Brani Evert, wat moet dat beteek'nen? Zo, doe jij weer kattekwaad! Kom de bank uit, 't is het beste Dat je in de hoek maar gaat. Stil, is *t in de klas geworden, lodrr hoort wat meester zegt, Handen worden vlug gevouwen, Alle ruggen trekken recht. Onverschillig, harde ogen. Met een air van, hindert 't mij? Handen in de zakken slentert Evert door de bankenrij. In de hoek nu, strakjos blijven, O. hij weet er alles van, Maar de meester moet niet denken. Dat het hem wat schelen kan. Evert, kleine dwaze jongen, Onverschillig wil Je zijn, Maar van binnen woelt en bruist het, Ia je hartje ook zo klein. 't Hamert, „Evert waarom doe Je Meester en je zelf verdriet, 't Was toch beter dat Je leerde En je t kattekwaad maar liet," • •t. kleine branischopper, Neem toch niet zon houding aan. Wil je flink zijn? Toon Je spijt dan En wil straks naar meester gaan. LIEN BEVERSLUIS. --- Wic kan 't raden? 1. Waar worden de pannekoeken maar aan één kant gebakken? 2. Kan het nachten aaneen regenen? 3. k Heb altijd in het bot geleefd, Waar men mü gevonden heeft Zonder stemme, zonder tale: En nu zing ik zonder falen. Oplovdngrn 1. Waar aan de andere kant van de «ti... 1 een dag tussen. 3. I (Afbeeldingen Pax Holland). --- Voor de kinderen Je moet maar boffen „Eens hi h Ih ili iimmhli mui iii vraagd te wachten", citeert Gerrit. I Er wordt witjes gelachen. Je hrhß van die mensen, die blijven tot vlal^ voor de terechtstelling geestig. Hoeß kan je in 's hemelsnaam zin voor icty: Master de Haan, Blauhüs (by noatst' ek de goune hinnestjüre. Bouma, 1 d., g: Kom, dyn hat ek selskip krige, nou? Det liket my skonn UI Master syn jierdei moast it hwet faker wèze, n Kmtaje Boersma, Baerd: Ik tocht al: hwer scoe Rintsje bliuwe! Simmers wol 't ek net sa goed as winters, nou? Alle Dykstra, Marssurn: In nije fyts! Nou, c t* is de moeite wirdich! Stean der • d for, hear! sbeth Koopmans, Snits, g: Sneins sit ik mpü ie dei yn 'e hüs. Den Jow ik my sa noflik del! Lok k e root, Wurten, gg: Twa bricfkcs yn ien slüfke. Ik scil se mar tagelyk bianderje. Ho giet it nou mei 't silen? Det mei by Jimmes noch al, net' Joukje v. Kuiken, Ternaerd, g: Gelokkich, det Adri sei fen oan moeike skriuwe. Oars hie it er faeks by bleaun. Ef net? Geeske v. d. Meer, Oentsjerk: Den nei de fakSnsie de briefkes mar yn ien slüfke dwaen. Det is folie foardéliger! Tytsje Inia, id.: Dou sjuchst it al: wy krije simmers praethoekjefakansje. Dèr is dyn frage mei bianderje, Tytsje. Halbe v. d. Wetering, Himmelom, g: Hwet dochst' it nou raer! Midden yn 'e simmer op bèd! Ik hoopje, det Halbe Junior gauwer by de tüd is. Jitske de Vries. St. Arm a, g: Dyn namane stiet ek noch op in oar plak yn 'e krante, joun. Hast det al sjoen? Marten Brouwer, Hirdegaryp, g: Nou, as 't moaije waer oan komt, den komme wy ek oan. Mar det hawwe wy net for 't sizzen. Els k e Brouwer, i d., g: Jonge noch ta, hwet in kreas briefke. It is nou ek net mear „lytse Elske", mar greate Els, leau 'k. Joha n n e Sch o 11 en, id, gg: Sjuchst wol! De trije Hirdegarijpsters steane hjoed ris byelkoar. Ho kin 't sa treffe. Hinke Hoekstra, Oentsjerk, g: Mem hat gelyk! Ik leau, men moat dy jonge fammen mar goed efter de fodden sitte! As wy sokke memmen net hiene yn Fryslan ! Arme Mosselaar, Mou n 1 e-e in, g: Ik scoe sizze: sa nei de fakansje, den kry ik noch wol ris san moaye teikening fen dy. Goed? Wike Mosselaar, id.: Gelokkich, detst wer better biste. Nou kinst mem ek wer helpe! En moeike skriuwe, hwette? Ti n e Kuipers, Stie n s, g: It is to winskjen, det dy syktmen mar gau hwet saksearje. As it mar ris hwet mylder waerd. Ti n e Sire a m a, i d., g: Net folie nijs; den mar op 'e kop stean, nou? En det woe noch net ienris slagje, skriuwste. Moai wier it. Anneke Dykstra, Deinum: Wy hawwe noch mar in pear waerme dagen yn Juny hawn. It liket nou wer op neat! Tryntsje Feenstra, Welsryp, g: Kom. dêr wierstou ek ris wer. Nou moatst my nei de fakdnsje net wer san skoft wachtsje litte, hear! Ik haw lake om dyn forhael fen 't hinnehok. Lokke Steenstra, Deinum: De skiepkes scille letter noch wol efkes kald west ha. En do koene hjar de jas net wer oanlüke. Klaeske Steenstra, id.: Det bernekrantsje kry ik ek. Skieik moatte jimme dêr ek mar ris hwet ynskriuwe! Berber Steenstra, ld.,g: Hwet ln feest, dèr kamen omke en dy oan. Ik bliid, det de briefkes dien wierne. En dou? Renske Klks t r a, Id„ g: Det fyn Ik In moai riedling. Nei de fakansje set ik lt grif yn 't praethoekje. Mei wol, nou? K laeske v. d. Baa n, Baerd, g: Is det dyselde Trynke, dy 't my ek al ris skreaun hat. Do haw ik hjar noch betterskip winske, net? Grytsje Zwa agi tr a, id., g: Dèr binne tsjintwirdich ln soad bern oan 't fiskjen. Scoe dêr noch aerdich fisk gltte yn Fryjlftn? Jitze de Jong, Warniahuzen, g: Ho ls it mei de üngetiid? Elnt heit al aerdich? De sinne helpt der net folie ta, wol? Aeltsje de Jong, ld.: Hwet in moai baksoadtsje! Hawwe Jimme se letter lekker meielkoar bihimmele? Anna de Jong, ld.: Ik haw det printsje wol sjoen, mar de krante wier al foart, dostou my det skriuwste. Spitich! Jantsje Sytema,- Roardhuzum, g: Wünder, det jonges sa graech pleagje meije, net? Det dogge famkes nou noait! Hlndrlk v. d. Kuur, F tjt ntsJ e r, g: Spitich, det dy bin stikken wier. Itaelde ls my fen e wike ek oerkommen! Weltsje Blom, Raerd, g: Kninegers sykjen is net altiten moai wirk. Ai men sa graech boartsje wol. ..! Renske L a n t i n g a, ld., g: Ek al de reahoun. Spüket det bist nou noch altit, Fryslin om. Det dürret ek hast langernoch, nèf' Akke N 1 c o 1 a y. I d.: En mei mastc jierdei hawwe jimme fensels in moaüe dei hawn. Alhiel net wirke. Ho wier it? Jantsje Bergsma. ld., g: Moeike hjar jierdei is it fjouwer moanne op fiif dagen nei foar master sinen. Rekkenje det mar üt! M a e i k e N ic o 1 a y. i d. g: Ik haw krekt oan Jantsje forteld, honear it myn jierdei is. Sjuch dêr dus mar efkes nei. Sip de Vries, Tersoal, g:ln soad Fryske bern leare tsjintwirdich it swimmen. Det is mar goed! Hjir is ek sa 'n wetter! Wytske Steenstra, Jelsum,g: Dou moatst tinke, dér komt wol ris in printflaterke yn 'e krante. Nou is 't wer goed nef Pytsje Faber, Oentsjerk: Nou mar gau to swimmen mei it nüe swimpak oan. Hwet scil it nou best wolle. J 1 k k e Faber, i d.: Hwet in beste jierdei! It is mar goed, det dy mar ienris komt yn 't jier. Oars waerdstou fierstento oerdwealsk. Hinke de Boer, Marssurn, g:Us tün sit op it stuit ek aerdich spil yn, det er net yn heart. Ik moat ek mar ris oan it üntüch sykjen. Janke Mar tem, ld.: It wier ek ln moai boekje: dér hiest gelyk oan. Dy twa famkes kinne mar goed meielkoar. nou? P y t Siderius, ld.: Den scilstou wol bliid wêze mei de praethoekje fakansje. Nou, de bern moatte ek ris boartsje kinne! Berber Landstra, id.: Spitich, det Ik det fen 'e jierdei net aerder wist. Ik haw noch mar gau in kaert stjürd, mar to let, fensels. Symke Veeman, id.: Doch dou ek mar mei, hear! Mar dou hast nou earst in skoftsje fakansje. Dér nel al wer komme, hear. Skelte Elgersma, Koarnwert, g: Al dy brieven bliuwe biwarre, hear, tominsten de earste jierren. Dêr binne al san soad! Aeltsje Herder, Stiens, gg: Doch dou dyn best ma r. Mar foarloplch bist f rij! Nou, det is ek wol ris noflik, hwette? Teade Hellinga, Hennaerd, g: Gelokkig detst wer better biste. En nou mar net wer siik wirde. It is ek skriuwfakAnsje. Tytsje Bonsma, Itens g: Is det hynder sa skrikeftich? Ik scoe dêr net graech mei üt riden wolle, hear! Sip k j e Bonsma, 1 d., g: Ja, det ls ln moai boek! Scoest' det ek wol hawwe wolle mei „fiif" jier skrluwen? Ef hast nou ljeaver ln oaren? Ritske Hiemstra, Itena, g:De brieven wierne hwet oan 'e lette kant. Sadwaende stiene Jimme dy kears net yn 'e krante. Tine v. d. Wal, Eaiterein, g: Ik hftld nou alhiel net mear fen fiskjen. As bern mocht ik it graech dwaen. Jantsje v. d. Ley, Itens: Alhiel nel Krimpen oan 'e Lek! Dêr hawwe de bern al oare nammen as hjirre, net? f^y» Jaarsma, Lytsewl e r r u m: Fakansje fen skoalle en fakansje fen 't praethoekje. Dêr bofst' ek efkes, net? Sepkje Spannenburg, ld., g: In moaije dei hiene Jimme, hearl Né. hear, ik bin net troud yn ln tilbry! Mar moai liket it al! Mlntsje Wynla, len i, g: Dc haw noait mei vn e üngetüd west Lykwols, as bern kaem ik wol by boeren, yn dy tüd. Hwet hawwe hja it den drok. net? Jelte Bakker. Wergea, g: Jonge, det kin ik noait rlede. Det moatst my nel de fakansje mar gau ris skriuwe. An n a v d. Wer f, Sn 11 •, g: Ik kom elnliken noait yn SniU. Mar a s ik er kom, hwa Janna de Jong. Id. g: It waeit hjoed ek ofgryslike hird. Ik haw er de hiele dei noch net üt west. Jan v d. Burg, Jelsum: Mar in pear dagen letter wier it wetter net mear lij- Hwet waerd it do kild, net? / Janke de Beer. St. Japik, g: U», iene bosk pioenenbloeüealsa moai. De oaivh ..re aoarte. Dy bloetje hwet letter en binne ljoc Jan Zantema, Wergea: Ho ls it: sjitte jimme aerdich troch de üngetüd hinne? Nou hawwe Tryntsje en Rlchtsje it ek drok, tink? Griet Koopmans, Skearnegoutum: Giet it noch goed mei de knyntsjes. Nei de fakansje scille se wol gans oanhelle ha! Tsjitske Sant erna, 1 d.. g: Us pearaa nageltjes wolle ek net sa best as de wite. En det is by folie mear ljue sa. Nüver, net? Tineke Wieling. Easter m a r, g: Wy hawwe ek hwet spillen yn 'e tün, mar net tt» soad as Jimme. lt is ek in hiel wirk, nou? Berber Anna F»b e r, Littens: Dc hftld ek net fen fiskjen. It bigreatet my altiten om dy bistkes as se oan 'e hoek sitte. Anneke Faber, id: Boekenütsjes lykjt wy oars meast yn 'e hjerst. Dy 't der nou noch oan sitte, binne leech. Binne er al kastanje»? Jaep Kingma, Rie: Dou past goed op dyn knyntsjes. | ik sizze. Mar dy bistkei hingje ek alhiel feïï 'e minsken of! Folkert Kingma, 1d: Al in prils woun mei it keataan? Jimme binne der jong by, hearl Nou, nammensto better! Janna Kingma, ld: Soa, kcatse de lammen dér ek? Wie diene it as bern ek. Dokkumer keatsen neamden wy det. Kinne jimme det wol? Gerben Feitsma, Bears: Dér wier 'k bliid om. It scoe my spite, det Jimme ophAlden, hwent Grytsje en dou binne nei de fakansje gau oan 'e fiif jier ta. Dus net ophalde foartüd, hear. Grytsje Feitsma, 1d: Dou wierst dus baes. Doarst it oan mei it itensieden? It lten barnt gau oan net op san kachel? Anneke Feitsma, i d., g: Hwet in ein ti wier det. Ik leau daliks, detst in blier oan 'e foet hieste. En dy jokje net! Kl ka Boonstra, Ljouwert, g: Né, AU km ik dy nou alhielendal net mear. Ho •« n nou goed komme stil? Mar ik wit wol rle! Dou ek? Allegearre de groetenls fen MOEIKE WIKE. Dy 't meidogge skriuwe boppeoan nam m • en w e n p 1 a k folüt; dy 't for it earst meidogge ek élderdom en klasse. Brieven net letter öfstjüre as Woanadel. l'"rt 7V4 iint ef 3 sinten pleatsellk port; gjin «egels ynslute. Ljouwert. Adres: Praethoekje „Leeuwarder Courant" NUe wike komt it lést* praethoekje foar *■• fa'-.AniJt. --- DE WEDSTRIJD „Dat het nu juist zo moet treffen, dat hij deze week griep krijgt. Daar had hij toch wel een geschiktere tijd voor kunnen uitzoeken!" De Jongens van de tweede-drie meesmullden. Daar kon je nu wel flauwe grappen over tappen, maar het bleef toch een vervelende geschiedenis. Deze week zou hun elftal tegen de vierde-drie uitkomen, en nu was hun midden-voor ziek. Geen kijk op, dat die behoorlijk door een ander te vervangen zou zijn. Jan was wat de jongens een „kanon" plegen te noemen. Zijn keiharde schoten misten zelden hun doel, en het was grotendeels aan hem te danken dat hun elftal een zekere vermaardheid gekregen had. En nu, vlak voor zon belangrijke wedstrijd, die hun het kampioenschap had kunnen bezorgen, krijgt hij zo iets gewoons als griep en heel him gespannen verwachting zakt als een te slappe pudding ineen. „'t Helpt niet of we al treuren", besloot de gymnastiekleraar, „Henk, jij vervangt Jan. „Halftwee oefenen we nog een keer op het veld en dan Woensdag nog eens voor de laatste keer, voor wij het er op wagen. Afgemarcheerd, jongelui'" Afgemarcheerd Punt! daar werd verder niet meer over gesproken. Verslagen keken de jongens elkaar aan. Dat zou wat worden, een wedstrijd zonder hun eigen, onverslaanbaren midvoor. Henk was goed, dat viel niet te ontkennen. Trouwens, Henk was in bijna alle vakken goed: die werkte met de onverstoorbare regelmaat van een klok. Niets 'kon hem uit zijn evenwicht brengen. Geen fuif zo laat en geen wedstrijd zo spannend, dat hij er zijn andere werk voor verwaarlozen zou en de volgende dag nu eens wat minder glorieus uit de bus 7011 komen. Ook nu wisten ze: op Henk kun je aan Hij schiet niet zo goed als Jan. maar hij zal geen gelegenheid voorbij laten gaan, om zich die paar dagen nog te oefenen. Zijn gevoel voor eigenwaarde zou hem verbieden een slecht figuur te slaan op zon belangrijke plaats in hun elftal. Hij zou er natuurlijk wel trots op wezen Ach. eigenlijk was bii wel een geschikte knaap, alleen vreselijk secuur. Daarom stond bii eigenliik een beetje buiten hun groepje. Hü ging altijd zo zijn eigen weg. waarvan hem geen macht ter wereld scheen te kunnen afbrengen, en nam aan sport en spel evenzeer deel als aan de lessen in wiskunde of talen. Met niet meer geestdrift, en even plichtmatig, volhardend en succesvol. Jan was een heel ander type. Die kon overlopen van geestdrift voor zon wedstrijd Voetballen en wiskunde waren de enige punten waarop hij werkelijk uitblonk, maar daarop was hij dan ook bijna niet te verslaan. Wat de overige vakken betreft, was hij öf juist voldoende, of moest hij hard pompen om op peil te blijven. Toch vond hij nog tijd genoeg voor de vele dingen, die het leven op school maken tot wat het is. Neen. Jan was getanter dan Henk. al konden ze hem niet goed vergeven, dat hij nu juist op het meest onwelkome ogenblik die griep gekregen had. „Kijk", zei Gerrit lachend, „voor zoiets had je nou met Henk niet bang behoeven te wezen. Die had zichzelf uit louter plichtsgevoel verboden ons met ziek worden in ongelegenheid te brengen." De anderen knikten lachend. Die dag oefenden ze tot laat in de middag. Het viel toch wel mee. Henk was een heel behoorlijke midvoor. Zij hadden het heel wat slechter kunnen treffen. Nu hij die wedstrijd meespeelde, kwam hij hen ook wat nader, besprak hij op zijn rustige, bedaarde manier hun kansen tegenover de vierde-drie en erkende even nuchter dat die kansen met het uitvallen van Jan leftjk teruggelopen waren. „Eigenlijk moeten we Dinsdag na halfvyf nog wat oefenen, dan spelen we nog wat beter op elkaar in", stelde hij op zijn besliste manier van optreden voor. „Morgen om halfvijf", verbaasde Pim zich. „Je hebt toch een kaart voor dat middagconcert, dan kun je toch niet?" „Dat concert? Ja, dat moet dan maar vervallen. Ik kan .nu eenmaal niet op twee plaatsen tegelijk zijn, en de wedstrijd is nu belangrijker." Kijk. dat was nu echt Henk. Ze wisten allemaal hoe 'n liefhebber van muziek hij was. Nu had hij een kaart weten machtig te worden en natuurlyk had hij zich op die middag verheugd, maar .. de wedstrijd voor de school was belangrijker, niet alleen voor hem, maar voor hen allen die op hem rekenden, dus werd er over het concert niet verder gedacht. In sommige opzichten was hij een reuzenvent. Ook Dinsdag oefenden ze en de Woensdag voor de wedstrijd waren ze goed op elkaar ingespeeld Nauwelijks waren ze op dreef, toen Pim riep: ..Kijk eens wat daar aankomt"'" Ze keken Verpakt in truien en bouffantes kwam daar .. . Jan aangepeddeld Precies uitgerekend, één dag voor de wedstrijd. Ze keken er in stomme verwondering naar. ..Zo", zei Jan doodvergenoegd hun verwonderde gezichten hekijkend. ..had je niet gedacht, hè. Maar ik wist immers dat jullie niet b'i'ten me kunnen." Stilte. Een beetje benauwende stilte Allen keken naar Henk. die zich zoveel moeite gegeven had. en waarvoor die toespraak alles behalve leuk moest klinken. „Nou, niet buiten je", verbrak Piet het zwijgen, „je had ons lelijk in de soep gereden, maar gelukkig is Henk nog een behoorlijke midvoor „Hè", zei Jan. Ze moesten om zijn verslagen gezicht toch lachen .Dus ik heb al een plaatsvervanger " .Eigenlijk wel." Nu konden ze Henk toch niet in de steek laten. ..Dat is te zeggen", viel deze plotseling In. „ik knapte het op. toen jij er niet was, maar nu speel jü natuurlijk " ..Neen, dat kan niet Dat zou niet rechtvaardig ziin Ji| hebt je er zoveel moeite voor gegeven, zelfs nog je concert verzuimd " „Larie", decreteerde Henk op zijn oude. Besliste manier van „Ik weet het", waar ze \n de klas altijd zon hekel aan gehad hadden „larie, die het beste speelt, doet in de wed' stryd mee. Het gaat hier niet om wat j^ of ik het leukste vinden, maar of de school zo goed mogelijk voor de dag komt. Daarom speelt Jan en niet ik, want hij is beter." Wat moet je daarop zeggen. Hij had gelijk en daarom gingen ze dan ook op zijn voor stel in. Die wedstrijd werd door hen gewonnen En Henk? Die was supporter, en omdat hij de bedaarde en secure vent bleef, die hij nu eenmaal was, loeide hij juist op de meest effectvolle ogenblikken. Ja, die securen, je moet ze kennen. ---