Kerkelijke mutaties
Ned. Herv. Kerk. Bedankt voor Harkema-Opeinde: F. H. Scheffer te Erichem en Asch. Geref. Kerken. Beroepen te Augustinusga-Surhuizum: G. Haaksma te Nieuw-Amsterdam; te Weesp: K. Smit te Voorschoten. Geref. Kerken (vrüffemaakt). Beroepen te Tiel-Zaltbommel: D. Noort te Drogeham. Chr. Geref. Kerken. Beroepen te Boskoop: G. J. Buys te Murmerwoude; te Urk: B. Bijleveld te Bussurn. Bedankt voor 's-Gravenzande: M- Vlietstra te Urnuiden; voor Schiedam: J. P. Geels te Haarlem. .............■■■■.—«.■■■.ttiiitiimmiiiii.ii.iiiiiiii
---

RECHTER TIE

---

PILOOT STORM
-3771. David Lodge werd bijna binnen dezelfde sekonde uit de diepste ellende naar jubelende vreugde gestuwd. Met zijn bloeddorstige achtervolger zó dicht op de hielen, had hij reeds gemeend verloren te zijn, temeer daar het paralpistool slechis een tijdelyke bescherming bood. Maar nu was de situatie met één slag veranderd, want hy had zyn zuurstofhelm weer gevonden. Het lot had hem er bijna letterlijk met de neus op doen ploffen! Als een kostbaar relekwie pakte hij de transparante bol op en hiel deze op, zodat het water eruit liep. En inderdaad, dit was het simpele onderdeel van zijn uitrusting, dat het verschil tussen leven en dood voor hem had betekend! Nu zou hij zyn kosmische reis tot het onvermijdelijke einde kunnen volbrengen! Zover was het echter nog niet! Gedurende enkele ogenblikken was hij vergeten, waar hij zich bevond en dat het gevaar nu van twee kanten op hem loerde!
---

Nieuws uit de kerken Paus: wat moet ik zeggen over geboorteregeling?
Paus Paulus VI heeft voor zün reis naar New Vork voor het eerst een interview toegestaan aan een „wereldlüke" krant, het Milanese dagblad „Corriere della Sera". Over de kwestie van de geboorteregeling zei de paus: „De wereld vraagt zich af, wat wü ervan denken en wü hebben de plicht, een antwoord te geven. Maar wat? De kerk is in geen eeuwen voor dergelijke problemen gesteld. En het gaat over een materie, zouden we zeggen, die vreemd is voor de mannen van de kerk en zelfs menselijk verwarrend. Zo doende vergaderen de commissies en stapelen bergen rapporten zich op. Men studeert veel, zeker, maar daarna zullen wü moeten beslissen. En wü moeten alléén beslissen. Beslissen is niet zo gemakkelijk als bestuderen. Maar wij moeten iets zeggen. Hoe?... Het is waarlük nodig, dat God ons verlicht."
Over interne strijd op het concilie: „Als die er was, zoals vele mensen zeggen, zou de paus zich erom bekommeren. Hij zou het duidelijk zeggen. Daarvoor is hij er."
Over de Curie: „U kent allen de beschuldigingen van centralisme, van romanisme. Op het ogenblik krijgt het probleem zijn ware proporties. Een bezoek aan Rome is voldoende om te zien, dat de kerk veel beter „loopt" dan in het verleden en dat bepaalde tekorten niet dramatisch zijn." De kerk wordt niet meer beheerst door koningen en keizers en er bestaat geen nepotisme en simonie meer, aldus de paus. „Technische hervormingen zijn nodig om beter te kunnen werken. Er zullen persoonlijke wrijvingen zijn. Er zullen zich geen ernstige problemen voordoen. In het tegenovergestelde geval zullen wij er op bedacht zijn, die problemen te regelen."
Over de oecumene: „Men moet zich geen illusies maken, maar de atmosfeer is veranderd." De paus herinnerde in dit verband aan de aanwezigheid van waarnemers van andere kerken op het concilie. Hij vertelde hoe eên Zwitserse waarnemer op hem was toegekomen en hem de hand toestekend had gezegd: „Bonjour, het is vijf eeuwen geleden, dat wij elkaar voor het laatst gezien hebben."
Over kerk en staat in Italië: „leder moet op zijn eigen terrein blijven. Wij wensen, dat de Italianen hun experimenten in vrijheid voltrekken. Wij herhalen voortdurend tegenover onze priesters: „Vraagt niets, begeeft u niet op wegen, die de uwe niet zijn."
---

Had de apostel Paulus ongelukkige liefde?
„Volgens Age, onze dorpstheoloog, moet de apostel Paulus iets tegen de vrouw hebben gehad", zo vertelt ds. W. Wilman, hervormd predikant te Oudeschoot in „De kerkklok". „Age grondt deze mening op verschillende uitspraken van Paulus zelf. Hij voert daar de volgende bewijsgronden voor aan: 1 Cor. 7:1: het is goed voor een mens, niet aan een vrouw verbonden te zijn. 1 Cor. 7:29: laten zij, die een vrouw hebben, zijn als zonder vrouw. 1 Cor. 11:9: de man is immers niet geschapen om de vrouw, maar de vrouw om de man. Efeze 5:22: vrouwen, weest aan uw man onderdanig. Efeze 5:33: de vrouw moet ontzag hebben voor haar man. 1 Tim. 2:12: ik sta niet toe, dat een vrouw onderricht geeft, of gezag over de man heeft. In 2 Tim. 3:7 spreekt Paulus zelfs over vrouwtjes, die zich ten allen tijde laten leren, zonder ooit tot erkentenis ier waarheid te kunnen komen.
Op grond van deze en meerdere uitspraken van Paulus komt Age tot zijn conclusie. Hy meent, dat Paulus, hóe knap deze overigens was, de vrouw niet gekend heeft. Had Paulus de vrouw gekend, zo redeneert Age, dan zou hij beseft hebben, dat h;j het onmogelüke van een vrouw vroeg, wanneer hy eiste, dat zy zou zwijgen in de gemeente. Bovendien is Paulus vrijgezel gebleven, hoewel hij een beetje spytig opmerkt, dat hij net zo goed als de andere apostelen het recht had getrouwd te zijn. Waarom is Paulus, zacht uitgedrukt, zo onvriendelijk gestemd tegen de vrouw, waarom is hij vrijgezel gebleven, heeft Age zich afgevraagd? Met zekerheid durft Age, onze dorpstheoloog, het niet te zeggen — goede theologen weten heel weinig met zekerheid te zeggen — maar Age vermoedt, dat Paulus een ongelukkige liefde gekend heeft met het gevolg, dat hy daardoor een beetje op Reintje de Vos is gaan gelijken, die de druiven te zuur vond.
---


(Advertentie LM.) aB *W£__________g_t lextraee _______________________M__!
---


(Advertentie LM.)
---


(Advertentie LM.) <iEEF * 'M Hf Mij MAAR (g) T©sn cfacecéadedï4m6 f Een verrukkelijke chocoladedrank mof slechts 1% vet. Fris en pittig van smaak. Tosti lest de dorst, is lekker luchtig en eerbiedigt de slanke lijn!
---

Verzadiging huizenmarkt
Het is niet overdreven te stellen dat in geheel Nederland de belangstelling voor het onroerend goed belangrijk is teruggelopen, aldus „Elseviers Weekblad" (lib.) De tendens is vooral merkbaar in de sector van de lege woonhuizen en flats, zowel in de grote steden als in de kleinere plaatsen. Over het algemeen is er een ruim aanbod in verscheidene prijsklassen, waartegenover een verminderde aankoopdrift staat.
„Ongetwijfeld is de belangrijkste oorzaak van deze sterk gewijzigde omstandigheden te vinden in de voor ons land hoge rente voor eerste hypotheek en de zware condities die de hypotheekbanken stellen. Toch kan deze omstandigheid niet als enige reden worden gezien. Het is alsof voor bepaalde categorieën in de woonsector een verzadiging is ingetreden. De tiid zal leren of dit inderdaad het geval is. Met name in kleinere gemeenten bestaat een in verhouding nogal vrij groot aantal nieuwbouwhuizen waarvoor onvoldoende interesse bestaat. In vele plaatsen staan eengezinshuizen leeg of is de aanbouw reeds ver gevorderd zonder dat een kooplustig gezin voor bewoning is gevonden. Maar ook voor reeds lang bestaande — nu leeg gekomen — woonhuizen staat men voor aankoop niet meer in de rij. In de grote steden is het aantal ontruimde herenhuizen steeds stijgende. De termijn van leegstaan wordt groter met als gevolg dat de prijzen zich in dalende liin blijven voortbewegen.
In de prijsklassen boven de twee ton is de animo belangrijk teruggelopen. Men hoort wel eens de redenering dat in dit rayon het aantal gegadigden is verminderd, omdat kapitaalkrachtige families in de afgelopen jaren wel hun keuze hebben gedaan. De jonge gezinnen, ook die over voldoende middelen beschikken, zien voornamelijk uit naar handzame woonhuizen die de huisvrouw de gelegenheid bieden met geringe huishoudelijke hulp te kunnen volstaan. Zij zün beslist niet de kooers voor de grote huizen met zeven of meer kamers. De verkoop van de nieuwbouwflats is eveneens tanende. Was het vroeger normaal dat deze woningen oo tekening werden verkocht of in het prille stadium van de bouw reeds een eigenaar vonden, nu vereist verkoop de grootste zorg. Er was een tiid dat bouwer.» noch hun verkoopapparaat eraan dachten adspirant-kopers technisch» omschriivingen oo papier ter beschikking te stellen, laat staan inzage te verschaffen van een uitvoerig bestek. Wilde men zonder deze exacte gegevens niet kopen, dan waren er voldoend- andere gegadigden die dat wel deden De tiid is (gelukkig!) voorbij. En daarmee komen transacties als deze weer in hun normale proporties. De koper zal straks zeker eisen stellen ten aanzien van de bouw en de afwerking; het ..gooien met de muts zal steeds moeiliiker worden, wil de ondernemer ziin produkten slijten."
---

RK Kerk in VS wil gesprek met Joden
De rk bisschoppen van de VS hebben een commissie ingesteld voor het gesprek met de Joden. Doel van de commissie is wederzijds begrip tussen Christenen en Joden en bijbelstudie te bevorderen en ontmoetingen tussen Joden en rooms-katholieken in de VS te organiseren. De afgelopen jaren zijn er officieus al enkele van deze bijeenkomsten gehouden, onder andere in het benedictijner klooster in Latrobe. Er staan nu bijeenkomsten in Denver en San Francisco op het programma. De commissie vormt een subcommissie van de commissie voor oecumenische zaken, die de Amerikaanse bisschoppen hebben ingesteld. Er zijn voorlopig dertien geestelijken in benoemd, voor het merendeel leraren, schrijvers en journalisten. Het ligt in de bedoeling, de commissie aan te vullen met leken (mannen en vrouwen) en vrouwelijke religieuzen.
---

Uit andere bladen Duur beleid
„De Nederlandse In-
dust r i e " (Verbond van Nederlandsche Werkgevers), commentaar leverend op de Miljoenennota, zegt dat hieruit een ombuiging van het beleid blijkt. Ht uitgangspunt van de begroting 1965 is namelijk dat het huidige kabinet het noodzakelijk acht het stygingstempo van de rijksuitgaven tydelijk te versnellen, verder stelt het blad de vraag of er by het zoeken naar dekkingsmiddelen voor de verhoogde uitgaven een zorgvuldige afweging is geweest tussen de eisen van collectieve en particuliere voorzieningen. Uit de Miljoenennota blykt dat niet.
„Een punt, dat ons met enige aarzeling vervult ten aanzien van het beeld, dat in deze begroting wordt geschetst, is de introductie van belastingspaarbrieven, die een speculatief element vormen. Zo op het eerste gezicht is het misschien een niet onaardig douceurtje voor de belastingbetaler — al moet hü er wel lang op wachten — maar het betekent, dat er na de „spaartermijn" gedurende enkele jaren een consumptie-injectie zal plaatsvinden van bijna een half miljard gulden, terwijl dan tevens de last van de contante verlaging direct in werking treedt. Dat is alles bij elkaar een bedrag van bijna een miljard gulden per jaar. Weet de minister in 1965 al dat zulks in die jaren dan conjunctureel verantwoord is? In de economie is de profetie geen onbekend verschünsel, maar hier wordt wel een heel zware wissel getrokken op de spankracht van het economisch beleid in die jaren. In wezen bindt de huidige minister nu reeds zijn opvolger.
Wij gaan dus een jaar tegemoet, waarin de overheidsuitgaven in relatie tot de stijging van het nationale inkomen procentueel sterker zullen stijgen dan wij in de achter ons liggende jaren hebben gezien. Deze stijging zal — via inflatie — gaan ten koste van de particuliere voorzieningen. Zoals gezegd, wü menen daeen vasthouden aan de door vorige kabinetten gehanteerde vuistregel niet voor èlk jaar behoeft te gelden, maar wü betreuren het dat uit deze Miljoenennota niet blijkt hoe de afweging heeft plaatsgevonden tussen de wederzijdse prioriteiten. Het kabinet stelt, dat die afwyking van de vuistregel slechts van tijdelijke aard is, omdat de uitbreiding van de overheidsvoorzieningen niet kan doorgaan ten koste van de groei van de articuliere voorzieningen. En met deze belofte moeten wij het dan doen. Volgend jaar om deze tijd zullen wij weten of het kabinet die belofte dan al heeft ingelost. Of zullen we op het volgende kabinet moeten wachten?"
---

Bergsma's weigerden eed
Een medewerker van „Mens en Wereld" (Humanistisch Verbond) is op bezoek geweest by het oorspronkelijk Nederlandse echtpaar Bergsma in Caledonia in de Canadese provincie Ontario. Ernest Bergsma en zijn vrouw Cornelia kwamen vorig jaar „in het nieuws" omdat zij, bij de behandeling van hun verzoek Canadees staatsburger te worden, geweigerd hadden de officieel voorgeschreven eed „So help me God" af te leggen. Zy geloven niet in het bestaan van een al-besturend opperwezen, dus voelden zy het afleggen van die eed als een onaanvaardbare onoprechtheid.
■ „Hun overtuiging, dat er geen opperwezen is dat de kosmos bestuurt, spruit meer voort uit een intellectuele twijfel. Tot voor kort hadden zij van humanisme of Humanistisch Verbond nooit gehoord. Vooral dankzij de activiteit van de Humanist Fellowship of Montreal (Quebec) is dat anders geworden: onze vrienden in Montreal toonden niet alleen duidelijk hun sympathie met de principiële houding van de Bergsma's, zy stuurden ook brochures. De Toronto Humanist Association liet zich eveneens niet onbetuigd: zij protesteerde by minister Nicholson over Leach's weigering, de Bergsma's het Canadese staatsburgerschap toe te kennen.
„Hoe hebben de collega's, de buren en de kinderen op school gereageerd op al die verhalen in de kranten?"
„Geweldig fijn", antwoordde Bergsma, „by de Stelco kwamen veel collega's me vertellen, dat zij net zo dachten over het bestaan van God en over het afleggen van de eed als ik. De buren leefden allemaal sympatiserend mee hoe het zou aflopen En op school? De onderwyzer uit de klas van myn zoon Ernest liet de jongens en meisjes een opstel schrijven over het onderwerp „Time toeome on your rights". Geweldig! We hebben meer dan honderd brieven gekregen, van arbeiders tot intellectuelen toe. Predikanten, schreven ons, respect te hebben voor onze houding. Er waren maar twee nare brieven bij; in een stond zelfs dat we maar „moesten opdonderen naar Rusland of China". De meeste steun hebben we gehad van de jurist dr. William D. Howe, die voor de New Democratie Party lid is van het parlement. Als hy niet van het begin af voor ons in de bres had gestaan, hadden we een advocaat moeten nemen om onze zaak te behartigen. En dat had dan veel geld gekost!"
---

Een reus ontwaakt
Leo Klatser. „China nu — een reus ontwaakt". Paperback, 175 blz., geïll., ƒ7.50. Uitgave „De Bezige By", Amsterdam.
De journalist Leo Klatser heeft de gelegenheid gehad een reis door Conimunistisch-China te maken. Tot verrassende onthullingen heeft dat bezoek niet geleid; meer dan enkele grote steden kon hy niet bezichtigen. En by wat hij zag, en met wie hy sprak, er was steeds een dienstwillige, maar zeer gezagsgetrouwe tolk-gids aanwezig. Als hy alleen zijn persoonlijke waarnemingen op napier had gesteld, zou hy niet veel meer dan een geretoucheerd beeld van het huidige China hebben kunnen geven. Klatser heeft echter ernstig geprobeerd door de uiterlykheden heen te zien en zyn eigen indrukken te mengen met een aanzienlijke dosis informatie, die uit andere bronnen over de ontwikkeling van China bekend is. Het resultaat is een intelligent geschreven beschouwing over een ontzaglijk groot land, „dat ons van uur tot uur nieuwe verrassingen zal bezorgen".
Uiteraard besteedt de schrijver ruime aandacht aan de mislukking van de „grote sprong", waarmee China op korte termijn de status van industriële natie wilde veroveren. Ten dele is die mislukt door Chinese misrekeningen, ten dele ook door het wegvallen van de beloofde Russische hulp en door natuurrampen, die de voedselvoorziening desorganiseerden. „Ondanks alles", zegt Klatser, „beschikt China thans over een industrieel potentieel, dat honderden malen groter is dan het ooit in de geschiedenis bezat. Sinds de mislukking van de grote sprong heeft men de vijfjarenplannen afgeschaft en is overgegaan tot oen soort prognoseplanning. Hoewel de afzonderlijke ministeries aan de onder hen ressorterende bedrijven voor een jaar een taak opdragen, die in het bedrijf weer de basis is voor de oroduktienormen voor elke afzonderlijke afdeling, is de hele economie beweeglijker geworden. Met dit nieuwe systeem is het mogelijk sneller in te grijpen, als het ergens in een sector dreigt vast te lopen. Tevens heeft men noodgedwongen moeten afzien van de voorheen gebruikelijke concentratie van inspanning op de zware industrie. De bij de grote sprong voorziene verschuiving ineens van landbouw naar industrie is ongedaan gemaakt en de meeste werkkracnten die betrokken waren bij de b'iuw van nieuwe fabrieken zijn naar hun geboortedorpen teruggekeerd". China heeft niet het onmogelijke kunnen waarmaken. Maar een volk van ongeveer 700 miljoen mensen maakt naar 'het oordeel van Klatser onder een straffe leiding een stormachtige ontwiKkeling door, waarvan de uitkomst bezwaarlijk valt te voorspellen. Dat is nog moeilijker, doordat men de gebeurtenissen in China niet naar westelyke maatstaven kan beoordelen. China is een op zichzelf staand geval, maar het zal desondanks de ontwikkeling van de hele wereld beïnvloeden.
UITG. A. W. BRUNA ZN., UTRECHT: Shirley Jackson, Het spookhuis op de heuvel. Uit het Engels vertaald. („The haunting of the hill house"). Ingenaaid, 192 blz., f 1,75.— Dr. John Montague ontdekt een echt spookhuis, een huls waar inderdaad geesten rondwaren. Hij zoekt naar assistenten die hem h_ het opsporen der geesten kunnen helpen. Hij trekt zich zelfs, in afwachting, met twee jonge vrouwen en de erfgenaam van het huis, op Hill House terug. Maar dan gebeuren er heel vreemde dingen en dan komt angst en huivering in plaats van de verveling.., (Zwarte Beertjes, pocket, 9a).
O. F Svelling, James Bond onder het mes Ingenaaid, 190 blz., / 1,75. Uit het Engels vertaald. („Doublé o Seven. James Bond' a Report") — Een Engels journalist probeert hier het verschijnsel James Bond te verklaren, de superheld wiens naam door boek en film bij vrijwel ieder bekend zijn geworden Het boekje geeft een analyse van de populaire held en onderzoekt daartoe in verschillende hoofdstukken de voorgangers van Bond, zijn image, zijn vrouwen, zijn tegenstanders en zijn toekomst Een interessant geschrift, dat een helder licht werpt op een niet al te opwekkend tijdsverschijnsel. (Zwarte Beertjes, pocket. 877). UITG MANTEAU, DEN HAAG: Jos Vandeloo. De vijand. Tweede herziene en definitieve druk. (Oorspronkelijke uitgave 1962). Ingenaaid, 120 blz., f 2.90. — Een knap verhaal van een begaafd
Feuilleton op pagina i> Vlaams schrijver. Het speelt aan het einde van de oorlog in een dorp in het Belgisch-Nederlandse grensgebied. De hoofdfiguur, een vijftienjarige jongen die door de oorlog als het het ware tussen hamer en aambeeld wordt geplet, zit vol innerlijke spanning. (Marola Pocket. ai).
---

BEAREND BAREBYT
71. It selskip folge Cochon troch de ünderierdske gongen. Ssst, flüstere Cochon, wy binne der sahwat Efter dy doar forgaderet Bjoety Bjinse mei syn staf. En dêr yn 'e gloppe njonken de doar sil Sterke Steven wol de wacht halde. Dat is net best, mompele Sikke Siker. Ik ken dy Sterke Steven. Hy wie eartiids havenarbeider op Boelensloane; sa sterk as in buffel. Lit üs hjirwei gean, flüstere Bleike, ik sykje leau'k mar in oar baentsje. Hum, brimde de baron, jo binne Ryk Landman net, wol? Dy woe ek hwat oars en doe is se by't Fryslan Toaniel weigien. Ik hoopje net dat jo my forgelykje mei de Heidepyk, snibbe Bleike, ik stean, tinkt my, op in oar niveau. Boppedat bin ik bang, en ik wol it rjocht hawwe om bang to wezen. Nou, brimde de baron, gean dan nei East Dutsklan, nei it lan fan Ulbricht, dan kinne jo alle dagen bang wêze. O ja, snibbe Bleike. Dy Ulbricht fait wier wol hwat ta. Fan'e wike dounse er to Leipzig noch mei in jongfaem. Mar hy dounse op syn léste fuotten, brimde de baron. Hawar, wy moatte sjen dat wy dy Sterke Steven mei in moai praetsje üt dy gloppe lokje. Steven, róp er, binne jo dêrre? Hwer sitte jo? Ik sit net, graude in swiere stim, ik stean. En ik stean jimme ek. It is forbean hjir to kommen. Dat witte wy wol, brimde de baron, mar wy meije jo dochs de groetnis wol oerbringe fan Piterom en Hiltjsemuoi? Piterom en Hiltsjemuoi? grommele de reus wantrouwich. Kenne jo dy dan? Wis al. sei de baron, Piterom hat fan'e wike noch nei Utrecht west, nei de protestgearkomste fan de skuonlappers. Hy wie ó sa lilk op minister Vondeling. Sil ik jo ris hwat fortelle, boldere Sterke Steven, ik haw neat mei jou smoesjes oan'e pet. ..
---

„DE BIZARRE BEELDHOUWER" CAROL DAY door DAVID WRIGHT

---