt: „Een geestelijk leider, een dichter is ons ontvallen, die ln ons land boven zijn üjdgenooten uitstak, een zeldzame, een in zekeren zin eenzame figuur. Het is een troost te weten, dat hem een lang ziekbed bespaard werd, dat de dood hem snel en onverhoeds tot zich genomen heeft. Door een lang ziekbed zou een zoo werkzame geest als de züne onduldbaar gekweld zün. . . _, Voor Verwey had de dood niets afschnkwekkends. Uit zijn laatste gedichten blijkt, hoezeer hü zich met de doodsgedachte vertrouwd had gemaakt. „In de koorts van het kortstondige" luidt de titel van zün laatst verschenen bundel, en reeds hieruit blijkt hoezeer hü het leven erkende als een moment in de eeuwigheid, een moment dat ieder eenmaal prüs zal moeten geven. En het gedicht uit dien bundel dat „De Dood" heet, begint: Wil nu de Dood niet de Verdelger noemen. Hy komt en wacht op wat de Tüd hem brengt. Zün vrede weet van worstelen noch roemen. En verder dan deze verzen: En hü laat ons binnen En loochent niet, maar geeft aan 't levenseind Altüd de wüding van een nieuw beginnen, Omdat als lets verdwünt ook lets verschünt. Die om Verwey's heengaan tretren, en het zullen er zeer, zéér velen zün, kunnen slechts trachten hem door geestes- en levens-houding waardig te zün." Een van Nederlands grootste dichters heengegaan. ---