(ADVERTENTIE) >^»-- ___._-_—.-_.-_!/ maser _■_,_-. Voonin.r Boeren beraden zich na versimpeling mestboekhouding ___SS___| isST Mestkaart niet het einde L *t.__w _T__r'__i,_r_r: t^__~_r_i_i_: E ____fc iS_Sf:iï'*-^E N *«• ***«■ rt________Tl «jl^ïff-I* S^PP Beweiding in gevaar [£2££^" g£j~s™_? =_^3=r jijpj^jjjiijgj «^^rjrË^? na fikse regenbuien __f__ttfi__i ss=^s*SS ~*~H^tfl Vraag gratis proef nummer 08340 - 49865 --- (ADVERTENTIE) ilZ^_l^_^l _^^r De en,9e ____T\ ________H fc________i RAY-BAN \r\W*^^PFf*Ë AUTHORIZED ______ LL______J I*- ' DEALER van Ml WêA P** Heerlen en il'illWftlpf |H omgeving met 1 fB.i*IJ*__MWPHI f/e collectie mÊm m w precious fli| ir /W£7)__.S --- Kunststofbedrijf 20 jaar geleden gestart met ex-mijnwerkers van onze redacteur economie BRUNSSUM - Afvalbakken, diepvriesdozen, vleesbakjes, emmers en wasmanden. De produkten van Curver vinden hun weg naar tal van huishoudens in West-, Noorden Zuid-Europa. Als één van de eerste industrieën, naast DAF in Bom en Hatéma in Sittard, vestigde Curver zich in Limburg om de werk te verschaffen aan mijnwerkers die door de sluitingen van de kolenmijnen met ontslag waren bedreigd. Op 9 juni was het twintig jaar geleden dat de Curver-vestiging in Brunssum officieel werd geopend. Meteen by de start konden 170 exmijnwerkers aan de slag en later kwamen er daar nog eens dertig bij. Van die 200 zijn er nu nog zon zeventig in dienst. Er werken nu bij Curver in Brunssum 300 mensen. tappen via die leidingen automatisch een bepaalde hoeveelheid at uit een aantal silo's die buiten het bedrijf staan en waarin tussen de 60 en 70 ton kunststofkorrels is opgeslagen. Curver beschikt inmiddels over een imponerend aantal mallen, die ook zorgvuldig bewaard worden. In Brunssum ligt een magazijn met naar schatting tussen de 400 a 500 matrijzen die gemiddeld per stuk een waarde vertegenwoordigen van 400.000 a 500.000 gulden. Magazijn Een aanzienlijk deel van het fabrieksterrein wordt in beslag genomen door het magazijn. „De tendens bij onze afnemers is dat ze zo klein mogelijke voorraden willen hebben. Dat betekent dat wij nog sneller moeten kunnen leveren, uit een zeer breed assortiment", zegt • Het produktiecomplex in Brunssum is sinds de vestiging in 1967 elke vijfjaar uitgebreid --- Curver Brunssum, model voor nieuwe fabrieken In 1965 besloot Curver in het Noord- Brabantse Rijen uit te breiden met een fabriek in Brunssum. In Rijen waren geen uitbreidingsmogelijkheden; voor de werving van nieuw personeel moest het bedrijf zelfs de Belgische arbeidsmarkt op. De eerste groep ex-mijnwerkers, van ongeveer 35 man, kreeg een omscholing in het centraal laboratorium van DSM (dat toen al een belang van 70 procent in Curver had) en in de fabriek in Rijen. Zij gingen de kern van het technisch geschoolde personeel vormen. Binnen vijf maanden verrees op in-' dustrieterrein de Bouwberg in Brunssum een compleeet fabriekscomplex, dat inmiddels al vijf keer is uitgebreid. Het laatst in 1986, met een verzendings/expeditiehal. Speelgoed Aanvankelijk werd in Brunssum ook nog speelgoed gemaakt, maar nu is de fabriek volledig gespecialiseerd in de produktie van huishoudelijke artikelen. Slechts een deel van het fabriekscomplex is ingericht voor puur produktiewerk: ruim dertig in sterke mate geautomatiseerde spuitgietmachines werken dag en nacht, zeven dagen in de week om de thuismarkt Nederland te bedienen en daarnaast België, Luxemburg, West-Duitsland en Scandinavië. De produktiemethode is in feite simpel: kunststof (polypropyleen, ployethyleen e.d.) wordt verhit tot een kleine 200 °C en vervolgens in een onder druk staande mal of matrijs gegoten die de vorm van het te gieten produkt heeft. Meteen na inspuiting wordt het produkt afgekoeld om die vorm ook de behouden. De kunststof wordt overigens als korrel aangeleverd, via ondergrondse leidingen. De machines bedrijfsleider H. Duinisveld. Vanuit de opslaghallen in Brunssum kan dan ook onmiddellijk geleverd worden uit zon 1.100 verschillende artikelen. Daarbij moeten aangetekend worden dat elk produkt met een andere kleur gezien wordt als een ander artikel. In 1949 richtten P. Curtius en A. Verschuren sr. het bedrijf, oorspronkelijk een glasblazerij, op onder de naam Curver die was afgeleid van de eerste drie letters van hun achternamen. Inmiddels werken bij de Curver-groep, die het hoofdkantoor in Breda heeft, in totaal 900 mensen. Het bedrijf omschrijft zichzelf als de grootste leverancier van huishoudelijke artikelen in West- Europa, zowel qua omvang (jaaromzet: ƒ 200 miljoen) als grootte van het assortiment. Behalve de fabriek in Brunssum ligt er nog een in Frankrijk (Amiens) en een in Groot-Brittannië (Corby); voor de inrichting van deze fabrieken stond de fabriek in Brunssum model. Dat geldt in het bijzonder de produktieapparatuur, en hét is zelfs zo dat matrijzen onderling uitgewisseld worden. De vestigingsplaatsen van de twee andere fabrieken zijn uit strategisch oogpunt gekozen. Vanuit Frankrijk wordt de distributie verzorgd naar het land zelf, Zwitserland, Spanje, Italië en Noord-Afrika. De vestiging in Groot-Brittannië levert op de Britse en lerse markt en eventueel naar Gemenebest-landen. Brainstormen Hoewel mensen van de fabriek in Brunssum betrokken zijn bij de ontwikkeling van nieuwe produkten (ze moeten immers ook gemaakt kunnen worden) is dat een zaak die vanuit het hoofdkantoor in Breda wordt behartigd. Regelmatig voegt Curver nieuwe artikelen aan het assortiment toe en de research die daaraan vooraf gaat kan enkele maanden, maar vaak ook anderhalf jaar duren. Curver vindt daarbij erg belangrijk in een tijdig stadium te weten wat de mening is van de winkelier of de consument over zon nieuwe ontwikkeling. Eventueel worden speciale brainstormmiddagen gehouden, waarop huisvrouwen hun zegje kunnen doen. Curver wil op deze manier de concurrentie steeds een slag vóór zijn en de naam van trendsetter op de kunststoffenmarkt hoog houden. # Curver is in Brunssum gespecialiseerd in de produktie van huishoudelijke artikelen, waarbij veel is geïnvesteerd in .automatisering en robotisering. --- provincie VROM TIJDE NS KIVI-SYMPOSIUM: Voorlopig geen Cadmiumbesluit DEN BOSCH - Het risico van de cadmiumbelasting voor mens en milieu is in Nederland vrij beperkt. De overheid weet zich door het groot aantal onzekerheden geen raad met het vaststellen van advieswaarden in het milieubeleid. Het ziet er dan ook naar uit dat er voorlopig geen Cadmiumbesluit zal komen. Dit bleek vrijdag tijdens het symposium Cadmium in het Milieu van het Koninklijk Instituut van Ingenieurs in het Brabantse provinciehuis te Den Bosch. 'Als er jaarlijks meer dan 14 mensen aan de gevolgen van een te grote cadmiumbelasting zouden sterven zyn maatregelen nodig. Maar de cadmiumbelasting ligt in Nederland in het bereik van de no-effectlevel. We staan dan ook meer een EHBO-aanpak voor. Daar waar het nodig is de belasting terugdringen', zei dr. J. Wessels Boer van het ministerie van VROM tijdens het symposium. De geleerden blijken het overigens niet eens te zijn over de effekten van het zware metaal cadmium op het menselijk lichaam. Dr. W. Sloof van het Rijksinstituut voor de Milieuhygiene (RIVM) houdt het er op dat cadmium geen kankerverwekkende stof is. Hrj bereidt het zogenoemde basisdocument voor dat dient als wetenschappelijke onderbouwing van het te volgen milieubeleid voor cadmium. Zijn visie wordt niet gedeeld door mevrouw J. Copius Pee; reboom-Stegeman. Zij is hoofddo-1 cent toxicologie aan de Katholieke Universiteit Nijmegen en heeft al veel onderzoek verricht naar de toxische effekten van cadmium op nieren, bloedvaten en voortplantingsorganen. 'De mensen vallen er nog niet dood van om. Dat klopt. Maar de effekten zijn wel degelijk dramatisch. Bewezen is dat het de kans op longkanker verhoogt. Dus cadmium is wel degelijk carcino geen,' zei ze installaties en een andere wijze van produktie van fosforzuur uit fosfaaterts. Uit fosforzuur wordt fosfaatkunstmest en voederfosfaat gemaakt Ze wees ook op het gevaar van de Itai Itai ziekte. Dat is een ziekte ontstaan door langdurige blootstelling aan cadmium en ontstaan in de vijftiger jaren in Japan. Itai Itai betekent letterlijk auw, auw. Het is een zeer pijnlijke ziekte doordat spontane botbreuken ontstaan en het skelet afwijkingen gaat vertonen. Cadmium wordt in zeer veel produkten gebruikt. O.a. in kunstmest, veevoeder, kunststof, accu's, kleurstoffen, stabilisatoren en als anti-roestlaag op metaal. Het is in kleine hoeveelheden in een {.root aantal produkten aanwezig. VROM-woordvoerder Wessels Boer verwacht dat een besluit tot regelgeving m.b.t. cadmium uitgesteld zal worden. 'Het Nederlands bedrijfsleven zou op een niet-effektieve manier worden benadeeld t.o.v. het buitenland bij een regelgeving van uitsluitend nationaal niveau. De milieueffekten zouden geheel teniet worden gedaan door de import van cadmium in geïmporteerde produkten en artikelen.' Meer effekt wordt verwacht van een gemeenschappelijke Europese regelgeving. Tevens wees mevrouw Copius Peereboom op de gevaren van sigarettenrook, dat direkt na voedsel, de belangrijkste bron is van cadmiumopname. 'Ik begrijp dan ook niet waarom cadmium in het Tabakswarenbesluit niet wordt verboden of in elk geval gereguleerd. Drs. J. Ros van het RIVM-Laboratorium voor Afvalstoffen en Emissies zei dat de cadmiumbelasting van het milieu best teruggebracht kan worden door verdergaande rookgasreiniging bij afvalverbrandings- --- Zondag open dag van biologisch landbouwbedrijf VALKENBURG - Zes Limburgse biologische landbouwbedrijven werken zondag 14 juni mee aan een landelijke open dag van mens en milieuvriendelijk boerderijen. Zij zijn allen lid van de Nederlandse Vereniging voor Ecologische Landbouw. Samen met de Kleine Aarde te Boxtel namen ze het initiatief tot deze open dag. Van de ruim 200 bedrijven, waaronder 15 Limburgse, zijn er ruim zestig geselekteerd voor deze dag. In onze provincie kan men men de zes volgende bedrijven bezoeken : Pasman, Mildert 3, Nederweert, gei ten houder. 8001, Dijk 2, Neer, tuinbouwer. Cuppen, Wielweg 22, Beers, tuin- en akkerbouw. De Heihof, Heldeviersweg, Nieuwenhagen, tuinbouw en fruit. Hammerhof, Ophoven 3, Echt, rundveehouder. Brouwers, St. Gerlachusstraat 35, Banholt, gemengd bedrijf. U kunt op deze boerderijen terecht van 9 tot 17 uur. --- Provinciale prijs voor letterkunde Belgisch Limburg eert Jos Vandeloo BOKRIJK - Belgisch Limburg heeft donderdagavond haar 'eigen' schrijver, en één van de meest gelezen auteurs in het Nederlands taalgebied, Jos Vandeloo, geëerd. Uit handen van gouverneur H. Vandermeulen ontving hij in kasteel Domein Bokrijk de provinciale prijs voor letterkunde. Vandeloo, geboren in Zonhoven, enkele kilometers verwijderd van Bokrijk, kreeg deze prijs voor zijn verdienstelijke schrijversloopbaan en voor zijn in 1985 verschenen bundel korte verhalen 'Les Hollandais sont la. Dit werk werd uitgegeven door Manteau, waar Vandeloo dertien jaar lang deel uitmaakte van de directie. „Jos Vandeloo is iemand die erin geslaagd is zonder clownstreken en zonder opdringerige branie de aandacht op zich te vestigen", zo omschreef de gedeputeerde voor cultuur, Willy Neven, de in Antwerpen woonachtige Vandeloo. Moed Het is niet eenvoudig deze laureaat in de literaire wereld onder te brengen, zo lichtte Neven verder toe: „Zijn werk is niet slaafs gebonden aan modegrillen of tijdsverschijnselen. Men kan hem een surrealist noemen, met herinneringen aan Kafka en Camus, maar men kan hem ook als magisch realist betitelen, naast Daisne en Lampo. Echter, dit zijn slechts woorden die een fractie van zijn oeuvre omschrijven. Vandeloo is een auteur die zijn ontroering en begeestering, zijn emotie en spanning, zijn angst en beklemming voor honderd procent op deze lezer kan overbrengen. Telkens toont hij toch weer aan dat de liefde en vooral het menselijke in de mens niet dood is; een uiting van eerlijkheid en moed. Al met al heeft Vandeloo, wiens boeken vele herdrukken kennen, bewezen dat hij één van de meest gelezen auteurs in ons taalgebied is." Aldus de deputé. % Gouverneur Vandermeulen feliciteert Jos Vandetoc (links) met de provinciale prijs voor letterkunde. --- LIJDEN NIET ALTIJD REKKEN Pastoor promoveert op euthanasie LEIDEN - Euthanasie moet worden opgevat als een krampachtige poging om de loop der dingen in eigen hand te houden en als een weigering om zich, zoals Christus, volkomen toe te vertrouwen aan Gods liefdevolle ontferming. Dat is een van de conclusies van W. J. van Eijk's proefschrift 'De zelfgekozen dood naar aanleiding van een dodelijke en ongeneeslijke ziekte. Eet. medisch-ethisch onderzoek ten behoeve van een Rooms-Katholiek standpunt inzake euthanasie. Van Eijk is kapelaan in de St. Antonius van Padua parochie te Venlo-Blerick en studeerde ter voorbereiding op zijn priesterschap op het Groot-Seminarie Rolduc. Maandag 15 juni zal hij aan de Leidse universiteit promoveren tot doctor in de geneeskunde. Nadat Van Eijk in 1978 zijn artsexamen aflegde, werkte hij anderhalf jaar als assistent in opleiding tot internist in Amsterdam. In die omgeving werd hij vaak geconfronteerd met vragen over leven en dood, in het bijzonder met betrekking tot euthanasie. Na het afbreken van de opleiding tot internist besloot hij voor priester te gaan studeren op het Groot Seminarie van Rolduc en probeerde hij een antwoord te krijgen op de vraag hoe euthanasie naar aanleiding van een dodelijke en ongeneeslijke ziekte moet worden beoordeeld in het licht van de katholieke geloofsleer. In 1985 ontving hij de priesterwijding. Nu, zon twee jaar later, is er dan zijn proefschrift waarin hij tot de slotsom komt dat het christendom de zelfgekozen dood om welk motief dan ook afwijst. Volgens Van Eijk is het de mens niet geoorloofd opzettelijk een eind aan zijn leven te maken omdat dat leven een gave is van God, een gave die moet worden beschouwd als 'leengoed. De mens heeft niet het recht zelf te beschikken over dat leven, ook al is hij ongeneeslijk ziek. Vanuit het perspectief van de katholieke geloofsleer heeft het lijden immers zin. Het strookt met de opvatting dat wij moeten 'mee-sterven met Christus. Overigens moet daarbij worden aangetekend dat God niet mag worden gezien als de macht die dat lijden veroorzaakt. De oor- zaken van dat lijden zijn gelegen in de schepping. Van Eijk introduceert in zijn proefschrift de termen 'proportionele' en 'improportionele' middelen. Hiermee raakt Van Eijk aan de vraag oi staken of achterwege laten van medische levensverlengende behandeling gelijk staat met euthanasie. Van Eijk: „Van iemand die een longontsteking heeft opgelopen en die antibiotica weigert die hem een goede kans bieden op herstel kun je zéggen dat hij opzettelijk zijn dood nastreeft. Dat druist in tegen de de katholieke geloofsleer." „Is er echter bij iemand een kankergezwel ontdekt, waarvan uitzaaiing alleen kan worden voorkomen als ze zijn onderlichaam amputeren of door een ingreep waarbij hij op een andere wijze onherstelbaar wordt verminkt, dan is er sprake van improportionele' middelen. Weigert de patiënt een dergelijke ingreep dan kan niet van euthanasie worden gesproken." Van Eijk stelt dus dat het lijden nie altijd tot het uiterste behoeft te wor den ondergaan. ---