ADRESWIJZIGINGEN Wij verzoeken onzen abonné's dringend bij het opgeven van een adreswijziging ook het OUDE ADRES te vermelden OE ADMINISTRATIE OER LEEUWARDER COURANT --- UIT DE PROVINCIE OVERDRACHT GRAFSTEEN DS. WIERSMA H I a u r e, 11 September. Hedenmiddag had op de begraafplaats alhier de overdracht plaats van een grafmonument op het graf van ds. Wiersma in leven predikant bij de Geref. kerk te Oosterbierum. Een kleine groep familieleden schaarde zich tegen 4 uur om het graf, waar ds. K. Talsma namens de Gereformeerde kerk te Oosterbierum met een korte toespraak het gedenkteeken aan de familie overdroeg. Bij het aanbieden van dit gedenkteeken gedenken wij het vele wat ds. Wiersma voor de gemeente van Oosterbierum geweest is, aldus spreker. Het is een eenvoudig gedenkteeken. doch in overeenstemming met het leven van den overledene, want pracht en praal was hem vreemd. Hij ruste in vrede en zijn werken volgen hem. Spreker eindigde met enkele verzen te lezen uit de 73sten Psalm, het levenslied van den overledene. Een zwager van den overledenen, de heer P. G. Brouwer van Dokkum, dankte namens de familie voor dit gedenkteeken. Het opschrift van den steen luidt: Ds. Former Wiersma, geboren 10 Maart 1876 te Driesurn, overleden te Dokkum 28 Maart 1939, In leven predikant bij de Geref. kerk van 1902— 1938, te Oosterbierum van 1915—1938, door deze dankbare gemeente aangeboden. --- STICHTING MILITAIRE TEHUIZEN Ferwerd, 11 September. Op initiatief van den burgemeester dezer gemeente zijn voor de stichting van tehuizen voor de alhier gelegen militairen, commissies gevormd te Ferwerd, Marrum en Hallurn. Het militair tehuis te Ferwerd wordt reeds hedenavond geopend. --- INSPECTIE-VERGADERING Franeker, 11 September. Wegens de tijdsomstandigheden is de op 19 September te houden inspectievergadering voor het lager onderwijs in de inspectie Leeuwarden door de commissie voorloopig uitgesteld. --- ONDERLINGE VEEVERZEKERING Heerenveen, 11 September. Heden werd een buitengewone vergadering van deelhebbers van de Onderlinge Veeverzekering ..Heerenveen en Omstreken" gehouden, wegens overlijden van den directeur. De voorzitter, de heer Joh. Gerritsma. herdacht den overleden directeur, wijlen den heer H. Regnery. die ruim 50 jaar de boekhouding heeft verzorgd, eerst onder leiding van wijlen notaris Terlet en later onder wijlen notaris Kamp. tot voor enkele jaren directeur. Spreker memoreerde, dat de heer Regnery zijn functie steeds correct heeft vervuld. De rekening per 12 Mei 1939 werd op voorstel van de commissie, bij monde van den heer A. Hoekstra, goedgekeurd met een batig saldo van ƒ2090.01. Enkele wijzigingen werden op voorstel van het bestuur in het reglement aangebracht. Tot secretaris-boekhouder werd in de plaats van den heer Regnery benoemd de heer J. W. de Jong te Langezwaag, te voren taxateur van de verzekering. --- GEITENKEURING G a r U P. 9 September. Door de geitenfokvereenlging „leders belang" alhier, werd heden op het terrein van café Hamburg een geitenkeuring gehouden, welke in alle opzichten als zeer geslaagd mag worden beschouwd. Er was flinke belangstelling en een vrij groot aantal dezer dieren werd ter keuring aangeboden. Als keurmeesters fungeerden de heeren de Groot en Werkhoven te Minnertsga. De prijzen bestonden uit medailles, luxe- en gebruiksvoorwerpen, alle aangeboden door plaatselijke ingezetenen. De uitslag was als volgt: Rubriek 1. Oudere geiten: Sj. Dijkstra met Tryntsje le prijs, A. Kampen met Tryntsje le, J. v. d. Berg te Eernewoude met Jikke 2e , P. Herder met Geertje 2e, A. G. v. d. Vliet met Heiltje 2e, H. de Vries met Sieb 3e. Rubriek 2. 2-jarige: P. Siderius met Geppie le prijs, J. F. de Vries met Klaske 2e, J. Kampen met Marie 2e, J. Hooijenga met Boudier 2e, dezelfde met Jeltje. 2e, Tj. Geertsma met Hendrikje 3e. M. A. de Boer met Janke 3e. Rubriek 3. 1-jarige: J. Jensma met Jantsje le prijs, J. Kampen met Aaltje 2e, A. Kampen met Aukje 2e, C. Wartena met Klaske 2e, P. Siderius met Feikje 2e, G. de Vries met Sytske 3e, A. G. v. d. Vliet met Neeltje 3e. Rubriek 4. Jonge geiten: P. Herder le prijs, J. v. d. Berg te Eernewoude 2e, J. F. de Vries 3e. Rubriek 5. Bonte geiten: A. Hietkamp le prijs, Kl. de Jong 2e. --- FLORALIA RI e d, 9 September. Bij de bloemententoonstelling, georganiseerd door de Vrouwenvereniging „Nut en Nocht" alhier, werden de volgende prijzen toegekend: Bolbegonia's: 1 Tetje Hiemstra. 2. Geertje Miedema. eerv. verm. Hendrikje Fopma. Stengelbegonia's: 1 Tjetje Fongers. 2. Yke Anema. eerv. verm. Doetje Hofman. Colleus: 1. Doet Groen, 2. Eelkje van der Ploeg, eerv. verm. Hinke Vellinga. Geraniums: 1. Evertje Algra, 2. Jit Gardenier, eerv. verm. Marijke v. d. Veer. Poedelprijs: Eke Braaksma. BOERDERIJ AFGEBRAND Drachten, 11 September. Maandagmiddag ontstond brand in de groote boerderij van den heer J. J. Veenstra te Drachtster-Compagnie. Hoewel de autospuit van Drachten spoedig ter plaatse was. kon echter niet verhinderd worden, dat zoowel het woonhuis als de achtergelegen schuur totaal uitbrandden. De byschuur werd behouden zoomede eenige zaad-oppers, welke nabij de afgebrande schuur waren geplaatst. Van den inboedel kon'een groot gedeelte in veiligheid worden gebracht. Een groote hoeveelheid hooi werd een prooi der vlammen. Vermoed wordt, dat de brand is ontstaan doordat kinderen met lucifers hebben gespeeld. De boerderij is verzekerd bij Woudsend. AANRIJDING Arum. 11 September. Toen de vrachtrijder, de heer S. Huizenga alhier, van Franeker naar huls terugkeerde en om den hoek van den Tzummerweg reed. naderde uit de richting Hitzum een personenauto met flinke vaart. Een aanrijding was onvermijdelijk. De cabine van de personenauto werd geheel ingedrukt. Huizenga had goed signaal gegeven en reed zooveel mogelijk in den berm aan de rechterzijde. De personenauto werd bestuurd door een chauffeur van den heer W. J. Bosma te Leeuwarden. Genoemde chauffeur kwam met den schrik vrij, maar een medereiziger kwam er minder goed af; hij werd vrij ernstig gewond. Dr. Saarloos uit Franeker was onmiddellijk aanwezig en adviseerde, dat de gekwetste naar een ziekenhuis vervoerd moest worden. --- FEUILLETON Een zoon van z'n Vader NAAR HET ENGELSCH VAN RIDGWELL CULLUM DOOR T. VAN DER MADE 35. HOOFDSTUK XVIII Vreemde geruchten De bewoners van Snake's Fall verkeerden in den roes, waarmede het vooruitzicht spoedig rijk te zijn, na er jarenlang zonder resultaat naar te hebben gestreefd, altijd gepaard gaat. Het was geen gezonde opwinding, maar plat en grof, waarbij de een nog harder opsneed dan de ander. Menschen, die nooit anders dan in een derde klas hotelletje hadden gelogeerd en wier grootste luxe het gebruik van een tram was geweest, hadden nu hun mond vol over Plaza hotels, auto's, groote buitenplaatsen en bankrekeningen. Waar ze maar konden, probeerden ze hun invoed te vergrooten, in de hoop hun winst steeds grooter te maken. ledereen liep met plannen rond om te gaan bouwen of een nieuwe zaak te beginnen en het geld, dat in de dagen van twijfel angstvallig was vastgehouden, begon nu in de zakken van de reeds gevestigde handelaars te rollen. Elke plaats waar een boom op handen is, ls zoowat gelijk en ook Snake's Fall maakte hierop geen uitzondering. Men begon om groote bedragen te gokken en allerlei spelers en oplichters, die hun Pappenheimers wel kenden, doken op. Hoe ze het te weien waren gekomen, was onverklaarbaar. Er werden cabarets en danshuizen geopend en al het onvermijdelijke kwaad van zoon plaats streek neer als een wolk van pestbacillen. Voor Gordon als toeschouwer was dit alles 7.eer interessant, hoewel het hem vaak met afkeer vervulde en als hij er soms in den kleinen familiekring op de boerderij of tegen den wereldwijzen Mike Callahan over sprak, kon hij «enig misnoegen over dit alles nooit verbergen. „Als Je die menschen hier ziet, word je er misselijk van," merkte hij tegen Mike op, toen ze op een middag in diens achterkamer zaten te rooken. „Als ik niet wist, dat ik de geheele zaak in den palm van mijn hand had, zou al die gemeenheid me compleet ziek maken. Wij kunnen dat niet zoo voelen. Misschien zijn wij nog erger. Zij gaan te werk volgens de vastgestelde regels, wat echter nog niet altijd bedrog inhoudt. Wij willen daarentegen door raffinement winnen, maar 't is een aardig spel". Mike was ouder en in hardere levensomstandigheden opgegroeid. Hij zei minachtend: „Gevoelens tellen hierbij niet. Als 't er op aan komt om dollars uit iemand anders zak te kloppen, ik ben overal voor te vinden. Je kunt je slachtoffer er later wel weer bovenop helpen. Liefdadigheid is dan als een likeurtje na een goed diner." „Liefdadigheid?" vroeg Gordon lachend. „Misschien noem jij het anders," zei Mike onverschillig. „Ja," antwoordde Gordon, „eerst iemand berooven en hem daarna iets teruggeven, moet een anderen naam hebben". „In de kranten noemen ze het toch liefdadigheid, als de philantropen iets aan het publiek teruggeven, van wat ze hen eerst hebben ontstolen. Voor mij is dit hetzelfde". Mike's toon klonk een beetje beleedigd. „Dat is het ook," gaf Gordon toe, „ze ziin allebei een zalfje voor het geweten. Alleen heeft publieke liefdadigheid het voordeel, dat het een persoonlijke reclame is. Ik leer hier een boel, Mike, bijvoorbeeld dat op het moment, dat je je vingers uitsteekt naar dollars, je al de genegenheid en deugd die rie Schepper je heeft meegegeven, in een zak hebt gedaan en verdronken." Gordon had met zulke redeneeringen nooit voel succes bij Mike: hij vond een begrijpender gehoor bij Hazel Mallinsbee. Ze lette aandachtig op hem in de dagen, dat hij wachtte op de verwezenlijking van zijn plannen. Ze wist en begreep volkomen welke impuls hem had voortgedreven: zijn gevoel voor humor, en daarom mocht ze hem des te liever. Ze zag duidelijk, hoezeer Gordon zijn vader vereerde en liefhad en dat deze genegenheid niets minder was door het feit, dat hij van plan was zijn vader een kool te stoven. Oogenschijnlijk leek het een paradox, maar zij begreep het toch. Zij voelde, dat het een geval was van twee sterke persoonlijkheden, die als goede vrien'en tegenover elkaar stonden. De fortuin was met den jongeren .man geweest en hij zou nu stellig zijn plan doorvoeren, met een gevoel voor humor achter al zijn handelingen. Al kende ze James Carbhoy niet, toch kon ze zich voorstellen, hoe die twee sterke mannen bij ekaar zouden zitten, als alles voorbij was, genoeglijk rookend en de geheele zaak bepratend zonder eenigerlei grief. Haar vader zei weinig. Vreemd genoeg keurde hij het pan in zijn hart af, ook al stond er voor hem zooveel op het spel. Het waren niet de gewone gewetensbezwaren, die hem dwars zaten. Was het tegen iemand anders gericht geweest dan Gordon's vader, hü zou er met hart en ziel bU zijn geweest en stellig denzelfden durf a^s Gordon aan den dag hebben gelegd. Maar hij was ouderwetsch genoeg om er nu een gruwelijke ondankbaarheid van den zoon tegenover zijn vader in te zien. Evenals zijn dochter sloeg hij echter alle uitlatingen van dezen jongen over zi)n vader nauwkeurig gade. Maar waar Hazel dit deed met begrip en sympathie, beschouwde hij hem met de onderzoekende oogen van den man, die zich een oordeel wil vormen over dengene, met wien hij te doen heeft. Slechts eenmaal sprak hij in die dagen van afwachting zijn afkeuring en spijt uit. Hij zei met zijn diepe stem: „Gordon, jongen, ik heb geen zoon, maar als ik er een had, zou het me een helsch verdriet doen, als hij me aandeed, wat Jij nu je vader aandoet". Gordon gaf niet dadelijk antwoord en toen hij eindelijk sprak was het met een twinkeling in zijn ondeugende, blauwe oogen. Hazel, die bU de deur stond geleund, begreep hem volkomen, maar Mallinsbee was niet overtuigd. „Als u mijn vader was, zou het u evenmin verdriet doen", zei Gordon vroohjk. Toen keek hij Hazel even aan, daarna vestigde hij zijn blik weer op haar vader. „Misschien leef ik nog wel jaren en ln dat geval zal er maar één grooter moment in mijn leven zijn, dan het oogenblik, waarop we deze zaak winnen. Ik verzeker u, dat ik met alle» wat in me is, van mijn vader houd, net als Hazel van u." Van dat oogenblik af hoorde Gordon geen protesten meer tijdens alle voorbereidingen, die moesten worden getroffen. Silas Mallinsbee deed opgewekt alles wat er van hem verlangd werd. Bovendien liet hij aan Gordon de leiding over. Er moest veel gedaan worden Zoo moest de indruk worden gewekt, dat Buffalo Point geen belang meer bij de zaak had. David Slosson werd door de vier samen.-wecrders nauwkeurig geobserveerd en daarom waren Gordon en Silas Mallinsbee meestal in Snake's Fall. hetgeen ook al den indruk vestigde, dat ze hun pogingen hadden opgegeven. Nadat het hun gelukt was Steve Mason. den telegrafist, eenmaal om te koopen. wist Peter McSwain hem verder geheel en al voor hun belangen te winnen. Mallinsbee's beurs verschafte ruimscnoots alles, wat hiervoor noodig was on Steve had het aangename gevoel, dat wat er ook gebeurde, hij genoeg had verdiend om zijn baantje er aan te kunnen geven, voordat de zaak in 't honderd zou loopen en dat hij er tusschen uit kon knijpen met zooveel geld. als hij op eerlijke wijze onmogelijk zou hebben kunnen verdienen. En zoo kon Gordon ten slotte het codebericht aan zijn vader verzenden, alsof het van David Slosson kwam. Het was een dringend verzoek aan den president der Union Grayllng en Ukatan Spoorweg, om onmiddellijk naar Snake's Fall te komen. Het was opgesteld in den stijl van Slosson. Het antwoord daarop zou den agent evenwel nooit bereiken. Niets was vergeten. Alles was zoo haarfijn overdacht, dat het haast niet te gelooven was, dat lemand met Gordon's ervaring en temperament daartoe in staat was. Het was 's avonds laat, twee dagen nadat Gordon's dringend telegram was verstuurd. Hij en Mallinsbee waren juist teruggekeerd op de boerderij uit Snake's Fall, waar ze den geheelen dag tusschen de drukte en opwinding waren geweest. Hazel ruimde de tafel af. terwijl Mallinsbee nog even naar een van zijn knechts was. Gordon zat alleen op de veranda te rooken en staarde nadenkend naar rien prachtigen zonsondergang. In hem was echter niets van den vrede die alom heerschte. Hoe kon het ook? Sinds het telegram wai verzonden, verkeerde hij voortdurend in de grootste spanning. Alles hing van het antwoord af en hij voelde, dat het nu niet lang kon uitblijven. Binnen enkele uren zou het er moeten zijn. Als het er morgenochtend nog niet waa, kwam het niet meer. En als het kwam — wat dan? Zou het het antwoord zijn, dat hü verlangde, of zou het afwijzend zyn? Terwijl zulke gedachten door zijn brein woelden en hij zonder ervan te genieten naar de prachtig getinte heuvels staarde, ving zijn scherp luisterend oor in de avondstilte plotseling het geluid op van naderende wielen over het pad. * Hij keek snel op. Er was maar één pad en dat leidde naar Snake's Fall. Hij rekte zijn lichaam uit, liep de veranda af en het pad op, om beter te kunnen zien. Een span paarden en een wagentje naderden in een snellen draf. Van verre scheen hij Mike Callahan's paarden, die hij zelf ook eens had gehuurd, te herkennen. Een groote opwinding maakte zich van hem meester. Zou misschien —? Hij keerde naar de veranda terug. Hij wou Mallinsbee nog graag even waarschuwen, maar hij dwong zich kalm te blijven zitten. Even later kwam Mike Callahan voorgereden, zijn paarden badend in hun zweet. Op zün gewonen verongelijkten toon riep hij uit: ..Twintig minuten nadat jij en Mallinsbee weg waren, kwam de vermaledijde telegrafist mün stal binnenstormen met dat vervloekte bericht, zoodat ik 't haast op mijn zenuwen kreeg. Kijk oens naar clcn tijd. Het was al een half uur voordat jullie weggingen, doorgekomen". Toen begon hij te grinneken en er kwam een heldere tinteling in zijn oogen. „Maar toen ik zag, van wien het was, begreep ik, dat ik voort moest maken. Het is niet eens ln code. Lees maar. We winnen vast!" Doch Gordon lette niet op den ler. Hij las het bericht, dat zijn laatsten twijfel te niet deed. „Arriveer Snake's Fall middag zeventienden". Het was aan Slosson geadresseerd, maar er was geen onderteekening. „Dat is morgen". Gordon's oogen fonkelden. Toen vroeg hij weifelend: „Zou Steve heusch geen copie aan Slosson hebben gestuurd?" Mike grinnikte. „Steve krijgt zijn geld niet, voordat wij zeker zijn." Toen verscheen Mallinsbee om den hoek van het huis. Gordon lachte hem stralend toe en zei: ..We moeten vanavond aan 't werk." Mallinsbee knikte slechts. „Dat dacht ik al, toen ik Mike's paarden zag staan. Weet Peter er al van?" „Ja. Ik heb hem ingelicht", zei de ler. „Mooi. Heeft hij alles klaar?" Gordon dacht snel na. „Laat Je paarden ln den stal brengen", ze! Mallinsbee met zijn gewone zorgzaamheid voor alle dieren. „Kom dan binnen en eet wat.' Mike brr.cht zijn paarden weg. Gordon lachte. Alle angst was verdwenen. Nu moesten ze aan den slag. Hij was heelemaal ln z n nopjes au. (Wordt vervolgd), --- SPORT EN SPEL KAATSEN KEATSEN VN HAERLIM Hwet wier it in moaije dei, Snein op it Sportterrein oan 'e Kleverleane to Haerlim. De keatsclub „Frisia" hie in wedstrüd ütskreaun for leden, mar omt de Haerlimske Friezen wol be