Peron bezorgt Paraguay moeilijkheden Buitenlands overzicht I n zijn interview met United Press, ■ dat in Buenos Aires zóveel stof deed opwaaien, dat de Argentijnse regering nu de Paraguese regering heeft verzocht Peron weg te sturen, zei de vroegere Argentijnse president met Zuidamerikaans pathos: „Ik zal in Paraguay blijven, in de eerste plaats omdat ik een warme liefde koester voor zijn bescheiden maar waardige volk, bestaande uit mannen, die vrij zijn en loyaal tot de offerbereidheid. In de tweede plaats, omdat onder mijn hoogste" eretitels die zijn van burger en generaal van het leger van Paraguay. In de derde plaats, omdat ik van het land houd". De vraag is. of die liefde nog altijd wederkerig is. Peron en president Stroessner van Paraguay waren in de oude tijden bijzonder met elkaar bevriend en hebben ook politiek Veel zaken gedaan. Stroessner heeft Peron nog afgehaald, toen deze een toevlucht zocht in het buurland. Maar Stroessner' moet toch langzamerhand het gevoel hebben, dat hij met Peron in zijn maag zit en dat gevoel lijkt niet zo bijster bevorderlijk voor een voortzetting van de hartelijke verhouding tussen beide mannen. Men krijgt het gevoel, dat Peron zijn hand een beetje overspeeld heeft met het afleggen van die laaiende liefdesbetuigingen in Asuncion. Paraguay is iets kleiner dan Zweden: het telt een anderhalf millioen inwoners en is economisch van zeer geringe betekenis. Het Westen van het land geniet nog de meeste bekendheid, al wonen daar slechts heel weinig mensen: dat is de Chaco, om welk gebied Paraguay van 1929 tot 1938 met zijn andere buurstaat, Bolivia, hevig heeft gevochten. Het land wordt overheerst door één partij, de Colorado-partij, en binnen die partij plegen dan zo af en toe twisten tussen verschillende partijleiders te ontstaan. In Mei van het vorige jaar beëindigde een dergelijke twist de regering van de ruim zeventigjarige president Chaves, die in moeilijkheden was geraakt doordat, hij zijn kabinet iets te drastisch had gewijzigd. Toen Chaves bovendien nog majoor Stroessner arresteerde liep de emmer over: de majoor begon een revolutie en na een paar gevechten waarin enkele tientallen militairen sneuvelden was hij de baas in het land en Chaves een gevangene — voor één dag overigens, want de oude baas vormde verder geen bedreiging voor de blonde, 41-jarige artillerie-officier van Duitse afkomst. Sindsdien heeft Stroessner het land bestuur., op een niet zo bijzondere wijze, al kan men hem ook weer geen grote feilen ten laste leggen. Onder zijn regiem werden de banden tussen Paraguay en Argentinië steeds nauwer, zowel op economisch als op politiek terrein, en dat wekte enig verzet in het land. Het Peronisme lag niet alle inwoners van Paraguay even goed als een aantal figuren uit Stroessners naaste omgeving, zoals de minister Van binnenlandse zaken, de chef van de politie en de president van de Banco del Paraguay en vooral nu het officieel in Argentinië heeft afgedaan hoort men in Paraguay enig rumoer onder de oppervlakte. Daar komt dan nog bij, dat Stroessners politiek van goede nabuurschap met Argentinië weliswaar in de afgelopen jaren voor Paraguay verschillende baten afwierp, maar dat de economische situatie in Paraguay de laatste tijd sterk is achteruit gegaan. De waarde van de nationale munt, de guarani, is gedaald en de neiging tot inflatie neemt nog steeds toe. En voor zijn economische stabiliteit is Paraguay volkomen aangewezen op 't grote buurland Argentinië: zijn de verhoudingen daarmee slecht, dan is het van alle zeeën afgesloten republiekje geheel aan zichzelf overgelaten en dan staan oproer en revolutie met zekerheid voor de deur. Het bestuur van de Colorado-partij heeft zich intussen verzet tegen de hoge toon, die de nieuwe Argentijnse regering aanhief. Het sprak zijn vertrouwen uit in de Paraguese ambassadeur in Buenos Aires, die alles heeft gedaan om Peron ter wille te zijn en die hem ook op zijn reis van Buenos Aires naar Asuncion vergezelde. De partij plaatste zich ook achter de militaire attaché in de Argentijnse hoofdstad, die — maar dat bleef kennelijk buiten beschouwing — in die laatste dagen vóór Perons vertrek zelfs als postillion d' amour was opgetreden. Beiden werden geprezen voor de „uitmuntende wijze, waarop zij bij de recente gebeurtenissen zijn opgetreden". Nu is het Zuidamerikaanse eergevoel erg gauw geraakt, maar uit deze verklaring spreekt toch een Peronistische tendenz, die niet misverstaan kan worden. Op kleinere schaal dan in het grote buurland doen zich in Paraguay op het ogenblik spanningen voor tussen de Peronisten en de rest — welke rest dan uiteenloopt van ultra-reactionnair tot zuiver communistisch. Volgens een bericht in „The New Vork Times komen er bovendien al een tijdje rapporten binnen over oproerige bewegingen in enkele garnizoensplaatsen en de legerleiding zou voortdurend de troepen in staat van alarm houden. In Asuncion patrouilleerden dezer dagen soldaten met stenguns in de straten, terwijl postkantoren en telefoonkantoren voortdurend onder bewaking staan. Het feit, dat president Stroessner zijn oude vriend Peron persoonlijk was tegemoetgevlogen, tot aan de grens met Argentinië nog wel, mocht niet worden gepubliceerd en ook niet aan het buitenland bekend worden gemaakt door de correspondenten in de Paraguese hoofdstad. Stroessner zal wel eens rustiger geslapen hebben, dan nu met Peron in zijn nabijheid. E. --- KERKNIEUWS Waarom aparte gereformeerde kerken in Nieuw-Zeeland? Ds. B. Boelens te Christchurch in Nieuw-Zeeland, voorheen gereformeerd predikant te Breda, legt in het „Centraal Weekblad" (geref.) uit, hoe üe gereformeerde emigranten uit Nederland er in Nieuw-Zeeland toe zijn gekomen om een aparte kerk te stichten, de „Reformed Churches of New Zealand". Hij zegt, dat het niet zo was, dat de Nederlandse gereformeerden zo graag een aparte Nederlandse groep wilden blijven vormen. „Wij willen een echt Nieuwzeelandse kerk vormen. Ook voelen wij ons niet verheven boven de Nieuwzeelandse christenen. De enige reden, dat wij ons niet gevoegd hebben bij de „Presbyterian Church" is deze, dat, naar onze overtuiging, deze kerk — die van onmiskenbaar calvinistische origine is en een calvinistische belijdenis heeft, n.l. de Westminster Confessie — door de z.g. „Declaratory Act" van 1901 de belijdenis op losse schroeven heeft gezet", aldus ds Boelens. Die „Declaratory' Act" maakt het mogelijk, dat predikanten, die het op bepaalde punten niet eens zijn met de belijdenis, hun afwijkende mening verkondigen. Ds Boelens. vindt dat een op deze wijze gesanctionneerde afwijking vai> de belijdenis niet te tolereren is. Niet omdat de belijdenis van een kerk onfeilbaar zou zijn, maar omdat de kerk haar eigen belijdenis moet handhaven en niet met haar papieren mag knoeien door individuele ambtsdragers toe te staan, met een beroep op hun gewetensvrijheid of hun recht op 'n particuliere mening, die belijdenis iets anders te laten zeggen dan ze metterdaad zegt". „Dit is naar onze diepste overtuiging niet eerlijk. De belijdenis is het eigendom der kerk en alleen de kerk zelf kan en mag haar belijdenis, indien nodig, veranderen. Niet de individuele ambtsdrager!" Ds. Boelens zegt, dat de „Declaratory Act", de belijdenis ondergraaft en de deur open zet voor het modernisme. Hij moet echter wel erkennen, dat van een domineren van de echte, oude vrijzinnigheid in de Presbyteriaanse Kerk niet mag worden gesproken. „Wat ons hier uit de Presbyteriaanse Kerk houdt is in principe hetzelfde wat ons in Nederland uit de Hervormde Kerk houdt", aldus ds Boelens. „Maar we mogen niet tevreden zijn met een isolement. Daarom heeft de synode van de Reformed Churches onlangs besloten, zich te wenden tot de generale synode van de Presbvterian Church met het verzoek, over de „Declaratory Act" van 1901 het kerkelijk gesprek officieel en on synodaal niveau te beginnen". --- Duitse Lutheranen bezochten geloofsgenoten in Riga Onlangs heeft een delegatie van de Evangelische (Lutherse) Kerk uit Rijnland, op uitnodiging van patriarch Alexei van de Russisch-Orthodoxe Kerk, een bezoek gebracht aan de Sovjet-Unie. De Duitse delegatie bezocht de steden Moskou, Kiev, Ódessa, Sagorsk, Leningrad en Riga. Bij dit bezoek bleek, dat in de Russische kerken behalve aan de eeuwenoude liturgie thans ook meer aandacht aan de prediking en aan de catechese wordt besteed. Bij de Russische theologen bestond het verlangen om weer in contact te komen met de Duitse theologen. De Duitse delegatie bracht ook een bezoek aan de hoofdstad van Letland, Riga. In een lutherse kerkdienst spraken praeses D. Held en praeses D. Wilm. De Letten toonden zich zeer verheugd over het bezoek. Het was de eerste sedert de oorlog, dat een kerkelijke delegatie uit het Westen in Riga was. In Ri»a bestaat ook een Hervormde („reformierte") en Broedergemeente, die een vijfhonderd leden telt. De voorganger van de gemeente zei tegen de Duitsers: „Vertelt u thuis, dat onze gemeente elke Zondag bijeenkomt. Men moet reeds een half uur voor het begin van de dienst in de kerk zijn als men nog een plaatsje wil hebben. De gemeenschap tussen de leden van de „reformierte" en de Broeder-gemeente is voor ons elke dag weer een kracht en hulp. Wij kunnen veel over de wonderen van God vertellen. De ploeg God trekt diepe voren, maar zijn genade is alle dagen nieuw. Zegt aan uw gemeenten, dat wij haar in ons gebed gedenken." Een van de leden van de Duitse delegatie had een gesprek gehad met de leider van het regeringsdepartement voor de niet-orthodoxe kerken in de Sovjet-Unie. Dit departement behandelt de verhoudingen tussen de staat en de baptisten, lutheranen, de „reformierten", de joden en de mohammedanen. Hij zei, dat de mohammedanen uit de niet-sovjetlanden reeds, geruime tijd in contact staan met de drie millioen mohammedanen in de Sovjet-Unie. Sovjet-studenten studeren aan de mohammedaanse faculteiten in Egypte. De Russische functionaris vertelde verder, dat er in de Karpaten — Oekraïne ongeveer tweehonderd lutherse „reformierte" gemeenten bestaan en in Litauen een vijftig. --- 200 JAAR GELEDEN... Frankfort den 25 September. Op het besluit dat /yn Croot-Brßtannische Majesteit genomen heeft, een vao zyne voornaamste Minisiers na het Berlynsche Hof te zenden, bevestigd men de hoop, dat liet Duitsc-he Ryk bcvryd zal werden van den vlam des Oorlogs. Leeuwarder Satnrda.gse Courant, — den 4 October 1735. Livorno den 13 September. De twee Hoofden der Misnoegden op Corsica, doen elkander een yselykc Oorlog aan, alles te vuur en te zwaard verwnps. tende. Leeuwarder Saturdags. Courant, - den 4 Octobc i ..">» --- Worden dit jaar nog nieuwe kardinalen benoemd? Er zijn tekenen, die erop wijzen, dat paus Pius XII wellicht spoedig zal overgaan tot het houden van het derde concistorie van kardinalen gedurende zijn pausschap ter aanvulling van de opengevallen plaatsen in het college van kardinalen. Onder de prelaten, die bij die gelegenheid met de rode hoed zouden worden vereerd, ziet men in welingelichte Vaticaanse bron een Nederlandse bisschop, die daarmee de plaats zou innemen van de op 8 September overleden Nederlandse kardinaal Johannes de Jong. In de afgelopen dagen reisde de paus, die in Maart tachtig jaar wordt, drie maal van zijn zomerverblijf te Castel Gandolfo naar het Vaticaan, waar hij langdurige audiënties verleende. Hij geniet een uitstekende gezondheid. Men veronderstelt daarom, dat het concistorie nog deze winter bijeen zal komen, zo meldt U.P. Als opvolger van de overleden mgr. De Jong wordt genoemd mgr. Bernardus Johannes Alfrink. Alfrink was coadjutor van de kardinaal-aartsbisschop van Utrecht, maar als coadjutor „sedi datus", d.w.z. als coadjutor aan de zetel van Utrecht, niet aan de kardinaal als zodanig. Daarom volgde na de dood van kardinaal De Jong niet automatisch de opvolging door mgr Alfrink. Hoog op de lijst van mogelijke nieuwe kardinalen staat mgr. Giovanni Battista Montini. aartsbisschop van Milaan en vele jaren rechterhand van de paus als „minister van buitenlandse zaken" van de Heilige Stoel. Montini verzocht de paus, hem te willen passeren bij de benoeming van nieuwe kardinalen tijdens het concistorie van 1953 onder de motivering, dat hij door nieuwe verplichtingen zich niet voldoende meer aan zijn drukke taak zou kunnen geven. Italiaanse kardinalen worden gewoonlijk na hun benoeming geplaatst op een post aan een of meerdere r.k. congregaties in Rome. Andere belangrijke r.k. centra, die genoemd zijn als toekomstige zetel van een kardinaal zijn Boston in de V.S., dat altijd een kardinaal aan het- hoofd van het diocees heeft gehad tot aan de dood van William O'Connel in 1944; Manilla op de Philippijnen en de aartsbisschoppelijke zetel van Tokio. Dit alles zou geheel volgens de lijn zijn van de paus, die streeft naar „supra-nationalisatie" van de R.K. Kerk. Twee andere vacante plaatsen zouden kunnen worden toegewezen aan Italiaanse prelaten van de curie, daar vier van de zeven vacatures in het college behoorden aan curie-kardinalen. --- FEUILLETON De onverwachte erfenis DOOR MARGARET MALCOLM 12. Er ontstond dadelijk wéér beweging maar vooralsnog hield 't struikgewas de oorzaak verborgen. Vastberaden ging Piers verder. Meer dan eens striemde een tak zijn gezicht en hielden braamstruiken hem tegen, maar hij zette door en kwam eensklaps bij een open plok, waar zijn „prooi" zich bevond. Niet echter de prooi, die hij had verwacht! Rilla zat met de rug tegen een boom een van haar dunne enkels te wrijven, terwijl een versleten rubberlaars naait haar lag. „O!" riep ze uit toen ze Piers bespeurde. „Is u het?" „Ik dacht, dat het een landloper was en daarom liep ik weg!" De verklaring klonk heel logisch, zodat Piers er ook niet op inging en slechts vroeg: „Hebt u zich bezeerd?" „Alleen mijn enkel een beetje verstuikt", antwoordde ze verdrietig, „'t Zal wel gauw beter zijn, maar ik kon niet meer. Waarschijnlijk heb ik in mijn angst niet gekeken waar ik liep". „Ja, dat zal wel", zei Picrs ietwat weifelend. „Kan ik iets voor u doen?" „O, neen, dank u wel", klonk het haastig, „'t Heeft heus niet veel om het lijf Kijk, ik kan de voet alweer op de grond zetten." De daad bij Tiet woord voegend, liet ze haar voet 'n de lelijke oude laarglijden en ging rechtop staan, terwijl '.e Pienj met heldere grijze ogen aankee _ ..Tk hoop, dat u niet boos is omdat ik hier ben", gi^g ze ongewoon „tam" voort. „U moet weten, dat ik op de boerderij werk en bij weer als dit eet ik mijn twaalfuurtje hier op. Het is er zo koel en zo fris". „Dat is het zeker", beaamde Plers die zich onderwijl afvroeg, waarom htj de indruk had, dat ze, bij al haar gedweeheid, hem toch in stilte uitlachte. „Dank u wel", mompelde ze stemmig, bukte even om een tasje, dat naast haar lag, op te rapen en zei toen: „Als u 't goedvindt, ga ik nu maar. 1k... Ik moet niet te laat op het werk zijn, want ik wil graag mijn geld ook waarlijk verdienen". „Dat spreekt van zelf", hernam 'ïij koel. Ja, ze lachte hem uit, die kwaje meid! Die gedweeë plichtsbetrachting was te overdreven om echt te zijn. Eensklaps herinnerde hij zich, dat hij haar de vorige avond bij een jong veulen had vergeleken. Welnu, dat was juister dan hij zelf had vermoed. Precies zo gedwee en volgzaam leek een nog ongetemd veulen, precies zo meewarig kon het je aanzien, klaar om weg te springen zodra je probeerde het te naderen. In dat geval was er slechts één methode: eenvoudig te doen alsof je hoegenaamd geen belang in het beestje stelde, dan zou het uit louter nieuwsgierigheid wel terugkomen om de zaak nader te onderzoeken en in de val lopen, „'t Spijt me, dat ik u verschrikt heb", ging hij voort. Meteen draaide hij haar de rug toe en baande zich andermaal een weg naar het pad, terwijl Rilla hem met onder de gegeven omstandigheden nogal vreemde belangstelling nakeek. Ten slotte ver dween hij, maar ze bleef in haar enigszins gespannen houding staan tot hei laatste geluid van zijn tocht door net kreupelhout was weggestorven. Toen eerst wendde ze het hoofd om en zei zachtjes: „Je kunt er nu wel uitkomen, Nick". Uit de bescherming van de naburige bosjes trad een op het eerste gezicht nogal „onguur" heerschap te voorschijn, 'n oude man met witte baard en donkere, glinsterende ogen. „Nu, dat hebt u 'm gelapt, juffrouw Rilla!" zei hij vol bewondering. „Gauw die laars van u uittrekken en dan beweren, dat u zich bij 't harde lopen had bezeerd, terwijl u nota bene de hele tijd hier heel vredig en rustig hebt gezeten" „Zo, dus jij wist, dat ik hier was", zei Rilla droogjes. „Je dacht zeker, dat ik je wel een handje zou willen helpen' „Misschien", gaf Nick opgewekt toe, „maar ik had nooit gedacht, dat u het er zo knap zou afbrengen, juffrouw Rilla". „Mooi zo", hernam Rilla snel, „maar 1 k begrijp niet hoe je jezelf zo kon verraden". „Ik heb die jonge man verkeerd beoordeeld", zei Nick verontschuldigend. „Ik dacht, dat hij heel onnozel door het bos zou lopen, zonder precies op elke beweging te letten van de bladeren. Maar neen, hoor! Meneer moest zeker even een sigaret opsteken en zag toen meer dan goed voor mij was!" „Nu, je zult blijkbaar voortaan beter moeten opletten", vond Rilla, terwijl ze de oude man een van haar sandwiches aanbood. „Ik heb het je al eerder gezegd; de mensen willen nu eenmaal niet geloven, dat iemand, die In de open lucht gelieft te leven en zich nu eens hier dan weer daar op de velden schuil houd*, geen kwade bedoelingen heeft. Ze weten immers heel goed, dat als zijzelf zoiets deden 't op stroperij zou uitlopen en denken natuurlijk van jou hetze'fie" De oude Nick knikte Instemmend. „Volkomen iuist", beaamde hij. „Ja, als die lui niet te knap waren om hun nog iets te kunnen leren, zouden ze weten, dat er in struik, heg en bos voor ieder die wat r-'-eite wil doen een klein vermogen steekt! O, op volkomen eerlijke manier, in kruiden, waar bijna niemand op let. Zeker, er zijn wel meer lul tegenwoordig, die wortels, bladeren en zaad verzamelen voor allerlei drogerijen en geneesmiddelen, maar de oude Nick houdt nog genoeg over! Kijkt u maar eens". De daad bij het woord voegend, frommelde hij wat in zijn lompen en haalde een lichtgeel boekje te voorschijn, dat hij Rilla ter hand stelde. „Mgn spaargeld", zei hij trots. „Doet u het maar open en ziet u dan eens." Gehoorzaam opende Rilla het postspaarbankboekje en slaakte toen een kreet van verbazing. Het totaal liep zowaar in de honderden ponden. Nick keek haar triomfantelijk aan. „Alles met de kruiden verdiend", verzekerde hij. „Hoe vindt u dat, juffrouw Rilla?" „Ik vind het prachtig", antwoordde Rilla ronduit, terwijl ze hem het boekje teruggaf, „maar Nick, voor dat geld kon je een huisje zien te krijgen!" „Een huisje", riep hij minachtend, terwijl hij het boekje weer in de zak stopte. „Wie praat er van een huisje? Als u 't mij vraagt, is een huis de oorzaak van alle narigheid op de wereld. Sommigen voelen zich ongelukkig omdat ze niet zon groot huis kunnen bewonen als ze zouden willen, anderen o dat ze hun grote huis te duur en te bewerkelijk vinden. En nog anderen hebben eigenlijk geen huis om de eenvoudige reden, dat het huis hèn heeft!" .Wordt vervolgd) --- RADIO ZATERDAG 8 OCTOBER 1955. Hilversum I. (402 m.): 7.00—24.00 KRO KRO: 7.— Nws. 7.10 Gram .7.30 Ge. wijde muz. 7.45 Morgengebed en lit. kal. j B.— Nws. en weerber. 8.15 Gram. 8.45 Idem. 9.— V.d. huisvr. 10.— V.d. kleu-1 ters. 10.15 Gram. 10.50 Idem. 11.— V ; de zieken. 11.45 Gram. 12.— Angelus. . 12.03 Gram. 12.30 Land- en tuinb. meded. 12.33 Gram. 12.55 Zonnewijzer. 13. —Nws en kath. nws. 13.20 Dansork. (Intermez, zo: Gram). 13.45 Gram. 14. —Boekbe- 14.10 Gram. 14.20 Engelse les, 14.40 Dameskoor. 15.— Kron. v. letteren en kunsten. 15.40 Harmonie-ork. 16. —Gre- zang. 16.30 V. d. jeugd. 17.— ! Musette-ork. 17.20 V.d. Jeugd. 18.— Gram. 18.15 Journ. weekoverz. 18.25 Gram. 18.30 Parlementair overz. 18.40 Instr. octet. 19.— Nws. 19.10 Gram. ' 20.— „Lichtbaken", caus. 20.20 Act. 20.35 De gewone man. 20.40 Gevar. progr. 22.35 „Wij luiden de Zondag in!" en '. „Het getuigenis over Christus". Daarna: Avondgebed en lit. kal. 23.— Nws. i 23.15 Nws. in Esperanto. 23.22—24.00 ■ gram. i Hilversum D (298): 7. —VARA. 10.00 VPRO. 10.20 VARA. 19.30 VPRO. 20.00— ! 24.00 VARA. VARA: 7.— Nws. 7.10 Gram. 7.15 Gym. 7.30 Gram. B.— Nws. 8.18 Gram. 8.35 Orgelspel. 8.55 V.d. vrouw. 9.— G. v.d. vrouw. 9.10 Gram. VPRO: 10.— „Tijdelijk uitgeschakeld" caus. 10.05 Morgenwijding. VARA: 10.20 V.d. arD. i.d. continubedrijven. 11.35 Sopr. en piano. 12.— Orgelspel. 12.30 Land- en tuinb. meded. 12.33 Gram. 13.— Nws. 13.18 VARA-Varia. 13.20 Lichte muz. 13.41 Sportpraatje. 14.— V.d. jeugd. 14.35 Speelt U mee? 14.50 Accordeonork 15.20 Fries progr. 15.45 Radiophilharm ork. 16.30 „De consument en de kolenprijs", caus. 16.45 Gram. 17.10 Weekjourn. 17.40 Lichte muz. 18.— Nws. an comm. 18.20 Danksmuz. 18.45 Regeringsuitz.: „Atlantisch allerlei". Een en ander over de 15 landen van het Atlantisch Pact. 19.— Artistieke staalkaart VPRO: 19.30 „Passepartout" caus. 19.40 caus. over S. A. Kierkegaard. 19.15 „Deze week", caus. VARA: 20.— Nws. 20 05 Gevar. progr. 22.— „Het huis waarin wij wonen", caus. 22.15 Viool en piano. 22.30 Gram. 22.40 „Binnen zonder kloppen", hoorsp. 23.— Nws. en SOS-ber. 23.15—24.00 Gram. Televisieprogramma. VARA: 20.15 Act. en weeroverz. 20.30 Cees de Lange ontvangt. 21.05 Filmverz. progr. 21.25 Pauze. 21.30 Een avond in St. Germain des Prés. NTS: 22.00—23.00 Eurovisie: Slot v d. „Horse of the Year Show". REGIONALE OMROEP NOORD Golflengte 188 meter Progr. van Vrijdaj 7 October. 19.10— 19.30 Noordelijk weerbericht van het KNMI in De Bilt. De Stem van het Noorden. 19.30—20.00 Drente uuizendink. a. ..Haarfst". Een novelle van Marchien Eising. veurdragen deur Hans Heyting. (viefde oflevering). b. Een koppeltien liedties van en deur „De Thrianta's" 0.1.v. Tonny van der Veen. c. „Mans Tierelier löp met zien dweellocht deur Drenthe". --- (Advertentie /.Af.) 31 ƒ De belastingen zijn naar beneden! KjD lls fuiven in dorpen en steden. 1 De fuif lekker mee Luidruchtig. O nee! Ik ben met een TIP héél tevreden Inz. Hr. C. M., Zwolle ontvangt 1 fl. TIP plus 1 lltersfl. Bootz' Oude Genever --- Beurs van Amsterdam Licht herstel na lagere opening, cultures gevraagd Amsterdam. 7 Oct. Het Damrak blijft de laatste tijd zeer gevoelig en na de teleurstellende ervaringen Ujdena ac beide laatste weekends, was het beg.u-pelijk dat men. mede gezien de onzeke e houding van Wallstreet. zeer voorzichug te werk ging. Zowel publiek als beroepshandel waren eerder «f™***"1 stukje af te geven en vooral de intM nationale soorten openden vrü nauw. Claims Philips werden aanvankelijk behoorlek aangeboden en openden tIJ lager op ƒ 396. Tegen slot volgde echter een herstel tot ƒ404. De aandelen aanvankelijk acht punten lager op 350 doch ook hier kon de helft van dit verlies worden ingehaald. Kon. Olie opende zelfs veertien punten lager op 601 doch herstelde zich tot 605 .. AKU gold per saldo 363 f 366) en Unilever 474 (479% >. Ook de scheepvaartsector moest enig terrein prijsgeven. Hier waren «^«"J Scheepvaart Unie en Holland Amerika Lijn aangeboden, die beide ruim drie punten lager noteerden. Op de oultuurafdeling viel de stemming erg mee. Men heeft klaarblijkelijk wat meer vertrouwen in de uiteindelijke verkiezingsuitslag en dit veroorzaakte reeds bij ODening hogere koersen. Na twee uur werd de stemming zelfs vast. In het bijzonder HVA was favoriet en verliet de markt op 164>, (156) Verenigde Dcli trok aan van 158 tot ib... Amsterdam Rubber was eveneens iets beter, al werkte de scherpe prnsdaling In Singapore hier belemmerend. Het rubberfonds steeg niettemin drie punten tot 142%. Ook de belegeingsmarkt gat vandaag van een vriendelijke stemming blijk. De conversielening 1947 avanceerde zelfs 3/16 punt tot 100»-. Prolongatie 2% Slot Slot «Oct. 7 Oct. 3'/i Nederland 1953 O 101 A 101% 3-3'/» Nederland 47 O 100 A 100% 3 Ned dollarlen 47 O 97% 3 Ned. InvM.-wt O 100% 100% 3 Nederland 19H2-64 O 100% 100.1 2'/f N W.S oert O 75 - 3-3 V. Adam 47 O 101 A 101 iV 3* H'dam 37 1 eo 3 O 5^ Yout* H ID3U O 163 165 3Vi Fr.-Gt..« I.E-VE Pb 97% 97 Ne A 332 K.N Hoogoven» c.trA Btt% 390 Phüipi «cm I-et. A 35" SM Philips ab cum dt wd A 212% 212': Unilevei c*A 479' j Ned Gist- en Spir. A 252% 255 Ned Ook A (% 224% Zwinecberg Org A 319% 316% Meeltabt N.B a.A 277 273 üoitltjche Pett Mij. A 644 840. _ Oord P.M. 71 prei. A 644% IL Peb. MH (ƒ 1000) A 614% 605% Amsterdtm Rnbbe» A 139% 141% HVA. A __% 164% _ei l.ell Mueo 0..A 158 166% Intrmibo A 168 - Holl. Am. Lijn A KNSM N»t Bes. ?. A fDS% Ml% Kon Rott Lloyd A 182 180 Ned. Schoep. Unie A 190' _ 187% Walvi*va_rt A 82% 82 Atch. Topt*» c.._A - \V> Pennjvlvania a.A 26% 2«% Cancan Pac. c.A 3211 .2% Motor» evA 9A O .m.nr R. .intm c.v.A 22% ._»cor._i C-.A «8% Bfltl Hethl Steel c.».A 153% 151% General Motors c.v.A 13fi% Kepuhlic Stee) c.vA 48% U.S Steel c.A 57% Citie» Service C..A .6% SheD Ofl Co c_»A 58% 80% l'ide Watet e.» A 30% --- Kerkelijke mutaties Ned. Herv. Kerk. Tweetal voor de benoeming tot directeur van de Geref. Zendingsbond: A. J. van Dijk te St. Annaland en J. Wieman te Oudewater. Beroepen te Beemster (toez.): J. de Vries te Andel; te Bennekom: C. Streefkerk te Sprang: te Nieuw- en St. Joosland: A. van Haarlem, cand. te Londen; idem door de classis Haarlem als zendingspred. voor Nieuw-Guinea: H. A. van Herwaarden te Watergraafsmeer, die dit beroep ook aannam. Aangenomen naar Noordbroek: K. M- Witteveen te Veendam: idem de benéeming tot hulppred. te Papendrecht: A. J. Mulder, cand. te Dordrecht: idem tot vicaris te Zwartemeer: D. A. Cazemier, cand. te Schiedam. Bedankt voor Ede: J. J. Poot te Delft. Geref. Kerken. Beroepen te Berkel en Rodenrijs: D. Golumare te Grijpskerk; te Oldeboorn: H. N. de Mooy, cand. te Leiden. Aangenomen naar Moe -Victoria. Australië). 'Ref. Church): J. A. Bouwmeester te Heerjansdam. --- Morgenvijding ds H. Kreb De morgenwijding van de V.P.R.O. zal Zaterdag verzorgd worden door ds H. Kreb uit Bolsward. Deze uitzending begint om vijf over tien over Hilversum 11. Tot opzichter-tekenaar bij de dienst ge- meentewerken van Utingeradeel is be, noemd de heer J. Vrielink. thans in ge| lijke functie werkzaam te Rijssen. --- UIT ANDERE BLADEN Geld alleen is niet genoeg De minister-president heeft in radiorede opgemerkt dat de bestrijd6*11 van de verkeersonveiligheid dezelfde I."* langstelling verdient als de strijd te kanker, t.b.c. en rheuma. „Het p*" rooi" (onafh.soc.) is het daarm*" natuurlijk wel eens, maar merkt op ƒ. de vergelijking toch maar zeer ten del opgaat. Voor de drie genoemde ziekte* staan machtige organisaties klaar o" die gevaren krachtdadig aan te pakker? maar bij het verkeer is daarvan hel»ü nog geen sprake. M „Nu heeft men om geld te krii..» voor de bestrijding van kanker, t b c ! rheuma een beroep op ons volk eed*... wat niet beschaamd werd. Door aW lei acties werden grote sommen elu. bijeen gebracht. Dat was het enige h»! van ons (van het publiek dus) kon wor den gevraagd. Een inaehakeling in ju werkzaamheden was niet mogelijk n» vier door de minister-president in tón adem genoemde acties hebben dan ook eigenlijk alleen dit gemeen, dat er nu ook een soort wedstrijd wordt gehouden waarbü men een auto of een televisie toestel kan winnen. Dat is ongetwijfeld een nuttige wijze om geld bijeen te bren gen. Maar bij de taak, welke de overheid heeft om de verkeersongevallen te bestrijden, gaat het er niet om nu eens een som gelds bijeen te brengen. In dit geval is het namelijk beslist niet voldoende, dat het publiek twee kwartje» stuurtbij de bestrijding van de verkeersongevallen moet men inderdaad evenals bij de bestrijding van kanker of t.b.c. een greep krijgen op het volk. En die greep moet beslist niet alleen bestaan in het oplossen van een puzzletje en het plakken van twee kwartjes In postzegels op de oplossing: maar in het daadwerkelijk inschakelen van de Nederlandse verkeersdeelnemers In de bestrijding van de verkeersongevallen. Men begrljpe ons goed: wij wensen de I ingezet in haar financiële aspect alles goeds en zijn er trouwens van overtuigd, dat zij slagen zal. Maar het zou naar onze mening in de letterlijke zin van 't woord doodgemakkelijk zijn, als in brede kring de gedachte zou gaan postvatten, dat hiermee een beslissende stap zou zijn gezet op de weg, die leiden moet tot een werkelijk veilig verkeer. Om dèt te bereiken wordt en van de overheid èn van ieder van ons nog heel wat meer gevraagd". --- Maar de overheid zelf... Van de overheid zowel als van het bedrijfsleven wordt een grote mate van zelfbeheersing verlangd om het inflatiegevaar te beteugelen. Bij bestudering van de millioenennota zien wil echter — aldus „De Nederlandse Industrie" (Verbond van Ned. Werkgever») — dat de overheid zelve niet doet wat van haar In deze tijd van hoogconjunctuur verwacht zou mogen worden. Vrijwel alle rijksdiensten streven naar uitbreiding van hun apparaat. Het niveau van de overheidsuitgaven vervult de minister van financiën met zorg. maar daar blijft het dan ook bij: „Uit het oogpunt van een juist conjunctureel beleid mag van de overheid onder de huidige omstandigheden, nu terecht van het bedrijfsleven gevraagd wordt de nodige zelfbeperking aan de dag te leggen, ten minste een zelfde- gedragsliin worden verlangd. Bovendien geldt naar onze mening onder de huidige hoogconjunctuur het zeer sterke argument, dat thans de overheidsuitgaven zo beperkt mogelijk dienen te worden gehouden, opdat in een eventuele toekomstige laagconjunctuur de dan noodzakelijke manipulatie van het budget de overheidsschuld niet bovenmatig groot zou doen worden. WIJ betreuren net, dat de regering wel de gevaren van het hoge niveau van de staatsuitgaven signaleert, doch geen enkele maatregel in het vooruitzicht stelt om daar verandering in te brengen. Blijkbaar geeft men er de voorkeur aan dit probleem over te laten aan de nieuwe regering, welke na de verkiezingen van 1956 de teugels in handen zal nemen". --- Gevaar van de drukte verder kijken. Als het resultaat van de gouden tijd van dit ogenblik op langere termijn zou zijn, dat vervoeren naar de vrachtauto en het spoor gaan dan is het helemaal niet zon gouden tijd Want het vervoer, dat dan verloren gaat zal niet zo gemakkelijk terugkeren en het zou wel eens kunnen zijn, dat men dit in een stillere tijd heel erg zal betreuren." Het is heel prettig voor de schippert! dat het zo druk is en in zekere zin ook dat er een tekort is aan scheepsruimt* Maar er steekt in de situatie toch ook een gevaar, schrijft het schippersblad „Schuttevae r", en wel een _*' vaar op langere termijn, vooral ook omdat men bijna nooit hoort van nieuwbouw in de binnenvaart, ondanks de verhoogde tarieven. „Bij de toestand van dit ogenblik kan de verlader alleen maar vaststellen, dat de binnenscheepvaart haar taak niet naar behoren vervu»- Het gaat daarbij dan niet om een 01 andere schipper, maar om de binnenscheepvaart in haar geheel. Men krua' zijn goed niet op tijd weg en niet op ljJu aan. Men moet hemel en aarde bejjr Otn scheepsruimte te krijgen. T.°e lijk neemt men dat over het al gr"1"" wel met begrip voor de omstandigheden- Maar het minste wat men dan wil,> » dat er in ieder geval iets blijkt van ie't ernstig pogen om de moeilijkheden ne^ hoofd te bieden en op te lossen. L)»". van blijkt echter niet voldoende. Teveei wordt de indruk gewekt, dat de scrup perij dankbaar profiteert van de om standighoden, te weinig blijkt van een extra inspanning. , „_, Dat betekent, dat de binnenscheep vaart in haar geheel tekort schiet *j" als de verlader dan bovendien vastste"-dat er geen nieuwe schepen worden ge bouwd en als hij bovendien geen u» zicht ziet, dat de moeilijkheden op een andere maner kunnen worden opgelost 'lan zal hem dit tot nadenken brengen- Een nadenken, waaraan voor de binne" scheepvaart kwade kansen Zijn veroo" den Want als men zou moeten vast stellen, dat het vooplopig niet anders »' worden, dan zal dat er toe leiden, aai men zal trachten op andere manieren in de behoefte aan vervoer.g* legenheid te voorzien. hii De thans bestaande spanninge- _>» de binnenscheepvaart drijven ac ver laders zodoende naar de concurreren de vervoerstechnieken. naar vrachtau" en spoor. Nu zal dat lang niet altijd rno f., "k zijn. ook omdat men daar soortge 1 Uke moeilijkheden kent. Maar als nei gaat spannen, zullen de spoorwegen ze ker wel spoorwagons bijbouwen en "ƒ vrachtautopark groeit nog steeds *e stadig. De binnenscheepvaart moet daarom ---