Een mooie gezonde huid --- De huidzuiverende, hu.dgenezenda>Mi huldvoedende kracht van Purol, maakt de hu,d niet alleen mooi, flezond en fluweelzach maar verwijdert teveni vetwormpies, pukkeis en uitslag. Gebruik voor gelaatsverzorging witte Puro9!. Deze is na inwrïjv ng onzlch baa op de huid en daarom ook zeer geschikt voor gebruik overdag. Doo. 30 »n 60 et. Tube 45 «t. Bi| Apoth. «n Orogtuwi. --- ir+~mm\\\\\\\\\\r 'iA ANNO 1753 i --- PERSOVERZICHT. DE VOLKENBOND. In een artikel, aan den Volkenbondsdag — 18 Mei — gewijd, betoogt de N. Rott. Cr t. (11b.), dat de Volkenbondsgedachte toekomst heeft, ondanks de zeer ernstige tegenslagen der laatste Jaren. „De weerslag, die gekomen Is, was onvermijdelijk. Hü moest komen bij een der eerste gelegenheden, waarbij het stelsel op de proef zou worden gesteld. Men kan wel een grootsch gebouw optrekken, maar wanneer de fundamenten niet deugen, zal de onzekerheid omtrent de soliditeit de grootschheid verdringen. Zoo ook met den Volkenbond. De gedachte moge Juist zijn, de eenige wellicht, die op den duur betere betrekkingen kan scheppen, het instituut, dat met de uitvoering belast was, steunde op drijfzand. De regels van het Volkenbondspact zijn niet reëel, weinig landen hebben zich vroeger gerealiseerd wat de verplichtingen eigenlijk beteekenen. Dat is begrijpelijk, wanneer men rekening houdt met de omstandigheden waaronder en de wijze, waarop de Volkenbond tot stand kwam. Het was een verdrag, vrijwel gecriteerd door een groep overwinnende landen, die meenden hun tegenstanders voor goed vernietigd te hebben en die vervuld waren van de gedachte, dat de band die tusschen hen in den wereldoorlog was ontstaan, onverbreekbaar was. De vroegere neutralen, die tot den Volkenbond toetraden, namen de verplichtingen op zich, zonder dat zij zich van de beteekenis bewust waren, omdat zij geloofden in de preventieve werking. Daarom juist hebben de moeilijkheden, die de Volkenbond de laatste jaren doormaakt, voor de ontwikkelingsgedachte hun goede zijde. Immers zij verdiepen het vraagstuk. Niet langer blijft men aan de oppervlakte en nu doen zich problemen Voor, wier aanwezigheid men vroeger niet vermoed had. Slechts uit deze verdieping kan de werkelijke opbouw van een vredeswerk geboren worden. Hier baten geen schoone leuzen; hier kan slechts de realiteit uitkomst brengen, de bewuste aanvaarding van nauw omschreven rechten en zorgvuldig afgewogen verplichtingen. Wil de Volkenbond een nieuwe toekomst tegemoet gaan, wil hij zich losmaken van de gecamoufleerde belangenpolitiek, die daar de laatste jaren de overhand heeft gehad, dan zullen scherpere rechtsregels moeten worden opgesteld. Dan zal moeten worden vastgesteld, of de Volkenbond zal zijn het lichaam, dat een status i jo zal handhaven of het lichaam, dat aan de dynamische beweging richting zal geven. En wanneer beide taken worden aanvaard, dan zullen zij moeten worden omschreven en nauwkeurig afgelijnd. Want niets werkt zoo ontbindend als algemeenheden en vaagheden. Dan ook zal het Volkenbondsverdrag moeten worden losgemaakt van het vredesverdrag van Versailles. Want geen vredes-instituut kan werken, wanneer daarop uit het verleden de schaduw rust van de haat van hen, die het vredesverdrag gedicteerd hebben. In tegenstelling tot de thans geldende regelen, zal een nieuw Volkenbohdspact moeten worden opgesteld in een geest van verzoening en rechtvaardigheid. Daarom ook is het moment van herziening nog niet aangebroken. Het falen van het Volkenbondsinstituut in de laatste jaren vond juist zijn oorsprong in het ontbreken van dien geest. ledere wijziging, die men onder deze omstandigheden zou willen aanbrengen, kan de positie van den Volkenbond slechts ongunstiger maken, ja zou zelfs de volledige ineenstorting van het systeem met zich kunnen brengen. Men kan het instituut slechts redden door er voorloopig niets aan te wijzigen, door het desnoods de facto tijdelijk buiten werking te stellen (of te laten) totdat rustiger tijden zullen zijn aangebroken. En.dan, wanneer de geest zich gewijzigd heeft in een voor het internationaal vredes-instituut gunstiger richting, zal men het apparaat daarbij kunnen aanpassen. Dat moment zal zonder twijfel komen, eerder zelfs dan menigeen zal denken. Want de kern van de Volkenbondsgedachte — daarop wijst ook de aandacht, die men in vele kringen schenkt aan individueele toenaderingspogingen — is door de wederwaardigheden van het instituut niet geraakt. Integendeel, zij hebben haar slechts verdiept en verrijkt." Het Volk (s.-d.) neemt een verslapping waar in de Volkenbondspolitiek van onze regeering en betoogt dat een land als het onze — te zwak om zich alleen te verdedigen, gelegen ln een gevaarlijken hoek van het Europeesche vasteland — geen andere mogelijkheid heeft voor het bewaren van de onafhankelijkheid dan de Volkenbond. „Goed, wü zullen zelf het onze doen; wü zullen zoo ver gaan bü de organisatie van de Nederlandsche weermacht, dat wij weerstand kunnen bieden, tot dat de hulp van machtiger mogendheden daar ls. De sociaal-democratie is niet bereid leger en vloot te sterken ten koste van sociale voorzieningen, volksonderwijs enz. Zij is wèl bereid, er toe mede te werken, dat Nederland zün deel van de verdediging op zich kan nemen, als eenmaal onverhoopt de voorbereiding van den „totalen oorlog" in de dlctatuurstaten tot een uitbarsting moest leiden. Doch dit alles heeft slechts zin, zoo het geschiedt binnen het raam van een oprechte en moedige Volkenbondspolitiek. Wü zün niet van zins, den strijd tegen het mensch-onteerend oorlogsbedrijf op te geven en ons te verschuilen in oen veilig hoekje, dat trouwens or het kritieke moment geenszins veilig zal blijken. Wij zün niet van zins, de groote mogendheden, die den Volkenbond blijven steunen en daarvoor zelf risico's willen nemen, van ons af te stooten, door onzerzyds mede te werken tot verzwakking van den Volkenbond." --- JUSTITIE EN PERS. In den Nederlander (c.-h.) acht mr. N. Smits de wyze, waarop de pers de rechtzaken behandelt — hoe verdienstelijk haar verslagen ook veelal zyn — toch niet geheel bevredigend. Er kon z. i. meer van gemaakt worden. „Nemen wij een voorbeeld en kiezen wy daarvoor de steunfraude. leder voelt, dat steunfraude een zeer ernstig delict is. Het is een belang van de allereerste orde, dat de steunverleening — waar tientallen millioenen mede gemoeid zün — regelmatig en rechtmatig geschiedt. Maar anderzyds is steunfraude een zeer begrypelijk delict, omdat het gepleegd wordt door menschen, die dikwijls op den raod yao het hestaananunUnum leyeji. Waar nu deze steunfraude èn zeer ernstig èn zeer begrijpelijk èn "er vaak voorkomend Is, littt hier een taak voor de pers om net werK, dft de Justitie verricht ter beteugeling van ne kwaad, zooveel mogelijk onder de algemeene aandacht te brengen. Naast de reïessfeve taak der rechterlijke organen staat de preventieve taak der pers. Het publiek, dat ziet hoe leelijk men bij de afkeurenswaardige steunfraude tegen de lamp kan loopen, wordt gewaarschuwd en zal zich wel tweemaal bedenken voor het tot deze wijze van handelen overgaat. Dit voorbeeld heeft één bepaalde zijde van het vraagstuk belicht, maar er zijn nog meerdere. De pers kan er met name op wijzen, van welk een eminent belang een goed geregelde rechtspraak voor een volk is, waar zij immers de wetgeving in de practyk hanteert en dusdoende zorgt voor het toepassen van den algemeenen regel op het bizondere geval. Terwijl de rechtspraak de doode letter der wet tot leven inspireert, zorgt zij voor het rechtmatig belang van alle burgers, die — zoodra zij meenen, dat hun in eenigerlel opzicht, hoe dan ook is tekort gedaan — kunnen aankloppen aan' Justitia's tempel om herstel van de geschonden orde te vragen. De pers kan op deze wijze — en dit oordcelen wij nog het belangrijkste — de rechtspraak meer gemeengoed maken. Telkens weer blijkt, hoe vreemd feitelijk de burgerij staat tegenover het rechtsprekend gezag. Dit moest niet zoo zijn. Rechtspraak is volkszaak. Inzonderheid geldt dit ook de kinderrechtspraak, waarbij het opvoedend element algeheel op den voorgrond staat. De ouders, op wier kinderen een bepaalde straf of maatregel wordt toegepast, moeten leeren zien, dat dit niet bedoeld is als kwelling of plagerij, doch uitsluitend het bestwil der jeugdige overtreders beoogt. Het gaat bij de rechtspraak om heele groote dingen; om waarden van practisch een ideëel belang. Elk krijgt het zijne, dat hem rechtens toekomt en de gemeenschap krijgt het hare, waar zij rechtens recht op heeft. Het rechtsbewustzljn van het volk wordt bevredigd door rechterlijke uitspraken, die in dat bewustzijn zijn gegrond. Het gevoel van rechtszekerheid en rechtsveiligheid wordt aangekweekt en het recht gezien in zijn positie tegenover macht en geweld. De pers kan tot deze waardeering van het recht machtig bijdragen. Zij kan het recht laten zien gelijk het is, niet als iets, dat staat ver boven het volk en gericht is tegen het volk, maar als iets dat leeft temidden van het volk en werkt ten bate van het volk, niet als een vijand, doch als een vriend. Het recht, dat er ls voor allen, verdient ln zijn toepassing door allen te worden gadegeslagen en gekend. Dat ls In het belang van het recht en van degenen, die onder zijn heerschappij leven." --- EEN PROTESTANTSCH BLOK TEGEN DE KATHOLIEKEN? De Maasbode (r.-k.) schrijft: „Een paar katholieke bladen geven uiting aan eenige ongerustheid over een uitlating van minister Slotemaker de Bruine in een verkiezingsrede te Amsterdam. De spreker zou daar een oproep hebben gedaan tot het stichten van een protestantsch bloc tegen de katholieken. Uit een beknopt verslag van die rede kreeg men dezen indruk dan ook heel sterk. In een meer uitvoerig verslag van de rede ln de „Nederlander luidt de passage als volgt: „Hierna ten slotte nog enkele opmerkingen makende over het geestelijke, wees spreker op't advies, dat van zekere zijde gegeven wordt met het oog op het gevaar, „dat Rome In Nederland weer de lakens zal gaan uitdeelen." Dat advies luidt alleen te stemmen candidaten, die 'het Prot. karakter der natie willen handhaven (welke woorden uit het Verkiezingsmanifest der C.-H. Unie zijn weggeloopen!). Doch dat dan geadviseerd wordt, dat men eigenlijk stemmen kan, hoe men wil, als 't maar niet op C.-H. of A.-R. candidaten is, dan is dit onjuist ook van het standpunt uit van hen, die dit advies geven. Want dit streven moet er op uitloopen, dat Rome versterkt en het Protestantisme verzwakt wordt. Als het waar is, wat menbeweert, dat van R.-Kath. zijde de politieke eenheid bewaard wordt om R.-Kath. geestelijke belangen, dan zou men toch moeten zeggen: Vorm een sterk Protestantsch b 1 oc! In plaats daarvan zijn er naast de beide groote Prot. partijen, de A.-R. partij en de C.-H. Unie een aantal kleine groepen gesticht, 't laatst nu nog weer een nieuwe door prof. Visscher. En dat terwijl men weet, dat door de wüziging der Kieswet de grootste partüen, allereerst de R.-Kath. Staatspartij ten aanzien van de toewyzing der restzetels in een gunstiger positie zün gekomen Spr. vroeg ten slotte zün hoprders met nadruk dit wel te willen overwegen, zulks te meer, waar ook door enkele predikanten geadviseerd wordt op de N.S.B, te stemmen, als gevolg waarvan toch al een aantal Prot. stemmen voor de versterking van het Protestantisme zullen verloren gaan. Wü hebben de meest kenmerkende tirade ep spatieerd. (Red. Maasbode). Naar onze meening is hieruit niets bepaald aere*siefs tegen de katholieken op te dienen Dat was, gezien de persoon van den' spreker, ook niet te verwachten. Wellicht echter is het gewenscht, dat deze eenige nadere verkla ring geeft. ledere verwijdering tusschen onze chnstelüke broeders en ons is beslist te be treuren. Wü weten zeker, dat dit ook de meenina ls vsn g_g WPpxo&feS fereJaja ■ w --- BINNENLAND. COMMISSIE VOOR VERVOERSVERGUNNINGEN. Vragen van den heer Vos beantwoord. ctPllins van de commissie voor ac VCI*" verïunningen heeft de minister van Water- St8Rli "dl S?aCiegvanntWbe0drodelde commissie SSoHec^n^^^^ gnomen, waarnaar vergunningen voor autobusdiensten worden ver eend of g welgerd, hebben geen wijziging ondergaan^ Het oordeel ten deze berust in eersten aanleg S^ de commlssie voor de vervoervergunnlngen en in hooger beroep bij de Kroon Toerwagenritten in den eigenlijken zin en ge/elschapsritten met eenig inderdaad gemeenfchappell^ reisplan zullen vrijwel steeds voor vergunnS in aanmerking komen. Overigens S geval voor geval te worden beoordee d, waarbij gewaakt wordt tegen verkapte autobUAliezna tebij gebruikmaking van de bedoelde bevoegdheid tot intrekking welke eerst een jaar na aankondiging der daartoe s rekkende beschikking in werking treedt, veelal gelegenheid voor schadeloosstelling bestaan een aleemeen recht daarop te scheppen komt niet wSeïijk voor en ook niet redelijk, waar alle vergunningen voor autobusdiensten aan een termijn van ten hoogste tien Jaren zijn gebonden. De voor bedoelde Intrekking voorgeschreven procedure en de mogelykheld van beroep geven voldoenden waarborg, dat in dit opzicht niet lichtvaardig zal worden te werk geDeakeurlng van autobussen heeft aanvankelijk inderdaad eenige vertraging ondervonden, als gevolg deels van nog onvoldoende bezetting van den keuringsdienst, deels van het niet verstrekken van voldoende gegevens door belanghebbenden. Het mogelijke is gedaan om de voor Paschen gereedgekomen autobussen te keuren en geen geval is bekend, waarin een aan de eischen voldoende bus niet ln dienst kon worden gesteld. De commissie voor de vervoervergunnlngen is samengesteld uit personen, nlet-belanghebbenden bij het vervoerwezen, ten einde de objectiviteit van haar beslissingen zooveel mogelijk te verzekeren. Belanghebbenden krijgen in eersten aanleg zoowel als ln beroep voldoende gelegenheid om hun belangen te bepleiten en deskundige voorlichting te geven of te doen geven. --- DE INGEPOLDERDE WIERINGERMEER. Instelling openbaar lichaam. Aan de memorie van antwoord aan de Eerste Kamer in zake het wetsontwerp tot instelling van een openbaar lichaam voor de ingepolderde Wieringermeer en nader aan te wijzen Ingepolderde of ln te polderen gedeelten van het IJsselmeer, is het volgende ontleend: „ , A De samenstelling van de bevolking ondergaat nog geregeld wijziging, waardoor bij onmiddellijke stichting van een gemeente het plaatselijk bestuur al spoedig zou blijken niet meer een afspiegeling te zijn van de bevolking. Bovendien zal de plaatselijke gemeenschap voorshands nog niet ln staat zijn uit eigen inkomsten in haar hulshouding te voorzien, zoodat ongetwijfeld een financieele band met het rijk zou moeten blijven bestaan, zou althans een plaatselijk bestuur zijn taak naar behooren kunnen verrichten. Thans valt moeilijk te overzien, op welke wijze een gemeente zou moeten worden uitgerust, terwijl niet vaststaat, dat bU den verderen opbouw geen moeilijkheden met een autonoom gemeentebestuur zouden zijn te wachten. De geheele Wieringermeer is voorloopig nog rljkselgendom. in verband waarmede het weinig zin zou hebben, reeds thans tot de oprichting van een waterschap te komen. Nog tal van revisie-werkzaamheden aan de bestaande waterbouwkundige werken moeten worden verricht, waarvan de kosten door het rijk zullen moeten worden gedragen. Beter dan door een waterschap kunnen deze werken worden uitgevoerd door den bestaanden in het openbare lichaam te incorporeeren dienst, die met de uitvoering van deze werken vertrouwd is. Uit den aard der zaak zullen voorbereidende maatregelen worden getroffen, welke den overgang naar een waterschap, zoodra do tiid daarvoor rijp geacht wordt, vergemakkelijken. De werkingssfeer van het openbare lichaam over de gemeentelijke zorg in de Wieringermeer zal zich niet langer dan over vijf jaren uitstrekken. Tegen het einde van deze periode mag worden aangenomen, dat de opbouw zich heeft voltrokken en de toestanden op verschillend gebied zich in dieanate hebben geconsolideerd, dat Inschakeling van een normale gemeente mogelijk is. Het ligt in de bedoeling van de regeering. in de eerstkomende jaren de noodige aandacht te schenken aan de stichting van meer kleine bedrijven in rie Wieringermeer. ZIJ meent evenwel met deze kleine bedrijven niet zoo ver te moeten gaan, dat een rationeele bedrijfsuitoefening in gevaar wordt gebracht. --- TEGENGAAN VAN LINTBEBOUWING. Antwoord van de regeering aan de Eerste Kamer. Aan de memorie van antwoord aan de Eerste Kamer ln zake het wetsontwerp tot vaststelling van bepalingen tot het in het verkeersbelang tegengaan van lintbebouwing langs wegen onder beheer van het Rijk of op het rijkswegenplan voorkomende, wordt ontleend: Getracht is, zooveel mogelyk tegemoet te komen aan de tegen het vorige ontwerp ln de Eerste Kamer gemaakte bedenkingen. Met de destüds kenbaar gemaakte bezwaren is dan ook vrywel volledig rekening gehouden. De private belangen kunnen echter niet geheel worden ontzien, omdat anders het doel, met dit wetsontwerp in het algemeen belang beoogd, zou worden verydeld. Men beschouwe dit nadere ontwerp als «an crpgtiÊ« (2&3US fiPOjfet *§? MifgiÜil. \ê fcPt&flß ten aanzien van de zeer uiteenloopende denkbeelden. Na de verwerping van het eerste ontwerp bleef voor hen, die van oordeel waren, dat een regeling van deze materie niet mocht uitblijven omdat anders groote verkeersbelanger» zouden worden geschaad, geen andere oploi* slng mogelijk. Door die regeling wordt het burgerlülq recht op uitweg ook wel degelijk geëerbiedigd. Maakt het algemeen belang het noodzak*, lijk dat den rechthebbende het uitwegen ge* heel of gedeeltelijk wordt belet, dan ontvang! deze volledige schadevergoeding. Vertrouwd wordt, dat dit ontwerp voor da ledert, die aanvankelijk geneigd waren tt meenen, dat de particuliere belangen niet ge* noegzaam beschermd worden, als zU letten op de wijzigingen, die het eerste ontwerp heef! ondergaan, ten slotte wel aanvaardbaar mag worrien geacht. Het is geenszins de bedoeling, dat steeds da rechter de billijke tegemoetkoming zal vast* stellen. Er zal zooveel mogelijk naar gestreefd worden met de belanghebbenden to^ overeenstemming te komen, zoodat atttefl Indien een minnelijke schikking niet moge™ blijkt, zal behoeven te worden geprocedeerd» Dit laatste is als uitzondering gedacht. Het voornemen bestaat artikel S van he| Rijkswegenreglement en soortgelijke bepalinj gen te herzien, zoodra dit ontwerp wet zal zijn geworden. --- KONINKLIJKE NEDERLANDSCHE MIDDENSTANDSBOND. Jaarlijksche algemeene bondsvergadering. Hedenmiddag if in Krasnapolsky te Amster* dam de Jaarlüksche algemeene vergadering van den Konlnklüken Nederlandschen Middenstandsbond begonnen. De verschillende afdee* lingen en vakorganisaties van den Bond warerl door een 200-tal afgevaardigden vertegenwoor* dlgd De vergadering stond onder leiding van den bondsvoorzitter, den heer Ed. G. Schürmann, die de vergadering na een welkomstwoord van den voorzitter der afdeeling Amsterdam opende meteen rede, waarin hü er in de eerste plaat* op wees, dat de woorden door den minister* president op het vorige congres te Delft gesproken, ten deele bewaarheid zün geworden. Want na de opleving ln de eerste dagen na het verlaten van den gouden standaard, is In de mld* denstandszaken weder een periode van inzinking gevolgd, welke slechts langzaam zal verdwlinea, aangezien zü afhankelyk ls van den algemeenen economischen toestand van ons land. Is er in de wereld werkelük zooveel verbeterd, behalve in de oorlogsindustrie en in de scheep* vaart, welke de grondstoffen voor die industrie moet vervoeren? Is de algemeene politieke toestand ln de wereld zoo zeer veranderd, dat wil in ons land de toekomst minder zorgelijk kunnen tegemoetzien? Hfy hopen het en die hoop geeft ons de kracht om verder te gaan op den weg, waarop reed» zoovelen zün gestruikeld en bezweken. De middenstand ia in de zeven crisisjaren zwaar getroffen, vele eenmaal goed rendeerende zaken zijn verdwenen en van de overgeblevenen leiden vele een kwünend bestan. Toch is er geen reden tot wanhopen, omdat de middenstand een nuttige economische taak heeft te vervullen en ln een goed geordende maatschappü onmisbaar ls. Maar om zich door holle leuzen en theorieën niet met geweld van zün plaat, te doen dringen, moet de middenstand zich met volle kracht doen gelden tegenover hen, die zijn plaats willen innemen, zelfs al weten zij dat dit tegen het algemeen belang zou zijn. In de laatste toekomst zal veel moeten verdwijnen wat op wetgevend en fiscaal gebied als noodmaatregel werd in ljet leven geroepen en dat op den duur het bedrü"" leven zou verstikken. De middenstander moet zich weder vrü kun" nen bewegen en in zijn bedrüf niet aan alle kanten gebonden zün door dwangwetten, tengevolge waarvan hij uitelndelük met verlies of zonder winst moet werken, aangezien de bedryven de zware lasten op den duur niet kunnen opbrengen. Maar individueel staat de middenstander machteloos. Wil de middenstand iets bereiken, dan is dit slechts mogelük op één manier, door organisatie. Zonder de krachtige actie, welke de Bond door middel van het uitstekend geoutilleerde bureau heeft gevoerd, zou er van den middenstand nu»" schien nog,minder zün overgebleven en zou veel van het moeizaam gewonnen terrein zijn verloren gegaan. . De Bondssecretaris, de heer I. de Groot ƒ» een overzicht van de werkzaamheden van den Bond gedurende de eerste vier maanden van d» jftfft Het ledental bedraagt op het oogenblik 35,000, verdeeld over 277 organisaties. Tal van nieuwe afdeelingen en vakorganisaties traden in de laatste maanden tot den Bond toe. ---