De vakbeweging en de lonen Hoe staat de Nederlandse volkshuishouding er op dit ogenblik voor? Deze vraag beantwoordend zegt NVV-hoofdbestuurder A. H. Kloos in „Verenigt U" (ANAB) dat het totaalbeeld niet ongunstig is. Maar toch is in 1962 een zekere afzwakking van het groeitempo onmiskenbaar geweest. In dit opzicht geeft het jaar 1963 ons een iets aantrekkelijker beeld. Ook de concurrentiepositie blijkt nogal wat mee te vallen. Toch geeft de ontwikkeling te denken: de winsten in het bedrijfsleven lopen terug. „Voor de vakbeweging is een der interessantste gegevens uit de verkenning van het Centraal Plan Bureau de ontwikkeling van het loonpeil. Tegenover een stijging van 7% procent in 1962 stelt het CPB een streefcijfer van 6% procent in 1963. Op het eerste gezicht een aantrekkelijk percentage, maar een nadere beschouwing leert dat er in dit cijfer toch maar een betrekkelijk geringe marge zit voor verbetering van cao's n.l. gemiddeld ongeveer 2 procent. De rest gaat op aan compensatie voor de verhoogde premie van de AOW per 1 januari a.s., nog een verlate nasleep van de AOW-verhoging met 15 procent van 1 juli J.l. en vervolgens de invoering van een voorlopige verbetering van de uitkeringen aan invaliden; twee zaken, die zo hoog op het sociale verlanglijstje prijkten, dat langer wachten niet verantwoord was. Voorts zijn er overlopende loonposten uit dit jaar en de zgn. autonome loonstijgingen: dat zijn de stijgingen van de lonen die het gevolg zijn .an promoties, tariefbeloningen e.d. De conclusie ligt voor de hand dat 1963 --- Kerknieuws in het kort De gevangenen van de gevangenis Regina coeli" in Rome hebben paus Johannes XXIII een telegram gezonden met de beste wensen voor het concilie. De paus liet dadelijk een antwoord terugsturen, waarin hij zei, dat hij zeer getroffen is door het aanbod der gevangenen, voor het concilie te bidden en te 'offeren en dat hij graag terugdenkt aan het bezoek, dat hij op kerstmis 1958, kort na zijn verkiezing tot paus, aan deze gevangenis bracht --- Arbeidskosten stijgen te snel De memorie van toelichting op de beprating van Sociale Zaken bevat een statistiek die aantoond dat de arbeidskosten in ons land de laatste jaren sterker zijn gestegen dan in de andere EEG-landen. De memroie concludeert dat de Nederlandse concurrentie positie sedert 1958 met ongeveer elf procent is achteruitgegaan en dat er weinig uitzicht is dat deze ontwikkeling in 1963 kan worden gestuit „Elseviers Weekblad" (lib.) merkt naar aanleiding hiervan o.a. op: „Nederland komt met een stijging van de reële uurlonen (41pct) en met een stijging der nominale uurlonen (71 pet) in de jaren 1953-1960 op de tweede plaats. Trekt men de lijn van de ontwikkeling van het reële uurloon door dan blijkt dit in april 1962 166 te bedragen. Hoewel de cijfers op tien jaren betrekking hebben, bevestigen zij toch twee markante feiten, n.l. dat de Nederlandse welvaart ondanks gestadigde groei achterblijft bij die in de landen van onze partners in de EEG en tevens dat onze arbeidskosten sneller dan in de andere landen stijgen, met uitzondering van die in West-Duitsland. Zij wijzen in dezelfde richting als de vermelde statistiek, die zo duidelijk de achteruitgang van onze concurrentiepositie met 11 pet in het daglicht stelt. Ten einde dit onheilspellend getij te keren, is matiging van de loonsverhogingen in 1963 een dringende noodzaak, waarover — gezien het feit dat 113 cao's omstreeks 1 januari a.s. op goedkeuring wachten — op korte termijn overeenstemming moet worden bereikt. Dit alles klemt te meer indien men bedenkt, dat ons dichtbevolkt en kinderrijk Nederland de last moet dragen van in de EEG het land te zijn met relatief de kleinste, ofschoon snelst groeiende beroepsbevolking (1 pet per jaar) als gevolg van weinig vrouwenarbeid terwijl onze schoolopleidingen lang zijn. Wanneer Nederland tijdig de pas markeert, ook met betrekking tot de werktijdverkorting, kan wellicht in komende jaren bij voortzetting der expansie de welvaartsontwikkeling zonder ontijdige onderbreking worden voortgezet". --- Berlijn ... zonder muur Dr. L. van Egeraat: B er 1 ij n, oost en west; serie Allert de Langes Reisgidsen; tekeningen van F. C. Bergisch, foto's en kaarten; 168 pag., geplasticeerd omslag, ƒ 8,50. Uitgeverij Allert de Lange, Amsterdam. 1962. Dr. Van Egeraat heeft in antwoord op critieken op zijn reisgidsen in een ingezonden stuk eens gezegd, dat hii er zich niks van aantrekt, aangezien deze critici alleen maar zo schrijven omdat zij de zon niet in het water kunnen zien schijnen (en dat schijnt dan te slaan op de riante bungalow, die dr. Van Egeraat in UI venhout bewoont). Op gevaar af, dat doktor Van Egeraat ons ook een zware zonnebril voorschrijft, zouden we toch over zijn nieuwe gids „Berlijn, oost en west" graag een paar woorden willen zeggen. Deze namelijk, dat deze gids, waarvan het voorwoord ondertekend is met „Ulvenhout, mei 1962" met geen woord, maar dan ook met geen woord rept van de ..muur', die in september 1961 is opgetrokken. Die muur is niet alleen een toeristische „attractie" geworden — de Berlijners zien het liever niet zo. maar het is nu eenmaal niet anders — hii bepaalt sedert meer dan een jaar de sfeer in Berlijn, óók de toeristische. Hij bepaalt de aantrekkelijkheid van Berlijn als toeristische stad: dat wil zeggen: hij heeft Berlijn minder aantrekkelijk gemaakt, omdat de doem van de nu zo duidelijke deling, van in een „belegerde veste" te zitten, over de hele stad hangt tot op de terrasjes van de Kudamm toe. Dr. Van Egeraat echter schijnt zich niet alleen op het standpunt te stellen „critici ik veracht u." maar blijkt ook het publiek te verachten: hii plaudert genoeglijk verder alsof er geen muur gebouwd is. Hij raadt u aan, de Oostsector te betreden via de Brandenburger Tor (probeert u het eens!) en eens gezellig in Oost-Berlijn rond te kuieren om te nippen aan de atmosfeer in die ongewone wereld. Kom. kom, — nog al gezellige lui daar achter de muur! Waardeloos is Van Egeraats gids niet voor wie West-Berlijn wil bezoeken. Hii geeft een serie aantrekkelijke tips, hii geeft een goede schets van de stad (~dc modernste stad van Europa") en van de geneugten, die men er kan smaken Echter: ook deze informatie loopt achter bü de feiten van 1962, net zoals zijn plaatjes dat doen. Wie het devies van de Berlijners: „Berlin ist eine Reise wert" opvolgt, kan zonder bezwaar beginnen met deze gids als algemene informatie gebruiken (de gegevens ovei de wijze, waarop men de oostzone passeert — met minder rompslomp dan de meesten wel denken — kloppen op dit moment nog), maar hij vrage dan bi het Berlijns Verkeersbureau in de Fasanenstrasse in Berlijn of bij het Duitse Reis- en Informatiebureau aan hei Spui te Amsterdam meer actuele informaties. --- CAROL DAY --- PILOOT STORM 2864. Nadat Professor Dubois, piloot Storm en de anderen zo ongeveer alles gevraagd hadden, wat zij te vragen hadden, achtte Ran Seth de tijd gekomen om de tocht naar Thorim voort te zetten. Weldra steeg de Zeepbel op om opnieuw over de droge Marsiaanse zeebodem te suizen. De klein Seth Bess was inmiddels dikke vrienden geworden met Charley, die op de hem eigen wijze allerlei over het leven op Aarde vertelde. Dat hij daarbij de waarheid wel eens geweld aandeed, laat zich licht begrijpen, temeer daar deze roodharige broeder de Marstaal nog niet geheel onder de knie had. In ieder geval hing Seth Bess aan zijn lippen, toen hij vertelde, wat de kleine jongens op Terra zoal voor spelletjes deden, als zij vrij van school waren. Een instelling die ook op Mars bleek te bestaan. Voordat Charley echter gereed was met het uitleggen van de regels van het edele voetbalspel, kondigde Ran Seth aan, dat men Thorim naderde, Piloot Storm zag slechts een verzameling glinsterende torens, die veel op flatgebouwen leken en zei voorzichtig; Uu stad is niet zo groot als ik dacht. De ander lachte. Wat U daar ziet is slecht» het bovengrondse deel van Thorim. Het grootste deel van ons leven speelt zich ondergronds af. --- Nieuws uit de kerken Mógen op zondag moet geen moeten worden Ter gelegenheid van de gezinsweek is „Hervormd Nederland" uitgekomen met een fors uitgevoerd gezinsnummer. ln dit nummer sclirijft J. Brórens over de zondag en het gezin. Hij neemt als voorbeeld twee concrete gezinnen. In het éne gezin wordt gezegd: „Het gaat niet om allerlei ge- en verboden op de zondag. Centraal staat de kerkdienst; daar mogen we als gezin heen gaan; daar beleven wij het feestelijk bijeenzijn van de gemeente. We mógen op zondag naar de kerk en we mógen die dag het gewone werk laten rusten". In het andere gezin wordt gezegd: „Dat wat wij allemaal mógen op zondag willen we helemaal niet. Wij willen wel eens uitslapen op zondagmorgen zonder schuldgevoelens. Al zeggen ujtj honderd keer tegen de kinderen, dat zij naar de kerk mogen, zij willen toch niet. Zij vinden er niets aan. En wij zelf eigenlijk ook niet altijd". „Hoe vriendelijk op zondagmorgen de kerkklok roept, het met de gemeente mogen opgaan is niet zon bar boeiende zaak", zegt dit gezin. „Vooral niet als we drie voorafgaande zondagen uit de kerk zijn gekomen met een gevoel van teleurstelling: is dit saaie gedoe nu werkelijk de feestvierende gemeente? Wij zijn dus zondag niet naar de kerk geweest. Wij hebben niets voor anderen gedaan. De afwas staat nog vuil in de keuken. En toch was het een fijne, vrije zondag, waarvoor wij dankbaar zijn". „moeten" worden, vindt de schrijver. Misschien behoort het ook tor, de christelijke vrijheid om tegen elkaar te zeggen: we doen maar wat. De bijbel stelt de zondag zeer nadrukkelijk als rustdag, schrijft Brörens. Veel minder duidelijk vinden we in de bijbel de opdracht om juist op zondag naar de kerk te gaan. De kerkdienst op de eerste dag der week (dat is trouwens niet altijd zo geweest) berust op menselijke afspraken: goede afspraken, maar minder direct af te leiden dan het rusten. Is het beslist nodig, God te eren en te danken in een kerkdienst? Is déze vorm van samenzijn van de gemeente de enig juiste, ie beste? Onze kerkdienst dreigt een bijeenkomst van individuen te worden. Voor hst gezin als geheel is er nauwelijks plaats. Allerlei pogingen om tot nieuwe vormen in de eredienst te komen lijden -schipbreuk als het nieuwtje er af is. Over het algemeen komt van het gemeente zijn in onze grote kerken weinig terecht. Misschien moeten we veel meer aandacht gaan geven aan de kleine gemeentekring, die naast of miss:hien in plaats van de kerkdienst een rol gaat spelen. Het „mógen" van de zondag moet geen --- Vraag in Rome: kan paus dit volhouden? Wie kennis heeft genomen van de reis van de bijna 81-jarige paus naar Loreto en Assisi en wie de urenlange plechtigheden ter gelegenheid van de opening van het concilie heeft gevolgd, zal zich afvragen, hoe lang hij dit kan volhouden. Deze vraag hangt ook als een donkere schaduw over het concilie, al schijnt de paus zelf er zich geen zorgen over te maken. Het Amerikaanse blad „Herald Tribune" maakt zich nogal ongerust ovqr de gezondheid van de paus. Het constateert, dat de vier jaren van het pontificaat van Johannes XXIII tot de drukste uit de kerkgeschiedenis behoren en dat deze nu culmineren in de grootste kerkvergadering, die Rome ooit heeft beleefd. Als de paus zou komen te overlijden tijdens het concilie, dan zou het concilie automatisch worden opgeschort; een concilie kan niet anders dan samen met de paus vergaderen. Naar verluidt, zou de paus de hoop hebben uitgesproken, dat zijn opvolger het werk zou voltooien, dat hij is begonnen. Het concilie zou na de verkiezing van een nieuwe paus opnieuw bijeen geroepen kunnen worden, of ajs het Derde Vaticaanse Concilie opnieuw kunnen beginnen. De paus heeft meermalen verklaard, dat hij een goede gezondheid geniet. Hij mag graag vertellen dat zijn ouders beiden in de tachtig zijn geworden. Het is evenwel een publiek geheim, dat de paus lijdt aan een lastige prostaatkwaal en dat hij er al aan zou zün geopereerd als een operatie niet zulke risico's meebracht. Zijn lijfarts heeft de kwaal echter met succes behandeld zonder zijn toevlucht tot een operatie te nemen. Zijn reis naar Loreto en Assisi was een bewijs van de vitaliteit van de paus. Bekend is echter ook, dat de paus tijdens een nachtmis in de Kerstnacht 1961 in de Sint Pieter plotseling niet meer kon. Verder is bekend, dat hij geplaagd wordt door verkoudheden. --- Prelaat kwam alleen voor de plaat Bij de opening van het concilie wa 3 een Amerikaanse bisschop al bijzonder vroeg in de Sint Pieter aanwezig en hij nam — zeer on-Amerikaans — genoegen met een der minst mooie plaatsen, hoog boven de anderen. Later bleek, dat de „quiet American", zo vertelt „De Volkskrant", een filmcamera onder zijn toga had meegesmokkeld en de intocht van de paus en de echte bisschoppen kon filmen op een wijze, waaraan zelfs de zeer goed bedeelde Italiaanse televisie niet kon tippen. De „bisschop" was toen al ongrijpbaar voor de politiemannen, want die liepen in burger en zouden op de gemijterde banken te veel zijn opgevallen. Hij was beter af dan een camera-man van de KRO, die gewapend met twee verschillende toegangsbewijzen een mooi plaatsje op de colonnade had veroverd. Toen hij druk bezig was werd hij met camera en al gegrepen. Twee en een half uur werd hij in een lokaal opgesloten. Toen hij werd losgelaten was de plechtigheid al voorbij. --- Zeventig Nederlandse bisschoppen in Rome In aanvulling op het bericht, dat de Nederlandse en Indonesische bisschoppen elkaar in Rome zullen ontmoeten, kan worden gemeld, dat alle bisschoppen van Nederlandse afkomst, die in Rome zijn ter gelegenheid van het concilie, elkaar volgende week zullen ontmoeten. Het zullen er ongeveer zeventig zijn. Tot hen behoort verreweg het grootste deel van de Indonesische bisschoppen; van de 27 rk diocesen en prefecturen in Indonesië worden er namelijk 22 bestuurd door bisschoppen of prefecten van Nederlandse afkomst. De bijeenkomst wordt georganiseerd door mgr. Van Valenberg. die daarna ook nog een vergadering van de Indonesische bisschopnen zal belegge». Mor. Vpn Valenberg is apostolisch-vicaris van Pontianck geweest. --- UIT ANDERE BLADEN Kans voor Staveren-Enkhuizen? De veerdienst tussen Staveren en Enkhuizen wordt nog onderhouden. Voor iedereen, die de scheepvaart ln het algemeen een warm hart toedraagt is dat verheugend, maar het is vooral prettig voor het Noorden van het land, dat een goede verbinding te water met Noord- Holland dreigde te verliezen. Die dreiging is trouwens allerminst opgeheven; bij de Spoorwegen is men er nog steeds van overtuigd, dat deze dienst zo snel mogelijk moet worden opgeheven en men zal niets nalaten om te bereiken dat dit met ingang van de komende zomerdienstregeling zal geschieden. Dat zal dan het sluitstuk zijn van een reeds jaren lang gevoerde systematische actie om deze verbinding in betekenis te doen afnemen, aldus „S c h u t t e v a e r" (alg. schippersweekblad). „Het verzet, dat vooral in Zuidwest- Friesland, direct ontstond toen bekend werd, dat er opnieuw een poging werd gedaan om de veerdienst tussen Staveren en Enkhuizen op te heffen, zal dan in de komende maanden ook nog moeten groeien. Men mag daarbij niet uitgaan van de bestaande toestand: slechte verbindingen, minder aantrekkelijke treinaansluitingen en verminderde kwaliteit van het materiaal waarmee de dienst wordt onderhouden zijn er oorzaak van, dat vele reizigers die van het noorden naar het westen moeten reizen de voorkeur geven aan de verbinding over land. Met goede wil van de zijde van de spoorwegen zou men echter via Staveren en Enkhuizen een prima verbinding tot stand kunnen brengen. In deze kwestie is de houding van de verkeerscommissie van de Kamer van Koophandel in Friesland wel zeer teleurstellend geweest. De Kamer is door gedeputeerde staten om advies gevraagd over een eventuele staking van de dienst: gedeputeerde staten moeten op hun beurt de staatssecretaris van verkeer en waterstaat adviseren. Uit gegevens welke de verkeerscommissie van de Kamer ontvangen heeft van de directie van de spoorwegen blijkt, dat in de maanden juli en augustus de helft van het totaal aantal reizigers per jaar wordt vervoerd (recreatievervoer). De overige tien maanden van het jaar is de bezetting gemiddeld 600 reizigers per week, hoofdzakelijk weekeinde-vervoer (militairen, personeel hoogovens, deltawerken, enz.). Verder wordt opgemerkt, dat d» huidige veerboot plaats biedt voor maximaal 400 reizigers; dit aantal kan door toevoeging van meer reddingsmiddelen opgevoerd worden tot 800, hetgeen in de praktijk nimmer nodig is gebleken. Voor deze bootdienst zijn 14 personeelsleden (inclusief restaurantspersoneel) nodig; dit aantal wordt met ingang van de winterdienst 1962 ten gevolge van gewijzigde vaartijden teruggebracht tot 7. Het goederenvervoer op dit traject is sinds 1934 gestaakt; er vindt geen postvervoer plaats en het bagage en expresgoedverkeer is van zeer weinig betekenis. Tot zover het advies van de verkeerscommissie. Het is jammer, dat hierin alleen het standpunt van de spoorwegen is weergegeven; daardoor is het een eenzijdig stuk geworden. Verder is er geen enkele poging gedaan om mogelijkheden tot verbetering te zoeken; de slechte cijfers zijn immers duidelijk te wijten aan de slechte service, die de spoorwegen bij deze verbinding geven. Het is niet verwonderlijk, dat de Kamer van Koophandel niet met het advies van haar verkeerscommissie heeft ingestemd. Terecht heeft zij besloten, deze zaak nog eens nader onder ogen te zien. Met het uitbrengen van een definitief advies aan gedeputeerde staten zal men daarom nog even wachten." geen jaar zal zijn waarin de lonen op spectaculaire wijze kunnen toenemen: althans gemiddeld niet wat echter niet betekent dat er voor bepaalde bedrijfstakken niet méér ruimte dan 2 procent zou bestaan. Het is dus ook weer niet zo dat er helemaal niets kan gebeuren. De cijgers wijzen in elk geval niet op de noodzaak van bijzondere maatregelen. Slechts de omstandigheid dat er per 1 januari a.s waarschijnlijk een algemene loonronde' nodig zal zijn als compensatie voor de kosten van de sociale verbeteringen, vermindert de mogelijkheden tot verhoging van het loonpeil. De komende weken zullen leren op welke manier de SER zich voorstelt de economische ontwikkelingen — óók de lonen — in de hand te houden. De vakbeweging erkent dus dat de bomen in 1963 niet tot in de hemel zullen groeien, maar zij ziet evenmin noodzaak de natuurlijke afremming van de loonontwikkeling te versterken. Die afremming van de loonontwikkeling vloeit voort uit de teruglopende winsten en investeringen, waardoor de werkgevers bij de onderhandelingen geen gemakkelijke tegenstanders zullen zijn. Zij zullen hoe dan ook weinig bereidheid tonen forse verhogingen toe te staan. Onder deze omstandigheden is er geen enkele noodzaak om door middel van een speciaal daarop gericht beleid de loonontwikkeling extra te willen remmen". --- Engel van San Francisco door C. BUDDINGTON KELLAND 62. Anneke verbleekte, maar ze stak haar kin ferm vooruit. Mijnheer Pease, zei ze, u hebt het recht die vraag te stellen en ik ben niet beledigd. U hebt een bewijs gevraagd, dat geen enkele vrouw kan geven. Zoudt u het woord van eer accepteren van een heer, indien u reden had om aan zijn rechtschapenheid te twijfelen? Hij dacht hierover een ogenblik na. Ja, zei hij toen. Ik zou het woord van eer van een heer accepteren. En bent u ook bereid het woord van eer van een dame te aanvaarden? Het erewoord van een dame, zei hij, is nog heiliger dan dat van een heer. In dat geval, zei Anneke plechtig, geef ik u mijn woord van eer, dat ik nog nooit mijn schoonheid op oneerbare wijze heb aangewend om een man te beïnvloeden. Ik heb nooit een oneerlijke daad bedreven. Ik heb niemand bedrogen. Ik behoef me niet te schamen. « De jonge mijnbouwkundige zweeg enkele ogenblikken. Toen stond hij op en glimlachte en Annekes hart werd warm toen zij die glimlach zag. Met ouderwetse hoffelijkheid bracht hij haar vingers naar zijn lippen. U hebt mij overtuigd compagnon, antwoordde hij plechtig. Anneke zuchtte; haar knieën knikten, ze was geestelijk en lichamelijk uitgeput. Dat is genoeg geweest voor vandaag, zei ze. We moeten nadenken en plannen maken. Kom morgen terug als u wilt. Morton Pease was in staat Anneke in te lichten Dver de financiële structuur van de Virgin Queen. Oorspronkelijk bestond het kapitaal van de onderneming uit een miljoen dollar. Toen de mijn iedere maand tonnen erts produceerde was de koers van de aandelen gestegen tot het fantastische bedrag van tweeduizend dollar. Maar na de komst van het water, waardoor men gedwongen was geweest, de mijn te sluiten, kon men op de beurs een aandeel Virgin Queen kopen voor twintig dollar of minder. Ik weet, zei Pease met nadruk, dat er een ertslaag zit ter waarde van vijftig of honderd miljoen. Maar waardeloos zolang het erts onbereikbaar is, zei Anneke. Maar het is wel bereikbaar, hield hij vol. Voor een half miljoen kan mijn tunnel gebouwd worden. Wat is er op tegen dat bedrag uit te geven als je er meer dan het hondervoudige in zilver voor terug kunt krijgen? Tijdens de diverse malen, dat hij Anneke de hele zaak uiteengezet had, had zij begrepen, dat Pease geen vorderingen gemaakt had, omdat hem de weg versperd werd. Niemand had naar zijn plannen willen luisteren, geld had hij niet kunnen krijgen, doordat er machten aan het werk waren, die er belang bij hadden, dat de Virgin Queen niet meer in exploitatie gebracht werd. En omdat de Union Mill and Mining Company, met steun van de Bank van Californië, alle Comstock aandelen in handen had, moesten het deze twee lichamen zijn, die de exploitatie in de weg stonden. En zij waren zo machtig, dat het dwaasheid zou zijn het tegen hem op te nemen. Doch als er ooit een gunstige gelegenheid was geweest om een tegenactie te ondernemen, dan was het thans nu i.alston het druk had met zijn diamantmijn en iedereen aan edelstenen dacht. Het zou een veldslag worden, die niet alleen ge vocid kon worden met haar geldmiddelen en handic heid. Er waren bondgenoten nodig. En wie in Cal* fornië zou die twee machtigen durven tarten? Bovendien wilde Anneke geen bondgenoten zoeken — ■ die tenminste te vinden waren — voor ze precies vut, hoe ze zelf zou handelen. Eerst diplomatie, daan» pas openlijke actie. Alvorens zij tot onderhandelen «on overgaan, moest zij eerst met feiten op tafel kunnt komen. Vind u het erg voor gek aangezien te worden, mijnheer Pease? vroeg Anneke. Tt Het lijkt me niet leuk, zei hij ernstig. Waar ••* het trouwens goed voor zijn. . vii Als je je tegenstander zo ver kunt krijgen dat_ nu je uitlacht, zei Anneke, dan heb je de strijd al •*•*"■ gewonnen. . En wat moet ik dan doen om voor half J»r w staan? De Virgin Queen kopen, zei Anneke. Maar ik heb geen geld. . „u Daar zorg ik voor, antwoordde zij. Je kent de m» van aandeelhouders. Ze zitten met hun aandelen J" hun maag, en ze zullen blij wezen, als ze nog iets va» het zinkende schip kunnen redden. Koop geen aandelen op de beurs, tenzij het niet anders kan. Ga P-" soonlijk naar de aandeelhouders toe en koop onderf* hands. , . Het zal natuurlijk wel bekend worden, maar ri« zo vlug hoop ik. En in elk geval zullen ze u voo gek aanzien. Ik maak me volkomen van u afhankelijk, zei M° " ton Pease met een bezorgde trek op zijn g«icn' Hoe vlugger u doet wat ik zeg. zei Anneke, des spoediger kunt u uw tunnel beginnen te graven. Halverwege de middag werd er gebeld en Hepn" bah liet Amanda Stifflcr in de salon. , „„ia Ik kwam je nog iets vertellen in verband met k°'' zei ze. Vader heeft natuurlijk naar zijn familie gew legrafeerd. Hij - het lichaam — wordt naar Londen gestuurd. Vader vond het beter zelf mee te g«»n' Dat is wel het minste wat hij doen kan. Dat is zo, beaamde Anneke. „,, Enne - Amanda was er een beetje verlegen rrie - ik ga met hem mee. Vader had liever gezclscn»K en kon toch niet anders dan zelf gaan. ~.,« (Wordt vervol**» --- HOLLEPINKEL --- INGEKOMEN BOEKEN UITG. HET SPECTRUM, UTRECHII ilobel Esther Allan, De beallssaads lomir. Uit het Engelf.. Ing., 183 Mr. nut plaatjei, / 1.25. Sheila wü schnjflter worden, maar moet iteno en typen leren. Gelukkig mag zij na volbracht» irhooltiid eerst vacantie nemen en W brengt deze in lerland door. En daar komt de toekomst er anderi uit te nen. Oudere meisjes. (Priama-Juniorei, 20». kfiltón Lomask. Het spookhotel. Uit het E-tlgels. Ing., 133 blz., geïllustreerd, M-M- Een meisje dat haar vader ver oren heeft, ziet haar moeder in moeiivjwwden geraken als deze een hotel in bezit krijgt. Een vreemd hotel waar nes geheimzinnige gebeurtenissen voordoen. Het meisje doet dan, met behulp van een aardige jongen, goed detective*» era. Leeftijd 11—14 jaar. (Prisma-Juniors., 210). fT. E. John-a. Biggles er op ar. Uit het Engels. Ing.. 192 blz.. geïll.. / U - Majoor-vlieger Biggleaworth en zijn vrienden zitten na de oorlog te wachten op oe dingen die nu zullen gebeuren — «» Scotland Yard echter de opdracht krul* een vliegende politie-afdeling op w richten en er meteen een sevaariij" opdracht in de lucht hangt, zit de apin ning er dadelijk weer in. Jongena " 18 jaar. (Prisma-Juniorea, 211). Mazo de la Roche. De •*' «f •iL'SS van Ja)na. Uit het AmerUaana. Tweede druk. Ing.. 220 blz-, ("*T Een nieuwe mijlpaal in de *»""lie.*ïï, niek van de Whiteoaks. De «*»cl"«d'"ï speelt zich af ln het Canadese O"";,, en is uitgedijd tot een kroniek van or generaties in zestien delen. Dit o. ■peelt in de Jaren rondom IMO- t"1-' ma-boek, 787). ---