Verkeerde gegevens in computer Satelliettrein aan firmament gemist We hadden de Amerikaanse ballonsatellieten donderdag binnen deze rubriek gesleept, mede met het oog op het vinden van waarnemers in Friesland. Van het Laboratorium voor Ruimteonderzoek in Utrecht, dat ons de gegevens had verschaft, kregen we nu een telefoontje, dat men helaas de verkeerde gegevens in de computer had gestopt en dat de aangegeven dienstregeling derhalve niet klopte. Van de Belgische sterrewacht in Ukkel had men de gegevens ontvangen op een wijze, die af - weest, dat vele ballonbestuurders om ders. De plaatselijke tijdstippen en de universele tijd waren dooreen gehaald en het gevolg moet zijn geweest, dat vele ballonbestuurders om zo te zeggen de trein aan het firmament hebben gemist. Wie tevergeefs in de kou heeft gestaan, kan zich troosten: ook wij hebben een uur lang buiten tevergeefs gebibberd. Hierbij een hernieuwde opgave, zoals het Laboratorium voor Ruimteonderzoek ons nu heeft verstrekt. De Amerikaanse ballonsatellieten zijn duidelijk als heldere sterren met het blote oog zichtbaar. Op 10 en 12 april kruisen de banen van Echo I en II zich nagenoeg gelijktijdig. Op 10 april hoog in het zuiden om 22.07 uur en op 12 april hoog in het zuidwesten om 22.14 uur. Op beide datums is Pageos enkele minuten later wat lager in het westen te zien. Echo I gaat van het zuidwesten via hoog in het zuiden naar het zuidoosten. Echo II gaat van zuid naar noord. De eerste dagen oostelijk van het zenith (hoogste punt aan de hemel), daarna door het zenith en vervolgens westelijk er van. Dit wordt in de volgende opsomming van de overkomsttijden aangegeven met o, ze en w, teneinde het zoeken te vergemakkelijken. Pageos gaat steeds wat laag in het westen over van noordwest naar zuidwest. De tijden zijn telkens opgegeven voor het hoogste punt van de baan. De kunstmanen zijn echter vele minuten eerder en later (gemiddeld zes minuten er voor en eveneens zes er na) te zien. Het staatje van de overkomsttijden ziet er tot en met 19 april (voor Pageos tot en met 17 april) als volgt uit: April Echol Echo II Pageos 10 22:12 22:09 ze 22:28 w 11 22:14 23:07 ze 22:35 w 12 22:16 22:17 w 22:41 w 13 22:18 21:28 w 22:47 w 14 22:20 22:26 w 22:53 ••• 15 22:22 21:36 w 22:59 w 16 22:24 22:35 w 22:05 w 17 22:27 21:44 w 23:10 w 18 22:29 22:43 w 19 22:31 21:53 w De laatste banen van Echo I en II laag in het westen en de laatste banen van Pageos zeer laag in het westen. De ballonsatelliet Echo I is, zoals we al hebben gemeld, gelanceerd op 12 aug. '60, Echo II op 25 januari '64 en Pageos op 24 juni '66. De Echo's worden gebruikt om radiosignalen van een punt op aarde te weerkaatsen naar een ander punt op aarde. Daartoe is het oppervlak van de balonnen bedekt met een uiterst dun laagje aluminium. De Amerikanen werkten samen met de Russen om deze radioverbindingen te bestuderen. Pageos wordt gebruikt voor geodetische plaatsbepalingen, dus voor de groottebepaling van het aardoppervlak. Echo I heeft een diameter van 30 meter en bevindt zich op een hoogte die varieert van 850 tot 1700 km, Echo II heeft een diameter van 41 meter en bevindt zich op een hoogte van 950 tot 1225 km. Pageos heeft een diameter van 30 meter en bevindt zich op een hoogte van 3100 tot 5300 km. Echo I is zodanig door meteoren getroffen, dat zij een beetje onregelmatig van vorm is geworden, hetgeen te zien is aan de wisselende helderheid. Echo II en Pageos hebben tegen dit euvel een verstevigde ballonwand gekregen. --- Kijk en luister „De brainstormers" heel weinig zeggend Ik ben niet ontevreden over mezelf. Zoals triljoenen mensen, in geheel Europa (zelfs Rusland keek mee naar het Eurovisie Songfestival, blijkens de veeltalige slotwoorden van de omroepster, die in grote verwarring werden uitgesproken) heb ik tijdens de wurgendspannende finale mijn eigen ranglijst opgemaakt, en die luidde als volgt: 1. Sandie Shaw (Engeland), 2. Minouche Barelli (Monaco), 3. Scan Dunphy( lerland), 4. Vicky (Luxemburg) en 5. Raphaël (Spanje). Aangezien deze deelnemers respectievelijk als eerste, vijfde, tweede, vierde en zesde eindigden, past mij geen enkele bescheidenheid. Alleen de derde plaats «oor de Francaise Noëïle Cordier kwam voor mij als een verrassing (ik had haar als tiende geklasseerd). Het liedje van Thérèse Steinmetz overtrof de verwachtingen niet en bereikte met twee punten een gedeelde veertiende, vijftiende en zestiende plaats. De twee punten kwamen evenals vorig jaar voor Milly Scott, van Engeland en lerland, aardige landen dus, die we eens een presentje moeten sturen. De enige die geen enkele punt behaalde en dus op de zeventiende plaats eindigde was de Zwitserse Géraldine, die ik toch nog net iets hoger had geklasseerd dan de deelnemers van Duitsland, Oostenrijk en Finland, Maar de wereld oordeelde anders. Uiteraard (een goede traditie die gehandhaafd moet blijven!) begon het scorebord halverwege, door metaalmoeheid, kuren te vertonen, maar dit kleine ongemak haalde het toch niet bij het beeld, dat misvormd werd door draaiende spiegels die in werking werden gesteld zodra de zanger óf zangeres zijn of haar stem verhief. De man die op dat idee is gekomen, dient levenslang uit het televisiebedrijf te worden verbannen. De enige keer dat de technicus vergat de spiegels in werking te stellen was bij Inge Brück, die alleen dankzij dit onverwachte voordeeltje nog zes punten kon verwerven. Enfin, het was zoals steeds een mooi feest, dat we met „Het land van Maas en Waal" van Boudewijn de Groot gemakkelijk hadden kunnen winnen. Zondagavond namen we afscheid van dokter Finlay, weliswaar niet van de echte, want Cor van den Brink kon bij al zijn eigen verdiensten toch niet de herinnering wegvagen aan Bram van der VTugt. Met „Memorandum van een dokter" is een serie van ons heen gegaan die in zijn genre de verdienste had gemakkelijk herkenbare situaties op een alleszins verantwoorde manier te verbeelden. Een ander programma dat de aandacht trok was het eerste deel van „De brainstormers" van Jan v. Hillo en Jan Schapers aangekondigd als een documentaire over de reclame als verborgen verleider. Ik kan het met de beste wil van de wereld geen goed programma vinden. Ten eerste waren Van Hillo en Schaper veel te veel onder de indruk gekomen van een oudere, Engelstalige heer die een toespraak hield voor een reclamecongres, maar die erin slaagde minutenlang te oreren zonder ook maar één pakkende, opvallende zin te zeggen. Een unicum in de reclamewereld. In de tweede plaats hadden de makers een weinig gelukkige hand gehad bij de keuze van hun illustratiemateriaal. Weliswaar zagen we dit keer geen loze atoomwolken opbollen of een ruimteraket opstijgen, maar nu werden de teksten weer „aangevuld" met parachutisten in vrije val, waarbij ik geen enkele associatie kreeg met de doorlopende tekst. Aan deze en dergelijke misgrepen (Fred Flintstone liep er ook als een displaced person tussendoor) hadden we het overigens wel te danken dat we een brokje film te zien kregen van de Fransman Reichenbach, over de opleiding van de Amerikaanse mariniers. Blijkbaar een stukje film dat Reichenbach had overgehouden van zijn onlangs ook op de televisie vertoonde documentaire „L'Amérique insolite", een pakkende reportage, maar met het onderwerp (onze gevoeligheid voor de reclame) had het dacht ik weinig te maken. Ik althans ben niet bang drie dagen zwaar te krijgen, als ik tegen alle reclame-acties in niet Sunil gebruik maar Persil, of omgekeerd. NICO SCHEEPMAKER. --- Ideeën van Sir Julian Julian Huxley: Essays van een humanist. Uitg. Wetenschappelijke Uitgeverij N.V., Amsterdam. Ing. 263 bldz. ƒ14,90. In de Pantoskoop-reeks is van de bekende Britse geleerde en voormalige directeur-generaal van de Unesco, Sir Julian Huxley een bundel essays verschenen, die kenmerkend zijn voor Sir Julian en voor de bijdrage, die de biologie in het bijzonder in Engeland heeft geleverd aan de humanistische gedachtenwereld. Het „evolutionaire humanisme" loopt uit in hoofdlijnen van wat Sir Julian beschouwt als de onvermijdelijke verdere ontwikkeling van de menselijke gedachtenwereld. Het heden ziet hij uls een crisis op grond van samen tref f en: een samentreffen van volkeren culturen en bevolkingen, een samentreffen van de verschillende afzonderlijke of uiteenlopende takken van wetenschap en kennis betreffende gemeenschappelijke problemen, een samentreffen van tegenstrijdige denkbeelden en waarden, die met elkaar verzoend moeten worden in een herlevende wijsgerige benadering en die tot een eenheid moeten groeien in een nieuw evolutionair en humanistisch stelsel. Om deze nogal zware kost wat lichter te maken zijn in dit boek ook enige opstellen over zuivere en toegepaste historie opgenomen, teneinde enkele van de belangwekkendste resultaten van de evolutie-in-actie toe te lichten. Maar de voornaamste bedoeling is geweest, zegt de schrijver in zijn voorwoord, de feiten en beginselen van het evolutionaire humanisme te verkondigen en zijn voornaamste hoop is, dat zijn lezers het belang daarvan zullen beseffen en deel zullen nemen aan het grote debat over de stemming en de fundamentele overtuigingen van de mens, dat nu onder de denkende mannen en vrouwen een aanvang neemt, In de uitstekende vertaling van drs. H. W. J. Schaap wordt het de Nederlandse lezers niet alleen mogelijk maar ook gemakkelijk gemaakt, zich in te leven in het ideeënstelsel van de grote Engelse bioloog. --- Friesland Eerste ooievaars keerden terug Onze medewerker G. Bosch kreeg bericht, dat de familie Kuiken in Drachten, afgelopen donderdag, 6 april dus, twee ooievaars had zien overvliegen. De vogels trokken in de richting Opeinde. „Laat ons blij zijn," zo schrijft de heer Bosch over deze melding, „dat er ooievaars terug gekomen zijn na twee maal de gevaarlijke Afrikaanse reis te hebben gemaakt". Meldingen over de terugkeer van ooievaars kan worden gedaan aan de heer G. Bosch, Van Swietenstraat 18, Leeuwarden, of aan de heer W. de Jong, Boeierstraat 32 B, Leeuwarden, telefoon 33671. --- Eurovisie Songfestival voor Sandie Shaw (Van een speciale verslaggever) De party is over. Het Eurovisie Songfestival 1967 heeft het einde gekregen dat haast iedereen had voorspeld: Sandie Shaw nam ondanks de schoonheidsfoutjes van de televisieregie de plakette mee naar huis. „Puppet on a string". het winnende Britse produkt zal sweat en swining hitparades bestormen en de persen van de grammofoonplatenmannetjes voorlopig in bedrijf houden. De voorspellers, die het ditmaal niet zo moeilijk hadden hebben gelijk gekregen. De enorme reclamecampagne rond Sandie en haar liedje, dat precies past in de sfeer van de jeugdige podiumbestormerij die het songfestival zo zoetjes maar niet zo stilletjes aan eigen is geworden heeft zijn uitwerking niet gemist. Gejoel in de zaal en het aangename punt der herkenning — heel Europa kende „Puppet on a string" immers al van de plaat — zullen aan dit succes niet vreemd zijn geweest. Voor Nederland is het dan bij twee magere punten gebleven, die Thérèse Steinmetz en haar „Ringdingeding" genereus werden toebedacht door Engeland en lerland. Ook dat viel binnen de verwachtingen en de voorspellingen. Zelfs het speciale Weense arrangement en de nog al wilde intro en de driftige aanpak van Dolf van der Linden konden niets aan de sof afdoen: alleen Zwitserland met het stemloze zangeresje Geraldine bracht het er nog slechter af. Thérèse Steinmetz kon onmiddellijk na de voorstelling weinig of beter gezegd geen commentaar geven op deze uitslag. Omdat ze zoals ze zelf zei „niets te zeggen noch iets aan de uitslag toe te voegen had". Of het haar niet erg was tegengevallen? „Nee ik had op helemaal niets gerekend dus die twee punten zijn nog meegenomen en vergeet niet dat ik met die uitslag altijd nog in het gezelschap van Oostenrijk en Noorwegen ben". De vraag waarom ze, als ze toch op helemaal niets rekende even zo vrolijk wel heeft meegedaan wordt beantwoord met een simpel: „De uitslag had ook beter kunnen zijn". Zij is niet bang dat haar carrière zal lijden onder deze uitslag. Manager Benny Vreden vult gauw in dat er al over nieuwe contracten met Zweden wordt gesproken en dat de Belgische avonturen gewoon hun beloop zullen blijven hebben. Thérèse Steinmetz geflankeerd door Johnny Holshuijsen en Gerrit den Braber blijft „Ringdingeding" een leuk liedje vinden. Sandie Shaw behaalde maar liefst 47 punten, de ler Scan Dunphy kwam verrassend met 22 punten om de old fashioned rock kijken. Noëlle Cordier bracht voor Frankrijk 20 punten op het scorebord en Vicky (Luxemburg) staat in de rij der prominenten met 17 punten. Tenslotte de mindere goden: Minouche Bareili (Monaco) 10 punten, Raphael (Spanje) 9 punten, Louis Neefs (België) 8 punten, Osten Warnerbring (Zweden) en Lado Laskovar (Joegoslavië) en Inge Brueck (Duitsland) met 7 punten. Claudio Villa (Italië) 4 punten, Fredi (Finland) en Eduardo Nascimento (Portugal) 3 punten, Thérèse Steinmetz, Peter Horten (Oostenrijk) en Kirsti Sparboe (Noorwegen) 2 punten en als laatste Geraldine (Zwitserland) 0 punten. Sandie Shaw die eigenlijk Sandra Goodrich heet, werd geboren in 1947 en is op elke 26ste februari jarig. Ze heeft blauwe ogen donkerbruin haar en geen broertjes of zusjes. Ze werd door Adam Faith ontdekt toen ze 17 jaar was en bracht tot nu toe twee langspeelplaten uit. Voor uno het verder nog interesseren mocht: ze houdt van yoghurt, vruchtensap, witte nagellak een hondje en haar vriendin Katherine Mürphy. „Puppet on a string", het winnende liedje, werd geschreven door de 25-jarige lerse componist Phil Coulter en de tekstdichter Bill Martin, beiden in Engeland grootheden van de eerste orde. Verder waren ei ter ondersteuning van Sandie dirigent Kenny Woodman en drie meisjes meegekomen die af en toe „zoem zoem" moesten zeggen. Ze hebben dat gedaan, niemand heeft dat gehoord en zaterdagnac*-* zaten ze vergenoegd in de ereloge van het Weense stadhuis na te zoemen. Sandie zat er midden tussen en ver na middernacht begon ze omstandig uit te leggen dat het eigenlijk heel geweldig is te winnen. Ze ze-' ei dan ook meteen bij dat ze door alle drukte morgen niet naar Nederland zal kunnen om gast te zijn van Mies Bouwman in „Mies-en-scène". Dat is niet zo erg vindt Sandie. „Mies heeft me r' enkele weken geleden gesproken en daarvan zijn filmopnamen gemaakt". Sandie Shaw dus morgenavond a.s. ingeblikt en nog zonder Eurovisieprijs in Mies-en-scène. Ue hngelse zangeres SANDIE SHAW poseert blootsvoets met haar plaquette en haar bloemen nadat bekend was geworden, dat zij het Eurosongfestival 1967 gewonnen had. --- NIPO-enquête: Vertrouwen in Biesheuvel en Zijlstra grootst Van de kiesgerechtigde Nederlandse mannen stelt 26 procent veel vertrouwen in de fractievoorzitter van de ARP in de Tweede Kamer, mr. Biesheuvel. Van de vrouwen is dat het geval met 18 procent. Dit blijkt uit een NIPO-enquête, die eind maart is gehouden. Prof. Zijlstra boekte eveneens een „score" van 26 procent bij de mannen; bij de vrouwen was dit percentage 16. Zeventien procent van de nannen en 12 procent van de vrouwen noemde minister Luns als de politieke leider in Nederland, in wie men veel vertrouwen had. Er werden de proefpersonen geen namen voorgelegd. Zij moesten spontaan namen noemen. Den Uyl kreeg respectievelijk bij mannen en vrouwen 12 en 10 procent, Schmelzer 13 en 6 procent, Cals 13 en 4 procent, Toxopeus 7 en 5 procent, Van Mierlo 6 en 3 procent, Vondeling 5 en 3 procent, Roolvink 5 en 2 procent, minister-president De Jong 5 en 1 procent, oud-minister-president Drees 3■ en 1 procent en Beernink 1 en 3 procent. Van de mannen zei 11 procent en van de vrouwen 10 procent in geen enkele leider vertrouwen te hebben. Geen antwoord gaven 14 procent van de mannen en 30 procent van de vrouwen. Dezelfde enquête is gehouden in januari van dit jaar. Toen gaven zowel mannen als vrouwen mr. Biesheuvel een „score" van 9 procent Prof. Zijlstra kreeg toen 24 procent van de mannen en 21 procent van de vrouwen terwijl minister Luns de meest vertrouwenwekkende leider was in de ogen van 23 procent van de mannen en 18 procent van de vrouwen. --- GEÜNIFORMEERDE TERREUR Hoewel het geenszins mijn gewoonte is middels artikeltjes in rubrieken, waarin ook lezers hun mening geven, geven, mij te uiten, voel ik na het gebeurde in de hal van het CS. te Amsterdam, maar maar meer nog na de reacties van de burgerij op het optreden der marinemensen, daartoe de behoefte. De vreugde immers, die het bij de burgerij verwekt, dat aan het lastigvallen van ordentelijke reizigers door minder ordentelijke jongelieden een einde is gemaakt, diende overstemd te worden door afschuw en ontzetting vanwege de wijze waarop dit gebeurd is. Op zichzelf zou het niet ernstig geweest zijn, wanneer hier militairen waren opgetreden nu de politie onmachtig scheen, mits dit was gebeurd oo gezag van de burgerlijke overheid. Nu dit niet is gebeurd en matrozen aan het dragen van een uniform de bevoegdheid ontleenden zeer hardhandig op te treden en met scharen de foto's te imiteren die vorig jaar ook in de L.C. zijn gepubliceerd van Indonesische militairen onder het Soekarno-regime. die met scharen tegen beatl e-kapsels optraden, is ieder applaus in welke vorm dan ook schrikbarend. Wanneer wii documentaire films zien van het Duitsland van de dertiger jaren, vervullen de toejuichingen van de Duitse burgerij voor de S.A., die op dezelfde wijze met geüniformeerde knokploegen opereerde, ons met afschuw. Wii zitten het in gote getale triest te vinden dat de politie in Amsterdam somtijds van de wapenstok gebruik moet maken. Wij verfoeien als fatsoenlijke, beschaafde westerlingen terreur. Maar wij juichen geüniformeerde terreur toe; Pruisen is ook westers beschaafd. Wij, burgers van Nederland hebben met deze toejuichingen blijk gegeven dat we beland zijn od een dilemma: öf met kracht vernieuwing van het bestuurlijk apparaat doorvoeren dat onze toejuichingen voor zijn optreden verdient, omdat wij het zelf gewild hebben en de gezagsdragers ons op waar democratische wijze verantwoording schuldig ziin (politiebeleid in gemeenteraad) öf goedvinden dat een door knokploegen in het zadel gehouden dictatuur gewettigd wordt, waarbij de rechterlilke macht en de volksvertegenwoordiging formele instituten van geen waarde zijn geworden. De keus is toch niet zo moeilijk? Mr. Beernink verklaarde onlangs dat hij de noodzaak van vernieuwing niet ziet. Nu misschien wel? Of nu. nu uitgerekend hii minister van Binnenlandse Zaken moest worden, helemaal niet meer? Leeuwarden. F Hoekstra. --- WIJKCENTRUM NYLAN. In de Leeuwarder Courant van 6 april stond een artikel over de bouw van een wijkcentrum in het Nylan. Hierin werd vermeld, dat er een actiecomité gevormd is bestaande uit hervormden, Wholieken, vrijzinnig hervormden en gereformeerden. Bij sommige inwoners van het Nylan heeft dit de indruk gewekt alsof er hier sprake zou zijn van een soort interkerkelijk initiatief. Dit is echter niet juist. In het actie-comité hebben eveneens buitenkerkelijken zitting. Er wordt getracht te komen tot de bouw van een openbaar wijkcentrum, dat ter beschikking zal staan van alle inwoners van het Nylan, oud en jong, ongeacht hun levensbeschouwelijke basis. L'warden. Namens het actiecomité Wijkcentrum Nylan, D. C. Stigter. --- ALWER TO FORNAEM? De rapen binne goed gear yn Menaem, liket it wol; „al weer die ouder" wynt him tominsten wakker op yn syn ynstjürd stik (7 april). Hy mient dat de omsetting fan de twatalige skoalle yn in ientalich nederlanske wakker demokratysk ta stan kommen is — der is ommers oer stimd! Mar miskien kin deze Slder it der dochs mei iens wêze, dat demokraty hjir mear bitsjut as allinnich in stimming op in alderjoun; de tsjinstanners fan de twatalige skoalle hiene by har aksje — atteast nei myn idé — sa démokratysk wêze moatten folsleine foarljochting to jaen. Se hiene der dan net omhinne kinnen de wittenskiplike ündersikings to neamen, dy't — en dat kin net tafallich sa wêze! — stik foar stik it twatalich systeem posityf achtsje foar de bern. Ek fanwege it risseltaet, yn vs gefal: „better nederlansk troch earst goed frysk". („Al weer die ouder" soe mar ris in wittenskiplike foroardieling jaen moatte . dan hie er in geweldige primeur). Spitigernöch spylje yn saken as dizze altofolle arguminten en motiven mei. dy't neat to krijen hawwe mei de kwestie as sadanir-h: it ünderwiisbilang fan it bern. Mar it bliuwt bigreatlik dat noch gjin hündert deskundige paedagogen. psychologen en ünderwiisminsken ca sa eoed oertsiüee as it persoanlik gesach fan doarpsgenoaten, dat yn feite néat mei de skoalle to krijen hat! „Al weer die ouder" moat mar ris in frije sneon of snein — op üs kosten hvneed — nei Amsterdam komme (2e Helmersstr. 16 — 020/122929). Dan fait der faeks reedlik to praten. En gesellic-li wurdt it grif. Amsterdam. j. Q»inga jr --- INGEZONDEN HULDE AAN DE MARINIERS Ja zeker, hulde jongens, zoals jullie die vieze langharige bende van het Centraal Station afgetuigd hebben. We hebben er van genoten! Dit uitschot van de maatschappij, te lui om een poot te verzetten, had allang in een werkkamp op de Mokerheide gezet moeten worden. Niet waar, heren ingezonden stukken schrijvers van vrijdag j.l. De heren waren er graag bij geweest, ha, heerlij': om zon provo af te rammen, aan zijn lange haren mee te sleuren, en dan zijn haar op de lengte te brengen, waarop de heren het nu eenmaal graag voor de aardigheid willen hebben. Ha.vurrukkeluk het is om te likkebaarden, niet waar, mijne heren! Als. ik u, als leek natuurlijk, echter nog een tip mag geven, zou ik U er op willen wijzen, dat voor uw werkkamp (dat ik, wederom als leek. op de Mokerheide heb geplaatst) in Zuid-Amerika nog heel geschikte figuren rondlopen. En tot slot. dit, mijne heren: U leeft én iets te westelijk én 25 jaar te laat, maar misschien (en dit is natuurlijk weer het oordeel van een leek) kunt U nog in het zuiden van het Zwarte Werelddeel terecht. Oosterwolde. S. van Randen. --- CENTRUM KOMT ER. Het plan voor een cultureel-creatiefrecreatief centrum in Leeuwarden, toegelicht in uw editie van jongstleden zaterdag heeft de verdienste dat het uitgaat van de mens als geheel en niet als een wezen dat voor zijn functies diverse plaatsen en perioden bestemt. Bij de heren Hage- en Dieleman kan men van de ene op de andere minuut in een en hetzelfde centrum staan en liggen, fluiten en luisteren, happenen en hongeren. Dat is een groot voordeel, maar het is ook de fundamentele zwakte van het plan: een al te uitgebreid centrum is geen centrum meer. Het is daarom misschien niet ongewenst nog eens de aandacht te vestigen op een plan dat al langer bestaat en dat door zijn centrale gedachte meer mogelijkheden tot verwerkelijking biedt, t.w. de uitbreiding van het Princessehof. Centraal staat daar de mens, niet in zijn totaliteit, maar als een wezen dat ooit op de gedachte gekomen is water te bewaren en koel te houden in een met de handen uit aarde gevormde en in het vuur tot enige duurzaamheid gebakken pot. Rond deze werkelijk prometheïsche gedachte zullen de functies van het museum zich afspelen en ook dat zullen er bepaald niet weinig zijn. Ze gaan van de bestudering van de oorsprongen van het Boeddhisme (in de bibliotheek) tot het luisteren naar het Gaudeamuskwartet (in de gehoorzaal), van de expressie met verf (in de werkplaats), tot die met licht (in de donkere kamer), van het kijken naar al die schalen en vazen tot het liggen met dichte ogen in de zon, in de tuin. Dat cultureel-creatief-recreatief centrum zal er al tamelijk gauw zijn in Leeuwarden en nu al bestaat er behoefte aan mensen die zoeken naar de mogelijkheid „om zelf, naar eigen inzicht, bezig te zijn". Leeuwarden, J. Romijn. --- MODERNE AFBRAAK Onlangs lazen wij in Gehoord en Gezien dat de Gemeente bij afbraak van een boerderij in het Aldlan een bulldozer gebruikte. Jammer genoeg werd het resultaat niet meegedeeld. Bij de afbraak van een overbodig geworden reinigingsgebouwtje tussen Wirdum en Swichum werd een dergelijk apparaat gebruikt en het resultaat was indrukwekkend. Met één enkele klap lagen enige honderden nog bruikbare dakpannen, benevens een aantal Friese vorsten, een schaars en gewild artikel, verbrijzeld op de betonvloer. Muren met kozijnen en bijbehoren volgden. Een voor een klein gedeelte boven de grond stekende kadaverbak zou volgen. Jammer genoeg schijnt er daarbij niet aan gedacht dat er tegenwoordig soms kabels in de grond zitten en kwam er met de bak ook een telefoonkabel mee naar boven. Niet ver echter, want hij bezweek en het gevolg was, dat Wirdum, Swichum, Warga en omgeving anderhalve dag van telefoonverbinding verstoken waren. De Gemeente zal de belangrijke herstelkosten wel moeten betalen, maar zich waarschijnlijk niet garant verklaren voor de schade vele gedupeerde telefoonbezitters toegebracht. Het zal hem wel aan onze leeftijd liggen, dergelijke afbraak niet navolgenswaard te vinden. Wirdum J. Visser Sr. --- LES FAN MENAEM Doet heilsorofe^t üt Nazaret fan eigen folgeling forret, fan friemd oan 't krtshout hongen; wie Ka jaf as forlost fan lést en kaem Jeruzalim ta rest: reboelje wie bitwongen. Mar de aüostels. sünder tolk. brochten it Boadskip oan it folk, elk nei syn eigen sprake. Doe róppen ek guon, dóf en blyn ~Dv lju sitt' fol fan swiete wyn!" 't Unnoazel folk dat lake. . . . Doet yn it Fryske doarp Menaem, ek deieen tael op't learplan kaem, soe nimmen dêr oer falie. mar troch orotest fan alderpear. naem ek dit heilsum wurk in kear: it Frysk waerd wer forballe. Nou kaem dêr rest en frede wer, bidobbe tael- en bernbidier, in les foar oare Plakken, dért' noch twatalichheit bistiet. foar „foede ouders" in fortriet: ..Nim 't Frysk ek op 'e hakken!" Mar lyk as foar twatüzen jier, bliuwt hiir it wiere ek yn 't spier, hoe't men it hünt en narret; hjir helnt giin krüs nóch giselpeal, men krijt gjin libjend folk üt't seal, as it syn tael biwarret. Ald Menamer: Barend van der Veen, --- LEVE ONZE JANNEN! Leve onze ferme Jannen, want dat zijn tenminste mannen die niet slaafs de hoon verdragen van de provo-nozem blagen! Zagen de „beschaafde" heren die nu deez' Jannen critiseren en zich over hen beklagen hoe CS.gangsters zich gedragen? Hoorden ze de schunnigheden die zelfs „kerels" blozen deden? Verschoot hun dochter van deez' taal of vonden ze dat misschien „normaal'"' Ik wanhoop echt niet aan de jeugd, doch zulk getijsem kent slechts vreugd als ze in behaarde truien vuiligheden kunnen spuien. Marinieren en matrozen staan niet als een maagd te blozen maar t zijn ook geen P.S. soldaten' die zemelend met zich sollen laten' Schoon 't „GEZAG" ons reeds ontviel Janmaat heeft géén laffe ziel uvlel en gaf, in 't gangsterhof CS. t provo-nozemdom een les! De provo s met hun nozemvrinden pesten wie ze kunnen vinden, lekker jennen, honen, schelden tegen een zijn 't reuze helden Maar de „Jan", van zessen klaar ereep hen bij het lange haar stuurde hen met rats en kuch" naar hun holen-rijk terug' Ze vertrokken met de trein zongen wellicht van Piet Hein of misschien wel „0> htend-gloren" om de kwezels te bekoren' naar geen schout bij dag of nacht deez' „Provo-ditie" had vernacht reeft hij misschien, kort var? stof' eeriextraoorlaiT^i^erlof.!.! ' |s. de Bruin Leeuwarden. ---