DE AARDSTRALEN. In antwoord op een artikel over aardstralen in hrt Nederlandsch Tüdschrift voor Geneeskunde, dat onlangs in deze rubriek werd overgenomen, schrijft dr. J van Dam te Rauwerd in hetzelfde orgaan: Als men mü zou vragen wat aardstralen zün dan zou ik zeggen: dat weet ik niet er zün vele theorieën over, te veel om er hier over uit te weiden; vraagt men een eerlük roedelooper, dan zal hü eenzelfde antwoord geven, misschien gaat hij dan nog een beetje boomen over potentiaalverschillen en over golven en vrij zeker zal hij vertellen van meer of minder zware ziektegevallen op, wat nij noemt, zware bestralingen of kruisingen van stralen. _._._______« Wat ik er zelf van zeg? Materiaal en gegevens zijn nog niet alle bewerkt; maar opmerkelijk en belangwekkend is het toch wel, dat ik in een huis, dat door den roedelooper als zwaar bestraald was aangegeven, 6 kankergevallen genoteerd had: merkwaardig is het zeker ook, dat ik in en bij mijn huis vroeger, jaar op jaar, veel last van mieren had en dat ik sinds het plaatsen van een zoogenaamd ontstralingstoestel in den vorigen herfst in noch om huis ooit meer een mier heb gezien. Óver de bewering, dat afschermtoestellen zijn gevuld met beton! olie! honig! en zand! zal ik maar zwijgen. Wie belang stelt in de resultaten van een wetenschappelijk onderzoek in deze zaak leze Roux, Archiv., blz. 389 of het {aatste hoofdstuk van der Occultismus van dr. \ Moser. Uit de onderzoekingen van de drs. Wimmer en Wüst blijkt, dat de wichelroede door de zoogenaamde W-straling (ook een werkhypothese, een soort magnetoide straling) uitslaat: deze uitslag kan door verschillende magneet- en metaalcombinaties worden afgeschermd. De Reizstreifen, door Wimmer (zelf roedelooper) gevonden, kwamen precies overeen met die, welke later door een paar andere roedeloopers werden gevonden. Ik hoop na de bewerking van alle materiaal, ook wat vee betreft (betrouwbaarder materiaal dan menschen!) op deze zaak terug te komen". --- BINNENLAND. DE NIEUWE LEGERORGANISATIE. Zullen loting en vrijstelling wegens broederdienst verdwijnen? De N. R. Ct. heeft medegedeeeld, dat in de naaste toekomst het jaarlüksche contingent zou worden gebracht op 32.000 man. Naar het blad uit goed ingelichte bron verneemt, zal ook reeds in 1938 het contingent belangryk uitkomen boven het tot heden toe normale van 19,500 man, in de Wet op den Dienstplicht genoemd. Verschillende teekenen wüzen daarop. Een van die teekenen is het volgende: Zij, die van den Commissaris der Koningin bereids de mededeeling hadden gekregen, dat zü wegens broederdienst voor goed waren vrüfeesteld van den militairen dienst, hebben thans, (ingevolge de wet van 22 April 1937) bericht ontvangen, dat de vrijstelling hun aangekondigd wegens broederdienst geacht wordt, slechts voorloopig te zün verleend. „Of", zoo luidt verder de Kennisgeving van bestemming en inlüvlng, „deze vrijstelling later zal moeten worden ingetrokken, dan wel of zü zal overgaan in een vrüstelling voorgoed, zal afhangen van een beslissing, welke genomen zal worden, nadat een te wachten nadere wet zal zün tot stand gekomen. Indien de vrijstelling wordt Ingetrokken, zal u o. a. voor de eerste oefening moeten opkomen." Deze toevoeging aan genoemde kennisgeving duidt er op, dat bij deze nadere wet de voorloopige vrüstelling inderdaad zal worden Ingetrokken. Anders ware de nadere wet ook wel totaal overbodig. Een aantal jongelieden van de lichting 1938, dat er reeds rekening mee had gehouden niet te worden ingelijfd voor eerste oefening, omdat ze wegens broederdienst waren vrijgesteld, zal dus zeker nader worden opgeroepen. Hoe 'groot dat aantal zal zün, hangt van bepaalde omstandigheden af, en wel voornamelijk van de vordering der voorbereidende maatregelen om zulk een belangrük grooter contingent te kunnen legeren en oefenen. Wü vernemen, dat de hierbedoelde jonge mannen hoogstwaarschünlük zullen worden ingedeeld by de tweede ploeg, die in Maart 1938 onder de wapenen komt. Een eenvoudige berekening wüst uit, dat met de nu gepubliceerde plannen voor oogen én de loting èn de vrijstelling wegens broederdienst wel geheel kunnen verdwünen. Thans is de toestand zoo, dat jaarlyks ongeveer 75000 jongelieden worden ingeschreven. Daarvan hebben aanspraak op broederdienst pl.m. 25000 jonge mannen. Blyft 50,000. Het percentage der afgekeurden is ongeveer 40. Niet meer dan 30,000 jongelieden komen dus in aanmerking om voor eerste oefening te worden opgeroepen Neemt men ln aanmerking, dat kostwinnaars geestelüken en enkele andere kleine groepen nog afvallen, dan is duidelijk, dat de vrn_rt__i ling wegens broederdienst in 1939 zeker nlmeer zal kunnen worden verleend. ** De toestand wordt dan dus zoo, dat van W normale aantal ingeschrevenen van 75,000 man dien in aanmerking komen voor den ge wonen dienstplicht, bij even strenge keuring Zs thans 40 pet. of 30,000 man zullen wS afgekeurd. Er blijven dan 45,000 man over d I noa 13,000 meer dan het nieuwe cont*Uiien? Maar art. 27 van de Dienstplichtwet zegt,B^ het contingent van 19,500 man zal worden vermeerderd mrt het getal dergenen, die tot den Bewonen dienstplicht opgeroepen ln een vorig door de Kroon aangewezen jaar, zün in gebreke gebleven, vrijgesteld, ontslagen, afgekeurd, enz Het totale aantal dezer uit elke lichting aldus verdwünenden is eveneens niet gering, n.i. nlet minder dan 30 pet. Bij een lichting van 32,000 man ontloopt dat dus de 10,000 man niet veel. Er zou dan nog een speling zün van een paar duizend man, doch ~.,.„.,„ bevinden sich nog kostwinners, geeste. liiken enz., de categorieën, waarop het blad hier. boven ook reeds wees. Hrt zou dus begrijpe]^ zün, indien, waarover ook werkelijk gedacht wordt de loting totaal werd afgeschaft. Trou_, wens 'door een wat rulmer interpretatie van het begrip kostwinner zou de marge van enkele dut. zenden jonge mannen reeds dadelük zeer sterk inkrimpen. . . . _>, Dat de loting bü het tegenwoordige contingent reeds weinig meer beteekent, blijkt hieruit dat dit jaar niet meer dan 574 jongelieden 4ja vrügeloot Ook aan hen is de mededeeling ge daan dat zü slechts geacht worden voorloopig te zijn vrijgesteld van eerste oefening. --- De Indische Pendoppo. De pendoppo in het Indische kamp Is thans voltooid en wordt voor het publiek toegankelük gesteld. • De Chief Scout heeft een bezoek aan het In» dische kamp gebracht, terwül de hoofdvei» kenner Maandag het kampement heeft ge» inspecteerd. Beiden uitten hun groote tevredenheid ove» de fraaie inrichting van het kamp. --- Défilé van buitenlandsche padvinders voor de Prinses. Op 11 Augustus a.s. zullen de buitenlandsche deelnemers aan de Wereldjamboree, voor zoover zij dan nog in ons land aanwezig zün, «" excursie ondernemen en om kwart voor één w öoestdük voor Prinses Juliana defileeren. Vermoedelük zal Prins Bernhard mede aanwezig zün. --- FIJN Vj>/ ?!! yjM "^-Y i.jT*7_j Ir II k lÊÊ *».|s|t'4ï i/pw Tegen fabrieksprijs bij het bekende adres voor Tabaksfabrikaten: FIRMA JOHs. TROMP - SNEEK --- PERSOVERZICHT. ONTWAARDING ALLER WAARDEN. „Pruttelaar" schrijft in de Groene Amsterdammer de volgende boutade: „Ik wil heusch niets tegen de Goede Werken zeggen, maar Zomerpostzegels kèn ik niet langer zien' „Koop zomerpostzegels!" Waarom? Ik koop niet anders postzegels dan wanneer ik ze noodg heb. En ik gebruik ze navenant _ zooals iedereen. Ik vind het prettig drie of vier soorten postzegels in de vakjes van het nikkelen doosje te zien, dat op mijn bureau staat en soms zeg ik 's Maandags: „Maria, haal er nog tien van zes!" Tien van zes is genoeg. ledereen weet wat dat beteekent. Want een postzegel is een vast iets. Of was dat althans. Je kon ze om zoo te zegen in het donker herkennen. Zonder er bij te denken wist je wat voor een het was. .'*!_..", Ja dat was de goede oude tijd, toen wij, als schooljongens, uit de postzegelalbums leerden dat alleen derde rangs landen er heele schilderijen op na hielden om op brieven te plakken Zuid-Amerikaansche republieken en zoo Later leerde je dan ook nog, dat er in die landen meer kolonels en generaals waren dan soldaten, en dat begreep je dan ook heel best: hoe meer glans en schittering, hoe geringer de stabiliteit. ._.,.., . - De vernieuwing van het uiterlijk van den postzegel — een „ander plaatje" was een evenement dat eens in de vijf of tien jaar of nóg veel zeldzamer plaats vond. Wat was het niet een gebeurtenis, toen Het Koninginnetje vervangen werd door De Koningin, en Pier Pander, die het ontwerp maakte, zich in ons aller oogen met succes van een belangrijke staatsopdracht gekweten had! Zeker, toen hadden we een nieuwen zegel, maar men hechtte zich er aan, want men wist ook dat men er aan kón hechten. De beeldenaar bleef. Het was een plechtig symbool, een garantie van waarde en stabiliteit. Maar — zoo schijnt het — noch op het symbool der stabiliteit, noch op de .<* biliteit zelve wordt langer prijs gesteld. Niet alleen in postzegels, maar in alles. Het gehalte van een rijksdaalder is veranderd. En verschillende kleuren en verschillende prentjes in bankpapier volgen elkaar op als strandjurken en regenmantels. Wat de waarde ervan betreft, de meest-bevriende naties verwijten elkaar over en weer, dat hun bankpapiers in koers gedaald is — of, schrik niet, dat het niet genoeg in koers zou zijn gedaald! En hetzelfde biljet is in de eene plaats soms meer waard dan in de andere. Wil ik par occasion op reis, dan kan ik het bij die-en-die „goedkoop" krijgen! Stabiliteit is ouderwetsch. Niet alleen in het nikkelen doosje op mijn schrijfbureau en in mijn portefeuille, maar in allerhande gewichtige zaken is het zoek. In het huwelijk en in de politiek. Het lijkt wel alsof de menschheid soms een periode moet doormaken dat de golven hoog loopen en dat alles in beweging is. Maar op den duur zal de zucht naar stabiliteit het weer van het verlangen i.aar het nieuwe winnen; daar ben ik zeker van. Als we nu alvast eens begonnen met terug te keeren tot die goede oude eenvormigheid op het geb.icd der postzegels! Dan wisten we tenminste dat we ergens weer van op aan konden-...." --- „DUITSCHLAND-VREES". In de Dietsche Gedachte schreef G. Becker een artikel onder den titel „Duitschland-vrees", waaraan hst volgende is ontleend: „De eigen volksaard, het eigen zuivere volkskarakter, mogen niet meer als „norm" dienen, worden als toetssteen ter züde gesteld, zoodra de overgevoelige zenuwen er maar héél even „Duitschland" achter vermoeden. Wordt in Nederland gepleit voor een beter en zorgvuldiger gebruik van de eigen taal (hetgeen toch warempel niet overbodig is) dan wordt dit terstond afgekeurd en waarschuwt men hiertegen, omdat men even groote „excessen" verwacht als in het „Oosten" zijn voorgekomen. Wordt in Nederland aangedrongen op een teruggrijpen naar onzen eigen zuiveren Nederlandschen aard, dan krijgt men kippevel bij de gedachte aan uiteindelijke „Blut und Boden"-theorieën. Achter alles ziet men Duitschland, hoort men Duitschland, voelt men Duitschland. En van niets anders is men tegenwoordig zoo afkeerig als van Duitschland. Duitschland achtervolgt als een duivelsche schim den hedendaagschen Nederlander. De terugwerking op dit alles openbaart zich voornamelijk in een angstvallig „houden-wat-jehebt" en een afschuwelijken angst voor alles wat nieuw Is. Alles wat we op het oogenblik hebben is: goed, alles wat we tegenwoordig plegen te doen is: goed. Zooals we zijn, zijn we: goed. Vooral toch geen veranderingen, geen „experimenten", o neen. En logisch gevolg is óf een verstarring óf een vervallen in een* ander uiterste, n.l. alles aanvaarden wat niet uit het „Oosten" komt. Het nationale gevoel van eigen-waarde, het onvervalschte Nederlandsche genoed, zijn verdwenen. De verbondenheid aan eigen volk, aan eigen grond, aan de zee en de polders, is den Nederlander thans geen geruststelling meer voor innerlijke onveranderlijkheid. Dit bezit (dat hij niet meer als zoodanig gevoelt) is hem dan ook geen waarborg meer voor eigen-aardige ontwikkeling. Het Nederlandsche volk, zal, indien het niet op zyn hoede is, verslappen en verzwakken door zyn ongebondenheid aan zijn natuurlijke levensbronnen. Het Nederlandsche volk heeft zich, bewust en onbewust, afgewend van de Moeder, die alleen een gezonde, volkseigene opvoeding kan geven Het Nederlandsche volk is door het snoepen van allerlei vreemde tafels verzwakt. Hrt is nu bij elk windzuchtje bang ondersteboven te vallen en door vreemden onder den voet te worden geloopen. En het bij zwakkelingen voorkomende verschünsel treffen we nu, helaas maar al te vaak, by ons volk aan, n.l. een doodelüke angst voor spoken, voor als kwaad aangeduide menschen, enz. En daarom verstopt men zich, steekt men den kop in het zand en denkt door deze „passieve" ■hnnriine het gevaar te ontloopen. En juist deze passSt is zooals meestal, noodlottig. We spannen vist het paard achter den wagen door ons bang te laten maken voor alles, wat onzen volksaard zou kunnen verbeteren, wat ons fier en trotsch zou kunnen maken, zooals het ons, natrpQiarht van een groot Volk, past. We verbeteren er ons Volk heelemaal niet door, integendeel, wanneer we alle leiding en zachten dwang, zelfs de meest noodzakeluke, voor ons eigen bestwil, afwijzen met den dooddoener: „ons volk moet vrijheid hebben Niets is ons zoo lief als de vrijheid", enz Vnjheid is thans voor vele begrippen hetzelfde als de jarenlange bestaande bandeloosheid. En wanneer wij deze bandeloosheid laten voortbestaan, dan zijn de gevolgen niet meer te overzien. We zijn niet verantwoord door alle voorgestelde verbeteringen af te wijzen onder het motto: „We willen ons-zelf blijven". Want we zijn op het oogenblik niet ons zelf en wanneer we ons niet verbeteren zullen we ook nimmer meer onze volkomen eigen-persoonlijkheid terugvinden. ,___*** „ Maar het is bedenkelijk en onvoorzichtig om tegenwoordig te raden, terug te keeren tot de oerbronnen van ons Volkskarakter en al het volksvreemde dat zich in den loop der jaren in ons wezen heeft vastgelegd, overboord te gooien. Het is bedenkelijk en onvoorzichtig, maar het mag toch niet worden nagelaten." --- MINISTER STEENBERGHE. Het Dagblad van Noordbrabant (r.-k.) vestigt meer bizonder de aandacht op een paar beslissingen van minister Steenberghe, teekenend voor dien beleid. Het betreft de consumptiemelkregeling en de saneering van het bloembollenbedrij f. Het blad schrijft: „Na er op gewezen te hebben, dat het in het algemeen in de bedoeling van den minister van Economische Zaken ligt, de reeds door de vorige regeering uitgestippelde lyn om tot vereenvoudiging of afschaffing der landbouwcrisismaatregelen te geraken, door te trekken, voor zoover althans de belangen van den landbouw zulk mogelijk maken, en na o. a. te hebben verteld, dat de intrekking van de consumptiemelkregeling voor het buitenwettelijk gebied niet vanaf 1 Augustus doch pas vanaf 1 December a.s. zal ingaan, verklaart het volgende: „De reden hiervan is, dat hij de minister — den belanghebbenden distribuanten de gelegenheid wil geven, de tot nu toe geldende ambtelijke regeling te vervangen. Eventueele andere regelingen, welke waar noodig de werking der huidige regeling zouden kunnen opvangen, ziet de minister in principieel geheel anderen geest, dan de thans geldende regeling. In stede van 'n centrale en ambtelijke regeling zouden eventueele nieuwe regelingen in die streken, waar de toestanden zulks eischen, door de belanghebbenden zelf moeten worden getroffen en uitgevoerd. De minister is echter bereid om, indien belanghebbenden aanvaardbare regelingen aan hem zouden voorleggen, daarop zoo noodig als sluitsteen een zoodanige' sanctie te verleenen, dat zij kunnen worden uitgevoerd". Geen bureaucratie van ambtenaren, maar samenwerking van beroepsgenooten; geen ministerieele decreten, maar ordening door de betrokken distribuanten zelf, onder sanctie van de overheid. Gebondenheid door particulier initiatief! Minder nadrukkelijk maar toch ook onmiskenbaar vindt men de lijnen van een voorzichtig doch stimuleerend ordeningsbeleid terug in de ministerieele mededeeling over de saneering in het bloembollenbedrijf. Met ingang van 1 Augustus worden de bindende minimumprijzen afgeschaft en wordt in dat opzicht de door het bloembollenbedrijf gewenschte vrijheid teruggegeven. Maar de algeheele vrijheid voor het bedrijf wordt niet verstrekt; géén vrijheid namelijk voor een wilde uitbreiding als vroeger met haar moordende gevolgen en daarom blijft de teeltregeüng. Wat óók blijft, is het surplusfonds, „dat reeds geheel in handen van het vak is" — zooals terloops van ministerieele zijde wordt opgemerkt — teneinde door de zekerheid van afkoop van het surplus van bollen tegen een bepaald minimumbedrag, aan de markt een steun te geven, welke inzinking der prijzen tot een te laag niveau voorkomt". --- ORDENING EN DE C.-H. UNIE. De Maasbode (c-h.) schrijft: „De christelijk-historische Unie heeft een ordeningsrapport uitgebracht, waarmee een meerderheid zich kon vereenigen, maar waartegen een minderheid van de rapporteerende commissie bezwaren had. Thans blijkt, dat bü die minderheid zich ook aansluiten de redacteuren van het Friesch c-h. weekblad Land en Volk, de heeren R. Pollema, lid der Eerste en J. Bakker, lid der Tweede Kamer. De redactie verklaart zich tegen de meening, als zou de bestrijding van de ordening een vrucht van het liberalisme zün en vertelt ons dan, waaruit het streven naar ordening bij de katholieken voortkomt: Rome ziet hierin een middel ook economisch haar macht niet alleen te verstevigen, maar ook duurzaam te doen gelden. Wanneer de Roomsche industrieelen eenmaal hun belangrijke industrieën enz., hebben geordend, zal de protestant tevergeefs aan de dan gesloten deur kloppen. Wü betreuren een dergelüke grievende bewering van die zyde in hooge mate. Zü is daarenboven opvallend kortzichtig: Willen katholieke industrieelen protestanten weren, dan kunnen zij dit ook uit ongeordende bedrijven. Overigens zit in ordening uit den aard der zaak vaak eenige beperking. Wij herinneren ons een brief te hebben ontvangen van een welmeenend katholiek — toevalig ook een Fries —die ons voor de Vestigingswet van winkels schreef, of wij wel bedacht hadden, dat jongo energieke katholieken zoo minder kans kregen. Uiteraard hadden wij daar wel aan gedacht. Ordening is nu eenmaal onvereenigbaar met wild initiatief. Op geen terrein heerscht meer misverstand dan op dat der ordening. Wij willen daarom even de aandacht vestigen op de keurige beschouwing, die dr. L Diepenhorst in het Alg P' raPnPOïaSdezaloodkezeaniedteXontgaan. hSier°sPchünt ons de tegenstelling toet.onjuist te worden gesteld. Zoo we ing is de b ewering Hnt ordening op collectivisme, op een staats uitloopt Juist, dat van bevriende zUde herhaaldelük terecht de stelling is _verde digd dat ordening niet slechts een protes; tegen het individualisme maar niet minder «en ver Tet tegen het étatisme bevat. Immers goed ge We ordening behoort nauwe aansluiting te zoe kef bij hrt vrije maatschappelijke leven, mort zich openbaren van onderen op. moet zooveel mogelük ruim baan worden geladen en voor het bevorderen zoowel van de sociale rechtvaardigheid als van de economische welvaart dient gelegenheid tot het opstellen van eigen bedrüfsregelingen te worden geboden. De bemoeiing der overheid kan hierbij zeker met Sden gemist; excessen waartoe heleenzUdig groepsbelang zoo licht kan leiden heeft zU te beteugelen; controleerend en sanctioneerend heeft zij op te treden Het dienen van het algemeen belang Is een der wezenlijke elementen van d^nïteWantnrgs dient de kwestie bezien teAtr,ïom en ongepast" signaleerde De Volkskrant He uitingen in Land en Volk. Ons lijken zü meer een „slip of the pen". WU gelooven, dat de redactie van Land en Volk bij nadere overweging een gelegenheid zal zoeken om een uitlating, die veel landgenooten onverdiend grieft, te herroepen". --- DE WERELDJAMBOREE. Vorstelijke gasten. Aartshertog Otto van Habsburg bracht süteren, strikt in het geheim en geheel inc< . een' bezoek aan het Jamboree-terrein. In g*. zelschap van eenige vrienden arriveerde de Oostenrüksche troonpretendent om een kijkje te nemen op het terrein. Hij werd ontvangen door lord Baden Powell, die met hem het kamp ging bezichtigen. De kamppolitie had orders om het publiek verre te houden van de twee Oostenrüksche wagens en zoo heeft dan ook büna niemand iets gemerkt van de aanwezig, heid van dezen hoogen gast. De aartshertog toonde groote belangstelling voor het kampleven. --- Koningin zal Indische en Curaçaosche padvinders ontvangen. Het Indische contingent en de contingenten Curacao en Saba ter Wereldjamboree zullen zich 10 Augustus a.s. per autobus naar Het Loo begeven, waar zij door de Koningin zullen worden ontvangen en waar den padvinders op het paleis een lunch wordt aangeboden. De contingenten zullen voor de Koningin het Indische gedeelte opvoeren van de groote demonstratie, welke 6 Augustus gegeven wordt. --- Gong voor den Chief Scout. Het Indische contingent padvinders heeft tijdens het bezoek van den chief scout aan n« kamp, een groote koperen gong aan lora Baden Powell aangeboden, welke als ctensgong in Gilwellpark. het internationale trainingscentrum in Engeland, zal worden gebruikt. --- De demonstratie in de arena. De groote demonstratie in de arena wer* gistermiddag bijgewoond door de Belgisch* ministers, De Schrüver, van Btnnenlandschg Zaken en Rubbens, van Koloniën, den hoofd» verkenner, staatsraad Rambonnet, den Belgit sehen hoofdverkenner de Coninck en genera^ Behrens. Na het gebruikelüke défilé, dat aan dei» demonstratie voorafgaat, voerde het Belgische contingent het vermakelijke oud-Vlaamsche „De Vos Reinaerde" op. Tijdens dit van V lüken humor tintelende spel van den sluwe» Reinaerd, verschenen lord en lady Baden Powell op de eeretribune. Inmiddels waren de welpen op de Iribtml gearriveerd, vanwaar rij de demonstntles mochten gadeslaan. Vervolgens gaf Engeland spelen ln groot verband, terwijl de Hongaren een demonstratie met paarden hielden. Het slotnummer van de Polen was büzonder goed geslaagd. In verschillende spelen brachten zü een weergave, hoe de verschillende Jamborees zijn geweest. Naar de eerste ging slechts één jonge padvinder, omdat de anderen onder de wapenen waren opgeroepen. Ter illustratie hiervan overhandigde een Poolsche boy een huffelhoorn aan den Chief Scout om de naties der wereld bijeen te roepen. De tweede in Kopenhagen verregende, evenals de derde in Arrow Park. Dit werd uitgebeeld door het maken van een denkbeeldigen plas water, waaroverheen ln allerijl planken en bruggen werden geslagen. In Gödöllö was het warm met veel xonneschün, een zon werd opgelaten en in Poolsch costuum dansten de Jongens vroolü* in het rond. En ten slotte deze Jamboree. Op komische wüze werd weergegeven, hoe de padvinders hier door koeien in hun tenten werden verrast, terwijl het feit. dat de Nederlandsche Jamboree in het teeken staat van de broederschap tusschen alle scouts ter wereld, een driedubbele kring van dansende padvinders werd gevormd, hand in hand, die ten slotte naar het middenpunt op elkaar inliepen en eindigden met een driewerf: „Leve Holland . Het was een waardige hulde voor de organisatie van „onze" Jamboree. Ter eere van de demonstratie der Polen kwamen de Poolsche padvinder-vliegers met hun toestellen en zweefvliegtuigen boven de arena cirkelen, waarbij zg uitbundig werden toegejuicht. Ook werden door de Polen nog demonstraties met model-zweefvliegtuigen gegeven, welke prachtig over het terrein scheerden. ---