Publiciteits-bom barst boven een internaat in Leeuwarden Jeugdige leerling mishandeld? Directeur ontkent ten stelligste Een publiciteits-bom, waarvan de explosie een volle dag bleet doordaveren, heeft gisteren het Huiswerkinstituut Wijmenga aan de Leeuwarder Vredeman de Vriesstraat getroffen. De aanleiding: de hardhandige manier, waarop de directeur van het internaat, de heer I. Wijmenga (38) donderdag tussen de middag in een driftbui een 16-jarige leerling, André de H. uit Amsterdam behandelde. Het gevolg: een stroom van geruchten gedurende het weekend resulterend in een onbekookt en opgeblazen artikel gisteravond in een Amsterdams avondblad - dat op zijn beurt weer tal van redacteuren van westelijke couranten tot haastige grepen naar de telefoon bracht om van de heer Wijmenga te vernemen wat die kwestie precies om 't lijf heeft. ~Jongen geslagen en getrapt" - KLACHT TEGEN DIRECTEUR VAN INTERNAAT TE LEEUWARDEN - Kind Volgende Dag Naar Amsterdam Teruggehaald. — Dat waren de koppen! Naar aanleiding van deze affaire zijn gisteravond laat (dus NA de publicaties in de westelijke pers) twee klachten bij de officier van justitie te Leeuwarden binnengekomen. Een afkomstig van dr. Schouten, een kinderpsycholoog in Den Haag door wiens bemiddeling een, inmiddels weggestuurde, leerling, Hans K., op het instituut is geplaatst. De tweede van mevrouw De H. De politie zal de zaak onderzoeken. De heer Wijmenga overweegt tegenstappen te nemen. --- In drift jongen te hard buiten gezet Het huiswerkinstituut Wijmenga bestaat vijftien jaar. De heer Wijmenga en zijn vrouw zijn het begonnen in 1942 te Leeuwarden toen hij zijn baan als beroepsofficier vaarwel had gezegd. Hij had sinds zijn achttiende, toentertijd op de K.M.A. te Breda studerend, ervaring opgedaan in het geven van bijlessen en het lijdt geen twijfel of de heer Wijmenga, geassiseerd door zijn echtgenote, die Frans heeft gestudeerd, heeft er slag van en bezit ook de capaciteiten om scholieren de stof bij te brengen. De resultaten, die zijn jongens in de loop dier vijftien jaar hebben behaald, wijzen dat onomstotelijk uit Onder de leerlingen heet het internaat kortweg „Vught". Wijmenga weet dat en hij aanvaardt die bijnaam als de consequentie van de zeer strakke regels, die op zijn inrichting gelden, want een ding is zeker: „Vught" is geen recreatieoord. Wie daar aan het werk wordt gezet zal ook weten wat blokken Is. De regels zijn streng en de leiding straf. Slabakken is er niet bij. Zonder iets ten nadele van de vijftig interne en dertig externe leerlingen van het instituut te zeggen, kan opgemerkt worden, dat iedere knaap, die hier z«n aanloop naar het eind-examen neemt, zonder het krachtige regime bijna zeker de sprong niet zal halen. Sommigen kunnen zonder leiding niet, onderen willen het thuis niet. Voor de eersten is voortdurende steun van docenten vereist, de anderen voelen ieder uur, dat zU moeten, dat een krachtige hand hen vasthoudt en dat die hand hun gang bepaalt en niet zij zelf. De vrijheid wordt voor allen sterk ingeboet. Zo is dit internaat— zo zijn er trouwens meer in het land. --- Geen lieverdjes Het behoeft geen betoog, dat de heer Wijmenga in de loop der jaren onder zijn gasten heel wat lastige klanten heeft gekend. De lieverdjes gaan bij uitstek niet naar internaten. Niet zelden is een internaat-met-ijzeren regels de laatste hoop van ouders, die hun spruit van school naar school zien doubleren. Voor André de H. was Instituut Wijmenga de laatste kaart, die uitgespeeld werd. Zijn moeder vertelde vorig jaar de heer Wijmenga, dat haar zoon geen brave Hendrik is en heel goed diende te voelen waar hij aan toe was, wilde er nog iets van hem terechtkomen op school. Nadat André in september gestart was verloochende hij deze moederlijke recensie niet. Hij was lastig en slaagde er bijzonder goed in de directeur op stang te jagen. Het aantal disciplinaire straffen en waarschuwingen, dat hij kreeg was legio doch de jongeman zette door en j.l. donderdag zorgde André voor de vonk, die de bom deed barsten. Na reeds bij 't ontbijt wegens rebels en onordelijk gedrag door een der docenten van tafel te zijn gestuurd, herhaalde bij tijdens de warme maaltijd, op het lunch-uur, zijn optreden. Hij knoeide met zijn eten, trachtte de lachers op zijn hand te krijgen en daagde de directeur, die hem nu speciaal in de gaten hield, door zün fratsen uit. --- Sinaasappel Toen de jongen sinaasappelpitten over tafel spuwde bij het dessert en een groot stuk sinaasappel (die volgens hem te zuur was om te eten) in de mond propte, was de maat vol. Met een sprong was de heer Wijmenga bij hem, hees hem, met de handen om André's hoofd, uit zijn stoel en werkte hem hardhandig de kamer uit. André schreef diezelfde dag nog over wat gebeurde het volgende naar huls: „Lieve allemaal. Het is helemaal niet in orde met me. Ik heb een pak slaag gehad van de baas, dat het bloed uit mijn mond liep. Hij heeft me bijna het hele huis doorgetrapt. Ik kreeg een klap tegen mijn mond dat alle tanden door mijn mond vlogen. Het bloedde verschrikkelijk en hij bleef maar doortrappen. En weet 'je waarom? We hadden een nogal zure sinaasappel toe en om hem gauw op te hebben stopte ik een kwart in mijn mond. Hij kwam op mij afvliegen> sleurde me aan mijn oren van de stoel en trapte me door het hele huis. Toen ik begon te huilen zei hij dat als ik niet ophield ik nog zon pak ros zou krijgen. Ik wil hier weg. Ik hou het niet langer uit. Als je me niet komt halen loop ik weg. Schrijf je me nu gauw. Kusjes van André". De heer Wijmenga, die door de buitensporige drukte, welke dit incident heeft veroorzaakt, uiteraard sterk getroffen is, noemt de lezing, die André in zijn brief heeft gegeven volkomen onjuist. De directeur ontkende tegenover ons, dat er geslagen is of getrapt. „Ik heb hem hardhandig de deur uitgegooid. Het is mogelijk, dat hij daarbij met zijn gezicht tegen een deurpost is terechtgekomen. Mijn hand raakte licht gewond. Bij André constateerde ik later bloed aan zijn lip". Wel gaf de heer Wijmenga ruiterlijk toe, dat hij zich door zijn drift te ver heeft laten gaan bij zijn uitval naar de jongen en hem te hard 'e gang heeft opgewerkt, maar van een ranselpartij zoals André de H. beschrijft was geen sprake, aldus de directeur. Een oudere leerling uit een van de hoogste klassen van de h.b.s.. die al enkele jaren op het internaat is en die deel uitmaakt van het zgn. senioren-college van het Instituut vertelde ons 0.a.: „Ik heb niets gezien van een ranselparty. Wel heb ik nog niet eerder gezien, dat meneer Wijmenga zo driftig werd als nu. Hij Is hoogstzelden driftig, maar André, die een aardige kerel kan zijn en meestal rechtuit ging in zijn doen en laten, was weer eens loei-vervelend aan tafel en hij had het er al lan? naar gemaakt. Ik had die middag de leiding aan zijn tafel en zag dus goed wat er gebeurde. Ik geloof, dat André het ln zijn brief sterk overdrijft, want hij was wel een komediant soms — alhoewel ik niet kan zeggen wat er gebeurde op de gang nadat André naar buiten gewerkt was. Het hele geval duurde maar een paar minuten". --- LEEUWARDER COURANT. Een mooie avond 100 jaar geleden Uit de „Leeuwarder Courant" vau vrijdag 27 februari 1857: LEEUWARDEN, 26 Februarij. LI. maandag avond werd door de hier gevestigde afdee- ling der maatschappij „Tot Nut van 't Algemeen", hare laatste winteravond-vergadering besloten met een declamatorium, waar. bij door de heeren ds. H. Schutte, dr. A. Dlemont, dr. M. Baart de la Faille, mr. S. van Haersma Buma, mr. J. Telting en mr. H. Albarda, onderscheidene dichtstukken werden voorgedragen. De hoofdgedachte in deze stukken vervat, komt hierop neder: het waar geluk van den redelijken, tot iets hoogers bc* stemden menseh is niet gelegen in datgene wat deze onbestendige en wisselvallige wereld hem geeft en weder ontneemt: maar bestaat in gemoedsrust en zielsvrede. welke het doel kunnen zijn zoowel van armen en geringen als rijken en aanzienlijken: dat geluk des levens is voor iederen menseh verkrijgbaar door beoefening van godsvrucht en deugd en vooral van liefde en milddadigheid. Eenige coupletten van den heer A. Modderman, die ook dit declamatorium had samengesteld, maakten het waardige slot er van uit, terwijl de gansche voordragl werd ingeleid, afgewisseld en besloten door toepasselijke muziek, uitgevoerd door het alhier bestaande muzykgezelschap „Euphonta. Cresendo". --- Streng maar rechtvaardig Over het sensationele artikel ln opgemeld Amsterdams avondblad was zijn commentaar: „opgeblazen". Over de beschrijving van de sfeer in het internaat, waarin de jongens getekend worden als een soort „legioen der gedoemden" en waarin gewaagd wordt van het afreageren van driftbuien op de jongere jongens door de directeur zei deze leerling: „Mijnheer Wijmenga geeft wel eens een lastige vent een draai om zün oren, maar dat is dan ook wel het ergste. De oudere jongens begrijpen waarom het hier gaat en houden zioh aan de regels. Per slot is het de bedoeling, dat je werkt. De jongeren, die zo van huis komen, schikken zich aanvankelijk slecht Zij missen de verzorging en de vrijheden van thuis en geven dan hier de meeste last. Als de regels niet strak waren werd het een rotzooi. Dat staat als een paal boven water. Daar zijn de lui hier wel naar. Nu is het geen bende en wordt er gewerkt. De directeur '.s streng maar rechtvaardig en als Je Js houdt san de tucht, die hij wenst heb je "een cent last van hem. ik zeg echt niet, dat het hier „prettig" is en ik zal heus blij zün al. ik mijn eindexamen heb en veer kan doen en laten wat ik zelf wil, maar wat in dat stuk staat in die Amsterdamse krant Is absoluut niet waar." --- Botsing bij de Tuinen Vanmorgen om tien voor elf kwamen twee auto's met elkaar in botsing op de Ajnelandspijp omdat de wagen, die van de pijp en naar de Tuinen reed geen voorrang gaf aan een reöhtskomer. De schade was niet onaanzienlijk. Persoonlijke ongevallen deden zich niet voor. --- Nieuws uit Leeuwarden (Voor vervolg Stadsnieuws zie pag. 11). --- Solidariteit (?) Een toevallige omstandigheid bracht het verhaal in de wereld, dat „er jongens uit solidariteit met André eveneens waren weggegaan". De heer Wijmenga deelde ons hierover mee, dat er een jongen op de dag na het voorval met André naar huis was gestuurd. Dit is de 18-jarige Haagse Hans K., die zeker niet lastig was, maar wiens aanwezigheid' op het internaat gerechtvaardigd werd door het feit, dat hij bijzonder slap was en veel steun bij zijn werken nodig had. De moeder van deze jongen, die reeds twee;.van haar huwelijken door scheiding beëindigd heeft gezien, legde haar spruit zo in de watten, dat de energie, die het instituut hem probeerde in te pompen, tijdens de weekend-bezoeken aan Den Haag wel weer verloren ging. Toen de heer V'ijmenga bovendien merkte, dat deze dame zonder hem er in te kennen met de directeur van Hans' school overleg over de studie van haar kind had gepleegd, en toen Hans op vrijdag een order om naar de studiezaal te gaan niet opvolgde, omdat hij een protest wilde uiten inzake de behandeling van André, was het geduld van de heer Wijmenga op, en zei hij de jongen zijn biezen maar te pakken. Volgens de heer Wijmenga zou Hans; moeder mevrouw De H. hebben gebeld (hoewel de dames elkaar niet kenden) teneinde de kwestie der 'oontjes te bespreken. Dat dit gesprek mevrouw De H. heeft gesterkt in haar houding t.o.v de heer Wijmenga, bij wie -.ij vrijdag verscheen om André inderdaad mee terug te nemen, lijkt buiten kiif. De heer Wijmenga, die gisteren meer interviews heeft gegeven aan de pers dan hij ooit voor mogelijk heeft gehouden, zei ons dat hij overweegt tegenstappen te nemen. Of deze van juridische aard zullen zijn in antwoord on de klachten, kon hij nog niet zeggen. In ieder geval is hij lievig gekwetst door de lezing, die het Amsterdamse blad van de affaire heeft gegeven. „Het is zo denigrerend —er • :jn geen woorden voor", aldus de directeur, die slechts door één krant niet is gevraagd naar zij n lezing van het geval. En dat Is die bewuste Amsterdamse! --- De jeugdige Engelse pianist Peter Katin, die als solist optreedt bij enkele concerten van het Frysk Orkest '(donderdag in Leeuwarden), kwam gistermiddag in Leeuwarden aan. Hij werd verwelkomd door de echtgenote van mr. B. W. Snijder, de voorzitter van het Frysk Orkest. Vrijdagmorgen vliegt Katin terug naar Engeland om daar in de Festival Hall in Londen hetzelfde pianoconcert uit te voeren met het London Symphony Orchestra. Begin april begint Peter Katin aan een tournee van anderhalve maand door Zuid- en Oost-Afrika. --- Tetman de Vries hat syn nije ploech ré It selskip Tetman de Vries hat yn de rin fan syn bistean fansels al hwat foroaringen meimakke. Nei it tsienjierrich bistean hat it in nüe namme krigen en nou hjit it „Tetman en Jarich". Meikoarten nimme de Westra's wer ófskie fan de family De Vries en wolle de Stiensers op eigen fuotten fierder gean. It selskip fan Tetman en Jarich moast dus ütwreide wurde en it hat dêrom mar ris in audysje halden. San foech 120 froulju en manlju hiene harren oanbean. It hat in swier kerwei west foar Tetman, mar hy is der ütkommen. As men om en de by 1 july mei it nije programma — „Fryslên oerein", dat hannelje sil oer de üntfolking — fiteia set, binne der fjouwer nije krêften yn it selskip opnommen De hear Rients Gratema fan Ljouwert sil it manfolk oanfolje mei syn krêften. Hy is it fak net alhiel frjemd, hwant fan de skoalbanken 6f pielde de hear Gratema al mei it amateurkabaret. Juffer Van Wijk, Ljouwert, in bikind toanielspylster üt de ünth&ldersploech, juffer Baukje Hogen, Aldskoat (hja nimt ek har gitaer mei) en juffer Wietske Bakker, Bitgum sille de frouljusrollen oer de fuotljochten bringe. --- Gehoord en gezien in Leeuwarden We schreven de vorige week over wenselijke rolsohaatsenbanen voor de jeugd, die op de zondagen-met-eenrijverbod wel bewezen heeft een (veilige) eglegenheid op prijs te stellen. Tja, die veiligheid viel te betwisten toen omdat het verkeer dat er was niet rekening hield met rolschaatsers. Bovendien mag de jeugd niet rolschaatsen op de rijbaan. Zelfs niet op de trottoirs. De nieuwe wegenverkeerswet maakt eigenlijk alle kinderspel, ook' voetballen etcetera onmogelijk, want het is alleen toegestaan in de straten, die voor alle verkeer afgesloten zijn en die weten wij niet in onze stad. We spraken een politieman over deze zaak. Helaas, zei hij, zijn er in Leeuwarden geen speciale straten voor de jeugd aangewezen. Het voetballen op het Zaailand, op het Cambuurplein, in de Eestraat enz. mag niet meer nu de nieuwe wet er is. Vroeger kon dat plaatselijk geregeld worden en er waren dan ook speciale plaatsen voor voetballen, vliegeren enz. aangewezen. Dat zou nu alleen kunnen wanneer de gemeente een paar straten inderdaad voor alle verkeer afsluit. Dat moesten we dan maar doen, vinden we. Opgevangen vraag van waarde collega tijdens dagelijkse kleine vergadering bij politie: „Zakte hij in elkaar na een ongeluk of zo?". Antwoord van de hoofdinspecteur: „Nee, hij is langs geheel natuurlijke weg onwel geworden". In de stadsbus bespraken twee dames gistermiddag de sneeuwval, bekeken vanuit huishoudelijk standpunt. De een merkte namelijk op: „Ik snap niet dat ze dat nooit doen: sneeuw smelten en daar J. was mee doen" — „Waarom?" wilde haar vriendin weten. „Dan moet je was toch prachtig wit worden", bedacht ie eerste. ★ We geloven best dat de lijnen op Leeuwarden voor de Wagons Lits (u weet wel, de maatschappij, die de treinreizigers al rijdend van hun natie en droogje voorziet) niet de beste zijn, omdat de Friezen zuinig van aard zijn en in Amersfoort al denken „we zijn zo thuis en dan drinken we daar nog wel een kopje koffie". Maar wanneer we in een trein stappen, die duidelijk zichtbaar aangeduid is als restauratie, dan stappen we daar verheugd in en dan verwachten we ook iets te kunnen bestellen. Onlangs hadden we er op gerekend tussen de rails een uitsmijtertje te kunnen eten, maar aan „vaste stof" kon men ons r.iet anders dan een chocoladereep of een amandelbroodje leveren en dat heeft ons van Amsterdam tot Leeuwarden verdroten. Nu hadden we een soortgelijke ervaring, al hadden we onze toch al bescheiden eisen gematigd tot een simpel kopje koffie. Helaas, zo deelde de W. L.-man ons met een beminnelijke glimlach mee, ik heb geen druppel water in de wagen. Toen hebben we gewacht tot Meppel. We weten nu ook -'aarom "eze treinen met een glaasje staan aangeduid in het spoorboekje en niet met een koffiekopje. Er wordt al weer een stukje oud- Leeuwarden in puin geslagen. Opnieuw worden twee huisje van de Molenbuurt (naast de De Ruyterweg) afgebroken. Als bij de tien nikkertjes kunnen we nu constateren dat het er nog één is. --- In de Prinsentuin volgt men glazenierskunst op de voet De glazenier Jentsje Popma heeft voor een paar dagen, tot en met zaterdag, zijn atelier naar de expositie-zaal in de Prinsentuin verplaatst en gunt het publiek nu een kijkje in zijn keuken. Het is een hele verhuizing geweest, die door bijzondere omstandigheden mogelijk was. Flinke installaties moesten daarenboven opgebouwd worden om de bezoekers, onder wie vele klassen van middelbare scholen, gelegenheid te geven gebrandschilderde glas-in-looJ-ramen te zien ontstaan. Popma zelf zal aanwezig zijn om ai werkend aan zijn glazen de belangstellenden in te lichten. Deze bijzondere expositie is dan ook zeer instructief. Er is alles wat een glazenier nodig heeft en waarmee hij omgaat, behalve de oven waarin het glas gebrand wordt. De eerste kleine schetsjes voor de twee ramen van het nieuwe P.T.T.-gebouw aan de Tweebaksmarkt zijn er. Men ziet er de neerslag van 's kunstenaars gedachten en overwegingen in, zoals: hoe is de licht-val door de ramen; hoe kan de mens in de hal van de hoofdingang en op de trap het ene raam zien; hoe ziet het personeel het andere raam, de trap op- en afgaand bij hun ingang? Worden het donkere, lichte, felle c' bijna kleurloze ramen? Hoe Is de verhouding van hoogte en breedte en hoe verdelen de stijlen het raam? Wanneer men dan nog ramen te vullen krijgt in zes vakken verdeeld en met veel te dikke stijlen, dan wordt het vinden van een goede compositie moeilijk, te meer, omdat de kunstenaar met zijn voorstellingen ook nog iets zeggen wil. Hij wil het allereerst hebben over het gebouw waarvoor de ramen gemaakt worden en iets vertellen van het ideële van het P.T.T.-bedrijf. In het grootste raam, van 3.20 m. bij 1.80 m., dat boven de toegangshal komt, is de compositie evenwichtig. De drie figuren, verschillende volken voorstellend, bevinden zich boven een globe en rijzen daar boven statig op om de prachtige communicatie-mogelijkheid, die het bedrijf biedt, te suggereren. Het kleinste raam, 2.80 m. bij 1.80 r 0.., heeft een cirkelvormige indeling, «peciaal om de horizontale stijl te vermijden. Het geheel is daardoor veel beweeglijker. De vier figuren; de man die roept, hij die luistert, zij die het verband legt en de technische man, hebben actieve houdingen, die het verhaal levendig maken. Op ware grootte worden de kleine schetsjes op zwart papier in kleur uitgewerkt. Er wordt nu echt gedacht aan stukken gekleurd glas, waarop getekend wordt. Jentsje Popma komt immers ondanks zijn opleiding tot schilder op de Rijksacademie, uit de school van de leraar Campendonk van de afdeling monumentale kunst van dezelfde academie. Hij past, in tegenstelling tot de oude methode, waaraan de Limburgers o.a. Joep Nicolaas nog vasthouden, de echte en eerlijke methode toe. Hij tekent niet eer»t een voorstelling, zonder aan glas-in-lood te denken en laat daarvan glas maken. Neen, Popma tekent de voorstellingen in de stukjes glas. Hij etyleert en past de tekening aan het doel aan. Het is immers niet mogelijk om iedere vorm, zonder dat het glas knapt, in bet materiaal uit te snijden. Zijn de grote tekeningen eindelijk klaar dan komt er nog veel meer werk. leder stukje glas op de tekening wordt eerst ln papier uitgesneden. De echte stukjes glas worden uitgezocht en gesneden. Op een croot stuk gewoon glas worden de stukjes gekleurd glas voorlopig in goede volgorde gerangschikt. Daarna worden zij met verf- en glaspoeder bestreken en weer grotendeels schoongemaakt, net zo lang tot de tekening er op staat en met het glas samen gesmolten kan worden, om later in lood te worden gevat. Het gehele procédé wordt in de Prinsentuin getoond. Wanneer het glas-inlood eenmaal zijn kleurschittering echt in het P.T.T.-gebouw ten toon stelt kunnen wij zeggen, de geboorte ervan te hebben aanschouwd. E.K. Jentsje Popma toont de bezoekers hoe, heel langzaam, de ramen ont- • staan, stadium voor stadium uitleggend en demonstrerend. --- Friesche Motorclub derde in verkeerscompetitie Voor de tiende keer organiseerde de Koninklijke Nederlandse Motorrijders Vereniging een verkeerscompetitie voor de aangesloten verenigingen. Er namen aan de eerste ronde, die op dezelfde avond en op dezelfde uren overal in het land werd gehouden een kleine tachtig motorclubs met 2500 leden deel. Overal geschiedde dat onder toezicht van een verkeersdeskuhdige van rijks- of gemeentepolitie. De motorclub „Assen" bezette de eerste plaats met vier fouten, de motorclub St. Christoffel te Gemert was tweede met vijf fouten en de Friesche Motorclub te Leeuwarden bezette de derde plaats met tien fouten. Een van de deelnemers in Leeuwarden leverde een zeer goede prestatie en kwam zonder fouten uit de bus. De elf beste clubs komen in de tweede ronde tegen elkaar uit, waarna de drie besten in de finale om het landelijke kampioenschap zullen strijden. Door deze competitie werkt de K.N.M.V. mee aan de bevordering van een grotere verkeersveiligheid op de weg. --- Ruim f 323 voor Goed Zo van Leeuwarder militairen Precies ƒ 323,40 werd gisteravond in zalen Schaaf bij elkaar gespeeld en gedanst voor de actie Goed Zo van Johan Bodegraven. Het waren de militairen van de vliegbasis en van de kazerne, die met veel succes een zelf geschreven en geregisseerde cabaret-revue opvoerden onder de pakkende titel „Jan Soldaat voor Goed Zo paraat" en met dit aangename het nuttige dienden. De- voorstelling verliep vlot en oogstte grote bijval van een volle zaal. Na afloop van de revue, waarin tal van goed gespeelde schetsjes en muzikale nummers voorkwamen, volgde een bal met muziek van The Playing Soldiers. --- Gymnastiekver. Leeuwarden hield feestavond De gymnastiekvereniging Leeuwarden gaf in zaal P. de Jong een feestavond, waaraan werd meegewerkt door de toneelgroep „Achter de Hoven" en The Moonliners. De toneelgroep voerde het toneelstuk „Papa mag het niet weten" op, terwijl voorzitter H. Tak in de pauze „De zilveren rekstok" uitreikte aan mej. Joke de Wit, die deze mocht overnemen van Bertus Smidt. Deze prijs wordt jaarlijks uitgereikt aari het lid, dat zich bijzonder verdienstelijk voor de vereniging heeft gemaakt door goede turnprestaties en grote activiteit. Tevens werden de herinneringsmedailles voor het bezit van de wisselbekers van de vaardigheidsproeven uitgereikt. De feestavond werd besloten met een gezellig bal. --- J. Propsma leidt in competitie V.C.L.B. In café Blauwhuis zijn gisteravond competitiewedstrijden gespeeld tussen de beste spelers van de verenigingscompetitie van de Leeuwarder biljartclubs. Hieraan nemen zes spelers deel. Na de eerste twee 'ronden heeft J. Propsma de leiding met twee gewonnen partijen. Hij won van A. Kramer en S. Roohof. W. Blumers, L. H. Faber, M. Siemonsma en S. Roodhof hebben ieder een partij gewonnen en verloren en A. Kramer staat met twee verloren op de laatste plaats. Siemonsma speelde met het hoogste gemiddelde (18,75), terwijl hij tevens de hoogste serie maakte (47). Zaterdag worden de eindwedstrijden gespeeld. --- Vandaag en morgen Vandaag: Tivoli 3 en 8 u. „Mannen in het wit" (18 J.) * Cinema 3 en 8 u. „Semiramis, courtisane van Babyion" (18 j.) * Leeuwarder 8 u. „Strijd tegen de vliegende schotels" (14 j.) * Harmonie 7.45 u. Vriva, „Schakels" * Oranjehotel 8 u. jaarvergadering Prot. Chr. Recl. Vereniging * Princessehof 9—12 en 2—4 u. „Hedendaagse lithografie in de V.S. * Beurs 7 u. Volleybal * Overdekte 8.30 u. Zwemwedstrijden. Nachtdienst apotheken: Apotheek mevr. A. Cath-Bouman, Nieuwestad 156. Morgen: Tivoli 3 en 8 u. „Mannen in het _t" (18 j.) * Cinema 3 en 8 u. „Semiramis, courtisane van Babyion" (18 j.) * Leeuwarder 8 u. „Strijd tegen de vliegende schotels" (14 j.) * Harmonie 8 u. Jeugd Pniël * Nutsgebouw 8 u. drs. Fop. I. Brouwer „Grepen uit het natuurleven in Nederland" A Veilinghal Huizum 7 u. Basketball * Princessehof 9-12 en 2-4 u. „Hedendaagse lithografie in de V.S. ---