BROOD ZONDER BON? DAT KAN NIET Maar wij geven 20% korting op al onze Broodsoorten Riemersma GIISBERT JAPICXSTR. 5, LEEUWARDEN --- DAGELIJKS VAN 9-12 „ 2-6 ia, tot nader» aankondiging, de winkel van NIERMEIJER geopend De schafttijd met halve personeelbezetting vervalt hierdoor, waardoor een vlottere bediening van alle cliënten ontstaat • Ommnnm wordt U vofrooht mot bovenmtaandt* Hitten r&keteilng tm Wlllon houden ityaMEYER --- ADV/FRTFNTIËN --- Installatie burgemeester Kollumerland c.a. Gistermiddag had ten gemeentehuize de installatie plaats van den nieuwbenoemden burgemeester, den heer G. Feitsma te Kollum. De raadszaal was stampvol. Aanwezig waren o. a. de wethouders, de secretaris, familieleden van den burgemeester, het ambtenarenpersoneel der gemeente, de burgemeesters van Oostdongeradeel, Nieuweschans en Grijpskerk, de heeren S. de Boer, districtsleider der provincie van de N. S. S., verschillende groepleiders, S. Yellinga, vertegenwoordiger van het Agrarische Front in Friesland. IJ. Steensma, leider van de S.S. in Friesland, G. de Jong van Beetgum, plaatsvervangend gouwleider van het Ned. Ag/arisch Front en mevr. Bakker—Braams leidster van de N.S.V.O. --- Toespraak wethouder J. Vogelsang Als eerste spreker trad naar voren de heer J, Vogelsang, wethouder der gemeente. Het zij mij vergund, voor ik u het symbool uwer waardigheid overhandig, met een enkel woord u tot uw taak in te leiden. Het is een historisch oogenblik, deze eerste dag van September 1941, want nu bestaan niet meer de vertegenwoordigende en besturende colleges; hunne werkzaamheden rusten. Ongeveer een eeuw heeft dit instituut zich kunnen handhaven en waren wij gewoon, een nieuwen burgemeester te zien geïnstalleerd te midden van een gemeenteraad. Is hierin verandering gekomen, ook de positie van burgemeester wordt nu anders dan voorheen. Zijn er trekken van overeenkomst, b.v. in de handhaving van het gezag, het bestuurlijke element komt meer in handen van één persoon, i, c in die van den burgemeester. Schept dit wellicht een zekere voldoening, niet meer gebonden te zijn aan het oordeel van een gemeenteraad, anderzijds brengt dit mede een groote mate van verantwoordelijkheid tegenover de gemeentenaren eenerzijds; maar ook het meerdere toezicht, dat volgens de verordening plaats zal hebben van hoogere over lager geplaatste functionnarissen maakt de taak van een burgemeester niet gemakkelijk. Welke de taak zal zijn van de wethouders, die door u zullen worden aangewezen, wij weten het niet, in ieder geval zal de burgemeester in vele gevallen een beslissende stem hebben, wat m. i alleen mogelijk is. als er aanwezig is een vaste wil om alle gemeentenaren op voet van gelijkheid te bejegenen en hunne belangen te behartigen. Zoolang de bestuurstaak gedeeld werd met stemhebbende wethouders en de raad als controleerend lichaam, was de taak in zekeren zin beperkt, terwijl nu de burgemeester het recht en de plicht heeft, deze taak meer alleen uit te voeren. In dit licht beschouwd, mijnheer Feitsma, had de keuze slechter kunnen zijn. U kent Kollumerland en Kollumerland k>>nt u. Door uw werk als voorzitter van het Burgerlijk Armbestuur en als plaatselijk bureauhouder voor de Landbouwcrisis-organisatie, is het u mogelijk geworden, meer dan een ander, de sociale verhoudingen en den economischen toestand van de gemeentenaren op de juiste waarde te schatten. Dit is van belang in dezen tijd van toenemende schaarschte op schier ieder terrein. Jlet is dan ook de verwachting van de inwoners dezer gemeente, dat u, met die kennis toegerust, uw macht gebruikt om alles in het werk te stellen, ieder te doen toekomen wat hij noodig heeft. Moge dit uw streven zijn, terwijl wij gaarne uitspreken, dit ook van u te verwachten, omdat wij u jaren gekend hebben en in vele functies hebben samengewerkt. Gaan wij dus in dezen met vertrouwen op uw daden wachten en hopen wij, niet beschaamd te worden. En hiermede overhandig ik u de ambtsketen en verklaar u te zijn geïnstalleerd. --- Rede burgemeester De heer Feitsma sprak daarna als volgt Kameraden en volksgenooten, Wanneer ik u, geachte aanwezigen, met deze woorden aanspreek en welkom heet van deze plaats, ligt daarin opgesloten, dat ik mij met u allen als lid eener familie gevoel. Geven wij in onze mooie Friesche taal ook niet uiting aan deze verbondenheid door te spreken van „Us Folk", daarmee aanduidende onze eigen sibbe en huisgezin? Uw aller aanwezigheid en de talrijke blijken van belangstelling, ontvangen zoowel uit deze gemeente als elders, zijn voor mij het bewijs, vat velen mij willen steunen bij de vervulling van de schoone, doch verantwoordelijke taak van burgemeester. Ik ben u daarvoor van harte dankbaar. Ik wil hierbij tevens mijn hartelijken dank oetuigen aan de autoriteiten, die mij tot dit ambt hebben geroepen en ik hoop mij het vertrouwen, dat zij in mij hebben gesteld steeds waardig te toonen. Ik ben mij ten volle bewust, dat ik niet alleen tegenover hen, die boven mij gesteld zijn, verantwoording van mijn daden verschuldigd zal zijn, doch ook, dat ik voor mijn gemeentenaren in handel en wandel een voorbeeld zal moeten zijn. Hierna behandelde spreker de slechte toestanden waarin boeren en arbeiders leefden. ik prijs mij gelukkig, zoo vervolgde de heer Feitsma, nu tot u te kunnen zeggen, dat ik reeds voor jaren uwe moeilijkheden heb aangevoeld en daarvoor heb gestreden en ook in de toekomst wil strijden onder het motto: Allen voor één, één voor allen! Indien ik kan bereiken, dat dit gemeenschapsgevoel meer tot uiting komt hier in 't klein bij mijn gemeentenaren, opdat wij als menschen nader tot elkaar komen tot heil van ons geheele volk, zoo zie ik nog als uitkomst, dat wij weer kunnen en zullen worden een vrij volk, opgenomen in den grooten Germaanschen stam, allen bezield door den nationaal-socialistischen geest van naastenliefde en verdraagzaamheid, steunende op Godsvertrouwen, liefde voor volk en vaderland, eerbied voor den arbeid! Door aldus mijn gemeente en ons volk dat te kunnen geven roep ik uwe medewerking in. Medewerking van diegenen, diê straks mijne wethouders en raadslieden zullen zijn. Spreker bracht voorts dank aan wethouder Vogelsang om te besluiten met het doen van een beroep om medewerking op de ambtenaren, speciaal den secretaris. --- De secretaris aan het woord De secretaris, de heer Kruizinga, spreekt als Ik dank u, dat u mij de gelegenheid geeft een enkel woord op deze bijeenkomst te spreken U zult mij niet kwalijk nemen, dat ik eerst afscheid neem van mijn vroegere chefs, den gemeenteraad en het college van Burgemeester en Wethouders. Ik dank hen voor de wijze, waarop ze mü in mün werk, waaraan meerdere fouten kleefden, zün tegemoet gekomen. y Mijnheer de burgemeester, u hoopt wanneer ik mij goed herinner, dat ik aanstonds mün volle medewerking kan verleenen aan enkele doelstellingen, welke u in uw rede memoreerde en welke tot uitdrukking hebben gebracht den wil het cc meenschapsgevoel aan te kweeken. Hierop kan ik zeer kort antwoorden. Gaat u slechts na wat ik od dat gebied gedaan heb en wat ik steeds geweest ben en ik geloof, dat hierover dan niet meer be hoeft te worden gesproken. Dat is voor mii eeen nieuw geluid, hetwelk niet afhankelijk is van 't be ginsel dat men belijdt. Boeren, arbeiders en middenstanders zijn ook altijd in mijn werk en mij welkom geweest. Hierover zal dus tusschen ons weinig misverstand rijzen, al zullen die handelingen bij u en bij mij uit een verschillend principe voortspruiten. Het is daarom nog wel mogelijk, dat andere maatregelen mij eens in strijd zouden blijken te zijn met de overtuiging welke ik er op na houdt, welke u bekend is en waarvan het bezit mij op het oogenblik meer vreugde geeft dan ik ooit in de jaren, welke ik in deze gemeente doorbracht, heb mogen denken. Ik hoop dan de moed te ontvangen van Hem die ons beide; levensweg heeft afgebakend. Die uw en mijn toekomst in de hand heeft, om daarvoor uit te komen en hieruit de onvermijdelijke consequenties te trekken, al heb ik thans nog niet de mins'e zekerheid, hoe het dan met mij en mün gezin zal komen. Want vergeet dit nimmer, er is voor mij maar één wijze van afdoen van zaken, van het geven van adviezen, van het uitvoeren van uw besluiten: loyaal en royaal met inzet van mijn gaven, welke u zoo vriendelijk was te noemen of vooraf waarschuwen, dat het niet gaat. Nooit en te nimmer half werk. Morgen beginnen we samen te werken: laat ons het nimmer in kleinigheden zoeken, een ieder werke naar de mate van zijn krachten. De administratie loopt wel. maar er is veel meer. Het sociale element staat op den voorgrond en dan hoop ik. dat in de toekomst uw daden, mijnheer de burgemeester, overeenkomen met hetgeen u zoo pas zei en dat ook mijn daden kloppen op hetgeen ik hier in dit gewichtig oogenblik heb gezegd. De heer v. d. Nadort, burgemeester van Grijpskerk, sprak nog eenige hartelijke woorden tot den heer Feitsma en hoopte, dat hij niet alleen een goed burgemeester, maar ook een goed burgervader mag zijn. De burgemeester dankte hierna de sprekers voor hun vriendelijke woorden. --- Receptie Na de officieele installatie had in hotel „De Koornbeurs" een drukbezochte receptie plaats, waar verschillende sprekers nog het woord voerden. O. a. spraken nog de districtsleider voor Friesland der NSB., de heer S. de Boer. die er nog op wees. dat de heer G. Feitsma niet alleen als burgemeester, doen tevens ook als zwarte soldaat van Mussert op deze plaats wordt gesteld. Nadat een afdeeling van den Jeugdstorm enkele liederen had gezongen onder leiding van mej. G. v. d. Veen te Lutjegast. voerde de directeur van h?t Plaatselijk Arbeidsbureau, de heer J. Tolsma namens de groep Kollumerland en Achtkarspelen der N.S.B, het woord. Hierna zong een afdeeling van de W.A., onder leiding van wachtmeester Woest van Groningen, enkele liederen. Ten slotte spraken nog de kringleider Westerkwartier der N.5.8., de heer S. H. L. Woldringh: de plaatsvervangend gouwleider voor Friesland van het Ned. Agr. Front, de heer G. de Jong en districts-vormingsleider voor Friesland, de heer K. Sijbranda. De sfeer en de stemming werden nog verhoogd door vele bloemstukken, w.o. wij een prachtige mand bloemen opmerkten van de plaatselijke groep der N.S.B. De belangstelling en toeloop was in en buiten de zaal, evenals bij het gemeentehuis, groot. --- De reizen van Spillebeen en Meelzak. 115. De boer zei niet veel, doch grijnslachte maar een beetje. „Mijnheer", zo begon de Dikke, „wonen hier in de buurt ook Ursula en Prikkebeen?" De boer keek hen een beetje ongeduldig aan en haalde zijn schouders op. Hij verstond hen natuurlijk niet Maar daaraan dachten de Dikke en de Spil helemaal niet. En toen de Dikke zijn vraag op luide toon herhaalde, werd de boer kwaad, want hij dacht, dat hij door die vreemdelingen voor het lapje werd gehouden. Met een sprong verdween hij en op hetzelfde ogenblik rende hij zijn huis weer uit met een stevige bezem. Verschrikt namen onze helden natuurlijk de vlucht. 116. Zij vluchtten over de landerijen, steeds nog nageschreeuwd door den woedenden boer. Eindelijk hielden zij halt voor een stevige houten schutting. „Ik geloof', zei Meelzak, „dat ik iemand hoor. Maar ik spreek die mensen niet meer aan hoor, want zij zijn mij te onvriendelijk!" (Tekeningen H. Kannegieter) --- PERSOVERZICHT IN WEER EN WIND Het Nationale Dagblad schrijft onder bovenstaand hoofdje o. m.: „Enkele dagen geleden heeft in Amsterdam de commandant van de W.A., Zondervan, sprekende over de mobilisatie der Beweging in den vorm van den door den Leider bevolen dienstplicht in de W.A., zijn kameraden hartstochtelijk opgeroepen vol te houden en niet te wijken voor de grove, door misdadigers en misleiden, gepleegde terreur op Nederlandsche mannen en vrouwen, die slechts één ideaal nastreven: het geluk van hun volk. Hij heeft in dat verband herinnerd aan de eerste jaren van onzen strijd, toen het nog zoo veel ~onvoordeeliger" dan thans was om te behooren tot de werkers van den bouwer der nationaal-socialistische gedachte in Nederland, Mussert. Wanneer, zoo zeide hij ongeveer, wij thans hooren spreken over baantjesjagerij, dan bedenke men, dat de oude strijders nooit aan een baantje hebben gedacht, eenvoudig omdat zij zich zelfs niet konden voorstellen hoe zij ooit daaraan moesten komen. Er zijn duizenden, wien deze woorden uit het hart zijn gegrepen. Duizenden, die doordrongen zijn van het besef, dat zij, die na hen kwamen, ongetwijfeld zijn toegerust met groote bekwaamheden, welke dan ook hun volle waardeering hebben, maar die daarnaast nooit zullen willen, noch kunnen en mogen vergeten, dat zij zelve het zijn, die de hardste kern vormen en zullen blijven vormen in den strijd om het geluk van den Nederlandschen stam. Het komt ons voor, dat het noodzakelijk is deze dingen vast te leggen, omdat er hier en daar verschijnselen zijn, welke erop duiden, dat in bepaalde kringen men het allereerste beginsel van het nationaal-socialisme, dat is het voorgaan van het gemeenschapsboven het persoonlijke belang en den eisch, het recruteeren van l tot leiding bekwame volksgenooten geschiede op grondslag van leidersbeginsel en deskundigheid, geneigd is te veronachtzamen. De Nationaal-Socialistische Beweging kan haar historische taak slechts dan vervullen, indien zij er borg voor staat, dat aan deze neiging, welke de keurtroep van haar belijders vreemd is, niet wordt toegegeven. Zij kan slechts dan haar volk naar de bevrijding leiden, wanneer zij zonder compromis en tot in de uiterste consequenties vasthoudt aan elk harer beginselen. Elke vernieuwingsbeweging — zoo leert de historie, heeft als grootste gevaar het optreden van nog niet voldoende met het verleden gebroken hebbende dragers der nieuwe gedachte. Het gaat met hen, als met de tallooze lieden, die in den heeten zomer uit hun kantoorlokalen uitzwermen en zich bij zee en duin neervleien om zich te koesteren in het natuurlijke licht van de zon. In korten tijd zijn zij „bruin gebrand" en hen daarmede zien pronkende, zou men denken, dat het echt was, wanneer niet, als zij zijn teruggegaan naar hun duffe vertrekken, spoedig hun ware, dat is bleeke, gedaante weer te voorschijn zou treden. Het is goed, dat de natuur het zoo wil want de echte, blijvende kleur der zuiverheid verkrijgt slechts hij, die dag-in dag-uit in weer en wind verkeert. In weer en wind", deze den aard en den strijd van een geheel volk omvattende eenig Nederlandsche uitdrukking, staat borg voor de echtheid en de onvergankelijkheid, de stoerheid en den eenvoud van een volk van boeren en visschers. Alleen het natuurgeweld te hebben doorstaan, geeft den Germaanschen man het recht zijn volk voor te gaan, wanneer hij de zekerheid in zich draagt, dat de historie een keerpunt heeft bereikt. Welnu, weer en wind, dat is strijd tegen krachten, die zich met het geweld der natuur konden veraeliiken is doorstaan door de prachtige keurtroep dier Nederlandsche mannen die nu biina tien jaren lang, leven en goed hebben veil gehad voor de toekomst van het volk, waartoe zij behooren. De beteekenis van dit feit moge doordringen tot al degenen, die juist zijn begonnen aan een gezondheidskuur, nadat zy bijna te lang zich onttrokken, aan het heil, dat het nationaalsocialisme predikte. --- SNEL TEMPO In verband met de invoering van de „dividendstop" wijst de N. Rott Crt. er op, dat de maatregelen tot aanpassing van het Nederlandsche oeconomische leven aan het Duitsche stelsel elkaar ln arxal tempo opvolgen. Uit het snellere tempo, waarin de Duitsche oeconomische regelingen door overeenkomstige in Nederland worden gevolgd, blijkt dus wel het groote belang om de oeconomische ontwikkeling in Duitschland nauwkeuriger dan ooit te voleen. Het nut daarvan blijkt nog eens extra uit de heffing met terugwerkende kracht van de auperdividendbelasting. Deze zal wel een teleurstelling zijn na de verschillende dividendverhoogingen van den laatsten tijd, een teleurstelling, die men zich echter had kunnen besparen door rekening te houden met het onmiskenbare feit van de Duitsche verordening inzake dividendbeperking en de uitlatingen van autoriteiten daar te lande, die daarop reeds lang waren vooruitgeloopen. Het belang van die uitlatingen is voor onze volkshuishouding van groote beteekenis, omdat zij wijzer op komende regelingen ln Duitschland, die in snel tempo door overeenkomstige in Nederland plegen te worden gevolgd". --- Een natte zomer We behoeven niet te zeggen dat St. Margriet ons in dit seizoen vergeten heeft, integendeel, bijna dagelijks worden we aan haar herinnerd, niet maar zoon klein beetje, neen, tranen met tuiten vergoot ze telkens weer en stortte die met kwistige hand uit over boeren, burgers en buitenlui. Rijk en arm begoot ze, landerijen zette ze onder water, beekjes en stroomen zwollen aan door haar overdaad. Hooge stapelwolken en grijze grauwe regenwolken, alles stond in haar dienst om ons een natten moesson te bezorgen, die we in den zomer liever niet als vacantiegenoot hebben. Wie na half Juli vacantie gehad heeft kan er over meepraten en kreeg zijn deel van de natte overdaad, en nog is het niet uit, pas als de vacanties zrjn afgeloopen hebben we kans dat deze natte Sinte Margriet zich uit onze lage landen terugtrekt om misschien een volgend jaar opnieuw een bezoek te brengen. Niet dat we iets op regen tegen hebben, o neen, we kunnen er zelfs van genieten, zoon lekkere frissche regenbui na een warmen dag, een koele verfrissching op warm gestoofde velden en landouwen, een verkwikkende plensbui na een warmen vacantiedag als men verlangt naar een frisch bad en dan de koele druppels de huid zoo heerlijk kunnen prikkelen, dat is een heerlijkheid. Of een regen, die de groentenvelden frisch groen houdt, er bestaat niet beter; maar een vacantie die eiken dag opnieuw meer regenuren telt en elke regenbui vergezeld doet gaan van harden wind en stormvlagen, die de bladeren van de boomen rukt en een idee geeft dat we reeds ver in den herfst zitten, de schepen wild doet dansen op de golven en de duizenden passagiers van de stoombooten over het IJsselmeer heel of half zeeziek maakt, zoodat ze geen ander verlangen meer hebben dan te verzinken in de diepte der groene wateren, dat is toch werkelijk teveel van het goede. Gelukkig is er ook nog een keerzijde aan deze ..edaille. Een oud gezegde luidt, dat de regen achter de ruiten veel erger is dan daarbuiten en daar schuilt veel waarheid in. Vraagt men den vacantieganger. die kletsnat terugkomt of hij veel regen gehad heeft, dan zal in negen van de tien gevallen het antwoord luiden: „Och. het ging nog al, we hadden wel eens wat regen, maar over het algemeen viel het nogal mee". Zie, dat is de goede zijde er van. iemand die er op uit getrokken is met het doel zijn vacantie te genieten neemt de minder pleizierige dingen voor lief en schenkt, rr g"en aandacht aan. negeert den r-gen en geniet tóch, een enkele kniesoor uitgesloten, die toch altijd wat te mopperen zou hebben. Als het niet te warm is heeft hij het te koud en als het niet regende was hij ook niet tevreden. Neen, de vfcantieganger met den moed om te genieten doet dat ook en vindt het mooi om Nederland te zien met de grauwe luchten en het jagende zwerk en sputtert niet over den regen. Wat dat betreft gelooven we niet. dat Sinte Margriet er eenigentrots op na houdt, want als ze, niettegenstaande ze haar uiterste best om ieder doornat te maken, zoo genegeerd wordt, zou ze uit tnots er mee ophouden, maar het schijnt dat ze hardleersch is. want jaar op jaar keert ze terug om. als het eenigszins mogelijk is. te trachten de vacantie te bederven.' Zou ze den Nederlandschen geest wel begrijpen? P. --- KUNST FRYSKE AKADEMY Akke de Vries, sang Bart Vossenberg cello Willem Hielkema, piano My tinkt, men mei der yniike bliid mei wêze, det de Fryske Akademy de muzyk en de musicology net gewirde litten hat, mar hjar eagen ek oer dit fjild weidzje lit Foarst wier der dizz' kear Akke de Vries. Hja kaem op it podium, sette hjar foarste liet „De rom fen Fryslan" yn en wier opslach mei pleitsjen ré. In frisse stim mei in moaije kleur yn it midden-register, dêr 't de linigens en büchsumens ek greatst binne. in faeks net altyd like djip mar jimmer soun oanfielen fen de treflik deklamearre tekst (as de romte it lije woe, scoe men der in rige eksimpels en jaen wolle!) en in maklikens fen mionyske expressy, dy t der hjarres ta die om it songen liet ek kleare tael sprekke to litten for hwa 't him- ef hjar-sels for muzikael dof helde mocht. Det seit hiel hwet mar — lokkich — it lan leit der sa ta. „It fanke yn 'e Skans", det floatige sankje fen Fedde Schurer, like floatich toanset fen frou Komter—Kuipers (it scil mandegoed wirde rekkenje wy!) hie de sjongster, dy't sechtjin nümers joech. for 't lést biwarre en hja joech it üs fris en feardich, fensels wer mei it haedaksint op 'e foardracht. It waerd in folslein en wolfortsjinne sükses. It moast werhftlle wirde en it is net in lytse care, dy't wy Akke de Vries jowe as wy sizze, det hja it yet in knikje better fortoande. Frisia bene cantat — oant sjen, bliere alt, dy't tichte oan in mezzo-sopraen takomt, mar hjar krêft sykje moatte scil yn in fierder üntwikkelde alttimbre. Oer Bart Vossenberg syn oanpart kin ek in bulte goeds sein wirde, hy is in earnstich en tawiid cellist mei in rêstige streek. Faeks wier syn ynstremint hwet damsteech bytiden (posysjespyljen op 'e heechste snaer bygelyks), mar der wieme alderkostlikste mominten fen echt trochfield muzykmeitsjen, nea net to frn' ef to bot, jimmeroan ynbannich en stylistysk ynfieren. Hawwe de ütfierders wol merkbiten, hó't der harke is? Hja hawwe de muzyk tsjinne en it momint tichterby brocht. det komposysjes fen Fryske kinstners oankindige wirde. Bliuwt oer Willem Hielkema. Hwet fen dizze jongkeardel to sizzen óars as det er üs in bliid ünthjitten jown hat fen hwet kommende wei is? Né de blommen bloeije yet net allegearre, mar it tilt fen knop! Willem Hielkema sels wier tankberst fen üs allegearre: dêr siet er nouris foar in ynstremint, dêr 't er syn oanslach (it Chopineftige toucher, dêr 't syn hert oan hinget, scoe men sizze) op ütbalansearje koe. in hearrich ynstremint, det er mijen brükte. Hy hie der syn wille oan, hy libbe der yn en forgeat de wrald. Mar hy forgeat net, det er bigelieder wier en folge, dêr't it sa easke waerd, naem de foarstap op oare plakken en hy die det sekuer en — biskaefd. Hwet binne der net forskate fen dy jonge knapen dy't mei „bravour" spylje en forjitte, det hja mei de klompen oan oer in komponiste-herte hinne wadzje. Willem Hielkema haw ik net earder sa heard as dizze middei; hy hie nou gans kleuren op syn palet, hy bleau „medium", hy tsjinne. En dos: Willem Hielkema hat in takomst foar him lizzen, in ynnoaije takomst. De Fryske Akademy üs lokwinsk. H. K. SCHIPPERS --- VLAAMSCH-NATIONAAL ZANGERSFEEST TE BRUSSEL Het A.N.P. meldt uit Brussel: Een groot aantal mannen-, vrouwen-, jongensen meisjeskoren heeft gisteren op de aloude Groote Markt alhier het Vlaamsch-nationale zangfeest gevierd, dat een bijzonder karakter kreeg door den indrukwekkenden gemeenschappelijken zang van Vlaamsche volks- en vrijheidsliederen. "let werd een machtige demonstratie van de Vlaamsche volksgemeenschap en den Vlaamschen strijdlust tot herovering van de hoofdstad als centrum van Vlaamsche cultuur. Ónder de vele duizenden bevonden zich de meest vooraanstaande persoonlijkheden der Vlaamsche beweging, benevens hooge gasten van Duitsche weermacht en partij. De bekende Vlaamsche dichter en activist Wies Moens noemde in een vurige rede het volkslied een gelukkig hulpmiddel bij de opvoeding tot gemeenschapszin en politieken strijd. Men heeft gezegd, dat Brussel onherroepelijk voor het Vlaamsche volk verloren is. Maar ik geloof, aldus spreker, dat de Vlaming sterker is dan de verwaalsching van deze stad. Wü zullen de parel van Brabant weer haar ouden glans hergeven. --- MARKTBERICHTEN Groenteveiling te Leeuwarden op 1 Septemner Appels per kg 12—35 et, peren per kg 10—41 et., druiven per kg 80—65 et., meloenen per kg 16—33 et, perziken per stuk 5—16 et, pruimen per kg 12—35 et., andijvie per kg 80 et, augurken per kg 3—27 et, bloemkool per stuk 7—12 et, boerenkool per kg 9 et, stokslaboonen per kg 16—20 et, stamboonen per kg 10—14 et., snijboonen per kg 11—14 et., pronkers per kg 10 et, komkommers per 10 stuks 55—135 et., komkommers per kg 3—5 et, roode kool per 10 kg 32—40 et., savoyekool per 10 kg 40 et, Chin. kool per 10 kg 105—140 et. bospeen per 10 bos 50 et, postelein per kg 10 et, prei per 10 kg 120—135 et, raapstelen per kg B—lo et., rabarber per 10 kg 50 et, radijs per 10 bos 15—43 et., knollen per 10 stuks 115—215 et. sla per 10 stuks 35 et, sla per kg 8 et., spinazie per kg 9—13 et, tomaten per kg 9—16 et, bramen per kg 42—45 et, ramenas per kg 95 et. Beursnoteeringen te Franeker op 1 September Lijnzaad mag nog niet verkocht worden. Vlas. Regeeringsprijs van het ongerepeld stroovlas gemiddeld 12 cent per kg. Handel van weinig beteekenis. Aardappelen Borgers en Furores ƒ3.75. Bintjes en Eerstelingen ƒ3.50 per baal van 100 kg plus 15 cent voor vervoerkosten. Aanbod op het oogenblik ruim voldoende. Gem. vischafslag te Lemmer op 30 Ang. Aanvoer: 800 kg aal ƒ34—ƒ77 en 50 kg snoekbaars ƒ 34, alles per 50 kg. Gem. vischafslag te Makkum op 1 September Aangevoerd: 1250 kg fuikaal ƒ 51, 150 kg kuilaal ƒ 34, 40 kg baars ƒ 18. 50 kg voorn ƒ 10, 1500 kg snoekbaars ƒ 34, alles per 50 kg. GEMEENTELIJKE ZUIVELBEURS MEPPEL Noteering van 1 September Goudsche 40 pet. ƒ1.12, Goudsche 20 pet. 87 et, Edammer 40 pet. ƒ 1.12, Edammer 20 pet. 87 et., Leidsche 20 pet. 87 et, alles per kg. --- KERKNIEUWS KERKELIJKE VERKIEZING In de buitengewone vacature, ontstaan door bedanken van de heeren W. Bruining en K. E. Sikkema. werden benoemd tot leden van de commissie van Beheer der Ned. Hervormde kerk te Wijnaldum de heeren R. de Graaf en K. Haakma. --- **^ -3C ■> a« IT - »1£» - «T? -ÜR* *jK- 'Jm «3fc »J*^ «ff j**» Woensdag 3 September 1941 S. "♦} hopen onze geliefde ouders Pr 4*l SJOERD ROBIJN !♦" "•$ en pr -£j TJITSKE VAN DER VEEN |$ 4^ hunne e^ 40-jarige echtvereeniging