f Advertentie LM.) Hüfti. -iliv e**.::l::l:,i^illliiilllHil^l!l^i::ii:i::-' 'rfn4|-- . ..;*«*****««*|*^******«^^.^ :***j|Tij^. 'y^t. :::i;j}!}j|ji^^ tu^F mïïïïTiili; M Mijn motor; loopt nu ' op zn zondags' Lekker rustig! Als weekend- \ rijder houd ik er van kalm te s rijden. Maar op die drukke zondagswegen moetje ook snel kunnen optrekken. Daarom f n mijn tank: BP Super Mix 25. * Mijn motor zoemt van tevredenheid. En optrekken - als een lieve lust! Probeer zelf ook eens welke van de 5 soorten BP benzine precies bij uw motor* past. U rijdt dan veel plezieriger en economischer. Tot ziens... bij de BP pomp! -Wm-\\m%m-^-^-^-W-\mm-m-t-m-m-m-\m\ ■■#"■■ __^J \mW -mm\\\\\ --- Rechtvaardiging Ziehier, voor ons gevoel, de kern van de toespraak, die de winnaar van de dr Joost Hiddes Halbertsma-prijs 1962, dr M P. van Buijtenen, rijksarchivaris in' Friesland, gistermiddag in de overvolle raadzaal van het stadhuis van Bolsward heeft gehouden. Doorgaans pleegt men de woorden die de gehuldigde na ontvangst van de prijs spreekt, aan te duiden als een dankwoord. Bij dr. Van Buijtenen was het echter veel meer dan dat; het was een rechtvaardiging van zijn werk in Friesland en van de arbeid van vele anderen op de Friese kulturele akker, op het veld van geschiedenis, heemkunde, taalkunde en literatuur. Wij geloven, dat zij, die met grote verwachting, om niet te zeggen enige spanning, hadden uitgezien naar de toespraak van de prijswinnaar, volledig aan hun trekken zijn gekomen. Viel die verwachting ook niet op te maken uit de extra grote toeloop op deze middag? Zeker, ieder jaar weer is er een volle raadzaal, die de uitreiking van Gysbert Japicx- of J. H. Halbertsmapriis bijwoont, maar in Bolsward •weet men altijd nog weer meer stoelen te plaatsen en genodigden te „bergen en dit jaar kon er dan ook beslist niemand meer bij. Het was onder deze omstandigheden voor mr. J. A. Geukers, burgemeester van de Gysbert-stad, een plezierige bezigheid een welkomst- en openingswoord te spreken. Burgemeester Geukers kon onder meer welkom, heten de Commissaris der Koningin, mr. H. P. Linthorst Homan, de Gedeputeerden mr. Okma.mr.Van Krevelen en de heer Van der Mark, tal van leden van Provinciale Staten, mr. Van der Ent, persoonlijk vertegenwoordiger van de minister van onderwijs, kunsten en wetenschappen, wethouders der gemeente Leeuwarden en burgemeester Atema van Hindelopen. met twee ingezetenen in de 18de eeuwse dracht van de stad, waaraan Van Buijtenens eerste Friese publikatie was gewijd. --- „Fierljepper" In de toespraak, waarmee nur. Linthorst Homan het overhandigen van oorkonde en prijs inleidde, verklapte deze uit het rapport van de advieskommissie, bestaande uit de heren drs. H. Oldenhoff, dr. J. Naarding en mir. dr. K. de Vries, dat in dit stuk de prijswinnaar wordt vergeleken met een „fierljepper", die soms verder springt dan de polsstok van zijn gegevens lang is en toch droog over de Winsumer vaart komt. De heer Linthorst Homan haalde met instemming de karakteristiek aan die de Leeuwarder Courant van dr Van Buijtenen heeft gegeven, namelijk: een Rotterdammer, die met de Friezen een Fries is geworden. Wanneer men de lijst van publikaties van de onderscheidene nagaat, kan men niet anders dan grote bewondering hebben voor diens werkkracht en geleerdheid. De bekroning is dan ook wel verdiend en het tijdstip leent zich daar bijzonder goed voor want helaas gaat dr. Van Buijtenen Friesland verlaten, aldus de Commissaris der Koningin die vervolgens een overzicht gaf van de ambtelijke loopbaan van de door hem toegesprokene. Diens studie over de Fries-Groninger grens in de Lauwerszee is druk geraadpleegd bij de vaststelling van de provinciale grenzen in dit gebied. Deze spreker eindigde met de hoop uit te spreken, dat de heer Van Buijtenen ook na zijn vertrek gelegenheid zal vinden door te gaan met zijn studies en publikaties. Hierop reikte mr. Linthorst Homan dr. Van Buijtenen oorkonde en prijs over. --- „Treflik hoeder" Toen het applaus verklonken was, kreeg de voorzitter van de jury, drs. H. J Oldenhoff, te Heerenveen, het woord voor een karakterisering van het werk van de onderscheidene. Na een korte inleiding in het Fries gaf deze spreker een opsomming van de publikaties van Van Buijtenen om daarna op te merken, dat deze historikus over het algemeen weinig onbekende archiefstukken naar voren heeft gebracht. Maar wel verstaat hij de kunst, als gevolg van een „ontstellende belezenheid", nieuw licht op duistere zaken te laten vallen. Wat de vormgeving betreft, Van Buijtenen's zinsbouw is wel eens topzwaar, maar wat wil men als iemand zo met zijn onderwerp meeleeft? Zijn studies zijn vaak voor de niet-vakman moeilijk te volgen en zijn werk dringt daardoor minder in het volk door. Nadat de heer Oldenhoff had vastgesteld, dat al dit werk met een grote liefde voor Friesland is verricht, besloot hij zijn karakterisering met de woorden: „Dr. Van Buijtenen kaem mear as hwa oars yn 'e bineaming for de priis. Fryslan komt in lokwinsk ta mei san treflik hoeder fan it erfskip". --- „Yntegraesje" Prof. dr. J. H. Brouwer, dy't üt namme fan it wenstige rychje organisaesjes hjirnei in wurdeainringswurd spriek, sei dat mei wille dwaen to sillen. Wy binne forboun yn in jierrenlange freonskip en hawwe inoars learling en learmaster west. Oer ien punt woe prof. Brouwer it yn it bysünder hawwe: de forhalding fan de priiswinner as net-Fries ta de Friezen. Der komme hwat langer hwat mear net-Ftriezen yn Fryslan to wenjen. En ynkommelingen en Friezen hawwe beide har rjochten. Der wurdt de Fries wolris neijown, wy soene foar de „immigranten" oer net altyten like hoflik wêze, mar de Friezen hawwe hwat to de swakke partij. En hwat dat to fordigenjen en hja f iele har faken min oan takt oangiet, ek de ynkommelingen binne net altiten like taktysk en hoaök. Jo, dr. Van Buijtenen, ca sei prof Brouwer, sdlle -wy misse as foarbyld fan hoe, mei bihald fan persoanlikheit en eigenheit, de yntegraesje müglik is. Hjir tanke wy Jo faeks it measte foar. As persoanlik geskink foar de priiswinner dy't der nea ta kommen is om in bibleteek to foarmjen(!) lange prof. Brouwer hjirnei in eksemplaer yn perkaminten ban oer fan Hooft syn „Historiën". --- Woord aan winnaar En hierna was dan het woord aan de winnaar, dr. M. P. van Buijtenen, aan wiens opmerkelijke toespraak wij in het begin van dit verslag al het een en ander hebben ontleend. Het is een toespraak geworden, waarbij de toehoorders herhaaldelijk in de lach schoten. Want deze spreker konstateerde bijvoorbeeld, dat de echte historici zich gaarne een tikje distantiëren van archivarissen, die zij als „de navelschouwers der oorkondenboeken" beschouwen. Hij herinnerde, sprekende over zijn werk, aan de uitspraak van een kollega, die, toen er een wel en hecht doortimmerd studiewerk van zijn hand verschenen was, zei: „Als zon boek klaar is, heb ik het gevoel een brief te hebben gepost in een bus die nooit gelicht wordt". Maar de heer Van Buijtenen zei er ook bij, dat dit toch te overdreven was voorgesteld en dat hem in een reeks van jaren in Friesland van verschillende kanten ruime steun, erkenning en aanmoediging was toegevallen. In het vervolg van zijn toespraak voerde deze spreker zijn gehoor naar het Rotterdam van zijn jeugd (welke Rotterdammer kan over zijn geboortestad ooit zwijgen?) schetste zijn ontmoeting met Clio, de muze van de geschiedenis, en ging vervolgens in op bezwaren, die kritici soms laten horen, namelijk, dat aan het kritisch onderzoek te kort wordt gedaan om plaats aan de fantasie in te ruimen. Daarbij rekende de prijswinnaar af met het aan zijn adres wel geuite verwijt: „Een enthousiaste visionair, zo vervuld van zijn visie, dat de lezer niet steeds de snelheid en verzekerdheid kan volgen, waarmede de gegevens dienstbaar worden gemaakt aan de theorie". Dr. van Buijtenen sloot zich hier bij Van Eyck aan, die de vooruitgang prees, mede dank zij Huizinga, sinds de tijd, dat de geschiedkundigen de verbeelding als drijfkracht bij hun vorsersarbeid plachten uit te sluiten. In de waarde van de historische „sensatie", in de hoedanigheid van levensbehoefte, die aan deze drang tot kontakt met het verleden toekomt, ligt het eerherstel van het „antiquarische Interesse", indertijd door Nietzsche minachtend op zij geworpen. De bescheidenste historische arbeid, die van de geneaoloog en r*e heraldicus, die van de lokale dilettant, kan door deze geestelijke okkupatie verheven en geadeld worden, aldus deze spreker. --- Sneupers In het vervolg van zijn betoog prees de heer Van Buijtenen de verdienste van wijlen dr. A. L. Heerma van Voss, door hem een „irenicus" genoemd, die bijvoorbeeld aan zijn leerling gelegenheid bood terwille van drie stukken anderhalf jaar aan de studie van het Leppaverbond te wijden. En zulks keer op keer. Niemand meer dan hij, die bewust bruggenbouwer is geweest tussen professionals en amateurs, erkende de waarde van oriënterende publikaties van historici, ook ten behoeve van de „sneupers"!! Juist ten aanzien van deze „sneupers" zei dr. Van Buijtenen, dat het dubbel prettig is als historikus te leven in een streek, waar zoveel belangstelling voor het vak bestaat. Hij sprak de hoop uit, dat dit zo bou blijven, „gezien in het verband van de komende ontwikkelingen in Europa", en hij getuigde van zün plezier te mogen werken in Fries Genootschap, Fryske Akademy en met Frisia Catho- Hca. --- Ook kunstprijs Na nog de vraag te hebben gelanceerd, of er naast de prijzen voor literatuur en geschiedenis geen plaats zou zijn voor een Friese prijs voor de beeldende kunst — „een Bote van Bolswardprijs, die qua omvang dan een boter tot Bolsward-prijs moge worden" (grote vrolijkheid) — eindigde de winnaar zijn toespraak met een dankwoord, waaraan hij ook hier geen traditionele vorm gaf. Zo herinnerde hij aan zijn opdracht in zijn eerste boekje over Friesland (Hindeloopen, Frieslands elfde stede), die luidde „Aan de nagedachtenis van Joost Hiddes Halbertsma". „En laat die goede dominee Joost van de weeromstuit nu ook aan mij denken", aldus tot hilariteit van de aanwezigen, de heer Van Buijtenen. --- J.H. HALBERTSMA PRIJS UITGEREIKT Besef van eigenheid in Friesland is bevorderlijk voor geschiedbeoefening Winnaar dr. M.P. van Buijtenen dankbaar voor steun en erkenning (Van een onzer redakteuren) Waarom wordt de geschiedenis hier zo fervent beoefend en moedigt men dit aan met bekroningen? De reden hiervan is doodeenvoudig een bestaand besef van eigenheid in Friesland, historisch eeuwenlang gegeven en versterkt door het taaibesef. Voor wie goed toeziet, is het ontluiken of weer opbloeien van zon gevoel van eigenheid en eigenwaarde momenteel heel sterk in de provincie Noordbrabant en merkwaardig genoeg in de lappendeken di» Limburg was. Misschien kan deze ontwikkeling in de delen (die de prUVincies zijn) straks voor het geheel van Nederland positief van belang zün, als wij in een verenigd Europa een eigen gezicht willen presenteren en willen behouden. Er zullen toch vingers moeten zijn, wil men een vuist maken. Dan ook zal wellicht de Nederlandse taal in een positie worden gedrongen, waarin de Friese nu al eeuwen zich bevindt. Ik vraag mij af, of de Maatschappij van letterkunde te Leiden en de P.C. Hooftprijs dan in de randstad ook zon ridikule indruk zullen maken als de Fryske Akademy en de Gysbert Japicxprijs uit het Friesland van nu dat thans doen. De Utrechtse hoogleraar Pompe maakte naar aanleiding van de rel rond het Fries van enige jaren geleden de saillante opmerking: ~de houding die wij nu in Nederland ten aanzien van het Fries innemen, zal de maatstaf zijn van de behandeling van het Nederlands in het nieuwe Europa". Zou de ondergang van de Nederlandse taal kultureel gezien dan van zoveel meer belang zijn dan het Fries? De kleinachting van een taal hangt altijd samen met sociale depreciatie. Ik geloof dan ook, dat Fedde Schurer zaterdag bij de onthulling van Troelstra's standbeeld raak schoot, toen hij Pieter Jelles' keuze van het Fries voor zijn gedichten koppelde aan diens grote sociale bewogenheid." De commissaris der koningin wenst dr. M. P. van Buytenen (midden) geluk, tijdens de overhandiging van de prijs. Links mevrouw Van Buytenen. --- Ploegsma yn Amsterdam joech yn 1961 it bêst forsoarge Fryske boek út Sünt 1952 kent de Fryske Akademy elk jier in priis ta oan it best forsoarge boek, dat yn it Frysk skreaun is of oer Fryslan hannelet. De karkommisje hat oer de produksje fan forline jier de priis takend oan de ütjowerij Ploegsma yn Amsterdam foar it meartalige boek oer it Fryske hynsder fan M. J. baronesse van Heemstra mei foto's fan Frans Popken. Ut namme fan de Akademy is de priis — in sulveren medalje mei oarkonde — justerjoun by gelegenheit fan de iepening fan de Fryske Boekewike to Boalsert ütrikt fan mr. T. H. Kingma oan de hearen Brinkman fan de ütjowerij Ploegsma. Fan de karkommisje waerden fierders mei care neamd „Op fjouwer winen" fan ütjowerij A. J. Osinga n.v. to Boalsert, „Ek in minske" fan ütjowerij Laverman n.v. to Drachten en it boekje oer it Princessehof fan de Ottema Kingma Stichting to Ljouwert. De achtjarige Andries Koopman uit Nijetrijne vond een grote parasolzwam, die een hoed had van van 27 cm middellijn. Dit is zelfs voor een grote Parasolzwam een respektabele maat. --- Commissaris der koningin: boekencolportage Opening van twintigste „Fryske Boekewike" Na de koffiemaaltijd en voor het kabaretprogramma heeft de commissaris der koningin gisteravond in de Doele te Bolsward de twintigste Fryske Boekewike officieel geopend. Mr. H. P. Linthorst Homan vond dat kennelijk een plezierige zaak, hoewel het beslist niet de eerste keer was, dat hij voor deze boekenweek het officiële startsein gaf. Dat zou een sleurbezigheid kunnen zijn, ware het niet, dat rond dit gebeuren — dus rond het Friese boek — verbeteringen kunnen worden geconstateerd, waartoe zonder twijfel ook de boekenweek heeft bijgedragen. De commissaris toonde zich verheugd over de nieuwe geest, die er de laatste jaren in de Stifting It Fryske Boek is gevaren. Als heel plezierige uiting daarvan zag hij o.a. de keurig verzorgde boekengids, die ter gelegenheid van deze boekenweek is verschenen. Een gids, die leert, dat er een schat aan Friese literatuur, lectuur, gedichten en wetenschappelijk werk is. De gids leert ook, dat het wel zeer bescheiden aantal uitgevers van Fries werk de laatste tijd weer groeiende is. Dat alles gaf de eerste burger van dit gewest moed. Evenals het feit, dat er de laatste tijd twee dissertaties in het Fries zijn verschenen, welke verdedigd zijn aan de gemeentelijke universiteit van Amsterdam. De commissaris betreurde het zo tussen neus en lippen door, dat dit niet aan de Friese universiteit was geschied. Hij had nog meer wensen. Zo oordeelde hij een verhoging van de omzet aan Friese boeken dringend noodzakelijk. Dit ten bate van het Friese volk, de schrijvers en uitgevers. Naast de verkoop via de boekhandel beval hij het systeem van colportage door de „selskippen" en „bounen" van harte aan, opdat er een groter afzetgebied voor het Friese boek wordt opengelegd. Vooral de jongerein zou mr. Linthorst Homan in dit werk willen betrekken. De commissaris vond de activiteit, die tot ontwikkeling wordt gebracht voor de „jongereinlektuer" de moeite waard en vroeg verder de aandacht voor werken, die nu nog in stencildruk moeten verschijnen. Hij zou deze graag in nog eervoller habijt zien, terwijl hij verder graag herdruken zou zien van werken van betekenis. Reden tot voldoening geeft het, dat naast de nog steeds in grotere oplagen verschijnende romans in serie-verband de belangstelling voor werk met meer pretenties toeneemt. Dit alles deed mr. Linthorst Homan genoegen. Hij liet zich beslist ook niet ontmoedigen door tegenstellingen tussen bepaalde groepen. De openhartige wijze, waarop die groepen, anders gezegd, waarop men in Friesland over het algemeen voor zijn mening uitkomt, zeide de commissaris te waarderen als een van de beste karaktertrekken van het Friese volk. Deugden willen ook wel eens ondeugden worden. De commissaris zeide te hopen, dat uit de openhartige meningsuiting geen kloven zullen ontstaan, omdat de uiteraard beperkte kring van Friese literatoren zich die „weelde" niet kan veroorloven. Dat samenwerking ondanks eventuele verschillen van inzicht heel goed mogelijk is, leert „It Fryske Boek", dat hij met heel Friesland veel succes toewenste met dese boekenweek. --- „Hwat hoeden en mijen" knap; matich útfierd „Nim it foar leaf: it wie mar sljocht en rjocht!", sa waerd der justerjoun yn de slotsang songen fan it kabaretpro;-i*nmi. „Hwat hoeden en hwat mij en", dat by gelegenheit fan de iepening fan de tweintichste Fryske Boekewike yn De Doele to Boalsert oer de fuotljochten brocht is. Sok sizzen past yn dizze stêd en dêrmei kin dan hwat bidoeld wurde, der't de lju nei ieuwen noch har greate niget oan hawwe, it kin ek tige letterlik opnommen wurde: wy hawwe üs best dien, üs formogens rikke nou lenris net fierder, wol it moedich bisykjen, dat nei it mislearjen ütskaeide üs net to kwea-óf nimme. De lju, dy't oan it kabaretprogramma meiwurke hawwe sille it rjocht en sljocht as dy fan Boalsert sünder mis tige letterlik bidoeld hawwe., Hja hawwe dan lykwols to biskieden west, hwant it programma, dat fan njoggen man gearstald wie, kin oer it algemien knap neamd wurde. Alteast fan tekst, dy't bitiden lang net sljocht en rjocht wie. Spitigernóch sloech dat gauris wol op de presentaesje. Hwat hie der üt dizze teksten folie mear helle wurde kind as de meidoggers him better kend hiene. Tekstkennis is nou ienris in bitingst om in skets en in lietsje goed bringe to kinnen. Dat bringen komt pas as de tekst der yn sit en der oefene wurde kin. Oan it ien en it oar hat it by dizze ütfiering düdlik mankearre. Tige spitich, hwant de wurklist bea goede mooglikheden. Dat dy somtiden ek noch knap oer de fuotljochten kamen, is to tankjen oan de routine fan inkelde spylders, dy't op de ynstekker spylje kinne. Dat kin ünder sokke omstannichheden in fortsjinste wêze. Dy fortsjinste hiene de lju, dy't faek op 'e planken steane yn it koarte wurk; de semy-birops. De amateurs koene har helte minder der ütrêdde, al hoe düdlik somtiden ek to merkbiten wie, dat hja wol kapasiteiten hiene. De iene mear as de oare en by in inkelde die al bliken, dat hja neist toanielspylje ek noch sjonge kinne. Der sieten ek knappe sjongers ünder, mar dy koene wer net aktearje. Nou moat net tocht wurde, dat it allegearre neat mei neat wie. Der is al düdlik sein, dat de teksten fan Paulus Akkerman, Hein Cats, W. Jensma, S. J. van de Molen. Tiny Mulder, Sybe Sybesma, D. A. Tamminga, Piter Terpstra en Bouke Tuinstra oer it algemien knap wiene. Bislypjen en hwat ynkoartsjen — hwerom piele wy jit altiten mei safolle koupletten yn in lietsje? — hie mooglik west, mar soks komt der mei it rippetearjen üt en rippetearre is der tomin. Sa mei men eins net foar it publyk komrne; yn elk gefal net foar in seal mei folk, dy't mei rjocht en reden hwat forwachtet. Trije jier forlyn is der op it boekefeest in kabaretprogramma bean, dat klonk as in klok. Dy forwachtingen wiene der nou wer en dy mooglikheden wiene der ek! It sil dus in oare kear oars moatte. Better, hwat de ütfiering oangiet. Dochs hat de presintaesje fan justerjoun wol hwat goeds leard. Hy hat toand, dat der ünder de jongerein guon sitte, dy't op 'e planken hiel wol hwat prestaerje kinne soene. Hwat dat oangiet hoecht allinne mar tocht to wurden oan it lietsje „Rékréanten", dat fan in jongfeint en jongfaem knap brocht waerd, binammen de earste wie tige aerdich yn syn presentaesje. Nou't der dochs de titel fan in liet fallen is, moat ek „Widzesang fan in ierdbiwenner" neamd wurde, „Lytse geography", „De nije Feike Weidman" en net to forjitten ek „De saek M.P." in geastich huldeliet op de winder fan de Joast Halbertsma-priis, mr. M. P. van Buytenen. De lietsjes wiene better as de teksten fan de sketsen. Eins wie it mar ien lange skets, dy't as kapstok wurke om de lietsjes oan op to hingjen. In aerdige fynst om de deputearre foar kultuer mei in riedsman audysjes halde to litten yn forban mei de subsydzjepolityk. Dy saneamde audysje joech skoandere mooglikheden om der de lietsjes, snedige setten en bokkings yn kwyt to kinnen. De mooglikheden wiene goed skepen; hja waerden spitigernóch net folslein grypt. Regisseur Lammert Popma sil syn moed wol net alhiel hawn hawwe. De spylders likemin, hwant soks freget folie mear tarissing en mei elkoar rippetearjen. Elkenien koe wol syn moed hawwe oer de muzyk fan S. J. van der Molen en H. J. J. Fijlstra en de knappe, slachfeardige bigelieding, dy't lêstneamde ta great geniet op de piano demonstrearre. A.V. ..De greate dichter" fan Tiny Mulder brocht Lammert Popma en Tine Winters mei trije „meesterlike" nozemfamkes op it toaniel op de boekejoun yn Boalsert. --- Haedpriis KFFB-kleurkriich (in fyts) foei yn Snits Joanna Boersma, learlinge fan de rk ulü-skoalle yn Snits hat de haedpriis fan de KFFB-wedstriid (in kleur-, knip- en plakkriich). in nije fyts woun. Dit feit is in 'e skoalle fierd mei de hiele klasse, heit en mem en inkelde oaren. It filmprogramma en de traktaesjes foelen der by allegearre tige yn en foar Joanna wie de forrassing noch folie greater: in nije fyts yn sté fan Fransk, Dütsk en Algebra. Op dezelde dei binne foar 250 goede ynstjüringen boekebonnen (reduksjebon fan twa goune foar de oankeap fan in nij Frysk boek) ütrikt. Op de kruising Nieuwe Weg—Wijde Pct—Cammingastraat te Harkema-Opeinde ontstond gistermorgen omstreeks elf uur een botsing, toen de 46-jarige automobilist M. van der Sluis uit Boelenslaan geen voorrang verleende aan de 35-jarige vrachtautobestuurder M. Douwes uit Harkema-Opeinde. Beide auto's werden beschadigd. De bestuurders liepen geen letsel op. Bij de afrit van de rijksweg naar Doniaga raakten twee wagens met bietenkoppen los van een trekker. De wagens kwamen over elkaar heen in een sloot terecht en moesten met een kraanauto en de trekker weer op de weg worden gebracht. De verongelukte wagens behoorden toe aan de veehouder Hoekstra te Huisterheide. --- Aanrijding tussen auto en bus Sneek Vannacht om even na twaalf uur heeft de bestuurder van een Volkswagen, die met flinke snelheid van de Oosterdijk in Sneek de Rijksweg 43 zou oversteken, geen voorrang verleend aan een toerbus, die met matige snelheid op deze voorrangsweg reed. De personenauto werd aan de voorzijde ernstig beschadigd. De bestuurder, de heer E. IJ. A. uit Wommels, bleef ongedeerd. Mejuffrouw F. F. uit Sneek, die zich ook in de auto bevond, kreeg lichte verwondingen. ---