FEUILLETON DE LEVENSLOOP VAN JOHN WODEN DOOR GEO C. FOSTER 20. John waakte den geheelen nacht bü Angeline, terwijl de storm hoe langer hoe sterker werd. Vier lange, verschrikkeujke dagen was er niets anders te zien dan een wüde, groene zee. Ze waren toen ver weg, midden op den Atlantischen Oceaan, en het werd John duidelijk, dat landing aan deze züde een volkomen verloren hoop was. Hij besloot er niet meer over te spreken en 't maar op te geven, omdat er toch niets aan te doen was. Angeline zag nu bleek en was zeer vermoeid, maar ze voelde zich veel beter en was in staat op het dek te gaan, om de scherpe, zoute zeelucht in te ademen. Op den zesden morgen kwamen ze boven in stralenden zonneschün, om de Malvina met volle marszeilen en bramstrengen over de blauwe wateren te zien drüven; de golfbreker stuwde het water vaneen en parelend schuim spatte op naast de kraanbalken. „Daar zün we nu, Angeline. Je tobt nu nergens over, wel?" „Alleen de kinderen, John." „Zü zullen het goed genoeg hebben, moedertje. Maak je maar op voor een heerlijke reis naar Nassau." „Wel, John, ik dacht, dat we naar Charleston gingen." „Dat doen we ook — misschien. Maar Nassau is de plaats waar de goederen aan wal worden gebracht, want daar wordt de lading gedeponeerd zoogenaamd. Het is een prachtig idee en 't behoedt ons voor heel wat brutaliteit van den kant van de kruisers der Federalisten. Tusschen twee haakjes, de Bahamas zullen er voordeel van hebben. Ik ben benieuwd, of ze ooit nog eens weer zoon tüd zullen beleven." TWEE EN TWINTIGSTE HOOFDSTUK Zooals John Woden had opgemerkt, er was geen twüfel aan, of er werd door de scheepspapieren die aangaven dat de reis naar Nassau ging, heel wat brulaliteit van de zijde der kruisers van de Federatieven vermeden. lii dat jaar, 1883, was de blokkade van de Confederatieve kust zoo effectief als een blokkade van een kust van ongeveer 3000 K.M. maar zün kan. Doordat men Nassau of Havanna als ladingsplaats haa gekozen, werd het risico door de Noordelüken te worden onderzocht, tot op een paar honderd K.M. beperkt. Er waren heel wat menschen, die begeerig waren door dat cordon heen te breken. Katoen was het voornaamste artikel der Zuidelüken. Wilmington, Charleston, Savannah, alle havens der Co.Jeratieven waren ermee overvoerd, terwül Lancashira gebrek leed, omdat het te weinig had voor zün molens. Dat katoen in te wisselen tegen wapenen en munitie was de liefste wenseh zoowel van de schepen die door de blokkade heenslopen, als van de Confederatieve Regeering. Zoo gebeurde het dan, dat de paar honderd mijl zee tusschen Cuba en Bahama doorkruist werd door vele onverschrokken schepen en de eenige wenseh van hun gezagvoerders en eigenaars was, er ongedeerd doorheen te komen, tot ze behoude in een van de havens der Zuidelüken waren aangeland. Ongetwijfeld zouden de Noordelüken bereid zün geweest Britsche schepen met wapenen voor de Zuidelüken overal te zoeken tusschen Old Head Kinsale en de kust van Virglnia. Lord Palmerston had echter een sterk doorzettingsvermogen in deze dingen. „Ik weet niet, of jullie van plan züt er mee op te houden, maar ik niet." Zoo hield het Noorden vol; pas nadat Nassau was bereikt, zou de gevaarlüke zone voor de Malvina beginnen. Daarna zou er zeker gevaar zün, als men den geduchten omvang van bet werk in aanmerking nam; de Noordelüken voerden een zekere krachtige btekkade. De matt NB hun succes hing af van 't verschil tusschen katoen f .o.b. voor Charleston en katoen c.i.f. voor Liverpool. Hoe grooter dit verschil was, des te krachtiger werden de schepen aangevallen. En het verschil was enorm. Daar de Malvina een zeilschip was, kon zü zeker geen stoomschip ontvluchten, als zü werd vervolgd. Zü hoopte veeleer aan de aandacht te ontsnappen. De Malvina was in haar tijd een eerbiedwaardige West-Indiër geweest, die beter dagen had gekend. Haar papieren voor Nassau zouden worden gehouden voor papieren voor Boston, 'n hoogst eerbiedwaardig centrum van wetenschap; haar afwükende route zou worden toegeschreven aan de aanwezigheid van de kaperschepen der Confederatieven. Haar lading zou oogenschünlük voor de legers der Federatieven zün bestemd. Indien geen schip van de Noordelüken de lading onderzocht en met getrokken loop van geweren het onderzoek steunde, zou de Malvina vlug, onder dekking van de duisternis, in een Züidehjke haven kunnen binnenloopen. De oude West-Indiër voer met zeer bedenkelüke sluwheid over de wüde zee. „Ik zal je in Nassau alleen laten, Angeline." „O, John, waarom?" „Lieveling, je gelooft toch niet, dat ik mijn vrouw op een schip zal laten blijven, dat door 'n blokkade moet heenbreken?" „Je komt toch met me mee aan wal?" „Ik weet het niet," zei John. „Ik zou liever doorgaan naar Charleston. Ik ben nooit in Amerika geweest. Wanneer de oorlog voorbij is zullen er voor mü mogelükheden tot expansie zijn in dc Staten, of ze „Vereenigd" zün of niet." Hü wilde er voor 't oogenblik niet meer van zeggen, hoewel Angeline, die bang was dat hem iets zou overkomen, hem liet beloven, dat hü zich niet in de oorlogszone zou wagen. Hü had nog iets anders in den zin. De oude John Turner hield zich hardnekkig op een afstand. Hü was vrlende'ük en welwillend tegen Angeline en vergaf haar volkomen iedere overtreding, die ze mocht hebben begaan, maar wie zou t hebben kunr.rn nalaten vriendelük en willend jegens Angeline te zün? Geen man £on naar haar donker haar en blauwe oogen KW*n, jonder haar lief te krügen. Tegen John was hij altüd koel en afgemeten en dat was voor hem een weinig raadselachtig, want hoewel hij te züner tyd vele mannen en één vrouw aanleiding had gegeven om hem te haten, daar hij geneigd was zün rechtvaardighcidszin met slechts Weinig medelüden te temperen, kon hü de reden niet zien, waarom deze man hem niet mocht lijden. Hü besloot haar uit te vinden. „Kapitein Turnci." zei hü op een morgen met zün gewone openhartigheid: „U moet mün nieuwsgierigneid in dezen bevredigen. Ik heb in deze wereld heel wat vüanden, maar gewoonlijk weet ik, waarom ze mijn vüanden zün. Ik weet niat waarom u het bent. Wilt u het mij eens vertellen?-' „Mr. Woden," antwoordde de ander stuf, „u is de eigenaar van 't grootste gedeelte der lading in dit scheepsruim en de vriend der reeders van dit schip. Het is niet aan mü u de les te lezen ■fen u te becritisceren." „Sta ik zoo laag bij u aangeschreven? Denkt u dat ik u kwaad zou coen uit wraakzucht?" „Neen, Sir. Ik zeg u, dat u een te meedoogenloos mensch bent, om tee te geven aan zooiets nietigs als berouw. Maar mü'i wegen zün niet uwe wegen, Mr. Woden." „Noch behoort het, als ik u goed doorzie, tot uwe wegen, cm in 't geheim vijandschap te koesteren. Ik vraag u mü uw vertrouwen te schenken, kapitein Turner." Dc oude Turner bloesde. „Zco zü het, Sir. Ilc houd niet var een man, die het geld tot ziin God maakt.' „Denkt u dat Ik dat doe?" „Ik weet, dat u het doet. Ik heb vrienden in Redehall." „Ik ook," zei John. „Ze brachten me In het Parlement." „Waar u den eed hebt afgelegd „op het ware geloof van den Christen", antwoordde Turner verachtelük. John knikte. „En u bent 'n cngeloovige." „Ik ben n cngeloovige." ..En c.an vraagt u nog, Mr. Woden, wat ik tegen u heb? U is een te vooraanstaand man, Sir, dat uw wegen niet bekend zouden zün U treedt nooit het Huis Gods binnen." „Sinds ik van school ben, ben ik er driemaal geweest. Eens voor de ceremonie van het huwelük — wü waren reeds getrouwd. m»« w* vrouw wilde de ceremonie. Tweemaal voor ~m doop van mün zoons." ..Het verwondert me, Sir, dat u uw zetel JA Parlement in een christclük land behoudt „Zoo gaat het mij soms ook. Ik denk, di* in Redehall niet zoo chrlstehjk zijn als * wilden doen gelooven. Kapitein Turner, ik»"* dan ongeloovig zün, hypocriet ben ik niet. IK» naar geen enkele kerk, omdat ik aan geen en» len godsdienst geloof. Ik ging bü die en*' gelegenheden, waarvan ik u heb verteld, om mün vrouw het zoo wilde hebben. Ik legde a eed af omdat het Parlement het zoo wilde ne ben en het van me eischte. Ik dien de » cenigde Koninkrijken van Groot-Brittannie het Konlnkrük lerland, maar niet het Koning" der Hemelen. Er zal een dag komen, dat ta geloofsbelüdenissen niet meer worden 6evra'?ef Toen ze werden gevraagd, gaf ik ze on geestelük voorbehoud." _ a „En u denkt, dat u geen hypocriet bent? ! de kapitein grimmig. & „Ik denk er evenzoo over als u denkt, ds er een ben. Het was een geval van i° majeure. Maar ik vraag u bü alles wat U minste heilig houdt, man, haat u mü or?d.,,ki uw geloof niet deel? Is dat uw christew* liefde?" . „Mr. Woden, u Is 'n hard mensch. Wat m lk u zeggen van de werklieden, die u, uu gril, hebt ontslagen, wèt van hun vrouwen kinderen, die maar gebrek konden lüden. ■» het wenschte?" „Ik zie dat de kletspraatjes hun werk hebt* gedaan. Ik heb nooit 'n bekwaam werkman u' slagen. Ik betaal de lieden dle 't waart™ beter dan wie ook ln Engeland. Zwakken™ kan ik niet gebruiken en wat hun vrouWf.,,«d kinderen betreft, ze hebben mü niet t^'J^t. of ze mochten trouwen, dus begrüP lk «"«Mr te hierin eenige verantwoordelükheid nco dragen." ~ „U ls nu nog een Jong man, Mr. Woden, f" t er zal een dag komen, dat u oud en gru»t •ls ik. U zult dan anders denken. En het zaï ten goede komen, iemand dan uzelf te ne liefgehad." , ~ (Wordt .vervol*"* --- DAMCLUB Berlikum, 18 October. De damclub O.K.K. kwam heden in jaarvergadering büeen onder leiding van den heer K. Algra. Het ledental bedraagt thans 20. De inkomsten bedroegen ƒ45.35, de uitgaven ƒ43.50, aldus een batig saldo van ƒ 1.85. Het door den heer M. Brandsma voorgelezen reglement werd algemeen goedgekeurd. Er zal volgens den Frieschen Dambond in drie klassen gespeeld worden. Het bestuur, bestaande uit de heeren K. Algra, J. A. de Haan en L. v. d. Kooij, werd in zün geheel herkozen. Naar de te Leeuwarden te houden algemeene vergadering van den Frieschen Dambond werden afgevaardigd de heeren J. A. de Haan. W. Wiersma en A. W. de Haan. Besloten werd om des Maandagsavonds in het veilingsgebouw te vergaderen. --- DRANKBESTRIJDING Makkum, 18 October. Hedenavond vergaderde de afdeeling Makkum—Cornwerd, onder voorzitterschap van den heer J. Faber. Er waren drie nieuwe leden toegetreden. Voor het voorstel van het federatiebestuur, om tooneelavonden te organiseeren door de federatie en deze te houden in de door de federatie aan te wijzen plaats, waarbij dan de andere afdeelingen zouden worden uitgenoodigd. werd weinig gevoeld. De afdeeling Makkum oordeelde het beter om het federatiebestuur opgave te doen van de door de verschillende plaatsen te houden feestavonden en dat dan de andere afdeelingen op die avonden zouden worden uitgenoodigd. De afdeeling Makkum steunde de cand ida tuur van den heer Rast van Franeker voor de opengevallen bestuursplaats der F. P. C. De heer Faber gaf hierna nog een bijdrage uit „It élde laech". --- PEPERSTRAAT 10 NIEUWBOUW Nieuw ontvangen A R r*\ Regenkapjes f 0.95 **** **»• ö Vraag' grall» I^T^—-"~_7^?^\ _yw biochur» __^s^-~v//||f— (wi \ ________________ ovei rTt-l O? I 1 lü\ \ ~- corp-il.m» H««i«b ■ Aulo- •■_ MO-Oll.l