STEUN AAN GRASDROGERIJEN Ook voor het jaar 1941 zal het Rijk aan een beperkt aantal te stichten grasdrogerijen, respectievelijk uitbreiding van bestaande grasdrogerijen, financieelen steun verleenen. Deze steun zal, onder bepaalde voorwaarden, den vorm hebben van een subsidie ongeveer ter grootte van den aankoopsprijs van het eigenlijke grasdroogapparaat, terwijl voorts de mogelijkheid bestaat, dat voor den aankoop van grond, gebouw, enz. tegen zakelijke of persoonlijke zekerheid een crediet tegen matige rente wordt verleend. Nadere voorwaarden kunnen worden aangevraagd bij den directeur-generaal van den Landbouw, departement van Landbouw en Visscherij te 's Gravenhage. Bij de toewijzing zal door genoemden directeur-generaal met de volgorde van binnenkomst van de definitieve aanvragen rekening worden gehouden. --- DE NEDERLANDSCHE SOCIALISTISCHE WERKGEMEENSCHAP De Arbeiderspers meldt, dat de heer H. J. van der Vegt, een van „de twaalf apostelen", die in 1894 te Zwolle bijeengekomen zijn tot oprichting van de S.D.A.P., zich aangesloten heeft bij de Nederlandsche Socialistische Werkgemeenschap. De heer van der Vegt is thans 76 jaar. --- DE PRIJZEN VAN SIGAREN EN SIGARETTEN Pakjes sigaretten van 15 ct. verdwijnen Blijkens prijscouranten, door de sigarenwinkeliers van verschillende fabrikanten ontvangen, hebben deze laatsten de bedoeling om, naar aanleiding van de op 15 September ingegane accijnsverhooging, de sigarenprijzen als volgt vast te stellen, zoo meldt de Tel.: De sigaar van 3x/2 cent wordt ix/, cent, die van 4 cent komt op 5 cent, die van 5 cent op 6, die van 6 cent op 8, die van 8 cent op 10, die van 10 cent op 12, die van 12 cent op 15 en die van 15 op 18 cent. De prijsverhooging voor de senoritas zou dan als volgt worden: die van 2\:, cent worden 3 cent, die van 3 cent 4, die van 3y2 cent i\:,, die van 4 cent 5 en die van 5 worden 6 cent. Naar wij vernemen, staat het echter nog niet vast, dat deze verhooging — die ver uitgaat boven de opcenten op den accijns welke per 15 September van kracht zijn geworden — ook inderdaad tot stand komt. De fabrikanten hebhen een uitvoerige motiveering ingediend bij het bureau Prijzen van het departement van Handel, Nijverheid en Scheepvaart, dat dit rapport in studie heeft. Hierin wijzen zij op hun gestegen onkosten en in het bijzonder op de opgeloopen prijzen van ruwe tabak, terwijl tevens als grond van de prijsverhooging wordt aangevoerd, dat men een wachtgeldregeling voor de arbeiders in het leven wil roepen voor het geval te eeniger tijd op grond van de voorraadpositie der ruwe tabak een gedeeltelijke of algeheele stopzetting der productie onder de oogen gezien zou moeten worden. In de tot dusver geldende prijzen was een loonsverhooging voor de sigarenmakers, die reeds in Maart j.l. was ingegaan, nog niet gecalculeerd. Het fonds voor de wachtgeldregeling nu zou tot stand moeten komen door den arbeiders opnieuw een loonsverhooging van 5 procent toe te kennen, die door de arbeiders in haar geheel in het fonds zou moeten worden gestort. Van hun kant zouden de fabrikanten eveneens 5 procent van het loon in genoemd fonds storten, zoodat een totale stijging van het loon met 15 procent op de nieuwe prijzen zou komen te drukken, ongeacht de gewijzigde grondstoffenprijzen en andere kosten. Fabrikanten berekenen dan ook, dat zij met de voorgestelde sigarenprijzen, vooral in de duurdere soorten, slechter uitkomen dan met de oude. Op basis van bovengenoemd rapport zouden zij, naar ons werd medegedeeld, evenwel de garantie kunnen geven, dat de kwaliteit op peil zal blijven. De moeilijkheid zit ook hierin, dat prijsverhoogingen voor rookartikelen veelal slechts met sprongen tot stand kunnen komen, daar nu eenmaal niet voor eiken prijs een banderolle bestaat. Fiscale overwegingen hebben er bijvoorbeeld reeds toe geleid, dat de 3-i-cents-sigaret geheel van de markt zal verdwijnen. De goedkoopste sigaret zou, naar verluidt, 22 cents per 20 stuks gaan kosten. Bij dit alles dient men te beseffen, dat sigaren nergens ter wereld zoo goedkoop en zoo goed werden gerookt als in Nederland. Voor velen zal de voorgestelde verhooging niettemin beteekenen, dat zij iets minder moeten gaan rooken. Daar zit echter ook nog een lichtzijde aan: wij doen langer met onze voorraden. --- ZON EN MAAN Zon op 7.24, onder 19.43. Maan op 21.21, onder 11.11. Laatste kwartier 24 September 6.07 '. Men is verplicht te verduisteren van ! zonsondergang tot zonsopgang ; --- Op andere pagina's De Aldehoudei yn Ljouwert. 2e Blad Paddenstoelen en hun voedingswaarde. 2e Blad De uitkomsten in het Friesche landbouwbedrijf over 1939,1940. 3e Blad Radioprogramma's. le Blad (Zie verder Telegrammen). --- VOOR DE GETROFFEN BAKKERS Een gift van ƒ 100,000 Verschillende meelfabrieken in Nederland hebben gezamenlijk een bedrag van ƒ 100,000 gestort in het Bakkersfonds 1940, dat ten doel heeft het verleenen .van hulp aan de door krijgsverrichtingen getroffen bakkers. --- EEN REIS DOOR DE OOSTMARK Het huis, waar Adolf Hitler woonde Het A.N.P. bericht: Onze reis door de Oostmark, waarop wij volop gelegenheid kregen ons op de hoogte te stellen van de omstandigheden, waaronder de Nederlandsche kinderen in dit gedeelte van Duitschland waren ondergebracht, had ook ten doel ons een indruk te geven van land en volk. Wij hebben gepraat met vele menschen van zeer verschillenden aanleg en stand, wij hebben gewandeld door de stille bergdorpjes en door de oude schilderachtige steden vren dit goede land, waar Nederland zooveel vrienden telt. Wij hebben slechts tevreden en gelukkige menschen ontmoet, die volop werk hebben, die weten, dat zij in moeilijke tijden leven, die beseffen, dat er hard gewerkt moet worden, die weten hoe een nationale eenheid een kostbaar goed is en die vol vertrouwen de toekomst van hun geliefde Oostmork tegemoet zien. Zij weten, dat zij zich verschillende dingen moeten ontzeggen, dat het overgroote deel van de levensmiddelen gedistribueerd is en dat van verschillende waren de vooriaden klein zijn. Maar er heerscht in geen enkel opzicht gebrek. Noch in de woningen van arbeider en burger, noch in de restaurants, waar men ,nog een zeer goed menu voorgezet krijgt. De Oostmark is doordrenkt van een groote liefde voor den Führer, wiens portret in geen enkele woning ontbreekt, noch in eenige zaal, waar publiek bijeenkomt. Het was organisatorisch goed gezien, om ons op den eersten dag van onze reis te brengen naar het eenvoudige huis in Leonding, een plaatsje in de directe omgeving van Linz, waar Adolf Hitler een deel van zijn jeugd doorbracht en waar zich op het eenvoudige, lieflijke kerkhof het graf van zijn beide ouders bevindt. De ouders van den Führer kregen op 14 November 1898 in Leonding het door den postmeester Breslmayr gebouwde huis in hun bezit en reeds enkele maanden later, in Februari 1899, betrok het gezin de vriendelijke woning aan den stillen dorpsweg. Adolf Hitler was toen een knaap van 10 jaar. Slechts weinige jaren was het de familie gegund rustig te genieten van, het dorpsche leven, reeds in Januari 1903 stierf de vader en op het stille dorpskerkhof, tegenover de woning gelegen, vond hij zijn laatste rustplaats Met bet oog op de opvoeding harer kinderen verkocht de moeder huis en tuin en verhuisde naar Linz. Geheel zooals in het jaar 1903 staat 't huisje nog te droomen te midden van tuin en boomgaard. Het is een eenvoudig, pretentieloos huis, zooals een dorpswoning moet zijn, een spiegel van de eenvoudige arbeidzame bevolking van het land. Wii kennen ze ook zoo op ons eigen platteland: licht van kleur twee vensters aan iedere zijde van de breede voordeur. Voor het huisje staat een eenzame appelboom en een conifeer, er achter ligt een groote schuur en een boomgaard. Wij gaan het huis binnen, een bieede trap voert ons naar de zolderverdieping, waar een laa'igezolderde, ruime kamer is, die haar licht krijgt door een smal venster op het Westen. Het is de kamer geweest van Hitler. Aan de wanden hangen met overgave en liefde eemaakte teekeningen, die hij — vele jaren geleden — maakte. Het zijn kijkjes op de omgeving van Leonding. Tevens zien wij er een portret van den leider vnn het Duitsche Rijk. Verleden en heden zijn in het eenvoudige vertrek vereenigd. Het is een schoolvriend van den vroegeren bewoner van deze kamer die ons rondleidt. Hij weet met vereering en enthousiasme te vertellen van de dagen van weleer, het verleden, dat na de vereenisino van Oostenrijk met Duitschl-ind zoo nauw verbonden is aan het heden. Hij vertelt hne de Führer reeds on school een groote liefde had voor gesch;edeni-= van land en volk en hoe hij graag teekende en schilderde. Ook als iongen was hij reeds een leider. Hij was de aanvoerder van zijn kameraden. Moegespeeld nam hij zijn vriendjes dikwijls mee naar de huiskamer, waar een versnapering de kinderen dan wachtte... Wij brengen ook een bezoek aan het gqpf van de beide ouders van den Führer. Een eenvoudig gedenkteeken en heel veel bloemen. Bloemen en kramen, ook daar gebracht dooide Nederlandsche kinderen, die thans in het geboorteland van Hitler vertoeven en die een bezoek brachten aan dit graf in het symbolische Leonding, het symbool voor den Oostmarker van verleden heden en toekomst. Langs den weg over den Römerberg verlieten wij het dorp, dat door duizenden bezocht wordt nm een wijle te vertoeven in het jeugdhuis van Hitler en op het vriendelijke kerkhof. --- Buitenlandsch Overzicht Het communiqué van den Zwitserschen Bondsraad, dat men gisteren heeft kunnen aantreffen, geeft door verschillende détails duidelijk aan, welk een politiek rumoer er ontstaan is door de gebeurtenis, welke aanleiding tot het verstrekken van zulk een uitvoerige en principieele mededeeling van de zijde van de uitvoerende macht, den Bondsraad, had gegeven. Wat was die gebeurtenis? Niets anders dan dat de Bondspresident, Pilet Golaz, op 10 September j.l. een onderhoud heeft gehad met vertegenwoordigers van de grootste „vernieuwingspartij" in Zwitserland, de „Nationale Beweging", waarbij van de zijde van den president de bedoeling heeft voorgezeten zich persoonlijk op de hoogte te stellen van de eigenlijke bedoelingen van een groep, welker strevingen blijkens tallooze uitingen zoozeer blijkt in te gaan tegen de opvattingen der Zwitsersche meerderheidspartijen. Hij deed dat ook daarom, omdat men zich in Zwitserland sinds maanden tamelijk hartstochtelijk bezighoudt met discussies over de her-oriënteering van het land, welke zoowel wijziging van de buitenlandsche als van de binnenlandsche verhoudingen met zich zou brengen, in overeenstemming met de ingrijpende gebeurtenissen rondom, aan welker invloed Zwitserland zich op den duur niet zou kunnen onttrekken. Ten aanzien vap de wijze waarop Zwitserland zich zou moeten her-oriënteeren bleek echter veel verschil van meening te bestaan en tenslotte scheen het wel vrij algemeen de richting uit te gaan van een academische discussie zonder veel uitzicht op vorming van een algemeen geldende, concrete idee. In ieder geval bestond, naar uit de berichten bleek, een krachtig verzet tegen de beginselen van de „Nationale Beweging", althans bij de meerderheid der politieke partijen, en het feit, dat onder deze omstandigheden en deze stemming, de Bondspresident een informatief onderhoud toestond aan de leiders van de veel-omstreden groep, deed een complete politieke storm in Zwitserland ontstaan. Die kreeg zulk een kracht, dat men al voor een crisis in optima forma begon te vreezen. Velen eischten het aftreden van Pilet-Golaz, wien zelfs van sommige zijden verweten werd, dat hij voornemens zou zijn een staatsgreep te volvoeren, teneinde een soort van dictatuur te kunnen instellen. Die storm heeft zich intusschen gelegd, niet echter dan nadat de Bondsraad in zijn geheel een uiteenzetting van den president heeft gevraagd en verkregen inzake de gewraakte conferentie, waarmede ook verschillende leden van den Raad het niet eens bleken te zijn. Toegezegd werd, dat de president diezelfde uiteenzetting zou geven aan de voorzitters der beide Kamers van de Bondsvergadering, de Nationale Raad en de Stendenraad, alsmede aan die der afzonderlijke fracties. Ook dat is inmiddels geschied, maar, ofschoon zich de ergste storm heeft gelegd, bleken de partijen nog geenszins bevredigd. Immers: de sociaaldemocratische fractie heeft ronduit verklaard, dat de Bondspresident door zijn houding het vertrouwen heeft verloren, dat een lid van het hoogste staatscollege noodig heeft, terwijl de meeste overige fracties als hun meening hebben te kennen gegeven, dat de verleende audiëntie aan „vertegenwoordigers van een beweging, die tot dusverre als tegenstandster van een democratische staatsinrichting werkzaam is geweest", niet kan worden gezien als uitvloeisel van een politieke noodzakelijkheid. Dpt de zaak zulk een omvang heeft genomen, heeft intusschen bepaalde oorzaken. Bondspresident Pilet-Golaz heeft eenige malen een redevoering gehouden, waaruit duidelijk bleek, dat naar zijn meening Zwitserland, uiteraard met behoud van een volkomen onafhankelijkheid, in zeer concreten zin rekening met de realiteit der in Europa ingetreden wijzigingen zal moeten houden. Hij gaf onomwonden te kennen, dat de revolutionnaire omwentelingen in het buitenland niet slechts de buitenlandsche betrekkingen van Zwitserland — waarvan hij de leiding heeft — zouden beïnvloeden, maar ook de binnenlandsche constellatie diende zich naar zijn meening te ontwikkelen in overeenstemming met de politieke, economische en sociale werkelijkheid, en Zwitserland zou, in positieven en actieven zin, leering dienen te trekken uit de „demagogische degeneratieverschijnselen'' in andere landen. Met dit inzicht staat hij vrij scherp tegenover den leider van het binnenlandsche departement, Bondsraad Etter, die ook verklaard heeft wijzigingen in het staatsbestel van Zwitserland — en zelfs ingrijpende — noodig te achten, maar daa-voor het huidige tijdstip geenszins geëigend te achten. Dit uiteenloopend inzicht in het hoogste staatscollege karakteriseert ook min of meer de meeningsverschillen onder de partijen en het publiek, waarbij vooralsnog — gezien ook de mededeeling van gisteren — de openbare meening meer aan de zijde van Etter dan aan die van Pilet-Golaz schijnt te staan. Dit zal dan ook wel de reden zijn van de heftige reactie op het initiatief van den Bondspresident, die overigens sinds de ineenstorting van Frankrijk niet nagelaten heeft te wijzen op de geheel nieuwe positie, waarin Zwitserla*-*-!. in EMrf*>e9cft verband gezien, is komen te v< Zijn blijkbare vrees voor „politieken stilstand" heeft echter de politieke partijen in Zwitserland, die niet tot een nationale concentratie konden komen, in hooge mate verontrust, aangezien ze voorvoelen, dat in een dynamischen tijd als waarin we thans leven, één stap het begin kan zijn van een complete politieke veldtocht. --- BINNENLAND BOMAANVALLEN OP NEDERLAND Op Walcheren Het A.N.P. meldt Gistermiddag is een drietal bommen buiten de kom der gemeente West Kapelle gevallen. Een sloeg een trechter van zes meter, de beide andere waren lichter. De materieele schade is gering, aangezien op de plaats, waar de bommen neerkwamen, de oogst reeds binnen was gehaald. In den nacht van Woensdag op Donderdag is onder de gemeente Veere door Britsche vliegers een aantal tijdbommen neergeworpen, die alle in het weiland aan de overzijde van het kanaal zijn neergekomen. Er werd geen schade aangericht. --- Bij Anna-Paulowna In den nacht van Woensdag op Donderdag zijn op het land van den heer A. Meyer aan den Middenweg te Anna Paulowna vijf explosieve bommen geworpen, waarvan één in een sloot weggleed en niet ontplofte. Bovendien kwamen er noch achttien brandbommen neer en ook hiervan kwamen er twee niet tot ontbranding. De schade aan de te velde staande aardappelen en koolrapen is niet groot, die aan bloembollen van iets meer beteekenis. Ook de verdere schade is gering. Ten huize van den heer D. Koning sloeg een scherf door een asbestplaat en bij den heer A. van Duin sneuvelde een ruitje. Er gebeurden geen persoonlijke ongelukken. Met het oog op de niet ontplofte bommen zullen er waarschijnlijk waarschuwingsborden geplaatst worden. --- Bij Roosendaal Vanochtend vroeg om ongeveer kwart voor vijf zijn Engelsche bommen neergekomen op een veld genaamd de Brembosch, een gehucht gelegen tusschen Roosendaal en de Belgische grens Vier brisantbommen kwamen tot ontploffing en maakten groote gaten in den grond, waarvan één met een middellijn van acht meter. Van de tientallen brandbommen, die werden uitgeworpen, kwam er niet een tot ontbranding. Enkele ruiten werden vernield van in de nabijheid gelegen boerderijen van den landbouwer J. van Eekelen en van de weduwe Backx. Er gebeurden geen persoonlijke ongelukken. --- DE HANDELSREIZIGERS EN DE BENZINEVERGUNNINGEN Onjuiste verdeeling De Kamer van Koophandel en Fabrieken te Utrecht heeft zich met een uitvoerig schrijven gericht tot den secretaris-generaal, waarnemend hoofd van het departement van Waterstaat, naar aanleiding van het door deze Kamer dezer dagen ingestelde onderzoek, waarbij gebleken is, dat door de Rijksinspecteurs van het verkeer geenszins dezelfde criteria worden aangelegd bij het verstrekken van rij- en motorbrandstofvergunningen ten aanzien van de groep, welke onder het personenvervoer moeten worden gerangschikt. Met name doelt de Kamer hier op de handelsreizigers. Veelal stelden de Rijksverkeersinspecteurs zich op het standpunt, dat hier sprake is van een personenvervoer. Aldus wordt derhalve de categorie uitgeschakeld, welke juist een belangrijk aandeel heeft bij het zooveel mogelijk op gang brengen en in stand houden van het bedrijfsleven. In een aantal districten wordt echter een minder rigoureus standpunt ingenomen en gaat men niet volgens denzelfden maatstaf te werk. In eenige andere districten worden handelsreizigers, die met zware koffers op reis plegen te gaan of goederen hebben af te geven, dan wel gelden hebben af te rekenen, onder het eigen vervoer gerangschikt, zoodat zij voor een rij- en benzinevergunning in aanmerking kunnen komen. Naar het de Utrechtsche Kamer wil voorkomen, begaat men bij het classificeeren van de handelsreizigers onder het personenvervoer de onjuistheid, dat als criterium wordt aangemerkt de aard van het voertuig, in plaats van den aard van het bedrijf en wordt aldus uit het oog verloren, dat de handelsreizigers zijn te beschouwen als de zakelijke buitenposten van het bedrijfsleven. Derhalve is de Kamer van meening, dat het niet juist is te achten, wanneer aan de handelsreizigers in het algemeen geen vergunning wordt verleend, gelijk onder meer in het district Utrecht het geval is, doch dat het wel degelijk aanbeveling verdient, om, wanneer normale communicatiemiddelen ontbreken en derhalve abnormaal veel tijd verloren gaat voor het bereiken van het beoogde doel, in uiteraard strikt noodzakelijke gevallen aan deze groep gelegenheid tot vervoer per motorrijtuig te geven. Het bezwaar, dat, wanneer dit vervoer per personenauto plaats vindt, de practijk heeft uitgewezen, dat misbruik plaats vindt, kan worden ondervangen door het op de vergunning te stellen verbod om op Zondag te rijden, alsmede door een krachtige politieele controle, welke momen- teel op dit punt nog allerminst efficiënt is te noemen. Ten slotte sprak de Kamer nog als haar meening uit, dat zij het uit een oogpunt van billijkheid ten zeerste zou waardeeren, wanneer zou kunnen worden bevorderd, dat ook ten aanzien van de classificatie van de groep handelsreizi» gers dezelfde richtlijnen in alle districten van de Rijksverkeersinspecteurs van het verkeer worden gevolgd. --- HET COLLECTIEF CONTRACT IN DE METAALNIJVERHEID Men deelt van werkgeverszijde aan het A.N.P. het volgende mede. In de metaalindustrie waren reeds eerder collectieve contracten geweest. Het laatst dat van 1930-'3l, hetwelk toen na de ingetreden crisis niet verlengd werd. In het begin van 1939 werden opnieuw onderhandelingen geopend, doch bij het uitbreken van den oorlog in September 1939 voor onbepaalden tijd opgeschort. Behalve de looncijfers, was toen over den inhoud reeds overeenstemming verkregen. Eenige maanden geleden werden de besprekingen hervat, hetgeen thans tot een totstandkoming der collectieve overeenkomsten heeft geleid. De inhoud komt —de cijfers zelf daargelaten — over het algemeen geheel overeen met de collectieve overeenkomst 1930-'3l. Zij bevat een persoonlijk minimum uurloon en een minimum gemiddeld uur-inkomen en voert o.m. dezelfde indeeling der werklieden in drie vakgroepen, een vacantie van een week en een bepaling betreffende de werkliedenvertegenwoordiging. --- EEN BEPERKTE VOORRAAD TABAK IN ONS LAND Thans voldoende voor Nederlandsche fabrikanten tot Augustus 1941 Reeds enkele maanden geleden werd, aldus schrijft de Dagelijksche Beurscourant, in overleg met de Duitsche instanties overeengekomen, dat alle in Nederland voorradige tabak, zoowel Nederlandsch-Indische als andere soorten, ter verdeeling zouden getracht worden. Twee derde gedeelte werd aan Duitsche gegadigden en het overblijvende derde gedeelte aan de Nederlandsche gegadigden toegewezen. De verdeeling van het voor Nederland bestemde gedeelte zal, volgens het blad, heden of morgen officieel bekend gemaakt worden. Reeds is officieus bekend wat aan den groothandel en «Bn de groote fabrikanten zal worden toegewezen. De verdere verdeeling naar kleine handelaren en kleine fabrikanten zal gedurende eenigen tijd eenige levendigheid brengen en een zeer vlot verloop hebben. De voorraden zijn uiterst beperkt en wat de prijzen betreft, de winstmarges, welke zijn toegestaan, zijn vastgelegd en zullen het vlotte verloop van de verdere distributie slechts kunnen bespoedigen. En daarmede is de tabakshandel dan, zoolang de oorlogstoestanden nieuwe aanvoeren geheel onmogelijk maken, tot een absoluut nietsdoen gedoemd. De thans aanwezige voorraden in Nederland zullen den fabrikanten de mogelijkheid openen tot ongeveer Augustus 1941 te kunnen doorwerken en voor Duitschland zal het bestemde gedeelte den fabrikanten daar misschien tot einde 1941 gelegenheid tot doorwerken geven. * * * Het blad wijdt verder nog een korte bespreking aan de resultaten door de op Sumatra en Java werkende maatschappijen behaald en merkt het volgende op: Destijds zijn de bedragen bekend gemaakt, welke voor al de aanwezige tabak besteed zouden worden. Deze bedragen zullen den Mijen niet geheel ten goede komen. Doordat de verkoop niet op de normale wijze is tot stand gekomen, is het n.l. bekend dat veel van de tabak niet meer aan de producenten behoorde. ~ De Dcli Batavia Maatschappij heeft in Januari nadat zij 4000 pakken naar Amerika verkocht had, de overige 26,000 pakken van den 39' er oogst onbemonsterd verkocht. Hieruit blijkt dat voor den aanvang van de campagne de geheele oogst van deze Maatschappij verkocht was. _ , . Zulks was eveneens het geval met de Tabak Maatschappij „Arendsburg". Daar deze Maatschappij nog eenige belangstelling had bij den verderen verkoop, heeft zij waarschijnlijk dus ook verhezen geleden bij de gebeurtenissen in Mei te Rotterdam. Van de Dcli Maatschappij zijn, naar eveneens bekend werd, ook eenige onderdeelen "an den oogst destijds ondershands op berichten uit Indië verkocht. Het spreekt vanzelf, dat deze verkoopen indertijd geschiedden op een basis, die aan de Maatschappijen een behoorlijke winstmarge garandeerde. Van de Senembah Maatschappij was behalve de hier ter plaatse en in Indie officieel bekend gemaakte verkoopen niets verkocht Van den Vorstenlanden-oogst is slechts zulk pen klein gedeelte naar Europa gekomen, dat d poS?egvan de betrokken Maatschappijen voor het oogenblik zeer onoverzichtelijk is Hierbij dient echter opgemerkt, dat de laatst bestede prijzen voor Vorstenianden tabak zeer gunstig waren. --- De Brooddistributie Gedurende het tijdvak van 23 tot en met 29 September a.s. geven de met 7" genummerde bons van het broodbonboekje tezamen recht op het koopen van 2500 gram roggebrood of 2000 gram ander brood. Elk der bons geeft derhalve recht op het koopen van 125 gram roggebrood of 100 gram ander brood. De bons welke 29 September nog niet gebruikt' zijn, blijven voorts nog tot en met Dinsdag 1 October a.s. geldig. --- DE NEDERLANDSCHE UNIE Een orde-dienst? De Nederlandsche Unie maakt in haar weekblad De Unie bekend, dat zij eind Augustus aan den Rijkscommissaris verzocht heeft een ordedienst te mogen oprichten. --- Een centrale sociale dienst in voorbereiding In De Unie lezen we nog, dat de leiding van de Nederlandsche Unie van meening is, dat het op haar weg ligt, het initiatief te nemen om te komen tot een centrale maatschappelijke organisatie, die in den meest uitgebreiden zin des woords de nationale hulpverleening zal leiden en, waar noodig, deze zelf ter hand nemen. Hierbij sta duidelijk voor oogen, aldus het blad, dat een dergelijke Centrale Sociale Dienst zonder medewerking van overheidswege weinig kans van slagen heeft. Het is echter noodzakelijk, dat het initiatief voor dezen dienst uit het volk zelf voortkomt en dat de overheid zich beperkt tot het geven van een sanctie. Tevens zullen, waar velerlei overheidsinstanties vanouds op het arbeidsveld der maatschappelijke hulpverleening werkzaam zijn, door deze medewerking van de overheid ook deze instanties in de samenwerking opgenomen behooren te worden In zooverre is de medewerking der overheid onmisbaar. Anderzijds zal, dank zij het feit, dat De Nederlandsche Unie geen partij is in den ouden zin van het woord, doch een beweging, die terwille van de versterking en de hernieuwing onzer volksgemeenschap en van onze Nederlandsche volkskracht, uit ons volk zelf voortsproot, en door ons volk in al zijn geledingen gedragen wordt, op de medewerking van alle in ons land werkzame actieve krachten gerekend kunnen worden, en temeer, daar de Centrale Sociale Dienst een zelfstandig instituut zal zijn, dat naast De Nederlandsche Unie mogelijkheid tot aller samenwerking tot practischen maatschappelijken opbouw zal geven. Het initiatief van de leiding der Nederlandsche Unie kan echter een zekerheid vormen voor allen, die deze wenschen, dat in deze organisatie het Nederlandsche volk aan zichzelf zal arbeiden en dat hier een echt Nederlandsche daad verricht wordt. Den Centralen Socialen Dienst wordt een drieledige taak toegedacht: a. de bestaande organisaties tot een efficiënte samenwerking brengen; b. de werkzaamheid van deze organisaties activeeren. uitbreiden en aanvullen, en c. waar noodig zelf de werkzaamheid ter hand nemen. ---